Psyche
alle pijlers
Onterechte somberheid?
vrijdag 22 februari 2013 om 10:13
Ik heb er eigenlijk mijn hele leven al last van en de laatste periode steekt het weer extra de kop op. Het klinkt zo stom, maar ik ben nooit écht blij. Met vlagen voel ik me beter, maar er blijft vaak toch wel die vlakke ondertoon. Ik heb nu een jaar een relatie en ik merk dat hij het lastig vindt om te gaan met mijn somberheid, als dat er is. Ik huil bijv. veel, vooral als hij er is. Het lijkt wel alsof alles er dan uit komt, omdat ik wel helemaal mezelf kan zijn bij hem. Hij zegt het niet goed te begrijpen, omdat ik toch alles heb? Een huis, een goede baan, een mooie auto, een paard, hem.. En inderdaad, dan klink ik haast ondankbaar, want wat wil ik in feite nog meer? Me stabiel voelen, me op z'n minst blijer kunnen voelen, expressiever?
Ik heb wel vaker met iemand hierover gepraat, ook met professionals, maar ik denk dat ik dat lastig vind, omdat ik zelf ook net zo'n prof ben.
Ik denk eigenlijk dat ik het ergens moet gaan accepteren dat ik op deze manier in elkaar steek, dat ik al heel lang zo ben en ik het ook als onderdeel van mezelf moet zien. Maar dat is zo verdomde lastig, want in periodes als deze baal ik gewoon echt van alles en kan ik haast niet tegen mijn (onverklaarbare) verdriet op.
Hier een topic over, omdat het hierover praten me misschien goed doet. Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Fijne dag allemaal
Ik heb wel vaker met iemand hierover gepraat, ook met professionals, maar ik denk dat ik dat lastig vind, omdat ik zelf ook net zo'n prof ben.
Ik denk eigenlijk dat ik het ergens moet gaan accepteren dat ik op deze manier in elkaar steek, dat ik al heel lang zo ben en ik het ook als onderdeel van mezelf moet zien. Maar dat is zo verdomde lastig, want in periodes als deze baal ik gewoon echt van alles en kan ik haast niet tegen mijn (onverklaarbare) verdriet op.
Hier een topic over, omdat het hierover praten me misschien goed doet. Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Fijne dag allemaal
vrijdag 22 februari 2013 om 10:20
vrijdag 22 februari 2013 om 10:22
Ja, ik slik de pil, sinds een half jaar ofzo. Maar heb daarvoor jaren geen pil geslikt. Dus echt verschil lijkt het niet te maken. Heb het daarover trouwens ook al met mijn huisarts gehad en zij beweert dat de pil echt niet zó veel met mijn hormonen kan doen. Ik ben in het algemeen niet zo te spreken over huisartsen eigenlijk.
vrijdag 22 februari 2013 om 10:45
Ergens wel herkenbaar, je kunt je zegeningen tellen tot je een ons weegt, positief denken, dankbaar zijn dat je in Nederland woont en niet in New Delhi studeert ofzo of op de vlucht bent voor enge regimes, dan nog kunnen die zwarte wolken en draken in het hoofd hardnekkig zijn. Het sluimert als het ware onder de oppervlakte.
Kun je wel genieten? Van wat dan ook? Voor mijn part een krokus tussen de stoeptegels, of een zingende merel, zon op je gezicht, wind in je haren, muziek die je raakt, een mooi boek/gedicht of wat dan ook?
Wat ideetjes: Een daglichtlamp, vaker naar buiten, meer bewegen, een preparaat met hoge dosering eicopentateenzuur/EPA (reteduur maar bij mij helpt het, PlusEPA van Minami) je omringen met stabiele blijmoedige mensen, of gewoon mensen van wie je houdt en die van jou houden
Runningtherapie (zie boek van Bram Bakker) bloed laten testen, je kunt van zoveel fysieke dingen depressieve bijwerkingen hebben, bijv leverfunctie, schildklier, tekorten aan bep. vitamine/mineralen.
Succes & sterkte!!
Kun je wel genieten? Van wat dan ook? Voor mijn part een krokus tussen de stoeptegels, of een zingende merel, zon op je gezicht, wind in je haren, muziek die je raakt, een mooi boek/gedicht of wat dan ook?
Wat ideetjes: Een daglichtlamp, vaker naar buiten, meer bewegen, een preparaat met hoge dosering eicopentateenzuur/EPA (reteduur maar bij mij helpt het, PlusEPA van Minami) je omringen met stabiele blijmoedige mensen, of gewoon mensen van wie je houdt en die van jou houden
Runningtherapie (zie boek van Bram Bakker) bloed laten testen, je kunt van zoveel fysieke dingen depressieve bijwerkingen hebben, bijv leverfunctie, schildklier, tekorten aan bep. vitamine/mineralen.
Succes & sterkte!!
vrijdag 22 februari 2013 om 10:52
Dank je Tijgermeisje
Heb al eens mijn bloed laten testen én zelfs een gesprek met een psychiater gehad. Er was niet zoveel mis met me wees onderzoek uit. Ik ben echt veel buiten (zie hobby) en daar geniet ik van. Dat zijn inderdaad de momenten dat ik even alles kan vergeten en mijn hoofd vrij leeg wordt en ik me focus op mijn paard. Fijn is dat wel.
Ik denk er inderdaad ook over om te gaan hardlopen ( tevens idee van vriend), tip van broek van Bram is een goede.
Ik heb gelukkig best leuke mensen om me heen, alhoewel die in wat andere fase dan ik zitten. Meeste al kinderen e.d. en dat zit er voor mij voorlopig nog niet in. Heeft direct niets met mijn stemming te maken trouwens hoor, maar ik bedoel te zeggen dat contacten wel enorm zijn veranderd de laatste periode.
Nogmaals dank voor je woorden!
Heb al eens mijn bloed laten testen én zelfs een gesprek met een psychiater gehad. Er was niet zoveel mis met me wees onderzoek uit. Ik ben echt veel buiten (zie hobby) en daar geniet ik van. Dat zijn inderdaad de momenten dat ik even alles kan vergeten en mijn hoofd vrij leeg wordt en ik me focus op mijn paard. Fijn is dat wel.
Ik denk er inderdaad ook over om te gaan hardlopen ( tevens idee van vriend), tip van broek van Bram is een goede.
Ik heb gelukkig best leuke mensen om me heen, alhoewel die in wat andere fase dan ik zitten. Meeste al kinderen e.d. en dat zit er voor mij voorlopig nog niet in. Heeft direct niets met mijn stemming te maken trouwens hoor, maar ik bedoel te zeggen dat contacten wel enorm zijn veranderd de laatste periode.
Nogmaals dank voor je woorden!
vrijdag 22 februari 2013 om 11:09
Fijn te lezen dat je dr wat aan hebt, en uit eigenbelang (ben altijd nieuwsgierig naar updates, hoe gaat het nu met...?) maar ook voor jezelf, lekker van je afschrijven als je daar zin in hebt tenminste.
Veranderende contacten omdat levens andere richtingen uitgaan lijkt me er ook best inhakken, plotseling maakt een ander keuzes die van invloed zijn op het met elkaar omgaan, de onderwerpen, frequentie, enz. Dit nog afgezien van of jij een kinderwens hebt die door omstandigheden niet ingelost kan worden.
Ik gooi er nog maar eens een quote tegenaan: Van Tolstoj als ik me goed herinner: Happiness is not the fullfilling of our desires.
Dus ook als je alles hebt wat je hartje begeert, kun je toch niet gelukkig zijn omdat het hem daar dus niet in zit (waar dan wel in dat lijkt me een persoonlijk iets)
Veranderende contacten omdat levens andere richtingen uitgaan lijkt me er ook best inhakken, plotseling maakt een ander keuzes die van invloed zijn op het met elkaar omgaan, de onderwerpen, frequentie, enz. Dit nog afgezien van of jij een kinderwens hebt die door omstandigheden niet ingelost kan worden.
Ik gooi er nog maar eens een quote tegenaan: Van Tolstoj als ik me goed herinner: Happiness is not the fullfilling of our desires.
Dus ook als je alles hebt wat je hartje begeert, kun je toch niet gelukkig zijn omdat het hem daar dus niet in zit (waar dan wel in dat lijkt me een persoonlijk iets)
vrijdag 22 februari 2013 om 11:15
Dat is het ook inderdaad. Ik zou me haast bezwaard gaan voelen, omdat ik me voel zoals ik me voel, want eigenlijk heb ik toch alles voor elkaar?! Zo simpel ligt het helaas dus niet, was het maar zo.
Op dit moment mis ik mijn vriend bijvoorbeeld heel erg. Ik heb de neiging om me erg aan hem vast te klampen. Heb het gevoel hem nu heel erg nodig te hebben, maar ben tegelijkertijd ook bang dat ik er niet goed aan doe door hem zo te betrekken in mijn gevoel. Neem me steeds voor dat ik echt even 'zen' moet worden, even tot mezelf komen en zo hopelijk het contact tussen hem en mij ook ontspannen te houden.
Op dit moment mis ik mijn vriend bijvoorbeeld heel erg. Ik heb de neiging om me erg aan hem vast te klampen. Heb het gevoel hem nu heel erg nodig te hebben, maar ben tegelijkertijd ook bang dat ik er niet goed aan doe door hem zo te betrekken in mijn gevoel. Neem me steeds voor dat ik echt even 'zen' moet worden, even tot mezelf komen en zo hopelijk het contact tussen hem en mij ook ontspannen te houden.
vrijdag 22 februari 2013 om 11:20
ik zou zeggen dat depressie vaak veroorzaakt wordt door het gevoel dat je niet vrij bent. Dat is zeer in het algemeen zo. Ik bedoel niet een egoistische manier van vrijheid, maar toch allerlei barrières die je niet kan slechten. Misschien dat je dat eens kan onderzoeken, nadat uitgesloten is dat je aan een bipolaire stoornis lijdt.
it's a big club and you ain't in it
vrijdag 22 februari 2013 om 11:29
TO ik heb wel een tip voor je denk ik: (ik heb geen aandelen erin ) ga eens boeken lezen van Gijs jansen, zoals 'laat los'.
ik denk dat je daar veel aan zult hebben eerlijk gezegd.
ik herken het ook wel eigenlijk, niet dat ik de hele tijd somber ben en zo, maar ik heb niet echt een makkelijk leven en heb het een en ander meegemaakt. ik ben niet ongelukkig, maar als ik had mogen kiezen had ik het een en ander anders gewilt. is een lang verhaal maar ik ben ook wel eens somber.
1 tip die ik zelf ook gebruik: ga niet in gevecht met je sombere gevoel maar accepteer en en koester het. hoe meer jij het weg probeert te werken hoe erger het wordt.
relativeren wil ook wel eens helpen... (al klinkt dat makkelijker dan het is...)
succes!
ik denk dat je daar veel aan zult hebben eerlijk gezegd.
ik herken het ook wel eigenlijk, niet dat ik de hele tijd somber ben en zo, maar ik heb niet echt een makkelijk leven en heb het een en ander meegemaakt. ik ben niet ongelukkig, maar als ik had mogen kiezen had ik het een en ander anders gewilt. is een lang verhaal maar ik ben ook wel eens somber.
1 tip die ik zelf ook gebruik: ga niet in gevecht met je sombere gevoel maar accepteer en en koester het. hoe meer jij het weg probeert te werken hoe erger het wordt.
relativeren wil ook wel eens helpen... (al klinkt dat makkelijker dan het is...)
succes!
vrijdag 22 februari 2013 om 11:37
vrijdag 22 februari 2013 om 14:20
quote:winterweer schreef op 22 februari 2013 @ 10:13:
Ik heb er eigenlijk mijn hele leven al last van en de laatste periode steekt het weer extra de kop op. Het klinkt zo stom, maar ik ben nooit écht blij. Met vlagen voel ik me beter, maar er blijft vaak toch wel die vlakke ondertoon. Ik heb nu een jaar een relatie en ik merk dat hij het lastig vindt om te gaan met mijn somberheid, als dat er is. Ik huil bijv. veel, vooral als hij er is. Het lijkt wel alsof alles er dan uit komt, omdat ik wel helemaal mezelf kan zijn bij hem. Hij zegt het niet goed te begrijpen, omdat ik toch alles heb? Een huis, een goede baan, een mooie auto, een paard, hem.. En inderdaad, dan klink ik haast ondankbaar, want wat wil ik in feite nog meer? Me stabiel voelen, me op z'n minst blijer kunnen voelen, expressiever?
Ik heb wel vaker met iemand hierover gepraat, ook met professionals, maar ik denk dat ik dat lastig vind, omdat ik zelf ook net zo'n prof ben.
Ik denk eigenlijk dat ik het ergens moet gaan accepteren dat ik op deze manier in elkaar steek, dat ik al heel lang zo ben en ik het ook als onderdeel van mezelf moet zien. Maar dat is zo verdomde lastig, want in periodes als deze baal ik gewoon echt van alles en kan ik haast niet tegen mijn (onverklaarbare) verdriet op.
Hier een topic over, omdat het hierover praten me misschien goed doet. Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Fijne dag allemaal
Nee, niet accepteren !
Het klinkt mij heel bekend in de oren. Zo was ik van mijn elfde tot mijn 24ste heel vaak. Nu gaat het al twee jaar heel wat beter. Dingen die ik vermijd om terugval te voorkomen: Geraffineerde suiker, alcohol (met mate), verveling, onvoldoende lichaamsbeweging (doe iedere ochtend een kwartier aerobics). En het lijkt echt te werken ! Het leven kan echt zoveel leuker zijn. Vroeger kon ik me ook niet voorstellen dat het ooit beter kon worden, maar nu weet ik een beetje hoe het werkt
Ik heb er eigenlijk mijn hele leven al last van en de laatste periode steekt het weer extra de kop op. Het klinkt zo stom, maar ik ben nooit écht blij. Met vlagen voel ik me beter, maar er blijft vaak toch wel die vlakke ondertoon. Ik heb nu een jaar een relatie en ik merk dat hij het lastig vindt om te gaan met mijn somberheid, als dat er is. Ik huil bijv. veel, vooral als hij er is. Het lijkt wel alsof alles er dan uit komt, omdat ik wel helemaal mezelf kan zijn bij hem. Hij zegt het niet goed te begrijpen, omdat ik toch alles heb? Een huis, een goede baan, een mooie auto, een paard, hem.. En inderdaad, dan klink ik haast ondankbaar, want wat wil ik in feite nog meer? Me stabiel voelen, me op z'n minst blijer kunnen voelen, expressiever?
Ik heb wel vaker met iemand hierover gepraat, ook met professionals, maar ik denk dat ik dat lastig vind, omdat ik zelf ook net zo'n prof ben.
Ik denk eigenlijk dat ik het ergens moet gaan accepteren dat ik op deze manier in elkaar steek, dat ik al heel lang zo ben en ik het ook als onderdeel van mezelf moet zien. Maar dat is zo verdomde lastig, want in periodes als deze baal ik gewoon echt van alles en kan ik haast niet tegen mijn (onverklaarbare) verdriet op.
Hier een topic over, omdat het hierover praten me misschien goed doet. Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Fijne dag allemaal
Nee, niet accepteren !
Het klinkt mij heel bekend in de oren. Zo was ik van mijn elfde tot mijn 24ste heel vaak. Nu gaat het al twee jaar heel wat beter. Dingen die ik vermijd om terugval te voorkomen: Geraffineerde suiker, alcohol (met mate), verveling, onvoldoende lichaamsbeweging (doe iedere ochtend een kwartier aerobics). En het lijkt echt te werken ! Het leven kan echt zoveel leuker zijn. Vroeger kon ik me ook niet voorstellen dat het ooit beter kon worden, maar nu weet ik een beetje hoe het werkt
vrijdag 22 februari 2013 om 14:39
Met accepteren van hoe het nu is bedoelde ik niet de boel op zn beloop laten, maar dat je jezelf niet voor je kop gaat lopen slaan omdat je "onterecht somber" bent.
Stel je voor dat alles tussen te oren te genezen was met een schop onder de kont. Ik geloof in hobbels op de weg accepteren zoals ze zijn en er vervolgens wel zeker iets mee doen, het gaat meestal niet vanzelf weg.
En ik zou het er toch zeker met je vriend over hebben want je kan zn steun goed gebruiken, moet ie wel weten wat ie voor je kan betekenen (je ff met rust laten, met je meedenken, laten uitrazen, whatever. Je bent zn partner, dan wil ie jou toch ook het allerliefst gelukkig zien lijkt mij)
Stel je voor dat alles tussen te oren te genezen was met een schop onder de kont. Ik geloof in hobbels op de weg accepteren zoals ze zijn en er vervolgens wel zeker iets mee doen, het gaat meestal niet vanzelf weg.
En ik zou het er toch zeker met je vriend over hebben want je kan zn steun goed gebruiken, moet ie wel weten wat ie voor je kan betekenen (je ff met rust laten, met je meedenken, laten uitrazen, whatever. Je bent zn partner, dan wil ie jou toch ook het allerliefst gelukkig zien lijkt mij)
vrijdag 22 februari 2013 om 16:03
Partycloudy, goede tips inderdaad, de meeste ervan gebruik ik al wel, maar misschien moet ik er nog bewuster mee bezig gaan.
Wil je aub de quote van mijn openingspost verwijderen trouwens? Dank je!
Waterplant, als geen ander weet ik hoe chemisch kan werken, toch heb ik nooit wat gevoeld voor medicatie. Ik heb het er wel over gehad met iemand, het zou het proberen waard kunnen zijn, al is het om de scherpe randjes er wat af te halen.
Tijgermeisje, ik ben er inderdaad over aan het nadenken hoe ik goed kan verwoorden naar mijn vriend hoe ik me voel. Ik vind dat zo ontzettend moeilijk! (naar wie dan ook) Ik wil ook wel graag dat hij weet hoe het is voor mij, hij heeft namelijk nu wel de neiging om te denken dat ik me zo voel door onze relatie ofzo en dat is niet zo.
Wil je aub de quote van mijn openingspost verwijderen trouwens? Dank je!
Waterplant, als geen ander weet ik hoe chemisch kan werken, toch heb ik nooit wat gevoeld voor medicatie. Ik heb het er wel over gehad met iemand, het zou het proberen waard kunnen zijn, al is het om de scherpe randjes er wat af te halen.
Tijgermeisje, ik ben er inderdaad over aan het nadenken hoe ik goed kan verwoorden naar mijn vriend hoe ik me voel. Ik vind dat zo ontzettend moeilijk! (naar wie dan ook) Ik wil ook wel graag dat hij weet hoe het is voor mij, hij heeft namelijk nu wel de neiging om te denken dat ik me zo voel door onze relatie ofzo en dat is niet zo.
vrijdag 22 februari 2013 om 16:14
Herkenbaar!
Ik kan me, zeker in gezelschap, soms anders voelen. Echt genieten? Mwah.. Geloof niet dat ik dat heel vaak heb. Ik leef wel. Doe leuke dingen, heb een fantastische baan. Lieve vrienden & familie. Maar echt stabiel ben ik niet.
Kun je goed ontspannen? (ik niet en soms heb ik het gevoel dat t m daar in zit...)
Ik kan me, zeker in gezelschap, soms anders voelen. Echt genieten? Mwah.. Geloof niet dat ik dat heel vaak heb. Ik leef wel. Doe leuke dingen, heb een fantastische baan. Lieve vrienden & familie. Maar echt stabiel ben ik niet.
Kun je goed ontspannen? (ik niet en soms heb ik het gevoel dat t m daar in zit...)
vrijdag 22 februari 2013 om 16:55
Vivadiva, het zijn vaak juist kleine dingen waar ik van kan genieten: iets moois wat ik zie in de natuur of een mooi programma op televisie. Ik ben wel snel emotioneel, dat wordt met de jaren alleen maar 'erger' lijkt het wel.
Ik doe ook veel leuke dingen, daar kijk ik dan naar uit en kan ik ook van genieten. Maar echt die vrolijkheid, dat mis ik vaak een beetje. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst de slappe lach had bijvoorbeeld.
Ik kan niet goed ontspannen, daar baal ik ook erg van. Yoga e.d. geprobeerd, maar dat werkt alleen maar averechts. Heel soms kan ik me wel verliezen in een boek, dat is dan heerlijk.
Ik doe ook veel leuke dingen, daar kijk ik dan naar uit en kan ik ook van genieten. Maar echt die vrolijkheid, dat mis ik vaak een beetje. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst de slappe lach had bijvoorbeeld.
Ik kan niet goed ontspannen, daar baal ik ook erg van. Yoga e.d. geprobeerd, maar dat werkt alleen maar averechts. Heel soms kan ik me wel verliezen in een boek, dat is dan heerlijk.
vrijdag 22 februari 2013 om 18:30
Ontspannen, hm even denken hoor... Van die meditaties die zeggen laat gaan... ontspan... voel je zwaar worden, daar krijg ik ook alleen maar stress van. Maar Mindfulness training is anders, dan hoef je alleen maar te ervaren, verder niets. Niet hoofd leegmaken, of aan iets denken, alleen maar met je aandacht erbij te blijven.
Verder weet ik niet of je een ligbad hebt, maar dat vind ik ook heel ontspannend, een beetje liggen nixen in een bad vol heet en geurig water.
Of al je spieren tegelijk aanspannen, en dan ineens alles weer laten verslappen.
Of je laten masseren.
De slappe lach... ik weet niet wat je grappig vindt? Welke comedy serie of tekenfilm of cabaretier ofzo?
Als ik bijv. Fawlty Towers opzet en ik moet niet lachen, dan weet ik dat er echt iets mis is.
Of hilarisch geschreven boeken, verhalen, gedichten.
Of een hele grappige vriendin met wie je samen kan gieren, heel aanstekelijk als je met iemand lol hebt die bijna stikt van het lachen
Ow en over het kunnen verwoorden naar je vriend, misschien eerst opschrijven?
Nogmaals sterkte & succes
Verder weet ik niet of je een ligbad hebt, maar dat vind ik ook heel ontspannend, een beetje liggen nixen in een bad vol heet en geurig water.
Of al je spieren tegelijk aanspannen, en dan ineens alles weer laten verslappen.
Of je laten masseren.
De slappe lach... ik weet niet wat je grappig vindt? Welke comedy serie of tekenfilm of cabaretier ofzo?
Als ik bijv. Fawlty Towers opzet en ik moet niet lachen, dan weet ik dat er echt iets mis is.
Of hilarisch geschreven boeken, verhalen, gedichten.
Of een hele grappige vriendin met wie je samen kan gieren, heel aanstekelijk als je met iemand lol hebt die bijna stikt van het lachen
Ow en over het kunnen verwoorden naar je vriend, misschien eerst opschrijven?
Nogmaals sterkte & succes
vrijdag 22 februari 2013 om 18:40
Heel herkenbaar. Ik ben nu 30+ en heb daar van mijn 20e tot mijn 30e mee geworsteld.
Hoe ik het opgelost heb: ik bezoek 1x in de drie maanden een psycholoog, al een jaar of vijf lang. Daar heb ik opgepikt dat het ten eerste een kwestie is van acceptatie, en jezelf de gelegenheid geven om verdriet te hebben.
Ten tweede kun je er wel degelijk wat aan doen. Er is veel onderzoek op het gebied van de zgn. Positive Psychology. Er zijn een aantal gewoonten die je je eigen kan maken, die een bewijsbaar goede invloed hebben op je dagelijkse humeur.
Een goede oefening is bijvoorbeeld elke dag even nalopen wat leuk was aan de dag. Een andere gewoonte die je je eigen kan maken is dankbaarheid, je loopt even na waarvoor je dankbaar mag zijn. Onbaatzuchtige dingen doen is een derde, en veel tijd besteden aan je sociale netwerk is een vierde.
Mijn oplossing was dus: in samenwerking met psycholoog eerst werken om ermee te leren omgaan c.q. accepteren. Daarna de boeken en oefeningen van Martin Seligman e.a. gebruiken en doorwerken.
Dit heeft echt merkbare verbeteringen in mijn leven gebracht.
Hoe ik het opgelost heb: ik bezoek 1x in de drie maanden een psycholoog, al een jaar of vijf lang. Daar heb ik opgepikt dat het ten eerste een kwestie is van acceptatie, en jezelf de gelegenheid geven om verdriet te hebben.
Ten tweede kun je er wel degelijk wat aan doen. Er is veel onderzoek op het gebied van de zgn. Positive Psychology. Er zijn een aantal gewoonten die je je eigen kan maken, die een bewijsbaar goede invloed hebben op je dagelijkse humeur.
Een goede oefening is bijvoorbeeld elke dag even nalopen wat leuk was aan de dag. Een andere gewoonte die je je eigen kan maken is dankbaarheid, je loopt even na waarvoor je dankbaar mag zijn. Onbaatzuchtige dingen doen is een derde, en veel tijd besteden aan je sociale netwerk is een vierde.
Mijn oplossing was dus: in samenwerking met psycholoog eerst werken om ermee te leren omgaan c.q. accepteren. Daarna de boeken en oefeningen van Martin Seligman e.a. gebruiken en doorwerken.
Dit heeft echt merkbare verbeteringen in mijn leven gebracht.
vrijdag 22 februari 2013 om 18:58
Veel van jullie tips zit 'm in praktische oplossingen, ik realiseer me ook dat dat zeker een grote bijdrage kan leveren tot verbetering, maar zoals eerder gezegd is het iets waar ik al lang mee worstel en waar mijn draai maar niet in vind. Of nou ja: het nare gevoel steeds weer terug en dat stelt me teleur. Ook mindfulness ken ik, maar dit ervaar ik hetzelfde als yoga. Ik ben me er de laatste tijd wel wat meer voor aan het openstellen, maar vind het ook wel een beetje een hype op het moment. Dat zorgt dan toch weer voor wat weerstand ofzo.
Gieren van het lachen ken ik niet. Ja, ik ken het, maar ik heb dat echt zelden en de laatste keer is lang geleden. Natuurlijk kan ik wel lachen om een grappige serie en met vrienden e.d., maar lol die ik soms bij anderen soms zie herken ik niet en dan voel ik me wel wat abnormaal.
Ik voel me rot en zit op de bank. Vriend gaat op stap met vrienden en ik voel me daar echt alles behalve fijn bij. Had hem liever nu hier bij me gehad, maar wil ook niet in de valkuil van het zoeken van bevestiging/aandacht trappen.
Mijn gevoelens opschrijven is een goed idee, maar ben ook bang dat het dan zo'n beladen iets wordt waar vriend van kan schrikken.
Heb geen bad, maar een warme douche is ook altijd fijn.
Gieren van het lachen ken ik niet. Ja, ik ken het, maar ik heb dat echt zelden en de laatste keer is lang geleden. Natuurlijk kan ik wel lachen om een grappige serie en met vrienden e.d., maar lol die ik soms bij anderen soms zie herken ik niet en dan voel ik me wel wat abnormaal.
Ik voel me rot en zit op de bank. Vriend gaat op stap met vrienden en ik voel me daar echt alles behalve fijn bij. Had hem liever nu hier bij me gehad, maar wil ook niet in de valkuil van het zoeken van bevestiging/aandacht trappen.
Mijn gevoelens opschrijven is een goed idee, maar ben ook bang dat het dan zo'n beladen iets wordt waar vriend van kan schrikken.
Heb geen bad, maar een warme douche is ook altijd fijn.
vrijdag 22 februari 2013 om 19:43
