Psyche
alle pijlers
Mijn dader is overleden ( misbruik)
maandag 30 september 2013 om 22:59
Ik kreeg het vandaag te horen.
En eigenlijk weet ik niet zo goed hoe ik mij voel. Nou ja, onrustig er komt van alles boven.
Opgelucht dat ik hem nooit meer tegen hoef te komen? Ik dacht dat ik dat zou zijn maar eigenlijk voel ik mij meer verdooft. Al heb ik ook momenten dat ik moet huilen, geen idee waarom eigenlijk.
Hij heeft zoveel verkloot aan mij en daar heb ik op de dag van vandaag nog last van.
Er zijn momenten geweest dat ik zo razend ben geweest, intens machteloos en verdrietig daardoor dat ik hem dood wenste ( en tegelijk schaamde voor die heftige gedachte)
En nu het zo is, voel ik helemaal niet wat ik dacht dat ik zou voelen.
Zo onwerkelijk.
Ik heb niet echt een vraag, wil het misschien alleen maar ergens kwijt want vrijwel niemand weet het in mijn omgeving.
Loop een beetje met mijn ziel onder mijn arm.
En eigenlijk weet ik niet zo goed hoe ik mij voel. Nou ja, onrustig er komt van alles boven.
Opgelucht dat ik hem nooit meer tegen hoef te komen? Ik dacht dat ik dat zou zijn maar eigenlijk voel ik mij meer verdooft. Al heb ik ook momenten dat ik moet huilen, geen idee waarom eigenlijk.
Hij heeft zoveel verkloot aan mij en daar heb ik op de dag van vandaag nog last van.
Er zijn momenten geweest dat ik zo razend ben geweest, intens machteloos en verdrietig daardoor dat ik hem dood wenste ( en tegelijk schaamde voor die heftige gedachte)
En nu het zo is, voel ik helemaal niet wat ik dacht dat ik zou voelen.
Zo onwerkelijk.
Ik heb niet echt een vraag, wil het misschien alleen maar ergens kwijt want vrijwel niemand weet het in mijn omgeving.
Loop een beetje met mijn ziel onder mijn arm.
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:02
De wereld heeft weer een smeerlap minder, zo moet je maar denken. Ik wens jou vooral veel sterkte toe met het verwerken van dit geheel en ik hoop dat je je huidige gevoelens een plekje kan geven
McLovin does NOT like the bathtub. http://www.youtube.com/watch?v=kvxCU_lQwKM
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:08
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:08
Niemand weet hoe jij je zou moeten voelen. Je kan het niet verkeerd doen. Ik hoop stiekem dat ik als ik dit nieuws zou krijgen, dat ik kan dansen op zijn graf. Tegen beter weten in, waarschijnlijk gaat de beerput gewoon weer opnieuw open en kan ik weer van vooraf aan gaan puinruimen.
Wat fulloflove en BGB zeggen, het is een gedwongen afsluiting van iets wat je hele levensloop heeft bepaald. Weer dwingt hij je tot iets eigenlijk, weer gebeurt er iets waar jij weer iets mee moet.
Ik steek een kaarsje voor aan, voor kracht en moed.
Wat fulloflove en BGB zeggen, het is een gedwongen afsluiting van iets wat je hele levensloop heeft bepaald. Weer dwingt hij je tot iets eigenlijk, weer gebeurt er iets waar jij weer iets mee moet.
Ik steek een kaarsje voor aan, voor kracht en moed.
You know how I know? Because I reeaally think so!
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:09
quote:mlum schreef op 01 oktober 2013 @ 00:02:
De wereld heeft weer een smeerlap minder, zo moet je maar denken. Ik wens jou vooral veel sterkte toe met het verwerken van dit geheel en ik hoop dat je je huidige gevoelens een plekje kan geven Dank je wel. Het moet allemaal nog ff landen denk ik voordat ik de emotie kan plaatsen.
De wereld heeft weer een smeerlap minder, zo moet je maar denken. Ik wens jou vooral veel sterkte toe met het verwerken van dit geheel en ik hoop dat je je huidige gevoelens een plekje kan geven Dank je wel. Het moet allemaal nog ff landen denk ik voordat ik de emotie kan plaatsen.
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:12
quote:MrsStanleyWalker schreef op 01 oktober 2013 @ 00:08:
Niemand weet hoe jij je zou moeten voelen. Je kan het niet verkeerd doen. Ik hoop stiekem dat ik als ik dit nieuws zou krijgen, dat ik kan dansen op zijn graf. Tegen beter weten in, waarschijnlijk gaat de beerput gewoon weer opnieuw open en kan ik weer van vooraf aan gaan puinruimen.
Wat fulloflove en BGB zeggen, het is een gedwongen afsluiting van iets wat je hele levensloop heeft bepaald. Weer dwingt hij je tot iets eigenlijk, weer gebeurt er iets waar jij weer iets mee moet.
Ik steek een kaarsje voor aan, voor kracht en moed.
Ja in heftige momenten fantaseer je er van alles over, maar dat bijkt dus niet zo te gaan. Wat een desillusie.
Het dwingt wel weer tot iets ja..
Lief van je van dat kaarsje
Niemand weet hoe jij je zou moeten voelen. Je kan het niet verkeerd doen. Ik hoop stiekem dat ik als ik dit nieuws zou krijgen, dat ik kan dansen op zijn graf. Tegen beter weten in, waarschijnlijk gaat de beerput gewoon weer opnieuw open en kan ik weer van vooraf aan gaan puinruimen.
Wat fulloflove en BGB zeggen, het is een gedwongen afsluiting van iets wat je hele levensloop heeft bepaald. Weer dwingt hij je tot iets eigenlijk, weer gebeurt er iets waar jij weer iets mee moet.
Ik steek een kaarsje voor aan, voor kracht en moed.
Ja in heftige momenten fantaseer je er van alles over, maar dat bijkt dus niet zo te gaan. Wat een desillusie.
Het dwingt wel weer tot iets ja..
Lief van je van dat kaarsje
dinsdag 1 oktober 2013 om 00:24
quote:consuelabananahammok schreef op 01 oktober 2013 @ 00:12:
[...]
Ja in heftige momenten fantaseer je er van alles over, maar dat bijkt dus niet zo te gaan. Wat een desillusie.
Het dwingt wel weer tot iets ja..
Lief van je van dat kaarsje
Con en trustuh.
Denk dat het het gevoel dat het je weer dwingt tot een ander gevoel het moeilijkste is. Je moet weer ''reorganiseren'' in je hoofd. Plus dat als een dader nog leeft je toch altijd hoopt op een soort van ''sorry'' en een enorm schuldgevoel bij de dader. Ook dat is weg nou.
[...]
Ja in heftige momenten fantaseer je er van alles over, maar dat bijkt dus niet zo te gaan. Wat een desillusie.
Het dwingt wel weer tot iets ja..
Lief van je van dat kaarsje
Con en trustuh.
Denk dat het het gevoel dat het je weer dwingt tot een ander gevoel het moeilijkste is. Je moet weer ''reorganiseren'' in je hoofd. Plus dat als een dader nog leeft je toch altijd hoopt op een soort van ''sorry'' en een enorm schuldgevoel bij de dader. Ook dat is weg nou.
dinsdag 1 oktober 2013 om 01:18
quote:MrsStanleyWalker schreef op 01 oktober 2013 @ 00:08:
Ik steek een kaarsje voor aan, voor kracht en moed.
Ik sluit me hierbij aan!
[img]http://i794.photobucket.com/albums/yy22 ... gb-j95.gif[/img]
Ik steek een kaarsje voor aan, voor kracht en moed.
Ik sluit me hierbij aan!
[img]http://i794.photobucket.com/albums/yy22 ... gb-j95.gif[/img]
Occam's razor
dinsdag 1 oktober 2013 om 02:33
[quote]consuelabananahammok schreef op 30 september 2013 @ 22:59:
Heftig zeg, kan me ook voorstellen dat je deze paradoxale en onrustige gevoelens hebt. Is heel normaal en begrijpelijk. Strafvervolging eindigt met de dood, de gevolgen voor jou van het misbruik niet
Je reactie is zeer begrijpelijk. Maar wist je de wraakgevoelens heel normaal zijn. En dat iets heel anders is dan de daadwerkelijke uitvoering daarvan? Uitvoering is namelijk voor jezelf uiteindelijk niet opluchtend, maar destructief. Ik wil je aanraden het boek Between Vengeance and Forgiveness te lezen van Martha Minow. En Trauma and Recovery van Judith H. (ook in het Nederlands te krijgen en leest goed weg).
Ook logisch dat het vreemd en onwerkelijk voelt... Vergeet niet dat je dubbele gevoelens kunt hebben.
Misschien is dit een goed moment voor jou om na de schok er juist wel verder mee aan de slag te gaan.
Echt meis, nu word je even teruggeworpen, maar het is gek genoeg mogelijk ook een kans nog verder door te pakken. Ik geloof dat het waarschijnlijk altijd invloed op je zal hebben, maar wat nu als dit de gelegenheid is om er toch nog verder mee te komen? Je zegt ergens in dit topic dat je gestopt bent met therapie, maar heb je al eens EMDR geprobeerd?
En lees die boeken eens en ga er verder mee aan de slag. Praat met vrienden en aan wie je ook maar iets hebt. Laat je steunen en naar je luisteren. Want volgens mij kun jij hier wel degelijk nog verder in komen. Zonder dat je daar elke keer (teveel) machteloos in teruggeworpen wordt (zoals nu begrijpelijkerwijs na deze heftige mededeling). Want dat is het belangrijkste, controle krijgen over het effect op jou.
Niets gebeurt voor niets. Ik zou naar de begrafenis van die lul gaan. Ik denk dat het je gaat helpen.
Sterkte!
Heftig zeg, kan me ook voorstellen dat je deze paradoxale en onrustige gevoelens hebt. Is heel normaal en begrijpelijk. Strafvervolging eindigt met de dood, de gevolgen voor jou van het misbruik niet
Je reactie is zeer begrijpelijk. Maar wist je de wraakgevoelens heel normaal zijn. En dat iets heel anders is dan de daadwerkelijke uitvoering daarvan? Uitvoering is namelijk voor jezelf uiteindelijk niet opluchtend, maar destructief. Ik wil je aanraden het boek Between Vengeance and Forgiveness te lezen van Martha Minow. En Trauma and Recovery van Judith H. (ook in het Nederlands te krijgen en leest goed weg).
Ook logisch dat het vreemd en onwerkelijk voelt... Vergeet niet dat je dubbele gevoelens kunt hebben.
Misschien is dit een goed moment voor jou om na de schok er juist wel verder mee aan de slag te gaan.
Echt meis, nu word je even teruggeworpen, maar het is gek genoeg mogelijk ook een kans nog verder door te pakken. Ik geloof dat het waarschijnlijk altijd invloed op je zal hebben, maar wat nu als dit de gelegenheid is om er toch nog verder mee te komen? Je zegt ergens in dit topic dat je gestopt bent met therapie, maar heb je al eens EMDR geprobeerd?
En lees die boeken eens en ga er verder mee aan de slag. Praat met vrienden en aan wie je ook maar iets hebt. Laat je steunen en naar je luisteren. Want volgens mij kun jij hier wel degelijk nog verder in komen. Zonder dat je daar elke keer (teveel) machteloos in teruggeworpen wordt (zoals nu begrijpelijkerwijs na deze heftige mededeling). Want dat is het belangrijkste, controle krijgen over het effect op jou.
Niets gebeurt voor niets. Ik zou naar de begrafenis van die lul gaan. Ik denk dat het je gaat helpen.
Sterkte!
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 1 oktober 2013 om 08:25
Dat opgeluchte gevoel komt nog wel, geloof me. Ik was de eerste dagen ook van slag. Wist niet wat ik moest voelen. Voelde me verloren en raar. Na een tijdje kwam de opluchting. Het gevoel dat ik leefde en hij niet. Wat hij mij heeft aangedaan zal nooit weggaan maar hij was zelf wel weg. Ik heb er ok een gegeven moment een borrel op gedronken en hem in mijn hoofd een fijne tijd in hel toegewenst. Het rare gevoel ebde weg en maakte plaats voor een soort tevreden gevoel dat hij er echt niet meer was.
Sterkte. Het is en blijft klote.
Sterkte. Het is en blijft klote.
dinsdag 1 oktober 2013 om 08:29
quote:MocyMoos schreef op 01 oktober 2013 @ 00:24:
[...]
Con en trustuh.
Denk dat het het gevoel dat het je weer dwingt tot een ander gevoel het moeilijkste is. Je moet weer ''reorganiseren'' in je hoofd. Plus dat als een dader nog leeft je toch altijd hoopt op een soort van ''sorry'' en een enorm schuldgevoel bij de dader. Ook dat is weg nou.
Thanks Moos,
Reorganiseren is het denk ja, er is iets veranderd.
[...]
Con en trustuh.
Denk dat het het gevoel dat het je weer dwingt tot een ander gevoel het moeilijkste is. Je moet weer ''reorganiseren'' in je hoofd. Plus dat als een dader nog leeft je toch altijd hoopt op een soort van ''sorry'' en een enorm schuldgevoel bij de dader. Ook dat is weg nou.
Thanks Moos,
Reorganiseren is het denk ja, er is iets veranderd.
dinsdag 1 oktober 2013 om 08:32
quote:Argentovivo schreef op 01 oktober 2013 @ 02:33:
[...]
Misschien is dit een goed moment voor jou om na de schok er juist wel verder mee aan de slag te gaan.
Echt meis, nu word je even teruggeworpen, maar het is gek genoeg mogelijk ook een kans nog verder door te pakken. Ik geloof dat het waarschijnlijk altijd invloed op je zal hebben, maar wat nu als dit de gelegenheid is om er toch nog verder mee te komen? Je zegt ergens in dit topic dat je gestopt bent met therapie, maar heb je al eens EMDR geprobeerd?
En lees die boeken eens en ga er verder mee aan de slag. Praat met vrienden en aan wie je ook maar iets hebt. Laat je steunen en naar je luisteren. Want volgens mij kun jij hier wel degelijk nog verder in komen. Zonder dat je daar elke keer (teveel) machteloos in teruggeworpen wordt (zoals nu begrijpelijkerwijs na deze heftige mededeling). Want dat is het belangrijkste, controle krijgen over het effect op jou.
Niets gebeurt voor niets. Ik zou naar de begrafenis van die lul gaan. Ik denk dat het je gaat helpen.
Sterkte!
Ik ben niet zozeer bewust gestopt met Therapie, de vernieuwde vorm kan ik gewoon niet volbrengen. Er komt wel weer wat anders, maar zal nog op zich laten wachten.
En soms denk ik, hoe lang moet ik daar nog mee door gaan. Misschien is dit het gewoon as good as it gets.
Zou je de quote van mijn OP weg willen halen?
Thanks
[...]
Misschien is dit een goed moment voor jou om na de schok er juist wel verder mee aan de slag te gaan.
Echt meis, nu word je even teruggeworpen, maar het is gek genoeg mogelijk ook een kans nog verder door te pakken. Ik geloof dat het waarschijnlijk altijd invloed op je zal hebben, maar wat nu als dit de gelegenheid is om er toch nog verder mee te komen? Je zegt ergens in dit topic dat je gestopt bent met therapie, maar heb je al eens EMDR geprobeerd?
En lees die boeken eens en ga er verder mee aan de slag. Praat met vrienden en aan wie je ook maar iets hebt. Laat je steunen en naar je luisteren. Want volgens mij kun jij hier wel degelijk nog verder in komen. Zonder dat je daar elke keer (teveel) machteloos in teruggeworpen wordt (zoals nu begrijpelijkerwijs na deze heftige mededeling). Want dat is het belangrijkste, controle krijgen over het effect op jou.
Niets gebeurt voor niets. Ik zou naar de begrafenis van die lul gaan. Ik denk dat het je gaat helpen.
Sterkte!
Ik ben niet zozeer bewust gestopt met Therapie, de vernieuwde vorm kan ik gewoon niet volbrengen. Er komt wel weer wat anders, maar zal nog op zich laten wachten.
En soms denk ik, hoe lang moet ik daar nog mee door gaan. Misschien is dit het gewoon as good as it gets.
Zou je de quote van mijn OP weg willen halen?
Thanks
dinsdag 1 oktober 2013 om 08:34
quote:missmicky schreef op 01 oktober 2013 @ 08:25:
Dat opgeluchte gevoel komt nog wel, geloof me. Ik was de eerste dagen ook van slag. Wist niet wat ik moest voelen. Voelde me verloren en raar. Na een tijdje kwam de opluchting. Het gevoel dat ik leefde en hij niet. Wat hij mij heeft aangedaan zal nooit weggaan maar hij was zelf wel weg. Ik heb er ok een gegeven moment een borrel op gedronken en hem in mijn hoofd een fijne tijd in hel toegewenst. Het rare gevoel ebde weg en maakte plaats voor een soort tevreden gevoel dat hij er echt niet meer was.
Sterkte. Het is en blijft klote.
Fijn om herkenning te lezen, ik hoop dat het zijn plaats idd gaat krijgen.
Voor jou
Dat opgeluchte gevoel komt nog wel, geloof me. Ik was de eerste dagen ook van slag. Wist niet wat ik moest voelen. Voelde me verloren en raar. Na een tijdje kwam de opluchting. Het gevoel dat ik leefde en hij niet. Wat hij mij heeft aangedaan zal nooit weggaan maar hij was zelf wel weg. Ik heb er ok een gegeven moment een borrel op gedronken en hem in mijn hoofd een fijne tijd in hel toegewenst. Het rare gevoel ebde weg en maakte plaats voor een soort tevreden gevoel dat hij er echt niet meer was.
Sterkte. Het is en blijft klote.
Fijn om herkenning te lezen, ik hoop dat het zijn plaats idd gaat krijgen.
Voor jou
dinsdag 1 oktober 2013 om 08:46
quote:consuelabananahammok schreef op 30 september 2013 @ 23:49:
[...]
Ik heb nooit aangifte gedaan, het zelfs altijd geheim gehouden.
Dit vind ik zo rot om te lezen. Meid wat een zware last draag jij zo met je mee.. Door iets te uiten laat je het vrij, sta je niet meer alleen. Nu vergiftigd die emotie die je zo krampachtig voor jezelf houdt je ziel. Fijn dat je het wel hier deelt, maar ik hoop voor jou dat je het aan gaat durven het met iemand te delen (hopelijk zelfs meerdere mensen) die je vertrouwt, waar je je goed en veilig bij voelt.
Jammer van je therapie. Al die rot bezuinigingen!
En daarnaast, huil! Denk er niet bij na, als jij wilt huilen, mag je huilen. Dat is niet vreemd, raar... Als je verdriet voelt om hem, maar dat voelt voor jou niet ok: Laat het er zijn. Je bent een mens, ga geen emotie wegstoppen omdat je denkt dat het er niet mag zijn, omdat hij jou iets naars aan heeft gedaan en de emotie die je voelt niet lijkt te kloppen.
Niet alles hoeft logica in te zitten, het is er gewoon. Als jij iets weg gaat drukken, uit schaamte voor iets te voelen, belast jij alleen jezelf er mee, niemand anders.
Laat het er zijn, het mag er allemaal zijn. Op het moment dat je je gaat schamen, weet je dat je iets wegdrukt wat er niet mag zijn. Uit angst. Hopelijk gun je het jezelf dat los te laten.
[...]
Ik heb nooit aangifte gedaan, het zelfs altijd geheim gehouden.
Dit vind ik zo rot om te lezen. Meid wat een zware last draag jij zo met je mee.. Door iets te uiten laat je het vrij, sta je niet meer alleen. Nu vergiftigd die emotie die je zo krampachtig voor jezelf houdt je ziel. Fijn dat je het wel hier deelt, maar ik hoop voor jou dat je het aan gaat durven het met iemand te delen (hopelijk zelfs meerdere mensen) die je vertrouwt, waar je je goed en veilig bij voelt.
Jammer van je therapie. Al die rot bezuinigingen!
En daarnaast, huil! Denk er niet bij na, als jij wilt huilen, mag je huilen. Dat is niet vreemd, raar... Als je verdriet voelt om hem, maar dat voelt voor jou niet ok: Laat het er zijn. Je bent een mens, ga geen emotie wegstoppen omdat je denkt dat het er niet mag zijn, omdat hij jou iets naars aan heeft gedaan en de emotie die je voelt niet lijkt te kloppen.
Niet alles hoeft logica in te zitten, het is er gewoon. Als jij iets weg gaat drukken, uit schaamte voor iets te voelen, belast jij alleen jezelf er mee, niemand anders.
Laat het er zijn, het mag er allemaal zijn. Op het moment dat je je gaat schamen, weet je dat je iets wegdrukt wat er niet mag zijn. Uit angst. Hopelijk gun je het jezelf dat los te laten.
dinsdag 1 oktober 2013 om 09:07
dikke
Heel verdrietig dat je zo'n verleden met je mee draagt. Afschuwelijk!
Wat ben je als kind toch afhankelijk van het hebben van een goede veilige familie.....
Heb je niemand in je familie waar je er over kan praten of is het echt een groot geheim?
Mag ik vragen waarom, is het schaamte of ontkenning van de familie of ...?
Heel verdrietig dat je zo'n verleden met je mee draagt. Afschuwelijk!
Wat ben je als kind toch afhankelijk van het hebben van een goede veilige familie.....
Heb je niemand in je familie waar je er over kan praten of is het echt een groot geheim?
Mag ik vragen waarom, is het schaamte of ontkenning van de familie of ...?
dinsdag 1 oktober 2013 om 10:28
dinsdag 1 oktober 2013 om 10:56
Hoe voel je je nu? Heb je een beetje kunnen slapen?
Ik denk dat 'we' allemaal verwachten een feestje te vieren als de(/een) dader overlijdt, maar zo werkt het meestal niet. Het is misschien ook wel het besef dat het uiteindelijk weinig uitmaakt. Ja natuurlijk kun je hem niet meer tegenkomen en hij kan het ook nooit meer bij een ander doen, dat deel van je angst kun je loslaten. Tegelijk zit de angst en het verdriet, de pijn en de gevolgen van het misbruik hem in zoveel dingen en dat veranderd niet (ineens). Het is 'gewoon' het volgende om vrede mee te meten krijgen, zeker als je nooit gerechtigheid hebt gehad, dan is het weer een deur die door de dader wordt dichtgesmeten.
Ik denk dat 'we' allemaal verwachten een feestje te vieren als de(/een) dader overlijdt, maar zo werkt het meestal niet. Het is misschien ook wel het besef dat het uiteindelijk weinig uitmaakt. Ja natuurlijk kun je hem niet meer tegenkomen en hij kan het ook nooit meer bij een ander doen, dat deel van je angst kun je loslaten. Tegelijk zit de angst en het verdriet, de pijn en de gevolgen van het misbruik hem in zoveel dingen en dat veranderd niet (ineens). Het is 'gewoon' het volgende om vrede mee te meten krijgen, zeker als je nooit gerechtigheid hebt gehad, dan is het weer een deur die door de dader wordt dichtgesmeten.
dinsdag 1 oktober 2013 om 11:11
(Niet quoten)
Ik kan soms nog steeds ook heel boos zijn op mijn vader, omdat hij er zo tussenuit is geknepen (ik was net 19 toen hij overleed). Lekker makkelijk, ben je mooi overal vanaf en kun je nergens meer mee geconfronteerd worden, en ik blijf zitten met de brokken. Zeker als ik nu in verwerking het soms zo zwaar heb speelt dit gevoel weer op.
Ik kan soms nog steeds ook heel boos zijn op mijn vader, omdat hij er zo tussenuit is geknepen (ik was net 19 toen hij overleed). Lekker makkelijk, ben je mooi overal vanaf en kun je nergens meer mee geconfronteerd worden, en ik blijf zitten met de brokken. Zeker als ik nu in verwerking het soms zo zwaar heb speelt dit gevoel weer op.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
