Psyche
alle pijlers
Mijn verdriet is zo groot
vrijdag 27 december 2013 om 16:22
Het klinkt misschien een beetje onbenullig, maar ik ben zo ontzettend verdrietig na het overlijden van mijn paard... Ik ben hem kwijtgeraakt door een verkeersongeluk een tijdje geleden. Hij betekent zo veel voor me. Hij heeft me door alle lastige periodes van mijn leven gesleept. Ik heb geen afscheid kunnen nemen, ik denk dat dat misschien nog wel hetgene is waar ik het meeste mee zit. Ik heb hem wel zien liggen, maar hij was op slag dood. Bij hem kon ik mezelf zijn, dan kon ik even al mijn problemen vergeten... Ik weet niet wat ik aan moet met mijn verdriet...
vrijdag 27 december 2013 om 16:34
quote:lovelymax schreef op 27 december 2013 @ 16:22:
Het klinkt misschien een beetje onbenullig, maar ik ben zo ontzettend verdrietig na het overlijden van mijn paard... Ik ben hem kwijtgeraakt door een verkeersongeluk een tijdje geleden. Hij betekent zo veel voor me. Hij heeft me door alle lastige periodes van mijn leven gesleept. Ik heb geen afscheid kunnen nemen, ik denk dat dat misschien nog wel hetgene is waar ik het meeste mee zit. Ik heb hem wel zien liggen, maar hij was op slag dood. Bij hem kon ik mezelf zijn, dan kon ik even al mijn problemen vergeten... Ik weet niet wat ik aan moet met mijn verdriet...
Ik vind dit verre van onbenullig hoor, ik begrijp het heel goed!
Ik heb zelf honden, en die zijn voor mij ook heel belangrijk.
Van dieren krijg je onvoorwaardelijke liefde, dus dat je er veel verdriet van hebt, is niet meer dan normaal!
Die emoties moeten er toch uit, dit is iets wat tijd nodig heeft.
Een dikke knuffel en heel veel sterkte!
Het klinkt misschien een beetje onbenullig, maar ik ben zo ontzettend verdrietig na het overlijden van mijn paard... Ik ben hem kwijtgeraakt door een verkeersongeluk een tijdje geleden. Hij betekent zo veel voor me. Hij heeft me door alle lastige periodes van mijn leven gesleept. Ik heb geen afscheid kunnen nemen, ik denk dat dat misschien nog wel hetgene is waar ik het meeste mee zit. Ik heb hem wel zien liggen, maar hij was op slag dood. Bij hem kon ik mezelf zijn, dan kon ik even al mijn problemen vergeten... Ik weet niet wat ik aan moet met mijn verdriet...
Ik vind dit verre van onbenullig hoor, ik begrijp het heel goed!
Ik heb zelf honden, en die zijn voor mij ook heel belangrijk.
Van dieren krijg je onvoorwaardelijke liefde, dus dat je er veel verdriet van hebt, is niet meer dan normaal!
Die emoties moeten er toch uit, dit is iets wat tijd nodig heeft.
Een dikke knuffel en heel veel sterkte!
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
vrijdag 27 december 2013 om 16:37
Ik vind het ook niet raar... Een dier kan je beste maatje zijn. kan niet meer doen dan je een knuffel geven...
Je bent echt niet de enige die dit zo ervaart. En uiteindelijk zal je verdriet slijten, maar vergeten zul je 'm nooit. De mooie herinneringen blijven over (spreek uit ervaring, jaren geleden is mijn hond bij een verkeersongeluk overleden, en ik denk nog steeds regelmatig aan hem). Sterkte...
Je bent echt niet de enige die dit zo ervaart. En uiteindelijk zal je verdriet slijten, maar vergeten zul je 'm nooit. De mooie herinneringen blijven over (spreek uit ervaring, jaren geleden is mijn hond bij een verkeersongeluk overleden, en ik denk nog steeds regelmatig aan hem). Sterkte...
vrijdag 27 december 2013 om 16:37
Ik denk dat het heel logisch is. Je kan vee van een dier houden en ook kan een dier jou door moeilijke periodes heen helpen. Deed mijn kat ook, dat is niet raar.
Je kan er weinig aan doen, het heeft tijd nodig. Probeer wat afleiding te zoeken en als je verdriet hebt mag dat, logisch.
Heel veel sterkte! X
Je kan er weinig aan doen, het heeft tijd nodig. Probeer wat afleiding te zoeken en als je verdriet hebt mag dat, logisch.
Heel veel sterkte! X
vrijdag 27 december 2013 om 16:44
Ik had hem +/- 6 jaar... Hij stond inderdaad thuis. Door lichamelijke klachten door stress heb ik lang niet kunnen rijden. Sinds 3 weken voor het ongeluk reed ik weer, en het ging zo ongelooflijk goed! Ik heb regelmatig nachtmerries over de manier waarop we hem hebben gevonden. Het is nu ongeveer 3maanden geleden. Tegen de verwachtingen in heeft de bestuurder van de auto het wel overleefd, gelukkig.
vrijdag 27 december 2013 om 16:51
Wat verschrikkelijk voor je Lovelymax , echt een nachtmerrie om je paard zo te verliezen. Ik moet er niet aan denken...
Wij zijn ons paard 8 jaar geleden ook verloren door een ongeluk. Geen aanrijding, maar het betekende wel het einde voor het paard. Nu, 8 jaar later waren we er pas aan toe om een ander paard toe te laten. Verdriet kost heel veel tijd en daar kun je jammer genoeg niets aan doen. Heb je nog mooie foto's van hem?
Wij zijn ons paard 8 jaar geleden ook verloren door een ongeluk. Geen aanrijding, maar het betekende wel het einde voor het paard. Nu, 8 jaar later waren we er pas aan toe om een ander paard toe te laten. Verdriet kost heel veel tijd en daar kun je jammer genoeg niets aan doen. Heb je nog mooie foto's van hem?
