Psyche
alle pijlers
Onzeker in groepen
zaterdag 26 mei 2012 om 15:16
De laatste tijd merk ik steeds meer aan mijzelf dat ik onzeker ben in groepen en daardoor heel anders overkom dan ik zou willen. Ik zal proberen te omschrijven wat ik hier precies mee bedoel.
Op dit moment ben ik een nieuwe taal aan het leren en dit gaat steeds beter maar dit kost gewoon tijd. 1 op 1 gaat het praten met iemand ok, maar zo gauw ik in een groep ben kan ik niks meer uitbrengen, Op z'n moment heb ik het idee dat iedereen zijn aandacht op mij richt als ik wat wil zeggen en klap ik dicht. Natuurlijk weet ik dat niet iedereen zijn aandacht op mij richt, en als zij dit doen dat zij dit doen omdat ze willen horen wat ik te zeggen heb, maar toch lukt het me maar niet hier over heen te stappen. Hetzelfde met dansen en zingen, ik ben hier gek op maar zo gauw ik het gevoel heb dat mensen in de groep waarmee ik ben op mij gaan letten is de lol er voor mij vanaf.
Wie herkent dit en heeft misschien wat bemoedigende woorden? Het 'probleem' is vooral dat ik op zulke momenten het gevoel heb dat ik niet mezelf ben en dat vind ik jammer!
Misschien ook wel handig om te weten, ik ben zelfs voor Nederlandse begrippen vrij lang en heb een opvallend uiterlijk op een positieve manier. Ik en mijn vrienden zijn er aan gewend, maar het betekend wel dat ik al sinds mijn 15e zeer veel wordt aangesproken door onbekenden die er graag iets over willen zeggen. Hierdoor is ook het gevoel wel een beetje ontstaan dat mensen veel op mij letten denk ik zelf. Maar nu voelt het als een belemmering en dat wil ik niet!
Op dit moment ben ik een nieuwe taal aan het leren en dit gaat steeds beter maar dit kost gewoon tijd. 1 op 1 gaat het praten met iemand ok, maar zo gauw ik in een groep ben kan ik niks meer uitbrengen, Op z'n moment heb ik het idee dat iedereen zijn aandacht op mij richt als ik wat wil zeggen en klap ik dicht. Natuurlijk weet ik dat niet iedereen zijn aandacht op mij richt, en als zij dit doen dat zij dit doen omdat ze willen horen wat ik te zeggen heb, maar toch lukt het me maar niet hier over heen te stappen. Hetzelfde met dansen en zingen, ik ben hier gek op maar zo gauw ik het gevoel heb dat mensen in de groep waarmee ik ben op mij gaan letten is de lol er voor mij vanaf.
Wie herkent dit en heeft misschien wat bemoedigende woorden? Het 'probleem' is vooral dat ik op zulke momenten het gevoel heb dat ik niet mezelf ben en dat vind ik jammer!
Misschien ook wel handig om te weten, ik ben zelfs voor Nederlandse begrippen vrij lang en heb een opvallend uiterlijk op een positieve manier. Ik en mijn vrienden zijn er aan gewend, maar het betekend wel dat ik al sinds mijn 15e zeer veel wordt aangesproken door onbekenden die er graag iets over willen zeggen. Hierdoor is ook het gevoel wel een beetje ontstaan dat mensen veel op mij letten denk ik zelf. Maar nu voelt het als een belemmering en dat wil ik niet!
zaterdag 26 mei 2012 om 16:31
Ik herken het wel. Heb niet zo de behoefte dat alle aandacht op mij gericht is. De laatste tijd merk ik ook steeds meer dat ik gewoon niet zo goed ben in "kletspraat". Soms is het zulk geneuzel...dan voel ik niet de behoefte iets te zeggen. Het valt mij ook op dat veel mensen vooral hun eigen verhaal willen vertellen en niet goed naar een ander luisteren. Dat motiveert ook niet om wel eens iets te zeggen. Verder hangt het bij mij ook af van in wat voor gezelschap ik ben. In het ene gezelschap praat ik makkelijker dan in het andere gezelschap.
Ik geloof niet dat ik tips heb, behalve dat je je niet teveel van anderen moet aantrekken. Zeker als je van dansen en zingen houdt, lekker doen!
Ik geloof niet dat ik tips heb, behalve dat je je niet teveel van anderen moet aantrekken. Zeker als je van dansen en zingen houdt, lekker doen!
zaterdag 26 mei 2012 om 18:18
dinsdag 29 mei 2012 om 11:21
Dat dichtklappen in een groep, is heel herkenbaar.
Ik vind het in elk geval goed van je dat je de stap genomen hebt om er hier wat over te schrijven en advies te vragen.
Het lijkt me inderdaad lastig en vermoeiend als mensen steeds iets over je uiterlijk zeggen; ook als dat positief is.
Maar ik denk dat je wel kunt leren om daarmee om te gaan.
Dit uiterlijk hoort nu eenmaal bij je.
Je kunt op een moment dat mensen iets opmerken of naar je staren, eens iets anders te denken dan je anders doet. Iets van: "Ik kan me er wel druk over maken dat ik weer aangesproken wordt, maar dat heeft geen nut. Ik kan me beter bezig houden met wat anders."
Wat makkelijker kunnen spreken in een groep is ook wel te leren. Maar eenvoudig is dat niet.
Wat in elk geval kan helpen, is je goed voorbereiden, als dat mogelijk is. Als je van tevoren al weet wat je kunt gaan zeggen, hoef je dat ter plekke niet meer te bedenken.
Verder kan het handig zijn om te proberen je te ontspannen, bijvoorbeeld door ademhalingsoefeningen.
Je schrijft dat het je niet lukt om eroverheen te stappen dat je nerveus wordt en dichtklapt in een groep.
Misschien lukt dit je wel, als je het jezelf in het begin niet te moeilijk maakt.
Dit soort dingen beter leren, lukt meestal het beste als je het in kleine stapjes doet en je het jezelf steeds wat moeilijker maakt.
Probeer bijvoorbeeld eerst eens wat uit in een kleine groep.
Dat is misschien wel een beetje lastig, maar nog wel te doen. Als zoiets goed gaat, kan dat een goed gevoel en zlfvertrouwen geven, waardoor een moeilijkere stap ook beter lukt.
Misschien heb je wat aan deze suggesties.
Succes in elk geval.
Ik vind het in elk geval goed van je dat je de stap genomen hebt om er hier wat over te schrijven en advies te vragen.
Het lijkt me inderdaad lastig en vermoeiend als mensen steeds iets over je uiterlijk zeggen; ook als dat positief is.
Maar ik denk dat je wel kunt leren om daarmee om te gaan.
Dit uiterlijk hoort nu eenmaal bij je.
Je kunt op een moment dat mensen iets opmerken of naar je staren, eens iets anders te denken dan je anders doet. Iets van: "Ik kan me er wel druk over maken dat ik weer aangesproken wordt, maar dat heeft geen nut. Ik kan me beter bezig houden met wat anders."
Wat makkelijker kunnen spreken in een groep is ook wel te leren. Maar eenvoudig is dat niet.
Wat in elk geval kan helpen, is je goed voorbereiden, als dat mogelijk is. Als je van tevoren al weet wat je kunt gaan zeggen, hoef je dat ter plekke niet meer te bedenken.
Verder kan het handig zijn om te proberen je te ontspannen, bijvoorbeeld door ademhalingsoefeningen.
Je schrijft dat het je niet lukt om eroverheen te stappen dat je nerveus wordt en dichtklapt in een groep.
Misschien lukt dit je wel, als je het jezelf in het begin niet te moeilijk maakt.
Dit soort dingen beter leren, lukt meestal het beste als je het in kleine stapjes doet en je het jezelf steeds wat moeilijker maakt.
Probeer bijvoorbeeld eerst eens wat uit in een kleine groep.
Dat is misschien wel een beetje lastig, maar nog wel te doen. Als zoiets goed gaat, kan dat een goed gevoel en zlfvertrouwen geven, waardoor een moeilijkere stap ook beter lukt.
Misschien heb je wat aan deze suggesties.
Succes in elk geval.
vrijdag 1 juni 2012 om 16:07
