Psyche
alle pijlers
Naar de psycholoog
vrijdag 13 juni 2014 om 20:22
Een tijdje terug heb ik mij aangemeld voor gesprekken bij de psycholoog. Ik ben doorverwezen via de huisarts.
Ik ondervind momenteel problemen op werkgebied en in de privésfeer.
Een 1,5 jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb destijds ook bij de GGZ hulp gekregen, maar dat heb ik stopgezet. Ik voelde mij erg onbegrepen (ik had zowel lichamelijke klachten als psychische klachten en dingen liepen ook door elkaar). De onbegrip maakte, dat ik mij nog depressiever voelde.
Zowel artsen als psycholoog gaven aan dat ik wel een erg complexe casuïstiek had.
Het stopzetten van alle (psychische)hulp, heeft mij goed gedaan.
Momenteel ben ik er aan toe om weer met een psycholoog om tafel te zitten. Afgelopen week, heb ik een 1e kennismakingsgesprek gehad.
Toen ik 1,5 jaar geleden bij de psycholoog liep, geloofde ze ook vaak niet dat ik zo weinig sliep, of dat het niet goed met mij ging. Ik zat er immers zo fris en fruitig bij en ik kon nog lachen, etc.
Wat ik nu bij deze (nieuwe) psycholoog merk, is dat hij ook aangeeft dat ik niet depressief kan zijn(nu weet ik zelf ook niet of ik momenteel onder het kopje depressief val). Ik lach veel en ik kom goed over, zie er verzorgd uit, etc.
Terwijl ik aan het praten was, had ik ook wel door dat ik zelfverzekerd en goedlachs over kwam. Ik voelde mij op dat moment ook goed.
Tijdens een gesprek/moment kan ik mij heel goed voordoen. Terwijl ik mij later weer heel rot voel. Het is voor mij een overlevingsstrategie om positief over te komen, om mij later- als ik weer alleen ben en niets meer gepland heb- weer enorm rot te voelen.
Ik heb bovenstaande ook uitgelegd en dat als ik gekleed ben, alsof ik naar een feestje ga. Ik mij dus helemaal niet fijn voel. Pas als ik(bij wijze van) in joggingpak verschijn, dan gaat het goed met mij.
Wie herkend dit en hoe leg je dit uit aan een psycholoog?
Ik heb het dus wel open en eerlijk uitgelegd, maar weet niet zeker of het wel echt is binnengekomen bij hem. Zeker niet gezien mijn eerdere ervaringen.
Ik ondervind momenteel problemen op werkgebied en in de privésfeer.
Een 1,5 jaar geleden ben ik erg depressief geweest. Ik heb destijds ook bij de GGZ hulp gekregen, maar dat heb ik stopgezet. Ik voelde mij erg onbegrepen (ik had zowel lichamelijke klachten als psychische klachten en dingen liepen ook door elkaar). De onbegrip maakte, dat ik mij nog depressiever voelde.
Zowel artsen als psycholoog gaven aan dat ik wel een erg complexe casuïstiek had.
Het stopzetten van alle (psychische)hulp, heeft mij goed gedaan.
Momenteel ben ik er aan toe om weer met een psycholoog om tafel te zitten. Afgelopen week, heb ik een 1e kennismakingsgesprek gehad.
Toen ik 1,5 jaar geleden bij de psycholoog liep, geloofde ze ook vaak niet dat ik zo weinig sliep, of dat het niet goed met mij ging. Ik zat er immers zo fris en fruitig bij en ik kon nog lachen, etc.
Wat ik nu bij deze (nieuwe) psycholoog merk, is dat hij ook aangeeft dat ik niet depressief kan zijn(nu weet ik zelf ook niet of ik momenteel onder het kopje depressief val). Ik lach veel en ik kom goed over, zie er verzorgd uit, etc.
Terwijl ik aan het praten was, had ik ook wel door dat ik zelfverzekerd en goedlachs over kwam. Ik voelde mij op dat moment ook goed.
Tijdens een gesprek/moment kan ik mij heel goed voordoen. Terwijl ik mij later weer heel rot voel. Het is voor mij een overlevingsstrategie om positief over te komen, om mij later- als ik weer alleen ben en niets meer gepland heb- weer enorm rot te voelen.
Ik heb bovenstaande ook uitgelegd en dat als ik gekleed ben, alsof ik naar een feestje ga. Ik mij dus helemaal niet fijn voel. Pas als ik(bij wijze van) in joggingpak verschijn, dan gaat het goed met mij.
Wie herkend dit en hoe leg je dit uit aan een psycholoog?
Ik heb het dus wel open en eerlijk uitgelegd, maar weet niet zeker of het wel echt is binnengekomen bij hem. Zeker niet gezien mijn eerdere ervaringen.
vrijdag 13 juni 2014 om 20:34
@Meds. De huisarts heeft op de doorverwijzing(o.a.) gezet dat het ging om depressieve klachten en om die reden heb ik ook meerdere gesprekken bij een psycholoog gekregen (heeft geloof ik te maken met 1e of 2e lijns hulp)
@Bella. Dat is ook de reden dat ik de vorige keer gestopt ben, vanwege de onbegrip. En ook omdat ik het gewoonweg slechte zaak vind dat ze niet verder kunnen kijken.
@Bella. Dat is ook de reden dat ik de vorige keer gestopt ben, vanwege de onbegrip. En ook omdat ik het gewoonweg slechte zaak vind dat ze niet verder kunnen kijken.
vrijdag 13 juni 2014 om 20:55
Er loopt een hoop bagger aan psychologen rond hoor. Je hoeft er niet vanuit te gaan dat het een goede is als hij geeneens door je verdedigingsmechanisme/masker kan prikken. Je bent heus niet de enige die haar klachten zo presenteerd, dus ik vraag me af hoeveel ervaring ie heeft met patiënten.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 13 juni 2014 om 20:59
Ik ben ook altijd open en eerlijk naar hulpverleners toe over mijn ervaringen uit het verleden, en dat dat vaak ook verklaart waarom ik zo reageer.
Als ik hulpverlener was, zou ik een andere vraag stellen: wat moet ik doen om te zorgen dat jij geen toneelstukje bij mij speelt? En wat ga jij doen om dat toneelstukje niet meer te spelen?
Lijkt mij dat je zelfs je eerste behandeldoel al hebt:
Hoe oud is je psych trouwens? Ervaring kan ook behoorlijk wat verschil maken. Ik kan aardig praten en was 2 psychologen verder voor ik iemand had die zich niet onderuit liet kletsen door mij. Toen snapten ze ook opeens dat ik een psycholoog wou en geen SPV'er...
Als ik hulpverlener was, zou ik een andere vraag stellen: wat moet ik doen om te zorgen dat jij geen toneelstukje bij mij speelt? En wat ga jij doen om dat toneelstukje niet meer te spelen?
Lijkt mij dat je zelfs je eerste behandeldoel al hebt:
Hoe oud is je psych trouwens? Ervaring kan ook behoorlijk wat verschil maken. Ik kan aardig praten en was 2 psychologen verder voor ik iemand had die zich niet onderuit liet kletsen door mij. Toen snapten ze ook opeens dat ik een psycholoog wou en geen SPV'er...
vrijdag 13 juni 2014 om 21:05
Ik zou het ook aankaarten.
Een goede psycholoog heeft echt wel door dat je mooi weer zit te spelen en weet feilloos de vinger op de zere plek te leggen.
Je bent echt niet de eerste en enige die ooit bij een psycholoog net doet alsof.
Ik denk dat elke goede psycholoog er vanuit kan gaan de nieuwe klanten niet direct hun hele kwetsbaarheid op tafel gooien.
De mijne wist altijd prima als ik aan het "spelen" was en liet me dan altijd even mijn gang gaan om vervolgens gewoon weer verder te gaan met het punt waar het om ging.
Succes, de juiste psycholoog kan veel voor je betekenen.
Een goede psycholoog heeft echt wel door dat je mooi weer zit te spelen en weet feilloos de vinger op de zere plek te leggen.
Je bent echt niet de eerste en enige die ooit bij een psycholoog net doet alsof.
Ik denk dat elke goede psycholoog er vanuit kan gaan de nieuwe klanten niet direct hun hele kwetsbaarheid op tafel gooien.
De mijne wist altijd prima als ik aan het "spelen" was en liet me dan altijd even mijn gang gaan om vervolgens gewoon weer verder te gaan met het punt waar het om ging.
Succes, de juiste psycholoog kan veel voor je betekenen.
vrijdag 13 juni 2014 om 21:06
Ik heb nu een jonge psycholoog. Zelf vind ik dat heel fijn. Ik heb van te voren alleen aangegeven dat ik een man wilde en absoluut geen (oudere)vrouw.
In het verleden een paar oudere(50+) gehad en dat beviel mij allerminst. Puur vanwege de gesprekstechnieken (ik heb daar zelf ook les in gehad en stoor me dus snel aan slechte gesprekstechnieken) en dat ze het vaak over andere cliënten hebben(is mijn ervaring).
Voorheen draaide ik de gesprekken ook wel om, omdat psychologen/therapeuten het ook fijn vinden om te kletsen. Dus stelde ik de vragen ipv andersom
Nu doe ik dat bewust niet meer en ik lach ook niet om iets te verdoezelen. Maar ik ga gewoon in die modus. Ik kan het niet tegenhouden.
In het verleden een paar oudere(50+) gehad en dat beviel mij allerminst. Puur vanwege de gesprekstechnieken (ik heb daar zelf ook les in gehad en stoor me dus snel aan slechte gesprekstechnieken) en dat ze het vaak over andere cliënten hebben(is mijn ervaring).
Voorheen draaide ik de gesprekken ook wel om, omdat psychologen/therapeuten het ook fijn vinden om te kletsen. Dus stelde ik de vragen ipv andersom
Nu doe ik dat bewust niet meer en ik lach ook niet om iets te verdoezelen. Maar ik ga gewoon in die modus. Ik kan het niet tegenhouden.
vrijdag 13 juni 2014 om 21:08
quote:wazig schreef op 13 juni 2014 @ 21:06:
Ik heb nu een jonge psycholoog. Zelf vind ik dat heel fijn. Ik heb van te voren alleen aangegeven dat ik een man wilde en absoluut geen (oudere)vrouw.
In het verleden een paar oudere(50+) gehad en dat beviel mij allerminst. Puur vanwege de gesprekstechnieken (ik heb daar zelf ook les in gehad en stoor me dus snel aan slechte gesprekstechnieken) en dat ze het vaak over andere cliënten hebben(is mijn ervaring).
Voorheen draaide ik de gesprekken ook wel om, omdat psychologen/therapeuten het ook fijn vinden om te kletsen. Dus stelde ik de vragen ipv andersom
Nu doe ik dat bewust niet meer en ik lach ook niet om iets te verdoezelen. Maar ik ga gewoon in die modus. Ik kan het niet tegenhouden.
Die modus is zelfbescherming.
Het lijkt me goed als je je wat meer overgeeft aan het proces en wat minder de controle probeert te houden. Dat is een keuze die je zelf moet maken, je moet de psycholoog ook de kans geven om je te helpen.
Ik heb nu een jonge psycholoog. Zelf vind ik dat heel fijn. Ik heb van te voren alleen aangegeven dat ik een man wilde en absoluut geen (oudere)vrouw.
In het verleden een paar oudere(50+) gehad en dat beviel mij allerminst. Puur vanwege de gesprekstechnieken (ik heb daar zelf ook les in gehad en stoor me dus snel aan slechte gesprekstechnieken) en dat ze het vaak over andere cliënten hebben(is mijn ervaring).
Voorheen draaide ik de gesprekken ook wel om, omdat psychologen/therapeuten het ook fijn vinden om te kletsen. Dus stelde ik de vragen ipv andersom
Nu doe ik dat bewust niet meer en ik lach ook niet om iets te verdoezelen. Maar ik ga gewoon in die modus. Ik kan het niet tegenhouden.
Die modus is zelfbescherming.
Het lijkt me goed als je je wat meer overgeeft aan het proces en wat minder de controle probeert te houden. Dat is een keuze die je zelf moet maken, je moet de psycholoog ook de kans geven om je te helpen.
vrijdag 13 juni 2014 om 21:27
Ja het is inderdaad puur zelfbescherming.
Ik vind het inderdaad moeilijk om mij over te geven. Al had ik mijn hulpvragen en alle (relevante)dingen die ik de laatste jaren heb meegemaakt in een schema op papier gezet. Zodat ik juist heel open over zou komen.
Ik moet erbij zeggen dat ik last heb van vergeetachtigheid.
Stel dat ik op een maandag tegen een vriendin vertel dat ik dinsdag iets heel spannends te doen heb en zij vraagt vrijdag aan mij "en hoe was het dinsdag". Dat ik dan verbaasd kan reageren omdat ik gewoonweg niet meer weet dat er dinsdag iets spannend stond te gebeuren.
Mijn vergeetachtigheid is al wel minder ernstig dan voorheen, maar daardoor kan ik dus wel anders reageren op vragen en vandaar dat ik het liefst ook dingen op papier zet. Dan kan ik niets vergeten.ook niet bij de psycholoog.
Ik vind het inderdaad moeilijk om mij over te geven. Al had ik mijn hulpvragen en alle (relevante)dingen die ik de laatste jaren heb meegemaakt in een schema op papier gezet. Zodat ik juist heel open over zou komen.
Ik moet erbij zeggen dat ik last heb van vergeetachtigheid.
Stel dat ik op een maandag tegen een vriendin vertel dat ik dinsdag iets heel spannends te doen heb en zij vraagt vrijdag aan mij "en hoe was het dinsdag". Dat ik dan verbaasd kan reageren omdat ik gewoonweg niet meer weet dat er dinsdag iets spannend stond te gebeuren.
Mijn vergeetachtigheid is al wel minder ernstig dan voorheen, maar daardoor kan ik dus wel anders reageren op vragen en vandaar dat ik het liefst ook dingen op papier zet. Dan kan ik niets vergeten.ook niet bij de psycholoog.
vrijdag 13 juni 2014 om 21:53
Ik had hetzelfde probleem totdat ik met een fris en fruitig hoofd vertelde dat als ik geen hulp zou krijgen, ik er niet lang meer zou zijn. Let wel: ik was eerlijk over wat ik voelde ongeacht hoe ik overkwam op anderen. Het was geen zucht naar drama, maar een state of fact.
Je gaat tijdelijk een vertrouwensband aan en als jij voelt dat je met deze psycholoog niet verder komt, vraag gerust om een ander. Mensen uit mijn omgeving gaven mij deze tip nav hun ervaringen met psychologen waar het niet zo mee wilde vlotten. Uiteindelijk kwamen ze bij de juiste uit en dat heeft hun herstel enorm geholpen. Terwijl ik in de veronderstelling was dat de psych die je krijgt, daar moet je de klus maar mee zien te klaren. Geen idee dat ik een keus had, hoe naïef dat ook klinkt, ik was echt een leek op dat gebied.
Houd voor ogen dat dit om jouw gezondheid en levensgeluk gaat en dat je best kritisch mag/moet zijn in wie jou daarmee verder helpt.
Sterkte!
Je gaat tijdelijk een vertrouwensband aan en als jij voelt dat je met deze psycholoog niet verder komt, vraag gerust om een ander. Mensen uit mijn omgeving gaven mij deze tip nav hun ervaringen met psychologen waar het niet zo mee wilde vlotten. Uiteindelijk kwamen ze bij de juiste uit en dat heeft hun herstel enorm geholpen. Terwijl ik in de veronderstelling was dat de psych die je krijgt, daar moet je de klus maar mee zien te klaren. Geen idee dat ik een keus had, hoe naïef dat ook klinkt, ik was echt een leek op dat gebied.
Houd voor ogen dat dit om jouw gezondheid en levensgeluk gaat en dat je best kritisch mag/moet zijn in wie jou daarmee verder helpt.
Sterkte!
vrijdag 13 juni 2014 om 22:35
quote:wazig schreef op 13 juni 2014 @ 22:24:
Dankjewel Sensy, voor je reactie en tips . Ook "fijn" om te weten dat ik niet de enige ben die zo bij een therapeut zit.
Meer mensen zitten bij de psych dan je durft te dromen Het leven is nu eenmaal niet zo simpel en met alle nare jeugdtrauma's die naar boven drijven en dagelijks functioneren in de weg zitten, is hulp gewoon een noodzaak.
Hoop echt dat je de juiste vindt en je niet bezwaard gaat voelen over hoe je overkomt. Dat is het laatste waar je je druk om moet maken.
Dankjewel Sensy, voor je reactie en tips . Ook "fijn" om te weten dat ik niet de enige ben die zo bij een therapeut zit.
Meer mensen zitten bij de psych dan je durft te dromen Het leven is nu eenmaal niet zo simpel en met alle nare jeugdtrauma's die naar boven drijven en dagelijks functioneren in de weg zitten, is hulp gewoon een noodzaak.
Hoop echt dat je de juiste vindt en je niet bezwaard gaat voelen over hoe je overkomt. Dat is het laatste waar je je druk om moet maken.
vrijdag 13 juni 2014 om 23:12
Nee, ik moet zelfs nog beginnen. Maar heb bij de intakegesprekken alvast kennis gemaakt met één van de behandelende therapeuten. Wat mij opviel aan hun 'aanpak' in de gesprekken, is dat ze me als gelijkwaardige behandelen. Exact dát gevoel heb ik nodig om verder te kunnen komen met therapie.
De eerste 2 psychologen hiervoor gaven aan dat ze me niet konden helpen. Het probleem was te complex. Ik ben via via uiteindelijk op de juiste plek terechtgekomen.
Je had het in je OP over complexe casuïstiek. Google eens op de therapievorm PMT en schematherapie. Misschien helpt jou dat om wat meer richting te krijgen in wat je precies nodig hebt.
De eerste 2 psychologen hiervoor gaven aan dat ze me niet konden helpen. Het probleem was te complex. Ik ben via via uiteindelijk op de juiste plek terechtgekomen.
Je had het in je OP over complexe casuïstiek. Google eens op de therapievorm PMT en schematherapie. Misschien helpt jou dat om wat meer richting te krijgen in wat je precies nodig hebt.
vrijdag 13 juni 2014 om 23:18
