Psyche
alle pijlers
Nare ervaring met oom
woensdag 13 januari 2016 om 18:12
Ik loop er al heel lang mee rond om dit eens hier op het forum te gooien.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
donderdag 28 januari 2016 om 04:08
Ik snap wel dat dit je bijblijft. De grens dat je familie onvoorwaardelijk mag vertrouwen is die avond fors overschreden. Je oom werd een man die je seksueel benaderde en je daardoor in een hoek drong. Van jong en naïef moest je ineens heel veel grote beslissingen nemen die verstrekkende gevolgen zouden kunnen hebben, voor jou, je familie en je oom en zijn gezin. Sindsdien is het niet meer normaal dat je alles kan vertellen wat je heb meegemaakt aan je familie of vrienden, je leert ineens dat ook al kan iets he daglicht niet verdragen je de subtiele onderscheiding moet maken tussen gedrag en consequenties, niet voor jou maar voor anderen. Daarnaast is he heel eng om er achter te komen dat je lichaam niet meer vanzelfsprekend jouw bezit maar dat iemand, en nog enger, een familielid zomaar die kan afpakken.
Ik denk dat grote ommekeren in je leven je altijd bijblijven, sommige zijn leuk en sommige blijven hangen vanwege he gevoel wat je toen had, je raakte je onschuld kwijt op een heel nare manier. Een oment hoeft niet groots of traumatiserend te zijn om het nooit te vergeten. Je bent die nacht iets kwijtgeraakt wat je nooit meer kan terugkrijgen en elke keer als je je oom ziet schiet dat gevoel van kwetsbaarheid weer door je heen. Heel naar, maar ik snap ook wel dat nu de tijd niet is om het tafel te leggen. Als je hier sommige reacties leest snap ik het helemaal, het wordt of uit zijn context gerukt en weggehoond of het wordt opgeblazen tot ongekende grootte en jouw verhaal, gevoel en visie doen er dan niet meer toe.
Ik denk dat grote ommekeren in je leven je altijd bijblijven, sommige zijn leuk en sommige blijven hangen vanwege he gevoel wat je toen had, je raakte je onschuld kwijt op een heel nare manier. Een oment hoeft niet groots of traumatiserend te zijn om het nooit te vergeten. Je bent die nacht iets kwijtgeraakt wat je nooit meer kan terugkrijgen en elke keer als je je oom ziet schiet dat gevoel van kwetsbaarheid weer door je heen. Heel naar, maar ik snap ook wel dat nu de tijd niet is om het tafel te leggen. Als je hier sommige reacties leest snap ik het helemaal, het wordt of uit zijn context gerukt en weggehoond of het wordt opgeblazen tot ongekende grootte en jouw verhaal, gevoel en visie doen er dan niet meer toe.
donderdag 28 januari 2016 om 04:12
quote:Wolder schreef op 26 januari 2016 @ 13:55:
[...]
Ik heb nooit richting echt seksueel misbruik gedoelt. Waar je dat vandaan haalt?
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).Vreemde opvoeding heb jij gehad dat het blijkbaar acceptabel is als je oom zoiets doet. Voor de zekerheid meld ik het maar even voor je, het is niet normaal als een man of een familielid jouw lichaam ziet als een stuk vlees waar naar behoeven aangezeten mag worden. Daar hebben we afspraken in Nederland over gemaakt.
[...]
Ik heb nooit richting echt seksueel misbruik gedoelt. Waar je dat vandaan haalt?
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).Vreemde opvoeding heb jij gehad dat het blijkbaar acceptabel is als je oom zoiets doet. Voor de zekerheid meld ik het maar even voor je, het is niet normaal als een man of een familielid jouw lichaam ziet als een stuk vlees waar naar behoeven aangezeten mag worden. Daar hebben we afspraken in Nederland over gemaakt.
donderdag 28 januari 2016 om 04:16
donderdag 28 januari 2016 om 04:54
quote:Wolder schreef op 26 januari 2016 @ 13:55:
[...]
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).
En er zijn mensen die voor veel onnozelere dingen een topic openen. En dat helemaal uitkauwen.
[...]
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).
En er zijn mensen die voor veel onnozelere dingen een topic openen. En dat helemaal uitkauwen.
donderdag 28 januari 2016 om 06:21
quote:Geronimo12 schreef op 28 januari 2016 @ 04:12:
[...]
Vreemde opvoeding heb jij gehad dat het blijkbaar acceptabel is als je oom zoiets doet.
Een nog veel vreemdere opvoeding is het dat deze persoon het normaal vindt voor iemand anders te bepalen of zo'n situatie erg genoeg is om na 15 jaar een topic over te openen en dat even heel tactloos komt melden.
Ik heb me nog niet eerder zo gestoord aan de lompe manier van denken en reageren op Viva dan in dit topic. Blijkbaar is het normaal om altijd maar je mening te geven en ervaringen van anderen te bagataliseren, mensen met een nare ervaring te kwetsen en er zelfs een soort wedstrijd can te maken wie op een ergere manier is aangerand. Jee.....
Dat de ene ervaring erg is wil niet zeggen dat een ander geen last kan hebben van zijn of haar ervaringen.
En ook hoe iemand 'behoort' te reageren; je kunt daar voor een ander geen uitspraken over doen.
Iedereen voelt en reageert op situaties op zijn eigen manier.
Dat je zelf op manier A reageert dat wil niet zeggen dat dat de heilige en logische manier is voor iedereen. En dat iedereen hetzelfde reageert...
[...]
Vreemde opvoeding heb jij gehad dat het blijkbaar acceptabel is als je oom zoiets doet.
Een nog veel vreemdere opvoeding is het dat deze persoon het normaal vindt voor iemand anders te bepalen of zo'n situatie erg genoeg is om na 15 jaar een topic over te openen en dat even heel tactloos komt melden.
Ik heb me nog niet eerder zo gestoord aan de lompe manier van denken en reageren op Viva dan in dit topic. Blijkbaar is het normaal om altijd maar je mening te geven en ervaringen van anderen te bagataliseren, mensen met een nare ervaring te kwetsen en er zelfs een soort wedstrijd can te maken wie op een ergere manier is aangerand. Jee.....
Dat de ene ervaring erg is wil niet zeggen dat een ander geen last kan hebben van zijn of haar ervaringen.
En ook hoe iemand 'behoort' te reageren; je kunt daar voor een ander geen uitspraken over doen.
Iedereen voelt en reageert op situaties op zijn eigen manier.
Dat je zelf op manier A reageert dat wil niet zeggen dat dat de heilige en logische manier is voor iedereen. En dat iedereen hetzelfde reageert...
zaterdag 30 januari 2016 om 15:31
quote:Geronimo12 schreef op 28 januari 2016 @ 04:12:
[...]
Vreemde opvoeding heb jij gehad dat het blijkbaar acceptabel is als je oom zoiets doet. Voor de zekerheid meld ik het maar even voor je, het is niet normaal als een man of een familielid jouw lichaam ziet als een stuk vlees waar naar behoeven aangezeten mag worden. Daar hebben we afspraken in Nederland over gemaakt.
Dat heb ik ook nooit gezegd of bedoeld. Ik heb een goede opvoeding gehad.
Ik heb alleen gezegd dat het niet zo erg is dat ze er na 15 jaar nog aan denkt en er een topic over opent.
[...]
Vreemde opvoeding heb jij gehad dat het blijkbaar acceptabel is als je oom zoiets doet. Voor de zekerheid meld ik het maar even voor je, het is niet normaal als een man of een familielid jouw lichaam ziet als een stuk vlees waar naar behoeven aangezeten mag worden. Daar hebben we afspraken in Nederland over gemaakt.
Dat heb ik ook nooit gezegd of bedoeld. Ik heb een goede opvoeding gehad.
Ik heb alleen gezegd dat het niet zo erg is dat ze er na 15 jaar nog aan denkt en er een topic over opent.
zaterdag 30 januari 2016 om 15:32
quote:Corona67 schreef op 28 januari 2016 @ 04:54:
[...]
[img]http://devreemdevogel.nl/presentation/i ... l-home.png[/img]
En er zijn mensen die voor veel onnozelere dingen een topic openen. En dat helemaal uitkauwen.Klopt, ik ben een zeer vreemde vogel.
[...]
[img]http://devreemdevogel.nl/presentation/i ... l-home.png[/img]
En er zijn mensen die voor veel onnozelere dingen een topic openen. En dat helemaal uitkauwen.Klopt, ik ben een zeer vreemde vogel.
zaterdag 30 januari 2016 om 17:00
Wat ik bedoel te zeggen: als je hierover al 15 jaar lang nadenkt en ermee zit, hoe gaat het dan bij échte problemen?
Soms kun je beter even beseffen dat je je druk maakt om niks en dan kun je weer door met je leven. Juist door ergere verhalen van anderen.
Ik had gister hoofdpijn, maar er zijn mensen die 24/7 met bijna onhoudbare pijn in hun hele lijf moeten leven. Vergeleken daarbij is mijn hoofdpijn een lachtertje. Ook al deed het best zeer. Dit bedoel ik dus.
Soms kun je beter even beseffen dat je je druk maakt om niks en dan kun je weer door met je leven. Juist door ergere verhalen van anderen.
Ik had gister hoofdpijn, maar er zijn mensen die 24/7 met bijna onhoudbare pijn in hun hele lijf moeten leven. Vergeleken daarbij is mijn hoofdpijn een lachtertje. Ook al deed het best zeer. Dit bedoel ik dus.
zaterdag 30 januari 2016 om 17:32
quote:Geronimo12 schreef op 28 januari 2016 @ 04:16:
Bij Websurfer vraag ik me af of zíjn gebeurtenis wel echt is aangezien hij er mee schermt op een moment dat het hem goed uitkomt om als zelfverkondigde "ervaringsdeskundige" ,met natuurlijk een veel heftiger verhaal, bepaalt wanneer iets aanranding is en wat de te volgen weg is.die 20 jaar lang teveel zuipen heeft zijn hersens duidelijk aangetast, daar helpt geen appelazijntje meer aan.
Bij Websurfer vraag ik me af of zíjn gebeurtenis wel echt is aangezien hij er mee schermt op een moment dat het hem goed uitkomt om als zelfverkondigde "ervaringsdeskundige" ,met natuurlijk een veel heftiger verhaal, bepaalt wanneer iets aanranding is en wat de te volgen weg is.die 20 jaar lang teveel zuipen heeft zijn hersens duidelijk aangetast, daar helpt geen appelazijntje meer aan.
zaterdag 30 januari 2016 om 19:18
quote:Geronimo12 schreef op 28 januari 2016 @ 04:16:
Bij Websurfer vraag ik me af of zíjn gebeurtenis wel echt is aangezien hij er mee schermt op een moment dat het hem goed uitkomt om als zelfverkondigde "ervaringsdeskundige" ,met natuurlijk een veel heftiger verhaal, bepaalt wanneer iets aanranding is en wat de te volgen weg is.
Zolang je er zelf geen ervaring mee hebt hoef je sowieso niet net te doen alsof je er ervaring mee hebt Geronimo. Je beperkte inzicht en gebrek aan mensenkennis in deze zijn immers ook geen aanvulling voor dit topic.
Ik heb het verwerkt, rest is verledentijd joh!
Bij Websurfer vraag ik me af of zíjn gebeurtenis wel echt is aangezien hij er mee schermt op een moment dat het hem goed uitkomt om als zelfverkondigde "ervaringsdeskundige" ,met natuurlijk een veel heftiger verhaal, bepaalt wanneer iets aanranding is en wat de te volgen weg is.
Zolang je er zelf geen ervaring mee hebt hoef je sowieso niet net te doen alsof je er ervaring mee hebt Geronimo. Je beperkte inzicht en gebrek aan mensenkennis in deze zijn immers ook geen aanvulling voor dit topic.
Ik heb het verwerkt, rest is verledentijd joh!
