Psyche
alle pijlers
Man veranderd sinds bevalling
maandag 19 oktober 2015 om 14:19
Ja heb geprobeerd te praten maar hij vind dat ik zeur. Dat er niks is en dat ik me aan stel. Als hij thuis is helpt hij wel een beetje mee maar ik doe het meeste. Was laatst drie uurtjes weg, had afgekolfde melk gelaten en aanwijzingen wat hij moest doen. Was ik net 10 minuutjes weg belt hij al in paniek of ik terug kom en dat hij het niet aan kon.
Ook is hij afgelopen weekend naar de kroeg gegaan en heel dronken geworden. Die vrije dag had hij ook bij mij en kind kunnen doorbrengen. Vind het allemaal zo oneerlijk en alsof dingen niet erg genoeg zijn is hij ook nog heel erg bot en gemeen tegen me. Zei laatst dat ik e r door slaapgebrek 10 jaar ouder uitzie
Ook is hij afgelopen weekend naar de kroeg gegaan en heel dronken geworden. Die vrije dag had hij ook bij mij en kind kunnen doorbrengen. Vind het allemaal zo oneerlijk en alsof dingen niet erg genoeg zijn is hij ook nog heel erg bot en gemeen tegen me. Zei laatst dat ik e r door slaapgebrek 10 jaar ouder uitzie
maandag 19 oktober 2015 om 14:23
Ik denk wat Honeymoonquiz vraagt, hij zou eens goed moe kunnen zijn.
Een kind is nogal een verandering in je leven. Bij mijn man uitte zich dit in een tweede rouwperiode om zijn ouders, dat was even een heel donkere tijd voor hem en daarmee voor ons alledrie best een heftige tijd (daarbij had ik ook nog PND, dus het feest was even compleet, zeg maar).
Ik zou wel vragen om te stoppen met het bot reageren, dat hoeft echt niet.
Een kind is nogal een verandering in je leven. Bij mijn man uitte zich dit in een tweede rouwperiode om zijn ouders, dat was even een heel donkere tijd voor hem en daarmee voor ons alledrie best een heftige tijd (daarbij had ik ook nog PND, dus het feest was even compleet, zeg maar).
Ik zou wel vragen om te stoppen met het bot reageren, dat hoeft echt niet.
maandag 19 oktober 2015 om 14:25
maandag 19 oktober 2015 om 14:34
quote:Moiren_ schreef op 19 oktober 2015 @ 14:27:
Wist je van te voren niet dat hij 4 dagen weg zou zijn voor zijn werk?
Kortaf en humeurig kan natuurlijk omdat hij doodmoe is. En de eerste keer alleen met zijn kind vindt hij misschien wel doodeng.En al ze dat wist dan? Mag ze het nu dan niet zwaar vinden? Had ze ze geen kind moeten nemen?
Wist je van te voren niet dat hij 4 dagen weg zou zijn voor zijn werk?
Kortaf en humeurig kan natuurlijk omdat hij doodmoe is. En de eerste keer alleen met zijn kind vindt hij misschien wel doodeng.En al ze dat wist dan? Mag ze het nu dan niet zwaar vinden? Had ze ze geen kind moeten nemen?
maandag 19 oktober 2015 om 14:37
maandag 19 oktober 2015 om 14:42
quote:Zwangervaneenprinsesje schreef op 19 oktober 2015 @ 14:19:
Ja heb geprobeerd te praten maar hij vind dat ik zeur. Dat er niks is en dat ik me aan stel. Als hij thuis is helpt hij wel een beetje mee maar ik doe het meeste. Was laatst drie uurtjes weg, had afgekolfde melk gelaten en aanwijzingen wat hij moest doen. Was ik net 10 minuutjes weg belt hij al in paniek of ik terug kom en dat hij het niet aan kon.
Ook is hij afgelopen weekend naar de kroeg gegaan en heel dronken geworden. Die vrije dag had hij ook bij mij en kind kunnen doorbrengen. Vind het allemaal zo oneerlijk en alsof dingen niet erg genoeg zijn is hij ook nog heel erg bot en gemeen tegen me. Zei laatst dat ik e r door slaapgebrek 10 jaar ouder uitzie
Hij moet leren hoe hij vader is. Jij hebt er 9 maanden naartoe gewerkt. Het was jouw lijf. Hij is pas nu vader, nu is het pas écht. En da vergt in zijn geval dus veel aanpassing.
In plaats van hem te verwijten: vertel hem wat je wil. Dat hij je helpt met de was bijvoorbeeld. Dat hij op dit moment wel naar de kroeg mag, maar liever niet te laat thuis en dronken. Dat jij de nachten doet waarop hij de volgende dag moet werken en hij de nachten doet waarop hij de volgende dag vrij is, zodat de ander kan slapen en slaap kan pakken.
De eerste tijd is verdomde moeilijk, je leven staat op zijn kop. Blijf praten, niet verwijten. Blijf een plan maken, sámen. En zo kom je erdoor en eruit.
Het is voo
Ja heb geprobeerd te praten maar hij vind dat ik zeur. Dat er niks is en dat ik me aan stel. Als hij thuis is helpt hij wel een beetje mee maar ik doe het meeste. Was laatst drie uurtjes weg, had afgekolfde melk gelaten en aanwijzingen wat hij moest doen. Was ik net 10 minuutjes weg belt hij al in paniek of ik terug kom en dat hij het niet aan kon.
Ook is hij afgelopen weekend naar de kroeg gegaan en heel dronken geworden. Die vrije dag had hij ook bij mij en kind kunnen doorbrengen. Vind het allemaal zo oneerlijk en alsof dingen niet erg genoeg zijn is hij ook nog heel erg bot en gemeen tegen me. Zei laatst dat ik e r door slaapgebrek 10 jaar ouder uitzie
Hij moet leren hoe hij vader is. Jij hebt er 9 maanden naartoe gewerkt. Het was jouw lijf. Hij is pas nu vader, nu is het pas écht. En da vergt in zijn geval dus veel aanpassing.
In plaats van hem te verwijten: vertel hem wat je wil. Dat hij je helpt met de was bijvoorbeeld. Dat hij op dit moment wel naar de kroeg mag, maar liever niet te laat thuis en dronken. Dat jij de nachten doet waarop hij de volgende dag moet werken en hij de nachten doet waarop hij de volgende dag vrij is, zodat de ander kan slapen en slaap kan pakken.
De eerste tijd is verdomde moeilijk, je leven staat op zijn kop. Blijf praten, niet verwijten. Blijf een plan maken, sámen. En zo kom je erdoor en eruit.
Het is voo
maandag 19 oktober 2015 om 14:43
quote:Ikbenanoniem schreef op 19 oktober 2015 @ 14:39:
Hoeveel aandacht heb jij nog voor je man? Als ik je nick en onderschrift zie, vraag ik me af of jij niet helemaal opgaat in je kind. Is er nog een jullie? Praten jullie wel?
Dit ja.
Misschien 'ns tijd maken om samen weer 'ns een avondje uit eten te gaan, door baby bij opa/oma te brengen.
Hoeveel aandacht heb jij nog voor je man? Als ik je nick en onderschrift zie, vraag ik me af of jij niet helemaal opgaat in je kind. Is er nog een jullie? Praten jullie wel?
Dit ja.
Misschien 'ns tijd maken om samen weer 'ns een avondje uit eten te gaan, door baby bij opa/oma te brengen.
Shoot first, ask questions later!
maandag 19 oktober 2015 om 14:44
Ik snap dat hij moe is maar dan nog. Ik ben ook moe en ben ook niet gemeen en kortaf tegen hem. Ik voel me juist meer verbonden met hem. Aandacht krijgt hij ook genoeg, hebben zelfs weer seks gehad maar hij wil juist geen aandacht en neemt afstand. Het is gewoon heel vreemd, hoe lief en close hij tijdens de zwangerschap was hoe tegenovergesteld het nu is. Misschien valt het allemaal tegen voor hem?
De bevalling was heel fijn en vlot, en we hebben mazzel want ons prinsesje is echt een voorbeeldige baby. Hij ziet dat allemaal niet en klaagt alleen maar?
De bevalling was heel fijn en vlot, en we hebben mazzel want ons prinsesje is echt een voorbeeldige baby. Hij ziet dat allemaal niet en klaagt alleen maar?
maandag 19 oktober 2015 om 14:44
