narcistisch persoon

07-04-2015 14:53 58 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik wist niet zo goed wat ik voor onderwerp moest neerzette, gaat over zoveel in een dat dit het het beste verwoord denk ik. Laten we bij het begin beginnen



Nu zeker 3 en half jaar geleden leerde ik een jongen kennen, laten we heb ff D. Noemen wel zo makkelijk:). Ik was toen nog net geen 17 en vrij naief als je het me nu vraagt. Alles wat leuk lief en gezellig behalve paps en mams. Afijn D was op dat moment 23 en wij hadden wel een klink, zo voelde het toen tenminste. Ik was een meisje dat feestte maar daarnaast ook hard werkte om dat allemaal te kunnen betalen. Ik ging naar school voor een mbo4 opleiding en had de wind aardig in mijn rug zitten.. (als zeg ik het zelf) Waar de leuke lieve jongen in eens omgeslagen is in de persoon die uit eindelijke voor mij is geworden weet ik nog steeds niet.. Maar mijn wereldje is met de tijd dat wij samen zijn geweest steeds kleiner geworden.. Ik ben gestopt met mijn horeca opleiding ben half jaar gaan werken en daarna een andere opleiding gestart. Vriendinnen die tegen mij zeide dat hij niet goed voor me was werden door hem beetje uit mijn leven verbannen.. Het ging zelfs zo ver dat ik niet alleen met mijn ouders en/of zussen op stap kon zonder berichtjes te krijgen dat ik niet te vertrouwen was en dat die hoopte dat de ander beter was als hem.. (er is nooit een ander geweest, ik heb hem ook nooit een aanleiding gegeven dat die er zou zijn) terwijl mijn wereldje steeds kleiner werd en ik dus steeds opstandiger tegen hem ging doen eigenlijk hoe meer ruzies wij kregen. De onderwerpen vliegen uit een van de bovenstaande berichtjes doet wie het eten dit keer zou betalen. Deze ruzies werden ook steeds heftiger... En hoe agressiever hij reageerde op mijn (n mijn ogen dood gewone vragen) kroop ik steeds verder en mn schulpje.. Dit maakte hem dan nog bozer en zo heb ik menige keren gevoelt hoeveel kracht hij had en hoe hij dat kon gebruiken. (ik hoor het commentaar al bij zo iemand blijf je toch niet) Het heeft me uit eindelijke ruim een jaar (misschien zelfs wel langer) om daadwerkelijk de kracht te vinden om bij hem weg te gaan. Ik had wel al eerder pogingen ondernomen maar altijd terug gegaan omdat ik bang was dat de me wat zou aan doen.. Nu bijna een jaar geleden ben ik weg gegaan, Mede dankzij vrienden die heb in die tijd heb leren kennen. We zijn bijna een jaar verder maar in mijn hoofd pluk er nog elke dag de vruchten van.. Mensen toelaten in mijn leven durf ik niet en nu ik een nieuwe vriend heb ben ik bang dat alles van vooraf aan begint waardoor een goede en stabiele relatie opbouwen op het moment onmogelijk lijkt.



Geen idee waarom maar ik had de behoefte om is meningen van andere te horen! Medelijde hoef ik niet het heeft me sterker gemaakt.. Alleen ben ik bang dat het zich herhaalt waardoor ik me heel klein voel af en toe.. Ik ben benieuwd naar de meningen en of ervaringen van andere of dit soort of soort gelijke situaties!



lots of love



xoxoxox
quote:Manonna schreef op 10 april 2015 @ 23:49:

Dat heb ik precies zo meegemaakt. En ik weet ook wel dat ik de doos ben die het heeft toegelaten. Maar dat neemt niet weg dat het heel moeilijk is om los te komen van zo iemand en dat het een lange weg is om jezelf terug te vinden en zo sterk te worden het je nooit meer te laten gebeuren. Daarbij Veugeltje was 16, een kind nog. Ik vind niet dat men dan zo hard mag oordelen.JIj zegt precies hetzelfde als de andere vrouwen die erin hebben gezeten. En vergeet niet, Veugeltje is er al een jaar uit en heeft ook al een nieuwe vriend. Dus inmiddels zou zij eraan toe moeten kunnen zijn om te kijken hoe het zo heeft kunnen komen dat zij zichzelf zo heeft laten behandelen en ook wat zij had kunnen doen, achteraf, om het te voorkomen. En ja, als je er middenin zit is het lastig evalueren, maar een jaar verder en een nieuwe vriend moet het echt al te doen zijn. Daarbij is zij bang dat het zich herhaalt, dus dan moet je helemáál naar je eigen aandeel kijken.
Alle reacties Link kopieren
Lieve mensen ik heb naar mezelf gekeken! En weet waar mijn aandeel in heeft gezeten.. dat gaat een ontzettend lang verhaal worden om te tikken maar ik weet het! Heb de afgelopen 2 weken heel veel met mn nieuwe vriend gepraat geprobeerd uit te leggen waarom ik soms over reageer en probeer alles wat me dwars zit uit te spreken (ik vind dit nog al lastig na deze relatie) ik weet niet of het over mezelf mag zeggen maar ik ben best beetje trots op mezelf want ik heb daardoor wel een stukje rust terug in mn hoofd...



En volgens mij stond het in mn verhaal ik hoef geen medelijden en berichten dat het niet mijn schuld is.. ik heb het toegelaten ben ik absoluut met jullie eens!
Alle reacties Link kopieren
quote:veugeltjee schreef op 20 april 2015 @ 12:48:

Lieve mensen ik heb naar mezelf gekeken! En weet waar mijn aandeel in heeft gezeten.. dat gaat een ontzettend lang verhaal worden om te tikken maar ik weet het! Heb de afgelopen 2 weken heel veel met mn nieuwe vriend gepraat geprobeerd uit te leggen waarom ik soms over reageer en probeer alles wat me dwars zit uit te spreken (ik vind dit nog al lastig na deze relatie) ik weet niet of het over mezelf mag zeggen maar ik ben best beetje trots op mezelf want ik heb daardoor wel een stukje rust terug in mn hoofd...



En volgens mij stond het in mn verhaal ik hoef geen medelijden en berichten dat het niet mijn schuld is.. ik heb het toegelaten ben ik absoluut met jullie eens!gefeliciteerd! zelfinzicht is een groot goed
quote:veugeltjee schreef op 20 april 2015 @ 12:48:

Lieve mensen ik heb naar mezelf gekeken! En weet waar mijn aandeel in heeft gezeten.. dat gaat een ontzettend lang verhaal worden om te tikken maar ik weet het! Heb de afgelopen 2 weken heel veel met mn nieuwe vriend gepraat geprobeerd uit te leggen waarom ik soms over reageer en probeer alles wat me dwars zit uit te spreken (ik vind dit nog al lastig na deze relatie) ik weet niet of het over mezelf mag zeggen maar ik ben best beetje trots op mezelf want ik heb daardoor wel een stukje rust terug in mn hoofd...



En volgens mij stond het in mn verhaal ik hoef geen medelijden en berichten dat het niet mijn schuld is.. ik heb het toegelaten ben ik absoluut met jullie eens!Wat wil je nu precies met dit topic? Wat is nu je exacte vraag?
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij staat wat ik wil met deze topic in mijn openings verhaal...



Maar goed ik krijg een hoop gezeik over me heen dat ik naar mezelf moet kijken en dan doe ik dat geef dat hier aan krijg ik de vraag wat ik met deze topic wil... ik wilde advies! Omdat ik zelf geen uitwegen zag en ondertussen als van alles had geprobeerd! Ik ben klaar met die strijd naar hem toe en ga proberen het naast me neer te leggen.. zolang ik blijf aangeven bij mijn nieuwe vriend wat mijn grenzen zijn moet ik herhalen kunnen voorkomen op zo'n niveau
quote:veugeltjee schreef op 20 april 2015 @ 13:07:

Volgens mij staat wat ik wil met deze topic in mijn openings verhaal...



Maar goed ik krijg een hoop gezeik over me heen dat ik naar mezelf moet kijken en dan doe ik dat geef dat hier aan krijg ik de vraag wat ik met deze topic wil... ik wilde advies! Omdat ik zelf geen uitwegen zag en ondertussen als van alles had geprobeerd! Ik ben klaar met die strijd naar hem toe en ga proberen het naast me neer te leggen.. zolang ik blijf aangeven bij mijn nieuwe vriend wat mijn grenzen zijn moet ik herhalen kunnen voorkomen op zo'n niveauIk denk dat je daarin gelijk hebt, leer je grenzen te herkennen en ze aan te geven
Lieverd, je bent ontzettend beschadigd door je vorige relatie. Je bent nog maar een jaar geleden weg gegaan bij hem en nog voor je goed en wel hebt verwerkt wat je allemaal is gebeurd, heb je al een nieuwe vriend die met de naweeën zit van je agressieve relatie.



Mensen toelaten in mijn leven durf ik niet en nu ik een nieuwe vriend heb ben ik bang dat alles van vooraf aan begint waardoor een goede en stabiele relatie opbouwen op het moment onmogelijk lijkt.



Bovenstaand komt uit je openingspost. Jij hebt een brandwond van jewelste op je ziel en nu ben je als de dood dat je nieuwe vriend erop gaat drukken. En dus verdedig je je brandwond met hand en tand om het te beschermen en zo kom je er niet aan toe om je brandwond te verzorgen zodat het heelt. Je kijkt al naar jezelf zeg je, maar als je dat écht doet (en dit bedoel ik niet rot) zou je niet bang hoeven zijn dat je vriend je hetzelfde zou flikken, want dan zou je het tijdig herkennen. Je bent nog zo bezig om jezelf terug te vinden na alles wat er is gebeurd, dat ik me afvraag of een nieuwe relatie aangaan wel het meest verstandig is geweest.
@ Doreia (quoten lukt helaas), wat heb je dat mooi beschreven. Ik denk dat je helemaal gelijk hebt

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven