Psyche
alle pijlers
Mijn verhaal
dinsdag 18 oktober 2016 om 18:38
Ik groeide altijd op met het idee dat ik geluk had. Tenminste, dat zeiden anderen. Geluk is voor iedereen anders. Voor de een betekent geluk het winnen van de postcode loterij, voor anderen is geluk het feit dat ze simpelweg wakker kunnen worden in een bed met een dak boven hun hoofd.
Voor mij is geluk bijvoorbeeld het idee dat ik in een land geboren ben waar bijna iedereen een kans heeft zichzelf te ontwikkelen. Of het feit dat ik überhaupt leef, toevallig omdat mijn vader en mijn moeder op hetzelfde moment in een kroeg aanwezig waren en het is uitgelopen op een relatie. Zonder dat kleine, toevallige momentje zou ik er niet zijn geweest. Ja, dat noem ik geluk. Deze vormen van geluk zijn echter nog vrij algemeen. Het waren dan ook niet de enige dingen waar ik "geluk" mee heb gehad in mijn jeugd. Zo werd en word ik beschouwd als intelligent, op basis van de manier waarop ik denk en praat of op basis van oppervlakkige IQ testjes. Zo word ik nu beschouwd als iemand met een gevoel van humor, omdat veel mensen kunnen lachen om wat ik zeg en te delen heb. En zo ook word ik nu blijkbaar beschouwd als een redelijk "aantrekkelijke" meid, waar ik zelf trouwens eerlijk gezegd soms echt wel eens mijn twijfels over heb (ik ben net zoals iedereen wel eens onzeker), omdat ik al meerdere keren gehoord heb van zowel mannen als vrouwen dat ik er "prachtig" uitzie, dat ik model zou kunnen worden met mijn figuur en gezicht en regelmatig op straat aangesproken wordt door jongens die interesse in me hebben puur om mijn uiterlijk (oppervlakkige jongens, al zeg ik het zelf).
Ik klink nu vast alsof ik super gelukkig ben en hier puur een topic over aanmaak om even lekker op te scheppen, maar dit is niet het geval. Ik kom hier om iets met jullie te delen waarvan ik hoop dat jullie er misschien iets mee kunnen, of van kunnen leren.
Hoe ik mezelf net omschreef, is dus hoe ik blijkbaar geboren ben. Het "geluk" dat ik gehad heb, zonder er ook maar iets voor te hoeven doen. Maar ben ik zelf, alleen omdat ik dit "geluk" heb, dan ook gelijk gelukkig? Heb je als je intelligent bent, een gevoel van humor hebt en niet lelijk bent gelijk een garantie op een gelukkig leven? Velen zullen denken van wel, maar geloof me: Nee. Het leven draait niet om waar je vandaan komt, met welke eigenschappen je geboren bent waar je niks voor hebt hoeven doen of waar je gestart bent. Het gaat om waar je naar toe gaat. Dan kan je nog wel zo mooi, leuk en slim geboren zijn, als je niks van je leven probeert of kan maken heb je hier helemaal niks nada noppes aan.
Ik zal dus even een voorbeeld geven van mijn eigen leven. Het is trouwens best moeilijk om hier openbaar zo over te schrijven en ik heb het ook niet eerder gedaan, maar ik hoop echt dat ik hier iemand mee kan helpen.
Laten we beginnen bij intelligentie. Er heeft altijd een enorme druk op mij gestaan om te presteren, mede dankzij mijn ouders die altijd hoge verwachtingen van mij hebben gehad omdat ik zo "intelligent" was, in tegenstelling tot mijn vader. Hij had de kans nooit gekregen om te presteren op school, en omdat ik die kans wel had, moest ik hem gaan gebruiken ook. Die druk werkte voor mij juist averechts. Ik had het gevoel dat ik alleen maar leerde om anderen tevreden te stellen, en niet voor mezelf. Een 7 was niet genoeg, nee, ik moest 10en halen. Dat wilde ik niet en kon ik niet. Ik werd lui. Ik stopte geen moeite meer in mijn school, en ging dan ook later van het VWO naar de HAVO. Je kan je misschien wel voorstellen hoe vaak mijn ouders me hiervoor een schuldgevoel hebben aangepraat en hoe vaak ze hebben laten merken hoe teleurgesteld ze in me waren. Fijn, die intelligentie.
Zo ging het eigenlijk ook een beetje met mijn gevoel voor humor. Het klinkt misschien onrealistisch, maar omdat ik zo gewend was om altijd maar te moeten presteren, had ik ook het gevoel dat ik áltijd grappig moest zijn. Er mocht nooit een stilte vallen in een gesprek, dit zou betekenen dat ik had gefaald. Ook op dit vlak voelde ik me dus behoorlijk onder druk gezet.
En dat niet-lelijk zijn, tja.. Ik mag dan wel beschouwd worden door sommigen als "aantrekkelijk", maar zelf heb ik me bijna nooit zo gevoeld. Ik wist en weet diep van binnen wel dat ik er niet persé slecht uitzie, maar ik heb me nooit zo kunnen gedragen. Ik ben altijd al een hopeloos geval geweest bij jongens, ik kon nooit inschatten of ze iets in me zagen of niet (ook als het voor anderen al super duidelijk was of als ze seintjes gaven die voor welke persoon dan ook overduidelijk geweest waren) en dacht altijd dat ze "wel beter konden krijgen". Hoe vaak anderen me ook complimenteerden, zelf zag ik het niet. Ik ben altijd al onzeker geweest over de meest rare dingen. Ook stond er op dit vlak altijd een druk op me om er goed uit te zien. Ik kon niet zonder make-up of mijn haar gedaan te hebben de deur uit gaan, anders zou ik me de hele dag futloos voelen.
Jullie snappen misschien nog steeds niet waar ik naar toe wil, en ik zal het daarom ook even duidelijk proberen uit te leggen. Mensen van wie je denkt dat ze geluk hebben, dat ze over alle ingrediënten beschikken om een mooi leven te leiden en die je laten twijfelen of het leven wel zo eerlijk is, hebben geen garantie op een gelukkig leven. Je hoeft dus ook niet jaloers te zijn op deze mensen, omdat je niet weet wat ze elke dag meemaken en zichzelf misschien heel anders zien dan jij ze ziet. Waar je vandaan komt bepaalt niet hoe gelukkig je bent, wat je doet met waar je wel of niet mee geboren bent wel. Iedereen heeft het recht en de mogelijkheid om gelukkig te zijn, onafhankelijk van het "geluk" dat je hebt of hebt gehad. Ik geloof dat ook als je geen topmodel bent je kan leren jezelf mooi te voelen, ik geloof dat ook als je een "lage" opleiding volgt of gevolgd hebt je succesvol kan worden, en ook als je geen cabaretier bent er iemand is die je ziet als de leukste en meest grappige persoon op aarde. Maak iets van je leven! En bedenk dat hoewel het lijkt dat geluk ongelijk verdeeld is, iedereen wel een beetje geluk heeft. Je hebt niet voor niets de gift van het leven gekregen.
Als één iemand hier iets aan gehad heeft, is dat al genoeg voor mij. En mocht niemand hier iets aan hebben, vond ik het alsnog fijn om eventjes mijn soort van levensverhaal kwijt te kunnen (:
Voor mij is geluk bijvoorbeeld het idee dat ik in een land geboren ben waar bijna iedereen een kans heeft zichzelf te ontwikkelen. Of het feit dat ik überhaupt leef, toevallig omdat mijn vader en mijn moeder op hetzelfde moment in een kroeg aanwezig waren en het is uitgelopen op een relatie. Zonder dat kleine, toevallige momentje zou ik er niet zijn geweest. Ja, dat noem ik geluk. Deze vormen van geluk zijn echter nog vrij algemeen. Het waren dan ook niet de enige dingen waar ik "geluk" mee heb gehad in mijn jeugd. Zo werd en word ik beschouwd als intelligent, op basis van de manier waarop ik denk en praat of op basis van oppervlakkige IQ testjes. Zo word ik nu beschouwd als iemand met een gevoel van humor, omdat veel mensen kunnen lachen om wat ik zeg en te delen heb. En zo ook word ik nu blijkbaar beschouwd als een redelijk "aantrekkelijke" meid, waar ik zelf trouwens eerlijk gezegd soms echt wel eens mijn twijfels over heb (ik ben net zoals iedereen wel eens onzeker), omdat ik al meerdere keren gehoord heb van zowel mannen als vrouwen dat ik er "prachtig" uitzie, dat ik model zou kunnen worden met mijn figuur en gezicht en regelmatig op straat aangesproken wordt door jongens die interesse in me hebben puur om mijn uiterlijk (oppervlakkige jongens, al zeg ik het zelf).
Ik klink nu vast alsof ik super gelukkig ben en hier puur een topic over aanmaak om even lekker op te scheppen, maar dit is niet het geval. Ik kom hier om iets met jullie te delen waarvan ik hoop dat jullie er misschien iets mee kunnen, of van kunnen leren.
Hoe ik mezelf net omschreef, is dus hoe ik blijkbaar geboren ben. Het "geluk" dat ik gehad heb, zonder er ook maar iets voor te hoeven doen. Maar ben ik zelf, alleen omdat ik dit "geluk" heb, dan ook gelijk gelukkig? Heb je als je intelligent bent, een gevoel van humor hebt en niet lelijk bent gelijk een garantie op een gelukkig leven? Velen zullen denken van wel, maar geloof me: Nee. Het leven draait niet om waar je vandaan komt, met welke eigenschappen je geboren bent waar je niks voor hebt hoeven doen of waar je gestart bent. Het gaat om waar je naar toe gaat. Dan kan je nog wel zo mooi, leuk en slim geboren zijn, als je niks van je leven probeert of kan maken heb je hier helemaal niks nada noppes aan.
Ik zal dus even een voorbeeld geven van mijn eigen leven. Het is trouwens best moeilijk om hier openbaar zo over te schrijven en ik heb het ook niet eerder gedaan, maar ik hoop echt dat ik hier iemand mee kan helpen.
Laten we beginnen bij intelligentie. Er heeft altijd een enorme druk op mij gestaan om te presteren, mede dankzij mijn ouders die altijd hoge verwachtingen van mij hebben gehad omdat ik zo "intelligent" was, in tegenstelling tot mijn vader. Hij had de kans nooit gekregen om te presteren op school, en omdat ik die kans wel had, moest ik hem gaan gebruiken ook. Die druk werkte voor mij juist averechts. Ik had het gevoel dat ik alleen maar leerde om anderen tevreden te stellen, en niet voor mezelf. Een 7 was niet genoeg, nee, ik moest 10en halen. Dat wilde ik niet en kon ik niet. Ik werd lui. Ik stopte geen moeite meer in mijn school, en ging dan ook later van het VWO naar de HAVO. Je kan je misschien wel voorstellen hoe vaak mijn ouders me hiervoor een schuldgevoel hebben aangepraat en hoe vaak ze hebben laten merken hoe teleurgesteld ze in me waren. Fijn, die intelligentie.
Zo ging het eigenlijk ook een beetje met mijn gevoel voor humor. Het klinkt misschien onrealistisch, maar omdat ik zo gewend was om altijd maar te moeten presteren, had ik ook het gevoel dat ik áltijd grappig moest zijn. Er mocht nooit een stilte vallen in een gesprek, dit zou betekenen dat ik had gefaald. Ook op dit vlak voelde ik me dus behoorlijk onder druk gezet.
En dat niet-lelijk zijn, tja.. Ik mag dan wel beschouwd worden door sommigen als "aantrekkelijk", maar zelf heb ik me bijna nooit zo gevoeld. Ik wist en weet diep van binnen wel dat ik er niet persé slecht uitzie, maar ik heb me nooit zo kunnen gedragen. Ik ben altijd al een hopeloos geval geweest bij jongens, ik kon nooit inschatten of ze iets in me zagen of niet (ook als het voor anderen al super duidelijk was of als ze seintjes gaven die voor welke persoon dan ook overduidelijk geweest waren) en dacht altijd dat ze "wel beter konden krijgen". Hoe vaak anderen me ook complimenteerden, zelf zag ik het niet. Ik ben altijd al onzeker geweest over de meest rare dingen. Ook stond er op dit vlak altijd een druk op me om er goed uit te zien. Ik kon niet zonder make-up of mijn haar gedaan te hebben de deur uit gaan, anders zou ik me de hele dag futloos voelen.
Jullie snappen misschien nog steeds niet waar ik naar toe wil, en ik zal het daarom ook even duidelijk proberen uit te leggen. Mensen van wie je denkt dat ze geluk hebben, dat ze over alle ingrediënten beschikken om een mooi leven te leiden en die je laten twijfelen of het leven wel zo eerlijk is, hebben geen garantie op een gelukkig leven. Je hoeft dus ook niet jaloers te zijn op deze mensen, omdat je niet weet wat ze elke dag meemaken en zichzelf misschien heel anders zien dan jij ze ziet. Waar je vandaan komt bepaalt niet hoe gelukkig je bent, wat je doet met waar je wel of niet mee geboren bent wel. Iedereen heeft het recht en de mogelijkheid om gelukkig te zijn, onafhankelijk van het "geluk" dat je hebt of hebt gehad. Ik geloof dat ook als je geen topmodel bent je kan leren jezelf mooi te voelen, ik geloof dat ook als je een "lage" opleiding volgt of gevolgd hebt je succesvol kan worden, en ook als je geen cabaretier bent er iemand is die je ziet als de leukste en meest grappige persoon op aarde. Maak iets van je leven! En bedenk dat hoewel het lijkt dat geluk ongelijk verdeeld is, iedereen wel een beetje geluk heeft. Je hebt niet voor niets de gift van het leven gekregen.
Als één iemand hier iets aan gehad heeft, is dat al genoeg voor mij. En mocht niemand hier iets aan hebben, vond ik het alsnog fijn om eventjes mijn soort van levensverhaal kwijt te kunnen (:
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:26
quote:ItsDaphie schreef op 18 oktober 2016 @ 19:24:
[...]
Ik stond toen ik zakte van het VWO nog niet zo positief in het leven en ben gezakt door een gebrek aan inzet, niet intelligentie. En over het eigen advies, die neem ik nu dus wel aan omdat ik toch nog naar de universiteit ga binnenkort omdat ik nu wél de motivatie heb gevonden om dit te gaan doen.
Dus je gaat nu na je havo alsnog vwo doen?
Goed voor jou
Maar meisie, wat wil je nou precies vertellen?
[...]
Ik stond toen ik zakte van het VWO nog niet zo positief in het leven en ben gezakt door een gebrek aan inzet, niet intelligentie. En over het eigen advies, die neem ik nu dus wel aan omdat ik toch nog naar de universiteit ga binnenkort omdat ik nu wél de motivatie heb gevonden om dit te gaan doen.
Dus je gaat nu na je havo alsnog vwo doen?
Goed voor jou
Maar meisie, wat wil je nou precies vertellen?
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:29
quote:feow schreef op 18 oktober 2016 @ 19:19:
Meid, je voelt je k*t en wilt dat graag delen?
Dat kan hier hoor.
Open er een topic over en je zult alle steun krijgen.
Dit topic was een vergissing.
Geeft niks, leer je van.Ik denk niet dat álleen dit topic een vergissing was.. Misschien is het hele forum wel een vergissing. Bijna alle leden hier zijn zó negatief ingesteld dat ze het niet kunnen laten een 16-jarige met een positieve boodschap de grond in te trappen puur omdat ze er zelf niks aan hebben.
Meid, je voelt je k*t en wilt dat graag delen?
Dat kan hier hoor.
Open er een topic over en je zult alle steun krijgen.
Dit topic was een vergissing.
Geeft niks, leer je van.Ik denk niet dat álleen dit topic een vergissing was.. Misschien is het hele forum wel een vergissing. Bijna alle leden hier zijn zó negatief ingesteld dat ze het niet kunnen laten een 16-jarige met een positieve boodschap de grond in te trappen puur omdat ze er zelf niks aan hebben.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:32
quote:ItsDaphie schreef op 18 oktober 2016 @ 19:29:
[...]
Ik denk niet dat álleen dit topic een vergissing was.. Misschien is het hele forum wel een vergissing. Bijna alle leden hier zijn zó negatief ingesteld dat ze het niet kunnen laten een 16-jarige met een positieve boodschap de grond in te trappen puur omdat ze er zelf niks aan hebben.
Maar je boodschap is niet positief, behalve voor jou dan. Het is werkelijk zo'n enorm cliché dat er bijna geen volwassene te vinden is die zich nog met dit soort zaken bezig houdt.
Als je hier serieuze reacties op wil, is het verstandig om het op een forum te posten met mensen van jouw leeftijd.
[...]
Ik denk niet dat álleen dit topic een vergissing was.. Misschien is het hele forum wel een vergissing. Bijna alle leden hier zijn zó negatief ingesteld dat ze het niet kunnen laten een 16-jarige met een positieve boodschap de grond in te trappen puur omdat ze er zelf niks aan hebben.
Maar je boodschap is niet positief, behalve voor jou dan. Het is werkelijk zo'n enorm cliché dat er bijna geen volwassene te vinden is die zich nog met dit soort zaken bezig houdt.
Als je hier serieuze reacties op wil, is het verstandig om het op een forum te posten met mensen van jouw leeftijd.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:32
quote:viva-amber schreef op 18 oktober 2016 @ 19:12:
[...]
Ik vind mezelf ook geweldig. Ik alleen niet op internet bezig om iedereen te bekeren om mij ook geweldig te vinden en en daarmee de deur te vinden naar het feit dat via mij eigen alles geweldig is zelfs ellende en tegenslag.Wel leuk dat je dan toch de moeite genomen hebt om je prachtige spiermassa te showen aan alle VIVA leden
[...]
Ik vind mezelf ook geweldig. Ik alleen niet op internet bezig om iedereen te bekeren om mij ook geweldig te vinden en en daarmee de deur te vinden naar het feit dat via mij eigen alles geweldig is zelfs ellende en tegenslag.Wel leuk dat je dan toch de moeite genomen hebt om je prachtige spiermassa te showen aan alle VIVA leden
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:33
quote:ItsDaphie schreef op 18 oktober 2016 @ 19:31:
[...]
Een goed gemotiveerd antwoord, al zeg ik het zelf. Knap hoor, zou ik zelf niet kunnen bedenken met mijn nog niet volgroeide hersens.Wat moet daar aan onderbouwd worden dan? Nee, een 17+ is over het algemeen niet meer met dit soort materie bezig. Dat heet volwassen worden.
[...]
Een goed gemotiveerd antwoord, al zeg ik het zelf. Knap hoor, zou ik zelf niet kunnen bedenken met mijn nog niet volgroeide hersens.Wat moet daar aan onderbouwd worden dan? Nee, een 17+ is over het algemeen niet meer met dit soort materie bezig. Dat heet volwassen worden.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:34
quote:Phaedra_ schreef op 18 oktober 2016 @ 19:32:
[...]
Maar je boodschap is niet positief, behalve voor jou dan. Het is werkelijk zo'n enorm cliché dat er bijna geen volwassene te vinden is die zich nog met dit soort zaken bezig houdt.
Als je hier serieuze reacties op wil, is het verstandig om het op een forum te posten met mensen van jouw leeftijd.Ik wist dus niet dat hier alleen nog maar bejaarden ronddwaalden, maar goed dat ik het nu weet dan.
[...]
Maar je boodschap is niet positief, behalve voor jou dan. Het is werkelijk zo'n enorm cliché dat er bijna geen volwassene te vinden is die zich nog met dit soort zaken bezig houdt.
Als je hier serieuze reacties op wil, is het verstandig om het op een forum te posten met mensen van jouw leeftijd.Ik wist dus niet dat hier alleen nog maar bejaarden ronddwaalden, maar goed dat ik het nu weet dan.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:35
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:35
Ik vind je Op alleen echt niet om door te komen. Je hebt allerlei talenten, da's waar, maar schrijven zodat iemand wil blijven lezen, die heb je niet. Ik ook niet hoor. Maar goed, hoe word je gelukkig? De Grote Vraag van iedereen. Laat je inspireren door de groten der aarde. Neem Amelia Earhart, ontzettend tof mens. Ga haar levensverhaal eens lezen. Of van een andere beroemdheid ui de geschiedenis van de mensheid. Books fill your head.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:37
quote:ItsDaphie schreef op 18 oktober 2016 @ 19:29:
[...]
Ik denk niet dat álleen dit topic een vergissing was.. Misschien is het hele forum wel een vergissing. Bijna alle leden hier zijn zó negatief ingesteld dat ze het niet kunnen laten een 16-jarige met een positieve boodschap de grond in te trappen puur omdat ze er zelf niks aan hebben.
Je vergist je.
De reacties zijn een levensles, een directe reactie op je OP.
[...]
Ik denk niet dat álleen dit topic een vergissing was.. Misschien is het hele forum wel een vergissing. Bijna alle leden hier zijn zó negatief ingesteld dat ze het niet kunnen laten een 16-jarige met een positieve boodschap de grond in te trappen puur omdat ze er zelf niks aan hebben.
Je vergist je.
De reacties zijn een levensles, een directe reactie op je OP.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:37
quote:Ameliaaa schreef op 18 oktober 2016 @ 19:35:
Ik vind je Op alleen echt niet om door te komen. Je hebt allerlei talenten, da's waar, maar schrijven zodat iemand wil blijven lezen, die heb je niet. Ik ook niet hoor. Maar goed, hoe word je gelukkig? De Grote Vraag van iedereen. Laat je inspireren door de groten der aarde. Neem Amelia Earhart, ontzettend tof mens. Ga haar levensverhaal eens lezen. Of van een andere beroemdheid ui de geschiedenis van de mensheid. Books fill your head.Gelukkig is het ook niet mijn plan om schrijfster te worden (:
Ik vind je Op alleen echt niet om door te komen. Je hebt allerlei talenten, da's waar, maar schrijven zodat iemand wil blijven lezen, die heb je niet. Ik ook niet hoor. Maar goed, hoe word je gelukkig? De Grote Vraag van iedereen. Laat je inspireren door de groten der aarde. Neem Amelia Earhart, ontzettend tof mens. Ga haar levensverhaal eens lezen. Of van een andere beroemdheid ui de geschiedenis van de mensheid. Books fill your head.Gelukkig is het ook niet mijn plan om schrijfster te worden (:
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:39
quote:Ameliaaa schreef op 18 oktober 2016 @ 19:37:
[...]
Yup! Of dertigers dillemma, hangt ervanaf hoe lang je erin blijft hangen. 'Jezelf vinden'. Ik heb mezelf nooit gevonden eigenlijk. Wie wel? En wat kwam daar uit dan? Je bent jezelf dus er valt niets te zoeken.
[...]
Yup! Of dertigers dillemma, hangt ervanaf hoe lang je erin blijft hangen. 'Jezelf vinden'. Ik heb mezelf nooit gevonden eigenlijk. Wie wel? En wat kwam daar uit dan? Je bent jezelf dus er valt niets te zoeken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:39
quote:Phaedra_ schreef op 18 oktober 2016 @ 19:34:
[...]
Ja, helaas. Allemaal van die zure sloten met schimmelkutten en hangbillen.
Ik protesteer. Heb enkele posts geleden een treffender omschrijving van mezelf gegeven.
LE-ZEN!
[...]
Ja, helaas. Allemaal van die zure sloten met schimmelkutten en hangbillen.
Ik protesteer. Heb enkele posts geleden een treffender omschrijving van mezelf gegeven.
LE-ZEN!
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 18 oktober 2016 om 19:41
Wat een betuttelende OP zeg, verschrikkelijk. Je bent vast nog erg jong dat je denkt dat iemand deze waarheden als een koe niet kent. Ik ben ook knap en slim, maar ik acht de intelligentie van anderen voldoende om hun eigen inschatting van mijn of mijn type situatie te maken.
Deze post past beter op het scholierenforum.
Deze post past beter op het scholierenforum.
