Psyche
alle pijlers
Leven met lelijkheid
dinsdag 16 juli 2013 om 21:40
Wat afschuwelijk dat je je zo naar voelt. Ik vraag mij wel af... ik wil niemand tegen de schenen schoppen, maar ben je zo niet heel erg veel met jezelf bezig? Op een egocentrische manier? Of zie ik dit verkeerd.. Als je met iemand praat, kan je dan wel naar diegene luisteren? Of bedenk je je alleen maar hoe hij/zij jou moet zien?
dinsdag 16 juli 2013 om 21:56
quote:mediocrity schreef op 16 juli 2013 @ 21:40:
Wat afschuwelijk dat je je zo naar voelt. Ik vraag mij wel af... ik wil niemand tegen de schenen schoppen, maar ben je zo niet heel erg veel met jezelf bezig? Op een egocentrische manier? Of zie ik dit verkeerd.. Als je met iemand praat, kan je dan wel naar diegene luisteren? Of bedenk je je alleen maar hoe hij/zij jou moet zien?
Onzekere mensen zijn altijd heel erg met zichzelf bezig. Eén van de symptomen van onzeker zijn helaas, alles draait om hoe zij zichzelf zien en hoe zij invullen wat anderen van hen denken en hoe anderen hen zien.
TO, ik vind het naar voor jou dat je je zo voelt en jezelf zo ervaart.
Ik heb mij ook zo gevoeld, ik durfde ook van alles niet, want ik wist zeker dat mensen me dan zouden veroordelen. Ik durfde niet naar buiten soms, ik durfde vooral niet te leven.
Wat mij heeft geholpen is om hier met een psych over te praten.
Alle gedachten uit te spreken.
Die stap heb je hier al gezet, door het op te schrijven.
Nu nog omzetten in woorden in het echt.
Is pijnlijk en confronterend, maar het helpt.
Ik weet niet of ik lelijk ben, ik kan niet objectief naar mijzelf kijken. Ik zie wel aardig wat overeenkomsten met SJP: lang gezicht, grote neus, dichtbij elkaar staande ogen.
Wat ik inmiddels wel kan is meer accepteren dat 'dit het is' en dat 'ik het hiermee moet doen'. Dat heeft de scherpe kanten er af gehaald, waardoor ik losser kan leven. Dat vind ik waardevol.
Dus, mijn advies aan jou, praat met een psych.
Het is geen doen om zo door te modderen voor de rest van jouw leven.
Wat afschuwelijk dat je je zo naar voelt. Ik vraag mij wel af... ik wil niemand tegen de schenen schoppen, maar ben je zo niet heel erg veel met jezelf bezig? Op een egocentrische manier? Of zie ik dit verkeerd.. Als je met iemand praat, kan je dan wel naar diegene luisteren? Of bedenk je je alleen maar hoe hij/zij jou moet zien?
Onzekere mensen zijn altijd heel erg met zichzelf bezig. Eén van de symptomen van onzeker zijn helaas, alles draait om hoe zij zichzelf zien en hoe zij invullen wat anderen van hen denken en hoe anderen hen zien.
TO, ik vind het naar voor jou dat je je zo voelt en jezelf zo ervaart.
Ik heb mij ook zo gevoeld, ik durfde ook van alles niet, want ik wist zeker dat mensen me dan zouden veroordelen. Ik durfde niet naar buiten soms, ik durfde vooral niet te leven.
Wat mij heeft geholpen is om hier met een psych over te praten.
Alle gedachten uit te spreken.
Die stap heb je hier al gezet, door het op te schrijven.
Nu nog omzetten in woorden in het echt.
Is pijnlijk en confronterend, maar het helpt.
Ik weet niet of ik lelijk ben, ik kan niet objectief naar mijzelf kijken. Ik zie wel aardig wat overeenkomsten met SJP: lang gezicht, grote neus, dichtbij elkaar staande ogen.
Wat ik inmiddels wel kan is meer accepteren dat 'dit het is' en dat 'ik het hiermee moet doen'. Dat heeft de scherpe kanten er af gehaald, waardoor ik losser kan leven. Dat vind ik waardevol.
Dus, mijn advies aan jou, praat met een psych.
Het is geen doen om zo door te modderen voor de rest van jouw leven.
dinsdag 16 juli 2013 om 22:02
quote:Piratesse schreef op 16 juli 2013 @ 21:56:
[...]
Onzekere mensen zijn altijd heel erg met zichzelf bezig. Eén van de symptomen van onzeker zijn helaas, alles draait om hoe zij zichzelf zien en hoe zij invullen wat anderen van hen denken en hoe anderen hen zien.
Dankjewel voor die uitleg. Dat lijkt me ontzettend vervelend... al herken ik er wel iets uit. Iedereen heeft wel onzekere momenten denk ik..al is dat anders zoals TO het ervaart.. Heb dan ook geen goed advies, behalve heel veel sterkte.
[...]
Onzekere mensen zijn altijd heel erg met zichzelf bezig. Eén van de symptomen van onzeker zijn helaas, alles draait om hoe zij zichzelf zien en hoe zij invullen wat anderen van hen denken en hoe anderen hen zien.
Dankjewel voor die uitleg. Dat lijkt me ontzettend vervelend... al herken ik er wel iets uit. Iedereen heeft wel onzekere momenten denk ik..al is dat anders zoals TO het ervaart.. Heb dan ook geen goed advies, behalve heel veel sterkte.
