Psyche
alle pijlers
Meedogenloze normen
zondag 1 november 2015 om 14:39
Toch de stap genomen voor een topic. Ben een beetje bang voor de reacties en dat het te confronterend is. Maar tegelijkertijd wil ik ook helen en werken aan mijn problemen. Ik ben soms zo klaar met mijzelf en ik wil weer gaan leven ipv gevangen te zitten met mijn eigen gedachtes.
Ik ben sinds een korte tijd in therapie, waar ik wel blij mee ben. Ik leer van/over andere mensen, krijg veel (zelf)inzichten en heb het idee dat ik wel verder kan komen. 1 van de dingen waar ik heel erg tegenaan loop is dat ik meedogenloze normen heb over andere mensen. Ik vind er altijd wel wat van, meestal negatief. Vind mensen vaak stom, irritant, dom, onaardig, onsociaal etc etc. Ik vind het heel vermoeiend om de hele tijd er wat van te vinden en dat ik er zoveel mee bezig ben. Ik wou dat ik het meer kon los laten en mensen kan laten zijn zoals ze zijn. Ik ben er ondertussen ook achter waarom dit probleem heb.....Door mijn jeugd waar ik emotioneel verwaarloosd werd, weinig bevestiging kreeg dat ik er mocht zijn en aandacht voor identiteitsontwikkeling etc etc. Hunkerend naar het gevoel dat ik op deze wereld mag zijn, heb ik deze copingmechanisme ontwikkeld. Mijzelf continu vergelijken met anderen zodat ik mijn kwetsbare ego kan opkrikken. Minder denken over anderen, omdat ik zoveel dingen "overleefd" heb en het zo "goed doe". Ik denk minder over anderen, zodat ik het gevoel heb dat ik het goed gedaan hebt tot nu toe en er mag zijn.
Ik ben zo moe van mijzelf en dit gedrag/gedachtegangetje. Ik wou dat ik het meer kon loslaten en mij niet zo druk over kon maken over wat anderen doen, denken en vinden. Hoe kan ik hieraan werken?
Bedankt voor alle reacties en adviezen
Ik ben sinds een korte tijd in therapie, waar ik wel blij mee ben. Ik leer van/over andere mensen, krijg veel (zelf)inzichten en heb het idee dat ik wel verder kan komen. 1 van de dingen waar ik heel erg tegenaan loop is dat ik meedogenloze normen heb over andere mensen. Ik vind er altijd wel wat van, meestal negatief. Vind mensen vaak stom, irritant, dom, onaardig, onsociaal etc etc. Ik vind het heel vermoeiend om de hele tijd er wat van te vinden en dat ik er zoveel mee bezig ben. Ik wou dat ik het meer kon los laten en mensen kan laten zijn zoals ze zijn. Ik ben er ondertussen ook achter waarom dit probleem heb.....Door mijn jeugd waar ik emotioneel verwaarloosd werd, weinig bevestiging kreeg dat ik er mocht zijn en aandacht voor identiteitsontwikkeling etc etc. Hunkerend naar het gevoel dat ik op deze wereld mag zijn, heb ik deze copingmechanisme ontwikkeld. Mijzelf continu vergelijken met anderen zodat ik mijn kwetsbare ego kan opkrikken. Minder denken over anderen, omdat ik zoveel dingen "overleefd" heb en het zo "goed doe". Ik denk minder over anderen, zodat ik het gevoel heb dat ik het goed gedaan hebt tot nu toe en er mag zijn.
Ik ben zo moe van mijzelf en dit gedrag/gedachtegangetje. Ik wou dat ik het meer kon loslaten en mij niet zo druk over kon maken over wat anderen doen, denken en vinden. Hoe kan ik hieraan werken?
Bedankt voor alle reacties en adviezen
zondag 1 november 2015 om 21:57
quote:Sensy12 schreef op 01 november 2015 @ 19:15:
[...]
Je mag best verwachtingen hebben, als je ze maar hardop uitspreekt tijdens de therapie. Dan heb je er het meest aan Ik begon dingen hardop te zeggen/vragen en dat was niet altijd leuk. De therapeut legde dan bij mij neer waarom ik iets wilde weten of wat ik voelde het moment dat ik iets niet begreep. Ze houden heel goed de vinger op de zere plek en kennen ieder trucje om onder dat gevoel uit te komen. Dat je niet weet wat je voelt is ook niet gek trouwens, je bent maar net begonnen hiermee en alles wordt naarmate de tijd vordert qua methodiek en qua gevoel/gedachten helderder. Wat mij erg hielp was: als ik het nu niet weet, dan hoef ik het nu ook niet te weten. Haalde de druk er vanaf die ik mezelf toch al veel te vaak en te lang had opgelegd. Misschien heb je hier iets aan en anders mag je het lekker overboord gooien
Haha, ik herken dit bij een groepsgenoot. Die wilde weten hoe het werkte, waarom dit zo was. Nu word het meer losgelaten en de houding zo van: ik zie wel.
Er hangt iets aan je hekje
[...]
Je mag best verwachtingen hebben, als je ze maar hardop uitspreekt tijdens de therapie. Dan heb je er het meest aan Ik begon dingen hardop te zeggen/vragen en dat was niet altijd leuk. De therapeut legde dan bij mij neer waarom ik iets wilde weten of wat ik voelde het moment dat ik iets niet begreep. Ze houden heel goed de vinger op de zere plek en kennen ieder trucje om onder dat gevoel uit te komen. Dat je niet weet wat je voelt is ook niet gek trouwens, je bent maar net begonnen hiermee en alles wordt naarmate de tijd vordert qua methodiek en qua gevoel/gedachten helderder. Wat mij erg hielp was: als ik het nu niet weet, dan hoef ik het nu ook niet te weten. Haalde de druk er vanaf die ik mezelf toch al veel te vaak en te lang had opgelegd. Misschien heb je hier iets aan en anders mag je het lekker overboord gooien
Haha, ik herken dit bij een groepsgenoot. Die wilde weten hoe het werkte, waarom dit zo was. Nu word het meer losgelaten en de houding zo van: ik zie wel.
Er hangt iets aan je hekje
zondag 1 november 2015 om 22:24
quote:Kwallenbal schreef op 01 november 2015 @ 20:23:
Maar hoe leer je van jezelf te houden, als in de basis er niemand was die van je hield? Hoe kan ik dat gat opvullen/laten helen?
Helemaal helen kan misschien niet. Je moet leren dat je van je zelf mag houden en dat je jezelf leuk mag vinden. Kost tijd, veel energie en vooral: veel ongeloof
Je kan het misschien ook zo zien: jullie hielden niet van mij om wat voor reden ook (bij mij was het omdat ik een meisje was) Ik zal jullie laten zien dat ik er wel mag zijn en dat ik het wel leuk kan hebben.
Hoe? Dat weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik anders ga worden als jullie. Ik weet hoe het niet moet en hoe het wel moet ga ik uitvinden.
En dat uitvinden kostte mij jarenlang therapie, verdriet, boosheid maar ik leerde ook mensen kennen die wel in mij geloofde, die mij wel vertrouwde, beter wilde leren kennen, om mij konden lachen en naar mij wilde luisteren en geen misbruik van mij maakte.
Geef jezelf de tijd
Ik ben nog op zoek naar "hoe het moet". Ik kom er wel....Moet eerst door een brok verdriet heen
Maar hoe leer je van jezelf te houden, als in de basis er niemand was die van je hield? Hoe kan ik dat gat opvullen/laten helen?
Helemaal helen kan misschien niet. Je moet leren dat je van je zelf mag houden en dat je jezelf leuk mag vinden. Kost tijd, veel energie en vooral: veel ongeloof
Je kan het misschien ook zo zien: jullie hielden niet van mij om wat voor reden ook (bij mij was het omdat ik een meisje was) Ik zal jullie laten zien dat ik er wel mag zijn en dat ik het wel leuk kan hebben.
Hoe? Dat weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik anders ga worden als jullie. Ik weet hoe het niet moet en hoe het wel moet ga ik uitvinden.
En dat uitvinden kostte mij jarenlang therapie, verdriet, boosheid maar ik leerde ook mensen kennen die wel in mij geloofde, die mij wel vertrouwde, beter wilde leren kennen, om mij konden lachen en naar mij wilde luisteren en geen misbruik van mij maakte.
Geef jezelf de tijd
Ik ben nog op zoek naar "hoe het moet". Ik kom er wel....Moet eerst door een brok verdriet heen
zondag 1 november 2015 om 22:28
quote:sanshiny schreef op 01 november 2015 @ 20:35:
[...]
als je wilt weten hoe je kunt leren meer van jezelf te houden kan ik je de boeken van Louise Hay van harte aanbevelen
Zeker weten kom jij er wel.
De 2 belangrijkste stappen heb je al genomen
Zelfinzicht; je ziet in wat er speelt en je hebt de wil om er wat aan te doen; je onderneemt actie.
Top!
Ik heb haar even gegoogled.....Ik krijg een beetje jeuk van haar
Maar ik wil het niet gelijk afschrijven.....Welke boek heeft jou het meest geholpen en hoe?
[...]
als je wilt weten hoe je kunt leren meer van jezelf te houden kan ik je de boeken van Louise Hay van harte aanbevelen
Zeker weten kom jij er wel.
De 2 belangrijkste stappen heb je al genomen
Zelfinzicht; je ziet in wat er speelt en je hebt de wil om er wat aan te doen; je onderneemt actie.
Top!
Ik heb haar even gegoogled.....Ik krijg een beetje jeuk van haar
Maar ik wil het niet gelijk afschrijven.....Welke boek heeft jou het meest geholpen en hoe?
maandag 2 november 2015 om 18:32
maandag 2 november 2015 om 18:35
quote:Lovestar schreef op 01 november 2015 @ 22:24:
[...]
Ik ben nog op zoek naar "hoe het moet". Ik kom er wel....Moet eerst door een brok verdriet heen Het is niet leuk, maar met ieder stuk door je verdriet heen, ga je meer van jezelf houden. Je hoeft dus niets te doen in termen van 'hoe kan ik van mezelf houden', behalve door het verdriet heen te gaan. Stap door het verdriet is stap naar zelfliefde. Je zeult dan die zware last niet meer mee en opgelucht en blij kunnen ademen is hetzelfde als van jezelf houden.
[...]
Ik ben nog op zoek naar "hoe het moet". Ik kom er wel....Moet eerst door een brok verdriet heen Het is niet leuk, maar met ieder stuk door je verdriet heen, ga je meer van jezelf houden. Je hoeft dus niets te doen in termen van 'hoe kan ik van mezelf houden', behalve door het verdriet heen te gaan. Stap door het verdriet is stap naar zelfliefde. Je zeult dan die zware last niet meer mee en opgelucht en blij kunnen ademen is hetzelfde als van jezelf houden.
donderdag 5 november 2015 om 20:54
Pffff, ik heb van die momenten dat het mij allemaal teveel word en het mij allemaal aanvliegt. Zo ook nu net......Ik heb een huisgenoot die ik heel erg stom vind en waarvan ik niet snap dat het een vriend heeft en "leeft" zeg maar.
Ik wou gewoon dat ik het los kon laten en mij er niet zo druk over maakte
Is het al "morgen"?
Ik wou gewoon dat ik het los kon laten en mij er niet zo druk over maakte
Is het al "morgen"?
vrijdag 6 november 2015 om 20:29
Een soort nieuw 'mantra' zoals LAAT LOS kan ook helpen.
Heb je wel eens onderzocht wat de functie is van het voortdurend (negatief) gericht zijn op de ander? Wat levert het op en wat kost het je? En wil je dit gedrag veranderen?
In het Werkboek Klinische Schematherapie staan heldere stappen tot verandering, mogelijke manieren om te komen tot anders doen, denken en voelen. Daarnaast is het toverwoord bij therapie tijd, destructieve patronen hebben zich in jaren opgebouwd en gaan niet in enkele maanden weg want anders had je wel zonder therapie gekund.
Succes!
Heb je wel eens onderzocht wat de functie is van het voortdurend (negatief) gericht zijn op de ander? Wat levert het op en wat kost het je? En wil je dit gedrag veranderen?
In het Werkboek Klinische Schematherapie staan heldere stappen tot verandering, mogelijke manieren om te komen tot anders doen, denken en voelen. Daarnaast is het toverwoord bij therapie tijd, destructieve patronen hebben zich in jaren opgebouwd en gaan niet in enkele maanden weg want anders had je wel zonder therapie gekund.
Succes!
