Misbruikt door vader ?

quote:zij1980 schreef op 24 april 2015 @ 18:11:

Dat ik iets moet gaan ondernemen is me duidelijk. En ook dat ik de confrontatie aan moet gaan met mijn man en moeder. Zie daar als een berg tegenop ! En ja heb dochters. Nu ze beide ouder worden komen de herinneringen ook steeds vaker terug.



Ik vroeg dit omdat jouw verleden ook van invloed is op jouw kinderen. Zeker als het meiden zijn. Je ziet al, jouw herinneringen komen nu naar boven terwijl je dacht ze zo mooi weggestopt te hebben.

Zorg ervoor dat dit niet tussen jullie komt, jouw meiden moeten onbevangen naar mannen/jongens kunnen kijken en daarmee omgaan en niet iets van jouw blokkade mee krijgen.



Moeilijk, maar zeker te doen. Je bent al een hele goede stap aan het zetten. Heel voorzichtig ben je je luikje met herinneringen aan het opendoen en kijk je wat er allemaal in zit. Zoek ook naar de goede dingen daar, want die zitten er ook. Het is niet alleen maar zwart!

zoek hulp en ik denk dat je het zwarte gat nooit helder gaat krijgen. Sterkte

quote:zij1980 schreef op 24 april 2015 @ 17:58:

Om terug te komen op label plakken aan misbruik. Ik weet niet of ik verkracht ben, maar weet nog wel dat ik aangerand ben. Hoe dan ook is er sprake van iets wat niet goed te praten valt.Zonder twijfel.

.

quote:swifty schreef op 24 april 2015 @ 18:56:

ik zou de confrontatie niet nu aangaan. Zoek eerst uit wat er is gebeurd door middel van therapie. Overleg dit met je man. Laat je moder er in eerste instantie buiten, dit is niet het moment en gaat je therapie in de weg staan. Echt. Zorg dat je goed uitwerkt en ga dan na een jaartje of zo dit terugkoppelen bij moeder. dan weet jij inmiddels waar jij aan toe bent en kan je duidelijk en zonder van slag of nog erger van huis raken, dit met haar bespreken.



Sterkte!therapie kan geen gaten in je geheugen vullen en als dat wel gebeurt moet je afvragen wat het waarheidsgehalte ervan is. Het is naar maar TO zal dat gat nooit ingevuld krijgen. Wat ze zich wel herinnert, is reden genoeg voor hulp

Je hoeft niet gedrogeerd te zijn hoor. Je kun echt van angst/schrik flauw vallen. Het is mij zelf een keer overkomen toen ik slecht nieuws kreeg over mijn kind in het ziekenhuis. Blijkbaar vrij uitzonderlijk want ik moest gelijk binnenstebuiten gekeerd worden, maar eindconclusie was inderdaad dat het de schrik was geweest.



Ik denk toch dat je bij je moeder moet zijn, ik geloof niet dat je door middel van therapie kunt achterhalen wat er daadwerkelijk gebeurd is, het is bekend dat herinneringen die je door bijv hypnose krijgt soms geen werkelijke herinneringen zijn. Ook kunnen therapeuten je herinneringen vervalsen door onjuiste vragen. Ik denk dat je therapie moet gebruiken als hulp hoe je ermee om moet gaan, dat je met zo iemand bespreekt hoe je het gesprek met je moeder aan moet gaan etc. Als je echt wilt weten wat er gebeurd is zul je op zoek moeten naar feiten en die liggen vermoedelijk bij je moeder. Waarom was je vader opeens weg? Heeft ze wat ontdekt of is er iets met een ander kind voor gevallen waar jij geen weet van hebt? Heb je zussen? Best kans dat je niet het enige slachtoffer bent.

Wist je als kind al dat je vader seksverslaafd was? Liep hij er mee te koop? Gruwel.

Ik zal het niet snel zeggen, maar wat een geluk dat hij uit je leven verdwenen is. Je klinkt als een verstandige vrouw, en je bent al een tijd getrouwd en je hebt je man vast niet voor niets uit gekozen, hij zal vast ook een verstandig mens zijn, jullie moeten er vast over kunnen praten. En je zult vast meer van je moeder hebben dan je vader lijkt me, dus ik denk dat er met je moeder ook te praten is. Hoe dan ook, neem je tijd, het is al 24 jaar geleden, een weekje meer of minder doet er nu ook niet meer toe. Sterkte.

.

quote:Rose-87 schreef op 24 april 2015 @ 17:11:

Natuurlijk is het eng om het op te rakelen. Denk dat het een natuurlijk beschermingsmechanisme in onszelf is om er eventueel voor weg te lopen. Onder het mom van: wat niet weet wat niet deert. Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Dus ergens denk ik dat je er wel klaar voor bent. Want zeggen dat dat niet zo is doet iedereen die wel beseft dat er hulp nodig is.



Feit dat je op seksueel gebied nu tegen problemen aanloopt is niet heel gek. Maar dat is alleen op te lossen door naar de kern van het probleem te gaan. Hoe moeilijk ook!

Maar doe dit niet alleen en niet met dit forum. Zoek daar professionele hulp voor meid!Eens! Heel veel sterkte en kracht gewenst en ook een goede fijne therapeut waar je je helemaal veilig voelt.

Pfoe, heftig zeg. Een ding weet ik wel, als je wel gedrogeerd bent met een morfine preparaat, dan is de kans groot dat je het zwarte gat nooit terug krijgt. Morfine zorgt voor amnesia en dat is niet meer terug te halen. Ik adviseer je om niet naar een hypnotherapeut te gaan omdat dat heel verwarrend kan zijn. Ik ben zelf sexueel misbruikt in mijn jeugd en ik heb ook twee herinneringen waar ik een stukje van mis, ik denk zelf dat grote paniek en angst ook voor amnesia kan zorgen, maar dat is mijn persoonlijke mening. Maar ik vul niks in voor dat stukje, want ik weet het echt echt niet meer. En ik zie er de waarde niet van in om dat terug proberen te halen. Ik weet namelijk goed wat er gebeurd is in het algemeen, ik heb veel herinneringen over het misbruik die ook traumatisch waren en ik weet wat voor mens mijn stiefvader was. Ik weet genoeg over hoe beschadigd ik ben want ik heb chronisch ptss.



Dus ik vind, met wat je nu weet, weet je natuurlijk eigenlijk al genoeg, er is wel iets gebeurt. Of het een volledige verkrachting was, ik weet dat het niet leuk is om te lezen maar mijn stiefvader heeft mij geprobeerd te penetreren toen ik een jaar of 12 was. En dat deed veel pijn, zoveel dat het niet lukte en hij moest stoppen. Dat heeft ook een hele dag zeer gedaan daarna. Door angst en paniek kun je volledig opkrampen zodat penetratie onmogelijk wordt en zeker als je heel jong bent, ben je nog veel te nauw voor een volwassen man. Ik weet ook dat pedofielen jonge kinderen verkrachten, heel erg maar dat kan levenslange verminkingen opleveren. Het is nog veel te nauw en dus kan het scheuren en dat gebeurt soms dan ook.



Je zou wel, dat is wel confronterend en moeilijk, jezelf kunnen laten onderzoeken door een gynaecoloog. Als je als jong kind beschadigd bent daar, kan er nog iets van te zien zijn namelijk. De vagina is een zelfreinigend orgaan en omdat het een lichaamsopening is, herstelt ze snel. Maar als er scheuren zijn ontstaan, kun je daar wel littekens van zien, soms, niet altijd. Het kan ook zijn dus dat je wel verkracht bent en dat er niks van te zien is, dus uitsluiten ermee kun je het niet.



Maar maakt dat eigenlijk iets uit? Kijk, als je bang bent dat hij een voorkeur heeft voor jonge meiden en hij leeft nog, je kunt altijd nog aangifte doen. Maar zoals je weet, de rechtbank wil bewijzen zien en als je niet eens zeker weet wat er gebeurd is, heeft dat nul kans op een veroordeling. Je kunt een gesprek met hem aangaan, dat zou wel helend kunnen werken voor jezelf, maar ik raad dat niet aan zonder mediator en eigenlijk zou je dan ook een psycholoog of therapeut moeten hebben om erover te praten. Zoiets regelen en dan er met niemand over te kunnen praten die er verstand van heeft, zou ik niet doen.



Maar aan jezelf werken, kan altijd natuurlijk, en dat is ook nodig, omdat je moeite hebt met sexueel contact. Kan ik over meepraten trouwens. Ik denk zeker dat je man graag zou willen weten hoe het zit. Mijn vriend weet alles van haver tot gort en dat heeft me gered. En onze relatie want nu snapt hij dat veel beter.



Dus ik vind dat je wel een professional kunt gebruiken om erover te praten, een psycholoog of sexuoloog. Geef het een plek, is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar wel mogelijk. Veel sterkte iig.