Psyche
alle pijlers
met open ogen erin getrapt.
dinsdag 22 januari 2013 om 12:36
Althans zo voelt het.
Ik heb 3 en half jaar geleden via via een gehandicapte vrouw leren kennen. En op zicht klikte het prima. En onze band groeide uit tot een oppervlakkige vriendschap . Dat houd in : iedere week kwam ze een kopje koffie drinken bij mij en zo af en toe vroeg ze me of ik haar wilde begeleiden bij haar bezoekjes aan de kapper, tandarts en dat soort dingen.
Nou vertelde ze in het verleden wel eens dat haar begeleidster iedere dag voor haar kookte en dat ze dat zo gezellig vond.
Amper een paar maanden daarna kwam ze mokkend bij me,haar begeleidster was wegens bezuinigingen niet meer bevoegd om te koken. Dus nu kreeg ze een budget waarmee ze de maaltijd service aan huis kon laten komen voor warm eten. En dat was vies en niet lekker bla bla bla.
En vorig jaar ongeveer een half jaar terug nu ondertussen. Kwam ze huilend bij mijn man en mij. Er waren opnieuw bezuinigingen en nu kreeg ze geen budget meer voor de warme hap. Dat moest ze nu zelf betalen maar dat kon volgens haar niet want al haar geld ging op aan haar therapieën en weet ik veel wat.
Dus ik heb toen omdat ik het zo afschuwelijk rot voor dr vond aangeboden om voor haar te koken. Nou dat aanbod nam ze met beidde handen aan. En ik had er dus iedere dag een kost ganger bij.
Dat gaf me veel stress want ze kon dit niet verdragen en dat niet zei ze . Eigenlijk meer niet dan wel. En financieël was het uit eindelijk ook wel merkbaar maar goed mijn man en ik wisten dat en daar hebben we nooit moeilijk over gedaan.
Het gaf ons ondanks alles toch een goed gevoel dat we haar op die manier konden helpen.
En afgelopen weekend kregen we ineens onverwacht bezoek van 2 vrienden van mijn man. Om kwart over 11 s avonds. Ik dacht ooh jee er is vast wat aan de hand want het was nou niet bepaald een normaal tijdstip op bij iemand op visite te gaan. En inderdaad er was ook wat aan de hand.
Ze kwamen net van een feestje en zijn er uit frustratie maar snel weer weg gegaan want onze gehandicapte vriendin was er ook en die had het hoogste woord daar . Ze vertelde daar groots dat ze al een lekker spaarcentje op de bank had staan. Dat was eigenlijk bedoeld om eten van te kopen, maar ze had iemand en die was zo gek om voor haar te koken. Bij ons kon ze lekker gratis eten en dan zo de centjes uit sparen. Ze heeft ons dus gewoon een beetje belachelijk lopen maken daar. Maar wat ze niet wist is dat de vrienden van mijn man en wij elkaar kenden. En die zijn dus direct naar ons toe gegaan om ons te vertellen hoe de vork in de steel zat.
Ik kon het niet geloven. Maar toen ik haar de volgende dag daarover aan sprak kon ik aan alles merken dat de vrienden van mijn man geen woord hadden gelogen.
Ik heb haar gevraagd weg te gaan. En dat heeft ze gedaan. We hebben daarna ook niks meer van dr vernomen. En ik ben nu kwaad verdrietig en boos op haar maar vooral op mezelf. Hoe kon ik hier nou intrappen?
En ben ik nou werkelijkwaar de enige die smelt wanneer er iets zielig verteld word. Of zijn er meer mensen die ergens met open ogen in zijn getrapt en die er later pas achter kwamen dat hun inzet achteraf gezien helemaal niet nodig was geweest. Of al tijden iemand psychisch hebben gesteund terwijl er niks aan de hand was.? Of naar verhalen en problemen hebben moeten luisteren wat achteraf leugen bleken te zijn.? En hoe ging het daarna verder?
Ik heb 3 en half jaar geleden via via een gehandicapte vrouw leren kennen. En op zicht klikte het prima. En onze band groeide uit tot een oppervlakkige vriendschap . Dat houd in : iedere week kwam ze een kopje koffie drinken bij mij en zo af en toe vroeg ze me of ik haar wilde begeleiden bij haar bezoekjes aan de kapper, tandarts en dat soort dingen.
Nou vertelde ze in het verleden wel eens dat haar begeleidster iedere dag voor haar kookte en dat ze dat zo gezellig vond.
Amper een paar maanden daarna kwam ze mokkend bij me,haar begeleidster was wegens bezuinigingen niet meer bevoegd om te koken. Dus nu kreeg ze een budget waarmee ze de maaltijd service aan huis kon laten komen voor warm eten. En dat was vies en niet lekker bla bla bla.
En vorig jaar ongeveer een half jaar terug nu ondertussen. Kwam ze huilend bij mijn man en mij. Er waren opnieuw bezuinigingen en nu kreeg ze geen budget meer voor de warme hap. Dat moest ze nu zelf betalen maar dat kon volgens haar niet want al haar geld ging op aan haar therapieën en weet ik veel wat.
Dus ik heb toen omdat ik het zo afschuwelijk rot voor dr vond aangeboden om voor haar te koken. Nou dat aanbod nam ze met beidde handen aan. En ik had er dus iedere dag een kost ganger bij.
Dat gaf me veel stress want ze kon dit niet verdragen en dat niet zei ze . Eigenlijk meer niet dan wel. En financieël was het uit eindelijk ook wel merkbaar maar goed mijn man en ik wisten dat en daar hebben we nooit moeilijk over gedaan.
Het gaf ons ondanks alles toch een goed gevoel dat we haar op die manier konden helpen.
En afgelopen weekend kregen we ineens onverwacht bezoek van 2 vrienden van mijn man. Om kwart over 11 s avonds. Ik dacht ooh jee er is vast wat aan de hand want het was nou niet bepaald een normaal tijdstip op bij iemand op visite te gaan. En inderdaad er was ook wat aan de hand.
Ze kwamen net van een feestje en zijn er uit frustratie maar snel weer weg gegaan want onze gehandicapte vriendin was er ook en die had het hoogste woord daar . Ze vertelde daar groots dat ze al een lekker spaarcentje op de bank had staan. Dat was eigenlijk bedoeld om eten van te kopen, maar ze had iemand en die was zo gek om voor haar te koken. Bij ons kon ze lekker gratis eten en dan zo de centjes uit sparen. Ze heeft ons dus gewoon een beetje belachelijk lopen maken daar. Maar wat ze niet wist is dat de vrienden van mijn man en wij elkaar kenden. En die zijn dus direct naar ons toe gegaan om ons te vertellen hoe de vork in de steel zat.
Ik kon het niet geloven. Maar toen ik haar de volgende dag daarover aan sprak kon ik aan alles merken dat de vrienden van mijn man geen woord hadden gelogen.
Ik heb haar gevraagd weg te gaan. En dat heeft ze gedaan. We hebben daarna ook niks meer van dr vernomen. En ik ben nu kwaad verdrietig en boos op haar maar vooral op mezelf. Hoe kon ik hier nou intrappen?
En ben ik nou werkelijkwaar de enige die smelt wanneer er iets zielig verteld word. Of zijn er meer mensen die ergens met open ogen in zijn getrapt en die er later pas achter kwamen dat hun inzet achteraf gezien helemaal niet nodig was geweest. Of al tijden iemand psychisch hebben gesteund terwijl er niks aan de hand was.? Of naar verhalen en problemen hebben moeten luisteren wat achteraf leugen bleken te zijn.? En hoe ging het daarna verder?
dinsdag 22 januari 2013 om 12:40
Voel jezelf niet schuldig! Ik vind het heel nobel dat je dit hebt willen doen! En alleen als je de hulp had gebeld, of de instantie die de budgetten regelt, dan had je het kunnen weten. Maar dat doe je niet zo gauw!
Nee hoor, je bent er nu achter en je hebt precis gedaan wat moest, namelijk deze profiteur de deur wijzen.
Nee hoor, je bent er nu achter en je hebt precis gedaan wat moest, namelijk deze profiteur de deur wijzen.
dinsdag 22 januari 2013 om 12:40
Och arme, heb jij dat. Jij bent iig de goede in dit verhaal en zij de slechte. Ze heeft gewoon zwaar misbruik gemaakt van jouw goedheid. Wat een secreet. Maar daar hoor je nooit meer iets van, en dat is maar goed ook. Wat een ziek wijf trouwens dat ze dat p een feestje verteld zeg. Ze is duidelijk niet goed bij haar hoofd.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 22 januari 2013 om 12:42
Dit is een beetje de omgekeerde wereld, dat jij je nu rot voelt omdat jij een goed hart hebt. Ik snap je "genaaid"gevoel wel. Maar de enige die zich nu de ogen uit de kop moet schamen is zijn.
Zoiets als jij heb ik niet gehad maar wel met een werkster waarvoor ik snoep etc voor haar kinderen kocht en die me vervolgens bestal. Helaas hebben dit soort mensen het idee dat ze er recht op hebben dus schuldig doen komt in hun woordenboek niet voor.
Goed dat je eerlijk bent geweest en haar weggestuurd hebt
Zoiets als jij heb ik niet gehad maar wel met een werkster waarvoor ik snoep etc voor haar kinderen kocht en die me vervolgens bestal. Helaas hebben dit soort mensen het idee dat ze er recht op hebben dus schuldig doen komt in hun woordenboek niet voor.
Goed dat je eerlijk bent geweest en haar weggestuurd hebt
dinsdag 22 januari 2013 om 12:43
Nee. En dat zal mij ook niet overkomen. Ik ben nml niet zo behulpzaam.
Vroeger wel. Heb toen heel wat geld (zeker voor mij) aan mijn ex geleend en nooit teruggekregen. Ik leen dus nooit meer wat aan iemand. Ook al zit die diep in de shit en al is het maar 50 euro, ik doe het niet.
En iemand helpen zoals in de OP zal ik ook nooit doen. Elke dag iemand in huis, alsjeblieft niet zeg!
Vroeger wel. Heb toen heel wat geld (zeker voor mij) aan mijn ex geleend en nooit teruggekregen. Ik leen dus nooit meer wat aan iemand. Ook al zit die diep in de shit en al is het maar 50 euro, ik doe het niet.
En iemand helpen zoals in de OP zal ik ook nooit doen. Elke dag iemand in huis, alsjeblieft niet zeg!
dinsdag 22 januari 2013 om 12:49
quote:camomille schreef op 22 januari 2013 @ 12:45:
Oh wat erg voor jullie! Je doet iets vanuit je hart en dan wordt daar zo'n misbruik van gemaakt. Dat mens moet de ogen uit haar kop schamen. Kun je hier niet ergens melding van maken?Ooh geen idee of dat kan. Ik heb het wel aan mijn ouders en aan wat vriendinnen verteld. En ik heb het hier van me afgeschreven als een soort van verwerking en misschien wel als een soort van waarschuwing naar andere toe om niet zomaar klakkeloos iedereen te vertrouwen . Maar echt een serieuze melding heb ik nog niet gemaakt. Ook niet aan gedacht trouwens Ik zal het er eens met mijn man over hebben.
Oh wat erg voor jullie! Je doet iets vanuit je hart en dan wordt daar zo'n misbruik van gemaakt. Dat mens moet de ogen uit haar kop schamen. Kun je hier niet ergens melding van maken?Ooh geen idee of dat kan. Ik heb het wel aan mijn ouders en aan wat vriendinnen verteld. En ik heb het hier van me afgeschreven als een soort van verwerking en misschien wel als een soort van waarschuwing naar andere toe om niet zomaar klakkeloos iedereen te vertrouwen . Maar echt een serieuze melding heb ik nog niet gemaakt. Ook niet aan gedacht trouwens Ik zal het er eens met mijn man over hebben.
dinsdag 22 januari 2013 om 12:52
dinsdag 22 januari 2013 om 12:54
Bah wat een vreselijk mens.
Jij mag trots op jezelf zijn dat je zoiets hebt gedaan voor iemand waarvan jij dacht dat zij dat nodig had. Geweldig dat je zoiets voor een ander doet. Ik hoop echt van harte dat je niet al je vertrouwen in andere verliest door deze vreselijke naai-streek.
Zij moet zich enorm schamen dat zij zo misbruik heeft gemaakt van een goed mens. Maar ooit wordt ze achterhaald door karma.
Jij mag trots op jezelf zijn dat je zoiets hebt gedaan voor iemand waarvan jij dacht dat zij dat nodig had. Geweldig dat je zoiets voor een ander doet. Ik hoop echt van harte dat je niet al je vertrouwen in andere verliest door deze vreselijke naai-streek.
Zij moet zich enorm schamen dat zij zo misbruik heeft gemaakt van een goed mens. Maar ooit wordt ze achterhaald door karma.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
dinsdag 22 januari 2013 om 12:54
dinsdag 22 januari 2013 om 13:02
