Psyche
alle pijlers
Mijn dader is overleden ( misbruik)
maandag 30 september 2013 om 22:59
Ik kreeg het vandaag te horen.
En eigenlijk weet ik niet zo goed hoe ik mij voel. Nou ja, onrustig er komt van alles boven.
Opgelucht dat ik hem nooit meer tegen hoef te komen? Ik dacht dat ik dat zou zijn maar eigenlijk voel ik mij meer verdooft. Al heb ik ook momenten dat ik moet huilen, geen idee waarom eigenlijk.
Hij heeft zoveel verkloot aan mij en daar heb ik op de dag van vandaag nog last van.
Er zijn momenten geweest dat ik zo razend ben geweest, intens machteloos en verdrietig daardoor dat ik hem dood wenste ( en tegelijk schaamde voor die heftige gedachte)
En nu het zo is, voel ik helemaal niet wat ik dacht dat ik zou voelen.
Zo onwerkelijk.
Ik heb niet echt een vraag, wil het misschien alleen maar ergens kwijt want vrijwel niemand weet het in mijn omgeving.
Loop een beetje met mijn ziel onder mijn arm.
En eigenlijk weet ik niet zo goed hoe ik mij voel. Nou ja, onrustig er komt van alles boven.
Opgelucht dat ik hem nooit meer tegen hoef te komen? Ik dacht dat ik dat zou zijn maar eigenlijk voel ik mij meer verdooft. Al heb ik ook momenten dat ik moet huilen, geen idee waarom eigenlijk.
Hij heeft zoveel verkloot aan mij en daar heb ik op de dag van vandaag nog last van.
Er zijn momenten geweest dat ik zo razend ben geweest, intens machteloos en verdrietig daardoor dat ik hem dood wenste ( en tegelijk schaamde voor die heftige gedachte)
En nu het zo is, voel ik helemaal niet wat ik dacht dat ik zou voelen.
Zo onwerkelijk.
Ik heb niet echt een vraag, wil het misschien alleen maar ergens kwijt want vrijwel niemand weet het in mijn omgeving.
Loop een beetje met mijn ziel onder mijn arm.
maandag 30 september 2013 om 23:02
maandag 30 september 2013 om 23:03
Ik kan mij voorstellen dat zoiets gemengde gevoelens oplevert. Geef er geen waardeoordeel aan, alles wat je voelt mag er zijn: Blij, opgelucht, verdrietig, wat dan ook. Ook al wenste je hem dood, voel je daar niet schuldig over. En schaamte is in mijn ogen ook niet nodig, het is menselijk dat je zulke gedachten hebt als iemand je zo iets verschrikkelijks aan doet. Hij heeft wat van jou afgenomen waar hij absoluut geen recht op had.
Sterkte!
Sterkte!
maandag 30 september 2013 om 23:11
maandag 30 september 2013 om 23:18
Ach meisje toch.
Kan me er ook geen voorstelling van maken hoe ik zou reageren. De angst in hem tegen te komen zal weg zijn, de rest blijft.
Het rakelt denk ik weer een hoop op bij je. Praat het hier van je af, als dat je helpt. Ik zal je lezen en ik niet alleen. Hier ben je niet alleen, hier mag je alles kwijt.
Sterkte meid.
Kan me er ook geen voorstelling van maken hoe ik zou reageren. De angst in hem tegen te komen zal weg zijn, de rest blijft.
Het rakelt denk ik weer een hoop op bij je. Praat het hier van je af, als dat je helpt. Ik zal je lezen en ik niet alleen. Hier ben je niet alleen, hier mag je alles kwijt.
Sterkte meid.
You know how I know? Because I reeaally think so!
maandag 30 september 2013 om 23:25
Toen mijn opa overleed, die ook mijn misbruiker was, ben ik tóch verdrietig geweest. Ik heb echt moeten huilen.
En ik kan nog niet verklaren waarom.
Mss omdat hij ondanks alles ook een leuke kant had ( Veel échte spelletjes spelen, altijd tijd om leuke dingen te doen, cadeau's enz. )
Of omdat ik toen zeker wist dat het misbruik enzo allemaal echt voorbij was.
Of om het verdriet van mezelf.
Ik weet neit waarom, en toch moest ik huilen.
Huil maar, bananaenz.
En ik kan nog niet verklaren waarom.
Mss omdat hij ondanks alles ook een leuke kant had ( Veel échte spelletjes spelen, altijd tijd om leuke dingen te doen, cadeau's enz. )
Of omdat ik toen zeker wist dat het misbruik enzo allemaal echt voorbij was.
Of om het verdriet van mezelf.
Ik weet neit waarom, en toch moest ik huilen.
Huil maar, bananaenz.
maandag 30 september 2013 om 23:32
Ah dat huilen is dan toch niet geheel abnormaal borodini.
Hij is raar genoeg ook een deel van je leven geweest ( gelukkig nu al heeeeeeeel lang niet meer) en nee ik huil niet om hem ( ik wil gewoon niet dat dat zo is) Het zullen wel gewoon de emotie's zijn die los komen, misschien idd wel om mijzelf.
Hij is raar genoeg ook een deel van je leven geweest ( gelukkig nu al heeeeeeeel lang niet meer) en nee ik huil niet om hem ( ik wil gewoon niet dat dat zo is) Het zullen wel gewoon de emotie's zijn die los komen, misschien idd wel om mijzelf.
maandag 30 september 2013 om 23:39
Je weet het nog maar net, dus het is vrij logisch denk ik dat je even niet weet wat je moet voelen.
Het dring ( nog ) niet helemaal door.
Tegelijkertijd kan ik mij voorstellen ( maar weet niet of het zo is hoor, probeer mij in te leven) dat dit voelt als een soort "gedwongen "afsluiting" van jouw boek, en dat die persoon dus eigenlijk alsnog controle over je heeft, ook al is hij niet in jouw leven meer en nu zelfs helemaal niet meer in leven is.
Jij moet hier dus iets mee en dat kan misschien het rare gevoel zijn wat je omschrijft.
Ik weet niet hoe jij je moet voelen maar het moet wel iets lastigs zijn om mee te dealen lijkt mij.
Ook ken ik je niet, wil je wel heel veel kracht en wijsheid toe wensen
Het dring ( nog ) niet helemaal door.
Tegelijkertijd kan ik mij voorstellen ( maar weet niet of het zo is hoor, probeer mij in te leven) dat dit voelt als een soort "gedwongen "afsluiting" van jouw boek, en dat die persoon dus eigenlijk alsnog controle over je heeft, ook al is hij niet in jouw leven meer en nu zelfs helemaal niet meer in leven is.
Jij moet hier dus iets mee en dat kan misschien het rare gevoel zijn wat je omschrijft.
Ik weet niet hoe jij je moet voelen maar het moet wel iets lastigs zijn om mee te dealen lijkt mij.
Ook ken ik je niet, wil je wel heel veel kracht en wijsheid toe wensen
some people are so broke, all they have is money.
maandag 30 september 2013 om 23:46
quote:MrsStanleyWalker schreef op 30 september 2013 @ 23:38:
Is door het nieuws niet opnieuw de putdeksel van de put verschoven, consuela?
Die deksel zat al niet zo stevig meer, en dit triggert wel natuurlijk.
Ik was eigenlijk juist bezig de deksel weer wat aan te drukken. Therapie is net gestopt ( was daar zo op mijn plek en door de bezuinigingen werden het groepstherapieen en laat ik dat nu net niet meer kunnen handelen ) en nu ik moet afwachten hoe het verder gaat lopen leek het mij beter de boel weer op te gaan bergen.
Maar dat wordt zo wel verdomd lastig
Is door het nieuws niet opnieuw de putdeksel van de put verschoven, consuela?
Die deksel zat al niet zo stevig meer, en dit triggert wel natuurlijk.
Ik was eigenlijk juist bezig de deksel weer wat aan te drukken. Therapie is net gestopt ( was daar zo op mijn plek en door de bezuinigingen werden het groepstherapieen en laat ik dat nu net niet meer kunnen handelen ) en nu ik moet afwachten hoe het verder gaat lopen leek het mij beter de boel weer op te gaan bergen.
Maar dat wordt zo wel verdomd lastig
maandag 30 september 2013 om 23:53
quote:consuelabananahammok schreef op 30 september 2013 @ 23:49:
[...]
Nee en nee.
Ik heb nooit aangifte gedaan, het zelfs altijd geheim gehouden.
Ook dat is nu een afgelopen iets; hij zal nooit gestraft worden, hij kan nooit meer" uitleg " geven, spijt aan jou betuigen .
Jij kan nooit meer van gedachten veranderen en hem confronteren.
Tegelijkertijd hoef je nooit meer bang te zijn dat je hem tegenkomt, dat hij het bij een ander doet, dat hij nog één gedachte aan jou besteedt.
Ik geloof best dat het allemaal heel dubbel voelt.
En misschien zijn die tranen voor een gedeelte wel om mijn eerste stukje.
[...]
Nee en nee.
Ik heb nooit aangifte gedaan, het zelfs altijd geheim gehouden.
Ook dat is nu een afgelopen iets; hij zal nooit gestraft worden, hij kan nooit meer" uitleg " geven, spijt aan jou betuigen .
Jij kan nooit meer van gedachten veranderen en hem confronteren.
Tegelijkertijd hoef je nooit meer bang te zijn dat je hem tegenkomt, dat hij het bij een ander doet, dat hij nog één gedachte aan jou besteedt.
Ik geloof best dat het allemaal heel dubbel voelt.
En misschien zijn die tranen voor een gedeelte wel om mijn eerste stukje.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 30 september 2013 om 23:57
quote:fulloflove schreef op 30 september 2013 @ 23:39:
Je weet het nog maar net, dus het is vrij logisch denk ik dat je even niet weet wat je moet voelen.
Het dring ( nog ) niet helemaal door.
Tegelijkertijd kan ik mij voorstellen ( maar weet niet of het zo is hoor, probeer mij in te leven) dat dit voelt als een soort "gedwongen "afsluiting" van jouw boek, en dat die persoon dus eigenlijk alsnog controle over je heeft, ook al is hij niet in jouw leven meer en nu zelfs helemaal niet meer in leven is.
Jij moet hier dus iets mee en dat kan misschien het rare gevoel zijn wat je omschrijft.
Ik weet niet hoe jij je moet voelen maar het moet wel iets lastigs zijn om mee te dealen lijkt mij.
Ook ken ik je niet, wil je wel heel veel kracht en wijsheid toe wensen
Ik weet ook niet hoe ik mij zou moeten voelen.
Ik dacht dat ik er om zou moeten lachen, opgelucht zijn of gewoon mijn schouders op zou halen en denken who cares.
Maar nee, ik raak van slag en ga huilen
Je weet het nog maar net, dus het is vrij logisch denk ik dat je even niet weet wat je moet voelen.
Het dring ( nog ) niet helemaal door.
Tegelijkertijd kan ik mij voorstellen ( maar weet niet of het zo is hoor, probeer mij in te leven) dat dit voelt als een soort "gedwongen "afsluiting" van jouw boek, en dat die persoon dus eigenlijk alsnog controle over je heeft, ook al is hij niet in jouw leven meer en nu zelfs helemaal niet meer in leven is.
Jij moet hier dus iets mee en dat kan misschien het rare gevoel zijn wat je omschrijft.
Ik weet niet hoe jij je moet voelen maar het moet wel iets lastigs zijn om mee te dealen lijkt mij.
Ook ken ik je niet, wil je wel heel veel kracht en wijsheid toe wensen
Ik weet ook niet hoe ik mij zou moeten voelen.
Ik dacht dat ik er om zou moeten lachen, opgelucht zijn of gewoon mijn schouders op zou halen en denken who cares.
Maar nee, ik raak van slag en ga huilen
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:01
quote:blijfgewoonbianca schreef op 30 september 2013 @ 23:53:
[...]
Ook dat is nu een afgelopen iets; hij zal nooit gestraft worden, hij kan nooit meer" uitleg " geven, spijt aan jou betuigen .
Jij kan nooit meer van gedachten veranderen en hem confronteren.
Tegelijkertijd hoef je nooit meer bang te zijn dat je hem tegenkomt, dat hij het bij een ander doet, dat hij nog één gedachte aan jou besteedt.
Ik geloof best dat het allemaal heel dubbel voelt.
En misschien zijn die tranen voor een gedeelte wel om mijn eerste stukje.Dat is waar, dat boek is nu definitief dicht. Ongeacht of ik dat ooit nog had gewild, de keuze is er niet meer.
[...]
Ook dat is nu een afgelopen iets; hij zal nooit gestraft worden, hij kan nooit meer" uitleg " geven, spijt aan jou betuigen .
Jij kan nooit meer van gedachten veranderen en hem confronteren.
Tegelijkertijd hoef je nooit meer bang te zijn dat je hem tegenkomt, dat hij het bij een ander doet, dat hij nog één gedachte aan jou besteedt.
Ik geloof best dat het allemaal heel dubbel voelt.
En misschien zijn die tranen voor een gedeelte wel om mijn eerste stukje.Dat is waar, dat boek is nu definitief dicht. Ongeacht of ik dat ooit nog had gewild, de keuze is er niet meer.
