Psyche
alle pijlers
met open ogen erin getrapt.
dinsdag 22 januari 2013 om 12:36
Althans zo voelt het.
Ik heb 3 en half jaar geleden via via een gehandicapte vrouw leren kennen. En op zicht klikte het prima. En onze band groeide uit tot een oppervlakkige vriendschap . Dat houd in : iedere week kwam ze een kopje koffie drinken bij mij en zo af en toe vroeg ze me of ik haar wilde begeleiden bij haar bezoekjes aan de kapper, tandarts en dat soort dingen.
Nou vertelde ze in het verleden wel eens dat haar begeleidster iedere dag voor haar kookte en dat ze dat zo gezellig vond.
Amper een paar maanden daarna kwam ze mokkend bij me,haar begeleidster was wegens bezuinigingen niet meer bevoegd om te koken. Dus nu kreeg ze een budget waarmee ze de maaltijd service aan huis kon laten komen voor warm eten. En dat was vies en niet lekker bla bla bla.
En vorig jaar ongeveer een half jaar terug nu ondertussen. Kwam ze huilend bij mijn man en mij. Er waren opnieuw bezuinigingen en nu kreeg ze geen budget meer voor de warme hap. Dat moest ze nu zelf betalen maar dat kon volgens haar niet want al haar geld ging op aan haar therapieën en weet ik veel wat.
Dus ik heb toen omdat ik het zo afschuwelijk rot voor dr vond aangeboden om voor haar te koken. Nou dat aanbod nam ze met beidde handen aan. En ik had er dus iedere dag een kost ganger bij.
Dat gaf me veel stress want ze kon dit niet verdragen en dat niet zei ze . Eigenlijk meer niet dan wel. En financieël was het uit eindelijk ook wel merkbaar maar goed mijn man en ik wisten dat en daar hebben we nooit moeilijk over gedaan.
Het gaf ons ondanks alles toch een goed gevoel dat we haar op die manier konden helpen.
En afgelopen weekend kregen we ineens onverwacht bezoek van 2 vrienden van mijn man. Om kwart over 11 s avonds. Ik dacht ooh jee er is vast wat aan de hand want het was nou niet bepaald een normaal tijdstip op bij iemand op visite te gaan. En inderdaad er was ook wat aan de hand.
Ze kwamen net van een feestje en zijn er uit frustratie maar snel weer weg gegaan want onze gehandicapte vriendin was er ook en die had het hoogste woord daar . Ze vertelde daar groots dat ze al een lekker spaarcentje op de bank had staan. Dat was eigenlijk bedoeld om eten van te kopen, maar ze had iemand en die was zo gek om voor haar te koken. Bij ons kon ze lekker gratis eten en dan zo de centjes uit sparen. Ze heeft ons dus gewoon een beetje belachelijk lopen maken daar. Maar wat ze niet wist is dat de vrienden van mijn man en wij elkaar kenden. En die zijn dus direct naar ons toe gegaan om ons te vertellen hoe de vork in de steel zat.
Ik kon het niet geloven. Maar toen ik haar de volgende dag daarover aan sprak kon ik aan alles merken dat de vrienden van mijn man geen woord hadden gelogen.
Ik heb haar gevraagd weg te gaan. En dat heeft ze gedaan. We hebben daarna ook niks meer van dr vernomen. En ik ben nu kwaad verdrietig en boos op haar maar vooral op mezelf. Hoe kon ik hier nou intrappen?
En ben ik nou werkelijkwaar de enige die smelt wanneer er iets zielig verteld word. Of zijn er meer mensen die ergens met open ogen in zijn getrapt en die er later pas achter kwamen dat hun inzet achteraf gezien helemaal niet nodig was geweest. Of al tijden iemand psychisch hebben gesteund terwijl er niks aan de hand was.? Of naar verhalen en problemen hebben moeten luisteren wat achteraf leugen bleken te zijn.? En hoe ging het daarna verder?
Ik heb 3 en half jaar geleden via via een gehandicapte vrouw leren kennen. En op zicht klikte het prima. En onze band groeide uit tot een oppervlakkige vriendschap . Dat houd in : iedere week kwam ze een kopje koffie drinken bij mij en zo af en toe vroeg ze me of ik haar wilde begeleiden bij haar bezoekjes aan de kapper, tandarts en dat soort dingen.
Nou vertelde ze in het verleden wel eens dat haar begeleidster iedere dag voor haar kookte en dat ze dat zo gezellig vond.
Amper een paar maanden daarna kwam ze mokkend bij me,haar begeleidster was wegens bezuinigingen niet meer bevoegd om te koken. Dus nu kreeg ze een budget waarmee ze de maaltijd service aan huis kon laten komen voor warm eten. En dat was vies en niet lekker bla bla bla.
En vorig jaar ongeveer een half jaar terug nu ondertussen. Kwam ze huilend bij mijn man en mij. Er waren opnieuw bezuinigingen en nu kreeg ze geen budget meer voor de warme hap. Dat moest ze nu zelf betalen maar dat kon volgens haar niet want al haar geld ging op aan haar therapieën en weet ik veel wat.
Dus ik heb toen omdat ik het zo afschuwelijk rot voor dr vond aangeboden om voor haar te koken. Nou dat aanbod nam ze met beidde handen aan. En ik had er dus iedere dag een kost ganger bij.
Dat gaf me veel stress want ze kon dit niet verdragen en dat niet zei ze . Eigenlijk meer niet dan wel. En financieël was het uit eindelijk ook wel merkbaar maar goed mijn man en ik wisten dat en daar hebben we nooit moeilijk over gedaan.
Het gaf ons ondanks alles toch een goed gevoel dat we haar op die manier konden helpen.
En afgelopen weekend kregen we ineens onverwacht bezoek van 2 vrienden van mijn man. Om kwart over 11 s avonds. Ik dacht ooh jee er is vast wat aan de hand want het was nou niet bepaald een normaal tijdstip op bij iemand op visite te gaan. En inderdaad er was ook wat aan de hand.
Ze kwamen net van een feestje en zijn er uit frustratie maar snel weer weg gegaan want onze gehandicapte vriendin was er ook en die had het hoogste woord daar . Ze vertelde daar groots dat ze al een lekker spaarcentje op de bank had staan. Dat was eigenlijk bedoeld om eten van te kopen, maar ze had iemand en die was zo gek om voor haar te koken. Bij ons kon ze lekker gratis eten en dan zo de centjes uit sparen. Ze heeft ons dus gewoon een beetje belachelijk lopen maken daar. Maar wat ze niet wist is dat de vrienden van mijn man en wij elkaar kenden. En die zijn dus direct naar ons toe gegaan om ons te vertellen hoe de vork in de steel zat.
Ik kon het niet geloven. Maar toen ik haar de volgende dag daarover aan sprak kon ik aan alles merken dat de vrienden van mijn man geen woord hadden gelogen.
Ik heb haar gevraagd weg te gaan. En dat heeft ze gedaan. We hebben daarna ook niks meer van dr vernomen. En ik ben nu kwaad verdrietig en boos op haar maar vooral op mezelf. Hoe kon ik hier nou intrappen?
En ben ik nou werkelijkwaar de enige die smelt wanneer er iets zielig verteld word. Of zijn er meer mensen die ergens met open ogen in zijn getrapt en die er later pas achter kwamen dat hun inzet achteraf gezien helemaal niet nodig was geweest. Of al tijden iemand psychisch hebben gesteund terwijl er niks aan de hand was.? Of naar verhalen en problemen hebben moeten luisteren wat achteraf leugen bleken te zijn.? En hoe ging het daarna verder?
dinsdag 22 januari 2013 om 16:17
Wellcome to the world.
Zo zijn mensen nou! Er zitten verrekte veel rotte exemplaten tussen en ze zijn vaak moeiljk te onderscheiden van de goede.
Verwijt jezelf niet te veel. Jij hebt goed gedaan. Zij was fout. Jammer alleen dat je nu voortaan bang zult zijn om je neus te stoten waardoor je niet meer zo snel te hulp zult schieten in het vervolg.
Zo zijn mensen nou! Er zitten verrekte veel rotte exemplaten tussen en ze zijn vaak moeiljk te onderscheiden van de goede.
Verwijt jezelf niet te veel. Jij hebt goed gedaan. Zij was fout. Jammer alleen dat je nu voortaan bang zult zijn om je neus te stoten waardoor je niet meer zo snel te hulp zult schieten in het vervolg.
dinsdag 22 januari 2013 om 16:39
Jee... da's gemeen! Het liegen, bedriegen, maar vooral ook het afzeiken. Wat een k*twijf idd!
Je vroeg om ervaringen. Ik heb er wel eentje. Ook triest, maar niet zo gemeen als wat jij hebt meegemaakt. In mijn geval wist ik dat het om mensen ging die niet goed met geld om konden gaan. Het waren mijn buren destijds. Jaren langs ze gewoond en alles van dichtbij mee mogen maken. Zo ook de afsluiting van gas, electra en water. Ze staken niet onder stoelen of banken dat het hun eigen schuld was, maar toch vond ik het zielig. Het was gewoon onmacht van hun kant. Geen goede opvoeding gehad en verstandelijk gezien niet echt bij de pinken.
Ik heb uiteindelijk aangeboden voor ze te koken. Zoonlief wilde hier geen gebruik van maken, die wilde niet geholpen worden. Vader wel, die zat smakelijk bij ons te eten. Douchen hoefde niet, ze wasten zich zo wel. Waarmee? Dat vroeg ik me wel af. Bleken ze flessen bronwater te kopen om zich mee te wassen. Maar óók om de wc door te spoelen... (ze hadden ook een vijver, spoel met dat water de plee door, denk ik dan.)
Ben er uiteindelijk mee gestopt toen er wel voor flink wat geld vuurwerk kon worden gekocht. Dat werd me toch te gortig.
Vader nog geprobeerd aan werk te helpen toen hij werd ontslagen. Hij bleef maanden thuis en dat kwam hun financiële positie niet ten goede natuurlijk. Uiteindelijk vonden we iets dat wel in zijn straatje leek te passen. Hij mocht op gesprek komen en zou er met de trein naar toe gaan. Toen ik later vroeg hoe het was gegaan, vertelde pa dat hij niet was geweest, omdat hij op het station zou zijn overvallen. Bleek niks van waar natuurlijk. Hij had gewoon geen zin.
Tsja, dat was een gebed zonder einde. En ik blijf niet bidden...
Je vroeg om ervaringen. Ik heb er wel eentje. Ook triest, maar niet zo gemeen als wat jij hebt meegemaakt. In mijn geval wist ik dat het om mensen ging die niet goed met geld om konden gaan. Het waren mijn buren destijds. Jaren langs ze gewoond en alles van dichtbij mee mogen maken. Zo ook de afsluiting van gas, electra en water. Ze staken niet onder stoelen of banken dat het hun eigen schuld was, maar toch vond ik het zielig. Het was gewoon onmacht van hun kant. Geen goede opvoeding gehad en verstandelijk gezien niet echt bij de pinken.
Ik heb uiteindelijk aangeboden voor ze te koken. Zoonlief wilde hier geen gebruik van maken, die wilde niet geholpen worden. Vader wel, die zat smakelijk bij ons te eten. Douchen hoefde niet, ze wasten zich zo wel. Waarmee? Dat vroeg ik me wel af. Bleken ze flessen bronwater te kopen om zich mee te wassen. Maar óók om de wc door te spoelen... (ze hadden ook een vijver, spoel met dat water de plee door, denk ik dan.)
Ben er uiteindelijk mee gestopt toen er wel voor flink wat geld vuurwerk kon worden gekocht. Dat werd me toch te gortig.
Vader nog geprobeerd aan werk te helpen toen hij werd ontslagen. Hij bleef maanden thuis en dat kwam hun financiële positie niet ten goede natuurlijk. Uiteindelijk vonden we iets dat wel in zijn straatje leek te passen. Hij mocht op gesprek komen en zou er met de trein naar toe gaan. Toen ik later vroeg hoe het was gegaan, vertelde pa dat hij niet was geweest, omdat hij op het station zou zijn overvallen. Bleek niks van waar natuurlijk. Hij had gewoon geen zin.
Tsja, dat was een gebed zonder einde. En ik blijf niet bidden...
dinsdag 22 januari 2013 om 16:41
dinsdag 22 januari 2013 om 17:05
Allereerst vind ik je een schat van een mens!
Het had ook iemand kunnen zijn die het echt nodig had hoewel ik inmiddels er wel achter ben dat die het zelden vragen...
Dit misbruikmakende sekreet kun je natuurlijk best terug pakken....via het PGB kun je mensen inhuren die dingen voor je kunnen doen die je zelf niet kan,je kunt haar dus gewoon een rekening sturen en het PGB inlichten mbt de oplichting.De kans dat je iets terugkrijgt is weliswaar heel erg klein maar er wordt nu zowiezo beter toezicht gehouden en ze zal de negatieve gevolgen van een strenger toezicht en naleving zeker gaan voelen en niet fijn vinden.
Het had ook iemand kunnen zijn die het echt nodig had hoewel ik inmiddels er wel achter ben dat die het zelden vragen...
Dit misbruikmakende sekreet kun je natuurlijk best terug pakken....via het PGB kun je mensen inhuren die dingen voor je kunnen doen die je zelf niet kan,je kunt haar dus gewoon een rekening sturen en het PGB inlichten mbt de oplichting.De kans dat je iets terugkrijgt is weliswaar heel erg klein maar er wordt nu zowiezo beter toezicht gehouden en ze zal de negatieve gevolgen van een strenger toezicht en naleving zeker gaan voelen en niet fijn vinden.
dinsdag 22 januari 2013 om 17:23
quote:rogue_1987 schreef op 22 januari 2013 @ 16:41:
Tja lullig voor je meid. Leer hiervan dat je nou eenmaal niet zomaar iedereen kan vertrouwen. Het zou mij nooit gebeuren want ik ben niet zo behulpzaam en ik vertrouw niemand.
Dus ach leer ervan en lik je wonden.
Mensen kan je nu eenmaal niet zomaar vertrouwen, vertrouwen moet verdiend worden.
Ik denk dat TO ook wel weet dat je niet iedereen zomaar kunt vertrouwen en dat dat haar niet expliciet nog 30 keer verteld hoeft te worden. Dat weten we eigenlijk allemaal wel. Het gaat hier om iemand met een slim verhaal die misbruik heeft gemaakt van haar vertrouwen. Sommige mensen zijn hier heel goed in en hebben er geen moeite mee iemand te bedriegen voor eigen gewin. En juist DIE mensen herken je soms maar heel lastig.
Als iemand je om een ton vraagt, gaan je alarmbellen echt wel rinkelen. Maar als iemand heel klaaglijk vertelt dat bepaalde voorzieningen wegvallen (en hoe vaak gebeurt dat tegenwoordig niet', dan lijkt dat heel aannemelijk. Zéker als je iemand al een paar jaar kent. Ik denk niet, dat je hier goed doet met spreuken als ´welcome to the world´, en ´niet zomaar iedereen vertrouwen´.
Tja lullig voor je meid. Leer hiervan dat je nou eenmaal niet zomaar iedereen kan vertrouwen. Het zou mij nooit gebeuren want ik ben niet zo behulpzaam en ik vertrouw niemand.
Dus ach leer ervan en lik je wonden.
Mensen kan je nu eenmaal niet zomaar vertrouwen, vertrouwen moet verdiend worden.
Ik denk dat TO ook wel weet dat je niet iedereen zomaar kunt vertrouwen en dat dat haar niet expliciet nog 30 keer verteld hoeft te worden. Dat weten we eigenlijk allemaal wel. Het gaat hier om iemand met een slim verhaal die misbruik heeft gemaakt van haar vertrouwen. Sommige mensen zijn hier heel goed in en hebben er geen moeite mee iemand te bedriegen voor eigen gewin. En juist DIE mensen herken je soms maar heel lastig.
Als iemand je om een ton vraagt, gaan je alarmbellen echt wel rinkelen. Maar als iemand heel klaaglijk vertelt dat bepaalde voorzieningen wegvallen (en hoe vaak gebeurt dat tegenwoordig niet', dan lijkt dat heel aannemelijk. Zéker als je iemand al een paar jaar kent. Ik denk niet, dat je hier goed doet met spreuken als ´welcome to the world´, en ´niet zomaar iedereen vertrouwen´.
dinsdag 22 januari 2013 om 17:46
Nou toch zou het mij niet gebeuren hoor.
Mijn moeder wel want die is vrij naief en geloofd alles.
Die heeft ook een vriendin van mij in huis genomen omdat ze thuis ruzie had en die ging 10 maanden later pas weg.
Dure telefoonrekeningen, eten opgegeten, niks meebetaald.
Tja haar eigen schuld, had ze haar maar meteen eruit moeten trappen toen ze niks betaalde.
Dat kon ze niet over haar hart verkrijgen.
Mijn punt is dat mensen die te lief zijn vaak te maken krijgen met dit soort dingen.
Mijn moeder wel want die is vrij naief en geloofd alles.
Die heeft ook een vriendin van mij in huis genomen omdat ze thuis ruzie had en die ging 10 maanden later pas weg.
Dure telefoonrekeningen, eten opgegeten, niks meebetaald.
Tja haar eigen schuld, had ze haar maar meteen eruit moeten trappen toen ze niks betaalde.
Dat kon ze niet over haar hart verkrijgen.
Mijn punt is dat mensen die te lief zijn vaak te maken krijgen met dit soort dingen.
dinsdag 22 januari 2013 om 17:56
Ik vind het heel lief van jou. Je hebt niets fout gedaan; je hebt haar gewoon geloofd. Er zijn mensen op deze wereld die gewoon geholpen willen worden en daar niets voor terug doen. Ik heb de afgelopen twee jaar twee van dat soort personen uit mijn leven geband. Ik hielp ze maar ze konden alleen maar jaloersig achter mijn rug lullen over mijn nieuwe kleding of reizen. Ik ben er sterker door geworden, al deed het eerst wel zeer...
dinsdag 22 januari 2013 om 17:58
quote:rogue_1987 schreef op 22 januari 2013 @ 17:46:
Nou toch zou het mij niet gebeuren hoor.
Mijn moeder wel want die is vrij naief en geloofd alles.
Die heeft ook een vriendin van mij in huis genomen omdat ze thuis ruzie had en die ging 10 maanden later pas weg.
Dure telefoonrekeningen, eten opgegeten, niks meebetaald.
Tja haar eigen schuld, had ze haar maar meteen eruit moeten trappen toen ze niks betaalde.
Dat kon ze niet over haar hart verkrijgen.
Mijn punt is dat mensen die te lief zijn vaak te maken krijgen met dit soort dingen.mwah. Lief ben ik wel. Dom en 'goedgelovig' daarentegen niet en ook ik geloofde: Dat gebeurt mij nooit!
Nou toch zou het mij niet gebeuren hoor.
Mijn moeder wel want die is vrij naief en geloofd alles.
Die heeft ook een vriendin van mij in huis genomen omdat ze thuis ruzie had en die ging 10 maanden later pas weg.
Dure telefoonrekeningen, eten opgegeten, niks meebetaald.
Tja haar eigen schuld, had ze haar maar meteen eruit moeten trappen toen ze niks betaalde.
Dat kon ze niet over haar hart verkrijgen.
Mijn punt is dat mensen die te lief zijn vaak te maken krijgen met dit soort dingen.mwah. Lief ben ik wel. Dom en 'goedgelovig' daarentegen niet en ook ik geloofde: Dat gebeurt mij nooit!
dinsdag 22 januari 2013 om 19:02
quote:rogue_1987 schreef op 22 januari 2013 @ 17:46:
Nou toch zou het mij niet gebeuren hoor.
Mijn moeder wel want die is vrij naief en geloofd alles.
Die heeft ook een vriendin van mij in huis genomen omdat ze thuis ruzie had en die ging 10 maanden later pas weg.
Dure telefoonrekeningen, eten opgegeten, niks meebetaald.
Tja haar eigen schuld, had ze haar maar meteen eruit moeten trappen toen ze niks betaalde.
Dat kon ze niet over haar hart verkrijgen.
Mijn punt is dat mensen die te lief zijn vaak te maken krijgen met dit soort dingen.
Denk dat TO er vooral 'ingetrapt' is omdat ze de vrouw al langer kent en zij al eerder drama-verhalen had. Ze was dus al een beetje 'zielig'. Ik had denk ik hetzelfde gedaan als TO, had ook geen wantrouwen gehad in deze situatie, terwijl ik normaliter best wel wantrouwend ben naar mensen toe.
TO; je bent een schat en je hebt dit met alle goede bedoelingen gedaan. Dat kreng is degene die fout zit. Ik zou inderdaad de instantie op de hoogte stellen, je hebt in ieder geval je vrienden als getuigen. Ben er echt misselijk van, wat een kutwijf zeg!
Laat het even bezinken! Misschien kun je voor je eigen gemoedsrust een gesprek met haar aangaan; haar recht in haar gezicht zeggen wat je van haar vind (alleen als je echt rustig kan blijven, het moet natuurlijk ook geen hysterische situatie worden)? Of een brief/email schrijven?
Lullig gezegd, mocht ze daar op reageren met excuses en alles, dan heb je nog extra bewijs tegenover haar bij haar instantie.
Nou toch zou het mij niet gebeuren hoor.
Mijn moeder wel want die is vrij naief en geloofd alles.
Die heeft ook een vriendin van mij in huis genomen omdat ze thuis ruzie had en die ging 10 maanden later pas weg.
Dure telefoonrekeningen, eten opgegeten, niks meebetaald.
Tja haar eigen schuld, had ze haar maar meteen eruit moeten trappen toen ze niks betaalde.
Dat kon ze niet over haar hart verkrijgen.
Mijn punt is dat mensen die te lief zijn vaak te maken krijgen met dit soort dingen.
Denk dat TO er vooral 'ingetrapt' is omdat ze de vrouw al langer kent en zij al eerder drama-verhalen had. Ze was dus al een beetje 'zielig'. Ik had denk ik hetzelfde gedaan als TO, had ook geen wantrouwen gehad in deze situatie, terwijl ik normaliter best wel wantrouwend ben naar mensen toe.
TO; je bent een schat en je hebt dit met alle goede bedoelingen gedaan. Dat kreng is degene die fout zit. Ik zou inderdaad de instantie op de hoogte stellen, je hebt in ieder geval je vrienden als getuigen. Ben er echt misselijk van, wat een kutwijf zeg!
Laat het even bezinken! Misschien kun je voor je eigen gemoedsrust een gesprek met haar aangaan; haar recht in haar gezicht zeggen wat je van haar vind (alleen als je echt rustig kan blijven, het moet natuurlijk ook geen hysterische situatie worden)? Of een brief/email schrijven?
Lullig gezegd, mocht ze daar op reageren met excuses en alles, dan heb je nog extra bewijs tegenover haar bij haar instantie.
dinsdag 22 januari 2013 om 19:39
Heel vervelend. Je vroeg of er meer mensen waren die smelten voor zieligheden? Ja ik! Ik heb me ook goed beet laten nemen. Een kameraad van mijn vriend en zijn vriendin hadden een half jaar een relatie en wilde dat vieren met 2 weken Kreta. (toe maar)
Maar ze wisten niet of ze wel zo lang weg konden omdat mevrouw geen oppas had voor haar grijze roodstaart. En omdat ze wist dat ik vroeger zelfs ook een papegaai heb gehad vroeg ze mij of ik misschien bereid was voor hem te zorgen. Smekende ogen keken me aan en ik zei ja. Eigenlijk dacht ik de sleutel van haar kamer te krijgen maar in plaats daarvan werd me op het moment dat ik niet thuis was de vogel met zn hele hebben en houden in mijn voortuin gezet. Lekker handig he? Hij had gejat kunnen worden.
Maar goed dus ik dat beest met gevaar voor eigen leven verzorgen want hij was echt agressief. En toen na een paar dagen begon de vogel stress te krijgen en hij begon zijn eigen poot op te eten. Ik kwam s morgens de kamer binnen en alles zat onder het bloed. Ik heb bijna jankend de d ieren arts gebeld en ik kon direct komen.
Situatie uit gelegd en ik kon kiezen of af laten maken of een poot amputatie. En daar stond ik dan.
En hoe ik het ook probeerde de eigenaresse was niet te bereiken. Dus ik koos voor een amputatie en kreeg meteen een rekening van tussen de 100 en 200 euro.
En je voelt m vast al aankomen. De relatie tussen mijn vriend s kameraad en zijn vriendin is tijdens de vakantie op de klippen gelopen En mevrouw had er geen zin in om die dure rekening te betalen want t zou allemaal mijn eigen schuld zijn . Sterker nog ze wilde haar vogel niet eens meer terug ik kon erin stikken. En ook mijn mans vriend had er geen behoefte aan om ons te gemoed te komen in de kosten die we gemaakt hadden voor de papegaai. En na een paar pogingen bij dierenwinkels en gratis af te halen advertenties die op niks uit liepen zat er niks anders op dan hem te houden. Ik heb m nog en ik kan er nog steeds niet echt goed mee overweg maar mijn vriend in middels wel. Het contact tussen ons en die kameraad is intussen ook verwaterd en ik pas alleen nog maar op iemand s huisdieren als ik een sleutel krijg. Ik neem nooit van mijn leven iemand dier meer in huis.
Maar ze wisten niet of ze wel zo lang weg konden omdat mevrouw geen oppas had voor haar grijze roodstaart. En omdat ze wist dat ik vroeger zelfs ook een papegaai heb gehad vroeg ze mij of ik misschien bereid was voor hem te zorgen. Smekende ogen keken me aan en ik zei ja. Eigenlijk dacht ik de sleutel van haar kamer te krijgen maar in plaats daarvan werd me op het moment dat ik niet thuis was de vogel met zn hele hebben en houden in mijn voortuin gezet. Lekker handig he? Hij had gejat kunnen worden.
Maar goed dus ik dat beest met gevaar voor eigen leven verzorgen want hij was echt agressief. En toen na een paar dagen begon de vogel stress te krijgen en hij begon zijn eigen poot op te eten. Ik kwam s morgens de kamer binnen en alles zat onder het bloed. Ik heb bijna jankend de d ieren arts gebeld en ik kon direct komen.
Situatie uit gelegd en ik kon kiezen of af laten maken of een poot amputatie. En daar stond ik dan.
En hoe ik het ook probeerde de eigenaresse was niet te bereiken. Dus ik koos voor een amputatie en kreeg meteen een rekening van tussen de 100 en 200 euro.
En je voelt m vast al aankomen. De relatie tussen mijn vriend s kameraad en zijn vriendin is tijdens de vakantie op de klippen gelopen En mevrouw had er geen zin in om die dure rekening te betalen want t zou allemaal mijn eigen schuld zijn . Sterker nog ze wilde haar vogel niet eens meer terug ik kon erin stikken. En ook mijn mans vriend had er geen behoefte aan om ons te gemoed te komen in de kosten die we gemaakt hadden voor de papegaai. En na een paar pogingen bij dierenwinkels en gratis af te halen advertenties die op niks uit liepen zat er niks anders op dan hem te houden. Ik heb m nog en ik kan er nog steeds niet echt goed mee overweg maar mijn vriend in middels wel. Het contact tussen ons en die kameraad is intussen ook verwaterd en ik pas alleen nog maar op iemand s huisdieren als ik een sleutel krijg. Ik neem nooit van mijn leven iemand dier meer in huis.
woensdag 23 januari 2013 om 07:06
Wat een rotstreek van die vrouw!
Ik weet niet van wie ze vergoeding krijgt voor eten, maar iig niet uit het PGB. Dat is enkel om mensen in te huren, zeg maar.
Wat ik zou doen is het volgende: Ik zou de dame een brief sturen, of bellen en een factuur opmaken van de genoten maaltijden. Dan zou ik haar de keus laten: OF betalen, OF jij gaat melding maken bij de instantie waarvan ze de vergoeding krijgt voor maaltijden ( is echt wel de achterhalen). Ik heb zo'n vermoeden dat ze dan toch liever maar betaald!
Je staat namelijk behoorlijk sterk met je verhaal, omdat die anderen in geuren en kleuren haar verhaal hebben gehoord, van hoe ze jullie oplichtte!
Wel had ik haar verhaal ff gecheckt als ik jou was. Dat zou raar zijn, als ineens die vergoedingen stoppen, dan zouden er zoveel mensen in de problemen komen!
Ik weet niet van wie ze vergoeding krijgt voor eten, maar iig niet uit het PGB. Dat is enkel om mensen in te huren, zeg maar.
Wat ik zou doen is het volgende: Ik zou de dame een brief sturen, of bellen en een factuur opmaken van de genoten maaltijden. Dan zou ik haar de keus laten: OF betalen, OF jij gaat melding maken bij de instantie waarvan ze de vergoeding krijgt voor maaltijden ( is echt wel de achterhalen). Ik heb zo'n vermoeden dat ze dan toch liever maar betaald!
Je staat namelijk behoorlijk sterk met je verhaal, omdat die anderen in geuren en kleuren haar verhaal hebben gehoord, van hoe ze jullie oplichtte!
Wel had ik haar verhaal ff gecheckt als ik jou was. Dat zou raar zijn, als ineens die vergoedingen stoppen, dan zouden er zoveel mensen in de problemen komen!
woensdag 23 januari 2013 om 09:22
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
woensdag 23 januari 2013 om 10:50
quote:amarisa schreef op 23 januari 2013 @ 07:06:
Wat ik zou doen is het volgende: Ik zou de dame een brief sturen, of bellen en een factuur opmaken van de genoten maaltijden. Dan zou ik haar de keus laten: OF betalen, OF jij gaat melding maken bij de instantie waarvan ze de vergoeding krijgt voor maaltijden ( is echt wel de achterhalen). Ik heb zo'n vermoeden dat ze dan toch liever maar betaald!
+1
Achterhalen wat het budget van zo'n maaltijd is. Nagaan hoeveel maaltijden je voor haar gekookt hebt en dan de totaalkosten berekenen.
Daarnaast noemen dat je meerdere getuigen hebt die haar de oplichting hebben horen vertellen.
Wat ik zou doen is het volgende: Ik zou de dame een brief sturen, of bellen en een factuur opmaken van de genoten maaltijden. Dan zou ik haar de keus laten: OF betalen, OF jij gaat melding maken bij de instantie waarvan ze de vergoeding krijgt voor maaltijden ( is echt wel de achterhalen). Ik heb zo'n vermoeden dat ze dan toch liever maar betaald!
+1
Achterhalen wat het budget van zo'n maaltijd is. Nagaan hoeveel maaltijden je voor haar gekookt hebt en dan de totaalkosten berekenen.
Daarnaast noemen dat je meerdere getuigen hebt die haar de oplichting hebben horen vertellen.
woensdag 23 januari 2013 om 14:18
quote:SeptemberGirl schreef op 23 januari 2013 @ 09:22:
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
Mooi gezegd!
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
Mooi gezegd!
woensdag 23 januari 2013 om 14:29
quote:lilalinda schreef op 22 januari 2013 @ 12:40:
Wat een Kutwijf.
Probeer het niet groter te maken dan dat: zij is een Kutwijf.
Jij deugt
Precies. Het is wat het is, een kutwijf. Zo zijn ze er altijd al geweest en zo zullen ze altijd bestaan. Gehandicapt of niet, er lopen nu eenmaal walgelijke profiteurs rond op deze aarde. Exit met deze persoon.
Laat je niet kleuren door haar, dat is ze niet waard. Iets voor iemand over hebben komt bijna altijd bij de goeden aan. Een rotte appel kan dit verpesten. Maar hoeveel mooier is en blijft de wereld als je gewoon vertrouwen blijft houden in je eigen intentie en de blijheid van iemand die jouw mooie intenties in ontvangst mag nemen?
En op haar...gewoon lekker pislink blijven!
Wat een Kutwijf.
Probeer het niet groter te maken dan dat: zij is een Kutwijf.
Jij deugt
Precies. Het is wat het is, een kutwijf. Zo zijn ze er altijd al geweest en zo zullen ze altijd bestaan. Gehandicapt of niet, er lopen nu eenmaal walgelijke profiteurs rond op deze aarde. Exit met deze persoon.
Laat je niet kleuren door haar, dat is ze niet waard. Iets voor iemand over hebben komt bijna altijd bij de goeden aan. Een rotte appel kan dit verpesten. Maar hoeveel mooier is en blijft de wereld als je gewoon vertrouwen blijft houden in je eigen intentie en de blijheid van iemand die jouw mooie intenties in ontvangst mag nemen?
En op haar...gewoon lekker pislink blijven!
woensdag 23 januari 2013 om 14:32
quote:SeptemberGirl schreef op 23 januari 2013 @ 09:22:
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
En verder kan ik me hier helemaal bij aansluiten. Het is haar grote verlies dat zij blijkbaar zo in het leven staat. De echte rijkdom ligt bij jou en koester dit. Gelukkig ben jij anders en dat is jouw zegen.
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
En verder kan ik me hier helemaal bij aansluiten. Het is haar grote verlies dat zij blijkbaar zo in het leven staat. De echte rijkdom ligt bij jou en koester dit. Gelukkig ben jij anders en dat is jouw zegen.
woensdag 23 januari 2013 om 17:07
laat je hierdoor niet weerhouden nog eens iemand te helpen. Ook onder gehandicapten heb je klojo s. Sneu maar waar,ben je fysiek al een kruk en dan geestelijk ook nog gemankeerd. Sommigen zit het ook niet mee!
Maak een mooie maaltijd voor jou en je man en wees blij dat je met haar voedingswensen geen rekening meer hoeft te houden. Trek er een lekker flesje bij open,het is haar verlies....niet het jouwe.
Maak een mooie maaltijd voor jou en je man en wees blij dat je met haar voedingswensen geen rekening meer hoeft te houden. Trek er een lekker flesje bij open,het is haar verlies....niet het jouwe.
woensdag 23 januari 2013 om 18:39
quote:SeptemberGirl schreef op 23 januari 2013 @ 09:22:
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
Mooi gezegd, SeptemberGirl! En wat triest, dat iemand blijkbaar meer waarde hecht aan dat geld dan aan de geboden aandacht, verzorging en vriendschap. Dan ben je toch een heel arm mens.
Ach TO, uiteindelijk is deze uitzuiger de grote verliezer in dit verhaal.
Ga eens na, ze is niet gezond van lijf en leden. Zoals ik het zo lees heeft ze ook geen partner, dus ook geen warmte, liefde en steun in haar leven. Om aan wat te eten te komen, moet ze een beroep doen op een verre ‘vriendin’, jou dus. Haar familie zal al wel niks meer met haar te maken willen hebben, wie weet heeft ze dit soort dingen eerder geflikt. En bij haar vrienden is ze ook niet welkom voor een maaltijd. De enige manier waarop ze aandacht kan krijgen is zielig doen en liegen! En grote verhalen op te hangen, zoals op dat feest.
En kijk dan eens naar jou: je bent een goeierd met een groot hart, je hebt een lieve partner, hopelijk ben je gezond, je hebt fijne vrienden (ze kwamen je direct waarschuwen!), je kan een extra mond voeden als dat nodig is.
Echt, daar kan geen geld tegenop of flatscreen TV tegenop. Zij is de loser in dit verhaal, en ze heeft niks of niemand, behalve die uitgespaarde ¤800. Maar juist liefde, aandacht en vriendschap zijn niet te koop.
Mooi gezegd, SeptemberGirl! En wat triest, dat iemand blijkbaar meer waarde hecht aan dat geld dan aan de geboden aandacht, verzorging en vriendschap. Dan ben je toch een heel arm mens.
