Psyche
alle pijlers
Nare ervaring met oom
woensdag 13 januari 2016 om 18:12
Ik loop er al heel lang mee rond om dit eens hier op het forum te gooien.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
zaterdag 16 januari 2016 om 12:50
@Websurfer: grappig dat juist een man die zegt zelf slachtoffer geweest te zijn van misbruik, op zo'n afschuwelijke manier een ander slachtoffer de schuld aan het geven is. En dat je zo aan het doordrammen bent omdat ze het in jouw ogen verkeerd aangepakt heeft en er een verkeerde kijk op heeft. En omdat het in jouw ogen niet ernstig genoeg was? Echt walgelijk.
Ik zou bijna gaan denken dat jij er zo eentje bent die zelf ook is gaan misbruiken, zo goed ben jij in victim blaming. Deze opmerking vindt je waarschijnlijk ineens wél te ver gaan hè? Terwijl al jouw kwetsende opmerkingen in jouw ogen terecht zijn? Echt, ik hoop dat jij blij wordt van jezelf. Ik namelijk niet.
Ik zou bijna gaan denken dat jij er zo eentje bent die zelf ook is gaan misbruiken, zo goed ben jij in victim blaming. Deze opmerking vindt je waarschijnlijk ineens wél te ver gaan hè? Terwijl al jouw kwetsende opmerkingen in jouw ogen terecht zijn? Echt, ik hoop dat jij blij wordt van jezelf. Ik namelijk niet.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:02
quote:feow schreef op 16 januari 2016 @ 12:37:
[...]
Wat je er mee doet moet je helemaal zelf weten, maar misschien sta jij te dicht op jezelf om objectief te kunnen beoordelen. Ik vind je reacties hier zo verknipt dat ik je zou adviseren om met een professional te gaan praten.
Doe ik lekker helemaal niets mee, omdat dat 'ik vind' van jou (zonder enige onderbouwing/ervaring) nergens mee in verhouding staat.
Kortom: Als je er niks van snapt omdat je jezelf niet in kunt leven, val daar dan een ander niet mee lastig!
[...]
Wat je er mee doet moet je helemaal zelf weten, maar misschien sta jij te dicht op jezelf om objectief te kunnen beoordelen. Ik vind je reacties hier zo verknipt dat ik je zou adviseren om met een professional te gaan praten.
Doe ik lekker helemaal niets mee, omdat dat 'ik vind' van jou (zonder enige onderbouwing/ervaring) nergens mee in verhouding staat.
Kortom: Als je er niks van snapt omdat je jezelf niet in kunt leven, val daar dan een ander niet mee lastig!
zaterdag 16 januari 2016 om 13:04
Feow, ik probeerde te spiegelen. Desalniettemin, misbruikers zijn er altijd enorm goed in om de schuld van het misbruik in de schoenen van het slachtoffer te schuiven.
"Ze ging zelf bij mij in de tent liggen"
"Ze kwam zelf heel dichtbij liggen"
"Ze is niet geloofwaardig want nu, 15 jaar later, komt ze er pas mee"
Dit zijn ook dingen die Websurfer eruit gegooid heeft.
Ik denk dat TO het o.a. nooit heeft durven vertellen omdat ze bang was dat iedereen zou reageren als Websurfer. Ze was al een "volwassen vrouw" van 18 en ze ging zelf met hem in een tent liggen, ze was vast bang dat men zou denken dat ze te dichtbij is gekomen en hem aanleiding gegeven heeft.
Ik vind eerlijk gezegd dat ieder persoon die doet alsof misbruik niet zo ernstig is, het ontkent, het slachtoffer de schuld geeft of op welke andere manier dan ook het slachtoffer niet steunt, medeschuldig aan misbruik. Want hoe kan een slachtoffer het dan ooit verwerken? Door de opmerkingen van Websurfer gaat het misbruik nu mogelijk weer verder in het hoofd van TO. Ze kan zich nu weer gaan afvragen of het haar schuld was.
"Ze ging zelf bij mij in de tent liggen"
"Ze kwam zelf heel dichtbij liggen"
"Ze is niet geloofwaardig want nu, 15 jaar later, komt ze er pas mee"
Dit zijn ook dingen die Websurfer eruit gegooid heeft.
Ik denk dat TO het o.a. nooit heeft durven vertellen omdat ze bang was dat iedereen zou reageren als Websurfer. Ze was al een "volwassen vrouw" van 18 en ze ging zelf met hem in een tent liggen, ze was vast bang dat men zou denken dat ze te dichtbij is gekomen en hem aanleiding gegeven heeft.
Ik vind eerlijk gezegd dat ieder persoon die doet alsof misbruik niet zo ernstig is, het ontkent, het slachtoffer de schuld geeft of op welke andere manier dan ook het slachtoffer niet steunt, medeschuldig aan misbruik. Want hoe kan een slachtoffer het dan ooit verwerken? Door de opmerkingen van Websurfer gaat het misbruik nu mogelijk weer verder in het hoofd van TO. Ze kan zich nu weer gaan afvragen of het haar schuld was.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:06
Zis is zie internet he. Neem jezelf en de TO's niet te serieus. Wanneer je deugdelijk advies nodig hebt dan moet je op zoek naar een professional. Als je voxpoppende meningen vanaf het marktplein wilt hebben of uit de rij bij de kassa van de Aktion, dan plemp je je verhaal op een forum.
Krijg de rambam. Allemaal.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:08
@ Websurfer
Doe toch normaal gek.
Ik ben vijf jaar misbruikt als kind, nou en? Doet niet af aan nare ervaringen van anderen.
Dubbelnicker gaf aan dit verhaal één keer van zich af te willen schrijven. Ze gaat er in haar familie verder niets mee doen, ze wilde het gewoon kwijt.
Als jij daar niks mee kan, reageer dan niet. Ga niet leed of ervaringen van een ander op jóuw emoweegschaal leggen. Die slaat namelijk nogal door de extreme kant op.
Laat deze vrouw gewoon haar verhaal vertellen en laat haar in haar waarde.
Doe toch normaal gek.
Ik ben vijf jaar misbruikt als kind, nou en? Doet niet af aan nare ervaringen van anderen.
Dubbelnicker gaf aan dit verhaal één keer van zich af te willen schrijven. Ze gaat er in haar familie verder niets mee doen, ze wilde het gewoon kwijt.
Als jij daar niks mee kan, reageer dan niet. Ga niet leed of ervaringen van een ander op jóuw emoweegschaal leggen. Die slaat namelijk nogal door de extreme kant op.
Laat deze vrouw gewoon haar verhaal vertellen en laat haar in haar waarde.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:13
quote:Libra1990 schreef op 16 januari 2016 @ 12:50:
@Websurfer: grappig dat juist een man die zegt zelf slachtoffer geweest te zijn van misbruik, op zo'n afschuwelijke manier een ander slachtoffer de schuld aan het geven is. En dat je zo aan het doordrammen bent omdat ze het in jouw ogen verkeerd aangepakt heeft en er een verkeerde kijk op heeft. En omdat het in jouw ogen niet ernstig genoeg was? Echt walgelijk.
Ik zou bijna gaan denken dat jij er zo eentje bent die zelf ook is gaan misbruiken, zo goed ben jij in victim blaming. Deze opmerking vindt je waarschijnlijk ineens wél te ver gaan hè? Terwijl al jouw kwetsende opmerkingen in jouw ogen terecht zijn? Echt, ik hoop dat jij blij wordt van jezelf. Ik namelijk niet.
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!
@Websurfer: grappig dat juist een man die zegt zelf slachtoffer geweest te zijn van misbruik, op zo'n afschuwelijke manier een ander slachtoffer de schuld aan het geven is. En dat je zo aan het doordrammen bent omdat ze het in jouw ogen verkeerd aangepakt heeft en er een verkeerde kijk op heeft. En omdat het in jouw ogen niet ernstig genoeg was? Echt walgelijk.
Ik zou bijna gaan denken dat jij er zo eentje bent die zelf ook is gaan misbruiken, zo goed ben jij in victim blaming. Deze opmerking vindt je waarschijnlijk ineens wél te ver gaan hè? Terwijl al jouw kwetsende opmerkingen in jouw ogen terecht zijn? Echt, ik hoop dat jij blij wordt van jezelf. Ik namelijk niet.
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!
zaterdag 16 januari 2016 om 13:17
Wat een reacties, inderdaad veel "blaming the victim". Wat lopen er toch een verknipte mensen rond (bv. Websurfer).
Gewoon stom van je oom, TO, hij had met zijn poten van je af moeten blijven. Als hij verkikkerd op je was had hij zelf iets anders moeten regelen om deze verleiding te voorkomen: een andere tent.
Ook apart van je ouders dat die vooraf niet even alerter waren.
Ik hoop dat je het af kunt sluiten.
Gewoon stom van je oom, TO, hij had met zijn poten van je af moeten blijven. Als hij verkikkerd op je was had hij zelf iets anders moeten regelen om deze verleiding te voorkomen: een andere tent.
Ook apart van je ouders dat die vooraf niet even alerter waren.
Ik hoop dat je het af kunt sluiten.
anoniem_63a85c1286ec3 wijzigde dit bericht op 16-01-2016 13:25
Reden: Even Websufer met naam genoemd, bij haar onder de negeer voelt als een medaille.
Reden: Even Websufer met naam genoemd, bij haar onder de negeer voelt als een medaille.
% gewijzigd
zaterdag 16 januari 2016 om 13:26
quote:awelmerci schreef op 16 januari 2016 @ 13:06:
Zis is zie internet he. Neem jezelf en de TO's niet te serieus. Wanneer je deugdelijk advies nodig hebt dan moet je op zoek naar een professional. Als je voxpoppende meningen vanaf het marktplein wilt hebben of uit de rij bij de kassa van de Aktion, dan plemp je je verhaal op een forum.Volledig mee eens wel!
Zis is zie internet he. Neem jezelf en de TO's niet te serieus. Wanneer je deugdelijk advies nodig hebt dan moet je op zoek naar een professional. Als je voxpoppende meningen vanaf het marktplein wilt hebben of uit de rij bij de kassa van de Aktion, dan plemp je je verhaal op een forum.Volledig mee eens wel!
zaterdag 16 januari 2016 om 13:32
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 13:13:
[...]
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!
[...]
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!
Je beseft pas hoe fijn het is om te ademen als je neus verstopt zit.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:32
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 13:13:
[...]
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!Je hebt je duidelijk nog nooit verdiept in hoe slachtoffers met misbruik om kunnen gaan. Ik ga ook geen woorden meer aan jou vuilmaken. Ik hoop oprecht dat jij -en andere mensen zoals jij- het ooit gaan leren inzien. Ik gun je heel veel wijsheid.
[...]
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!Je hebt je duidelijk nog nooit verdiept in hoe slachtoffers met misbruik om kunnen gaan. Ik ga ook geen woorden meer aan jou vuilmaken. Ik hoop oprecht dat jij -en andere mensen zoals jij- het ooit gaan leren inzien. Ik gun je heel veel wijsheid.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:34
Ik zou het wel aan je ouders vertellen eigenlijk. Dat hun beschermende poging dit tot gevolg had.
Ik vind dat eigenlijk nog het kwalijkse. TO wil een weekendje weg, maar haar ouders vinden het onveilig als ze alleen is. Dus gaat er een oom mee, die vervolgens aan haar borsten zit.
Welke ouder laat er nou een volwassen kerel bij hun 17/18-jarige dochter in een tentje slapen? Belachelijk.
Tuurlijk zijn de meeste mannen te vertrouwen, maar die doen er niet toe zodra het over dit soort zaken gaan.
Ik had me trouwens op die leeftijd zeer ongemakkelijk gevoeld met een oom. Ik heb ook zo`n oom die zich vergrijpt aan jonge meisjes van 18. Hij gaat regelmatig naar Thailand. Bah. Ik wist als kind al, dat ik ver, ver, weg moest blijven van deze oom.
Ik vind dat eigenlijk nog het kwalijkse. TO wil een weekendje weg, maar haar ouders vinden het onveilig als ze alleen is. Dus gaat er een oom mee, die vervolgens aan haar borsten zit.
Welke ouder laat er nou een volwassen kerel bij hun 17/18-jarige dochter in een tentje slapen? Belachelijk.
Tuurlijk zijn de meeste mannen te vertrouwen, maar die doen er niet toe zodra het over dit soort zaken gaan.
Ik had me trouwens op die leeftijd zeer ongemakkelijk gevoeld met een oom. Ik heb ook zo`n oom die zich vergrijpt aan jonge meisjes van 18. Hij gaat regelmatig naar Thailand. Bah. Ik wist als kind al, dat ik ver, ver, weg moest blijven van deze oom.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:42
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 13:13:
[...]
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!Wat een verknipte geest heb jij, realiseer je je niet dat je hiermee TO onnodig onderuit haalt? Zij vertelt haar verhaal hier eenmalig en precies waar zij bang voor is, niemand gelooft mij of ik heb het zelf uitgelokt, is waar jij haar van beschuldigd. Misselijkmakend en ziek! Ik herken het verhaal van TO en ik denk vele vrouwen die slachtoffer zijn van aanranding met mij. Je kwetst hier niet alleen TO mee, maar ook mij. Is dat je bedoeling? Dan is het gelukt. En je mag me blokkeren, geen probleem.
[...]
Ik heb je post niet gelezen, geen belangstelling voor ook!
Bij deze de laatste keer dat ik het zeg;
Ik geloof niet dat iemand die echt slachtoffer is van aanranding/verkrachting zijn/haar dader in bescherming gaat lopen houden en er ook nog regelmatig contact mee heeft zonder dat je met die persoon onder één dak woont en je zodoende gedwongen voelt te zwijgen.
Het verhaal zoals door TO omschreven lijkt dan ook meer op een soort van seksueel experimentje waarbij ze zich op het laatste moment ineens bedacht heeft.
Wie nu nog negatief reageert tegen me gaat zonder tegenbericht onder de blokkeer, houdoe!!!Wat een verknipte geest heb jij, realiseer je je niet dat je hiermee TO onnodig onderuit haalt? Zij vertelt haar verhaal hier eenmalig en precies waar zij bang voor is, niemand gelooft mij of ik heb het zelf uitgelokt, is waar jij haar van beschuldigd. Misselijkmakend en ziek! Ik herken het verhaal van TO en ik denk vele vrouwen die slachtoffer zijn van aanranding met mij. Je kwetst hier niet alleen TO mee, maar ook mij. Is dat je bedoeling? Dan is het gelukt. En je mag me blokkeren, geen probleem.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:53
Echt, wat een walgelijke en bizarre reacties, Websurfer. Echt gestoord.
Iemand anders kán niet op een hele andere manier met een situatie omgaan dan jij. Dan is het niet waar en totaal ongeloofwaardig en dat ga je dan 20 keer herhalen.
En jij hebt wel écht vervelende dingen mee moeten maken.
Verdiep je eens in hoe mensen op verschillende manieren met dingen om kunnen gaan, zou ik zeggen.
Ook zijn de vele posts nogal onnodig kwetsend en had je er ook gewoon voor kunnen kiezen dit topic te laten voor wat het was.
Je reacties geven niet de indruk dat je je eigen ervaring zo goed verwerkt hebt.
In elk geval wordt iedereen nogal misselijk van je reacties, dat zegt wel iets toch?! Dat je reacties niet echt normaal zijn...
Gelukkig bestaat er een negeerknop en ik hoop dat TO die ook weet te vinden.
Bedankt dat je ervoor hebt gezorgd dat het topic volledig verpest is en dat TO haar wens om het één keer volledig van zich af te praten niet kan uitvoeren en hier waarschijnlijk niet meer terug komt.
Als iemand zo loopt te hakken en zegt dat het allemaal niet waar is wat je hebt meegemaakt (keer 20).
Walgelijk en triest figuur!
Iemand anders kán niet op een hele andere manier met een situatie omgaan dan jij. Dan is het niet waar en totaal ongeloofwaardig en dat ga je dan 20 keer herhalen.
En jij hebt wel écht vervelende dingen mee moeten maken.
Verdiep je eens in hoe mensen op verschillende manieren met dingen om kunnen gaan, zou ik zeggen.
Ook zijn de vele posts nogal onnodig kwetsend en had je er ook gewoon voor kunnen kiezen dit topic te laten voor wat het was.
Je reacties geven niet de indruk dat je je eigen ervaring zo goed verwerkt hebt.
In elk geval wordt iedereen nogal misselijk van je reacties, dat zegt wel iets toch?! Dat je reacties niet echt normaal zijn...
Gelukkig bestaat er een negeerknop en ik hoop dat TO die ook weet te vinden.
Bedankt dat je ervoor hebt gezorgd dat het topic volledig verpest is en dat TO haar wens om het één keer volledig van zich af te praten niet kan uitvoeren en hier waarschijnlijk niet meer terug komt.
Als iemand zo loopt te hakken en zegt dat het allemaal niet waar is wat je hebt meegemaakt (keer 20).
Walgelijk en triest figuur!
zaterdag 16 januari 2016 om 13:55
TO schrijft inderdaad uit privacy-overwegingen niet de exacte toedracht van het weekend.
Niet dat het op zich geheim is, maar dat zou de herkenbaarheid van het verhaal vergroten en dat wil ik dus absoluut vermijden. Anders had ik hier niet als een debiel moeten zitten dubbelnicken en had ik alles gewoon onder mijn eigen nick geschreven.
Neem in elk geval van mij aan dat het redelijk plausibel was dat het geen onlogische keuze was dat ik dat weekend met mijn oom was en daarbij was het inderdaad al eerder gebeurd dat ik met hem een dergelijk weekend weg ging.
Websurfer, ik denk dat jij jouw eigen ervaringen teveel in mijn schoenen wilt schuiven.
Ik heb nergens geschreven dat het voorval geen indruk om me gemaakt heeft. Dat heeft het wél, anders zou ik dit topic niet openen.
Wel schreef ik dat ik er geen trauma aan overgehouden heb, en daar ben ik nog altijd van overtuigd.
Maar het is wel zo dat ik er jaren niet meer aan gedacht heb, maar dat het pas de laatste tijd ineens weer regelmatig in mijn gedachten was.
Het is overigens niet zo dat ik nog regelmatig contact heb met mijn oom en sprake van een echte familieband is er ook niet meer. Ik spreek hem zo'n 1 á 2 keer per jaar nog op een verjaardag en dan voeren we een normaal gesprek. En dat gebeurt ook zonder dat ik mij daar ongemakkelijk bij voel.
Het enige wat misschien ongemakkelijk is om hem uit gewoonte drie kussen te geven ter begroeting, maar dat is niet vanwege hetgeen is voorgevallen maar gewoon omdat ik een hekel heb aan het zoenen van iedereen die niet in mijn inner circle zit.
Maar goed, misschien kunnen we daar weer een trauma van maken dan.
Ik praat overigens nergens goed wat hij gedaan heeft, ik weet dat hij verkeerd was, ik weet dat ik geen schuld had.
Maar ik vind het voorval gewoon te klein om zoveel ellende over te starten.
Ik weet dus zéker dat mijn ouders, en voorál de rest van de familie, er wel een enorm ding van maken en ik vind dat gewoon niet nodig. Sommige geheimen kun je beter mee het graf in nemen.
Niet dat het op zich geheim is, maar dat zou de herkenbaarheid van het verhaal vergroten en dat wil ik dus absoluut vermijden. Anders had ik hier niet als een debiel moeten zitten dubbelnicken en had ik alles gewoon onder mijn eigen nick geschreven.
Neem in elk geval van mij aan dat het redelijk plausibel was dat het geen onlogische keuze was dat ik dat weekend met mijn oom was en daarbij was het inderdaad al eerder gebeurd dat ik met hem een dergelijk weekend weg ging.
Websurfer, ik denk dat jij jouw eigen ervaringen teveel in mijn schoenen wilt schuiven.
Ik heb nergens geschreven dat het voorval geen indruk om me gemaakt heeft. Dat heeft het wél, anders zou ik dit topic niet openen.
Wel schreef ik dat ik er geen trauma aan overgehouden heb, en daar ben ik nog altijd van overtuigd.
Maar het is wel zo dat ik er jaren niet meer aan gedacht heb, maar dat het pas de laatste tijd ineens weer regelmatig in mijn gedachten was.
Het is overigens niet zo dat ik nog regelmatig contact heb met mijn oom en sprake van een echte familieband is er ook niet meer. Ik spreek hem zo'n 1 á 2 keer per jaar nog op een verjaardag en dan voeren we een normaal gesprek. En dat gebeurt ook zonder dat ik mij daar ongemakkelijk bij voel.
Het enige wat misschien ongemakkelijk is om hem uit gewoonte drie kussen te geven ter begroeting, maar dat is niet vanwege hetgeen is voorgevallen maar gewoon omdat ik een hekel heb aan het zoenen van iedereen die niet in mijn inner circle zit.
Maar goed, misschien kunnen we daar weer een trauma van maken dan.
Ik praat overigens nergens goed wat hij gedaan heeft, ik weet dat hij verkeerd was, ik weet dat ik geen schuld had.
Maar ik vind het voorval gewoon te klein om zoveel ellende over te starten.
Ik weet dus zéker dat mijn ouders, en voorál de rest van de familie, er wel een enorm ding van maken en ik vind dat gewoon niet nodig. Sommige geheimen kun je beter mee het graf in nemen.
zaterdag 16 januari 2016 om 13:59
Ach Miss Pippi, ik maak me er eigenlijk niet zo druk om.
Ik laat me iig geen schuldgevoel aanpraten en ik laat me zeker niet wijs maken dat het mijn eigen schuld wel geweest zal zijn.
Ik weet dat dat niet zo is, en ik vind het eigenlijk vooral bijzonder dat iemand zo heftig en zo... bizar reageert op mijn verhaal.
En dat hij zegt dat ik de waarheid wel niet zal opschrijven, so be it.
Ik weet wat er toen gebeurd is, en wat niet, en als Web daar aan twijfelt, van mij mag hij.
Wat ik wel niet helemaal snap is dat hij hier maar blijft reageren als hij er niets van geloofd, maar daar doen we het maar mee he.
Ik laat me iig geen schuldgevoel aanpraten en ik laat me zeker niet wijs maken dat het mijn eigen schuld wel geweest zal zijn.
Ik weet dat dat niet zo is, en ik vind het eigenlijk vooral bijzonder dat iemand zo heftig en zo... bizar reageert op mijn verhaal.
En dat hij zegt dat ik de waarheid wel niet zal opschrijven, so be it.
Ik weet wat er toen gebeurd is, en wat niet, en als Web daar aan twijfelt, van mij mag hij.
Wat ik wel niet helemaal snap is dat hij hier maar blijft reageren als hij er niets van geloofd, maar daar doen we het maar mee he.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:02
quote:dubbelnicker schreef op 16 januari 2016 @ 13:55:
TO schrijft inderdaad uit privacy-overwegingen niet de exacte toedracht van het weekend.
Niet dat het op zich geheim is, maar dat zou de herkenbaarheid van het verhaal vergroten en dat wil ik dus absoluut vermijden. Anders had ik hier niet als een debiel moeten zitten dubbelnicken en had ik alles gewoon onder mijn eigen nick geschreven.
Neem in elk geval van mij aan dat het redelijk plausibel was dat het geen onlogische keuze was dat ik dat weekend met mijn oom was en daarbij was het inderdaad al eerder gebeurd dat ik met hem een dergelijk weekend weg ging.
Websurfer, ik denk dat jij jouw eigen ervaringen teveel in mijn schoenen wilt schuiven.
Ik heb nergens geschreven dat het voorval geen indruk om me gemaakt heeft. Dat heeft het wél, anders zou ik dit topic niet openen.
Wel schreef ik dat ik er geen trauma aan overgehouden heb, en daar ben ik nog altijd van overtuigd.
Maar het is wel zo dat ik er jaren niet meer aan gedacht heb, maar dat het pas de laatste tijd ineens weer regelmatig in mijn gedachten was.
Het is overigens niet zo dat ik nog regelmatig contact heb met mijn oom en sprake van een echte familieband is er ook niet meer. Ik spreek hem zo'n 1 á 2 keer per jaar nog op een verjaardag en dan voeren we een normaal gesprek. En dat gebeurt ook zonder dat ik mij daar ongemakkelijk bij voel.
Het enige wat misschien ongemakkelijk is om hem uit gewoonte drie kussen te geven ter begroeting, maar dat is niet vanwege hetgeen is voorgevallen maar gewoon omdat ik een hekel heb aan het zoenen van iedereen die niet in mijn inner circle zit.
Maar goed, misschien kunnen we daar weer een trauma van maken dan.
Ik praat overigens nergens goed wat hij gedaan heeft, ik weet dat hij verkeerd was, ik weet dat ik geen schuld had.
Maar ik vind het voorval gewoon te klein om zoveel ellende over te starten.
Ik weet dus zéker dat mijn ouders, en voorál de rest van de familie, er wel een enorm ding van maken en ik vind dat gewoon niet nodig. Sommige geheimen kun je beter mee het graf in nemen.
Ik heb het beoordeeld en blijf bij mijn mening, wil idd niet zeggen dat jij daar iets mee moet doen.
Succes ermee verder, ondanks het feit dat ik idd niet zomaar klakkeloos ieder verhaal op internet geloof.
Doeg!!!
TO schrijft inderdaad uit privacy-overwegingen niet de exacte toedracht van het weekend.
Niet dat het op zich geheim is, maar dat zou de herkenbaarheid van het verhaal vergroten en dat wil ik dus absoluut vermijden. Anders had ik hier niet als een debiel moeten zitten dubbelnicken en had ik alles gewoon onder mijn eigen nick geschreven.
Neem in elk geval van mij aan dat het redelijk plausibel was dat het geen onlogische keuze was dat ik dat weekend met mijn oom was en daarbij was het inderdaad al eerder gebeurd dat ik met hem een dergelijk weekend weg ging.
Websurfer, ik denk dat jij jouw eigen ervaringen teveel in mijn schoenen wilt schuiven.
Ik heb nergens geschreven dat het voorval geen indruk om me gemaakt heeft. Dat heeft het wél, anders zou ik dit topic niet openen.
Wel schreef ik dat ik er geen trauma aan overgehouden heb, en daar ben ik nog altijd van overtuigd.
Maar het is wel zo dat ik er jaren niet meer aan gedacht heb, maar dat het pas de laatste tijd ineens weer regelmatig in mijn gedachten was.
Het is overigens niet zo dat ik nog regelmatig contact heb met mijn oom en sprake van een echte familieband is er ook niet meer. Ik spreek hem zo'n 1 á 2 keer per jaar nog op een verjaardag en dan voeren we een normaal gesprek. En dat gebeurt ook zonder dat ik mij daar ongemakkelijk bij voel.
Het enige wat misschien ongemakkelijk is om hem uit gewoonte drie kussen te geven ter begroeting, maar dat is niet vanwege hetgeen is voorgevallen maar gewoon omdat ik een hekel heb aan het zoenen van iedereen die niet in mijn inner circle zit.
Maar goed, misschien kunnen we daar weer een trauma van maken dan.
Ik praat overigens nergens goed wat hij gedaan heeft, ik weet dat hij verkeerd was, ik weet dat ik geen schuld had.
Maar ik vind het voorval gewoon te klein om zoveel ellende over te starten.
Ik weet dus zéker dat mijn ouders, en voorál de rest van de familie, er wel een enorm ding van maken en ik vind dat gewoon niet nodig. Sommige geheimen kun je beter mee het graf in nemen.
Ik heb het beoordeeld en blijf bij mijn mening, wil idd niet zeggen dat jij daar iets mee moet doen.
Succes ermee verder, ondanks het feit dat ik idd niet zomaar klakkeloos ieder verhaal op internet geloof.
Doeg!!!
zaterdag 16 januari 2016 om 14:06
zaterdag 16 januari 2016 om 14:08
Zou websurfer vooral zelf niet graag willen dat hij zijn eigen ervaring zo goed verwerkt heeft als hij schrijft? Maar dat het eerder weggestopt zat en de ervaring nu met het schrijven in dit topic weer naar boven komt?
Ergens krijg ik wel een beetje medelijden met iemand die zo luid en gefrustreerd reageert.
Ergens krijg ik wel een beetje medelijden met iemand die zo luid en gefrustreerd reageert.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:11
quote:dubbelnicker schreef op 16 januari 2016 @ 13:55:
Ik weet dus zéker dat mijn ouders, en voorál de rest van de familie, er wel een enorm ding van maken Daar zullen ze dan redenen voor hebben? Misschien ziet de rest van de familie het wel goed en schat alleen jij het verkeerd in. Maar dan nog, alleen jij kan beoordelen of jij zin hebt in de heisa die zou kunnen ontstaan. En je antwoord is nee.
Ik weet dus zéker dat mijn ouders, en voorál de rest van de familie, er wel een enorm ding van maken Daar zullen ze dan redenen voor hebben? Misschien ziet de rest van de familie het wel goed en schat alleen jij het verkeerd in. Maar dan nog, alleen jij kan beoordelen of jij zin hebt in de heisa die zou kunnen ontstaan. En je antwoord is nee.
Krijg de rambam. Allemaal.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:11
quote:dubbelnicker schreef op 16 januari 2016 @ 14:06:
Wat is het nut van het quoten van mijn berichten?
Ik ben wel aan het dubbelnicken maar er is voorlopig nog geen OP-meltdown geweest ofzo hoor...
Ik vind je reactie op mij gewoon heel erg vreemd, ik denk niet dat ik daar iets vreemds of ongepasts mee zeg.Hahaa, het quoten/posten ging even mis, liep een poes over een arm en het toetsenbord hier, het is een schatje hoor, maar niet erg handig met een computer.
Wat is het nut van het quoten van mijn berichten?
Ik ben wel aan het dubbelnicken maar er is voorlopig nog geen OP-meltdown geweest ofzo hoor...
Ik vind je reactie op mij gewoon heel erg vreemd, ik denk niet dat ik daar iets vreemds of ongepasts mee zeg.Hahaa, het quoten/posten ging even mis, liep een poes over een arm en het toetsenbord hier, het is een schatje hoor, maar niet erg handig met een computer.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:14
Dat had ik ook toen ik las dat Web zelf misbruikt is als, ik denk kind? Ik kan me dan voorstellen dat een verhaal als het mijne bepaalde gevoelens oproept.
Ik vind het oprecht heel rot voor je dat mee hebt moeten maken Web...
En ik weet dat dat betreft dus ook wel dat wat ik meegemaakt heb, dat dat niet zo "heftig" is.
Vandaar ook dat ik schrijf dat het geen enorme invloed om me gehad heeft verder.
Het was een hele nare ervaring en ik denk er nog wel aan terug, maar het heeft verder niet echt impact gehad op mijn leven.
En daar ben ik ook heel blij mee, dat het niet erger geweest is dan dit.
En ik denk inderdaad ook wel dat de "schrik" er in gezeten heeft dat het inderdaad mijn oom was. Ik ben in mijn uitgaansleven ook wel eens bij mijn borsten gepakt, of mijn kont, weet ik veel, maar dit was anders omdat het inderdaad familie van me was.
Plus dat we alleen in een tentje lagen en ik ook niet echt ergens naartoe kon. Zoiets.
Dus dat jullie het inderdaad hebben over die familieband die het heftiger maakte, ik denk wel dat dat meespeelde in de indruk die het incident op me gemaakt heeft.
Ik vind het oprecht heel rot voor je dat mee hebt moeten maken Web...
En ik weet dat dat betreft dus ook wel dat wat ik meegemaakt heb, dat dat niet zo "heftig" is.
Vandaar ook dat ik schrijf dat het geen enorme invloed om me gehad heeft verder.
Het was een hele nare ervaring en ik denk er nog wel aan terug, maar het heeft verder niet echt impact gehad op mijn leven.
En daar ben ik ook heel blij mee, dat het niet erger geweest is dan dit.
En ik denk inderdaad ook wel dat de "schrik" er in gezeten heeft dat het inderdaad mijn oom was. Ik ben in mijn uitgaansleven ook wel eens bij mijn borsten gepakt, of mijn kont, weet ik veel, maar dit was anders omdat het inderdaad familie van me was.
Plus dat we alleen in een tentje lagen en ik ook niet echt ergens naartoe kon. Zoiets.
Dus dat jullie het inderdaad hebben over die familieband die het heftiger maakte, ik denk wel dat dat meespeelde in de indruk die het incident op me gemaakt heeft.
