levenslessen leren
zondag 13 april 2014 om 19:43
Ik hang de theorie aan dat als er iets niet goed gaat in je leven, een situatie die zich maar blijft herhalen, dat er dan een les inzit die je nog moet leren.
Mijn liefdesleven loopt niet op rolletjes. Niets dramatisch allemaal maar ik heb de “ware “ nog niet gevonden. Mijn relaties liepen stuk voor stuk uit op niets. Soms met een goede reden , soms ook niet.
Daten lukt wel maar meestal na een date of 3 , 4 haakten de heren in kwestie af. En ik me maar afvragen waarom. Vragen naar de reden had geen effect, kreeg vaak te horen: ben nog niet toe aan een relatie, ligt niet aan jou maar aan mij enz.
Hier zat, naar mijn idee, een les die ik nog moest leren. Maar welke les dan?? Vaak over gehad met vrijgezelle vriendinnen van mijn leeftijd ( ik ben 39 ). Een vriendin van mij had precies hetzelfde: “ik schijn nog wat te moeten leren, maar wat dan! “
Nu had ik de laatste tijd contact met een man, enorm leuke man, maar stoer als ik ben laat ik dat uiteraard niet merken ,komt vanuit pestgedrag van vroeger, vooral niet laten merken wat ik ergens van vind en vooral niet kwetsbaar opstellen.
Dat kwetsbaar opstellen wordt aan gewerkt, een andere goede vriendin van mij kwam daarmee aanzetten, dat ik dat dus helemaal niet doe.
In ieder geval. Leuke man: wat afgesproken, gezoend enz. Op een gegeven moment vraagt hij aan mij wat mijn verwachtingen zijn en stoer als ik ben zeg ik: ik heb nog geen verwachtingen, uiteraard antwoordde hij dat hij die ook niet heeft.
ik kreeg daarna maar geen hoogte van hem, dubbele signalen enz. Nu kreeg ik vandaag van hem te horen dat hij weer aan het daten is, omdat hij op zoek is naar een vaste relatie. Helemaal prima, natuurlijk maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet leuk en vond ik leuke man leuker dan ik durfde toe te geven.
Balen voor mij… ben zwaar teleurgesteld in mezelf.. en ergens vanmiddag viel het kwartje! Na bijna 20 jaar! ( ik was 18 toen ik mijn eerste serieuze relatie had ):
De les die ik schijnbaar moest leren, en ik schaam me bijna om het op te schrijven en te bekennen, is: eerlijk zijn over mijn gevoelens naar mezelf en naar anderen.
Heb ik dus nog nooit gedaan… tegen een leuk contact of scharrel of date gezegd wat ik werkelijk voor hen voel. Altijd maar een beetje op de vlakte blijven, de kat uit de boom kijken en vooral niet kwetsbaar opstellen.
Ik heb nu zo’n echt “duh”-moment, hoe simpel kan het zijn!
Niet dat de uitkomsten van relaties anders zouden zijn geworden maar dat onbevredigende gevoel achteraf heb ik dan tenminste niet meer.
Als ik het zo opschrijf lijkt het alsof ik alleen maar bezig ben met daten en scharrelen en erover praten, maar dat is niet zo, nu even omdat het nu in mijn leven speelde.
Welke lessen hebben jullie moeten leren in het leven??
Of geloven jullie daar niet in?
Mijn liefdesleven loopt niet op rolletjes. Niets dramatisch allemaal maar ik heb de “ware “ nog niet gevonden. Mijn relaties liepen stuk voor stuk uit op niets. Soms met een goede reden , soms ook niet.
Daten lukt wel maar meestal na een date of 3 , 4 haakten de heren in kwestie af. En ik me maar afvragen waarom. Vragen naar de reden had geen effect, kreeg vaak te horen: ben nog niet toe aan een relatie, ligt niet aan jou maar aan mij enz.
Hier zat, naar mijn idee, een les die ik nog moest leren. Maar welke les dan?? Vaak over gehad met vrijgezelle vriendinnen van mijn leeftijd ( ik ben 39 ). Een vriendin van mij had precies hetzelfde: “ik schijn nog wat te moeten leren, maar wat dan! “
Nu had ik de laatste tijd contact met een man, enorm leuke man, maar stoer als ik ben laat ik dat uiteraard niet merken ,komt vanuit pestgedrag van vroeger, vooral niet laten merken wat ik ergens van vind en vooral niet kwetsbaar opstellen.
Dat kwetsbaar opstellen wordt aan gewerkt, een andere goede vriendin van mij kwam daarmee aanzetten, dat ik dat dus helemaal niet doe.
In ieder geval. Leuke man: wat afgesproken, gezoend enz. Op een gegeven moment vraagt hij aan mij wat mijn verwachtingen zijn en stoer als ik ben zeg ik: ik heb nog geen verwachtingen, uiteraard antwoordde hij dat hij die ook niet heeft.
ik kreeg daarna maar geen hoogte van hem, dubbele signalen enz. Nu kreeg ik vandaag van hem te horen dat hij weer aan het daten is, omdat hij op zoek is naar een vaste relatie. Helemaal prima, natuurlijk maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet leuk en vond ik leuke man leuker dan ik durfde toe te geven.
Balen voor mij… ben zwaar teleurgesteld in mezelf.. en ergens vanmiddag viel het kwartje! Na bijna 20 jaar! ( ik was 18 toen ik mijn eerste serieuze relatie had ):
De les die ik schijnbaar moest leren, en ik schaam me bijna om het op te schrijven en te bekennen, is: eerlijk zijn over mijn gevoelens naar mezelf en naar anderen.
Heb ik dus nog nooit gedaan… tegen een leuk contact of scharrel of date gezegd wat ik werkelijk voor hen voel. Altijd maar een beetje op de vlakte blijven, de kat uit de boom kijken en vooral niet kwetsbaar opstellen.
Ik heb nu zo’n echt “duh”-moment, hoe simpel kan het zijn!
Niet dat de uitkomsten van relaties anders zouden zijn geworden maar dat onbevredigende gevoel achteraf heb ik dan tenminste niet meer.
Als ik het zo opschrijf lijkt het alsof ik alleen maar bezig ben met daten en scharrelen en erover praten, maar dat is niet zo, nu even omdat het nu in mijn leven speelde.
Welke lessen hebben jullie moeten leren in het leven??
Of geloven jullie daar niet in?
never a failure, always a lesson
zondag 13 april 2014 om 22:30
quote:fireandice schreef op 13 april 2014 @ 22:22:
[...]
Is dat dan niet een beetje mosterd na de maaltijd??Nee, waarom? Leg hem uit dat hij je een beetje overviel met het nieuws en dat je daardoor niet durfde te zeggen dat je hem leuker vindt dan je liet merken. Je hebt niets te verliezen bij deze openheid, alleen wat te winnen. Als is het voor jezelf dat je zo'n stap durft te zetten.
[...]
Is dat dan niet een beetje mosterd na de maaltijd??Nee, waarom? Leg hem uit dat hij je een beetje overviel met het nieuws en dat je daardoor niet durfde te zeggen dat je hem leuker vindt dan je liet merken. Je hebt niets te verliezen bij deze openheid, alleen wat te winnen. Als is het voor jezelf dat je zo'n stap durft te zetten.
maandag 14 april 2014 om 16:51
quote:fireandice schreef op 13 april 2014 @ 22:25:
[...]
Die les had ik al heel snel geleerd, toen ik jong was.
Apart he dat voor de een iets heel logisch en normaals is en dat voor de ander het soms echt een eyeopener kan zijn ( zoals mijn les in de OP )Dat het zo is heb ik ook al vroeg geleerd, het accepteren en er geen (minder) verdriet van hebben kwam pas later.
[...]
Die les had ik al heel snel geleerd, toen ik jong was.
Apart he dat voor de een iets heel logisch en normaals is en dat voor de ander het soms echt een eyeopener kan zijn ( zoals mijn les in de OP )Dat het zo is heb ik ook al vroeg geleerd, het accepteren en er geen (minder) verdriet van hebben kwam pas later.
maandag 14 april 2014 om 21:01
quote:scriptum schreef op 13 april 2014 @ 22:30:
[...]
Nee, waarom? Leg hem uit dat hij je een beetje overviel met het nieuws en dat je daardoor niet durfde te zeggen dat je hem leuker vindt dan je liet merken. Je hebt niets te verliezen bij deze openheid, alleen wat te winnen. Als is het voor jezelf dat je zo'n stap durft te zetten.
ja, je hebt wel gelijk.
Mooi compromis is dat ik het hem zeg als ik hem weer eens spreek.
[...]
Nee, waarom? Leg hem uit dat hij je een beetje overviel met het nieuws en dat je daardoor niet durfde te zeggen dat je hem leuker vindt dan je liet merken. Je hebt niets te verliezen bij deze openheid, alleen wat te winnen. Als is het voor jezelf dat je zo'n stap durft te zetten.
ja, je hebt wel gelijk.
Mooi compromis is dat ik het hem zeg als ik hem weer eens spreek.
never a failure, always a lesson
zaterdag 19 april 2014 om 18:39
quote:scriptum schreef op 13 april 2014 @ 22:30:
[...]
Nee, waarom? Leg hem uit dat hij je een beetje overviel met het nieuws en dat je daardoor niet durfde te zeggen dat je hem leuker vindt dan je liet merken. Je hebt niets te verliezen bij deze openheid, alleen wat te winnen. Als is het voor jezelf dat je zo'n stap durft te zetten.
Ik heb hier over nagedacht.. en je hebt wel gelijk.. voor mij zit er wel iets in, dat ik die stap durf te zetten en me dus niet door angst voor afwijzing laat regeren.
Alleen: hij zit er denk ik helemaal niet op te wachten.
Als ik de situatie omdraai: ik scharrel wat met iemand met wie ik niets wil, ga daten, laat dat aan scharrel weten en scharrel zegt eerst "oke, tot ziens ". en komt daar later op terug dan zou ik daar denk ik helemaal niets mee kunnen. Mijn reactie zou zijn, bedankt voor de info. Maar ik voel niets voor je, het was gezellig en daar blijft het bij.
[...]
Nee, waarom? Leg hem uit dat hij je een beetje overviel met het nieuws en dat je daardoor niet durfde te zeggen dat je hem leuker vindt dan je liet merken. Je hebt niets te verliezen bij deze openheid, alleen wat te winnen. Als is het voor jezelf dat je zo'n stap durft te zetten.
Ik heb hier over nagedacht.. en je hebt wel gelijk.. voor mij zit er wel iets in, dat ik die stap durf te zetten en me dus niet door angst voor afwijzing laat regeren.
Alleen: hij zit er denk ik helemaal niet op te wachten.
Als ik de situatie omdraai: ik scharrel wat met iemand met wie ik niets wil, ga daten, laat dat aan scharrel weten en scharrel zegt eerst "oke, tot ziens ". en komt daar later op terug dan zou ik daar denk ik helemaal niets mee kunnen. Mijn reactie zou zijn, bedankt voor de info. Maar ik voel niets voor je, het was gezellig en daar blijft het bij.
never a failure, always a lesson
maandag 21 april 2014 om 17:09
quote:fireandice schreef op 19 april 2014 @ 18:39:
[...]
Als ik de situatie omdraai: ik scharrel wat met iemand met wie ik niets wil, ga daten, laat dat aan scharrel weten en scharrel zegt eerst "oke, tot ziens ". en komt daar later op terug dan zou ik daar denk ik helemaal niets mee kunnen. Mijn reactie zou zijn, bedankt voor de info. Maar ik voel niets voor je, het was gezellig en daar blijft het bij.Maar hij zocht een vaste relatie, en ging waarschijnlijk met jou daten om te kijken of jullie een match konden zijn. Dus misschien voelde hij wel wat voor je en leek het net of jij niks voor hem voelde.
[...]
Als ik de situatie omdraai: ik scharrel wat met iemand met wie ik niets wil, ga daten, laat dat aan scharrel weten en scharrel zegt eerst "oke, tot ziens ". en komt daar later op terug dan zou ik daar denk ik helemaal niets mee kunnen. Mijn reactie zou zijn, bedankt voor de info. Maar ik voel niets voor je, het was gezellig en daar blijft het bij.Maar hij zocht een vaste relatie, en ging waarschijnlijk met jou daten om te kijken of jullie een match konden zijn. Dus misschien voelde hij wel wat voor je en leek het net of jij niks voor hem voelde.
donderdag 1 mei 2014 om 21:23
@ratsmodee: geen idee... eigenlijk is het te triest voor woorden dat ik me hier druk over maak. Maar normaal zou ik niets doen, niet meer reageren en het laten gaan.. maar in het kader van: "laat ik het nu eens heel anders doen" weet ik eigenlijk niet meer wat ik moet doen
never a failure, always a lesson
donderdag 1 mei 2014 om 21:24
quote:Anouar schreef op 01 mei 2014 @ 20:57:
Nou jaaaaaa... Hij maakt een tekening met jou in zijn hoofd, hij wil je terug op facebook, wat wil je nog meer?
Analyseer dit nou weer niet dood, pak je kans en simple go with the flow...welke kans?? ik heb aangegeven dat ik hem weer wil zien en hij zegt: binnenkort.
Nou jaaaaaa... Hij maakt een tekening met jou in zijn hoofd, hij wil je terug op facebook, wat wil je nog meer?
Analyseer dit nou weer niet dood, pak je kans en simple go with the flow...welke kans?? ik heb aangegeven dat ik hem weer wil zien en hij zegt: binnenkort.
never a failure, always a lesson
zaterdag 17 mei 2014 om 21:40
Poe...Levenslessen. Volgens mij ben ik nog niet eens op 10%. Nee zeggen - lastig. Grenzen kennen - moeilijk. Boos worden - op voorwerpen dagelijks maar op mensen niet snel, terwijl ze het wel verdienen. Eigenlijk een heel scala aan sociale vaardigheden die aardig bijgeschaafd kunnen worden In ieder geval vind ik het spreekwoord "Wie goed doet, goed ontmoet" langzamerhand een beetje bullshit worden..
zondag 18 mei 2014 om 09:29
zondag 18 mei 2014 om 17:17
Wow! Dit is zo herkenbaar... ik loop ook constant tegen hetzelfde aan.. leuk daten, scharrelen en dan stel ik me open omdat 'hij' aan heeft gegeven me leuk te vinden en dan ineens loopt het zonder reden af.. vaak zelfs ineens geen reactie meer en ik blijf met vragen rondlopen 'waarom het is geëindigd' en 'waar is het misgegaan'..
Wel tot de conclusie gekomen dat ik steeds met mannen ging die me eigenlijk alleen voor de fun wilde... Tot ik de huidige man ontmoette. Deze was anders en wilde me niet voor de fun. Maar nu... loop ik toch weer tegen hetzelfde aan. Contact wordt minder en ik merk dat ik bang ben dat het weer zomaar ophoudt.
Ik zoek naar mijn 'les', maar ik kan m niet vinden. Misschien minder snel me openstellen, maar dit doe ik op het moment dat ik het gevoel heb dat hij me echt leuk vindt. Ik vind het moeilijk om hiermee om te gaan en merk dat ik ook echt klaar ben met 'het leren van de les'. Ik wil dit zo niet meer
Wel tot de conclusie gekomen dat ik steeds met mannen ging die me eigenlijk alleen voor de fun wilde... Tot ik de huidige man ontmoette. Deze was anders en wilde me niet voor de fun. Maar nu... loop ik toch weer tegen hetzelfde aan. Contact wordt minder en ik merk dat ik bang ben dat het weer zomaar ophoudt.
Ik zoek naar mijn 'les', maar ik kan m niet vinden. Misschien minder snel me openstellen, maar dit doe ik op het moment dat ik het gevoel heb dat hij me echt leuk vindt. Ik vind het moeilijk om hiermee om te gaan en merk dat ik ook echt klaar ben met 'het leren van de les'. Ik wil dit zo niet meer
maandag 19 mei 2014 om 21:13
Hey fireandice! Het is nog niet te laat, vertel hem wat je werkelijk voor hem voelt en dat je ook een serieuze relatie met hem wilt! Dit is je kans om hetgeen je geleerd hebt in de praktijk toe te passen. Je hebt niets te verliezen. Wil hij jou niet, dan heb je eindelijk je kwetsbaar open durven stellen en komt het bij de volgende man echt wel goed. Wil hij jou wel, dan is het helemaal geweldig! You go girl!