Psyche
alle pijlers
Ok,daar gaat ie dan.
woensdag 14 maart 2012 om 21:33
Ok,daar gaat ie dan.
Ik ben van mezelf een vrolijk optimistisch persoon met veel humor,alleen lijkt het er de laatste tijd er op dat het positieve mij vergaat.
De afgelopen twee jaar heb ik veel mensen om mij heen verloren,waarvan het verlies van mijn moeder het hardst er in heeft gehakt.
Ik heb op dit moment -al meer dan twee jaar-dus geen ouders meer.
Mijn biologische vader-of waar ik naar refereer als biologisch afval- is een geval apart,een moeilijke man waar ik ook geen contact meer mee heb.
Ik probeer al tien jaar lang mijn best om bij hem in de 'smaak' te vallen.
Wat ik ook doe,niets is goed genoeg,en zal ook nooit goed genoeg zijn,deze hoop heb ik nu wel laten varen ook al doet het immens veel verdriet en pijn.
Mijn lieve oma heeft last van vasculaire dementie,en gaat de laatste tijd beetje bij beetje achteruit,vooral voor mijn opa is dit super zwaar aangezien hij haar verzorgt.
Ik kan dan wel gaan zeuren hoe kut ik mij wel niet voel omtrent de geestelijke gezondheid van mijn oma,maar let's get real,voor mijn lieve opa is dit natuurlijk 1000x zwaarder.
(Mijn tante en ik zijn bezig met een plan van aanpak.)
Op mijn werk gaat het goed,ik heb het naar mijn zin en vind het leuk om te doen,maar helaas maak ik te weinig uren(kan er ook niet meer bij krijgen)waardoor ik net genoeg verdien om de rekeningen te betalen en ik dus voor bepaalde dingen moet leunen om mijn vriend(wat hij met liefde doet)maar hey,ik moet niet zeuren ik heb tenminste een baan de rekeningen kunnen nog ook al sta ik zwaar in het rood.
Het is super moeilijk om wat anders te vinden met mijn ervaring en onafgemaakte opleiding.
Het liefst wil ik ook weer naar school,ik weet ook wat voor opleiding,ik durfde het heel lang niet aan mijzelf toe te geven,maar mijn hart ligt in zang en theater,ik was alleen al die tijd te bang -te druk in mijn hoofd- om stappen te ondernemen.
Het hele euvel nu is alleen dat ik zwaar gestrest ben en erg down,
en het gevoel heb overspannen te raken en dat het mij allemaal te veel word.
Een paar maanden geleden ben ik een week opgenomen omdat mijn eczeem vanwege de stress zo uit de hand was gelopen.
Eczeem is nu redelijk onder controle,maar nog steeds voel ik mij erg moe,uitgeput gewoon.
(Ik slaap max. twee uur per nacht.)
Ik hoop dat het allemaal een beetje begrijpelijk is,zo niet mijn excuses alvast!
AAAAHHHHHH!
Wat een opluchting om dit er uit te gooien!
*Ojah,voor ik het vergeet mijn vriend is echt mijn lieverd,mijn maatje,mijn rots *
Ik ben van mezelf een vrolijk optimistisch persoon met veel humor,alleen lijkt het er de laatste tijd er op dat het positieve mij vergaat.
De afgelopen twee jaar heb ik veel mensen om mij heen verloren,waarvan het verlies van mijn moeder het hardst er in heeft gehakt.
Ik heb op dit moment -al meer dan twee jaar-dus geen ouders meer.
Mijn biologische vader-of waar ik naar refereer als biologisch afval- is een geval apart,een moeilijke man waar ik ook geen contact meer mee heb.
Ik probeer al tien jaar lang mijn best om bij hem in de 'smaak' te vallen.
Wat ik ook doe,niets is goed genoeg,en zal ook nooit goed genoeg zijn,deze hoop heb ik nu wel laten varen ook al doet het immens veel verdriet en pijn.
Mijn lieve oma heeft last van vasculaire dementie,en gaat de laatste tijd beetje bij beetje achteruit,vooral voor mijn opa is dit super zwaar aangezien hij haar verzorgt.
Ik kan dan wel gaan zeuren hoe kut ik mij wel niet voel omtrent de geestelijke gezondheid van mijn oma,maar let's get real,voor mijn lieve opa is dit natuurlijk 1000x zwaarder.
(Mijn tante en ik zijn bezig met een plan van aanpak.)
Op mijn werk gaat het goed,ik heb het naar mijn zin en vind het leuk om te doen,maar helaas maak ik te weinig uren(kan er ook niet meer bij krijgen)waardoor ik net genoeg verdien om de rekeningen te betalen en ik dus voor bepaalde dingen moet leunen om mijn vriend(wat hij met liefde doet)maar hey,ik moet niet zeuren ik heb tenminste een baan de rekeningen kunnen nog ook al sta ik zwaar in het rood.
Het is super moeilijk om wat anders te vinden met mijn ervaring en onafgemaakte opleiding.
Het liefst wil ik ook weer naar school,ik weet ook wat voor opleiding,ik durfde het heel lang niet aan mijzelf toe te geven,maar mijn hart ligt in zang en theater,ik was alleen al die tijd te bang -te druk in mijn hoofd- om stappen te ondernemen.
Het hele euvel nu is alleen dat ik zwaar gestrest ben en erg down,
en het gevoel heb overspannen te raken en dat het mij allemaal te veel word.
Een paar maanden geleden ben ik een week opgenomen omdat mijn eczeem vanwege de stress zo uit de hand was gelopen.
Eczeem is nu redelijk onder controle,maar nog steeds voel ik mij erg moe,uitgeput gewoon.
(Ik slaap max. twee uur per nacht.)
Ik hoop dat het allemaal een beetje begrijpelijk is,zo niet mijn excuses alvast!
AAAAHHHHHH!
Wat een opluchting om dit er uit te gooien!
*Ojah,voor ik het vergeet mijn vriend is echt mijn lieverd,mijn maatje,mijn rots *
vrijdag 18 mei 2012 om 19:47
De dame van het uwv die mij te woord stond was ook wat vaag en onvriendelijk,en zei dat mijn ex werkgever maar voor mij moest betalen ivm stilzwijgend verlengen.
Ik ga dit morgen overleggen met het juridisch loket(hoe ik dit het beste kan aanpakken) en daarna nog een gesprek aangaan met ex werkgever.
Hoop dat ik morgen wat meer duidelijkheid heb,met dit ook nog
op mijn bord erbij zie ik alles gewoon even niet meer zitten.
IK ben gewoon op.
Ik ga dit morgen overleggen met het juridisch loket(hoe ik dit het beste kan aanpakken) en daarna nog een gesprek aangaan met ex werkgever.
Hoop dat ik morgen wat meer duidelijkheid heb,met dit ook nog
op mijn bord erbij zie ik alles gewoon even niet meer zitten.
IK ben gewoon op.
vrijdag 18 mei 2012 om 19:51
quote:felicia schreef op 18 mei 2012 @ 19:47:
Als jouw contract tot januari liep en je tot een paar weken terug hebt gewerkt dan is jouw contract inderdaad stilzwijgend verlengd voor de duur van het vorige contract. Je moet dan niet bij het UWV zijn maar bij je werkgever. Zij kunnen je arbeidsovereenkomst niet zomaar beeindigen. Misschien moet je daarvoor even langs een jurist gaan. Je hebt iig recht op loon over de duur van de opzegtermijn. Daarna heb je gewoon recht op een WW uitkering maar laat je hierover adviseren door een jurist (vakbond/juridisch loket). Dit soort dingen kunnen aan termijnen verbonden zijn dus ik zou er snel achteraan gaan.
Hey felicia,ik zie net dat we tegelijkertijd hebben gepost,
wilde morgen al info gaan in winnen bij het juridisch loket.
Dankjewel nog voor de informatie!
Als jouw contract tot januari liep en je tot een paar weken terug hebt gewerkt dan is jouw contract inderdaad stilzwijgend verlengd voor de duur van het vorige contract. Je moet dan niet bij het UWV zijn maar bij je werkgever. Zij kunnen je arbeidsovereenkomst niet zomaar beeindigen. Misschien moet je daarvoor even langs een jurist gaan. Je hebt iig recht op loon over de duur van de opzegtermijn. Daarna heb je gewoon recht op een WW uitkering maar laat je hierover adviseren door een jurist (vakbond/juridisch loket). Dit soort dingen kunnen aan termijnen verbonden zijn dus ik zou er snel achteraan gaan.
Hey felicia,ik zie net dat we tegelijkertijd hebben gepost,
wilde morgen al info gaan in winnen bij het juridisch loket.
Dankjewel nog voor de informatie!
vrijdag 18 mei 2012 om 19:52
quote:VotesforLeo schreef op 18 mei 2012 @ 19:50:
Ja, kan me heel goed voorstellen dat je dit er nu gewoon net bij kunt hebben, bah! Maar informeer goed naar je rechten hoor, want her klopt iets niet, lijkt mij. Sterkte en kacht gewenst met alles
Idd,het word me gewoon allemaal even teveel.
Dat ga ik ook zeker doen,en dat gevoel heb ik ook.
Dankjewel!
Ja, kan me heel goed voorstellen dat je dit er nu gewoon net bij kunt hebben, bah! Maar informeer goed naar je rechten hoor, want her klopt iets niet, lijkt mij. Sterkte en kacht gewenst met alles
Idd,het word me gewoon allemaal even teveel.
Dat ga ik ook zeker doen,en dat gevoel heb ik ook.
Dankjewel!
