Mijn vriendin had leukemie
maandag 27 september 2010 om 00:52
ik ben ten einde raad.
Mijn vriendin, mijn levensmaatje heeft sinds gisteren leukemie.
Samen komen we er altijd uit. Wij samen, dat is zo'n vanzelfsprekendheid al 17 jaar lang. Samen hebben we mijn scheiding, haar scheiding, onze kinderen groot brengen, het gehannes met mannen en relaties beleefd. Ach, alles eigenlijk, en ook vaak uitgesproken dat boven alles we elkaar hadden. We gunnen iedereen een vriendschap zoals wij die hebben.Want dan heb je iemand waarbij je onder alle omstandigheden jezelf kan zijn, zodat je daarin erachter komt wie 'jezelf' dan is.
Ik ben zo bang haar kwijt te raken en hoe ik dan leven moet.
Terwijl zij sinds een jaar echt gelukkig is met haar vriend, en ik ook sinds 3 jaar echt gelukkig ben met mijn vriend.
Maar boven alles, is mijn vriendin het dierbaarste in mijn leven. Mijn paniek, haar paniek, we willen elkaar beschermen, maar ik moet haar steunen. Mijn God, hoe moet dit toch?
Mijn vriendin, mijn levensmaatje heeft sinds gisteren leukemie.
Samen komen we er altijd uit. Wij samen, dat is zo'n vanzelfsprekendheid al 17 jaar lang. Samen hebben we mijn scheiding, haar scheiding, onze kinderen groot brengen, het gehannes met mannen en relaties beleefd. Ach, alles eigenlijk, en ook vaak uitgesproken dat boven alles we elkaar hadden. We gunnen iedereen een vriendschap zoals wij die hebben.Want dan heb je iemand waarbij je onder alle omstandigheden jezelf kan zijn, zodat je daarin erachter komt wie 'jezelf' dan is.
Ik ben zo bang haar kwijt te raken en hoe ik dan leven moet.
Terwijl zij sinds een jaar echt gelukkig is met haar vriend, en ik ook sinds 3 jaar echt gelukkig ben met mijn vriend.
Maar boven alles, is mijn vriendin het dierbaarste in mijn leven. Mijn paniek, haar paniek, we willen elkaar beschermen, maar ik moet haar steunen. Mijn God, hoe moet dit toch?
maandag 27 september 2010 om 00:59
maandag 27 september 2010 om 10:09
Jemig . Bij een vriendin van mij is een paar jaar geleden een progressieve spierziekte geconstateerd. Een andere ziekte, maar daarom niet minder erg. Het is heel vreemd om iemand die zo naast je staat, van je eigen leeftijd, waar je zoveel mee hebt meegemaakt, zo hulpbehoevend te zien. Dat moet jezelf ook even verwerken (ondanks dat jij gezond bent, voel je daar niet schuldig over).
Ik denk dat iedereen waarbij een ernstige ziekte wordt geconstateerd hier weer anders op reageert. Zij wou/wil geen medelijden, veel praten en het onderwerp niet negeren. Ik adviseer je af te tasten wat voor steun jouw vriendin nodig heeft. En anders gewoon letterlijk vragen wat voor en hoe ze steun wil. Je kan niet in haar hoofd kijken.
Met die vriendin van mij gaat het overigens weer redelijk goed. Maar het blijft een ziekte die vroeg of laat toe slaat.
Sterkte en beterschap voor je vriendin.
Ik denk dat iedereen waarbij een ernstige ziekte wordt geconstateerd hier weer anders op reageert. Zij wou/wil geen medelijden, veel praten en het onderwerp niet negeren. Ik adviseer je af te tasten wat voor steun jouw vriendin nodig heeft. En anders gewoon letterlijk vragen wat voor en hoe ze steun wil. Je kan niet in haar hoofd kijken.
Met die vriendin van mij gaat het overigens weer redelijk goed. Maar het blijft een ziekte die vroeg of laat toe slaat.
Sterkte en beterschap voor je vriendin.
zondag 31 oktober 2010 om 01:00
5 weken verder...
Vandaag ben ik op de IC geweest waar ze aan de beademing ligt en 100 infusen sinds dinsdag.
Ik herkende haar niet. Er waren 4 bedden waar patienten aan de beademing lagen...
De verpleegkundige leidde me naar het bed waar mijn vriendin lag. Kaal, opgezwollen, alle apparatuur.....
Na even werd zij het toch weer...maar God wat ongelofelijk....HOE KAN DIT?
Er zijn wonderen nodig dat dit goed komt. Zij probeert het, met alles waar ze zich aan overgeeft.
Afgelopen zondag ging ik weg met goede moed, oké, het duurt nog even voor het herstel zich inzet, maar morgen zou vast het beenmerg goede leuco's aanmaken en misschien deze week naar huis.
Vanaf maandagavond gingen bacteries, schimmels en virussen zich botvieren in een lichaam zonder weerstand.
Help aub bidden voor wonderen, zij is het liefste wat ik heb.
Vandaag ben ik op de IC geweest waar ze aan de beademing ligt en 100 infusen sinds dinsdag.
Ik herkende haar niet. Er waren 4 bedden waar patienten aan de beademing lagen...
De verpleegkundige leidde me naar het bed waar mijn vriendin lag. Kaal, opgezwollen, alle apparatuur.....
Na even werd zij het toch weer...maar God wat ongelofelijk....HOE KAN DIT?
Er zijn wonderen nodig dat dit goed komt. Zij probeert het, met alles waar ze zich aan overgeeft.
Afgelopen zondag ging ik weg met goede moed, oké, het duurt nog even voor het herstel zich inzet, maar morgen zou vast het beenmerg goede leuco's aanmaken en misschien deze week naar huis.
Vanaf maandagavond gingen bacteries, schimmels en virussen zich botvieren in een lichaam zonder weerstand.
Help aub bidden voor wonderen, zij is het liefste wat ik heb.
zondag 31 oktober 2010 om 01:15
Tussen alle verdwaalde topics zag ik ineens deze topic!
Wat zou ik je graag een dikke knuffel willen geven en vertellen dat alles goed komt.
Ik hoop dat je wat fijne mensen om je heen hebt die je kunnen steunen. Na 17 jaar lief en leed is het toch net een zusje, die band is soms moeilijk te omschrijven.
Ik wens jou, je vriendin en alle mensen die betrokken zijn ontzettend veel sterkte!
Wat zou ik je graag een dikke knuffel willen geven en vertellen dat alles goed komt.
Ik hoop dat je wat fijne mensen om je heen hebt die je kunnen steunen. Na 17 jaar lief en leed is het toch net een zusje, die band is soms moeilijk te omschrijven.
Ik wens jou, je vriendin en alle mensen die betrokken zijn ontzettend veel sterkte!
zondag 31 oktober 2010 om 01:21
zondag 31 oktober 2010 om 01:42
Goh, lieve New Woman, ik heb jouw verhaal vanaf het begin gevolgd, nooit ergens op gereageerd. Zelfs met mijn vriendin besproken. Tenslotte hebben wij ook de nodige perikelen met scheidingen meegemaakt. Wij hebben alles aangekund omdat we elkaar hadden. En waren daar altijd heel dankbaar voor.
Met jou komt het ook goed, lees ik
Maar , ik heb een lieve vriend inmiddels en zij ook, sinds één jaar, Mijn God wat bewijst hij zich dat ze gelijk had.
Zij wil leven voor mij en voor haar liefde en voor haar kinderen. Ze mag niet dood gaan.
Maar zoals ik haar vandaag zag, moet ik ergens de liefde opbrengen om haar los te laten, Mijn God, hoe moet dat dan?
Met jou komt het ook goed, lees ik
Maar , ik heb een lieve vriend inmiddels en zij ook, sinds één jaar, Mijn God wat bewijst hij zich dat ze gelijk had.
Zij wil leven voor mij en voor haar liefde en voor haar kinderen. Ze mag niet dood gaan.
Maar zoals ik haar vandaag zag, moet ik ergens de liefde opbrengen om haar los te laten, Mijn God, hoe moet dat dan?
zondag 31 oktober 2010 om 01:47
quote:Ourse schreef op 31 oktober 2010 @ 01:42:
Goh, lieve New Woman, ik heb jouw verhaal vanaf het begin gevolgd, nooit ergens op gereageerd. Zelfs met mijn vriendin besproken. Tenslotte hebben wij ook de nodige perikelen met scheidingen meegemaakt. Wij hebben alles aangekund omdat we elkaar hadden. En waren daar altijd heel dankbaar voor.
Met jou komt het ook goed, lees ik
Maar , ik heb een lieve vriend inmiddels en zij ook, sinds één jaar, Mijn God wat bewijst hij zich dat ze gelijk had.
Zij wil leven voor mij en voor haar liefde en voor haar kinderen. Ze mag niet dood gaan.
Maar zoals ik haar vandaag zag, moet ik ergens de liefde opbrengen om haar los te laten, Mijn God, hoe moet dat dan?Mijn God, wat vreselijk, Voor alle betrokkenen en zeker voor jou een dikke knuffel...
Goh, lieve New Woman, ik heb jouw verhaal vanaf het begin gevolgd, nooit ergens op gereageerd. Zelfs met mijn vriendin besproken. Tenslotte hebben wij ook de nodige perikelen met scheidingen meegemaakt. Wij hebben alles aangekund omdat we elkaar hadden. En waren daar altijd heel dankbaar voor.
Met jou komt het ook goed, lees ik
Maar , ik heb een lieve vriend inmiddels en zij ook, sinds één jaar, Mijn God wat bewijst hij zich dat ze gelijk had.
Zij wil leven voor mij en voor haar liefde en voor haar kinderen. Ze mag niet dood gaan.
Maar zoals ik haar vandaag zag, moet ik ergens de liefde opbrengen om haar los te laten, Mijn God, hoe moet dat dan?Mijn God, wat vreselijk, Voor alle betrokkenen en zeker voor jou een dikke knuffel...
zondag 31 oktober 2010 om 11:41
Ourse, wat bijzonder dat je me hebt gevolgd, wat een prachtig forum toch...
En wat ontzettend verdrietig dat je vriendin net weer het geluk heeft gevonden en nu zo doodziek is.
Vreselijk.
Haar loslaten, en hoe... de gedachte is onverdraaglijk he...
Maar ze is er nog, wees de vriendin die je al was.
De liefde voor haar spat van het scherm en het raakt me.
Want zoveel mannen komen en gaan, maar deze vriendschap is oneindig... zo mooi.
Liefs en sterkte
En wat ontzettend verdrietig dat je vriendin net weer het geluk heeft gevonden en nu zo doodziek is.
Vreselijk.
Haar loslaten, en hoe... de gedachte is onverdraaglijk he...
Maar ze is er nog, wees de vriendin die je al was.
De liefde voor haar spat van het scherm en het raakt me.
Want zoveel mannen komen en gaan, maar deze vriendschap is oneindig... zo mooi.
Liefs en sterkte
zondag 31 oktober 2010 om 11:45
Ourse, heel veel sterkte!
Wat een mooie vriendschap, jullie zullen veel van elkaar houden. En dat zal nooit veranderen. Hopen en bij haar zijn is nu het enige wat je kunt doen. En wat heeft ze een lieve vriend. Misschien kunnen jullie samen erover praten als dat kan. Elkaar steunen in deze verschrikkelijke moeilijke tijd.
Liefs
Wat een mooie vriendschap, jullie zullen veel van elkaar houden. En dat zal nooit veranderen. Hopen en bij haar zijn is nu het enige wat je kunt doen. En wat heeft ze een lieve vriend. Misschien kunnen jullie samen erover praten als dat kan. Elkaar steunen in deze verschrikkelijke moeilijke tijd.
Liefs
zondag 31 oktober 2010 om 11:49
dinsdag 2 november 2010 om 19:02
Ik ben vandaag weer even geweest. Ik wist iets beter wat me te wachten stond. Heb haar hand een hele tijd vast gehouden en heel bewust de warmte gevoeld tussen onze handen.
Aan haar inzet en lef zal het niet liggen. En als zij dat kan, kan ik het ook, want we kunnen alles samen.
Haar situatie is onveranderd. Het slechte nieuws daarvan is, dat het herstel van witte bloedlichaampjes zich dus niet inzet. Er is weer een beenmergpunctie gedaan, waarvan morgen de uitslag besproken wordt. Misschien is de leukemie terug en zijn er daarom geen leuco's. Dan.......
Er zijn wonderen nodig!
Lief dat je aan me denkt.
Aan haar inzet en lef zal het niet liggen. En als zij dat kan, kan ik het ook, want we kunnen alles samen.
Haar situatie is onveranderd. Het slechte nieuws daarvan is, dat het herstel van witte bloedlichaampjes zich dus niet inzet. Er is weer een beenmergpunctie gedaan, waarvan morgen de uitslag besproken wordt. Misschien is de leukemie terug en zijn er daarom geen leuco's. Dan.......
Er zijn wonderen nodig!
Lief dat je aan me denkt.