Mijn vriendin had leukemie

27-09-2010 00:52 256 berichten
Alle reacties Link kopieren
ik ben ten einde raad.

Mijn vriendin, mijn levensmaatje heeft sinds gisteren leukemie.

Samen komen we er altijd uit. Wij samen, dat is zo'n vanzelfsprekendheid al 17 jaar lang. Samen hebben we mijn scheiding, haar scheiding, onze kinderen groot brengen, het gehannes met mannen en relaties beleefd. Ach, alles eigenlijk, en ook vaak uitgesproken dat boven alles we elkaar hadden. We gunnen iedereen een vriendschap zoals wij die hebben.Want dan heb je iemand waarbij je onder alle omstandigheden jezelf kan zijn, zodat je daarin erachter komt wie 'jezelf' dan is.

Ik ben zo bang haar kwijt te raken en hoe ik dan leven moet.

Terwijl zij sinds een jaar echt gelukkig is met haar vriend, en ik ook sinds 3 jaar echt gelukkig ben met mijn vriend.

Maar boven alles, is mijn vriendin het dierbaarste in mijn leven. Mijn paniek, haar paniek, we willen elkaar beschermen, maar ik moet haar steunen. Mijn God, hoe moet dit toch?
Alle reacties Link kopieren
Allereerst een dikke

Ja, je moet haar steunen, moed inpraten, psych. en praktische hulp bieden waar nodig. Hoe moeilijk ook, je eigen paniek/angst niet teveel laten zien maar kwijt raken bij een andere jouw dierbare persoon.

Uit jouw post klinkt zoveel liefde en vriendschap, dat gaat je lukken.
Alle reacties Link kopieren
Bedoel ik trouwens niet mee dat je er niet samen over kan praten hoor.
Alle reacties Link kopieren
Dat gaat me ook lukken. Morgen ga ik naar haar toe, en samen de uitslag afwachten welk type leukemie en welke behandeling enz.

Maar de hele dag springen de tranen eruit, het is zó ongelofelijk en toch waar.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte. En ben er voor haar in sociale en praktische zin. Maar aan jouw posting af te lezen zal je dat zeker doen.
Alle reacties Link kopieren
Vreselijk. Geef de moed niet op. Je vriendin zal een zware periode tegemoetgaan maar leukemie is niet in alle gevallen ongeneeslijk, dat moet je in gedachten houden.
verba volant, scripta manent.
Alle reacties Link kopieren
Je post het hier al; een betere vriendin kan ze niet wensen. Dus ga gewoon verder zoals altijd, en beur haar op tijdens de behandelingen. Sterkte
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
Alle reacties Link kopieren
Jemig . Bij een vriendin van mij is een paar jaar geleden een progressieve spierziekte geconstateerd. Een andere ziekte, maar daarom niet minder erg. Het is heel vreemd om iemand die zo naast je staat, van je eigen leeftijd, waar je zoveel mee hebt meegemaakt, zo hulpbehoevend te zien. Dat moet jezelf ook even verwerken (ondanks dat jij gezond bent, voel je daar niet schuldig over).



Ik denk dat iedereen waarbij een ernstige ziekte wordt geconstateerd hier weer anders op reageert. Zij wou/wil geen medelijden, veel praten en het onderwerp niet negeren. Ik adviseer je af te tasten wat voor steun jouw vriendin nodig heeft. En anders gewoon letterlijk vragen wat voor en hoe ze steun wil. Je kan niet in haar hoofd kijken.



Met die vriendin van mij gaat het overigens weer redelijk goed. Maar het blijft een ziekte die vroeg of laat toe slaat.



Sterkte en beterschap voor je vriendin.
Alle reacties Link kopieren
5 weken verder...

Vandaag ben ik op de IC geweest waar ze aan de beademing ligt en 100 infusen sinds dinsdag.

Ik herkende haar niet. Er waren 4 bedden waar patienten aan de beademing lagen...

De verpleegkundige leidde me naar het bed waar mijn vriendin lag. Kaal, opgezwollen, alle apparatuur.....

Na even werd zij het toch weer...maar God wat ongelofelijk....HOE KAN DIT?

Er zijn wonderen nodig dat dit goed komt. Zij probeert het, met alles waar ze zich aan overgeeft.

Afgelopen zondag ging ik weg met goede moed, oké, het duurt nog even voor het herstel zich inzet, maar morgen zou vast het beenmerg goede leuco's aanmaken en misschien deze week naar huis.

Vanaf maandagavond gingen bacteries, schimmels en virussen zich botvieren in een lichaam zonder weerstand.

Help aub bidden voor wonderen, zij is het liefste wat ik heb.
Alle reacties Link kopieren
Wat vreselijk... heb jij zelf ook iemand waarmee je er goed over kan praten? Die jou kan steunen?

Heel veel sterkte..
Alle reacties Link kopieren
Tussen alle verdwaalde topics zag ik ineens deze topic!

Wat zou ik je graag een dikke knuffel willen geven en vertellen dat alles goed komt.



Ik hoop dat je wat fijne mensen om je heen hebt die je kunnen steunen. Na 17 jaar lief en leed is het toch net een zusje, die band is soms moeilijk te omschrijven.



Ik wens jou, je vriendin en alle mensen die betrokken zijn ontzettend veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Dank jullie wel

Ik heb gelukkig mensen om me heen die me steunen en die weten hoe bijzonder onze vriendschap voor ons is, en die weten zich ook bijna geen raad hoe ze mij moeten steunen omdat ze weten,dat boven iedereen, wij elkaars gedachten, gevoelens en dagelijks leven deelden.
Alle reacties Link kopieren
Och lieve Ourse, wat een verdriet....

En wat schrijf je vol liefde over je vriendin, wat mooi en hartverscheurend.

Hele dikke knuffels voor jou en je vriendin.
Alle reacties Link kopieren
Goh, lieve New Woman, ik heb jouw verhaal vanaf het begin gevolgd, nooit ergens op gereageerd. Zelfs met mijn vriendin besproken. Tenslotte hebben wij ook de nodige perikelen met scheidingen meegemaakt. Wij hebben alles aangekund omdat we elkaar hadden. En waren daar altijd heel dankbaar voor.

Met jou komt het ook goed, lees ik :-)





Maar , ik heb een lieve vriend inmiddels en zij ook, sinds één jaar, Mijn God wat bewijst hij zich dat ze gelijk had.



Zij wil leven voor mij en voor haar liefde en voor haar kinderen. Ze mag niet dood gaan.

Maar zoals ik haar vandaag zag, moet ik ergens de liefde opbrengen om haar los te laten, Mijn God, hoe moet dat dan?
quote:Ourse schreef op 31 oktober 2010 @ 01:42:

Goh, lieve New Woman, ik heb jouw verhaal vanaf het begin gevolgd, nooit ergens op gereageerd. Zelfs met mijn vriendin besproken. Tenslotte hebben wij ook de nodige perikelen met scheidingen meegemaakt. Wij hebben alles aangekund omdat we elkaar hadden. En waren daar altijd heel dankbaar voor.

Met jou komt het ook goed, lees ik :-)





Maar , ik heb een lieve vriend inmiddels en zij ook, sinds één jaar, Mijn God wat bewijst hij zich dat ze gelijk had.



Zij wil leven voor mij en voor haar liefde en voor haar kinderen. Ze mag niet dood gaan.

Maar zoals ik haar vandaag zag, moet ik ergens de liefde opbrengen om haar los te laten, Mijn God, hoe moet dat dan?Mijn God, wat vreselijk, Voor alle betrokkenen en zeker voor jou een dikke knuffel...
Alle reacties Link kopieren
Ourse, wat bijzonder dat je me hebt gevolgd, wat een prachtig forum toch...



En wat ontzettend verdrietig dat je vriendin net weer het geluk heeft gevonden en nu zo doodziek is.

Vreselijk.



Haar loslaten, en hoe... de gedachte is onverdraaglijk he...

Maar ze is er nog, wees de vriendin die je al was.

De liefde voor haar spat van het scherm en het raakt me.

Want zoveel mannen komen en gaan, maar deze vriendschap is oneindig... zo mooi.



Liefs en sterkte
Ourse, heel veel sterkte!



Wat een mooie vriendschap, jullie zullen veel van elkaar houden. En dat zal nooit veranderen. Hopen en bij haar zijn is nu het enige wat je kunt doen. En wat heeft ze een lieve vriend. Misschien kunnen jullie samen erover praten als dat kan. Elkaar steunen in deze verschrikkelijke moeilijke tijd.



Liefs
Alle reacties Link kopieren
Ourse, het is hel om iemand van wie je houdt zo te moeten zien lijden.



Houd vol, het is nog niet het einde. Geloof in wonderen, wie weet komt het nog goed! Bij mijn zusje is kanker geconstateerd, slecht prognose. Een nachtmerrie, maar we mogen niet opgeven.



Heel veel sterkte!!! Groet K.
Wat verdrietig om je beste vriendin zo te moeten zien.

Gelukkig heeft ze jouw steun, je bent zo te lezen een fantastische vriendin!

Een voor jou, het lijkt me zo zwaar voor je.

Ik hoop echt dat je vriendin de strijd wint tegen deze vreselijke ziekte
Alle reacties Link kopieren
Lieve Ourse,

Hoe is het met je?

En met je vriendin?



Ik denk aan je.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben vandaag weer even geweest. Ik wist iets beter wat me te wachten stond. Heb haar hand een hele tijd vast gehouden en heel bewust de warmte gevoeld tussen onze handen.

Aan haar inzet en lef zal het niet liggen. En als zij dat kan, kan ik het ook, want we kunnen alles samen.



Haar situatie is onveranderd. Het slechte nieuws daarvan is, dat het herstel van witte bloedlichaampjes zich dus niet inzet. Er is weer een beenmergpunctie gedaan, waarvan morgen de uitslag besproken wordt. Misschien is de leukemie terug en zijn er daarom geen leuco's. Dan.......

Er zijn wonderen nodig!



Lief dat je aan me denkt.
Alle reacties Link kopieren
Ik help je mee hopen op een wonder.

Sterkte meis, wat heftig dit



Liefs
Voor jullie
:(



Veel sterkte en wijsheid toegewenst!
Mijn man heeft leukemie. Mag ik vragen welk type leukemie jouw vriendin heeft? Hebben ze het al gehad over een transplantatie wellicht? Sterkte!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven