Psyche
alle pijlers
Normaal?
dinsdag 11 maart 2014 om 19:05
Meestal ben ik heel gelukkig, heb ik zin in het leven en geniet ik overal van. Sinds mijn zwangerschap schommelde ik qua emoties, gevoelens en werd ik somber, onzeker en had ik last van rare gedachten.
Vorige week ben ik bevallen en de hele week voelde ik rust. De bevalling ging goed en ik ben oprecht blij. Gisteren werd ik ineens weer somber - maar ik heb het vooralsnog verborgen gehouden - en ner stortte ik echt even in.
Ik ben ineens verdrietig en het klinkt zo dom maar ik weet niet wat ik wil en ik vind niks meer leuk. Ik voel machteloosheid en kan sinds een half uur alleen nog maar huilen. Ik weet niet wat ik heb, maar ik voel me gewoon niet goed in mijn eifen leven. Goed verwoorden kan ik het niet helemaal.
Is het normaal? Tijdens mijn puberteit en begin twintig had ik ook zulke buien, dat ik niet wist wat ik wilde in mijn leven, wat mijn toekomst gaat zijn maar dat ik ook geen zin meer heb in leven. Niet dat ik ooit een einde aan mijn leven maak, dat zeker niet.
Vorige week ben ik bevallen en de hele week voelde ik rust. De bevalling ging goed en ik ben oprecht blij. Gisteren werd ik ineens weer somber - maar ik heb het vooralsnog verborgen gehouden - en ner stortte ik echt even in.
Ik ben ineens verdrietig en het klinkt zo dom maar ik weet niet wat ik wil en ik vind niks meer leuk. Ik voel machteloosheid en kan sinds een half uur alleen nog maar huilen. Ik weet niet wat ik heb, maar ik voel me gewoon niet goed in mijn eifen leven. Goed verwoorden kan ik het niet helemaal.
Is het normaal? Tijdens mijn puberteit en begin twintig had ik ook zulke buien, dat ik niet wist wat ik wilde in mijn leven, wat mijn toekomst gaat zijn maar dat ik ook geen zin meer heb in leven. Niet dat ik ooit een einde aan mijn leven maak, dat zeker niet.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:10
Voor een deel klinkt het normaal. Kraamtranen, hormonen...het is gewoon geen roze wolk (soms)
Wat ik wel zorgelijk vind is dat je het verborgen houd, hiervan gaan mijn alarmbellen af. Waarom hou je het verborgen? Niet doen! Want, misschien heb je wel even extra (psychische ) hulp nodig. Niets om je voor te schamen en niets abnormaals.
Wat ik wel zorgelijk vind is dat je het verborgen houd, hiervan gaan mijn alarmbellen af. Waarom hou je het verborgen? Niet doen! Want, misschien heb je wel even extra (psychische ) hulp nodig. Niets om je voor te schamen en niets abnormaals.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:15
lijkt me normaal, je bent waarschijnlijk ook vermoeid en je lichaam is ook nog volop aan het herstellen. Gun jezelf lekker de tijd om alles weer op een rijtje te krijgen, het is niet niets zon kleintje erbij. Wellicht ben je gevoelig voor dit soort buien en dan hakt dit er helemaal hard in. Wees niet zo streng voor jezelf en laat dit gewoon over je heen komen. Morgen weer een nieuwe dag!
dinsdag 11 maart 2014 om 19:16
Jij hebt tijdens je zwangerschap ernstige psychische klachten gehad waar je amper voor behandelt ben omdat je niet wilde, als ik het me goed herinner van je vorige topics. Dus is het geen enkele verrassing dat je je na de bevalling ook niet goed voelt. Ga je nu wel hulp inschakelen om je problemen werkelijk aan te pakken? En ja, je bent net bevallen en je hormonen moeten nog op hun plek zakken, maar jij bent psychisch zo instabiel dat je nu al hulp in moet schakelen, want jij kunt psychisch breken voor je het doorhebt.
Edit: ik heb geloept, ik heb inderdaad helder wie je bent. Mensen vragen zich af waarom jeugdzorg jullie nog niet in beeld heeft.
Edit: ik heb geloept, ik heb inderdaad helder wie je bent. Mensen vragen zich af waarom jeugdzorg jullie nog niet in beeld heeft.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:30
quote:bootje_op_de_golven schreef op 11 maart 2014 @ 19:16:
Jij hebt tijdens je zwangerschap ernstige psychische klachten gehad waar je amper voor behandelt ben omdat je niet wilde, als ik het me goed herinner van je vorige topics. Dus is het geen enkele verrassing dat je je na de bevalling ook niet goed voelt. Ga je nu wel hulp inschakelen om je problemen werkelijk aan te pakken? En ja, je bent net bevallen en je hormonen moeten nog op hun plek zakken, maar jij bent psychisch zo instabiel dat je nu al hulp in moet schakelen, want jij kunt psychisch breken voor je het doorhebt.
Edit: ik heb geloept, ik heb inderdaad helder wie je bent. Mensen vragen zich af waarom jeugdzorg jullie nog niet in beeld heeft.Dit maakt het natuurlijk heel anders. vergeet mijn vorige bericht en zoek hulp. neem je verantwoordelijkheid als ouder.
Jij hebt tijdens je zwangerschap ernstige psychische klachten gehad waar je amper voor behandelt ben omdat je niet wilde, als ik het me goed herinner van je vorige topics. Dus is het geen enkele verrassing dat je je na de bevalling ook niet goed voelt. Ga je nu wel hulp inschakelen om je problemen werkelijk aan te pakken? En ja, je bent net bevallen en je hormonen moeten nog op hun plek zakken, maar jij bent psychisch zo instabiel dat je nu al hulp in moet schakelen, want jij kunt psychisch breken voor je het doorhebt.
Edit: ik heb geloept, ik heb inderdaad helder wie je bent. Mensen vragen zich af waarom jeugdzorg jullie nog niet in beeld heeft.Dit maakt het natuurlijk heel anders. vergeet mijn vorige bericht en zoek hulp. neem je verantwoordelijkheid als ouder.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:32
Hey sooph,
Ik had je andere topic gevolgd, blij wat van je te horen. Gefeliciteerd met jullie kindje.
Waar ik eigenlijk ook benieuwd naar ben, hoe is het nu eigenlijk tussen jou en je vriend? Gaat dat beter. En logisch een KInd krijgen is een hele verandering. Heb je nog hulp? Of misschien even langs de huisarts?
Ik had je andere topic gevolgd, blij wat van je te horen. Gefeliciteerd met jullie kindje.
Waar ik eigenlijk ook benieuwd naar ben, hoe is het nu eigenlijk tussen jou en je vriend? Gaat dat beter. En logisch een KInd krijgen is een hele verandering. Heb je nog hulp? Of misschien even langs de huisarts?
.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:40
Lieve Sooph,
gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje.
Ik ben het eens met de andere schrijfsters. Je hebt hele ernstige klachten gehad tijdens je zwangerschap en je hebt hulp nodig.
Als je dat niet wil horen, wat wil je dan eigenlijk met dit topic?
gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje.
Ik ben het eens met de andere schrijfsters. Je hebt hele ernstige klachten gehad tijdens je zwangerschap en je hebt hulp nodig.
Als je dat niet wil horen, wat wil je dan eigenlijk met dit topic?
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:43
Sooph, wat fijn dat de bevalling goed is gegaan! Gefeliciteerd met je geboorte van je kindje!
Kraamtranen zijn normaal, het verborgen houden niet. Práát vrouw, práát. Met je verlos, met je kraamhulp, met je huisarts, met je 'peut. Dondert niet met wie maar práát. Kans is groot dat praten al voldoende is, dat zij je kunnen helpen dingen in perspectief te zien. Want dat lijkt jouw bottleneck te zijn: dingen in perspectief zien en daardoor stapelen dingen zich op en wordt het opgeblazen. Wees dat nou eens vóór en praat. Misschien kun je het in je eentje wel af maar waarom maak je het jezelf zo ontzettend moeilijk? Want dat is wel duidelijk: het kost je zo veel moeite, energie, zorgen en verdriet. Dat heb je toch niet verdiend Sooph. Kies de makkelijke weg en praat, laat je helpen.
Kraamtranen zijn normaal, het verborgen houden niet. Práát vrouw, práát. Met je verlos, met je kraamhulp, met je huisarts, met je 'peut. Dondert niet met wie maar práát. Kans is groot dat praten al voldoende is, dat zij je kunnen helpen dingen in perspectief te zien. Want dat lijkt jouw bottleneck te zijn: dingen in perspectief zien en daardoor stapelen dingen zich op en wordt het opgeblazen. Wees dat nou eens vóór en praat. Misschien kun je het in je eentje wel af maar waarom maak je het jezelf zo ontzettend moeilijk? Want dat is wel duidelijk: het kost je zo veel moeite, energie, zorgen en verdriet. Dat heb je toch niet verdiend Sooph. Kies de makkelijke weg en praat, laat je helpen.
dinsdag 11 maart 2014 om 19:49
Je hebt toegeleefd naar de geboorte van je kind, 24 uur per dag, negen maanden lang. Alles draaide om het moment van geboorte. En plotseling is alles voorbij, het doel is bereikt, niets meer aan te veranderen, je weet hoe hij eruit ziet, hoe hij heet. Je valt in een gat. De droom is weg. Het is nu echt. En nu word je geacht in dienst te staan van het kind.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
dinsdag 11 maart 2014 om 19:53
quote:EvyBlissy schreef op dinsdag 11 maart 2014 19:40 Lieve Sooph,
gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje.
Ik ben het eens met de andere schrijfsters. Je hebt hele ernstige klachten gehad tijdens je zwangerschap en je hebt hulp nodig.
Als je dat niet wil horen, wat wil je dan eigenlijk met dit topic? +1. Zoek hulp.
gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje.
Ik ben het eens met de andere schrijfsters. Je hebt hele ernstige klachten gehad tijdens je zwangerschap en je hebt hulp nodig.
Als je dat niet wil horen, wat wil je dan eigenlijk met dit topic? +1. Zoek hulp.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 11 maart 2014 om 20:33
Sooph, ik herinner me ook andere topics, waar je uiteindelijk alle OP's weghaalde en ook erg weinig wilde doen met tips die gegeven werden.
Ik maak me zorgen om je kindje en je gezin. Ik zou je misschien moeten feliciteren, maar vraag me af of dat op dit moment gepast is.
Heb je ooit nog hulp gezocht tijdens je zwangerschap? Is je relatie nog stabiel?
Ik hoop dat je eindelijk een keer wakker wordt dat er iets met je moet gebeuren.
Sterkte.
Ik maak me zorgen om je kindje en je gezin. Ik zou je misschien moeten feliciteren, maar vraag me af of dat op dit moment gepast is.
Heb je ooit nog hulp gezocht tijdens je zwangerschap? Is je relatie nog stabiel?
Ik hoop dat je eindelijk een keer wakker wordt dat er iets met je moet gebeuren.
Sterkte.
dinsdag 11 maart 2014 om 23:50
quote:bootje_op_de_golven schreef op 11 maart 2014 @ 19:16:
Jij hebt tijdens je zwangerschap ernstige psychische klachten gehad waar je amper voor behandelt ben omdat je niet wilde, als ik het me goed herinner van je vorige topics. Dus is het geen enkele verrassing dat je je na de bevalling ook niet goed voelt. Ga je nu wel hulp inschakelen om je problemen werkelijk aan te pakken? En ja, je bent net bevallen en je hormonen moeten nog op hun plek zakken, maar jij bent psychisch zo instabiel dat je nu al hulp in moet schakelen, want jij kunt psychisch breken voor je het doorhebt.
Edit: ik heb geloept, ik heb inderdaad helder wie je bent. Mensen vragen zich af waarom jeugdzorg jullie nog niet in beeld heeft.Als jij (en de rest die beweert dat ik geen hulp heb) mij echt zo goed hebt/hebben gevolgd, heb je ook helder en overduidelijk kunnen lezen dat ik wel hulp heb gezocht en dat de hulp erg intensief is.
Ik vind het gek dat iedereen hier doet alsof ik geen hulp heb en nooit hulp heb gezocht, dat is echt onzin.
En pardon, welke mensen vragen zich af of jeugdzorg 'ons' nog niet in beeld heeft? Daarmee geef je min of meer aan dat ik mijn eigen kind iets aan zal doen. Is absoluut niet zo, was dat wel het geval: kon ik hier al geen berichten meer plaatsen.
Verder wil ik duidelijk hebben: ik vind het een zeer trieste opmerking/beschuldiging. Ik snap dat het internet is, maar ik denk niet dat je zoiets kunt zeggen.
Jij hebt tijdens je zwangerschap ernstige psychische klachten gehad waar je amper voor behandelt ben omdat je niet wilde, als ik het me goed herinner van je vorige topics. Dus is het geen enkele verrassing dat je je na de bevalling ook niet goed voelt. Ga je nu wel hulp inschakelen om je problemen werkelijk aan te pakken? En ja, je bent net bevallen en je hormonen moeten nog op hun plek zakken, maar jij bent psychisch zo instabiel dat je nu al hulp in moet schakelen, want jij kunt psychisch breken voor je het doorhebt.
Edit: ik heb geloept, ik heb inderdaad helder wie je bent. Mensen vragen zich af waarom jeugdzorg jullie nog niet in beeld heeft.Als jij (en de rest die beweert dat ik geen hulp heb) mij echt zo goed hebt/hebben gevolgd, heb je ook helder en overduidelijk kunnen lezen dat ik wel hulp heb gezocht en dat de hulp erg intensief is.
Ik vind het gek dat iedereen hier doet alsof ik geen hulp heb en nooit hulp heb gezocht, dat is echt onzin.
En pardon, welke mensen vragen zich af of jeugdzorg 'ons' nog niet in beeld heeft? Daarmee geef je min of meer aan dat ik mijn eigen kind iets aan zal doen. Is absoluut niet zo, was dat wel het geval: kon ik hier al geen berichten meer plaatsen.
Verder wil ik duidelijk hebben: ik vind het een zeer trieste opmerking/beschuldiging. Ik snap dat het internet is, maar ik denk niet dat je zoiets kunt zeggen.
woensdag 12 maart 2014 om 00:00
quote:Chartreuse schreef op 11 maart 2014 @ 19:43:
Sooph, wat fijn dat de bevalling goed is gegaan! Gefeliciteerd met je geboorte van je kindje!
Kraamtranen zijn normaal, het verborgen houden niet. Práát vrouw, práát. Met je verlos, met je kraamhulp, met je huisarts, met je 'peut. Dondert niet met wie maar práát. Kans is groot dat praten al voldoende is, dat zij je kunnen helpen dingen in perspectief te zien. Want dat lijkt jouw bottleneck te zijn: dingen in perspectief zien en daardoor stapelen dingen zich op en wordt het opgeblazen. Wees dat nou eens vóór en praat. Misschien kun je het in je eentje wel af maar waarom maak je het jezelf zo ontzettend moeilijk? Want dat is wel duidelijk: het kost je zo veel moeite, energie, zorgen en verdriet. Dat heb je toch niet verdiend Sooph. Kies de makkelijke weg en praat, laat je helpen.
Bedankt. Ik ben erg opgelucht dat de bevalling goed is gegaan en na de bevalling is er echt een last van mijn schouders gevallen. Ik ben blij dat ons kind eindelijk geboren is en ik vind het daadwerkelijk ontzettend fijn. Nooit verwacht tijdens mijn zwangerschap, maar dat is echt zo. Ik geloofde ook nooit zo in die warme moedergevoelens, maar ook dat ervaar ik.
Juist omdat het de laatste tijd heel erg goed ging, wil ik nu niet dat mensen denken dat het weer slecht gaat. Het is niet zo dat het heel erg slecht gaat, ik heb alleen sinds een dag of twee dat ik ineens niet meer zo gelukkig ben en erg veel nadenk. Misschien ook vooral ontevreden over mezelf. Ik moet zeggen: ik heb net een best leuke avond gehad en daardoor ben ik wel weer opgeknapt, dus misschien had ik dat gewoon echt even nodig.
Sooph, wat fijn dat de bevalling goed is gegaan! Gefeliciteerd met je geboorte van je kindje!
Kraamtranen zijn normaal, het verborgen houden niet. Práát vrouw, práát. Met je verlos, met je kraamhulp, met je huisarts, met je 'peut. Dondert niet met wie maar práát. Kans is groot dat praten al voldoende is, dat zij je kunnen helpen dingen in perspectief te zien. Want dat lijkt jouw bottleneck te zijn: dingen in perspectief zien en daardoor stapelen dingen zich op en wordt het opgeblazen. Wees dat nou eens vóór en praat. Misschien kun je het in je eentje wel af maar waarom maak je het jezelf zo ontzettend moeilijk? Want dat is wel duidelijk: het kost je zo veel moeite, energie, zorgen en verdriet. Dat heb je toch niet verdiend Sooph. Kies de makkelijke weg en praat, laat je helpen.
Bedankt. Ik ben erg opgelucht dat de bevalling goed is gegaan en na de bevalling is er echt een last van mijn schouders gevallen. Ik ben blij dat ons kind eindelijk geboren is en ik vind het daadwerkelijk ontzettend fijn. Nooit verwacht tijdens mijn zwangerschap, maar dat is echt zo. Ik geloofde ook nooit zo in die warme moedergevoelens, maar ook dat ervaar ik.
Juist omdat het de laatste tijd heel erg goed ging, wil ik nu niet dat mensen denken dat het weer slecht gaat. Het is niet zo dat het heel erg slecht gaat, ik heb alleen sinds een dag of twee dat ik ineens niet meer zo gelukkig ben en erg veel nadenk. Misschien ook vooral ontevreden over mezelf. Ik moet zeggen: ik heb net een best leuke avond gehad en daardoor ben ik wel weer opgeknapt, dus misschien had ik dat gewoon echt even nodig.
woensdag 12 maart 2014 om 00:05
quote:EvyBlissy schreef op 11 maart 2014 @ 19:40:
Lieve Sooph,
gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje.
Ik ben het eens met de andere schrijfsters. Je hebt hele ernstige klachten gehad tijdens je zwangerschap en je hebt hulp nodig.
Als je dat niet wil horen, wat wil je dan eigenlijk met dit topic?Bedankt. Wie zegt dat ik het niet wil horen? Tsja, bootje op de golven met haar eerste en onjuiste post waardoor de toon wordt gezet in het topic en iedereen op dezelfde manier gaat reageren. Ik heb dus al een hele poos intensieve hulp. Al die klachten heb ik al niet meer. Nu was ik ineens... ja.. gewoonweg verdrietig.
Lieve Sooph,
gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje.
Ik ben het eens met de andere schrijfsters. Je hebt hele ernstige klachten gehad tijdens je zwangerschap en je hebt hulp nodig.
Als je dat niet wil horen, wat wil je dan eigenlijk met dit topic?Bedankt. Wie zegt dat ik het niet wil horen? Tsja, bootje op de golven met haar eerste en onjuiste post waardoor de toon wordt gezet in het topic en iedereen op dezelfde manier gaat reageren. Ik heb dus al een hele poos intensieve hulp. Al die klachten heb ik al niet meer. Nu was ik ineens... ja.. gewoonweg verdrietig.
woensdag 12 maart 2014 om 00:16
Misschien wel kraamtranen en hormonen? Maar we zijn met z'n allen wel net iets voorzichtiger met jouw verdriet dan met een ander 
Sommige schrijfsters uiten dat wat bot. Ook omdat het soms moeilijk leek tot je door te dringen voor de bevalling. Soms hoop je dat als je hard schreeuwt en veel lompe dingen zegt je wél gehoord wordt. Denk dat dat een beetje meespeelt.
Houd het in de gaten, huilen enzo na de bevalling is normaal, met week 6 weer etc etc. Dus doe er niet geheimzinnig over. Wie weet help je een van je vriendinnen enorm door er open over te zijn. Of iemand die dit forum leest. Of blijkt dat t bij jou net niet helemaal normaal ia dat verdriet en de pijn. Is dat erg? Nee, niet als je je laat helpen.
Gefeliciteerd met je kindje! Fijn dat de klik er ia met het moeder zijn en dat je net een leuke avond had!
Sommige schrijfsters uiten dat wat bot. Ook omdat het soms moeilijk leek tot je door te dringen voor de bevalling. Soms hoop je dat als je hard schreeuwt en veel lompe dingen zegt je wél gehoord wordt. Denk dat dat een beetje meespeelt.
Houd het in de gaten, huilen enzo na de bevalling is normaal, met week 6 weer etc etc. Dus doe er niet geheimzinnig over. Wie weet help je een van je vriendinnen enorm door er open over te zijn. Of iemand die dit forum leest. Of blijkt dat t bij jou net niet helemaal normaal ia dat verdriet en de pijn. Is dat erg? Nee, niet als je je laat helpen.
Gefeliciteerd met je kindje! Fijn dat de klik er ia met het moeder zijn en dat je net een leuke avond had!
woensdag 12 maart 2014 om 00:19
Tussen mijn vriend en mij gaat het al een hele poos goed. Ik ben blij met hem (en met veel mensen uit mijn omgeving) maar hij is wel een ontzettende steun geweest. Uiteraard is hij dat nu nog steeds.
Ik vind het jammer dat hij mij op deze 'verschrikkelijke' manier mee heeft moeten maken omdat het niet is zoals ik ben. Het moet heel erg moeilijk zijn geweest, ook voor heb. Ik met mijn onmogelijke buien af en toe. Geldt overigens ook weer voor meer mensen uit mijn omgeving. Maar we praten erover.
Ik hoop langzamerhand ook weer gewoon de relaxte Sooph te worden, maar het gaat al veel en veel beter. Ik heb niet meer de rare klachten van tijdens mijn zwangerschap, vooral door intensieve hulp en begeleiding. Op dit moment ben ik ineens twee dagen een beetje 'down', ik weet niet waar het vandaan komt. Misschien zoals iemand al zei: je leeft er ontzettend lang naartoe en ineens is het echt. Ik voel me na een leuke avond ook al stukken beter, dus misschien was ik toe aan gezelligheid.
Ik vind het verder bijzonder om te zien hoe gek hij (en ik) nu al zo gek zijn op ons kindje. Een heel apart gevoel, ik had tijdens mijn zwangerschap gedacht dat ik het niet zou ervaren . Mijn vriend was aanwezig bij de bevalling.
Ik vind het jammer dat hij mij op deze 'verschrikkelijke' manier mee heeft moeten maken omdat het niet is zoals ik ben. Het moet heel erg moeilijk zijn geweest, ook voor heb. Ik met mijn onmogelijke buien af en toe. Geldt overigens ook weer voor meer mensen uit mijn omgeving. Maar we praten erover.
Ik hoop langzamerhand ook weer gewoon de relaxte Sooph te worden, maar het gaat al veel en veel beter. Ik heb niet meer de rare klachten van tijdens mijn zwangerschap, vooral door intensieve hulp en begeleiding. Op dit moment ben ik ineens twee dagen een beetje 'down', ik weet niet waar het vandaan komt. Misschien zoals iemand al zei: je leeft er ontzettend lang naartoe en ineens is het echt. Ik voel me na een leuke avond ook al stukken beter, dus misschien was ik toe aan gezelligheid.
Ik vind het verder bijzonder om te zien hoe gek hij (en ik) nu al zo gek zijn op ons kindje. Een heel apart gevoel, ik had tijdens mijn zwangerschap gedacht dat ik het niet zou ervaren . Mijn vriend was aanwezig bij de bevalling.
woensdag 12 maart 2014 om 00:25
woensdag 12 maart 2014 om 00:26
quote:linjmh schreef op 12 maart 2014 @ 00:16:
Misschien wel kraamtranen en hormonen? Maar we zijn met z'n allen wel net iets voorzichtiger met jouw verdriet dan met een ander
Sommige schrijfsters uiten dat wat bot. Ook omdat het soms moeilijk leek tot je door te dringen voor de bevalling. Soms hoop je dat als je hard schreeuwt en veel lompe dingen zegt je wél gehoord wordt. Denk dat dat een beetje meespeelt.
Houd het in de gaten, huilen enzo na de bevalling is normaal, met week 6 weer etc etc. Dus doe er niet geheimzinnig over. Wie weet help je een van je vriendinnen enorm door er open over te zijn. Of iemand die dit forum leest. Of blijkt dat t bij jou net niet helemaal normaal ia dat verdriet en de pijn. Is dat erg? Nee, niet als je je laat helpen.
Gefeliciteerd met je kindje! Fijn dat de klik er ia met het moeder zijn en dat je net een leuke avond had!
Ik denk het, maar misschien ben ik ook wel eventjes down. Ik weet niet of het normaal/abnormaal is, maar het is nu alweer minder. Ik kan natuurlijk ook niet altijd gelukkig en blij zijn.
Het gaat er mij niet om dat mensen het bot brengen, maar ik kan er heel slecht tegen als mensen iets in de wereld brengen als feit terwijl het ontzettend onjuist is (ook nog op zo'n irritant toontje met ook nog eens de beschuldiging dat ik een gevaar ben voor mijn kind). En nog erger vind ik mensen die het klakkeloos overnemen waardoor het hele topic volstaat met 'jij hebt geen hulp gezocht, zoek hulp'.
Misschien wel kraamtranen en hormonen? Maar we zijn met z'n allen wel net iets voorzichtiger met jouw verdriet dan met een ander
Sommige schrijfsters uiten dat wat bot. Ook omdat het soms moeilijk leek tot je door te dringen voor de bevalling. Soms hoop je dat als je hard schreeuwt en veel lompe dingen zegt je wél gehoord wordt. Denk dat dat een beetje meespeelt.
Houd het in de gaten, huilen enzo na de bevalling is normaal, met week 6 weer etc etc. Dus doe er niet geheimzinnig over. Wie weet help je een van je vriendinnen enorm door er open over te zijn. Of iemand die dit forum leest. Of blijkt dat t bij jou net niet helemaal normaal ia dat verdriet en de pijn. Is dat erg? Nee, niet als je je laat helpen.
Gefeliciteerd met je kindje! Fijn dat de klik er ia met het moeder zijn en dat je net een leuke avond had!
Ik denk het, maar misschien ben ik ook wel eventjes down. Ik weet niet of het normaal/abnormaal is, maar het is nu alweer minder. Ik kan natuurlijk ook niet altijd gelukkig en blij zijn.
Het gaat er mij niet om dat mensen het bot brengen, maar ik kan er heel slecht tegen als mensen iets in de wereld brengen als feit terwijl het ontzettend onjuist is (ook nog op zo'n irritant toontje met ook nog eens de beschuldiging dat ik een gevaar ben voor mijn kind). En nog erger vind ik mensen die het klakkeloos overnemen waardoor het hele topic volstaat met 'jij hebt geen hulp gezocht, zoek hulp'.
