Psyche
alle pijlers
Lijkt dit op ADD?
dinsdag 17 april 2012 om 10:38
Naar aanleiding van het andere topic dat ik had geopend, heb ik nog eens gekeken naar de symptomen van ADD. Ik heb alleen nog geen goede lijst (dus zonder verhaaltjes gevonden). Ik herken wat ik tot nu toe voorbij zie komen wel, maar ik had dit niet al als kind, heb ik het idee. En dat schijnt wel nodig te zijn voor ADD?
Nu vertoon ik zwaar uitstelgedrag. Op mijn werk kom ik afapraken niet na. En ik wil het zo graag wel doen en toch krijg ik het niet gedaan en ik voel me daar erg slecht onder. Ik ben ook snel afgeleid: ik werk liever aan een vraag die net is binnengekomen, liever dan een langere termijn project. Ik dacht dat dit kwam doordat mijn baan te saai voor mij werd, maar ook bij mijn nieuwe baan had ik dit probleem. Ook voor de studie laat ik alles op het laatste aankomen en zit ik nietachter zaken aan. En thuis zeg ik tegen mijn vriend dat ik xyz ga doen, maar ik doe het dan niet. Ik ben ook altijd wel chaotisch geweest, vooral vanaf de middelbare. Maar als kind had ik volgens mij de touwtjes wel goed in handen. Ik wilde dat iedereen zijn best deed tijdens musical en sprak de andere kinderen erop aan als zij hun tekst verkeerd hadden onthouden en ik hielp graag andere kinderen met hun vragen in de klas (de snellere kinderen moesten de tragere kinderen helpen met hun werk, zeg maar). Deze instelling werd wel gewaardeerd door mijn ouders, dus in hoeverre het beinvloed is door hen? Alles heb ik afgemaakt, maar niet omdat ik nog veel interesse had, maar omdat het moest. De middelbare gaf me trouwens wel een goed gevoel, omdat ik dat wel leuk vond en ik door het afronden ervan de kans kreeg om verder te leren, dus daar zag ik ook het doel wel van in. Ik had wel 10 mogelijke studies op mijn lijstje staan, maar hebuiteindelijk een veilige keuze gemaakt waar mijn ouders achter stonden. Toen dit te saai werd, heb ik het was opgeleukt met perioden in het buitenland en extra vakken. Ik heb een hoop dingen op mijn to do lijst staan, maar ik weet niet of ik het langer dan een dag volhoud. Ik voel dat ik me altijd moet verdedigen waarom ik dit nu nog niet heb gedaan of dat nu nog niet heb geregeld. Ik voel me chaotisch. Ik vind dat zelf wel ok, maar ik wordt wel nerveus van de mensen die willen dat ik alles op orde heb en dus voel ik me op een of andere manier indirect dus helemaal niet blij met chaos.
Ik heb een vriend met ADD en door hem dacht ik dat wat ik heb er niets mee te maken heeft(en misschien vinden jullie dat ook wel). Hij kan namelijk echt een uur te laat zijn voor de film, omdat hij niet kon kiezen welk flesje drinken hij mee moest nemen en waar hij dat flesje ging kopen. Ook raakt hij de tijd uit het oog als hij achter de computer zit en hij iets wil doen wat nog even tussendoor moet. Hij moet een wekker zetten om niet te vergeten dat hij moet eten. En hij vergeet of mist geregeld een vlucht. Dat soortdingen heb ik dan weer niet, maar dat is ook omdat ik bijvoorbeeld zo uitkijk naar een vlucht dat ik daarvoor mijn aandacht wel kan behouden ofzo.
Iemand met ADD hier of met kennis hierover die hier iets meer van weet? Ik weet ik moet naar de huisarts en psych voor een diagnose, maar ik wil niet daar binnenstappen en zeggen dqt ik iets meen te hebben als het er niet eens op lijkt.
Nu vertoon ik zwaar uitstelgedrag. Op mijn werk kom ik afapraken niet na. En ik wil het zo graag wel doen en toch krijg ik het niet gedaan en ik voel me daar erg slecht onder. Ik ben ook snel afgeleid: ik werk liever aan een vraag die net is binnengekomen, liever dan een langere termijn project. Ik dacht dat dit kwam doordat mijn baan te saai voor mij werd, maar ook bij mijn nieuwe baan had ik dit probleem. Ook voor de studie laat ik alles op het laatste aankomen en zit ik nietachter zaken aan. En thuis zeg ik tegen mijn vriend dat ik xyz ga doen, maar ik doe het dan niet. Ik ben ook altijd wel chaotisch geweest, vooral vanaf de middelbare. Maar als kind had ik volgens mij de touwtjes wel goed in handen. Ik wilde dat iedereen zijn best deed tijdens musical en sprak de andere kinderen erop aan als zij hun tekst verkeerd hadden onthouden en ik hielp graag andere kinderen met hun vragen in de klas (de snellere kinderen moesten de tragere kinderen helpen met hun werk, zeg maar). Deze instelling werd wel gewaardeerd door mijn ouders, dus in hoeverre het beinvloed is door hen? Alles heb ik afgemaakt, maar niet omdat ik nog veel interesse had, maar omdat het moest. De middelbare gaf me trouwens wel een goed gevoel, omdat ik dat wel leuk vond en ik door het afronden ervan de kans kreeg om verder te leren, dus daar zag ik ook het doel wel van in. Ik had wel 10 mogelijke studies op mijn lijstje staan, maar hebuiteindelijk een veilige keuze gemaakt waar mijn ouders achter stonden. Toen dit te saai werd, heb ik het was opgeleukt met perioden in het buitenland en extra vakken. Ik heb een hoop dingen op mijn to do lijst staan, maar ik weet niet of ik het langer dan een dag volhoud. Ik voel dat ik me altijd moet verdedigen waarom ik dit nu nog niet heb gedaan of dat nu nog niet heb geregeld. Ik voel me chaotisch. Ik vind dat zelf wel ok, maar ik wordt wel nerveus van de mensen die willen dat ik alles op orde heb en dus voel ik me op een of andere manier indirect dus helemaal niet blij met chaos.
Ik heb een vriend met ADD en door hem dacht ik dat wat ik heb er niets mee te maken heeft(en misschien vinden jullie dat ook wel). Hij kan namelijk echt een uur te laat zijn voor de film, omdat hij niet kon kiezen welk flesje drinken hij mee moest nemen en waar hij dat flesje ging kopen. Ook raakt hij de tijd uit het oog als hij achter de computer zit en hij iets wil doen wat nog even tussendoor moet. Hij moet een wekker zetten om niet te vergeten dat hij moet eten. En hij vergeet of mist geregeld een vlucht. Dat soortdingen heb ik dan weer niet, maar dat is ook omdat ik bijvoorbeeld zo uitkijk naar een vlucht dat ik daarvoor mijn aandacht wel kan behouden ofzo.
Iemand met ADD hier of met kennis hierover die hier iets meer van weet? Ik weet ik moet naar de huisarts en psych voor een diagnose, maar ik wil niet daar binnenstappen en zeggen dqt ik iets meen te hebben als het er niet eens op lijkt.
dinsdag 17 april 2012 om 10:48
De ene ADD'er is de andere niet.
En als jij een beetje slim bent en je heb van huis uit heel veel structuur en 'nadenken voor je wat doet'meegekregen vind ik het niet raar dat je als kind nergens last van had. En dat je pas op de middelbare wat chaotisch werd.
Het leven wordt dan een stuk complexer en met alleen logisch nadenken, 'ik onthoud het wel' en op het laatste moment, red je het dan niet meer.
En als jij een beetje slim bent en je heb van huis uit heel veel structuur en 'nadenken voor je wat doet'meegekregen vind ik het niet raar dat je als kind nergens last van had. En dat je pas op de middelbare wat chaotisch werd.
Het leven wordt dan een stuk complexer en met alleen logisch nadenken, 'ik onthoud het wel' en op het laatste moment, red je het dan niet meer.
dinsdag 17 april 2012 om 10:49
quote:misspenny schreef op 17 april 2012 @ 10:45:
Wat je hierboven beschrijft, vind ik nu trouwens niet meteen op ADD lijken hoor. Meer op gewoon uitstelgedrag wat zoveel mensen hebben.Dat dus. Ik herken mijzelf heel aardig in het door TO beschrevene, maar geloof niet dat ik ADD heb. Snel afgeleid, ietwat chaotisch en moeite met discipline. Maar dat zie ik meer als eigenschappen, niet als symptomen.
Wat je hierboven beschrijft, vind ik nu trouwens niet meteen op ADD lijken hoor. Meer op gewoon uitstelgedrag wat zoveel mensen hebben.Dat dus. Ik herken mijzelf heel aardig in het door TO beschrevene, maar geloof niet dat ik ADD heb. Snel afgeleid, ietwat chaotisch en moeite met discipline. Maar dat zie ik meer als eigenschappen, niet als symptomen.
dinsdag 17 april 2012 om 11:00
Bedankt misspenny!
- Dromerig
- Chaotisch
- Vergeetachtig
- Trekt zich graag terug
- Ergens volledig in opgaan
- Grote passie bij interesse
- Creatief
- Autodidactisch
- Voostellingsvermogen
- Fantasierijk
- Problemen met rekenen
- Problemen inslapen
- Gevoelig / betrokken
- Assertief maar onzeker
- Heeft humor
- Blijft op de achtergrond
- Doet alles op laatste moment
- Komt vaak te laat
- Ver vooruit denken
- Staren / kijkt voor zich uit
- Zoekt afwisseling
- Probleem oplossend
- Snel afgeleid
- Concentratieproblemen
- Moeite opbrengen motivatie
- Veel gedachten
- Perfectionistisch
- Snel overladen
- Moeilijk afwerken details
- Uitstellen naar morgen
- Emotionele wisselingen
- Taken worden snel saai
- Gevoelig voor verslaving
Hmm, mijn vriend en vriendinnen zouden zeggen dat het een beschrijving is van mij Maar mijn ouders denk ik niet? Uitstellen en overladen zijn etc, maar ook die hevige interesse in iets. Als puber keek ik films excessief vaak dus eenzelfde film wel drie keer op een dag. Ook merk ik het met eten dat ik heb ontdekt: dat moet ik dan minstens 5xin de week eten. Of een nieuw onderwerp dat ik wil doorgronden. En ook studies die ik het liefst zelf oppak, inhoudelijke studies, talen, muziekinstrumenten, zonder leraar. Ik ben altijd wel laat. Mensen vinden mij creatief en dromerig en humoristisch, ik eigenlijk zelf niet. Mijn vriend vindt het maar niets dat ik altijd vooruit denk en niet in het nu leef. Als je mij vraagt wat ik het liefst zou doen dan zou het probleem oplossing zijn, liefst met nieuwe uitdagende zaken iedere dag, dus een soort van troubleshooter die met gezond verstand oplossingenvoor problemen aandraagt, door een heel bedrijf, dus zonder vast te zitten op een bepaald onderwerp of afdeling. Als ik een jaar op een plek heb gezeten, dan moet ik verder, anders voel ik me opgesloten. Ik vertelde ook tegen een collega bij een bedrijf waar ik wegging dat ik niet snapte dat mensen verandering eng vinden; ik vind het verschrikkelijk om te weten dat je ergens nog 1 jaar moet zijn, om nog maar niet te denken aan mensen die voor hun pensioen nog ergens 10 jaar hopen te zitten. Ik voel ook vaak de noodzaak te verhuizen of een nieuw interieur te ontwerpen. Ik ben ook teruggetrokken en op mezelf. Ik ben op zich perfectionistisch, maar het probleem is dus dat ik wel wil, maar het dan niet doe. Dus of dat nu perfectionistisch is. Maar dit is dus een verschil met vroeger, want toen maakte ik dingen wel tot in de puntjes af...
Dus wat jullie zeggen van dat het erniet op lijkt snap ik ook wel. Maar dat uitstelgedrag heeft me nooit echt dwars gezeten, maar nu laat ik wel hele belangrijke dingenliggen. Ik krijg door mijn gedrag een slechte beoordeling op het werk (tenminste: ik kreeg wel opslag, maar ik vond de kritiek er toch op duiden dat het beter kon). Mijn studie looot in het honderd omdat ik zaken niet goed heb geregeld. Ik overzie ook alle veranderingen die ik moet doen voor verhuizing niet goed. Dus nu ben ik op zo'n moment belandt dat ik juist nog liever mijn hoofd in de grond steek en de wereld de wereld wil laten. Ik heb daardoor dus wel het idee dat ik er iets mee moet, maar ik weet niet wat want tegen mezelf zeggen: ok, dit ga ik nu oplossen, heeft dus geen effect. Eerder heb ik ook zoiets gehad, maar toen had het meer weg van een depressie.
- Dromerig
- Chaotisch
- Vergeetachtig
- Trekt zich graag terug
- Ergens volledig in opgaan
- Grote passie bij interesse
- Creatief
- Autodidactisch
- Voostellingsvermogen
- Fantasierijk
- Problemen met rekenen
- Problemen inslapen
- Gevoelig / betrokken
- Assertief maar onzeker
- Heeft humor
- Blijft op de achtergrond
- Doet alles op laatste moment
- Komt vaak te laat
- Ver vooruit denken
- Staren / kijkt voor zich uit
- Zoekt afwisseling
- Probleem oplossend
- Snel afgeleid
- Concentratieproblemen
- Moeite opbrengen motivatie
- Veel gedachten
- Perfectionistisch
- Snel overladen
- Moeilijk afwerken details
- Uitstellen naar morgen
- Emotionele wisselingen
- Taken worden snel saai
- Gevoelig voor verslaving
Hmm, mijn vriend en vriendinnen zouden zeggen dat het een beschrijving is van mij Maar mijn ouders denk ik niet? Uitstellen en overladen zijn etc, maar ook die hevige interesse in iets. Als puber keek ik films excessief vaak dus eenzelfde film wel drie keer op een dag. Ook merk ik het met eten dat ik heb ontdekt: dat moet ik dan minstens 5xin de week eten. Of een nieuw onderwerp dat ik wil doorgronden. En ook studies die ik het liefst zelf oppak, inhoudelijke studies, talen, muziekinstrumenten, zonder leraar. Ik ben altijd wel laat. Mensen vinden mij creatief en dromerig en humoristisch, ik eigenlijk zelf niet. Mijn vriend vindt het maar niets dat ik altijd vooruit denk en niet in het nu leef. Als je mij vraagt wat ik het liefst zou doen dan zou het probleem oplossing zijn, liefst met nieuwe uitdagende zaken iedere dag, dus een soort van troubleshooter die met gezond verstand oplossingenvoor problemen aandraagt, door een heel bedrijf, dus zonder vast te zitten op een bepaald onderwerp of afdeling. Als ik een jaar op een plek heb gezeten, dan moet ik verder, anders voel ik me opgesloten. Ik vertelde ook tegen een collega bij een bedrijf waar ik wegging dat ik niet snapte dat mensen verandering eng vinden; ik vind het verschrikkelijk om te weten dat je ergens nog 1 jaar moet zijn, om nog maar niet te denken aan mensen die voor hun pensioen nog ergens 10 jaar hopen te zitten. Ik voel ook vaak de noodzaak te verhuizen of een nieuw interieur te ontwerpen. Ik ben ook teruggetrokken en op mezelf. Ik ben op zich perfectionistisch, maar het probleem is dus dat ik wel wil, maar het dan niet doe. Dus of dat nu perfectionistisch is. Maar dit is dus een verschil met vroeger, want toen maakte ik dingen wel tot in de puntjes af...
Dus wat jullie zeggen van dat het erniet op lijkt snap ik ook wel. Maar dat uitstelgedrag heeft me nooit echt dwars gezeten, maar nu laat ik wel hele belangrijke dingenliggen. Ik krijg door mijn gedrag een slechte beoordeling op het werk (tenminste: ik kreeg wel opslag, maar ik vond de kritiek er toch op duiden dat het beter kon). Mijn studie looot in het honderd omdat ik zaken niet goed heb geregeld. Ik overzie ook alle veranderingen die ik moet doen voor verhuizing niet goed. Dus nu ben ik op zo'n moment belandt dat ik juist nog liever mijn hoofd in de grond steek en de wereld de wereld wil laten. Ik heb daardoor dus wel het idee dat ik er iets mee moet, maar ik weet niet wat want tegen mezelf zeggen: ok, dit ga ik nu oplossen, heeft dus geen effect. Eerder heb ik ook zoiets gehad, maar toen had het meer weg van een depressie.
dinsdag 17 april 2012 om 11:09
Hoi Madille,
Dit is een citaat van de site van ADDonline:
Verwarring met andere stoornissen.
Hoewel je door “zelfonderzoek” erg overtuigd kan raken van het feit dat er sprake zou moeten zijn van ADD is het niet verstandig om hier op te vertrouwen. Een groot deel van de symptomen die je bij ADD herkent komen ook vaak voor bij andere problemen zoals bijvoorbeeld een depressie of een burn-out. Impulsief gedrag is ook iets wat vaak voorkomt bij mensen met Borderline en concentratieproblemen worden ook vaak herkent bij mensen met een burn-out of een depressie. Het belangrijkste punt bij een onderzoek blijft gelden dat de problemen al in de jeugd herkenbaar moeten zijn en als een rode draad door het hele leven moet lopen.
Het gaat er dus met name om dat de symptomen er als kind al waren!
Zoals Maja82 al noemt, er staat veel info op de site ADDonline.nl
Dit is een citaat van de site van ADDonline:
Verwarring met andere stoornissen.
Hoewel je door “zelfonderzoek” erg overtuigd kan raken van het feit dat er sprake zou moeten zijn van ADD is het niet verstandig om hier op te vertrouwen. Een groot deel van de symptomen die je bij ADD herkent komen ook vaak voor bij andere problemen zoals bijvoorbeeld een depressie of een burn-out. Impulsief gedrag is ook iets wat vaak voorkomt bij mensen met Borderline en concentratieproblemen worden ook vaak herkent bij mensen met een burn-out of een depressie. Het belangrijkste punt bij een onderzoek blijft gelden dat de problemen al in de jeugd herkenbaar moeten zijn en als een rode draad door het hele leven moet lopen.
Het gaat er dus met name om dat de symptomen er als kind al waren!
Zoals Maja82 al noemt, er staat veel info op de site ADDonline.nl
dinsdag 17 april 2012 om 11:10
dinsdag 17 april 2012 om 11:11
quote:Vl43inder schreef op 17 april 2012 @ 11:07:
Wil niet lullig doen hoor, maar ben je niet gewoon lui?
Als ik mezelf op soortgelijk gedrag betrap dan noem ik dat namelijk wel zo.
Zo noemde ik het ook altijd.
Totdat de psychiater het AD(H)D ging noemen. (over de H twijfelen ze nog)
En raad eens? Nu het een naam heeft ben ik nog luier, omdat het "mag"
Niet handig dus zo'n etiketje!
Wil niet lullig doen hoor, maar ben je niet gewoon lui?
Als ik mezelf op soortgelijk gedrag betrap dan noem ik dat namelijk wel zo.
Zo noemde ik het ook altijd.
Totdat de psychiater het AD(H)D ging noemen. (over de H twijfelen ze nog)
En raad eens? Nu het een naam heeft ben ik nog luier, omdat het "mag"
Niet handig dus zo'n etiketje!
dinsdag 17 april 2012 om 11:17
Misschien moet je niet zozeer focussen op wat je wel of niet hebt, maar op waar je nu last van hebt. Je maakt bijvoorbeeld niet veel af, zoals verhuizingen en studies.
Is dat erg? Je kunt ook altijd van het een naar het ander gaan met werk. Wie weet past dat juist goed bij jou.
En als het wel erg is, probeer dan eens een stappenplan te maken. De oplossing bedenken kun je wel (je bent immers goed in vooruit kijken). Deel 'm op in kleine stapjes en geef jezelf met enige regelmaat een schop onder je kont en ga aan de slag.
Is dat erg? Je kunt ook altijd van het een naar het ander gaan met werk. Wie weet past dat juist goed bij jou.
En als het wel erg is, probeer dan eens een stappenplan te maken. De oplossing bedenken kun je wel (je bent immers goed in vooruit kijken). Deel 'm op in kleine stapjes en geef jezelf met enige regelmaat een schop onder je kont en ga aan de slag.
dinsdag 17 april 2012 om 11:37
Wat denk ik dat ik ermee opschiet? Nouja als er remedies zijn, zoals orde aanbrengen in de chaos, dan kan ik dat eens gaan proberen. Ook kan ik hierbij de hulp van vriend inschakelen, maar die heeft daar misschien geen oren na als ik tegen hem zeg dat ik denk dat dit aan de hand is. En het geeft ook wel een soort van rust om te weten dat het niet vreemd is dat ik alles verknal en om te weten dat ik het dan in de toekomst beter kan handhaven.
Maar ik zat net ook naar ADHD te kijken, maar dat is ook best apart. Want ik zou van mezelf niet zeggen dat ik hyper ben, maar die dingen die genoemd worden doe ik ook. Rennen door de gang op het werk, moeite met bevrediging op lange termijn, vanalles tegelijk doen, hard rijden, als ik aaneen groepssport meedoe dan ga ik meestal een andere oefening doen dan die de instructrice doet (vooral als die saai is). Steeds anderen onderbreken, helaas. Maar ik heb geen woede uitbarstingen.
Maat ja, zo heb je dadelijk vanalles en is er maar een ding dat je daadwerkelijk hebt: hypochondrische trekjes!
Maar ik zat net ook naar ADHD te kijken, maar dat is ook best apart. Want ik zou van mezelf niet zeggen dat ik hyper ben, maar die dingen die genoemd worden doe ik ook. Rennen door de gang op het werk, moeite met bevrediging op lange termijn, vanalles tegelijk doen, hard rijden, als ik aaneen groepssport meedoe dan ga ik meestal een andere oefening doen dan die de instructrice doet (vooral als die saai is). Steeds anderen onderbreken, helaas. Maar ik heb geen woede uitbarstingen.
Maat ja, zo heb je dadelijk vanalles en is er maar een ding dat je daadwerkelijk hebt: hypochondrische trekjes!
dinsdag 17 april 2012 om 11:40
quote:madille schreef op 17 april 2012 @ 11:37:
Wat denk ik dat ik ermee opschiet? Nouja als er remedies zijn, zoals orde aanbrengen in de chaos, dan kan ik dat eens gaan proberen.
Dat kan ook zonder dat het een naam heeft.
Ik heb nu het etiketje maar ben er niet beter van geworden.
Kost me een hele hoop gedoe en zelfs geld extra dan zonder etiketje.
Als je je er in herkent, lees dan tips en ervaringen en leer daarvan.
Een diagnose maakt je niet beter.
Wat denk ik dat ik ermee opschiet? Nouja als er remedies zijn, zoals orde aanbrengen in de chaos, dan kan ik dat eens gaan proberen.
Dat kan ook zonder dat het een naam heeft.
Ik heb nu het etiketje maar ben er niet beter van geworden.
Kost me een hele hoop gedoe en zelfs geld extra dan zonder etiketje.
Als je je er in herkent, lees dan tips en ervaringen en leer daarvan.
Een diagnose maakt je niet beter.
dinsdag 17 april 2012 om 11:40
Ik denk dat je eens op de rem moet gaan trappen en gaan kijken naar wie jij bent, wat jij wil en hoe jij gelukkig wordt.
Ik heb een half stickertje (eigenlijk 2 halve) en een instantie die me nu helpt met de dingen waar ik tegen aan loop.
Het stickertje helpt me om te begrijpen waarom ik dingen doe en waarom dingen gaan (en misgaan) zoals ze gaan.
Zonder stickertje en onderzoeken was het moeilijk voor me om mijn zwakke punten te acceptern en misschien wel belangrijker mijn sterke punten te vinden.
Nu ik mijn sterke punten steeds beter op een rijtje krijg, is het makkelijker voor me om met mezelf om te gaan. (snappie?)
Ik heb een half stickertje (eigenlijk 2 halve) en een instantie die me nu helpt met de dingen waar ik tegen aan loop.
Het stickertje helpt me om te begrijpen waarom ik dingen doe en waarom dingen gaan (en misgaan) zoals ze gaan.
Zonder stickertje en onderzoeken was het moeilijk voor me om mijn zwakke punten te acceptern en misschien wel belangrijker mijn sterke punten te vinden.
Nu ik mijn sterke punten steeds beter op een rijtje krijg, is het makkelijker voor me om met mezelf om te gaan. (snappie?)
dinsdag 17 april 2012 om 11:41
quote:madille schreef op 17 april 2012 @ 11:39:
Ik weet niet of het erg is. Mijn gevoel van eigenwaarde, gebaseerd op wat de maatschappij wil, rent achteruit als ik dingen niet afmaak. Wat ik zelf wel erg vind is dat ik graag alles goed wil doen en datlukt nu niet.
De maatschappij wil dan nog steeds hetzelfde van je dus dat veranderd er niet mee.
Of dacht je dat je met een diagnose een T-shirt kreeg met "Ik heb ADD" en dat je daardoor privileges krijgt?
Ik weet niet of het erg is. Mijn gevoel van eigenwaarde, gebaseerd op wat de maatschappij wil, rent achteruit als ik dingen niet afmaak. Wat ik zelf wel erg vind is dat ik graag alles goed wil doen en datlukt nu niet.
De maatschappij wil dan nog steeds hetzelfde van je dus dat veranderd er niet mee.
Of dacht je dat je met een diagnose een T-shirt kreeg met "Ik heb ADD" en dat je daardoor privileges krijgt?
dinsdag 17 april 2012 om 11:42
@misspenny: het is eerder dat ik steeds heb gedacht dat dit normaal is, dat ik me zo gedraag en zo voel, maar nu denk ik dat het wel iets anders zou kunnen zijn, maar wat dat weet ik niet. Ik heb ook geen tijd meer om naar de dokter hier te gaan voordat ik verhuis, dus ik denk dat ik er eerstnog meer last van moet krijgen en dat ik dan pas eens een keer ga.
