Psyche
alle pijlers
Nare ervaring met oom
woensdag 13 januari 2016 om 18:12
Ik loop er al heel lang mee rond om dit eens hier op het forum te gooien.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
woensdag 13 januari 2016 om 19:05
quote:dubbelnicker schreef op 13 januari 2016 @ 18:39:
Het oprakelen heeft gewoon geen nut, dat gaat een orkaan veroorzaken die het niet waard is. Ik weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hem dat zeker het contact met zijn kinderen zou kosten, en waarom zou ik dat willen? Daar hoef jij je helemaal niet druk om te maken, dat had hij moeten bedenken voor hij met zijn fikken aan z'n nichtje zat. Misschien nemen zijn kinderen het je wel kwalijk als je het verzwijgt. Weet jij veel waar hij nog meer niet vanaf kan blijven? Ik zou dit eens met een psycholoog bespreken. De kans dat je er Stockholmsyndroomachtig mee gedeald hebt lijkt me aanwezig. Als je daarna bij dit besluit blijft weet je ieg dat het gedubbelcheckt is en zal de herinnering je ook niet meer achtervolgen.
Het oprakelen heeft gewoon geen nut, dat gaat een orkaan veroorzaken die het niet waard is. Ik weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hem dat zeker het contact met zijn kinderen zou kosten, en waarom zou ik dat willen? Daar hoef jij je helemaal niet druk om te maken, dat had hij moeten bedenken voor hij met zijn fikken aan z'n nichtje zat. Misschien nemen zijn kinderen het je wel kwalijk als je het verzwijgt. Weet jij veel waar hij nog meer niet vanaf kan blijven? Ik zou dit eens met een psycholoog bespreken. De kans dat je er Stockholmsyndroomachtig mee gedeald hebt lijkt me aanwezig. Als je daarna bij dit besluit blijft weet je ieg dat het gedubbelcheckt is en zal de herinnering je ook niet meer achtervolgen.
Krijg de rambam. Allemaal.
woensdag 13 januari 2016 om 19:12
Natuurlijk maak ik me daar wel druk om.
Ik zie mijn oom nog een paar keer per jaar, die man heeft genoeg ellende over zich heel gekregen de laatste jaren, ik ga zijn leven niet ruïneren. Als er nou meer dramatische dingen gedaan had dan dit misschien wel, maar wat ik al eerder tikte, hij heeft me niet verkracht, hij heeft me nergens toe gedwongen... EN hij heeft zich geëxcuseerd.
En ik weet niet wie het schreef, maar hij zal inderdaad ook wel vaak genoeg aan het voorval terug gedacht hebben, met schaamrood op zijn kaken.
Zijn kinderen hebben me niks kwalijk te nemen als ik niks zeg, want als ik mijn mond houd komen ze het nooit te weten.
Tenzij mijn oom ooit zelf besluit om ze het voorval te vertellen, en dan zal ik zijn kinderen wel uitleggen waarom ik gezwegen heb.
Als het nou ernstiger geweest was dan wat het is, dan had ik misschien mijn mond open gedaan, maar hier over praten zou zoveel levens beïnvloeden, dat is het niet waard.
Ik zie mijn oom nog een paar keer per jaar, die man heeft genoeg ellende over zich heel gekregen de laatste jaren, ik ga zijn leven niet ruïneren. Als er nou meer dramatische dingen gedaan had dan dit misschien wel, maar wat ik al eerder tikte, hij heeft me niet verkracht, hij heeft me nergens toe gedwongen... EN hij heeft zich geëxcuseerd.
En ik weet niet wie het schreef, maar hij zal inderdaad ook wel vaak genoeg aan het voorval terug gedacht hebben, met schaamrood op zijn kaken.
Zijn kinderen hebben me niks kwalijk te nemen als ik niks zeg, want als ik mijn mond houd komen ze het nooit te weten.
Tenzij mijn oom ooit zelf besluit om ze het voorval te vertellen, en dan zal ik zijn kinderen wel uitleggen waarom ik gezwegen heb.
Als het nou ernstiger geweest was dan wat het is, dan had ik misschien mijn mond open gedaan, maar hier over praten zou zoveel levens beïnvloeden, dat is het niet waard.
woensdag 13 januari 2016 om 19:14
quote:dubbelnicker schreef op 13 januari 2016 @ 18:59:
De huisarts vind ik wat overdreven. Het is echt al een jaar of 15 geleden en het is dus een éénmalig iets geweest waarbij er niet meer gebeurd is dan dat mijn oom mijn borst aangeraakt heeft.
En toen gelijk met iemand praten... Ik heb er eigenlijk heel veel jaar niet meer over nagedacht, het is pas van de laatste tijd dat het weer wat in mijn gedachten is.
Vandaar dus dit topic, dit topic moet mijn "afsluiting" zijn. Ik wil het niet groter maken dan het is.
Wat awelmerci zegt, natuurlijk is het niet oké, maar het is ook geen heel groot issue hoor.
Wat eigenlijk vooral de reden voor dit topic is:
Ik heb onlangs dus besloten dat ik dit in mijn RL omgeving nooit aan iemand ga vertellen. Nu niet, in de toekomst niet, nooit.
En daarom heb ik dit topic geopend, zodat ik er toch één keer over kan praten, voor ik die deur voorgoed achter me dicht trek.
Want ja, het voorval heeft indruk op me gemaakt. Ik was jong, ik had het niet verwacht, ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan, maar aan de andere kant; ik heb er geen trauma aan overgehouden, mijn oom heeft ingezien dat hij verkeerd was.
In dit topic wilde ik er gewoon graag één keer over praten, dan is het gewoon klaar.
Wat een onzinverhaal, sorry hoor, maar "anoniem" een topic openen over iets van 15 jaar geleden wat jou dus volgens eigen zeggen niet of nauwelijks geraakt heeft.
Het lijkt er nu zelfs meer op dat jij hem toen hebt uitgedaagd en het ineens weer hebt afgekapt zoals jij het in dit topic juist voor hem opneemt en nu alleen maar wil lezen van iedereen dat het maar een "kleinigheidje" was om je eigen schuldgevoel te dempen na zoveel jaren, als jij dit toch niet meer hoeft te verwerken had je het ter afronding ook wel in je dagboekje kunnen schrijven en verder voor jezelf kunnen houden, zoals jij nu bezig bent met dit topic is idd overdreven bullshit.
Nou, veel spelplezier verder, kom maar terug zodra je volwassen bent!
De huisarts vind ik wat overdreven. Het is echt al een jaar of 15 geleden en het is dus een éénmalig iets geweest waarbij er niet meer gebeurd is dan dat mijn oom mijn borst aangeraakt heeft.
En toen gelijk met iemand praten... Ik heb er eigenlijk heel veel jaar niet meer over nagedacht, het is pas van de laatste tijd dat het weer wat in mijn gedachten is.
Vandaar dus dit topic, dit topic moet mijn "afsluiting" zijn. Ik wil het niet groter maken dan het is.
Wat awelmerci zegt, natuurlijk is het niet oké, maar het is ook geen heel groot issue hoor.
Wat eigenlijk vooral de reden voor dit topic is:
Ik heb onlangs dus besloten dat ik dit in mijn RL omgeving nooit aan iemand ga vertellen. Nu niet, in de toekomst niet, nooit.
En daarom heb ik dit topic geopend, zodat ik er toch één keer over kan praten, voor ik die deur voorgoed achter me dicht trek.
Want ja, het voorval heeft indruk op me gemaakt. Ik was jong, ik had het niet verwacht, ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan, maar aan de andere kant; ik heb er geen trauma aan overgehouden, mijn oom heeft ingezien dat hij verkeerd was.
In dit topic wilde ik er gewoon graag één keer over praten, dan is het gewoon klaar.
Wat een onzinverhaal, sorry hoor, maar "anoniem" een topic openen over iets van 15 jaar geleden wat jou dus volgens eigen zeggen niet of nauwelijks geraakt heeft.
Het lijkt er nu zelfs meer op dat jij hem toen hebt uitgedaagd en het ineens weer hebt afgekapt zoals jij het in dit topic juist voor hem opneemt en nu alleen maar wil lezen van iedereen dat het maar een "kleinigheidje" was om je eigen schuldgevoel te dempen na zoveel jaren, als jij dit toch niet meer hoeft te verwerken had je het ter afronding ook wel in je dagboekje kunnen schrijven en verder voor jezelf kunnen houden, zoals jij nu bezig bent met dit topic is idd overdreven bullshit.
Nou, veel spelplezier verder, kom maar terug zodra je volwassen bent!
woensdag 13 januari 2016 om 19:17
Verwarrend als je nog jong en onervaren bent. Niet prettig ook. Dus in zoverre snap ik wel dat je het nooit vergeten bent. Maar zoals je zelf ook zegt, meer dan dit was het gelukkig niet. Goed dat je bent omgedraaid. Hij had het recht niet en dat wist hij prima.
Ik zou het nu ook niet meer oprakelen.
Ik zou het nu ook niet meer oprakelen.
woensdag 13 januari 2016 om 19:20
quote:Websurfer1974 schreef op 13 januari 2016 @ 19:14:
[...]
Wat een onzinverhaal, sorry hoor, maar "anoniem" een topic openen over iets van 15 jaar geleden wat jou dus volgens eigen zeggen niet of nauwelijks geraakt heeft.
Het lijkt er nu zelfs meer op dat jij hem toen hebt uitgedaagd en het ineens weer hebt afgekapt zoals jij het in dit topic juist voor hem opneemt en nu alleen maar wil lezen van iedereen dat het maar een "kleinigheidje" was om je eigen schuldgevoel te dempen na zoveel jaren, als jij dit toch niet meer hoeft te verwerken had je het ter afronding ook wel in je dagboekje kunnen schrijven en verder voor mezelf kunnen houden, zoals jij nu bezig bent met dit topic is idd overdreven bullshit.
Nou, veel spelplezier verder, kom maar terug zodra je volwassen bent!
Huh? Uitdagen? Die snap ik niet geloof ik.
Ik heb het denk ik al glashelder uitgelegd: ik heb besloten dat ik hier IRL verder met niemand over ga praten. Dat ik het voor mezelf houd. En daarom heb dit topic geopend om er, in plaats van in het echte leven, een keer digitaal over te praten.
En ja, het houdt je in die zin nog bezig dat ik het voorval nooit vergeten ben. Maar niet elk voorval waar iemand graag eens over praat is reden voor uitgebreide therapie.
Dan konden we het forum wel opdoeken en allemaal psycholoog worden.
Ik wilde er gewoon graag één keer over praten en dan het hoofdstuk afsluiten.
En omdat ik besloten heb dat ik er IRL nooit over ga praten, besloot ik dit topic te openen om er hier een keertje over te kunnen praten.
[...]
Wat een onzinverhaal, sorry hoor, maar "anoniem" een topic openen over iets van 15 jaar geleden wat jou dus volgens eigen zeggen niet of nauwelijks geraakt heeft.
Het lijkt er nu zelfs meer op dat jij hem toen hebt uitgedaagd en het ineens weer hebt afgekapt zoals jij het in dit topic juist voor hem opneemt en nu alleen maar wil lezen van iedereen dat het maar een "kleinigheidje" was om je eigen schuldgevoel te dempen na zoveel jaren, als jij dit toch niet meer hoeft te verwerken had je het ter afronding ook wel in je dagboekje kunnen schrijven en verder voor mezelf kunnen houden, zoals jij nu bezig bent met dit topic is idd overdreven bullshit.
Nou, veel spelplezier verder, kom maar terug zodra je volwassen bent!
Huh? Uitdagen? Die snap ik niet geloof ik.
Ik heb het denk ik al glashelder uitgelegd: ik heb besloten dat ik hier IRL verder met niemand over ga praten. Dat ik het voor mezelf houd. En daarom heb dit topic geopend om er, in plaats van in het echte leven, een keer digitaal over te praten.
En ja, het houdt je in die zin nog bezig dat ik het voorval nooit vergeten ben. Maar niet elk voorval waar iemand graag eens over praat is reden voor uitgebreide therapie.
Dan konden we het forum wel opdoeken en allemaal psycholoog worden.
Ik wilde er gewoon graag één keer over praten en dan het hoofdstuk afsluiten.
En omdat ik besloten heb dat ik er IRL nooit over ga praten, besloot ik dit topic te openen om er hier een keertje over te kunnen praten.
woensdag 13 januari 2016 om 19:22
Toch even recht zetten trouwens, ik heb niets uitgedaagd. Ik ben in mijn slaapzak gekropen en probeerde te slapen toen ik ineens een vinger over mijn borst voelde gaan.
Ik ga me hier ook niet aan laten praten dat ik hem uitgedaagd zou hebben.
Mijn oom was in dit geval fout. Duidelijk fout.
Maar dat maakt hem nog geen smerige pedo wiens leven ik moet ruïneren door na vijftien jaar uit de school te klappen tegen mijn familie.
Ik ga me hier ook niet aan laten praten dat ik hem uitgedaagd zou hebben.
Mijn oom was in dit geval fout. Duidelijk fout.
Maar dat maakt hem nog geen smerige pedo wiens leven ik moet ruïneren door na vijftien jaar uit de school te klappen tegen mijn familie.
woensdag 13 januari 2016 om 19:25
quote:lizzy75 schreef op 13 januari 2016 @ 19:20:
Vind wel raar dat je het een nare ervaring noemt, zelfs aangerand tussen haakjes. Maar dan toch zegt dat er niets bijzonders gebeurd is.
Het was inderdaad een nare ervaring. Ik was jong, onervaren, had dit niet verwacht en ben er erg van geschrokken.
Dat blijkt wel uit het feit dat ik er vijftien jaar later toch een topic over open omdat ik het ergens kwijt wil.
Met dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik zeggen dat er geen hele erge dingen gebeurd zijn. Hij is gestopt toen ik me van hem af draaide en heeft er zijn excuses voor aangeboden.
Zoals ik al eerder zei; hij is niet verder gegaan en het is niet meer dan dat hij mijn borst aangeraakt heeft.
Wanneer ik zeg dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik denk ik vooral zeggen dat er zoveel ergere gradaties van "aanranding" zijn en dat ik het niet ZO groot vind dat ik denk dat ik er nu nog iets mee moet. Behalve het dus 1 keer van me af schrijven hier.
Vind wel raar dat je het een nare ervaring noemt, zelfs aangerand tussen haakjes. Maar dan toch zegt dat er niets bijzonders gebeurd is.
Het was inderdaad een nare ervaring. Ik was jong, onervaren, had dit niet verwacht en ben er erg van geschrokken.
Dat blijkt wel uit het feit dat ik er vijftien jaar later toch een topic over open omdat ik het ergens kwijt wil.
Met dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik zeggen dat er geen hele erge dingen gebeurd zijn. Hij is gestopt toen ik me van hem af draaide en heeft er zijn excuses voor aangeboden.
Zoals ik al eerder zei; hij is niet verder gegaan en het is niet meer dan dat hij mijn borst aangeraakt heeft.
Wanneer ik zeg dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik denk ik vooral zeggen dat er zoveel ergere gradaties van "aanranding" zijn en dat ik het niet ZO groot vind dat ik denk dat ik er nu nog iets mee moet. Behalve het dus 1 keer van me af schrijven hier.
woensdag 13 januari 2016 om 19:26
quote:lizzy75 schreef op 13 januari 2016 @ 19:17:
Verwarrend als je nog jong en onervaren bent. Niet prettig ook. Dus in zoverre snap ik wel dat je het nooit vergeten bent. Maar zoals je zelf ook zegt, meer dan dit was het gelukkig niet. Goed dat je bent omgedraaid. Hij had het recht niet en dat wist hij prima.
Ik zou het nu ook niet meer oprakelen.Als het werkelijk zo onbeduidend was dan zou het ook geen grote gevolgen hebben als to het geheim niet meer voor hem draagt. Waarom zou er iemand in de familie er een probleem van maken als het geen probleem is? Dat klopt dus al niet. Verder neemt TO beslissingen voor andere mensen die misschien zelf die beslissingen willen nemen. Sowieso vervelend gedrag als mensen voor een ander gaan bepalen wat goed voor ze is.
Verwarrend als je nog jong en onervaren bent. Niet prettig ook. Dus in zoverre snap ik wel dat je het nooit vergeten bent. Maar zoals je zelf ook zegt, meer dan dit was het gelukkig niet. Goed dat je bent omgedraaid. Hij had het recht niet en dat wist hij prima.
Ik zou het nu ook niet meer oprakelen.Als het werkelijk zo onbeduidend was dan zou het ook geen grote gevolgen hebben als to het geheim niet meer voor hem draagt. Waarom zou er iemand in de familie er een probleem van maken als het geen probleem is? Dat klopt dus al niet. Verder neemt TO beslissingen voor andere mensen die misschien zelf die beslissingen willen nemen. Sowieso vervelend gedrag als mensen voor een ander gaan bepalen wat goed voor ze is.
Krijg de rambam. Allemaal.
woensdag 13 januari 2016 om 19:27
quote:dubbelnicker schreef op 13 januari 2016 @ 19:25:
[...]
Het was inderdaad een nare ervaring. Ik was jong, onervaren, had dit niet verwacht en ben er erg van geschrokken.
Dat blijkt wel uit het feit dat ik er vijftien jaar later toch een topic over open omdat ik het ergens kwijt wil.
Met dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik zeggen dat er geen hele erge dingen gebeurd zijn. Hij is gestopt toen ik me van hem af draaide en heeft er zijn excuses voor aangeboden.
Zoals ik al eerder zei; hij is niet verder gegaan en het is niet meer dan dat hij mijn borst aangeraakt heeft.
Wanneer ik zeg dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik denk ik vooral zeggen dat er zoveel ergere gradaties van "aanranding" zijn en dat ik het niet ZO groot vind dat ik denk dat ik er nu nog iets mee moet. Behalve het dus 1 keer van me af schrijven hier.volgens mij is het heel duidelijk. laat je niet opnaaien.
[...]
Het was inderdaad een nare ervaring. Ik was jong, onervaren, had dit niet verwacht en ben er erg van geschrokken.
Dat blijkt wel uit het feit dat ik er vijftien jaar later toch een topic over open omdat ik het ergens kwijt wil.
Met dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik zeggen dat er geen hele erge dingen gebeurd zijn. Hij is gestopt toen ik me van hem af draaide en heeft er zijn excuses voor aangeboden.
Zoals ik al eerder zei; hij is niet verder gegaan en het is niet meer dan dat hij mijn borst aangeraakt heeft.
Wanneer ik zeg dat er niets bijzonders gebeurd is wil ik denk ik vooral zeggen dat er zoveel ergere gradaties van "aanranding" zijn en dat ik het niet ZO groot vind dat ik denk dat ik er nu nog iets mee moet. Behalve het dus 1 keer van me af schrijven hier.volgens mij is het heel duidelijk. laat je niet opnaaien.
woensdag 13 januari 2016 om 19:27
quote:calvijn1 schreef op 13 januari 2016 @ 19:23:
Was jij naakt?
En hoe oud was je oom?
Gewoon even voor mijn beeldvorming
Ik had een heel dun shirtje aan, om in te slapen.
Hij heeft me alleen aangeraakt over mijn shirt heen, is er met zijn hand niet onder geweest. Dus ook wat dat betreft geen heel schokkend verhaal.
Mijn oom was ruim ouder dan ik, geen idee meer hoe oud (ik weet niet precies hoe oud hij is) maar ik gok rond de 40.
Was jij naakt?
En hoe oud was je oom?
Gewoon even voor mijn beeldvorming
Ik had een heel dun shirtje aan, om in te slapen.
Hij heeft me alleen aangeraakt over mijn shirt heen, is er met zijn hand niet onder geweest. Dus ook wat dat betreft geen heel schokkend verhaal.
Mijn oom was ruim ouder dan ik, geen idee meer hoe oud (ik weet niet precies hoe oud hij is) maar ik gok rond de 40.
woensdag 13 januari 2016 om 19:28
quote:awelmerci schreef op 13 januari 2016 @ 19:26:
[...]
Als het werkelijk zo onbeduidend was dan zou het ook geen grote gevolgen hebben als to het geheim niet meer voor hem draagt. Waarom zou er iemand in de familie er een probleem van maken als het geen probleem is? Dat klopt dus al niet. Verder neemt TO beslissingen voor andere mensen die misschien zelf die beslissingen willen nemen. Sowieso vervelend gedrag als mensen voor een ander gaan bepalen wat goed voor ze is.jij bent hier degene die bepaalt of TO's ervaring onbeduidend of niet was en wat ze had moeten doen. beter leef je naar je eigen standaard
[...]
Als het werkelijk zo onbeduidend was dan zou het ook geen grote gevolgen hebben als to het geheim niet meer voor hem draagt. Waarom zou er iemand in de familie er een probleem van maken als het geen probleem is? Dat klopt dus al niet. Verder neemt TO beslissingen voor andere mensen die misschien zelf die beslissingen willen nemen. Sowieso vervelend gedrag als mensen voor een ander gaan bepalen wat goed voor ze is.jij bent hier degene die bepaalt of TO's ervaring onbeduidend of niet was en wat ze had moeten doen. beter leef je naar je eigen standaard
woensdag 13 januari 2016 om 19:29
Thanks Meds
Ik ben slecht in me niet laten opnaaien
Oh, en over waarom ik dit anoniem open (ik zag dat ergens voorbij komen); ik ben onder mijn gewone nick vrij herkenbaar voor mensen uit mijn RL. Veel mensen weten dat ik hier schrijf en ik heb mijn vermoedens dat er ook veel mensen zijn die prima weten wie ik ben op Viva.
Omdat ik dus de beslissing genomen heb dat dit geheim mee mijn kist, of urn, in gaat, wilde ik dit verhaal zo anoniem mogelijk posten. Zonder kans op herkenning in mijn RL waardoor de boel toch "boven tafel" zou komen.
Ik ben slecht in me niet laten opnaaien
Oh, en over waarom ik dit anoniem open (ik zag dat ergens voorbij komen); ik ben onder mijn gewone nick vrij herkenbaar voor mensen uit mijn RL. Veel mensen weten dat ik hier schrijf en ik heb mijn vermoedens dat er ook veel mensen zijn die prima weten wie ik ben op Viva.
Omdat ik dus de beslissing genomen heb dat dit geheim mee mijn kist, of urn, in gaat, wilde ik dit verhaal zo anoniem mogelijk posten. Zonder kans op herkenning in mijn RL waardoor de boel toch "boven tafel" zou komen.
woensdag 13 januari 2016 om 19:30
quote:dubbelnicker schreef op 13 januari 2016 @ 19:27:
[...]
Ik had een heel dun shirtje aan, om in te slapen.
Hij heeft me alleen aangeraakt over mijn shirt heen, is er met zijn hand niet onder geweest. Dus ook wat dat betreft geen heel schokkend verhaal.
Mijn oom was ruim ouder dan ik, geen idee meer hoe oud (ik weet niet precies hoe oud hij is) maar ik gok rond de 40.
Moeilijk/lastig hoor
Zou ook niet weten of ik het zou vertellen als ik jou was.
Je haalt zo wel overhoop
[...]
Ik had een heel dun shirtje aan, om in te slapen.
Hij heeft me alleen aangeraakt over mijn shirt heen, is er met zijn hand niet onder geweest. Dus ook wat dat betreft geen heel schokkend verhaal.
Mijn oom was ruim ouder dan ik, geen idee meer hoe oud (ik weet niet precies hoe oud hij is) maar ik gok rond de 40.
Moeilijk/lastig hoor
Zou ook niet weten of ik het zou vertellen als ik jou was.
Je haalt zo wel overhoop
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 13 januari 2016 om 19:32
Er kan een verschil zijn tussen de 'zwaarte' van een voorval en de emotionele terugslag die dat op je kan hebben. Wat ik uit de OP beluister is dat de gebeurtenis inderdaad qua feiten niet zoveel voorstelt, maar dat het wel impact op TO heeft gehad. Begrijpelijk gezien de destijds jonge leeftijd en de (familie)band die ze dacht te hebben. Daarnaast heeft die gebeurtenis niet kunnen 'luchten' omdat ze het er nog nooit met iemand over heeft gehad. Door het nu als het ware 'uit te spreken' kan ze het misschien afsluiten.
Wat je ook kan doen, TO, is datgene wat je nog kwijt wil op te schrijven en dat symbolisch te verbranden. Schijnt ook te helpen bij de verwerking.
En van mij natuurlijk ook een knuffel.
Wat je ook kan doen, TO, is datgene wat je nog kwijt wil op te schrijven en dat symbolisch te verbranden. Schijnt ook te helpen bij de verwerking.
En van mij natuurlijk ook een knuffel.
woensdag 13 januari 2016 om 19:32
quote:dubbelnicker schreef op 13 januari 2016 @ 19:22:
Toch even recht zetten trouwens, ik heb niets uitgedaagd. Ik ben in mijn slaapzak gekropen en probeerde te slapen toen ik ineens een vinger over mijn borst voelde gaan.
Ik ga me hier ook niet aan laten praten dat ik hem uitgedaagd zou hebben.
Mijn oom was in dit geval fout. Duidelijk fout.
Maar dat maakt hem nog geen smerige pedo wiens leven ik moet ruïneren door na vijftien jaar uit de school te klappen tegen mijn familie.
Je lag met je gezicht naar hem toe en hij kon kennelijk makkelijk bij je borsten komen met zijn hand (terwijl je dus ook nog in een slaapzak lag), dus jullie lagen wel erg close bij elkaar, je hebt hem gewoon liggen verleiden daar joh, geef het gewoon toe en klaar.
En waarom zou je oom een "pedo" zijn, je was toch al (bijna) 18??
Dacht trouwens dat je zei dat jij geen trauma had, ik lees toch heel iets anders, maar goed, lukt het al met afronden!!?
Toch even recht zetten trouwens, ik heb niets uitgedaagd. Ik ben in mijn slaapzak gekropen en probeerde te slapen toen ik ineens een vinger over mijn borst voelde gaan.
Ik ga me hier ook niet aan laten praten dat ik hem uitgedaagd zou hebben.
Mijn oom was in dit geval fout. Duidelijk fout.
Maar dat maakt hem nog geen smerige pedo wiens leven ik moet ruïneren door na vijftien jaar uit de school te klappen tegen mijn familie.
Je lag met je gezicht naar hem toe en hij kon kennelijk makkelijk bij je borsten komen met zijn hand (terwijl je dus ook nog in een slaapzak lag), dus jullie lagen wel erg close bij elkaar, je hebt hem gewoon liggen verleiden daar joh, geef het gewoon toe en klaar.
En waarom zou je oom een "pedo" zijn, je was toch al (bijna) 18??
Dacht trouwens dat je zei dat jij geen trauma had, ik lees toch heel iets anders, maar goed, lukt het al met afronden!!?
woensdag 13 januari 2016 om 19:34
Dat is het inderdaad Foek, exact wat jij beschrijft.
Qua feiten is het niet zo boeiend en echt niet voldoende om zoveel levens overhoop te halen, maar het is gewoon wel heel fijn om het er eens over te hebben.
Dit is voor het eerst in die vijftien jaar dat ik het besproken heb, dat ik het uitgeschreven heb en het met mensen gedeeld heb.
En ik open inderdaad dit topic om het die ene keer te bespreken met mensen, in de hoop dat ik er daarna voor altijd klaar mee ben.
Qua feiten is het niet zo boeiend en echt niet voldoende om zoveel levens overhoop te halen, maar het is gewoon wel heel fijn om het er eens over te hebben.
Dit is voor het eerst in die vijftien jaar dat ik het besproken heb, dat ik het uitgeschreven heb en het met mensen gedeeld heb.
En ik open inderdaad dit topic om het die ene keer te bespreken met mensen, in de hoop dat ik er daarna voor altijd klaar mee ben.
woensdag 13 januari 2016 om 19:34
quote:Websurfer1974 schreef op 13 januari 2016 @ 19:14:
[...]
Wat een onzinverhaal, sorry hoor, maar "anoniem" een topic openen over iets van 15 jaar geleden wat jou dus volgens eigen zeggen niet of nauwelijks geraakt heeft.
Het lijkt er nu zelfs meer op dat jij hem toen hebt uitgedaagd en het ineens weer hebt afgekapt zoals jij het in dit topic juist voor hem opneemt en nu alleen maar wil lezen van iedereen dat het maar een "kleinigheidje" was om je eigen schuldgevoel te dempen na zoveel jaren, als jij dit toch niet meer hoeft te verwerken had je het ter afronding ook wel in je dagboekje kunnen schrijven en verder voor jezelf kunnen houden, zoals jij nu bezig bent met dit topic is idd overdreven bullshit.
Nou, veel spelplezier verder, kom maar terug zodra je volwassen bent!
Wat een walgelijke reactie. Zelfs al hád TO hem uitgedaagd, hij was de volwassene en hij had er dan volwassen op moeten reageren. Die oom ging nota bene mee omdat ze van haar ouders niet alleen mocht. Hij heeft het vertrouwen van TO beschaamd, en ook dat van haar ouders.
Die oom zat hoe dan ook fout!
[...]
Wat een onzinverhaal, sorry hoor, maar "anoniem" een topic openen over iets van 15 jaar geleden wat jou dus volgens eigen zeggen niet of nauwelijks geraakt heeft.
Het lijkt er nu zelfs meer op dat jij hem toen hebt uitgedaagd en het ineens weer hebt afgekapt zoals jij het in dit topic juist voor hem opneemt en nu alleen maar wil lezen van iedereen dat het maar een "kleinigheidje" was om je eigen schuldgevoel te dempen na zoveel jaren, als jij dit toch niet meer hoeft te verwerken had je het ter afronding ook wel in je dagboekje kunnen schrijven en verder voor jezelf kunnen houden, zoals jij nu bezig bent met dit topic is idd overdreven bullshit.
Nou, veel spelplezier verder, kom maar terug zodra je volwassen bent!
Wat een walgelijke reactie. Zelfs al hád TO hem uitgedaagd, hij was de volwassene en hij had er dan volwassen op moeten reageren. Die oom ging nota bene mee omdat ze van haar ouders niet alleen mocht. Hij heeft het vertrouwen van TO beschaamd, en ook dat van haar ouders.
Die oom zat hoe dan ook fout!
Mind the gap
