Psyche
alle pijlers
Ook slachtoffer van pesten?
zaterdag 9 februari 2013 om 14:47
Hoi,
Ik ben vroeger jarenlang gepest op de basisschool. Psychisch, maar ook lichamelijk. Ik werd uitgescholden, getreiterd, geslagen, geduwd, geschopt en noem het maar op. Ik werd dagelijks opgewacht en durfde niet meer naar huis te lopen, bang voor weer een pak slaag.
Het gebeurde buiten school, maar ook op school, soms letterlijk onder de ogen van de meester, die dan zijn hoofd wegdraaide omdat hij niet durfde in te grijpen.
De laatste tijd hoor ik steeds meer over pesten, en dan met name van die jongeren die zelfmoord hebben gepleegd omdat ze gepest werden. Ik merk ook dat het me steeds meer aangrijpt, ik kan gerust een potje gaan zitten janken als er weer zo'n bericht voorbij komt.
Nu heb ik net een docu zitten kijken welke op BNN is uitgezonden; Bully.
Het is zo vreselijk herkenbaar allemaal en het heeft me enorm aangegrepen, ik merk dat er nog steeds een heleboel ellende in mij zit door dat gepest van vroeger.
Zijn er hier ook mensen die zoiets hebben meegemaakt en er over willen praten?
Wat ik ook erg interessant zou vinden is als er mensen mee willen praten die anderen gepest hebben vroeger...... Maar misschien is dat teveel gevraagd??
Ik ben vroeger jarenlang gepest op de basisschool. Psychisch, maar ook lichamelijk. Ik werd uitgescholden, getreiterd, geslagen, geduwd, geschopt en noem het maar op. Ik werd dagelijks opgewacht en durfde niet meer naar huis te lopen, bang voor weer een pak slaag.
Het gebeurde buiten school, maar ook op school, soms letterlijk onder de ogen van de meester, die dan zijn hoofd wegdraaide omdat hij niet durfde in te grijpen.
De laatste tijd hoor ik steeds meer over pesten, en dan met name van die jongeren die zelfmoord hebben gepleegd omdat ze gepest werden. Ik merk ook dat het me steeds meer aangrijpt, ik kan gerust een potje gaan zitten janken als er weer zo'n bericht voorbij komt.
Nu heb ik net een docu zitten kijken welke op BNN is uitgezonden; Bully.
Het is zo vreselijk herkenbaar allemaal en het heeft me enorm aangegrepen, ik merk dat er nog steeds een heleboel ellende in mij zit door dat gepest van vroeger.
Zijn er hier ook mensen die zoiets hebben meegemaakt en er over willen praten?
Wat ik ook erg interessant zou vinden is als er mensen mee willen praten die anderen gepest hebben vroeger...... Maar misschien is dat teveel gevraagd??
zaterdag 9 februari 2013 om 18:30
quote:Beauke schreef op zaterdag 09 februari 2013 16:36 Ik haal mijn voldoening er uit dat de pesters nu ook aan de onderkant van de samenleving bungelen, van die dames die nu op hun 30ste al drie kinderen hebben en een rokerskop. En een ontevreden smoel omdat ze niks bereikt hebben in hun leven.Klinkt heel gezond dit. Schrik een beetje van zoveel haat.
Some flies are too awesome for the wall
zaterdag 9 februari 2013 om 19:22
quote:Wageningen1985 schreef op 09 februari 2013 @ 18:21:
Als je die verhalen leest dan merk je dat 9 vd 10 mensen wel gepest heeft of juist gepest wordt. Misschien keihard dat ik het zeg maar waarschijnlijk hoort het bij het naar school gaan.
Naar school gaan brengt velen identiteiten met zich mee met elk eigen gedrag etc. Waarom vind je dat het erbij hoort? Of, wat maakt voor jou dat het erbij hoort?
Ik ben heus niet braaf geweest hoor, laat ik dat vooropstellen. Ik heb alleen echt nog nooit gepest noch ben gepest. Voor mij is 'het hoort erbij' gewoon niet vanzelfsprekend laat staan normaal.
Als je die verhalen leest dan merk je dat 9 vd 10 mensen wel gepest heeft of juist gepest wordt. Misschien keihard dat ik het zeg maar waarschijnlijk hoort het bij het naar school gaan.
Naar school gaan brengt velen identiteiten met zich mee met elk eigen gedrag etc. Waarom vind je dat het erbij hoort? Of, wat maakt voor jou dat het erbij hoort?
Ik ben heus niet braaf geweest hoor, laat ik dat vooropstellen. Ik heb alleen echt nog nooit gepest noch ben gepest. Voor mij is 'het hoort erbij' gewoon niet vanzelfsprekend laat staan normaal.
zaterdag 9 februari 2013 om 20:40
Ik herken wel dingen uit de OP. Het is de reden dat ik mezelf een beetje afscherm voor berichten over pesten. Het gaat goed met me en ik wil nare herinneringen van vroeger niet meer overhoop halen. Dat kan misschien een tip zijn: probeer het een beetje op afstand te houden. Daarnaast is het een idee om hulp te zoeken als het je echt belemmert. Pesten kan erg traumatisch zijn en met professionele hulp kan je het achter je laten.
Het blijft me maar opvallen hoeveel mensen pesten normaal vinden. Iets wat bij het opgroeien hoort. Iets waar je als gepest kind maar tegen moet kunnen, of wat je moet oplossen door terug te slaan. Laat me dan even een voorbeeld aanhalen: nog niet zo lang geleden werd er in Eindhoven een jongen door een groep jongens tegen de grond gewerkt en in elkaar getrapt. Daar wonden veel mensen zich (terecht) over op. Die jongen had niets verkeerd gedaan, hij kende zijn aanvallers niet eens, hij was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Niemand verweet hem wat.
Blijkbaar werkt het anders als je als kind regelmatig na school wordt opgewacht en in elkaar wordt getimmerd. Blijkbaar heb je dan een zwakke plek waardoor je pesters zich blijkbaar niet meer kunnen beheersen en je wel in elkaar móéten rammen. En daar moet je dan maar op reageren door terug te slaan. Ook al ben je alleen en zijn zij met een hele groep. En je moet dan ook maar accepteren dat dit nu eenmaal bij je leven hoort. En weerbaar worden, want als je maar weerbaar bent overkomt zoiets je niet.
Ik vind dat een rare tegenstelling.
Het blijft me maar opvallen hoeveel mensen pesten normaal vinden. Iets wat bij het opgroeien hoort. Iets waar je als gepest kind maar tegen moet kunnen, of wat je moet oplossen door terug te slaan. Laat me dan even een voorbeeld aanhalen: nog niet zo lang geleden werd er in Eindhoven een jongen door een groep jongens tegen de grond gewerkt en in elkaar getrapt. Daar wonden veel mensen zich (terecht) over op. Die jongen had niets verkeerd gedaan, hij kende zijn aanvallers niet eens, hij was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Niemand verweet hem wat.
Blijkbaar werkt het anders als je als kind regelmatig na school wordt opgewacht en in elkaar wordt getimmerd. Blijkbaar heb je dan een zwakke plek waardoor je pesters zich blijkbaar niet meer kunnen beheersen en je wel in elkaar móéten rammen. En daar moet je dan maar op reageren door terug te slaan. Ook al ben je alleen en zijn zij met een hele groep. En je moet dan ook maar accepteren dat dit nu eenmaal bij je leven hoort. En weerbaar worden, want als je maar weerbaar bent overkomt zoiets je niet.
Ik vind dat een rare tegenstelling.
zaterdag 9 februari 2013 om 20:53
Hier in huis was het een lastig iets, pesten. Aan de ene kant een gepest kind, aan de andere kant een kind dat voor haar broertje ( dat gepest werd) op wilde komen en uiteindelijk zelf een pester ( van de pesters van broertje) werd voor een tijdje. Een tweeling, beiden zijn nu 19, waarvan broertje verschrikkelijk gepest werd, omdat het een zachtmoedig jochie was, die het liefst alleen wilde spelen met een kralenplank of met een autootje in de lagere klassen van de basisschool. Hij had niet zoveel met de jongens uit zijn klas en mijn ( en zijn) zusje was eigenlijk de enige waar hij mee om ging op de basisschool. Dat was raar, vonden ook de leerkrachten. Ze hebben de twee uit elkaar gehaald in groep 4 en het werd niet leuker voor broertje. Hij werd geslagen, buitengesloten, gestompt, vermeden bij het afspreken. Zusje wist wie het deden en heeft haar 'wraak' genomen, om zo broertje te helpen. Daar heeft ze mensen bij gekwest. Dat was niet juist. Maar ergens ( tenminste, zoals ik de situatie heb meegemaakt) wel begrijpelijk voor een kind van 8-9 jaar oud, die zag hoe veel pijn broertje had.
Achteraf had hij enorm last van faalangst, mede door het pesten. Moeder heeft hem aan alle kanten laten testen, om hem mogelijke extra handvaten aan te reiken dmv training, maar dat haalde weinig uit. Het was gewoon een ander jochie dan de meeste jongens in zijn klas.
Nu merk je niets meer van het onzekere, zachtmoedige jochie. Nog steeds wel een gevoelig ding, die zich erg goed in kan leven in situaties en andere mensen. Erg bijzonder om zo te zien, vooral omdat zusje en ik een stuk egoistischer zijn ingesteld. Het heeft hem wel getekend. Gelukkig heeft hij een erg leuke middelbare schooltijd gehad, uitstekende keuze geweest van mijn ouders om hem naar een kleine school te sturen, met veel persoonlijke aandacht, terwijl zusje naar de grote school ging ( waar ook ik op heb gezeten). Nu net doorgestroomd naar het HBO ( waarvan de leerkracht in groep af duidelijk heeft gemaakt dat hij daar ab-so-luuut- de capaciteiten niet voor had) en hij doet het uitstekend.
Maar oh, ik kan me zo goed voorstellen wat voor een fijn gevoel het kan geven om terug te kijken naar je pesters en te zien wat van hen terecht is gekomen, zoals in het geval van Beauke.
Ik was geen pester, geen meeloper. Op de basisschool populair door mijn lange haar ( tja, het kan voordelen hebben, lang blond haar-;)) en hier was de regel dat niemand buitengesloten werd, niet met kinderfeestjes en niet met spelen. Iedere week vaak een ander kind dat kwam spelen, ook de kinderen die het niet makkelijk hadden.
Dat lag mn aan mijn moeders achtergrond, kleuterjuf, die veel te maken had met kinderen die gepest werden ( en zelf vroeger ook een grote kandidaat was om gepest te worden door haar stotteren, grote bril en onzekere uitstraling). Ze begeleidt nu de kinderen op haar school die gepest worden, maar het blijft lastig, zeker omdat het ook na schooltijd door blijft gaan via msn, mail social media.
ik vind het zo verschrikkelijk voor degenen die allemaal zo zijn gepest, bah, wat zal je een deel van je leven, wat zgn zo leuk moet zijn( je jeugd), verschrikkelijk zijn geweest en alleen.. Iedereen een virtuele knuffel!
Achteraf had hij enorm last van faalangst, mede door het pesten. Moeder heeft hem aan alle kanten laten testen, om hem mogelijke extra handvaten aan te reiken dmv training, maar dat haalde weinig uit. Het was gewoon een ander jochie dan de meeste jongens in zijn klas.
Nu merk je niets meer van het onzekere, zachtmoedige jochie. Nog steeds wel een gevoelig ding, die zich erg goed in kan leven in situaties en andere mensen. Erg bijzonder om zo te zien, vooral omdat zusje en ik een stuk egoistischer zijn ingesteld. Het heeft hem wel getekend. Gelukkig heeft hij een erg leuke middelbare schooltijd gehad, uitstekende keuze geweest van mijn ouders om hem naar een kleine school te sturen, met veel persoonlijke aandacht, terwijl zusje naar de grote school ging ( waar ook ik op heb gezeten). Nu net doorgestroomd naar het HBO ( waarvan de leerkracht in groep af duidelijk heeft gemaakt dat hij daar ab-so-luuut- de capaciteiten niet voor had) en hij doet het uitstekend.
Maar oh, ik kan me zo goed voorstellen wat voor een fijn gevoel het kan geven om terug te kijken naar je pesters en te zien wat van hen terecht is gekomen, zoals in het geval van Beauke.
Ik was geen pester, geen meeloper. Op de basisschool populair door mijn lange haar ( tja, het kan voordelen hebben, lang blond haar-;)) en hier was de regel dat niemand buitengesloten werd, niet met kinderfeestjes en niet met spelen. Iedere week vaak een ander kind dat kwam spelen, ook de kinderen die het niet makkelijk hadden.
Dat lag mn aan mijn moeders achtergrond, kleuterjuf, die veel te maken had met kinderen die gepest werden ( en zelf vroeger ook een grote kandidaat was om gepest te worden door haar stotteren, grote bril en onzekere uitstraling). Ze begeleidt nu de kinderen op haar school die gepest worden, maar het blijft lastig, zeker omdat het ook na schooltijd door blijft gaan via msn, mail social media.
ik vind het zo verschrikkelijk voor degenen die allemaal zo zijn gepest, bah, wat zal je een deel van je leven, wat zgn zo leuk moet zijn( je jeugd), verschrikkelijk zijn geweest en alleen.. Iedereen een virtuele knuffel!
zaterdag 9 februari 2013 om 21:04
quote:Liquorice schreef op 09 februari 2013 @ 20:40:
Ik herken wel dingen uit de OP. Het is de reden dat ik mezelf een beetje afscherm voor berichten over pesten. Het gaat goed met me en ik wil nare herinneringen van vroeger niet meer overhoop halen. Dat kan misschien een tip zijn: probeer het een beetje op afstand te houden. Daarnaast is het een idee om hulp te zoeken als het je echt belemmert. Pesten kan erg traumatisch zijn en met professionele hulp kan je het achter je laten.
Het blijft me maar opvallen hoeveel mensen pesten normaal vinden. Iets wat bij het opgroeien hoort. Iets waar je als gepest kind maar tegen moet kunnen, of wat je moet oplossen door terug te slaan. Laat me dan even een voorbeeld aanhalen: nog niet zo lang geleden werd er in Eindhoven een jongen door een groep jongens tegen de grond gewerkt en in elkaar getrapt. Daar wonden veel mensen zich (terecht) over op. Die jongen had niets verkeerd gedaan, hij kende zijn aanvallers niet eens, hij was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Niemand verweet hem wat.
Blijkbaar werkt het anders als je als kind regelmatig na school wordt opgewacht en in elkaar wordt getimmerd. Blijkbaar heb je dan een zwakke plek waardoor je pesters zich blijkbaar niet meer kunnen beheersen en je wel in elkaar móéten rammen. En daar moet je dan maar op reageren door terug te slaan. Ook al ben je alleen en zijn zij met een hele groep. En je moet dan ook maar accepteren dat dit nu eenmaal bij je leven hoort. En weerbaar worden, want als je maar weerbaar bent overkomt zoiets je niet.
Ik vind dat een rare tegenstelling.Ik heb mezelf ook eigenlijk altijd afgeschermd voor pest-berichten, maar ik merk aan mezelf dat ik nu juist misschien de confrontatie met dat zwarte gat op wil zoeken om er sterker(?) van te worden. Ik dacht dat het pesten een plekkie had gekregen, maar op een of andere manier rommelt het de laatste tijd in mij en merk ik dat de pest-berichten op een of andere manier harder binnen komen dan voorheen
Ik herken wel dingen uit de OP. Het is de reden dat ik mezelf een beetje afscherm voor berichten over pesten. Het gaat goed met me en ik wil nare herinneringen van vroeger niet meer overhoop halen. Dat kan misschien een tip zijn: probeer het een beetje op afstand te houden. Daarnaast is het een idee om hulp te zoeken als het je echt belemmert. Pesten kan erg traumatisch zijn en met professionele hulp kan je het achter je laten.
Het blijft me maar opvallen hoeveel mensen pesten normaal vinden. Iets wat bij het opgroeien hoort. Iets waar je als gepest kind maar tegen moet kunnen, of wat je moet oplossen door terug te slaan. Laat me dan even een voorbeeld aanhalen: nog niet zo lang geleden werd er in Eindhoven een jongen door een groep jongens tegen de grond gewerkt en in elkaar getrapt. Daar wonden veel mensen zich (terecht) over op. Die jongen had niets verkeerd gedaan, hij kende zijn aanvallers niet eens, hij was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Niemand verweet hem wat.
Blijkbaar werkt het anders als je als kind regelmatig na school wordt opgewacht en in elkaar wordt getimmerd. Blijkbaar heb je dan een zwakke plek waardoor je pesters zich blijkbaar niet meer kunnen beheersen en je wel in elkaar móéten rammen. En daar moet je dan maar op reageren door terug te slaan. Ook al ben je alleen en zijn zij met een hele groep. En je moet dan ook maar accepteren dat dit nu eenmaal bij je leven hoort. En weerbaar worden, want als je maar weerbaar bent overkomt zoiets je niet.
Ik vind dat een rare tegenstelling.Ik heb mezelf ook eigenlijk altijd afgeschermd voor pest-berichten, maar ik merk aan mezelf dat ik nu juist misschien de confrontatie met dat zwarte gat op wil zoeken om er sterker(?) van te worden. Ik dacht dat het pesten een plekkie had gekregen, maar op een of andere manier rommelt het de laatste tijd in mij en merk ik dat de pest-berichten op een of andere manier harder binnen komen dan voorheen
zaterdag 9 februari 2013 om 21:10
Ik ben ook vrijwel mijn hele schoolcarriere gepest. Zelf uitgelokt of niet, ik heb er later nog vaak over nagedacht.... Het was op een gegeven moment zo erg dat ik zelfs van school veranderd ben, toen ging het twee jaar goed tot ik naar de middelbare moest. De juffen van mijn eerste school hebben altijd ontkend dat ik gepest werd, dat staat zelfs in mijn afscheidsboekje....
Ik was nogal op mezelf als kind en dat werd slecht geaccepteerd. Als ik dan wel eens mee wilde doen mocht naar niet altijd. In feite plaatste ik mezelf buiten de groep, ik observeer graag, en werd als gevolg daarvan verstoten als ik erin wilde stappen. Ik hoorde er immers niet echt bij, ook voor mijn eigen gevoel niet. Misschien ben ik ook niet echt gepest, zoals in het programma, maar werd ik meer buitengesloten.
Thuis had ik een moeilijke broer die altijd alle aandacht opeiste, veel steun kreeg ik daar ook niet.
Toen ik ging studeren, op kamers ging wonen enzo heb ik er nog wel lang last van gehad, ik telde voor mezelf niet mee, dus als ik een rondje ging halen kwam ik altijd met een drankje te weinig terug. Mijn vrienden van toen hebben veel moeite moeten doen mij het gevoel te geven dat ik wel mee telde. Zonder achterdochtig te zijn dat ze me zouden laten vallen.
Nu gaat het goed, ik heb alleen heel sterk de houding van 'je neemt me maar zoals ik ben, of niet.' En die werkt erg goed.....
Ik werk nu zelf met kinderen en ik merk wel dat pesten een lastig gebied is. Natuurlijk is het niet acceptabel, maar je kan niet overal met je neus bovenop staan. Kinderen moeten ook leren om dingen te komen melden.
Ik zie bijvoorbeeld Pietje Keesje slaan. Veel mensen worden dan boos op Pietje, want slaan mag niet. Ik probeer Pietje dan ook duidelijk te maken dat er vast een reden is waarom Keesje sloeg. En dat hij die moet komen vertellen. Nu huilt Keesje een dat reageren we op, en lijkt het logisch Pietje de schuld te geven. Terwijl dat meestal niet zo is. Daar zou meer aandacht aan besteed moeten worden...
Ik was nogal op mezelf als kind en dat werd slecht geaccepteerd. Als ik dan wel eens mee wilde doen mocht naar niet altijd. In feite plaatste ik mezelf buiten de groep, ik observeer graag, en werd als gevolg daarvan verstoten als ik erin wilde stappen. Ik hoorde er immers niet echt bij, ook voor mijn eigen gevoel niet. Misschien ben ik ook niet echt gepest, zoals in het programma, maar werd ik meer buitengesloten.
Thuis had ik een moeilijke broer die altijd alle aandacht opeiste, veel steun kreeg ik daar ook niet.
Toen ik ging studeren, op kamers ging wonen enzo heb ik er nog wel lang last van gehad, ik telde voor mezelf niet mee, dus als ik een rondje ging halen kwam ik altijd met een drankje te weinig terug. Mijn vrienden van toen hebben veel moeite moeten doen mij het gevoel te geven dat ik wel mee telde. Zonder achterdochtig te zijn dat ze me zouden laten vallen.
Nu gaat het goed, ik heb alleen heel sterk de houding van 'je neemt me maar zoals ik ben, of niet.' En die werkt erg goed.....
Ik werk nu zelf met kinderen en ik merk wel dat pesten een lastig gebied is. Natuurlijk is het niet acceptabel, maar je kan niet overal met je neus bovenop staan. Kinderen moeten ook leren om dingen te komen melden.
Ik zie bijvoorbeeld Pietje Keesje slaan. Veel mensen worden dan boos op Pietje, want slaan mag niet. Ik probeer Pietje dan ook duidelijk te maken dat er vast een reden is waarom Keesje sloeg. En dat hij die moet komen vertellen. Nu huilt Keesje een dat reageren we op, en lijkt het logisch Pietje de schuld te geven. Terwijl dat meestal niet zo is. Daar zou meer aandacht aan besteed moeten worden...
zaterdag 9 februari 2013 om 21:38
zaterdag 9 februari 2013 om 21:51
quote:Beauke schreef op 09 februari 2013 @ 20:07:
[...]
Hoezo dat?
Het zijn gewoon de feiten die ik constateer. Het tuig heeft ook later niks bereikt, ik wel.
Beauke. dat geeft jou voldoening en kun je op deze manier het pesten achter je laten?
Ik vind dat nl in dezelfde categorie vallen als zeggen 'laat zien dat je met je eigen leven verder bent gegaan'. Laten zien wordt vaak aangegeven als 'verwijder diegene, laat niets meer van je horen/zien'. Dan stopt het laten zien toch?
Hoe in godsnaam laat je dan aan die ander blijken dat je verder bent gegaan als je er verder toch geen contact meer mee hebt (staat los overigens van pesten en loslaten).
[...]
Hoezo dat?
Het zijn gewoon de feiten die ik constateer. Het tuig heeft ook later niks bereikt, ik wel.
Beauke. dat geeft jou voldoening en kun je op deze manier het pesten achter je laten?
Ik vind dat nl in dezelfde categorie vallen als zeggen 'laat zien dat je met je eigen leven verder bent gegaan'. Laten zien wordt vaak aangegeven als 'verwijder diegene, laat niets meer van je horen/zien'. Dan stopt het laten zien toch?
Hoe in godsnaam laat je dan aan die ander blijken dat je verder bent gegaan als je er verder toch geen contact meer mee hebt (staat los overigens van pesten en loslaten).
zaterdag 9 februari 2013 om 21:57
Ik ben het eens met Beauke. "Mijn wraak zal zoet zijn".
De mensen die mij hebben gepest hebben het niet zover geschopt als ik. En daar glimlach ik om terwijl ik bezig ben met mijn leven. En tja, een naam intoetsen op Facebook is zo gedaan, dus zo moeilijk is het niet om te ontdekken wat zij op dit moment doen. 1x kijken is voldoende voor de genoegdoening en maakt een hoop van de ellende van toen goed.
De mensen die mij hebben gepest hebben het niet zover geschopt als ik. En daar glimlach ik om terwijl ik bezig ben met mijn leven. En tja, een naam intoetsen op Facebook is zo gedaan, dus zo moeilijk is het niet om te ontdekken wat zij op dit moment doen. 1x kijken is voldoende voor de genoegdoening en maakt een hoop van de ellende van toen goed.
zaterdag 9 februari 2013 om 22:07
quote:femselien schreef op 09 februari 2013 @ 22:01:
Als je voldoening haalt uit de ellende van iemand anders, vind ik je dan eigenlijk geen haar beter dan die pesters.
Dan heb jij het niet bepaald begrepen.
Een pester maakt iemand actief het leven zuur.
De pester die naderhand door zijn eigen keuzes een kneus blijkt te zijn zonder dat de gepeste daar invloed op heeft, daar mag best om gegrinnikt worden.
Als je voldoening haalt uit de ellende van iemand anders, vind ik je dan eigenlijk geen haar beter dan die pesters.
Dan heb jij het niet bepaald begrepen.
Een pester maakt iemand actief het leven zuur.
De pester die naderhand door zijn eigen keuzes een kneus blijkt te zijn zonder dat de gepeste daar invloed op heeft, daar mag best om gegrinnikt worden.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
zaterdag 9 februari 2013 om 22:15
Als je het zo stelt Saaar, dan begrijp ik het wel. Even grinniken en je beter voelen omdat die rotzakken het verprutst hebben. Maar van het woordje voldoening kreeg ik wel een kriegelig gevoel. Mij kan het echt niet schelen wat er van mijn pesters terecht is gekomen, maar zou het toch vervelend voor ze vinden als ze echt aan de bodem van de maatschappij zitten. Gewoon omdat niemand zoiets verdient, zelfs niet als ze pesters waren.
Some flies are too awesome for the wall
zaterdag 9 februari 2013 om 22:24
quote:Louba schreef op 09 februari 2013 @ 21:57:
Ik ben het eens met Beauke. "Mijn wraak zal zoet zijn".
De mensen die mij hebben gepest hebben het niet zover geschopt als ik. En daar glimlach ik om terwijl ik bezig ben met mijn leven. En tja, een naam intoetsen op Facebook is zo gedaan, dus zo moeilijk is het niet om te ontdekken wat zij op dit moment doen. 1x kijken is voldoende voor de genoegdoening en maakt een hoop van de ellende van toen goed.Precies. Ik heb ook wel eens een blik op de fb pagina geworpen van de kampenellie die mij vroeger pestte. Dat ordinaire wijf is al aan haar derde vent toe en heeft kinderen van even zoveel verschillende mannen. Daarbij nog een ouwe rokerskop en niets bereikt in haar leven. Nou, reken maar dat dat mij goed doet ja.
Ik ben het eens met Beauke. "Mijn wraak zal zoet zijn".
De mensen die mij hebben gepest hebben het niet zover geschopt als ik. En daar glimlach ik om terwijl ik bezig ben met mijn leven. En tja, een naam intoetsen op Facebook is zo gedaan, dus zo moeilijk is het niet om te ontdekken wat zij op dit moment doen. 1x kijken is voldoende voor de genoegdoening en maakt een hoop van de ellende van toen goed.Precies. Ik heb ook wel eens een blik op de fb pagina geworpen van de kampenellie die mij vroeger pestte. Dat ordinaire wijf is al aan haar derde vent toe en heeft kinderen van even zoveel verschillende mannen. Daarbij nog een ouwe rokerskop en niets bereikt in haar leven. Nou, reken maar dat dat mij goed doet ja.
zaterdag 9 februari 2013 om 23:19
quote:Cici28 schreef op 09 februari 2013 @ 14:58:
Ervan uitgaande dat je nu volwassen bent, hoe kan het dat je jaren na dato dit nog steeds niet verwerkt hebt? Is therapie dan geen verstandig idee? Ik ben vroeger ook heel erg gepest, zo erg dat ik gewoon niet meer naar school toe ging. Maar ik heb daar later nooit last van gehad. Als ik er nu aan terugdenk voel ik daar ook eigenlijk niks meer bij. Ik zeg niet dat ik de standaard ben, maar als je zoveel jaren later nog ergens last van hebt, vind ik het tijd voor therapie.Ook ik ben heel erg gepest, nu volwassenen en heb dit pas vorig jaar na hulp van therapeut een plekje kunnen geven. Een ieder gaat er anders mee om, en hangt denk ik ook af van de belevingen. Pesters hebben vaak geen idee wat voor impact het heeft of de "slachtoffers"
Ervan uitgaande dat je nu volwassen bent, hoe kan het dat je jaren na dato dit nog steeds niet verwerkt hebt? Is therapie dan geen verstandig idee? Ik ben vroeger ook heel erg gepest, zo erg dat ik gewoon niet meer naar school toe ging. Maar ik heb daar later nooit last van gehad. Als ik er nu aan terugdenk voel ik daar ook eigenlijk niks meer bij. Ik zeg niet dat ik de standaard ben, maar als je zoveel jaren later nog ergens last van hebt, vind ik het tijd voor therapie.Ook ik ben heel erg gepest, nu volwassenen en heb dit pas vorig jaar na hulp van therapeut een plekje kunnen geven. Een ieder gaat er anders mee om, en hangt denk ik ook af van de belevingen. Pesters hebben vaak geen idee wat voor impact het heeft of de "slachtoffers"
zaterdag 9 februari 2013 om 23:29
quote:573g8b schreef op 09 februari 2013 @ 17:30:
[...]
Je zult toch zelf weerbaar moeten zijn of worden. Ik vind dat mensen niet mogen stelen. Maar inbrekers bestaan en je kunt maar beter 's nachts je deuren op slot doen.Al ben je zelf niet zo weerbaar, dan nog heb je het recht om met fatsoen en respect behandeld geworden te worden. Geeft een ander mens niet het recht om je neer te halen. Zelfde principe als dat mensen zeggen als je aangerand wordt of verkracht, had je maar niet zo sexy over straat moeten gaan, al zou ik naakt over straat lopen geeft niemand het recht om aan mijn lijf te zitten. Behandel mensen zoals je zelf behandeld wilt worden..
[...]
Je zult toch zelf weerbaar moeten zijn of worden. Ik vind dat mensen niet mogen stelen. Maar inbrekers bestaan en je kunt maar beter 's nachts je deuren op slot doen.Al ben je zelf niet zo weerbaar, dan nog heb je het recht om met fatsoen en respect behandeld geworden te worden. Geeft een ander mens niet het recht om je neer te halen. Zelfde principe als dat mensen zeggen als je aangerand wordt of verkracht, had je maar niet zo sexy over straat moeten gaan, al zou ik naakt over straat lopen geeft niemand het recht om aan mijn lijf te zitten. Behandel mensen zoals je zelf behandeld wilt worden..
zondag 10 februari 2013 om 05:52
quote:saaaaar81 schreef op 09 februari 2013 @ 22:07:
[...]
Dan heb jij het niet bepaald begrepen.
Een pester maakt iemand actief het leven zuur.
De pester die naderhand door zijn eigen keuzes een kneus blijkt te zijn zonder dat de gepeste daar invloed op heeft, daar mag best om gegrinnikt worden.
Precies.
'Voldoening' is ook een groot woord eigenlijk. Het is dat ik er in dit topic even bij stilsta.
[...]
Dan heb jij het niet bepaald begrepen.
Een pester maakt iemand actief het leven zuur.
De pester die naderhand door zijn eigen keuzes een kneus blijkt te zijn zonder dat de gepeste daar invloed op heeft, daar mag best om gegrinnikt worden.
Precies.
'Voldoening' is ook een groot woord eigenlijk. Het is dat ik er in dit topic even bij stilsta.
zondag 10 februari 2013 om 11:43
quote:Dibbes1 schreef op 09 februari 2013 @ 21:38:
Liquorice, virtuele mag ik (ja denk het wel) zeggen/vinden dat ik het van de debiele vind dat jij hulp nodig hebt gehad om met het pesten om te leren gaan? Wat voor hulp hebben jouw pesters gehad?
Edit, ik las verkeerd. Het ging niet om hulp in jouw geval maar in het algemeen.
Ik heb nooit professionele hulp gezocht, ik ben er overheen gekomen met hulp van lieve mensen om me heen. Maar ik wou het even melden omdat ik mensen ken die er wel baat bij hebben gehad om met een therapeut te praten. Al is het maar omdat je dan een onbevooroordeeld iemand tegenover je hebt.
Ik weet dat sommige van mijn pesters zelf in de knoop zaten en daar hulp voor hebben gekregen. Dat werd ook als reden gegeven destijds: ze zitten niet goed in hun vel en daarom reageren ze zich op jou af. Toen accepteerde ik dat, nu vind ik het van de gekke. Het ging met mij ook niet altijd even goed, het gaat met heel veel mensen wel eens wat minder of helemaal niet goed, maar dat mag nooit een reden zijn om je op anderen af te reageren. Als kinderen pestgedrag vertonen omdat ze zelf problemen hebben moeten ze daarvoor hulp krijgen in plaats van (alleen maar) straf, maar het moet niet zo zijn dat hun problemen worden gebruikt om hun gedrag te vergoeilijken.
Liquorice, virtuele mag ik (ja denk het wel) zeggen/vinden dat ik het van de debiele vind dat jij hulp nodig hebt gehad om met het pesten om te leren gaan? Wat voor hulp hebben jouw pesters gehad?
Edit, ik las verkeerd. Het ging niet om hulp in jouw geval maar in het algemeen.
Ik heb nooit professionele hulp gezocht, ik ben er overheen gekomen met hulp van lieve mensen om me heen. Maar ik wou het even melden omdat ik mensen ken die er wel baat bij hebben gehad om met een therapeut te praten. Al is het maar omdat je dan een onbevooroordeeld iemand tegenover je hebt.
Ik weet dat sommige van mijn pesters zelf in de knoop zaten en daar hulp voor hebben gekregen. Dat werd ook als reden gegeven destijds: ze zitten niet goed in hun vel en daarom reageren ze zich op jou af. Toen accepteerde ik dat, nu vind ik het van de gekke. Het ging met mij ook niet altijd even goed, het gaat met heel veel mensen wel eens wat minder of helemaal niet goed, maar dat mag nooit een reden zijn om je op anderen af te reageren. Als kinderen pestgedrag vertonen omdat ze zelf problemen hebben moeten ze daarvoor hulp krijgen in plaats van (alleen maar) straf, maar het moet niet zo zijn dat hun problemen worden gebruikt om hun gedrag te vergoeilijken.
zondag 10 februari 2013 om 11:45
En overigens ken ik dat gevoel van voldoening ook wel, hoor. Heel chique is het misschien niet, maar hallo, mag het? Als ik hoor dat iemand die mij vroeger in elkaar sloeg het niet zo ver geschopt heeft als ik, dan gniffel ik daar even om. En daar schaam ik me niet voor. En vervolgens ga ik door met mijn leven, want uiteindelijk moet je kracht uit jezelf halen en niet uit de ellende van anderen.
zondag 10 februari 2013 om 12:56
Op school was ik een pispaaltje, en weleens gepest. Pesten begon tuis. Mijn narcistisch vader had geen goed woord voor mij, en onderdanig zwaar Gereformeerd moeder wist niet hoe ermee om te gaan. Mijn ouder broer, had voldoening, bevrediging uit pesten, afzeiken, afkraken, en papa geloofde heilig in hem als Eerstgeboren Zoon. Ik probeerde hen te pleasen.. en viel op school ten prooi eraan 'aardig' te willen gevonden worden.
Negatief gevolgen voor mijzelf -- sociaal onhandig, hunkeren naar 1-op-1 aandacht, veel gefaalde relaties, emigratie naar een ander land, genegeerd voelen, weinig ouderlijk contact.
Posetief
* Doorbreek dat narcistisch cyclus, ben een beter MAN geworden.
* Genezen van >35 jaar psychisch terreur.
Mijn grootste verlangen -- sociaal contact, gezellig (kunnen) zijn, een eigen hartelijke familie. Het afdwingen gaat niet, heb ik al geleerd
.
Negatief gevolgen voor mijzelf -- sociaal onhandig, hunkeren naar 1-op-1 aandacht, veel gefaalde relaties, emigratie naar een ander land, genegeerd voelen, weinig ouderlijk contact.
Posetief
* Doorbreek dat narcistisch cyclus, ben een beter MAN geworden.
* Genezen van >35 jaar psychisch terreur.
Mijn grootste verlangen -- sociaal contact, gezellig (kunnen) zijn, een eigen hartelijke familie. Het afdwingen gaat niet, heb ik al geleerd
.
Initieer, creeer, ontdek, verken, ervaar, deel, en geef door
zondag 10 februari 2013 om 13:21
@louba,
Vroeger vond ik het verschrikkelijk. NU.. het valt best mee.
Mijn ervaring.
Pestkoppen zijn goed in blaffen, maar bang van gebeten worden. Eenmaal gebeten zijn ze een stuk voorzichtiger. Tijdens militair dienst werd ik gepest, maar gaf tijdens een ´stilstaan´ oefening spontaan een flinke "snotklap" aan pestkop Nr. 1. Wat een opluchting.
Pesten was direct over!!!, en zelfs felicitaties van een pestkop naar mij. Mijn zachtaardig, mietje-gedrag lokte het pesten uit. Als jongen/man moet je respect afdwingen, jou positie in de ´pikorde´ bepalen. Desnoods met fysiek geweld.
Maak ik mijzelf druk om die pesters? Nee. Ik ben met mijzelf bezig, en.. kom nu WEL voor mijzelf op!
En de pesters? Hij is nu multimiljoenair vastgoed + horeca magnaat, dus verlusten om zijn falen heeft geen zin.
quote:feder schreef op 09 februari 2013 @ 21:10:
Thuis had ik een moeilijke broer die altijd alle aandacht opeiste, veel steun kreeg ik daar ook niet.
Toen ik ging studeren, op kamers ging wonen enzo heb ik er nog wel lang last van gehad, ik telde voor mezelf niet mee, dus als ik een rondje ging halen kwam ik altijd met een drankje te weinig terug. Mijn vrienden van toen hebben veel moeite moeten doen mij het gevoel te geven dat ik wel mee telde. Zonder achterdochtig te zijn dat ze me zouden laten vallen.
Nu gaat het goed, ik heb alleen heel sterk de houding van 'je neemt me maar zoals ik ben, of niet.' En die werkt erg goed.....
hé, ik herken mijzelf voor 99% in jouw verhaal. Ik doe graag mijn eigen ding.
Vroeger vond ik het verschrikkelijk. NU.. het valt best mee.
Mijn ervaring.
Pestkoppen zijn goed in blaffen, maar bang van gebeten worden. Eenmaal gebeten zijn ze een stuk voorzichtiger. Tijdens militair dienst werd ik gepest, maar gaf tijdens een ´stilstaan´ oefening spontaan een flinke "snotklap" aan pestkop Nr. 1. Wat een opluchting.
Pesten was direct over!!!, en zelfs felicitaties van een pestkop naar mij. Mijn zachtaardig, mietje-gedrag lokte het pesten uit. Als jongen/man moet je respect afdwingen, jou positie in de ´pikorde´ bepalen. Desnoods met fysiek geweld.
Maak ik mijzelf druk om die pesters? Nee. Ik ben met mijzelf bezig, en.. kom nu WEL voor mijzelf op!
En de pesters? Hij is nu multimiljoenair vastgoed + horeca magnaat, dus verlusten om zijn falen heeft geen zin.
quote:feder schreef op 09 februari 2013 @ 21:10:
Thuis had ik een moeilijke broer die altijd alle aandacht opeiste, veel steun kreeg ik daar ook niet.
Toen ik ging studeren, op kamers ging wonen enzo heb ik er nog wel lang last van gehad, ik telde voor mezelf niet mee, dus als ik een rondje ging halen kwam ik altijd met een drankje te weinig terug. Mijn vrienden van toen hebben veel moeite moeten doen mij het gevoel te geven dat ik wel mee telde. Zonder achterdochtig te zijn dat ze me zouden laten vallen.
Nu gaat het goed, ik heb alleen heel sterk de houding van 'je neemt me maar zoals ik ben, of niet.' En die werkt erg goed.....
hé, ik herken mijzelf voor 99% in jouw verhaal. Ik doe graag mijn eigen ding.
Initieer, creeer, ontdek, verken, ervaar, deel, en geef door
