mensen met borderline
zondag 24 maart 2013 om 11:36
Ik zag hier laatst een topic over exen van borderliners en ik wil graag een topic openen over de mensen die borderline hebben.
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.
Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.
Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.
Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.
Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.
Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.
Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
X
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.
Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.
Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.
Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.
Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.
Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.
Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
X
zondag 24 maart 2013 om 18:24
zondag 24 maart 2013 om 18:24
quote:hvslies schreef op 24 maart 2013 @ 18:15:
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.hvslies,hoe gaat het verder met je?
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.hvslies,hoe gaat het verder met je?
zondag 24 maart 2013 om 18:25
quote:geheimtaal schreef op 24 maart 2013 @ 18:24:
[...]
Ik niet.
Grijs vind ik het als je eerst nadenkt. En dan kan het best dat je alsnog af en toe iets stoms zegt.Dan verschillen we van mening. Ik denk dat ze het nog best ok gedaan heeft door haar fout in te zien. En dan kan ze de volgende keer hopelijk bij een dergelijk onderwerp proberen alert te zijn.
[...]
Ik niet.
Grijs vind ik het als je eerst nadenkt. En dan kan het best dat je alsnog af en toe iets stoms zegt.Dan verschillen we van mening. Ik denk dat ze het nog best ok gedaan heeft door haar fout in te zien. En dan kan ze de volgende keer hopelijk bij een dergelijk onderwerp proberen alert te zijn.
zondag 24 maart 2013 om 18:26
quote:hvslies schreef op 24 maart 2013 @ 18:15:
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.Ik hoop ook dat je je spoedig beter gaat voelen Houd vol!
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.Ik hoop ook dat je je spoedig beter gaat voelen Houd vol!
zondag 24 maart 2013 om 19:06
quote:Vodka schreef op 24 maart 2013 @ 17:37:
[...]
Shahla, dat schuingedrukte ging over mij.
Ik heb geen borderline en vind het vervelend dat jij nu neerzet dat ik dat wel heb.Ik had jouw verhaal in gedachten per ongeluk samengevoegd met die van am-mie. Zíj en haar moeder zijn degenen die beiden borderline hebben. Niet jij. Ik heb er begrip voor dat je deze faux pas vervelend vindt. Als je wilt, haal ik mijn bericht daarover weg.
[...]
Shahla, dat schuingedrukte ging over mij.
Ik heb geen borderline en vind het vervelend dat jij nu neerzet dat ik dat wel heb.Ik had jouw verhaal in gedachten per ongeluk samengevoegd met die van am-mie. Zíj en haar moeder zijn degenen die beiden borderline hebben. Niet jij. Ik heb er begrip voor dat je deze faux pas vervelend vindt. Als je wilt, haal ik mijn bericht daarover weg.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
zondag 24 maart 2013 om 19:17
quote:hvslies schreef op 24 maart 2013 @ 18:15:
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.
Hier zal iedereen het mee eens zijn...
Hoe meer ik over borderline nadenk en wat het ons (iig mijn dochter en mijzelf) doet, hoe harder het doordringt hoe verdrietig het eigenlijk is.
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.
Hier zal iedereen het mee eens zijn...
Hoe meer ik over borderline nadenk en wat het ons (iig mijn dochter en mijzelf) doet, hoe harder het doordringt hoe verdrietig het eigenlijk is.
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 19:26
quote:geheimtaal schreef op 24 maart 2013 @ 18:14:
[...]
Het is inderdaad een stoornis. Maar dat betekent niet dat iemand met een stoornis alles maar kan zeggen, zich daar achter kan verschuilen.
Zeker niet. Dat is voor mij hetzelfde als dat iemand zegt: ja ik zeg het maar eerlijk...(om vervolgens je ongezouten en ongenuanceerd even de oren te wassen en/of te kwetsen)
Ik heb ondertussen geleerd dat erg direct zijn overrated is en ongewenst door velen. Mijn kaken nogal eens op elkaar houden, kan ik ondertussen.
[...]
Het is inderdaad een stoornis. Maar dat betekent niet dat iemand met een stoornis alles maar kan zeggen, zich daar achter kan verschuilen.
Zeker niet. Dat is voor mij hetzelfde als dat iemand zegt: ja ik zeg het maar eerlijk...(om vervolgens je ongezouten en ongenuanceerd even de oren te wassen en/of te kwetsen)
Ik heb ondertussen geleerd dat erg direct zijn overrated is en ongewenst door velen. Mijn kaken nogal eens op elkaar houden, kan ik ondertussen.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
zondag 24 maart 2013 om 19:30
zondag 24 maart 2013 om 19:32
quote:hvslies schreef op 24 maart 2013 @ 18:15:
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.
, voor het feit dat jij je leven momenteel klote vindt.
Ik doe overigens wel hetzelfde. Als ik me niet goed voel, trek ik me terug van anderen. Hebben ze er ook geen last van. En ze weten ook waarom, dat heb ik ze op een beter moment uitgelegd.
Ik heb ook borderline, mijn moeder ook. Ik vermijd juist contact met andere om ze geen pijn te doen en mezelf. Ik heb zoveel meer rust als ik alleen ben dan met andere. Mijn leven op dit moment is klote, ik leef dag bij dag, therapie bij therapie. Hoop dat ik me ooit beter ga voelen. Borderline sucks.
, voor het feit dat jij je leven momenteel klote vindt.
Ik doe overigens wel hetzelfde. Als ik me niet goed voel, trek ik me terug van anderen. Hebben ze er ook geen last van. En ze weten ook waarom, dat heb ik ze op een beter moment uitgelegd.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
zondag 24 maart 2013 om 19:36
Ik heb ook borderline. Ik weet dat sinds 13 jaar. Op dit moment heb ik het minimum aan therapie, omdat ik eigenlijk uitbehandeld ben. Beter dan dit wordt het niet. Klinkt raar, maar ik tel mijnzegeningen. Hebben jullie dat ook, op het moment dat je spanning oploopt, het lijkt of je alle therapie en goede raad vergeet en je weer helemaal in je borderline gedrag zit? Dat had ik van de week bij mijn man en die zei ook, je reageert weer alsof je net je diagnose hebt gehad. Ik zit in de WAO en heb moeite met mijn structuur. Ik doe vrijwilligerswerk, maar het is vaak teveel en dan lig ik in slechte weken depressief op bed. En het is al gauw teveel. En ik wil me nooit laten kennen en durf geen nee te zeggen, dus dan overvraag ik mezelf weer. Het is echt een kwestie van balans vinden, dat is echt lastig.
zondag 24 maart 2013 om 20:15
quote:yellowlove2punt0 schreef op 24 maart 2013 @ 15:29:
[...]
Je moest eens weten hoeveel mensen dat denken. Ik begrijp het ook niet, maar mensen denken dat echt.Ik denk dat er voor borderline eigenlijk net zo weinig begrip, laat staan sympathie is als voor narcisten (ja, ik loop een aantal pagina's achter. Misschien gaat het inmiddels over hele andere onderwerpen). Ik kan het met mijn zgn. diagnose eigenlijk best begrijpen. Ik zal nl. altijd narcisten mijden als het lukt. En ook (mede)borderliners. Want van hen waar ik het van weet, heb ik er niet eens naar hoeven raden. Zo voor de hand liggend is het manipulatieve, leugenachtige, dramatische gekonkel. Een mens zou van minder opgebrand raken. Ok, tis echt oprecht vervelend voor de borderliner hoor. Heus wel. Maar het is om gillend gek van te worden voor de omgeving.
[...]
Je moest eens weten hoeveel mensen dat denken. Ik begrijp het ook niet, maar mensen denken dat echt.Ik denk dat er voor borderline eigenlijk net zo weinig begrip, laat staan sympathie is als voor narcisten (ja, ik loop een aantal pagina's achter. Misschien gaat het inmiddels over hele andere onderwerpen). Ik kan het met mijn zgn. diagnose eigenlijk best begrijpen. Ik zal nl. altijd narcisten mijden als het lukt. En ook (mede)borderliners. Want van hen waar ik het van weet, heb ik er niet eens naar hoeven raden. Zo voor de hand liggend is het manipulatieve, leugenachtige, dramatische gekonkel. Een mens zou van minder opgebrand raken. Ok, tis echt oprecht vervelend voor de borderliner hoor. Heus wel. Maar het is om gillend gek van te worden voor de omgeving.
zondag 24 maart 2013 om 20:19
Jeetje wat een hoop reacties.. En ik vond het in eerste instantie vervelend om negatieve reacties te krijgen maar het is wel verhelderend..
Maar goed, het is ook nog maar 2 weken geleden dat de diagnose is gesteld en ik moet nog een hoop leren en het is ergens ook wel fijn om dan hier even op je plek gezet te worden..
Mijn moeder heeft pas 3 jaar de diagnose maar weigert dit te accepteren, ja als excuus voor de fouten die ze nog steeds maakt.. Alsof haarden niks kwalijk te nemen is.. En idd dat soort verschijnselen van borderline word ik ook doodziek van en is de reden dat ik het contact heb verbroken om, inderdaad, uiteindelijk toch jezelf te beschermen.. Dus ik snap het allemaal hoor..
Maar goed, het is ook nog maar 2 weken geleden dat de diagnose is gesteld en ik moet nog een hoop leren en het is ergens ook wel fijn om dan hier even op je plek gezet te worden..
Mijn moeder heeft pas 3 jaar de diagnose maar weigert dit te accepteren, ja als excuus voor de fouten die ze nog steeds maakt.. Alsof haarden niks kwalijk te nemen is.. En idd dat soort verschijnselen van borderline word ik ook doodziek van en is de reden dat ik het contact heb verbroken om, inderdaad, uiteindelijk toch jezelf te beschermen.. Dus ik snap het allemaal hoor..
zondag 24 maart 2013 om 20:23
quote:yellowlove2punt0 schreef op 24 maart 2013 @ 15:43:
Ben het overigens met je eens hoor, dat er iets minder veroordeeld zou mogen worden en er wat meer begrip zou mogen zijn. Maar ik geloof oprecht dat sommige ziektes op meer begrip kunnen rekenen dan andere. En nee, dat is niet eerlijk, maar dat is wat het nu is. En als je daar verdrietig om bent is dat natuurlijk een teken van je borderline Toen man en ik in relatietherapie gingen om dingen die tussen ons speelden en ook dingen waar ik dus last van had, ging het vanaf het moment dat het stickertje borderline om de hoek kwam kijken, alleen nog maar over mij en mijn problemen. Elk issue tussen man en mij werd uitgelegd als mijn bron van stress of mijn bron als oorzaak. Er was gewoon geen andere insteek meer mogelijk van die hulpverlener. Vreselijk ontmoedigend en frustrerend.
Ben het overigens met je eens hoor, dat er iets minder veroordeeld zou mogen worden en er wat meer begrip zou mogen zijn. Maar ik geloof oprecht dat sommige ziektes op meer begrip kunnen rekenen dan andere. En nee, dat is niet eerlijk, maar dat is wat het nu is. En als je daar verdrietig om bent is dat natuurlijk een teken van je borderline Toen man en ik in relatietherapie gingen om dingen die tussen ons speelden en ook dingen waar ik dus last van had, ging het vanaf het moment dat het stickertje borderline om de hoek kwam kijken, alleen nog maar over mij en mijn problemen. Elk issue tussen man en mij werd uitgelegd als mijn bron van stress of mijn bron als oorzaak. Er was gewoon geen andere insteek meer mogelijk van die hulpverlener. Vreselijk ontmoedigend en frustrerend.
zondag 24 maart 2013 om 21:22
Hier nog iemand met BPS, heb het de laatste weken zwaar omdat ik nu erg veel last heb ven waanideeen komt eigenlijk door te veel stress, mijn werk kwijt geraakt door het feit dat ze er achter gekomen waren dat ik bps heb. Ik heb verschillende therapieen achter de rug waaronder de vers training. Zelf heb ik er wel wat aan gehad maar als je midden in de 'storm' zit, dan vlieg ik zo naar pannetje 5. Gelukkig heb ik een goede achterban en ze beginnen me te begrijpen. Ik weet ondertussen dat ik 14 of 15 jaar bps heb, heb 10 jaar met plezier gewerkt, nu zijn ze bezig om me de wia in te krijgen. Wel ben ik nu bezig om ergens vrijwilligerswerk te gaan doen voor de structuur, maar eerst moet ik er voor zorgen dat die psychoses minder worden. Ik wens iedereen veel sterkte op het forum, zowel de bps ers als de omstanders
zondag 24 maart 2013 om 21:42
quote:yellowlove2punt0 schreef op 24 maart 2013 @ 18:12:
[...]
Ja, ze moet toch ook nog hulp zoeken en therapie krijgen enzo?
Je reactie is wel heel veelzeggend voor het feit dat het net is alsof ze het expres doet. Het is en blijft een stoornis. Maar je klinkt bijna boos of verongelijkt omdat iemand zich dan gedraagt op een manier die bij sommigen met de stoornis inderdaad voorkomen. Je wordt toch ook niet boos op een schizofreen zonder therapie dat hij/zij psychoses heeft. Dat schiet toch niet op.
Dit vind ik ook altijd zo raar. Dat mensen het raar vinden als iemand met borderline zich "borderlinerig" gedraagt. Zelfs als het pas geconstateerd is bij iemand en diegene nog niet echt therapie voor de borderline heeft gehad.
Dat is hetzelfde als het raar vinden dat een blind iemand niet kan zien. Of dat iemand met autisme zich autistisch gedraagt.
Iemand kan wel zeggen dat borderline geen excuus is voor rotgedrag, maar iemand met een stoornis kán simpelweg niet anders. Als diegene wel anders zou kunnen reageren, dan had diegene geen borderline. En dat lijken heel veel mensen te vergeten. Omdat zij geen borderline hebben en dus wel normaal kunnen reageren. Óf omdat ze al (jarenlang) therapie volgen en inmiddels weten hoe (goed) te reageren op een situatie.
[...]
Ja, ze moet toch ook nog hulp zoeken en therapie krijgen enzo?
Je reactie is wel heel veelzeggend voor het feit dat het net is alsof ze het expres doet. Het is en blijft een stoornis. Maar je klinkt bijna boos of verongelijkt omdat iemand zich dan gedraagt op een manier die bij sommigen met de stoornis inderdaad voorkomen. Je wordt toch ook niet boos op een schizofreen zonder therapie dat hij/zij psychoses heeft. Dat schiet toch niet op.
Dit vind ik ook altijd zo raar. Dat mensen het raar vinden als iemand met borderline zich "borderlinerig" gedraagt. Zelfs als het pas geconstateerd is bij iemand en diegene nog niet echt therapie voor de borderline heeft gehad.
Dat is hetzelfde als het raar vinden dat een blind iemand niet kan zien. Of dat iemand met autisme zich autistisch gedraagt.
Iemand kan wel zeggen dat borderline geen excuus is voor rotgedrag, maar iemand met een stoornis kán simpelweg niet anders. Als diegene wel anders zou kunnen reageren, dan had diegene geen borderline. En dat lijken heel veel mensen te vergeten. Omdat zij geen borderline hebben en dus wel normaal kunnen reageren. Óf omdat ze al (jarenlang) therapie volgen en inmiddels weten hoe (goed) te reageren op een situatie.
zondag 24 maart 2013 om 22:10
quote:Truffelmaffia schreef op 24 maart 2013 @ 21:42:
[...]
Dit vind ik ook altijd zo raar. Dat mensen het raar vinden als iemand met borderline zich "borderlinerig" gedraagt. Zelfs als het pas geconstateerd is bij iemand en diegene nog niet echt therapie voor de borderline heeft gehad.
Dat is hetzelfde als het raar vinden dat een blind iemand niet kan zien. Of dat iemand met autisme zich autistisch gedraagt.
Iemand kan wel zeggen dat borderline geen excuus is voor rotgedrag, maar iemand met een stoornis kán simpelweg niet anders. Als diegene wel anders zou kunnen reageren, dan had diegene geen borderline. En dat lijken heel veel mensen te vergeten. Omdat zij geen borderline hebben en dus wel normaal kunnen reageren. Óf omdat ze al (jarenlang) therapie volgen en inmiddels weten hoe (goed) te reageren op een situatie.Als dat niet kán, anders reageren, waarom is er dan eigenlijk therapie voor?
[...]
Dit vind ik ook altijd zo raar. Dat mensen het raar vinden als iemand met borderline zich "borderlinerig" gedraagt. Zelfs als het pas geconstateerd is bij iemand en diegene nog niet echt therapie voor de borderline heeft gehad.
Dat is hetzelfde als het raar vinden dat een blind iemand niet kan zien. Of dat iemand met autisme zich autistisch gedraagt.
Iemand kan wel zeggen dat borderline geen excuus is voor rotgedrag, maar iemand met een stoornis kán simpelweg niet anders. Als diegene wel anders zou kunnen reageren, dan had diegene geen borderline. En dat lijken heel veel mensen te vergeten. Omdat zij geen borderline hebben en dus wel normaal kunnen reageren. Óf omdat ze al (jarenlang) therapie volgen en inmiddels weten hoe (goed) te reageren op een situatie.Als dat niet kán, anders reageren, waarom is er dan eigenlijk therapie voor?
zondag 24 maart 2013 om 22:10
Hoi luitjes met BPS,
Ik wil jullie eventjes een hart onder de riem steken. Supermooi, hoe jullie hier elkaar steunen en van informatie voorzien. Als je hier leest, lijkt het mij alsof het heel erg enorm meevalt met al die negatieve eigenschappen, want jullie schrijven prachtige en respectvolle dingen naar elkaar. IRL is vast moeilijker (Zit hier een tip in? Schrijf je partner brieven?)
Ik heb zelf geen BPS, maar wel een bipolaire stoornis. Mijn voordeel is (tov BPS) dat er pilletjes voor zijn, en als ik eens een beetje uitschiet (ben nu ietwat hypomaan), dan is dat tijdelijk. Maar ik merk wel (nu bijvoorbeeld) dat mijn man het op zulke momenten moeilijk vindt om met mij om te gaan. Ik ben dan te dwingend en dominant (hij heeft gelijk), zelfs al vind ik mijzelf nogal grappig. Net heb ik hem er op gewezen, dat ik in een fase als deze ook meer aandacht heb voor hem en de kinderen (ik ben anders soms wat afwezig). Daar gaf hij mij gelijk in.
Iemand zei dat je je niet teveel aan moest trekken van het stickertje. Dat vind ik wel kloppen. Je kunt het wel gebruiken om te zorgen voor de beste behandeling voor jezelf, bv. specialisten zoeken, maar je kunt het niet tot in het oneindige gebruiken om te leren hoe je moet omgaan met jezelf en met je omgeving. Het meeste daarvan (=het echte 'herstel') moet je doen door goed naar jezelf te kijken, ervan te leren en te oefenen (en ik geef meteen toe dat ik wat BPS betreft echt niet weet hoe)
Ik wil jullie eventjes een hart onder de riem steken. Supermooi, hoe jullie hier elkaar steunen en van informatie voorzien. Als je hier leest, lijkt het mij alsof het heel erg enorm meevalt met al die negatieve eigenschappen, want jullie schrijven prachtige en respectvolle dingen naar elkaar. IRL is vast moeilijker (Zit hier een tip in? Schrijf je partner brieven?)
Ik heb zelf geen BPS, maar wel een bipolaire stoornis. Mijn voordeel is (tov BPS) dat er pilletjes voor zijn, en als ik eens een beetje uitschiet (ben nu ietwat hypomaan), dan is dat tijdelijk. Maar ik merk wel (nu bijvoorbeeld) dat mijn man het op zulke momenten moeilijk vindt om met mij om te gaan. Ik ben dan te dwingend en dominant (hij heeft gelijk), zelfs al vind ik mijzelf nogal grappig. Net heb ik hem er op gewezen, dat ik in een fase als deze ook meer aandacht heb voor hem en de kinderen (ik ben anders soms wat afwezig). Daar gaf hij mij gelijk in.
Iemand zei dat je je niet teveel aan moest trekken van het stickertje. Dat vind ik wel kloppen. Je kunt het wel gebruiken om te zorgen voor de beste behandeling voor jezelf, bv. specialisten zoeken, maar je kunt het niet tot in het oneindige gebruiken om te leren hoe je moet omgaan met jezelf en met je omgeving. Het meeste daarvan (=het echte 'herstel') moet je doen door goed naar jezelf te kijken, ervan te leren en te oefenen (en ik geef meteen toe dat ik wat BPS betreft echt niet weet hoe)
zondag 24 maart 2013 om 22:13
quote:Syndicate schreef op 24 maart 2013 @ 22:10:
[...]
Als dat niet kán, anders reageren, waarom is er dan eigenlijk therapie voor?
Dat staat er niet in haar tekst, ze heeft het over jarenlange therapie. En ik denk dat ze gelijk heeft. Het heeft gewoon tijd nodig. Het is niet na 2 sessies opeens opgelost.
En trouwens, aanvulling, ik denk dat het niet gaat voorkomen dat er soms nog moeilijke tijden zijn. Ook iemand met psychoses of een bipolaire stoornis heeft af en toe episodes en moeilijke tijden, ondanks therapie en ondanks medicatie.
[...]
Als dat niet kán, anders reageren, waarom is er dan eigenlijk therapie voor?
Dat staat er niet in haar tekst, ze heeft het over jarenlange therapie. En ik denk dat ze gelijk heeft. Het heeft gewoon tijd nodig. Het is niet na 2 sessies opeens opgelost.
En trouwens, aanvulling, ik denk dat het niet gaat voorkomen dat er soms nog moeilijke tijden zijn. Ook iemand met psychoses of een bipolaire stoornis heeft af en toe episodes en moeilijke tijden, ondanks therapie en ondanks medicatie.