Psyche
alle pijlers
Moeilijk waarom..
zaterdag 14 december 2013 om 15:19
Hallo allemaal,
Ik wil graag wat delen met jullie omdat ik hier nog al mee zit!
Het gaat allemaal moeilijk en moeizaam, vrienden, werk, leuke hobby's en dingen doen.
Het is zo dat ik momenteel in lastig pakket zit, vind ik zelf.
Ik heb zelf altijd al moeite gehad met vrienden maken/hebben, ik was rond mijn 15e niet zoveel mee bezig en deed gewoon mijn ding school, werk, gamen. en niet vrienden want die had ik niet echt omdat ik ergens anders op school zat.
Later heb ik die wel weer wat terug gekregen alleen bleken geen goede vrienden te zijn, die met andere dingen bezig waren dan wat normaal zou zijn. en vrienden waar het altijd maar van mij kant kwam met afspreken was ik ook klaar mee. toen heb ik een relatie gehad van bijna een jaar dat sinds kort uit is. Het is raar maar in de tijd dat ik een relatie had deed ik veel meer dingen dan wat ik nu doe. Ik heb nu geen vrienden en zelf is het lastig om zomaar opeens vrienden te krijgen want je kunt ze niet kopen.
Ik voel me vaak dan ook eenzaam of dat er niet niemand vrienden wil zijn omdat het altijd bij mij zelf moet weg komen!!
Het zou toch leuk zijn als je nou gewoon is leuke vrienden zou hebben en leuke dingen kan ondernemen dan alles in je eentje te doen.. mehh ik vind het allemaal zo kloten en word er gek van dat het allemaal niet mee zit waar ik al een langere tijd mee zit. Want hobby's heb ik ook niet.
Wat zouden jullie doen in z'n situatie?
Groetjes, Michael
Ik wil graag wat delen met jullie omdat ik hier nog al mee zit!
Het gaat allemaal moeilijk en moeizaam, vrienden, werk, leuke hobby's en dingen doen.
Het is zo dat ik momenteel in lastig pakket zit, vind ik zelf.
Ik heb zelf altijd al moeite gehad met vrienden maken/hebben, ik was rond mijn 15e niet zoveel mee bezig en deed gewoon mijn ding school, werk, gamen. en niet vrienden want die had ik niet echt omdat ik ergens anders op school zat.
Later heb ik die wel weer wat terug gekregen alleen bleken geen goede vrienden te zijn, die met andere dingen bezig waren dan wat normaal zou zijn. en vrienden waar het altijd maar van mij kant kwam met afspreken was ik ook klaar mee. toen heb ik een relatie gehad van bijna een jaar dat sinds kort uit is. Het is raar maar in de tijd dat ik een relatie had deed ik veel meer dingen dan wat ik nu doe. Ik heb nu geen vrienden en zelf is het lastig om zomaar opeens vrienden te krijgen want je kunt ze niet kopen.
Ik voel me vaak dan ook eenzaam of dat er niet niemand vrienden wil zijn omdat het altijd bij mij zelf moet weg komen!!
Het zou toch leuk zijn als je nou gewoon is leuke vrienden zou hebben en leuke dingen kan ondernemen dan alles in je eentje te doen.. mehh ik vind het allemaal zo kloten en word er gek van dat het allemaal niet mee zit waar ik al een langere tijd mee zit. Want hobby's heb ik ook niet.
Wat zouden jullie doen in z'n situatie?
Groetjes, Michael
zaterdag 14 december 2013 om 15:43
zaterdag 14 december 2013 om 15:52
Hobby's heb je zo volg dansles, doet iets in het buurthuis, ga naar workshop (cupcakes, sushi, origami, snel lezen, net wat je leuk vindt), ga naar groepsles op de sportschool of bij een hardloopclubje in het park.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 14 december 2013 om 16:21
Wanneer je naar een groepsles of cursus gaat dan ben je niet alleen, je ontmoet dan van zelf nieuwe mensen die dezelfde interesse hebben. Wanneer je thuis gaat zitten wachten tot iemand met je mee gaat dan ga je je doel niet bereiken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 14 december 2013 om 18:10
Maar wat doe je momenteel?
Werk je nog? Studeer je nog?
Vanuit werkplekken en school worden vaak ook bedrijfsuitjes of andere activiteiten georganiseerd. Deel je daar aan mee?
Het lijkt me sterk dat je echt geen potentiële vrienden in je omgeving hebt.
Mensen waar je oppervlakkig contact mee hebt zou je ook eens kunnen zeggen:
'Goh, we zouden eens een biertje moeten drinken/stappen/sporten'
En anders inderdaad aanmelden voor een club/cursus/les
Werk je nog? Studeer je nog?
Vanuit werkplekken en school worden vaak ook bedrijfsuitjes of andere activiteiten georganiseerd. Deel je daar aan mee?
Het lijkt me sterk dat je echt geen potentiële vrienden in je omgeving hebt.
Mensen waar je oppervlakkig contact mee hebt zou je ook eens kunnen zeggen:
'Goh, we zouden eens een biertje moeten drinken/stappen/sporten'
En anders inderdaad aanmelden voor een club/cursus/les
zaterdag 14 december 2013 om 19:17
@Summerdance, Grr het is niet zeuren! het is gewoon de waarheid en ik vraag jullie om tips.
@NYC, Nee ik woon in een dorp in friesland.
Ik heb al even gekeken op nmlk alleen ik weet het niet zo goed..
@diana_banana, Ik ben momenteel werkzoekende.. ik heb net een lange revalidatie erop zitten van een hernia operatie. En wat je zegt over oppervlakkig contact met anderen heb ik al veel malen geprobeerd en word vaak gezegd geen tijd, of geen zin altijd wel smoesjes. momenteel ben ik wel bezig met een sport wat me opzich leuk lijkt basketbal en ja daar moet je ook weer contact opbouwen en vind dit soms best wel lastig! mja het is een begin naar iets nieuws. ze komen niet aan de deur jammer genoeg.
@NYC, Nee ik woon in een dorp in friesland.
Ik heb al even gekeken op nmlk alleen ik weet het niet zo goed..
@diana_banana, Ik ben momenteel werkzoekende.. ik heb net een lange revalidatie erop zitten van een hernia operatie. En wat je zegt over oppervlakkig contact met anderen heb ik al veel malen geprobeerd en word vaak gezegd geen tijd, of geen zin altijd wel smoesjes. momenteel ben ik wel bezig met een sport wat me opzich leuk lijkt basketbal en ja daar moet je ook weer contact opbouwen en vind dit soms best wel lastig! mja het is een begin naar iets nieuws. ze komen niet aan de deur jammer genoeg.
zaterdag 14 december 2013 om 20:04
quote:mmichaell schreef op 14 december 2013 @ 19:17:
@Summerdance, Grr het is niet zeuren! het is gewoon de waarheid en ik vraag jullie om tips.
Dat mag, en iedereen heeft een eigen kader hoe hij/zij deze dingen ziet. Summer ziet het als gezeur, ik kan het zien als iemand die er echt niet uitkomt. Beiden maakt dit niet tot een gehele waarheid, het is maar hoe jij en wij dit interpeteren. Als ik je beter zou kennen zou mijn mening bijgesteld kunnen raken, maar ik ken je niet persoonlijk, dus kan ik daar (en anderen) een eerste gedachtengang op geven.
@NYC, Nee ik woon in een dorp in friesland.
Ik heb al even gekeken op nmlk alleen ik weet het niet zo goed..
@diana_banana, Ik ben momenteel werkzoekende.. ik heb net een lange revalidatie erop zitten van een hernia operatie. En wat je zegt over oppervlakkig contact met anderen heb ik al veel malen geprobeerd en word vaak gezegd geen tijd, of geen zin altijd wel smoesjes. Heb je mensen daar ooit ook op aangesproken? Heb je weleens laten doorschemeren wat je werkelijke gedachten zijn als mensen dit aangeven? Je kunt niet voor anderen invullen of dit smoesjes zijn. Je kunt er ook voor kiezen hier autonoom op te reageren dat je het jammer vind als mensen niet kunnen (want: je vind het misschien er gezellig een keer te praten over.....vul zelf maar in, of dat je behoefte hebt om.....vul zelf maar in.) Jezelf laten zien en horen is heel belangrijk aan anderen.. Mensen kunnen geen ondertiteling bij je lezen, en zo is je cirkel weer rond als je invullingen blijft maken. momenteel ben ik wel bezig met een sport wat me opzich leuk lijkt basketbal en ja daar moet je ook weer contact opbouwen en vind dit soms best wel lastig! Ik denk dat we hier de kern van je probleem hebben, contact opbouwen vind je lastig. Misschien is het goed jezelf te verdiepen in hoe je contact kunt maken (daarom ben je hier ook waarschijnlijk) maar voor iedereen is dat natuurlijk anders. Stel jezelf de vraag, hoe zie jij vriendschappen? wat investeer jij er zelf in? Met welke personen ga je graag om? waar voel jij je fijn/goed bij? waarom vind je het lastig om contact op te bouwen (dit is nog wel de meest belangrijkste vraag voor jou lijkt me). Ik zou zeggen, onderzoek dit eens voor jezelf, en probeer jezelf te uiten naar de mensen waar je je goed bij voelt (ouders, familie etc) mja het is een begin naar iets nieuws. ze komen niet aan de deur jammer genoeg.Maar je kunt er wel zelf (actief) voor zorgen dat je zichtbaar word en dat je de juiste mensen aantrekt waar jij je fijn en goed bij voelt. Dan staan ze zeker op een dag voor je deur!
@Summerdance, Grr het is niet zeuren! het is gewoon de waarheid en ik vraag jullie om tips.
Dat mag, en iedereen heeft een eigen kader hoe hij/zij deze dingen ziet. Summer ziet het als gezeur, ik kan het zien als iemand die er echt niet uitkomt. Beiden maakt dit niet tot een gehele waarheid, het is maar hoe jij en wij dit interpeteren. Als ik je beter zou kennen zou mijn mening bijgesteld kunnen raken, maar ik ken je niet persoonlijk, dus kan ik daar (en anderen) een eerste gedachtengang op geven.
@NYC, Nee ik woon in een dorp in friesland.
Ik heb al even gekeken op nmlk alleen ik weet het niet zo goed..
@diana_banana, Ik ben momenteel werkzoekende.. ik heb net een lange revalidatie erop zitten van een hernia operatie. En wat je zegt over oppervlakkig contact met anderen heb ik al veel malen geprobeerd en word vaak gezegd geen tijd, of geen zin altijd wel smoesjes. Heb je mensen daar ooit ook op aangesproken? Heb je weleens laten doorschemeren wat je werkelijke gedachten zijn als mensen dit aangeven? Je kunt niet voor anderen invullen of dit smoesjes zijn. Je kunt er ook voor kiezen hier autonoom op te reageren dat je het jammer vind als mensen niet kunnen (want: je vind het misschien er gezellig een keer te praten over.....vul zelf maar in, of dat je behoefte hebt om.....vul zelf maar in.) Jezelf laten zien en horen is heel belangrijk aan anderen.. Mensen kunnen geen ondertiteling bij je lezen, en zo is je cirkel weer rond als je invullingen blijft maken. momenteel ben ik wel bezig met een sport wat me opzich leuk lijkt basketbal en ja daar moet je ook weer contact opbouwen en vind dit soms best wel lastig! Ik denk dat we hier de kern van je probleem hebben, contact opbouwen vind je lastig. Misschien is het goed jezelf te verdiepen in hoe je contact kunt maken (daarom ben je hier ook waarschijnlijk) maar voor iedereen is dat natuurlijk anders. Stel jezelf de vraag, hoe zie jij vriendschappen? wat investeer jij er zelf in? Met welke personen ga je graag om? waar voel jij je fijn/goed bij? waarom vind je het lastig om contact op te bouwen (dit is nog wel de meest belangrijkste vraag voor jou lijkt me). Ik zou zeggen, onderzoek dit eens voor jezelf, en probeer jezelf te uiten naar de mensen waar je je goed bij voelt (ouders, familie etc) mja het is een begin naar iets nieuws. ze komen niet aan de deur jammer genoeg.Maar je kunt er wel zelf (actief) voor zorgen dat je zichtbaar word en dat je de juiste mensen aantrekt waar jij je fijn en goed bij voelt. Dan staan ze zeker op een dag voor je deur!
Hier waakt de enige echte Barones
zaterdag 14 december 2013 om 20:09
Ik snap het wel hoor, ik had hetzelfde probleem. Ik heb me ook heel erg op mijn eigen leven geconcentreerd en toen ik eindelijk tijd had voor vrienden, vond ik het moeilijk om ze te vinden. Ik heb nu een aantal vrienden die ik via mijn studie ken en een aantal vrienden via mijn hobby. Ik was met die hobby altijd wel bezig, maar durfde mensen nooit aan te spreken. En dat is nu eindelijk anders. In het begin was het alsnog eng, want ik was toch "nieuw" in de groep, maar nu heb ik mijn eigen kleine clubje waar ik graag mee optrek. Dus de rest zegt het een beetje bot, maar je moet wel zelf actie ondernemen. Of plaats eens een oproepje ergens ofzo, misschien werkt dat ook? (Facebook, of het prikbord alhier...)
zondag 15 december 2013 om 02:13
@Barones, "waarom vind je het lastig om contact op te bouwen (dit is nog wel de meest belangrijkste vraag voor jou lijkt me)."
Daar kan ik wel een antwoord opgeven. Ik heb een vorm van autisme "pdd-nos" hier heeft het waarschijnlijk ook veel mee te maken jammer genoeg. Ik baal daar soms ook erg om omdat het voor mij zelf uit mijn aard al niet makkelijk is om contacten te maken en dan dat er nog bij maakt het extra moeilijk.
Ik zou het gewoon nou eens zonder al te veel moeite "vrienden" willen krijgen. Ik bedoel maar dat ik inmiddels 22 jaar ben en nog steeds strijdig ben om vrienden te maken en te behouden. Terwijl je dit al eerder had kunnen hebben, maar om een of andere reden elke keer niet wil. En daarom zit ik daar ook zo erg mee.
Daar kan ik wel een antwoord opgeven. Ik heb een vorm van autisme "pdd-nos" hier heeft het waarschijnlijk ook veel mee te maken jammer genoeg. Ik baal daar soms ook erg om omdat het voor mij zelf uit mijn aard al niet makkelijk is om contacten te maken en dan dat er nog bij maakt het extra moeilijk.
Ik zou het gewoon nou eens zonder al te veel moeite "vrienden" willen krijgen. Ik bedoel maar dat ik inmiddels 22 jaar ben en nog steeds strijdig ben om vrienden te maken en te behouden. Terwijl je dit al eerder had kunnen hebben, maar om een of andere reden elke keer niet wil. En daarom zit ik daar ook zo erg mee.
zondag 15 december 2013 om 18:33
quote:mmichaell schreef op 15 december 2013 @ 02:13:
@Barones, "waarom vind je het lastig om contact op te bouwen (dit is nog wel de meest belangrijkste vraag voor jou lijkt me)."
Daar kan ik wel een antwoord opgeven. Ik heb een vorm van autisme "pdd-nos" hier heeft het waarschijnlijk ook veel mee te maken jammer genoeg. ben je gediagnostiseerd door een proffesional? Ik baal daar soms ook erg om omdat het voor mij zelf uit mijn aard al niet makkelijk is om contacten te maken en dan dat er nog bij maakt het extra moeilijk. Heb je hier ooit hulp bij ontvangen? Heb je hier ooit wat dieper in kunnen gaan met iemand ervaren is met pdd-nos?
Ik zou het gewoon nou eens zonder al te veel moeite "vrienden" willen krijgen. en wat houd zonder al teveel moeite voor jou in? Ik bedoel maar dat ik inmiddels 22 jaar ben en nog steeds strijdig ben om vrienden te maken en te behouden.Vind jij dat leeftijd iets te maken heeft met vrienden krijgen/hebben/houden? Terwijl je dit al eerder had kunnen hebben, maar om een of andere reden elke keer niet wilWijs jij jezelf af op hetgeen dat je aangeeft dat het niet eerder is gelukt? Doe je dat met meerdere dingen tov het verleden? . En daarom zit ik daar ook zo erg mee.accepteer jij jezelf wel? Accepteer jij hoe de processen voor jou schijnbaar anders lopen dan bij anderen? (die misschien weer moeite hebben met andere facetten des levens). Zie jij je diagnose alleen als een belemmering of kun je ook de positieve dingen eruit halen voor jezelf?
@Barones, "waarom vind je het lastig om contact op te bouwen (dit is nog wel de meest belangrijkste vraag voor jou lijkt me)."
Daar kan ik wel een antwoord opgeven. Ik heb een vorm van autisme "pdd-nos" hier heeft het waarschijnlijk ook veel mee te maken jammer genoeg. ben je gediagnostiseerd door een proffesional? Ik baal daar soms ook erg om omdat het voor mij zelf uit mijn aard al niet makkelijk is om contacten te maken en dan dat er nog bij maakt het extra moeilijk. Heb je hier ooit hulp bij ontvangen? Heb je hier ooit wat dieper in kunnen gaan met iemand ervaren is met pdd-nos?
Ik zou het gewoon nou eens zonder al te veel moeite "vrienden" willen krijgen. en wat houd zonder al teveel moeite voor jou in? Ik bedoel maar dat ik inmiddels 22 jaar ben en nog steeds strijdig ben om vrienden te maken en te behouden.Vind jij dat leeftijd iets te maken heeft met vrienden krijgen/hebben/houden? Terwijl je dit al eerder had kunnen hebben, maar om een of andere reden elke keer niet wilWijs jij jezelf af op hetgeen dat je aangeeft dat het niet eerder is gelukt? Doe je dat met meerdere dingen tov het verleden? . En daarom zit ik daar ook zo erg mee.accepteer jij jezelf wel? Accepteer jij hoe de processen voor jou schijnbaar anders lopen dan bij anderen? (die misschien weer moeite hebben met andere facetten des levens). Zie jij je diagnose alleen als een belemmering of kun je ook de positieve dingen eruit halen voor jezelf?
Hier waakt de enige echte Barones
zondag 15 december 2013 om 20:10
@Barones,
Heb je hier ooit hulp bij ontvangen? Heb je hier ooit wat dieper in kunnen gaan met iemand ervaren is met pdd-nos?
Ja ik heb een jaar in therapie gezeten om aan me zelf te werken.
En ben wel het een en ander te weten gekomen over pdd-nos.
Maar het blijft lastig, denk ik.
en wat houd zonder al teveel moeite voor jou in?
Dat het "normaal" loopt zoals dat ze mij uitnodigen bijvoorbeeld. Ipv dat het bij mij gaat komen.
Vind jij dat leeftijd iets te maken heeft met vrienden krijgen/hebben/houden?
Ja nog al.. als ik kijk naar mijn broertje (15) heeft wel gewoon vrienden en hoeft er geen moeite voor te doen.
Wijs jij jezelf af op hetgeen dat je aangeeft dat het niet eerder is gelukt? Doe je dat met meerdere dingen tov het verleden?
Ja, op een of ander manier leef ik nog al in het verleden. en kom daar ook heel moeilijk uit omdat het maar blijft spelen.
accepteer jij jezelf wel? Accepteer jij hoe de processen voor jou schijnbaar anders lopen dan bij anderen? (die misschien weer moeite hebben met andere facetten des levens). Zie jij je diagnose alleen als een belemmering of kun je ook de positieve dingen eruit halen voor jezelf?
In het begin kon ik het totaal niet accepteren en zei ik dat het gewoon niet had. Maar met de tijd en alle dingen wat er gebeurt was vielen puzzel stukjes op z'n plaats en kon ik het enigs zien accepteren.
Heb je hier ooit hulp bij ontvangen? Heb je hier ooit wat dieper in kunnen gaan met iemand ervaren is met pdd-nos?
Ja ik heb een jaar in therapie gezeten om aan me zelf te werken.
En ben wel het een en ander te weten gekomen over pdd-nos.
Maar het blijft lastig, denk ik.
en wat houd zonder al teveel moeite voor jou in?
Dat het "normaal" loopt zoals dat ze mij uitnodigen bijvoorbeeld. Ipv dat het bij mij gaat komen.
Vind jij dat leeftijd iets te maken heeft met vrienden krijgen/hebben/houden?
Ja nog al.. als ik kijk naar mijn broertje (15) heeft wel gewoon vrienden en hoeft er geen moeite voor te doen.
Wijs jij jezelf af op hetgeen dat je aangeeft dat het niet eerder is gelukt? Doe je dat met meerdere dingen tov het verleden?
Ja, op een of ander manier leef ik nog al in het verleden. en kom daar ook heel moeilijk uit omdat het maar blijft spelen.
accepteer jij jezelf wel? Accepteer jij hoe de processen voor jou schijnbaar anders lopen dan bij anderen? (die misschien weer moeite hebben met andere facetten des levens). Zie jij je diagnose alleen als een belemmering of kun je ook de positieve dingen eruit halen voor jezelf?
In het begin kon ik het totaal niet accepteren en zei ik dat het gewoon niet had. Maar met de tijd en alle dingen wat er gebeurt was vielen puzzel stukjes op z'n plaats en kon ik het enigs zien accepteren.
