Man veranderd sinds bevalling
maandag 19 oktober 2015 om 16:38
quote:feow schreef op 19 oktober 2015 @ 15:09:
[...]
Hij is open en eerlijk: dat is mooi.
Ik zou proberen rust in te plannen, zowel voor hem als voor jou. En hem de gelegenheid geven om te wennen aan zijn dochter. Dat gaat het beste en het snelst als hij af en toe echt verantwoordelijk is.
Dus: ga op bezoek bij Redbulletje en laat als noodnummer het telefoonnummer van opa en oma achter.
Nou als open en eerlijk alleen maar klagen, klagen en nog eens klagen is, dan zou ik liever hebben dat mijn vriend af en toe wat minder open was. Met klagen los je niks op.
Maar TO, heb je al een keer met hem hierover gepraat? Het klinkt voor mij alsof jullie een beetje langs elkaar heen leven. Een goed gesprek kan de lucht klaren, en dan heb je ook meteen duidelijk van elkaar wat jullie allebei nodig hebben, hoe jullie je op dit moment voelen, etc.
[...]
Hij is open en eerlijk: dat is mooi.
Ik zou proberen rust in te plannen, zowel voor hem als voor jou. En hem de gelegenheid geven om te wennen aan zijn dochter. Dat gaat het beste en het snelst als hij af en toe echt verantwoordelijk is.
Dus: ga op bezoek bij Redbulletje en laat als noodnummer het telefoonnummer van opa en oma achter.
Nou als open en eerlijk alleen maar klagen, klagen en nog eens klagen is, dan zou ik liever hebben dat mijn vriend af en toe wat minder open was. Met klagen los je niks op.
Maar TO, heb je al een keer met hem hierover gepraat? Het klinkt voor mij alsof jullie een beetje langs elkaar heen leven. Een goed gesprek kan de lucht klaren, en dan heb je ook meteen duidelijk van elkaar wat jullie allebei nodig hebben, hoe jullie je op dit moment voelen, etc.
maandag 19 oktober 2015 om 16:42
quote:GateKeeper schreef op 19 oktober 2015 @ 16:13:
Ik ken het. Mijn man is ook veranderd, alleen hij is overbezorgd/verstikkend. De hele wereld is een klootzak en kan vwb zijn dochter (incl. moi) niets goed doen. Alleen hij doet het goed (vindt hij). Ik krijg niets anders dan commentaar, wordt opzij geduwd, dochter wordt uit mijn handen gegrist. Ik werd er schijtziek van. Zaterdag barstte bij ons de bom.
Ik ken het. Mijn man is ook veranderd, alleen hij is overbezorgd/verstikkend. De hele wereld is een klootzak en kan vwb zijn dochter (incl. moi) niets goed doen. Alleen hij doet het goed (vindt hij). Ik krijg niets anders dan commentaar, wordt opzij geduwd, dochter wordt uit mijn handen gegrist. Ik werd er schijtziek van. Zaterdag barstte bij ons de bom.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 19 oktober 2015 om 16:46
maandag 19 oktober 2015 om 16:47
quote:LunaLoona schreef op 19 oktober 2015 @ 16:29:
[...]
Dat is weer het andere uiterste. "Barstte de bom" - bedoel je dat jullie dikke ruzie hadden of erger, dat jullie uit elkaar zijn hierdoor?
Dikke ruzie. We geven niet zo snel op
Het is gewoon wennen aan de nieuwe situatie, ze is pas 7 weken. We willen het beiden goed doen, dus we moeten nog leren op elkaar in spelen. Maar nu zijn we weer vriendjes hoor. Zonder wrijving geen glans he?
[...]
Dat is weer het andere uiterste. "Barstte de bom" - bedoel je dat jullie dikke ruzie hadden of erger, dat jullie uit elkaar zijn hierdoor?
Dikke ruzie. We geven niet zo snel op
Het is gewoon wennen aan de nieuwe situatie, ze is pas 7 weken. We willen het beiden goed doen, dus we moeten nog leren op elkaar in spelen. Maar nu zijn we weer vriendjes hoor. Zonder wrijving geen glans he?
maandag 19 oktober 2015 om 16:49
quote:Zwangervaneenprinsesje schreef op 19 oktober 2015 @ 15:51:
[...]
Dit was dus het geval, hoop dat dit tijdelijk is. Denk dat het hem tegenvalt. Ben zo bang dat onze relatie kapot gaat hier door.Zoals ik het lees is jullie relatie nooit stabiel geweest. Dacht jij echt dat dit door de komst van een kind wél goed zou komen, echt? Is wel heeeeeel erg naïef hoor........
[...]
Dit was dus het geval, hoop dat dit tijdelijk is. Denk dat het hem tegenvalt. Ben zo bang dat onze relatie kapot gaat hier door.Zoals ik het lees is jullie relatie nooit stabiel geweest. Dacht jij echt dat dit door de komst van een kind wél goed zou komen, echt? Is wel heeeeeel erg naïef hoor........
maandag 19 oktober 2015 om 16:49
Jeetje Gatekeeper. Dat vind ik oprecht vervelend om te lezen. Hebben jullie zolang hiernaar uitgekeken en dan pakt het zo uit.
Het moge duidelijk zijn: het krijgen van een kind verandert veel. Zo niet alles. Iets wat velen onderschatten getuige de vele topics die hier on de loop der jaren te lezen waren (hierbij doel ik nu niet specifiek op TO of Gatekeeper, maar meer in algemene zin).
Ik wijk nu af van het oorspronkelijke topic maar ik wil toch wel even gezegd hebben dat het ouderschap soms overschat word. Of, laat ik het beter zeggen: niet genoeg onderkend. Het is bij tijd en wijle retezwaar, ingrijpend en bepaalt soms op een dusdanige manier je leven dat je gedwongen wordt op zoek te gaan naar je 'nieuwe zelf' om het vervolgens voor alle betrokkenen weer leuk en gezellig te maken (soms ten koste van jezelf).
Ik weet waar ik het over heb. Ik durf wel te erkennen dat ik het vantevoren ook allemaal wat te rooskleurig heb ingeschat. Heb ik spijt? Nee, dat nu ook weer niet. Maar het vraagt gewoon ook offers dat ouderschap. En die moet je bereid zijn te geven. Een nukkige houding of wantrouwen naar je partner past daar niet bij. Realistisch naar jezelf kijken,en hulp inroepen wanneer het niet meer gaat, wel.
Ik word daarom ook altijd een beetje giftig wanneer ik lees over passieve ouders (vaak de vader!!) die alle zorg letterlijk aan moeder overlaat en lekker doorgaat met zijn eigen leventje.
Het moge duidelijk zijn: het krijgen van een kind verandert veel. Zo niet alles. Iets wat velen onderschatten getuige de vele topics die hier on de loop der jaren te lezen waren (hierbij doel ik nu niet specifiek op TO of Gatekeeper, maar meer in algemene zin).
Ik wijk nu af van het oorspronkelijke topic maar ik wil toch wel even gezegd hebben dat het ouderschap soms overschat word. Of, laat ik het beter zeggen: niet genoeg onderkend. Het is bij tijd en wijle retezwaar, ingrijpend en bepaalt soms op een dusdanige manier je leven dat je gedwongen wordt op zoek te gaan naar je 'nieuwe zelf' om het vervolgens voor alle betrokkenen weer leuk en gezellig te maken (soms ten koste van jezelf).
Ik weet waar ik het over heb. Ik durf wel te erkennen dat ik het vantevoren ook allemaal wat te rooskleurig heb ingeschat. Heb ik spijt? Nee, dat nu ook weer niet. Maar het vraagt gewoon ook offers dat ouderschap. En die moet je bereid zijn te geven. Een nukkige houding of wantrouwen naar je partner past daar niet bij. Realistisch naar jezelf kijken,en hulp inroepen wanneer het niet meer gaat, wel.
Ik word daarom ook altijd een beetje giftig wanneer ik lees over passieve ouders (vaak de vader!!) die alle zorg letterlijk aan moeder overlaat en lekker doorgaat met zijn eigen leventje.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
maandag 19 oktober 2015 om 17:18
@gatekeeper o nee wat naar!
@to gelukkig maar dat het een makkelijk kind is. Hier een kind dat echt een handenbindertje is, kan slecht weggelegd worden. Plus dat hij snel overprikkeld is. Dus de draagdoek en Rust en Regelmaat zijn hier hard nodig. Vooral het regelmaat gedeelte, een beetje ok, maar zoveel als hij nodig heeft... Hopelijk is dit tijdelijk, ik vind het wel fijn als weekenden een wat ander ritme kunnen hebben qua locatie van slaapjes, voedingen en volgorde van dingen. Tot nu toe is hij het daar niet mee eens
Heb je al geprobeerd er met je man over te praten?
@to gelukkig maar dat het een makkelijk kind is. Hier een kind dat echt een handenbindertje is, kan slecht weggelegd worden. Plus dat hij snel overprikkeld is. Dus de draagdoek en Rust en Regelmaat zijn hier hard nodig. Vooral het regelmaat gedeelte, een beetje ok, maar zoveel als hij nodig heeft... Hopelijk is dit tijdelijk, ik vind het wel fijn als weekenden een wat ander ritme kunnen hebben qua locatie van slaapjes, voedingen en volgorde van dingen. Tot nu toe is hij het daar niet mee eens
Heb je al geprobeerd er met je man over te praten?
dinsdag 20 oktober 2015 om 18:23
Ah, ik zie dat je bevallen bent? Het is dat ik weet dat de meeste baby's niet blijven zitten, anders was ik me nog zorgen gaan maken.
Hoe gaat het met jullie? Ben je een beetje blij met je beeb? Doet ie het goed? Of is het een zij? Noem me nieuwsgierig hoor, maar je hebt ongeveer je hele zwangerschap met ons gedeeld en toen ging ik toch een beetje meeleven. En dan is zo'n plotselinge radiostilte toch een soort van gat waar je in valt, of zo.
Hoe gaat het met jullie? Ben je een beetje blij met je beeb? Doet ie het goed? Of is het een zij? Noem me nieuwsgierig hoor, maar je hebt ongeveer je hele zwangerschap met ons gedeeld en toen ging ik toch een beetje meeleven. En dan is zo'n plotselinge radiostilte toch een soort van gat waar je in valt, of zo.
dinsdag 20 oktober 2015 om 18:32
Zo, ook je OP even gelezen . Het valt dus een beetje tegen allemaal. Tja, dat had ik je zo ook wel kunnen vertellen. Een kersverse baby is nou eenmaal ontzettend vermoeiend, ja ook voor de vader. Mijn man heeft wel eens zitten huilen van ellende. Maar echt, het wordt beter. "Het is even wennen" dekt de lading niet helemaal, maar het komt het meest in de buurt van wat ik zeggen wil.
Probeer in ieder geval in gesprek te blijven. Aan verwijten heb je niks. En vergeet niet dat het dus niet alleen voor jou zwaar is.
Probeer in ieder geval in gesprek te blijven. Aan verwijten heb je niks. En vergeet niet dat het dus niet alleen voor jou zwaar is.
dinsdag 20 oktober 2015 om 18:34
Voor sommige mensen is het gewoon een hele shock dat hun leven zo veranderd, niet alleen vaders maar ook moeders.
Het is wel belangrijk dat jullie blijven praten en er samen proberen uit te komen. Vraag gewoon eens recht op de man af wat er nu precies met hem aan de hand is, gewoon een open gesprek zonder beschuldigen.
Ons zoontje is ondertussen 7 maanden, we hebben erg veel geluk dat het echt een enorm gemakkelijke baby is en we er heel gemakkelijk inkwamen, het leven met een kindje. Misschien scheelt het dat we beiden de 30 gepasseerd zijn, dat weet ik niet. We zijn ook een tijdje bezig geweest zwanger te raken en in de familie van mijn man zitten veel jonge kindjes die we vanaf baby hebben meegemaakt dus we waren er wel heel erg mee bezig en hadden alle scenario's al in ons hoofd, hoe het zou kunnen zijn dus we waren zo goed mogelijk voorbereid. Dan nog was het echt wel wennen maar we hadden wel direct bepaalde afspraken gemaakt over hoe we de taken een beetje verdelen m.b.t. tot de kleine.
Het is wel belangrijk dat jullie blijven praten en er samen proberen uit te komen. Vraag gewoon eens recht op de man af wat er nu precies met hem aan de hand is, gewoon een open gesprek zonder beschuldigen.
Ons zoontje is ondertussen 7 maanden, we hebben erg veel geluk dat het echt een enorm gemakkelijke baby is en we er heel gemakkelijk inkwamen, het leven met een kindje. Misschien scheelt het dat we beiden de 30 gepasseerd zijn, dat weet ik niet. We zijn ook een tijdje bezig geweest zwanger te raken en in de familie van mijn man zitten veel jonge kindjes die we vanaf baby hebben meegemaakt dus we waren er wel heel erg mee bezig en hadden alle scenario's al in ons hoofd, hoe het zou kunnen zijn dus we waren zo goed mogelijk voorbereid. Dan nog was het echt wel wennen maar we hadden wel direct bepaalde afspraken gemaakt over hoe we de taken een beetje verdelen m.b.t. tot de kleine.
woensdag 21 oktober 2015 om 09:56
quote:GateKeeper schreef op 19 oktober 2015 @ 16:47:
[...]
Dikke ruzie. We geven niet zo snel op
Het is gewoon wennen aan de nieuwe situatie, ze is pas 7 weken. We willen het beiden goed doen, dus we moeten nog leren op elkaar in spelen. Maar nu zijn we weer vriendjes hoor. Zonder wrijving geen glans he? Gelukkig maar! Zo zie je maar weer, vader/moeder worden heeft een grote impact. Niet alleen in praktische zin, maar vooral ook emotioneel gezien. Mensen kunnen er heel erg door veranderen. Fijn dat hij het goed bedoelt, beschermend, maar voor jou is de manier waarop natuurlijk vervelend.
[...]
Dikke ruzie. We geven niet zo snel op
Het is gewoon wennen aan de nieuwe situatie, ze is pas 7 weken. We willen het beiden goed doen, dus we moeten nog leren op elkaar in spelen. Maar nu zijn we weer vriendjes hoor. Zonder wrijving geen glans he? Gelukkig maar! Zo zie je maar weer, vader/moeder worden heeft een grote impact. Niet alleen in praktische zin, maar vooral ook emotioneel gezien. Mensen kunnen er heel erg door veranderen. Fijn dat hij het goed bedoelt, beschermend, maar voor jou is de manier waarop natuurlijk vervelend.
woensdag 28 oktober 2015 om 18:17
quote:Zwangervaneenprinsesje schreef op 28 oktober 2015 @ 18:09:
Het gaat nog steeds niet lekker. Ik voel me ook emotioneel een wrak, ben mezelf niet en hij ook niet. Dat samen gaat gewoon niet goedIk heb niet alles gelezen, dus daarom: vertel eens, wat gaat er niet lekker? Het is vrij logisch dat jullie allebei "jezelf" niet zijn, het krijgen van een kindje zet je leven op zijn kop. Hebben jullie hulp, mensen die taken van je over kunnen nemen als het je teveel wordt?
Het gaat nog steeds niet lekker. Ik voel me ook emotioneel een wrak, ben mezelf niet en hij ook niet. Dat samen gaat gewoon niet goedIk heb niet alles gelezen, dus daarom: vertel eens, wat gaat er niet lekker? Het is vrij logisch dat jullie allebei "jezelf" niet zijn, het krijgen van een kindje zet je leven op zijn kop. Hebben jullie hulp, mensen die taken van je over kunnen nemen als het je teveel wordt?
woensdag 28 oktober 2015 om 18:39
woensdag 28 oktober 2015 om 18:41
quote:LunaLoona schreef op 28 oktober 2015 @ 18:17:
[...]
Ik heb niet alles gelezen, dus daarom: vertel eens, wat gaat er niet lekker? Het is vrij logisch dat jullie allebei "jezelf" niet zijn, het krijgen van een kindje zet je leven op zijn kop. Hebben jullie hulp, mensen die taken van je over kunnen nemen als het je teveel wordt?De verdeling van de taken. Ik doe alles en hij weinig. Hij klaagt over alles en reageert hoe dingen zijn veranderd op mij af. Ik doe niks meer goed in zijn ogen en hij heeft zelfs uitgesproken dat het misschien geen goed idee was een baby? Ik reageer daar dan weer op door verdrietig te zijn wat hij aanstellen noemt.
[...]
Ik heb niet alles gelezen, dus daarom: vertel eens, wat gaat er niet lekker? Het is vrij logisch dat jullie allebei "jezelf" niet zijn, het krijgen van een kindje zet je leven op zijn kop. Hebben jullie hulp, mensen die taken van je over kunnen nemen als het je teveel wordt?De verdeling van de taken. Ik doe alles en hij weinig. Hij klaagt over alles en reageert hoe dingen zijn veranderd op mij af. Ik doe niks meer goed in zijn ogen en hij heeft zelfs uitgesproken dat het misschien geen goed idee was een baby? Ik reageer daar dan weer op door verdrietig te zijn wat hij aanstellen noemt.