Psyche
alle pijlers
narcistisch persoon
dinsdag 7 april 2015 om 14:53
Ik wist niet zo goed wat ik voor onderwerp moest neerzette, gaat over zoveel in een dat dit het het beste verwoord denk ik. Laten we bij het begin beginnen
Nu zeker 3 en half jaar geleden leerde ik een jongen kennen, laten we heb ff D. Noemen wel zo makkelijk:). Ik was toen nog net geen 17 en vrij naief als je het me nu vraagt. Alles wat leuk lief en gezellig behalve paps en mams. Afijn D was op dat moment 23 en wij hadden wel een klink, zo voelde het toen tenminste. Ik was een meisje dat feestte maar daarnaast ook hard werkte om dat allemaal te kunnen betalen. Ik ging naar school voor een mbo4 opleiding en had de wind aardig in mijn rug zitten.. (als zeg ik het zelf) Waar de leuke lieve jongen in eens omgeslagen is in de persoon die uit eindelijke voor mij is geworden weet ik nog steeds niet.. Maar mijn wereldje is met de tijd dat wij samen zijn geweest steeds kleiner geworden.. Ik ben gestopt met mijn horeca opleiding ben half jaar gaan werken en daarna een andere opleiding gestart. Vriendinnen die tegen mij zeide dat hij niet goed voor me was werden door hem beetje uit mijn leven verbannen.. Het ging zelfs zo ver dat ik niet alleen met mijn ouders en/of zussen op stap kon zonder berichtjes te krijgen dat ik niet te vertrouwen was en dat die hoopte dat de ander beter was als hem.. (er is nooit een ander geweest, ik heb hem ook nooit een aanleiding gegeven dat die er zou zijn) terwijl mijn wereldje steeds kleiner werd en ik dus steeds opstandiger tegen hem ging doen eigenlijk hoe meer ruzies wij kregen. De onderwerpen vliegen uit een van de bovenstaande berichtjes doet wie het eten dit keer zou betalen. Deze ruzies werden ook steeds heftiger... En hoe agressiever hij reageerde op mijn (n mijn ogen dood gewone vragen) kroop ik steeds verder en mn schulpje.. Dit maakte hem dan nog bozer en zo heb ik menige keren gevoelt hoeveel kracht hij had en hoe hij dat kon gebruiken. (ik hoor het commentaar al bij zo iemand blijf je toch niet) Het heeft me uit eindelijke ruim een jaar (misschien zelfs wel langer) om daadwerkelijk de kracht te vinden om bij hem weg te gaan. Ik had wel al eerder pogingen ondernomen maar altijd terug gegaan omdat ik bang was dat de me wat zou aan doen.. Nu bijna een jaar geleden ben ik weg gegaan, Mede dankzij vrienden die heb in die tijd heb leren kennen. We zijn bijna een jaar verder maar in mijn hoofd pluk er nog elke dag de vruchten van.. Mensen toelaten in mijn leven durf ik niet en nu ik een nieuwe vriend heb ben ik bang dat alles van vooraf aan begint waardoor een goede en stabiele relatie opbouwen op het moment onmogelijk lijkt.
Geen idee waarom maar ik had de behoefte om is meningen van andere te horen! Medelijde hoef ik niet het heeft me sterker gemaakt.. Alleen ben ik bang dat het zich herhaalt waardoor ik me heel klein voel af en toe.. Ik ben benieuwd naar de meningen en of ervaringen van andere of dit soort of soort gelijke situaties!
lots of love
xoxoxox
Nu zeker 3 en half jaar geleden leerde ik een jongen kennen, laten we heb ff D. Noemen wel zo makkelijk:). Ik was toen nog net geen 17 en vrij naief als je het me nu vraagt. Alles wat leuk lief en gezellig behalve paps en mams. Afijn D was op dat moment 23 en wij hadden wel een klink, zo voelde het toen tenminste. Ik was een meisje dat feestte maar daarnaast ook hard werkte om dat allemaal te kunnen betalen. Ik ging naar school voor een mbo4 opleiding en had de wind aardig in mijn rug zitten.. (als zeg ik het zelf) Waar de leuke lieve jongen in eens omgeslagen is in de persoon die uit eindelijke voor mij is geworden weet ik nog steeds niet.. Maar mijn wereldje is met de tijd dat wij samen zijn geweest steeds kleiner geworden.. Ik ben gestopt met mijn horeca opleiding ben half jaar gaan werken en daarna een andere opleiding gestart. Vriendinnen die tegen mij zeide dat hij niet goed voor me was werden door hem beetje uit mijn leven verbannen.. Het ging zelfs zo ver dat ik niet alleen met mijn ouders en/of zussen op stap kon zonder berichtjes te krijgen dat ik niet te vertrouwen was en dat die hoopte dat de ander beter was als hem.. (er is nooit een ander geweest, ik heb hem ook nooit een aanleiding gegeven dat die er zou zijn) terwijl mijn wereldje steeds kleiner werd en ik dus steeds opstandiger tegen hem ging doen eigenlijk hoe meer ruzies wij kregen. De onderwerpen vliegen uit een van de bovenstaande berichtjes doet wie het eten dit keer zou betalen. Deze ruzies werden ook steeds heftiger... En hoe agressiever hij reageerde op mijn (n mijn ogen dood gewone vragen) kroop ik steeds verder en mn schulpje.. Dit maakte hem dan nog bozer en zo heb ik menige keren gevoelt hoeveel kracht hij had en hoe hij dat kon gebruiken. (ik hoor het commentaar al bij zo iemand blijf je toch niet) Het heeft me uit eindelijke ruim een jaar (misschien zelfs wel langer) om daadwerkelijk de kracht te vinden om bij hem weg te gaan. Ik had wel al eerder pogingen ondernomen maar altijd terug gegaan omdat ik bang was dat de me wat zou aan doen.. Nu bijna een jaar geleden ben ik weg gegaan, Mede dankzij vrienden die heb in die tijd heb leren kennen. We zijn bijna een jaar verder maar in mijn hoofd pluk er nog elke dag de vruchten van.. Mensen toelaten in mijn leven durf ik niet en nu ik een nieuwe vriend heb ben ik bang dat alles van vooraf aan begint waardoor een goede en stabiele relatie opbouwen op het moment onmogelijk lijkt.
Geen idee waarom maar ik had de behoefte om is meningen van andere te horen! Medelijde hoef ik niet het heeft me sterker gemaakt.. Alleen ben ik bang dat het zich herhaalt waardoor ik me heel klein voel af en toe.. Ik ben benieuwd naar de meningen en of ervaringen van andere of dit soort of soort gelijke situaties!
lots of love
xoxoxox
dinsdag 7 april 2015 om 15:34
quote:veugeltjee schreef op 07 april 2015 @ 15:30:
Mensen ik weet dat ik fouten heb gemaakt ook in deze relatie, ik weet dat dit nooit ha dmogen toelaten en dat het mijn eigen schuld is dat het zo ver is gekomen. Het gaat mij om het herstel! Ik wil hem niet die macht gunne om mij in zijn macht te hebben.. niet langer iig..Nog even een aanvulling, ik heb van hem gehouden zoals ik nooit meer van iemand anders zal houden. En ik weet dat ik fouten heb gemaakt.. Maar als iemand mij geestelijk zo naar beneden haalt door me niet te vertrouwen, respectloos met mij om te gaan, te minachten of wat dan ook dan ga je aan jezelf te twijfelen. En het eenige wat hij altijd zei was dat het aan mij lag! Ik heb mijn familie en vrienden mijn rug toe gekeerd om hem te laten zien hoeveel ik van hem hou. ik heb altijd alles gedaan om hem te helpen en te steunen en lief te hebben.. ik had bij hem weg moeten gaan inderdaad maar dan moet iemand wel die kracht en die moed hebben en dat had ik niet omdat ik me eenzaam voelde in mijn relatie.. ik ben geen slachtoffer ik wilde gewoon weten hoe mensen met zulke situaties zijn om gegaan dat ze zich niet los kunnen krijgen van het verleden..
Mensen ik weet dat ik fouten heb gemaakt ook in deze relatie, ik weet dat dit nooit ha dmogen toelaten en dat het mijn eigen schuld is dat het zo ver is gekomen. Het gaat mij om het herstel! Ik wil hem niet die macht gunne om mij in zijn macht te hebben.. niet langer iig..Nog even een aanvulling, ik heb van hem gehouden zoals ik nooit meer van iemand anders zal houden. En ik weet dat ik fouten heb gemaakt.. Maar als iemand mij geestelijk zo naar beneden haalt door me niet te vertrouwen, respectloos met mij om te gaan, te minachten of wat dan ook dan ga je aan jezelf te twijfelen. En het eenige wat hij altijd zei was dat het aan mij lag! Ik heb mijn familie en vrienden mijn rug toe gekeerd om hem te laten zien hoeveel ik van hem hou. ik heb altijd alles gedaan om hem te helpen en te steunen en lief te hebben.. ik had bij hem weg moeten gaan inderdaad maar dan moet iemand wel die kracht en die moed hebben en dat had ik niet omdat ik me eenzaam voelde in mijn relatie.. ik ben geen slachtoffer ik wilde gewoon weten hoe mensen met zulke situaties zijn om gegaan dat ze zich niet los kunnen krijgen van het verleden..
dinsdag 7 april 2015 om 15:35
quote:yette schreef op 07 april 2015 @ 15:32:
[...]
Toen ik deze post las, dacht ik eerst: 'Fijn, enig zelfinzicht...' tot je laatste zin. In mijn ogen is het een kip-ei verhaal. Zolang je niet inziet dat het er niet alleen om gaat 'hoe ze dat aanpakken', loop je in elke sociale situatie het risico om over je heen te laten lopen. Jij bent namelijk zelf de eerst verantwoordelijke voor het bewaken van je grenzen!Het ging me hier voornamelijk even over mij isoleren van mijn familie en vrienden. verder heb ik daar gee bedoelingen mee gehad..
[...]
Toen ik deze post las, dacht ik eerst: 'Fijn, enig zelfinzicht...' tot je laatste zin. In mijn ogen is het een kip-ei verhaal. Zolang je niet inziet dat het er niet alleen om gaat 'hoe ze dat aanpakken', loop je in elke sociale situatie het risico om over je heen te laten lopen. Jij bent namelijk zelf de eerst verantwoordelijke voor het bewaken van je grenzen!Het ging me hier voornamelijk even over mij isoleren van mijn familie en vrienden. verder heb ik daar gee bedoelingen mee gehad..
dinsdag 7 april 2015 om 15:37
quote:veugeltjee schreef op 07 april 2015 @ 15:34:
[...]
Nog even een aanvulling, ik heb van hem gehouden zoals ik nooit meer van iemand anders zal houden. En ik weet dat ik fouten heb gemaakt.. Maar als iemand mij geestelijk zo naar beneden haalt door me niet te vertrouwen, respectloos met mij om te gaan, te minachten of wat dan ook dan ga je aan jezelf te twijfelen. En het eenige wat hij altijd zei was dat het aan mij lag! Ik heb mijn familie en vrienden mijn rug toe gekeerd om hem te laten zien hoeveel ik van hem hou. ik heb altijd alles gedaan om hem te helpen en te steunen en lief te hebben.. ik had bij hem weg moeten gaan inderdaad maar dan moet iemand wel die kracht en die moed hebben en dat had ik niet omdat ik me eenzaam voelde in mijn relatie.. ik ben geen slachtoffer ik wilde gewoon weten hoe mensen met zulke situaties zijn om gegaan dat ze zich niet los kunnen krijgen van het verleden..
Therapie. En heel hard gewerkt aan het grenzen bewaken.
Tot die tijd bleef ik van rotte relatie in rotte relatie rollen.
[...]
Nog even een aanvulling, ik heb van hem gehouden zoals ik nooit meer van iemand anders zal houden. En ik weet dat ik fouten heb gemaakt.. Maar als iemand mij geestelijk zo naar beneden haalt door me niet te vertrouwen, respectloos met mij om te gaan, te minachten of wat dan ook dan ga je aan jezelf te twijfelen. En het eenige wat hij altijd zei was dat het aan mij lag! Ik heb mijn familie en vrienden mijn rug toe gekeerd om hem te laten zien hoeveel ik van hem hou. ik heb altijd alles gedaan om hem te helpen en te steunen en lief te hebben.. ik had bij hem weg moeten gaan inderdaad maar dan moet iemand wel die kracht en die moed hebben en dat had ik niet omdat ik me eenzaam voelde in mijn relatie.. ik ben geen slachtoffer ik wilde gewoon weten hoe mensen met zulke situaties zijn om gegaan dat ze zich niet los kunnen krijgen van het verleden..
Therapie. En heel hard gewerkt aan het grenzen bewaken.
Tot die tijd bleef ik van rotte relatie in rotte relatie rollen.
dinsdag 7 april 2015 om 15:40
quote:veugeltjee schreef op 07 april 2015 @ 15:34:
[...]
Nog even een aanvulling, ik heb van hem gehouden zoals ik nooit meer van iemand anders zal houden. jawel, je gaat weer van mensen houden. En nog mooier: mensen gaan van jou houden. En dat versterkt elkaar en pas dan weet je, hoe houden van echt voelt
[...]
Nog even een aanvulling, ik heb van hem gehouden zoals ik nooit meer van iemand anders zal houden. jawel, je gaat weer van mensen houden. En nog mooier: mensen gaan van jou houden. En dat versterkt elkaar en pas dan weet je, hoe houden van echt voelt
dinsdag 7 april 2015 om 15:44
Ik heb ook in eenzelfde relatie gezeten. En nu, 9 jaar later, heb ik nog wel eens flashbacks.
Maar je moet vooral kijken naar hoe jij het hem mogelijk hebt gemaakt je zo te laten beinvloeden.
Voor mezelf sprekend, ik wilde HEM gelukkig maken. En als hij dus moe was, of boos, of verdrietig, dan mocht hij zich op mij afreageren. Want dat vond ik een teken van liefde. Hij had een zware en moeilijke jeugd gehad. Dat vond ik heel erg, want mijn jeugd was leuk. Dus ik wilde hem helpen bij de rest van zijn leven. Ik wilde hem steunen door dik en dun.
Andere mensen gaven op hem af en ik stond vierkant achter hem en ik verdedigde hem met hand en tand. Want ik was de enige die wist hoe hij echt was, hoe hij kon zijn als ik hem maar gewoon kon laten inzien en kon leren dat de wereld niet zo gemeen is als hij dacht...
Tja, dus als je alles van iemand pikt vanwege een slechte jeugd en omdat hij volgens eigen zeggen niet wist hoe het anders moet, dan is het verdomde lastig om bij zo iemand weg te gaan. Want dan geef jij hem óók op, terwijl je hem wil redden.
Bij mij was het echter bittere noodzaak, want het ging te ver met de fysieke mishandelingen. Maar dus nog altijd kan ik aan situaties denken die mij plotseling te binnen schieten en dan schrik ik van mezelf en hoe ik met die situatie om ben gegaan toen.
Maar je moet vooral kijken naar hoe jij het hem mogelijk hebt gemaakt je zo te laten beinvloeden.
Voor mezelf sprekend, ik wilde HEM gelukkig maken. En als hij dus moe was, of boos, of verdrietig, dan mocht hij zich op mij afreageren. Want dat vond ik een teken van liefde. Hij had een zware en moeilijke jeugd gehad. Dat vond ik heel erg, want mijn jeugd was leuk. Dus ik wilde hem helpen bij de rest van zijn leven. Ik wilde hem steunen door dik en dun.
Andere mensen gaven op hem af en ik stond vierkant achter hem en ik verdedigde hem met hand en tand. Want ik was de enige die wist hoe hij echt was, hoe hij kon zijn als ik hem maar gewoon kon laten inzien en kon leren dat de wereld niet zo gemeen is als hij dacht...
Tja, dus als je alles van iemand pikt vanwege een slechte jeugd en omdat hij volgens eigen zeggen niet wist hoe het anders moet, dan is het verdomde lastig om bij zo iemand weg te gaan. Want dan geef jij hem óók op, terwijl je hem wil redden.
Bij mij was het echter bittere noodzaak, want het ging te ver met de fysieke mishandelingen. Maar dus nog altijd kan ik aan situaties denken die mij plotseling te binnen schieten en dan schrik ik van mezelf en hoe ik met die situatie om ben gegaan toen.
dinsdag 7 april 2015 om 16:22
Ik heb ook in een zelfde soort relatie gezeten en ook ik word nog geregeld terug gezogen en beleef dan opnieuw gebeurtenissen.
Wat mij heel erg geholpen heeft, en nu nog steeds helpt is therapie. Hier heb ik geleerd hoe het kan dat ik me dit liet gebeuren. Bij mij was het zo dat ik dacht dat het aan mij lag, dus als ik maar lief genoeg was dan zal het wel goed komen, als ik maar naar hem zou luisteren dan hoefde hij me niet te slaan en als ik maar heel erg slank zou zijn hoefde hij me niet seksueel te mishandelen enz enz.
Nu weet ik dat hij ver over mijn grenzen heen gegaan is, en op dit moment leer ik in therapie om mijn grenzen te leren bewaken. Want daar gaat het om hoe bewaak je je eigen grenzen, waar liggen je grenzen en waarom laat je over je grenzen heen gaan.
Als je dit allemaal geleerd heb dan zal je er uiteindelijk sterker uitkomen
Wat mij heel erg geholpen heeft, en nu nog steeds helpt is therapie. Hier heb ik geleerd hoe het kan dat ik me dit liet gebeuren. Bij mij was het zo dat ik dacht dat het aan mij lag, dus als ik maar lief genoeg was dan zal het wel goed komen, als ik maar naar hem zou luisteren dan hoefde hij me niet te slaan en als ik maar heel erg slank zou zijn hoefde hij me niet seksueel te mishandelen enz enz.
Nu weet ik dat hij ver over mijn grenzen heen gegaan is, en op dit moment leer ik in therapie om mijn grenzen te leren bewaken. Want daar gaat het om hoe bewaak je je eigen grenzen, waar liggen je grenzen en waarom laat je over je grenzen heen gaan.
Als je dit allemaal geleerd heb dan zal je er uiteindelijk sterker uitkomen
dinsdag 7 april 2015 om 17:29
Er is een naam voor vrouwen die bij hun man blijven ondanks fysieke en geestelijke mishandeling, het battered wife syndrome, zoek maar eens op. Mijn moeder is tien jaar lang gebleven bij iemand die haar mishandelde. Ik ben op een gegeven moment wat dingen erover gaan lezen omdat ik wilde begrijpen waarom ze was gebleven, naast praktische problemen. Misschien vind je herkenning in het syndroom, misschien ook niet. Maar ik weet wel dat bouwen aan je gevoel voor eigenwaarde, heel belangrijk is.
Ik heb de cirkel doorbroken, mijn vriend zou me nooit mishandelen en we zijn al 23 jaar samen. Hij lijdt net als ik aan depressies en ik ken hem op zijn laagste punt. Hij kan irritant zijn, boze buien hebben maar is nooit bedreigend of intimiderend en gunt mij alle vrijheid en ruimte. Hij behandelt me heel anders dan mijn vader en stiefvader mijn moeder hebben behandeld, met respect en liefde. Mijn moeder heeft me een goed voorbeeld gegeven van de mannen die ik niet wil en ik had al jong door, dat ik vrijheid en respect nodig heb als zuurstof. Liefde ook maar geen liefde zonder respect.
Ik denk dat je ex ziekelijk jaloers was. Vaak komt dat door een enorme onzekerheid. Die heeft flink wat werk aan de winkel wbt zichzelf. Gelukkig is dat jouw zorg niet meer. Ik zou een allergie ontwikkelen tegen jaloers en bezitterig gedrag. Je weet nu precies hoe dat eruit ziet! Je bent expert geworden op dat gebied, tegen wil en dank. Maar nu herken je zo iemand van kilometers afstand. Doe er je voordeel mee, zou ik zeggen. Veel sterkte iig.
Ik heb de cirkel doorbroken, mijn vriend zou me nooit mishandelen en we zijn al 23 jaar samen. Hij lijdt net als ik aan depressies en ik ken hem op zijn laagste punt. Hij kan irritant zijn, boze buien hebben maar is nooit bedreigend of intimiderend en gunt mij alle vrijheid en ruimte. Hij behandelt me heel anders dan mijn vader en stiefvader mijn moeder hebben behandeld, met respect en liefde. Mijn moeder heeft me een goed voorbeeld gegeven van de mannen die ik niet wil en ik had al jong door, dat ik vrijheid en respect nodig heb als zuurstof. Liefde ook maar geen liefde zonder respect.
Ik denk dat je ex ziekelijk jaloers was. Vaak komt dat door een enorme onzekerheid. Die heeft flink wat werk aan de winkel wbt zichzelf. Gelukkig is dat jouw zorg niet meer. Ik zou een allergie ontwikkelen tegen jaloers en bezitterig gedrag. Je weet nu precies hoe dat eruit ziet! Je bent expert geworden op dat gebied, tegen wil en dank. Maar nu herken je zo iemand van kilometers afstand. Doe er je voordeel mee, zou ik zeggen. Veel sterkte iig.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
dinsdag 7 april 2015 om 17:49
Ik herken zo veel in de bovenstaande berichten, inderdaad dat hem wille helpen en hem niet opgeven. Ik ga vanavond even goed gesprek met mn zus aan (gelukkig mn beste vriendin en therapeut op moeilijke momenten) en ook ff therapie laten vallen.. weet dat zij ook ooit bij iemand is geweest om der grenzen goed aan te leren geven miss moet die ook maar gaan bezoeken!
Verder lieve mensen ik ben me eigen heel erg bewust van het feit dat ik dit heb toe gelaten niet echt bewust maar achteraf wist ik zo veel beter! Hij was zoiezo heel erg jaloers, kon het net vrienden uit zijn vrienden groep goed vinden en dat heeft inderdaad tot flinke ruzies geleid.. hij heeft nu een nieuwe vriendin en alhoewel ik hem al het geluk van de wereld gun (ook stom eigenlijk) ben ik zo bang voor dat meisje.. maargoed niet mijn probleem moet ik denken
Verder lieve mensen ik ben me eigen heel erg bewust van het feit dat ik dit heb toe gelaten niet echt bewust maar achteraf wist ik zo veel beter! Hij was zoiezo heel erg jaloers, kon het net vrienden uit zijn vrienden groep goed vinden en dat heeft inderdaad tot flinke ruzies geleid.. hij heeft nu een nieuwe vriendin en alhoewel ik hem al het geluk van de wereld gun (ook stom eigenlijk) ben ik zo bang voor dat meisje.. maargoed niet mijn probleem moet ik denken
dinsdag 7 april 2015 om 19:30
Hij hoeft niet hetzelfde bij haar te doen als bij jou. Als zij het hem niet toestaat en hem niet de ruimte geeft om haar te isoleren en in zijn controle te krijgen.
En jij kan gelukkig worden on een nieuwe relatie als je weet waar je grenzen loggen. Latere relaties hebben mij altijd met respect behandelt. En mijn man, daarvan kan ik me niet eens voorstellen dat hij zo zou kunnen doen.
Waar jij voor op moet passen zijn de mannen die meteen beginnen over moeilijke jeugd, over dat ze nu eenmaal zijn wie ze zijn, dat het allemaal de schuld van anderen is en dat ze willen dat jij verandert omwille van hen. Trap niet nog eens in die valkuil alsjeblieft.
En jij kan gelukkig worden on een nieuwe relatie als je weet waar je grenzen loggen. Latere relaties hebben mij altijd met respect behandelt. En mijn man, daarvan kan ik me niet eens voorstellen dat hij zo zou kunnen doen.
Waar jij voor op moet passen zijn de mannen die meteen beginnen over moeilijke jeugd, over dat ze nu eenmaal zijn wie ze zijn, dat het allemaal de schuld van anderen is en dat ze willen dat jij verandert omwille van hen. Trap niet nog eens in die valkuil alsjeblieft.
dinsdag 7 april 2015 om 21:31
woensdag 8 april 2015 om 00:17
Jullie haalden het slechtste in elkaar naar boven. En hadden andere manieren om ruzie te vermijden dat elkaar versterkt. Jij door toe te geven en hij door te schreeuwen en fysiek te zijn. En hoe meer jij toegaf, hoe meer hij kon schreeuwen.
Als jij op zo,n moment had gezegd; zeg doe jij eens even gewoon. We kunnen zaken gewoon uitpraten zonder er van alles bij te halen. Dan had je al een andere dynamiek gehad. Ook als jij de keuze had gemaakt om wel met je familie om te blijven gaan en wel je eigen leven te behouden. En dat zeg ik niet om rot te doen, maar om je te laten inzien dat jij keuzes hebt in je leven. Hoeveel van je eigen leven ben jij bereid op te offeren voor jet geluk van de ander? En wat krijg je daarvoor terug? En als je er niet genoeg voor terug krijgt of als het zelfs negatief is, dan mag je ermee stoppen voor het uit de hand loopt.
Ga naar een therapie voor huiselijk geweld, want dat is het geweest en daar kunnen ze je verder helpen.
Als jij op zo,n moment had gezegd; zeg doe jij eens even gewoon. We kunnen zaken gewoon uitpraten zonder er van alles bij te halen. Dan had je al een andere dynamiek gehad. Ook als jij de keuze had gemaakt om wel met je familie om te blijven gaan en wel je eigen leven te behouden. En dat zeg ik niet om rot te doen, maar om je te laten inzien dat jij keuzes hebt in je leven. Hoeveel van je eigen leven ben jij bereid op te offeren voor jet geluk van de ander? En wat krijg je daarvoor terug? En als je er niet genoeg voor terug krijgt of als het zelfs negatief is, dan mag je ermee stoppen voor het uit de hand loopt.
Ga naar een therapie voor huiselijk geweld, want dat is het geweest en daar kunnen ze je verder helpen.
woensdag 8 april 2015 om 00:41
Wat ik zelf doe om te voorkomen dat ik een relatie krijg zoals mijn moeder, is mezelf afvragen, kan ik alles doen wat ik wil doen, of houdt mijn vriend me in sommige dingen tegen? En ik kan nog steeds zeggen, de enige die mij tegenhoudt, ben ik zelf. Ook werk aan de winkel maar niet vanwege mijn vriend.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 8 april 2015 om 11:09
Ik weet dat wat jullie nu zeggen allemaql goed bedoelt is hoor... maar jullie moeten niet denken dat ik er nooit iets van heb gezegd of nooit hem op zijn punt heb gezet. Zo noemk et maar even. Ik ben ook heel vaak de deur uit gelopen omdat er dan gewoon geen gesprek met hem te voeren was en ik dan niet met hem gesprek wou. Ik heb werkelijk alles geprobeerd! Van gesprekken proberen te voeren tot terug schreeuwen tot de confrontatie uit de weg gaan. Werkelijk alles werkte tegen me... hem vooral zn gelijk geven en zeggen dat ik fout was (zelfs als dat alleen zijn mening was) en geloof mij als ik fout ben geef ik dat toe.. doe ik bij mijn nieuwe vriend ook nu... zelfs toen ik weg ging hebben we ruzie gekregen omdat ik aan het whatsappen was ( die stomme laatst gezien tijden 
)... soms vraag ik me af of die het allemaal bewust heeft gedaan ( fysiek zoiezo daar kies je voor) maar hoe die met me om ging bedel ik meer...
)... soms vraag ik me af of die het allemaal bewust heeft gedaan ( fysiek zoiezo daar kies je voor) maar hoe die met me om ging bedel ik meer...
woensdag 8 april 2015 om 13:59
Ja, ik heb me ook het schompes gewerkt om te kijken hoe ik tot ex door kon dringen. Van lief doen, tot terug schelden, ook slaan, weglopen... Het hielp allemaal geen zier. Alleen ja en amen zeggen en instemmen, hem zijn zin geven, daarmee was de ruzie voorbij. Anders niet.
Jij gaf hem de ruimte om je helemaal in zijn macht te krijgen. En nee, hij doet het niet bewust, zo van: laat ik dit meisje eens helemaal mij eigen maken en zorgen dat ze niets meer doet. Daar geloof ik niet van. En dat maakt het juist ook zo lastig, dit soort relaties.
En daarom is grenzen bewaken het allereerste wat je moet doen. Zodra je vriend zegt: moet je echt met vriendinnen stappen nu? Dan zeg je: ja dat ga ik doen! Als je vriend zegt: ik had zoooo graag met jou op de bank een filmpje willen kijken ipv naar je ouders... dan zeg jij: gaan we dat morgen doen lieverd, nu gaan we naar mijn ouders. Je mag ook thuisblijven, dan ga ik alleen.
Maar altijd toegeven aan zijn grillen, daarmee ga je je eigen grens over.
Ruziemaken met iemand die gewoon zijn zin wil hebben heeft dus geen zin. Op dat moment (als jij iets wil en hij iets anders) dan ga jij gewoon doen wat je gaan doen, al zou hij op zijn kop gaan staan. Als hij geen compromis wil sluiten, dan houdt het op. Maar je gaat je niet klein maken of dingen laten omdat hij dit wil. Daarmee gunt hij jou je geluk niet, alleen zijn eigen geluk. En hij mag er van alles bijslepen in de ruzie, maar het punt is: jij gaat het wel doen en daarmee basta.
Jij gaf hem de ruimte om je helemaal in zijn macht te krijgen. En nee, hij doet het niet bewust, zo van: laat ik dit meisje eens helemaal mij eigen maken en zorgen dat ze niets meer doet. Daar geloof ik niet van. En dat maakt het juist ook zo lastig, dit soort relaties.
En daarom is grenzen bewaken het allereerste wat je moet doen. Zodra je vriend zegt: moet je echt met vriendinnen stappen nu? Dan zeg je: ja dat ga ik doen! Als je vriend zegt: ik had zoooo graag met jou op de bank een filmpje willen kijken ipv naar je ouders... dan zeg jij: gaan we dat morgen doen lieverd, nu gaan we naar mijn ouders. Je mag ook thuisblijven, dan ga ik alleen.
Maar altijd toegeven aan zijn grillen, daarmee ga je je eigen grens over.
Ruziemaken met iemand die gewoon zijn zin wil hebben heeft dus geen zin. Op dat moment (als jij iets wil en hij iets anders) dan ga jij gewoon doen wat je gaan doen, al zou hij op zijn kop gaan staan. Als hij geen compromis wil sluiten, dan houdt het op. Maar je gaat je niet klein maken of dingen laten omdat hij dit wil. Daarmee gunt hij jou je geluk niet, alleen zijn eigen geluk. En hij mag er van alles bijslepen in de ruzie, maar het punt is: jij gaat het wel doen en daarmee basta.
woensdag 8 april 2015 om 17:27
)...
vrijdag 10 april 2015 om 22:44
Ik vind het wat makkelijk om tegen Veugel te zeggen dat ze het zelf heeft toe gelaten. Enig idee hoe zoiets erin sluipt waardoor je op een moment het gevoel hebt niet meer terug te kunnen? Inderdaad, ik herken het. Ook zo'n idioot gehad ja. En ook ik dacht nooit zoveel van iemand gehouden te hebben. Tot je er een tijd uit bent. Dan ga je je realiseren dat je eigenlijk nooit van het stuk verdriet gehouden hebt. En die weg naar buiten is zwaar en lang. Je voelt je soms nog rotter dan toen je met de minkukel was. En hoe komt dat? Omdat je gaandeweg een soort verslaving opbouwt aan de gek. Ondertussen word je geestelijk stukje bij beetje afgebroken zodat je inderdaad nog kan gaan denken dat het aan jou ligt. Hoe kun je grenzen aangeven als je die niet meer hebt? Het is niet voor iedereen zo makkelijk om grenzen te stellen en voor zichzelf te kiezen. Mijn grootste fout van mijn leven ligt al heel lang achter me maar als ik dit soort dingen weer lees kan ik me weer boos maken en komen de frustraties weer boven. You go Veugel en alle andere meiden die ontsnapt zijn uit het spinnenweb van een narcist.
vrijdag 10 april 2015 om 23:08
Natuurlijk heeft ze haar eigen aandeel en is het meer dan goed dat ze zich hiervan bewust is om het in het vervolg te voorkomen ja. Maar het is te makkelijk om vanaf de zijlijn commentaar te leveren over hoe ze het toen gedaan heeft. En met jou "ja" dacht ik dat je bedoelde dat je wist hoe zoiets kan ontstaan. Wat niet wegneemt dit in de toekomst te voorkomen natuurlijk.
vrijdag 10 april 2015 om 23:37
quote:Manonna schreef op 10 april 2015 @ 23:08:
Natuurlijk heeft ze haar eigen aandeel en is het meer dan goed dat ze zich hiervan bewust is om het in het vervolg te voorkomen ja. Maar het is te makkelijk om vanaf de zijlijn commentaar te leveren over hoe ze het toen gedaan heeft. En met jou "ja" dacht ik dat je bedoelde dat je wist hoe zoiets kan ontstaan. Wat niet wegneemt dit in de toekomst te voorkomen natuurlijk.Mijn ja is: ik weet hoe het ontstaat, ik weet hoe het voelt, ik weet nu wat de patronen zijn en daardoor kan ik herhaling voorkomen. Maar daarvoor heb ik wel eerst keihard aan mezelf moeten werken en me bewust moeten worden van wat mijn aandeel en rol is geweest in die relatie.
Natuurlijk heeft ze haar eigen aandeel en is het meer dan goed dat ze zich hiervan bewust is om het in het vervolg te voorkomen ja. Maar het is te makkelijk om vanaf de zijlijn commentaar te leveren over hoe ze het toen gedaan heeft. En met jou "ja" dacht ik dat je bedoelde dat je wist hoe zoiets kan ontstaan. Wat niet wegneemt dit in de toekomst te voorkomen natuurlijk.Mijn ja is: ik weet hoe het ontstaat, ik weet hoe het voelt, ik weet nu wat de patronen zijn en daardoor kan ik herhaling voorkomen. Maar daarvoor heb ik wel eerst keihard aan mezelf moeten werken en me bewust moeten worden van wat mijn aandeel en rol is geweest in die relatie.
vrijdag 10 april 2015 om 23:49
Dat heb ik precies zo meegemaakt. En ik weet ook wel dat ik de doos ben die het heeft toegelaten. Maar dat neemt niet weg dat het heel moeilijk is om los te komen van zo iemand en dat het een lange weg is om jezelf terug te vinden en zo sterk te worden het je nooit meer te laten gebeuren. Daarbij Veugeltje was 16, een kind nog. Ik vind niet dat men dan zo hard mag oordelen.
vrijdag 10 april 2015 om 23:56
quote:Manonna schreef op 10 april 2015 @ 23:49:
Dat heb ik precies zo meegemaakt. En ik weet ook wel dat ik de doos ben die het heeft toegelaten. Maar dat neemt niet weg dat het heel moeilijk is om los te komen van zo iemand en dat het een lange weg is om jezelf terug te vinden en zo sterk te worden het je nooit meer te laten gebeuren. Daarbij Veugeltje was 16, een kind nog. Ik vind niet dat men dan zo hard mag oordelen.
Ik vind het geen hard oordelen, het wel de waarheid en die is hard.
We kunnen allemaal gaan roepen hoe erg het is en hugjes sturen, maar daar schiet Veugeltje uiteindelijk helemaal niets mee op. Het heeft mij 2 relaties gekost om de patronen te herkennen, had iemand me maar eerder gezegd dat ik er ook een groot aandeel had in het in stand houden van de patronen (wat niet de verantwoording bij hem wegneemt!) ipv mee te huilen dat het allemaal zo zielig en zwaar was.
Dat heb ik precies zo meegemaakt. En ik weet ook wel dat ik de doos ben die het heeft toegelaten. Maar dat neemt niet weg dat het heel moeilijk is om los te komen van zo iemand en dat het een lange weg is om jezelf terug te vinden en zo sterk te worden het je nooit meer te laten gebeuren. Daarbij Veugeltje was 16, een kind nog. Ik vind niet dat men dan zo hard mag oordelen.
Ik vind het geen hard oordelen, het wel de waarheid en die is hard.
We kunnen allemaal gaan roepen hoe erg het is en hugjes sturen, maar daar schiet Veugeltje uiteindelijk helemaal niets mee op. Het heeft mij 2 relaties gekost om de patronen te herkennen, had iemand me maar eerder gezegd dat ik er ook een groot aandeel had in het in stand houden van de patronen (wat niet de verantwoording bij hem wegneemt!) ipv mee te huilen dat het allemaal zo zielig en zwaar was.
zaterdag 11 april 2015 om 00:06
