Psyche
alle pijlers
mijn moeder.
maandag 3 maart 2014 om 00:20
Ik begin even bij kleins af aam en niet in details maar globaal t verhaal van wat ik me kan herinneren.
Vroeger werden ik en mijn gezinsleden thuis geslagen en geschopt. Opgesloten op de slaapkamers met klinken uit de deur door ouders. Toen ik 9 was raakte ik in coma zonder een gevonden oorzaak. Toen ik 11 was gingen mijn ouders uit elkaar en kreeg moeder een nieuwe vriend. Dankzij moeders nieuwe vriend tig x verhuist door heel t land. Uiteindelijk in een pleeggezin terrecht gekomen mede door mijn moeders criminele vriend. Moeder bleef bij vriend en liet me gewoon gaan/achter. Ik ben daar seksueelmisbruikt en naar crisisopvang verplaatst. Zo nog een aantal x verhuist. Nu ondertussen volwassen en kinderen. Ze probeert al anderhalf jaar mijn oudste dochter af te pakken en is zo ver gegaan dat mijn oudste dochter in der broek plaste en krijste van angst dat ze bij oma moest wonen nadat ze daar even had gelogeerd. Dat is al anderhalf jaar terug dus maar t blijft gewoon doorgaan ondanks dat dochterlief daar niet meer slaapt oid ook heeft ze mijn kinderen een paar keer een tik gegeven en een schop.mijn moeder drinkt erg veel ( 3 liter wijn per avond) nu was ze vandaag in de kroeg en had t 1 en ander gehoord over mij en was boos. Ze wil niet vertellen wat ze gehoord heeft. Niet eens navragen nee gelijk conclusie trekken. Nu is dus het contact verbroken en wat ben ik blij. Opgelucht eindelijk weer normaal ademhalen. Het heeft lang geduurd voor t gebeurde maar het moest een keer gebeuren mijn hele gezin leid eronder ze komt ook gewoon binnen met een sleutel die ze voor nood heeft als ik mijne kwijt ben vaak op momenten dat ik visite heb of een belangrijke afspraak. Dan staat ze er weer. Daar wat van gezegt en dat deed ze al even niet meer. Maar tegen haar kun je niet alles zeggen voordat je klappen krijgt.
Vroeger werden ik en mijn gezinsleden thuis geslagen en geschopt. Opgesloten op de slaapkamers met klinken uit de deur door ouders. Toen ik 9 was raakte ik in coma zonder een gevonden oorzaak. Toen ik 11 was gingen mijn ouders uit elkaar en kreeg moeder een nieuwe vriend. Dankzij moeders nieuwe vriend tig x verhuist door heel t land. Uiteindelijk in een pleeggezin terrecht gekomen mede door mijn moeders criminele vriend. Moeder bleef bij vriend en liet me gewoon gaan/achter. Ik ben daar seksueelmisbruikt en naar crisisopvang verplaatst. Zo nog een aantal x verhuist. Nu ondertussen volwassen en kinderen. Ze probeert al anderhalf jaar mijn oudste dochter af te pakken en is zo ver gegaan dat mijn oudste dochter in der broek plaste en krijste van angst dat ze bij oma moest wonen nadat ze daar even had gelogeerd. Dat is al anderhalf jaar terug dus maar t blijft gewoon doorgaan ondanks dat dochterlief daar niet meer slaapt oid ook heeft ze mijn kinderen een paar keer een tik gegeven en een schop.mijn moeder drinkt erg veel ( 3 liter wijn per avond) nu was ze vandaag in de kroeg en had t 1 en ander gehoord over mij en was boos. Ze wil niet vertellen wat ze gehoord heeft. Niet eens navragen nee gelijk conclusie trekken. Nu is dus het contact verbroken en wat ben ik blij. Opgelucht eindelijk weer normaal ademhalen. Het heeft lang geduurd voor t gebeurde maar het moest een keer gebeuren mijn hele gezin leid eronder ze komt ook gewoon binnen met een sleutel die ze voor nood heeft als ik mijne kwijt ben vaak op momenten dat ik visite heb of een belangrijke afspraak. Dan staat ze er weer. Daar wat van gezegt en dat deed ze al even niet meer. Maar tegen haar kun je niet alles zeggen voordat je klappen krijgt.
maandag 3 maart 2014 om 08:16
maandag 3 maart 2014 om 08:34
Ik zie het dichtbij ook gebeuren. Broer met kinderen laat ook de zijne bij ouders logeren. Net zo onbegrijpelijk.
Het blijven altijd je ouders, altijd je moeder en als je een draak van een moeder hebt die goed is in manipuleren dan geloof je dat tenzij je hulp hebt of dat je op de een of andere manier je daar uit kunt onttrekken. En dat is echt moeilijk en duurt lang.
Ik zie nog steeds het loyaliteitsconflict bij broer. Weinig contact met mij want wordt hij geconfronteerd met de waarheid.
Denk dat hij dat niet kan.
Je kunt heel hard oordelen over TO maar als je zelf niet een moeder hebt gehad die zo slecht was en zelf niet zo verstrikt hebt gezeten in een loyaliteitsconflict dan kun je daar niet over oordelen.
Het is heel makkelijk geroepen dat het niet wijs is om je kind eraan bloot te stellen of het slot te vervangen maar dat is heel moeilijk als je nog steeds heel erg hoopt dat je moeder een moeder word zoals dat is in de reclames. (een ander voorbeeld heb je immers nooit gehad)
Maar te lezen is ook dat het contact tussen haar en haar moeder verbroken is nu en dat het haar lucht geeft.
Zaak is nu alleen dat ze haar slot veranderd en moeder er niet meer in kan.
Ook heeft ze hulp en gaat ze binnenkort intern voor traumahulp.
TO is dus heel hard aan het werk. Dat is echt te bewonderen ipv haar af te kammen.
Sterkte TO!!
Het blijven altijd je ouders, altijd je moeder en als je een draak van een moeder hebt die goed is in manipuleren dan geloof je dat tenzij je hulp hebt of dat je op de een of andere manier je daar uit kunt onttrekken. En dat is echt moeilijk en duurt lang.
Ik zie nog steeds het loyaliteitsconflict bij broer. Weinig contact met mij want wordt hij geconfronteerd met de waarheid.
Denk dat hij dat niet kan.
Je kunt heel hard oordelen over TO maar als je zelf niet een moeder hebt gehad die zo slecht was en zelf niet zo verstrikt hebt gezeten in een loyaliteitsconflict dan kun je daar niet over oordelen.
Het is heel makkelijk geroepen dat het niet wijs is om je kind eraan bloot te stellen of het slot te vervangen maar dat is heel moeilijk als je nog steeds heel erg hoopt dat je moeder een moeder word zoals dat is in de reclames. (een ander voorbeeld heb je immers nooit gehad)
Maar te lezen is ook dat het contact tussen haar en haar moeder verbroken is nu en dat het haar lucht geeft.
Zaak is nu alleen dat ze haar slot veranderd en moeder er niet meer in kan.
Ook heeft ze hulp en gaat ze binnenkort intern voor traumahulp.
TO is dus heel hard aan het werk. Dat is echt te bewonderen ipv haar af te kammen.
Sterkte TO!!
maandag 3 maart 2014 om 08:57
Ik vind het schokkend om te lezen hoe sommige mensen hier oordelen over TO. Inderdaad, als je dit zelf niet hebt meegemaakt heb je geen idee hoe zoiets werkt. Maar wees dan niet zo dom om te gaan roepen dat dit verhaal niet waar kan zijn of dat TO gek is. Gelukkig zegt dat veel over die personen zelf...
TO, voor je eigen en het welzijn van je kinderen: verbreek het contact met je moeder. Dat is hard en moeilijk maar de enige manier om te zorgen dat jij en je kinderen vrij en veilig zullen kunnen leven.
TO, voor je eigen en het welzijn van je kinderen: verbreek het contact met je moeder. Dat is hard en moeilijk maar de enige manier om te zorgen dat jij en je kinderen vrij en veilig zullen kunnen leven.
maandag 3 maart 2014 om 09:07
quote:ragweed schreef op 03 maart 2014 @ 08:08:
ik geloof je wel ik ken het het blijft toch je moeder en je blijft hopen dat ze ooit een echte moeder word maar dat zal e nooit worden Ik geloof je ook en ik beaam wat je schrijft. Dat je de hoop houdt dat je moeder, ooit een echte moeder voor je wordt is normaal. Daarbij als je zo opgroeit dan is het soms lastiger in te schatten wat "normaal" en "aanvaardbaar is".
TO allereerst een voor alles wat je hebt meegemaakt. Erg dat dit zo is geweest voor je. En dat je nog steeds dit soort drama mee moet maken met je moeder. Ik kan alleen maar zeggen: kies voor jezelf en je gezin misschien kun je hier hulp bij zoeken.
Mocht je dat willen dan kun je dat met je huisarts bespreken he. Die kan in overleg met jou verder kijken.
Heel veel sterkte
ik geloof je wel ik ken het het blijft toch je moeder en je blijft hopen dat ze ooit een echte moeder word maar dat zal e nooit worden Ik geloof je ook en ik beaam wat je schrijft. Dat je de hoop houdt dat je moeder, ooit een echte moeder voor je wordt is normaal. Daarbij als je zo opgroeit dan is het soms lastiger in te schatten wat "normaal" en "aanvaardbaar is".
TO allereerst een voor alles wat je hebt meegemaakt. Erg dat dit zo is geweest voor je. En dat je nog steeds dit soort drama mee moet maken met je moeder. Ik kan alleen maar zeggen: kies voor jezelf en je gezin misschien kun je hier hulp bij zoeken.
Mocht je dat willen dan kun je dat met je huisarts bespreken he. Die kan in overleg met jou verder kijken.
Heel veel sterkte
maandag 3 maart 2014 om 09:12
Oh en dat je je nick eenzaam hebt genoemd is een signaal dat je er echt met mensen over mag gaan praten. Ik hoop dat je lotgenoten gaat vinden die hier met je over willen posten/praten.
Dapper dat je dit topic hebt geopend. Hoop dat je nog gaat posten ondanks de onwetende en daardoor harde reacties.
Dapper dat je dit topic hebt geopend. Hoop dat je nog gaat posten ondanks de onwetende en daardoor harde reacties.
maandag 3 maart 2014 om 09:15
quote:unlundun schreef op 03 maart 2014 @ 08:34:
Het blijven altijd je ouders, altijd je moeder en als je een draak van een moeder hebt die goed is in manipuleren dan geloof je dat tenzij je hulp hebt of dat je op de een of andere manier je daar uit kunt onttrekken. En dat is echt moeilijk en duurt lang.
Ik zie nog steeds het loyaliteitsconflict bij broer. Weinig contact met mij want wordt hij geconfronteerd met de waarheid.
Denk dat hij dat niet kan.
Je kunt heel hard oordelen over TO maar als je zelf niet een moeder hebt gehad die zo slecht was en zelf niet zo verstrikt hebt gezeten in een loyaliteitsconflict dan kun je daar niet over oordelen.
Het is heel makkelijk geroepen dat het niet wijs is om je kind eraan bloot te stellen of het slot te vervangen maar dat is heel moeilijk als je nog steeds heel erg hoopt dat je moeder een moeder word zoals dat is in de reclames. (een ander voorbeeld heb je immers nooit gehad)
Maar te lezen is ook dat het contact tussen haar en haar moeder verbroken is nu en dat het haar lucht geeft.
Zaak is nu alleen dat ze haar slot veranderd en moeder er niet meer in kan.
Ook heeft ze hulp en gaat ze binnenkort intern voor traumahulp.
TO is dus heel hard aan het werk. Dat is echt te bewonderen ipv haar af te kammen.
Sterkte TO!!Helemaal eens. En ik lees nu pas dat er al hulp is. Gelukkig.
Het blijven altijd je ouders, altijd je moeder en als je een draak van een moeder hebt die goed is in manipuleren dan geloof je dat tenzij je hulp hebt of dat je op de een of andere manier je daar uit kunt onttrekken. En dat is echt moeilijk en duurt lang.
Ik zie nog steeds het loyaliteitsconflict bij broer. Weinig contact met mij want wordt hij geconfronteerd met de waarheid.
Denk dat hij dat niet kan.
Je kunt heel hard oordelen over TO maar als je zelf niet een moeder hebt gehad die zo slecht was en zelf niet zo verstrikt hebt gezeten in een loyaliteitsconflict dan kun je daar niet over oordelen.
Het is heel makkelijk geroepen dat het niet wijs is om je kind eraan bloot te stellen of het slot te vervangen maar dat is heel moeilijk als je nog steeds heel erg hoopt dat je moeder een moeder word zoals dat is in de reclames. (een ander voorbeeld heb je immers nooit gehad)
Maar te lezen is ook dat het contact tussen haar en haar moeder verbroken is nu en dat het haar lucht geeft.
Zaak is nu alleen dat ze haar slot veranderd en moeder er niet meer in kan.
Ook heeft ze hulp en gaat ze binnenkort intern voor traumahulp.
TO is dus heel hard aan het werk. Dat is echt te bewonderen ipv haar af te kammen.
Sterkte TO!!Helemaal eens. En ik lees nu pas dat er al hulp is. Gelukkig.
maandag 3 maart 2014 om 09:25
Helaas is zowel de inhoud van dit verhaal als de schrijfwijze en de handelswijze van TO met haar kind met haar moeder iets dat gewoon voorkomt. Als je zelf niet zoiets hebt meegemaakt, is dat misschien moeilijk voor te stellen... maar om er nu gelijk van uit te gaan dat dit een troll is, is op basis van de gebruikte argumenten absoluut een te snelle conclusie. Het valt helaas ook nooit uit te sluiten dat het een troll is, maar de gebruikte argumenten zijn dus eerder een bewijs dat het verhaal waar is.
Ik hoop dat TO snel de hulp vindt bij een traumacentrum
Ik hoop dat TO snel de hulp vindt bij een traumacentrum
maandag 3 maart 2014 om 09:34
quote:snoopylynn schreef op 03 maart 2014 @ 09:06:
Waarom heb jij zelf kinderen op de wereld gezet, terwijl je zelf je leven niet op orde hebt?
Als dit verhaal waar is dan zijn het arme kinderen.
Wat is dit nu voor voor een achterlijk vooroordeel? Ik heb, in de grootste crisis van mijn leven, twee kinderen op de wereld gezet. Nu, 10 jaar later, gaat het hartstikke goed met mij en met mijn kinderen.
En wat als je je leven op orde hebt en je man verlaat je?
Waarom heb jij zelf kinderen op de wereld gezet, terwijl je zelf je leven niet op orde hebt?
Als dit verhaal waar is dan zijn het arme kinderen.
Wat is dit nu voor voor een achterlijk vooroordeel? Ik heb, in de grootste crisis van mijn leven, twee kinderen op de wereld gezet. Nu, 10 jaar later, gaat het hartstikke goed met mij en met mijn kinderen.
En wat als je je leven op orde hebt en je man verlaat je?
maandag 3 maart 2014 om 09:43
Waarom veroordelen jullie de TO zo?
TO, Wat heb jij een nare jeugd gehad zeg... En ik snap je loyaliteitsconflict best wel, maar kies voor jouw eigen gezin meid. Maak je moeder heel duidelijk dat je de sleutel terug wil, als je geen contact meer wil, ook duidelijk zeggen. Gaar ze toch door dan denk ik dat je, gezien het verleden, een straat/contactverbod vragen. Jouw kinderen lijden er nu ook onder, hou dat vooral in gedachten, niet die paar keer dat jouw moeder wel ok was of lief. Jouw moeder is ziek, en op een dusdanige manier dat het destructief is voor iedereen in haar omgeving. Je hebt de plicht jullie kinderen hiertegen te beschermen.
TO, Wat heb jij een nare jeugd gehad zeg... En ik snap je loyaliteitsconflict best wel, maar kies voor jouw eigen gezin meid. Maak je moeder heel duidelijk dat je de sleutel terug wil, als je geen contact meer wil, ook duidelijk zeggen. Gaar ze toch door dan denk ik dat je, gezien het verleden, een straat/contactverbod vragen. Jouw kinderen lijden er nu ook onder, hou dat vooral in gedachten, niet die paar keer dat jouw moeder wel ok was of lief. Jouw moeder is ziek, en op een dusdanige manier dat het destructief is voor iedereen in haar omgeving. Je hebt de plicht jullie kinderen hiertegen te beschermen.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 3 maart 2014 om 09:51
quote:neave schreef op 03 maart 2014 @ 09:34:
[...]
En wat als je je leven op orde hebt en je man verlaat je?
Je leven op orde hebben is niet afhankelijk van wel of geen man hebben. Als dat verschil maakt dan heb je dus niet je leven op orde maar ben je afhankelijk van een man.
Als je je leven op orde hebt en je man gaat weg dan is dat vervelend, dan is dat heel naar maar gaat je leven gewoon verder en kan je je zelf prima redden.
[...]
En wat als je je leven op orde hebt en je man verlaat je?
Je leven op orde hebben is niet afhankelijk van wel of geen man hebben. Als dat verschil maakt dan heb je dus niet je leven op orde maar ben je afhankelijk van een man.
Als je je leven op orde hebt en je man gaat weg dan is dat vervelend, dan is dat heel naar maar gaat je leven gewoon verder en kan je je zelf prima redden.
maandag 3 maart 2014 om 10:09
Ik wil wel even terugkomen op het makkelijk oordelen.
Ik oordeel niet makkelijk. Ik ben zelf als kind misbruikt in familiekring. Ik herken het loyaliteitsconflict. En toch is er geen haar op mijn hoofd die mijn kinderen blootstellen aan de ellende die mij is overkomen.
Ik herken het streven naar erkenning en liefde en hopeloosheid dat je van binnen weet dat dat nooit komt, de gevoelens die daarbij komen. Maar ik wil wel dat het bij mij stopt. Daar heb ik heel hard aan gewerkt en nog steeds is het heel moeilijk met tijden. Het vervaagt misschien maar de krassen verdwijnen nooit.
Ik oordeel niet makkelijk. Ik ben zelf als kind misbruikt in familiekring. Ik herken het loyaliteitsconflict. En toch is er geen haar op mijn hoofd die mijn kinderen blootstellen aan de ellende die mij is overkomen.
Ik herken het streven naar erkenning en liefde en hopeloosheid dat je van binnen weet dat dat nooit komt, de gevoelens die daarbij komen. Maar ik wil wel dat het bij mij stopt. Daar heb ik heel hard aan gewerkt en nog steeds is het heel moeilijk met tijden. Het vervaagt misschien maar de krassen verdwijnen nooit.
maandag 3 maart 2014 om 11:47
Lieve TO,
Het eerste wat er ook door mijn hoofd schoot was de vraag waarom je je kinderen, na zo een vreselijke jeugd, nog bij je moeder in de buurt hebt laten komen. Waarom heb je ze niet beschermd toen je er achter kwam dat ze geslagen en geschopt werden? Ik vind dit heel moeilijk te bgrijpen.
Maar het punt is dat er gevoelens en misschien nog wel een behoorlijke vorm van kwetsbaarheid mee spelen. Je hebt je vroeger altijd al kwestbaar op moeten stellen. Je was jong, te jong om het tegen je moeder op te nemen. Ik denk dat je nog steeds heel bang bent om het op te nemen tegen je moeder. Je bent nog steeds beschadigd. Wat ik ook niet meer dan logisch vind. Want jeetje, je verteld hier nog al wat.
Maar nu besef je duidelijk dat dit niet zo langer verder kan. En dat is een goed teken. Want dit kan ook niet langer. Je bent nu zelf moeder en ik kan me niet anders voorstellen dat je je kinderen hier tegen wilt beschermen. Over het feit of je daar al te laat mee bent valt natuurlijk niet te discussieren. Want dat ben je al. Maar het feit dat je nu de eerste stap hebt gezet geeft in ieder geval heel veel hoop voor de toekomst.
Ik vind het knap dat je hulp gaat zoeken. Misschien is het handig om ook wat hulp voor je kinderen te zoeken. Iemand met wie ze kunnen praten over wat er gebeurt is. Het doel is natuurlijk dat je je jouw jeugd een plekje kunt gaan geven. Maar een net zo belangrijk doel is je gezin het vertrouwen terug te geven. En er samen sterker uit te komen.
Belangrijk is ook dat je zorgt dat je moeder niet meer binnen kan komen. Je schreef hier ergens dat je de cilininders kan vervangen om haar buiten te houden. Dit is dan wel weer een beetje laks vind ik. Dit had gisteren al moeten gebeuren. Dus kom op lieve TO, sluit je moeder buiten. Bescherm je kinderen. En jezelf.
Zorg verder dat jullie huis een veilige thuisbasis word. Als je moeder (weer) scheldend en tierend voor de deur staat dan leg je je kinderen rustig uit dat jullie je niet door haar laten intimideren en dit ook niet accepteert. Het beste is natuurlijk als ze hier niks van mee krijgen, maar ik ben bang dat dat soms niet helemaal te voorkomen is.
Wat een goede optie is om hier alvast mee naar de politie te gaan. Zij zullen hier in ieder geval een dossier over aanleggen en dit zal je helpen wanneer het echt weer te ver gaat. Als je belt zullen ze in ieder geval weten wat er speelt.
Blijf sterk. Geloof in jezelf. Je moeder heeft je gemaakt tot de persoon die je in je jeugd was. Je moeder heeft je ook (mede) gemaakt tot de persoon die je nu bent. Maar besef heel goed dat jij de sleutel in je hand hebt voor een gelukkigere toekomst. Voor jou, en voor je kinderen.
Sterkte en vooral veel succes. Je kunt dit.
Liefs,
Saintje
Het eerste wat er ook door mijn hoofd schoot was de vraag waarom je je kinderen, na zo een vreselijke jeugd, nog bij je moeder in de buurt hebt laten komen. Waarom heb je ze niet beschermd toen je er achter kwam dat ze geslagen en geschopt werden? Ik vind dit heel moeilijk te bgrijpen.
Maar het punt is dat er gevoelens en misschien nog wel een behoorlijke vorm van kwetsbaarheid mee spelen. Je hebt je vroeger altijd al kwestbaar op moeten stellen. Je was jong, te jong om het tegen je moeder op te nemen. Ik denk dat je nog steeds heel bang bent om het op te nemen tegen je moeder. Je bent nog steeds beschadigd. Wat ik ook niet meer dan logisch vind. Want jeetje, je verteld hier nog al wat.
Maar nu besef je duidelijk dat dit niet zo langer verder kan. En dat is een goed teken. Want dit kan ook niet langer. Je bent nu zelf moeder en ik kan me niet anders voorstellen dat je je kinderen hier tegen wilt beschermen. Over het feit of je daar al te laat mee bent valt natuurlijk niet te discussieren. Want dat ben je al. Maar het feit dat je nu de eerste stap hebt gezet geeft in ieder geval heel veel hoop voor de toekomst.
Ik vind het knap dat je hulp gaat zoeken. Misschien is het handig om ook wat hulp voor je kinderen te zoeken. Iemand met wie ze kunnen praten over wat er gebeurt is. Het doel is natuurlijk dat je je jouw jeugd een plekje kunt gaan geven. Maar een net zo belangrijk doel is je gezin het vertrouwen terug te geven. En er samen sterker uit te komen.
Belangrijk is ook dat je zorgt dat je moeder niet meer binnen kan komen. Je schreef hier ergens dat je de cilininders kan vervangen om haar buiten te houden. Dit is dan wel weer een beetje laks vind ik. Dit had gisteren al moeten gebeuren. Dus kom op lieve TO, sluit je moeder buiten. Bescherm je kinderen. En jezelf.
Zorg verder dat jullie huis een veilige thuisbasis word. Als je moeder (weer) scheldend en tierend voor de deur staat dan leg je je kinderen rustig uit dat jullie je niet door haar laten intimideren en dit ook niet accepteert. Het beste is natuurlijk als ze hier niks van mee krijgen, maar ik ben bang dat dat soms niet helemaal te voorkomen is.
Wat een goede optie is om hier alvast mee naar de politie te gaan. Zij zullen hier in ieder geval een dossier over aanleggen en dit zal je helpen wanneer het echt weer te ver gaat. Als je belt zullen ze in ieder geval weten wat er speelt.
Blijf sterk. Geloof in jezelf. Je moeder heeft je gemaakt tot de persoon die je in je jeugd was. Je moeder heeft je ook (mede) gemaakt tot de persoon die je nu bent. Maar besef heel goed dat jij de sleutel in je hand hebt voor een gelukkigere toekomst. Voor jou, en voor je kinderen.
Sterkte en vooral veel succes. Je kunt dit.
Liefs,
Saintje
maandag 3 maart 2014 om 16:45
quote:neave schreef op 03 maart 2014 @ 09:34:
[...]
Wat is dit nu voor voor een achterlijk vooroordeel? Ik heb, in de grootste crisis van mijn leven, twee kinderen op de wereld gezet. Nu, 10 jaar later, gaat het hartstikke goed met mij en met mijn kinderen.
En wat als je je leven op orde hebt en je man verlaat je?
Dus jou leven is op orde met een man?
Nougoed, als je iets beter leest dan bedoel ik haar geestelijke gesteldheid. Leuk voor de kinderen om een labiele moeder te hebben, en dit is dus realiteit want ze brengt ze notabene naar haar moeder. Je jeugd mag dan belabberd zijn geweest, als je dit doet dan bescherm je je kinderen niet en in mijn ogen had je ze dan beter ( nog ) niet kunnen krijgen, totdat je dit wel inziet.
[...]
Wat is dit nu voor voor een achterlijk vooroordeel? Ik heb, in de grootste crisis van mijn leven, twee kinderen op de wereld gezet. Nu, 10 jaar later, gaat het hartstikke goed met mij en met mijn kinderen.
En wat als je je leven op orde hebt en je man verlaat je?
Dus jou leven is op orde met een man?
Nougoed, als je iets beter leest dan bedoel ik haar geestelijke gesteldheid. Leuk voor de kinderen om een labiele moeder te hebben, en dit is dus realiteit want ze brengt ze notabene naar haar moeder. Je jeugd mag dan belabberd zijn geweest, als je dit doet dan bescherm je je kinderen niet en in mijn ogen had je ze dan beter ( nog ) niet kunnen krijgen, totdat je dit wel inziet.
Ja en?
maandag 3 maart 2014 om 17:05
het is goed dat je dit verhaal hebt geschreven je moest gewoon even van je afschrijven en kijken hoe er werd gereageerd, Misschien ook wel omdat de realiteit misschien anders is dan dat je het beleefd. Ik heb er bewondering voor hoor!!! Ik snap best dat je je moeder nog een kans wilde geven je hoopte dat ze veranderd was maar helaas kom je van een koude kermis thuis. Het leven is hard en soms is het belangrijk om je neus een keer goed te stoten om voor jezelf op te komen en alles goed op een rijtje te kunnen zetten. Daar ben je nu mee bezig ik vind het knap van je en ik hoop dat je het doorzet ondanks dat het een moeilijke weg zal zijn. Houd kracht en moed dan kom je er zeker wel. En idd je kids zijn het belangrijkste.
maandag 3 maart 2014 om 17:46
Ach,TO en anderen die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt,wat had ik jullie graag zo'n moeder gegund als de mijne... Ik word hier zo verdrietig van. voor jullie.. en TO, neem echt afstand van je moeder. Ze gaat écht niet meer veranderen. Laat je kinderen weg bij haar en laat het leed dat jou is overkomen stoppen bij jou... Je kunt het!!
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
zondag 30 maart 2014 om 20:36
Bedankt voor de reacties allemaal. Ze heeft nog contact met mij gezocht per mail ik heb daar geen reactie op gegeven. Ze heeft via mijn schuldhulpverlener geld proberen te krijgen voor een wasmachine die ze een jaar geleden heeft gegeven. Nu ineens wil ze dat het terug betaald word maar er is geen overeenkomst dus kan ze dat geld niet krijgen. Het was/is inderdaad mijn moeder maar dit was wel echt de laatste druppel. Ik ben trouwens nog maar 24 en dus heel oud ben ik nog niet. Ik kwam net ergens tegen dat iemand mijn verhaal niet geloofde door de kinderlijke taal ? Volgens mij valt dat best mee. En nogmaals dit is wel allemaal echt gebeurd. Als kind zijnde vergeef je je moeder altijd weer en dat heb ik al die tijd gedaan.
