Psyche
alle pijlers
Mezelf kwijt
maandag 6 augustus 2012 om 17:00
Hallo allemaal,
Ik heb al een hele lange tijd het gevoel dat ik mezelf een beetje kwijt ben, het gevoel dat ik niet meer weet wie ik nu echt ben en wat ik met m'n leven aan moet. Ik ben 19 jaar en ipv lekker te genieten van het leven, door af en toe uit te gaan en veel leuke dingen te ondernemen met vriendinnen zit ik vaak thuis. De afgelopen maand heb ik eigenlijk alleen maar gewerkt en zodra ik dan tijd heb zit ik thuis. Ik heb wel vriendinnen, maar de meesten moeten ook werken of hebben een vriend waar zij veel tijd aan besteden.
Ik ben nu net 3 maanden terug uit Italië waar ik 6 maanden heb gestudeerd. Ik ben daar samen met een ander Nederlands meisje heen gegaan en we hebben daar ontzettend veel leuke dingen samen gedaan en veel meegemaakt. Ze woont in Drenthe en ik woon in Breda wat dus een aardige afstand is. Daardoor zien wij elkaar niet vaak.
Tegenover de buitenwereld doe ik net of er niets aan de hand is. Ik heb altijd een glimlach op m'n gezicht en mensen denken dat m'n leven heel leuk is, omdat ik een goede studie heb en dus ook een hele tijd in het buitenland heb gezeten.
Maar wat zij niet weten is dat ik thuis heel vaak zit te huilen en m'n verdriet zit weg te eten, ik ben de afgelopen 2 jaar 7 kilo aangekomen en dit eigenlijk alleen uit verveling en verdriet.
Ik hoop eigenlijk dat jullie als buitenstaanders mijn situatie misschien met een heldere blik kunnen bekijken en wat advies kunnen geven over hoe ik weer wat positiviteit door m'n leven heen kan blazen. Ik ben het namelijk zelf een beetje kwijt...
Alvast heel erg bedankt!
Ik heb al een hele lange tijd het gevoel dat ik mezelf een beetje kwijt ben, het gevoel dat ik niet meer weet wie ik nu echt ben en wat ik met m'n leven aan moet. Ik ben 19 jaar en ipv lekker te genieten van het leven, door af en toe uit te gaan en veel leuke dingen te ondernemen met vriendinnen zit ik vaak thuis. De afgelopen maand heb ik eigenlijk alleen maar gewerkt en zodra ik dan tijd heb zit ik thuis. Ik heb wel vriendinnen, maar de meesten moeten ook werken of hebben een vriend waar zij veel tijd aan besteden.
Ik ben nu net 3 maanden terug uit Italië waar ik 6 maanden heb gestudeerd. Ik ben daar samen met een ander Nederlands meisje heen gegaan en we hebben daar ontzettend veel leuke dingen samen gedaan en veel meegemaakt. Ze woont in Drenthe en ik woon in Breda wat dus een aardige afstand is. Daardoor zien wij elkaar niet vaak.
Tegenover de buitenwereld doe ik net of er niets aan de hand is. Ik heb altijd een glimlach op m'n gezicht en mensen denken dat m'n leven heel leuk is, omdat ik een goede studie heb en dus ook een hele tijd in het buitenland heb gezeten.
Maar wat zij niet weten is dat ik thuis heel vaak zit te huilen en m'n verdriet zit weg te eten, ik ben de afgelopen 2 jaar 7 kilo aangekomen en dit eigenlijk alleen uit verveling en verdriet.
Ik hoop eigenlijk dat jullie als buitenstaanders mijn situatie misschien met een heldere blik kunnen bekijken en wat advies kunnen geven over hoe ik weer wat positiviteit door m'n leven heen kan blazen. Ik ben het namelijk zelf een beetje kwijt...
Alvast heel erg bedankt!
maandag 6 augustus 2012 om 17:13
Wat ik uit je bericht opmaak is dat je, je ongelukkig voelt omdat je weinig sociale contacten hebt (of je hebt ze wel maar ze hebben geen tijd) en daardoor veel thuis zit. Ik snap dat je, je naar voelt!
Ik heb het zelf nooit zo gehad, maar ik was toen ik jonger was altijd een beetje verlegen en daardoor vond ik het moeilijk om zomaar met iemand af te spreken.
Ik weet niet wat voor werk je doet, maar wat mij op sociaal vlak enorm heeft geholpen is gaan werken in een drukke winkel.
Je praat de hele dag met allerlei verschillende mensen en daardoor vind je het totaal niet eng om met vreemde hele gesprekken te voeren, dat kan ik nu prima. Ook leg je daardoor sneller contact. PLUS ik ga heel vaak na werk dingen doen met collega's, dan gaan we een avondje uit of stappen of naar iemands huis. Ik weet niet of het helpt maar als je tijd hebt voor een weekend baantje, zou ik dat doen.
Ik heb het zelf nooit zo gehad, maar ik was toen ik jonger was altijd een beetje verlegen en daardoor vond ik het moeilijk om zomaar met iemand af te spreken.
Ik weet niet wat voor werk je doet, maar wat mij op sociaal vlak enorm heeft geholpen is gaan werken in een drukke winkel.
Je praat de hele dag met allerlei verschillende mensen en daardoor vind je het totaal niet eng om met vreemde hele gesprekken te voeren, dat kan ik nu prima. Ook leg je daardoor sneller contact. PLUS ik ga heel vaak na werk dingen doen met collega's, dan gaan we een avondje uit of stappen of naar iemands huis. Ik weet niet of het helpt maar als je tijd hebt voor een weekend baantje, zou ik dat doen.
maandag 6 augustus 2012 om 17:13
Allerbelangrijkste, neem iemand in vertrouwen! Je moeder, een vriendin, die vriendin uit Drenthe. Vaak door dingen uit te spreken, lucht dit ontzettend op en voel je je al een stuk beter.
En daarnaast, zoek een hobby. Iets met sport bijvoorbeeld, waardoor je je gewicht in controle kunt houden(als je het vervelend vind dat je aangekomen bent), en daarnaast nieuwe mensen leren kennen.
En blijf positief denken!
Door al je gedachten in positieve gedachten om te zetten, ipv negatieve, zal dit al zeker de helft van je humeur beïnvloeden.
En daarnaast, zoek een hobby. Iets met sport bijvoorbeeld, waardoor je je gewicht in controle kunt houden(als je het vervelend vind dat je aangekomen bent), en daarnaast nieuwe mensen leren kennen.
En blijf positief denken!
Door al je gedachten in positieve gedachten om te zetten, ipv negatieve, zal dit al zeker de helft van je humeur beïnvloeden.
maandag 6 augustus 2012 om 17:14
Het zou misschien kunnen zijn dat je een heel natuurlijk proces verkeerd interpreteert. Als je 19 bent, dan neem je afscheid van je kinderjaren en probeer je een nieuwe leven te creëren, die opbouw duurt ongeveer tot het midden van je twintigers en zie, jij zit bij het prilste begin al bij de pakken neer.
Het enige dat ik je kan adviseren is toch echt je vrije tijd besteden om er op uit te gaan en niet te gaan zitten wachten op vriendinnen die geen tijd voor je hebben. Als je dingen onderneemt dan kom je vanzelf nieuwe mensen tegen in je leven die wel tijd voor je hebben. Je zou lid kunnen worden van een sportclub of vereniging, dansles (salsa of zo) en je zou een hobby op kunnen pakken die je ook met anderen kunt delen. Voor de rest, ga eens op een terrasje zitten en zorg voor wat aanspraak en blijf in de weekend avonden niet voor de buis zitten maar ga dansen. Overal zijn mensen van jouw leeftijd, je hoeft ze alleen maar aan te spreken, ze kruipen niet door je brievenbus.
Ik wens je succes en veel plezier in je jonge leven.
Het enige dat ik je kan adviseren is toch echt je vrije tijd besteden om er op uit te gaan en niet te gaan zitten wachten op vriendinnen die geen tijd voor je hebben. Als je dingen onderneemt dan kom je vanzelf nieuwe mensen tegen in je leven die wel tijd voor je hebben. Je zou lid kunnen worden van een sportclub of vereniging, dansles (salsa of zo) en je zou een hobby op kunnen pakken die je ook met anderen kunt delen. Voor de rest, ga eens op een terrasje zitten en zorg voor wat aanspraak en blijf in de weekend avonden niet voor de buis zitten maar ga dansen. Overal zijn mensen van jouw leeftijd, je hoeft ze alleen maar aan te spreken, ze kruipen niet door je brievenbus.
Ik wens je succes en veel plezier in je jonge leven.
maandag 6 augustus 2012 om 17:52
Bedankt voor jullie reacties!
Wat me dwars zit is inderdaad het vele thuiszitten. Ik zou ook heel graag wat meer sociale contacten willen hebben, maar vind het moeilijk om deze te leggen. Ik werk bij een bakkerij en heb op een dag heel veel contacten, ik maak vaak een praatje maar het zijn vaak oudere mensen. Mijn collega's zijn tussen de 30 en 60 jaar en in het filiaal waar ik werk ben ik de enige van rond de 20 jaar. In september begint school gelukkig weer, maar ook toen zat ik vaak thuis omdat ik maar weinig lesuren hebt. Ik weet dat ik me socialer moet opstellen, maar ik vind het vaak moeilijk om echt goede contacten te maken. Een praatje lukt me heel makkelijk, maar om iemand te vragen een keer iets af te spreken vind ik heel moeilijk. Ik denk dat ik bang ben om afgewezen te worden en ook ben ik meer een luisterend type dan een prater.
Voordat ik naar Italië ging, ging ik heel vaak in m'n vrije tijd winkelen... dit omdat ik dit makkelijk vind om in m'n eentje te doen. Maar ik kocht dan ook heel vaak iets omdat ik me daarmee gelukkig wilde voelen.
Wat me dwars zit is inderdaad het vele thuiszitten. Ik zou ook heel graag wat meer sociale contacten willen hebben, maar vind het moeilijk om deze te leggen. Ik werk bij een bakkerij en heb op een dag heel veel contacten, ik maak vaak een praatje maar het zijn vaak oudere mensen. Mijn collega's zijn tussen de 30 en 60 jaar en in het filiaal waar ik werk ben ik de enige van rond de 20 jaar. In september begint school gelukkig weer, maar ook toen zat ik vaak thuis omdat ik maar weinig lesuren hebt. Ik weet dat ik me socialer moet opstellen, maar ik vind het vaak moeilijk om echt goede contacten te maken. Een praatje lukt me heel makkelijk, maar om iemand te vragen een keer iets af te spreken vind ik heel moeilijk. Ik denk dat ik bang ben om afgewezen te worden en ook ben ik meer een luisterend type dan een prater.
Voordat ik naar Italië ging, ging ik heel vaak in m'n vrije tijd winkelen... dit omdat ik dit makkelijk vind om in m'n eentje te doen. Maar ik kocht dan ook heel vaak iets omdat ik me daarmee gelukkig wilde voelen.
maandag 6 augustus 2012 om 18:24
Ik ben in het kader van nieuwe sociale contacten naar een Stich 'n Bitch clubje gegaan. Nou, daar is veel, heel veel uit gekomen. Beste stap ever op sociaal gebied.
En voor jou dan;
Sportschool, nieuwemensenlerenkennen.nl, cursus, kookclub, vrijwilligerswerk.....zoiets?
En voor jou dan;
Sportschool, nieuwemensenlerenkennen.nl, cursus, kookclub, vrijwilligerswerk.....zoiets?
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
maandag 6 augustus 2012 om 19:05
Ik had ook een enorme kater nadat ik in het buitenland had gestudeerd. Dan kom je terug en begint het gewone leven weer, inclusief regen, vertraagde treinen en algehele saaiheid. Daarnaast is het op je negentiende ook niet gek dat je je af en toe wat verloren voelt. Oude vrienden raak je vaak kwijt, nieuwe dienen zich niet meteen aan en zeker als je een studie doet met weinig contacturen ligt eenzaamheid op de loer.
Tot zover het stukje herkenning. Nu de schop onder je achterste . Het is al door meerdere mensen gezegd, en ik sluit me erbij aan: ga wat doen! De deur uitkomen is echt de allerbeste manier. Zoek een hobby of sport die je leuk vindt, ga bij een leesclubje of doe iets anders wat bij je past. Verwacht niet meteen dat je bergen nieuwe vrienden maakt maar je ziet in ieder geval regelmatig mensen met dezelfde interesse als jij, en dat schept een band. Daarnaast is het belangrijk om de tijd alleen leuk te maken. In plaats van winkelen kan je ook gaan wandelen, fietsen, lezen, schilderen, een muziekinstrument leren bespelen, koekjes bakken, een roman schrijven, op je handen leren staan...Wat dan ook.
En onthoud dat het tijd kost om weer lekker in je vel te zitten. Wees niet teleurgesteld als het niet binnen een maand goedkomt. Maar om er een afgezaagd cliché bij te halen: Rome is ook niet op een dag gebouwd. Sommige dingen moeten groeien.
Tot zover het stukje herkenning. Nu de schop onder je achterste . Het is al door meerdere mensen gezegd, en ik sluit me erbij aan: ga wat doen! De deur uitkomen is echt de allerbeste manier. Zoek een hobby of sport die je leuk vindt, ga bij een leesclubje of doe iets anders wat bij je past. Verwacht niet meteen dat je bergen nieuwe vrienden maakt maar je ziet in ieder geval regelmatig mensen met dezelfde interesse als jij, en dat schept een band. Daarnaast is het belangrijk om de tijd alleen leuk te maken. In plaats van winkelen kan je ook gaan wandelen, fietsen, lezen, schilderen, een muziekinstrument leren bespelen, koekjes bakken, een roman schrijven, op je handen leren staan...Wat dan ook.
En onthoud dat het tijd kost om weer lekker in je vel te zitten. Wees niet teleurgesteld als het niet binnen een maand goedkomt. Maar om er een afgezaagd cliché bij te halen: Rome is ook niet op een dag gebouwd. Sommige dingen moeten groeien.
maandag 6 augustus 2012 om 19:08
En wat dat afspreken betreft, ook dat ken ik. De beste manier om eroverheen te komen is gewoon eens een aardig iemand vragen om een kop koffie te gaan drinken. Ikzelf riep vaak na colleges of iemand daar zin in had, vaak hebben mensen dan wel zin en sjokken ze vanzelf achter je aan. Klikt het, dan wordt het steeds makkelijker om vaker af te spreken en andere mensen ook eens te vragen. Wees niet bang voor afwijzing. Wat maakt het uit als iemand geen zin heeft? Zoveel mensen, zoveel kansen. Als iemand nee zegt probeer je het gewoon met iemand anders.
maandag 6 augustus 2012 om 21:07
Bedankt Liquorice voor je antwoord.
Die schop onder m'n kont heb ik blijkbaar nodig, want ik vind het moeilijk om een nieuwe hobby te zoeken.
Je hebt ook helemaal gelijk! Ik ga morgen even op internet kijken wat voor leuke cursussen er hier in de buurt worden aangeboden. En misschien ook eens wat vaker er alleen op uit te gaan, gewoon eens ergens een thee te drinken of iets.
Wat doen jullie zoal om jullie vrije tijd in te vullen? Sluiten veel mensen zich hier aan bij een club om nieuwe mensen te ontmoeten?
Daarnet zat ik te kijken voor een leesclub maar die gaan meestal vanaf 25 jaar...
Nogmaals bedankt voor jullie reacties
Die schop onder m'n kont heb ik blijkbaar nodig, want ik vind het moeilijk om een nieuwe hobby te zoeken.
Je hebt ook helemaal gelijk! Ik ga morgen even op internet kijken wat voor leuke cursussen er hier in de buurt worden aangeboden. En misschien ook eens wat vaker er alleen op uit te gaan, gewoon eens ergens een thee te drinken of iets.
Wat doen jullie zoal om jullie vrije tijd in te vullen? Sluiten veel mensen zich hier aan bij een club om nieuwe mensen te ontmoeten?
Daarnet zat ik te kijken voor een leesclub maar die gaan meestal vanaf 25 jaar...
Nogmaals bedankt voor jullie reacties
dinsdag 7 augustus 2012 om 10:31
Graag gedaan hoor bloem, ik weet hoe het voelt. Zelf vond ik het vroeger erg vermoeiend als mensen alweer aan kwamen zetten met het advies dat ik iets moest gaan doen maar het is uiteindelijk het enige wat helpt. Zoals Cateautje al zei: mensen kruipen niet door je brievenbus dus je moet ze zelf gaan zoeken.
Alleen erop uitgaan is altijd een goed idee. Zelf ga ik graag naar musea, wandelen, fietsen. En ik ken cafés waar je rustig in je eentje kunt zitten zonder dat je raar wordt aangekeken. Verder heb ik veel hobby's die je alleen kunt doen, zoals tekenen, lezen, dat soort dingen.
Ik heb bij meerdere clubs gezeten. In eerste instantie deed ik dat niet om mensen te ontmoeten maar uiteindelijk pakte het zo wel uit. Ik heb gedanst, aan yoga gedaan, bij een schilderclub gezeten. Binnenkort ga ik verhuizen en het is bovendien zomervakantie dus alles ligt even stil, maar in mijn nieuwe woonplaats ga ik zeker weer dat soort dingen doen. Het zorgt er namelijk ook voor dat je je huis uitkomt, het brengt wat structuur aan in je week.
Alleen erop uitgaan is altijd een goed idee. Zelf ga ik graag naar musea, wandelen, fietsen. En ik ken cafés waar je rustig in je eentje kunt zitten zonder dat je raar wordt aangekeken. Verder heb ik veel hobby's die je alleen kunt doen, zoals tekenen, lezen, dat soort dingen.
Ik heb bij meerdere clubs gezeten. In eerste instantie deed ik dat niet om mensen te ontmoeten maar uiteindelijk pakte het zo wel uit. Ik heb gedanst, aan yoga gedaan, bij een schilderclub gezeten. Binnenkort ga ik verhuizen en het is bovendien zomervakantie dus alles ligt even stil, maar in mijn nieuwe woonplaats ga ik zeker weer dat soort dingen doen. Het zorgt er namelijk ook voor dat je je huis uitkomt, het brengt wat structuur aan in je week.
dinsdag 7 augustus 2012 om 12:00
dinsdag 7 augustus 2012 om 17:52
Ik vind het fijn om te lezen dat er meer mensen zich eenzaam voelen, het is eigenlijk een beetje een taboe. Want iedereen houdt zich tegenwoordig bezig met 'het leuke plaatje voor de buitenwereld' ...
Ik ga er echt wat aan doen! Sowieso voor een cursus inschrijven en ook proberen mezelf wat socialer op te stellen.
Mochten er nog meer tips zijn: ze zijn van harte welkom!
Ik ga er echt wat aan doen! Sowieso voor een cursus inschrijven en ook proberen mezelf wat socialer op te stellen.
Mochten er nog meer tips zijn: ze zijn van harte welkom!
dinsdag 7 augustus 2012 om 21:03
Heb ik gedaan 
! Heerlijk om te lezen dat er meer mensen zijn die niet altijd behoefte hebben aan sociale contacten. Belachelijk ook dat die kennis daar zo over viel! Ik ben zelf ook wel een type die niet te vaak wil afspreken, omdat het dan voelt als een verplichting. Maar ik zou het wel fijn vinden om wat vaker dingen te ondernemen en wat meer leuke contacten te hebben.
Ik had ook je lijstje gelezen met dingen die je graag in je eentje doet en kwam er toen achter dat ik al een hele tijd geen tijdschrift had gekocht om lekker te lezen, dus dat ga ik morgen meteen doen! Lekker na m'n werk met een kopje thee haha.
Grappig ook dat als je dan leest dat er meer mensen zich hetzelfde voelen ik er meer vrede mee heb
! Heerlijk om te lezen dat er meer mensen zijn die niet altijd behoefte hebben aan sociale contacten. Belachelijk ook dat die kennis daar zo over viel! Ik ben zelf ook wel een type die niet te vaak wil afspreken, omdat het dan voelt als een verplichting. Maar ik zou het wel fijn vinden om wat vaker dingen te ondernemen en wat meer leuke contacten te hebben.Ik had ook je lijstje gelezen met dingen die je graag in je eentje doet en kwam er toen achter dat ik al een hele tijd geen tijdschrift had gekocht om lekker te lezen, dus dat ga ik morgen meteen doen! Lekker na m'n werk met een kopje thee haha.
Grappig ook dat als je dan leest dat er meer mensen zich hetzelfde voelen ik er meer vrede mee heb
