Psyche
alle pijlers
Ouder(s) met autisme
zondag 13 september 2015 om 16:52
Ik ben momenteel volop mijn jeugd aan het verwerken. En ik merk dat ik heel veel heb aan contact met mensen die in ongeveer dezelfde situatie hebben gezeten.
Wie herkent zich in een jeugd met emotionele verwaarlozing en in mijn geval ook psychische en soms fysieke mishandeling door ouders met autisme?
Dat het gezin naar de buitenwereld ' normaal' leek waardoor je dacht dat jij diegene was die niet normaal was?
Nu ik kinderen heb zoeken ze veel contact en willen ze naar mijn gevoel soort van beslag leggen op hun kleinkinderen.
Dus ook nu moeizaam contact, ze voelen voor mij niet aan als ouders. Voel weinig band. Ook al doen ze nu ' normaal ( zeggen geen kwetsende dingen meer e.d).
Wie herkent zich in een jeugd met emotionele verwaarlozing en in mijn geval ook psychische en soms fysieke mishandeling door ouders met autisme?
Dat het gezin naar de buitenwereld ' normaal' leek waardoor je dacht dat jij diegene was die niet normaal was?
Nu ik kinderen heb zoeken ze veel contact en willen ze naar mijn gevoel soort van beslag leggen op hun kleinkinderen.
Dus ook nu moeizaam contact, ze voelen voor mij niet aan als ouders. Voel weinig band. Ook al doen ze nu ' normaal ( zeggen geen kwetsende dingen meer e.d).
zondag 13 september 2015 om 17:15
zondag 13 september 2015 om 17:20
quote:dubbeltje4 schreef op 13 september 2015 @ 17:05:
Als je ouders echt autisme zouden hebben (geconstateerd door een deskundige en nee dat is Google niet), dan hadden ze niet de minste behoefte gevoeld om contact te zoeken met jouw kinderen.Autisme is zo breed dat je dit niet kunt stellen op basis van de OP. Er zijn mensen met de diagnose autisme die normaal mee draaien in de maatschappij en er zijn autisten die niet praten en totaal geen contact (kunnen) maken maar de hele dag op een snoezelkamer liggen en alle gradaties daartussen.
Als je ouders echt autisme zouden hebben (geconstateerd door een deskundige en nee dat is Google niet), dan hadden ze niet de minste behoefte gevoeld om contact te zoeken met jouw kinderen.Autisme is zo breed dat je dit niet kunt stellen op basis van de OP. Er zijn mensen met de diagnose autisme die normaal mee draaien in de maatschappij en er zijn autisten die niet praten en totaal geen contact (kunnen) maken maar de hele dag op een snoezelkamer liggen en alle gradaties daartussen.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
zondag 13 september 2015 om 17:21
quote:dubbeltje4 schreef op 13 september 2015 @ 17:05:
Als je ouders echt autisme zouden hebben (geconstateerd door een deskundige en nee dat is Google niet), dan hadden ze niet de minste behoefte gevoeld om contact te zoeken met jouw kinderen.
Dat kan best, hoezo weet jij dit voor de ouders van TO zo stellig?
TO, wellicht kan je bij je woongemeente kijken of er lotgenotengroepen zijn. Of speciale autisme cafe's oid.
Als je ouders echt autisme zouden hebben (geconstateerd door een deskundige en nee dat is Google niet), dan hadden ze niet de minste behoefte gevoeld om contact te zoeken met jouw kinderen.
Dat kan best, hoezo weet jij dit voor de ouders van TO zo stellig?
TO, wellicht kan je bij je woongemeente kijken of er lotgenotengroepen zijn. Of speciale autisme cafe's oid.
zondag 13 september 2015 om 17:22
zondag 13 september 2015 om 17:24
quote:juliaaana schreef op 13 september 2015 @ 17:21:
[...]
Dat kan best, hoezo weet jij dit voor de ouders van TO zo stellig?
TO, wellicht kan je bij je woongemeente kijken of er lotgenotengroepen zijn. Of speciale autisme cafe's oid.Volgens mij moet er dan echt een echte diagnose zijn. Geen huis.tuin en keuken diagnose.
[...]
Dat kan best, hoezo weet jij dit voor de ouders van TO zo stellig?
TO, wellicht kan je bij je woongemeente kijken of er lotgenotengroepen zijn. Of speciale autisme cafe's oid.Volgens mij moet er dan echt een echte diagnose zijn. Geen huis.tuin en keuken diagnose.
zondag 13 september 2015 om 17:48
zondag 13 september 2015 om 17:54
Misschien waren je ouders niet zo goed in opvoeden.
Misschien hadden ze stress, geen goed voorbeeld gehad, er kunnen zoveel omstandigheden zijn waardoor de opvoeding niet gaat zoals het zou moeten.
Ze doen nu normaal zeg je, zeggen geen kwetsende dingen meer.
Oudere mensen vinden het vaak erg moeilijk om toe te moeten geven, dat ze fouten hebben gemaakt.
Het vervolgens uitspreken naar hun kinderen toe is helemaal een stap te ver.
Je zou hun toenadering tot hun kleinkinderen ook kunnen zien als een poging het nu anders te willen doen,
Misschien worden het wel fantastische grootouders!
Misschien hadden ze stress, geen goed voorbeeld gehad, er kunnen zoveel omstandigheden zijn waardoor de opvoeding niet gaat zoals het zou moeten.
Ze doen nu normaal zeg je, zeggen geen kwetsende dingen meer.
Oudere mensen vinden het vaak erg moeilijk om toe te moeten geven, dat ze fouten hebben gemaakt.
Het vervolgens uitspreken naar hun kinderen toe is helemaal een stap te ver.
Je zou hun toenadering tot hun kleinkinderen ook kunnen zien als een poging het nu anders te willen doen,
Misschien worden het wel fantastische grootouders!
zondag 13 september 2015 om 17:56
Via de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA) zou je kunnen nagaan of er in de buurt waar jij woont lotgenoten contacten mogelijk zijn. Daarnaast had MEE (voorheen, weet niet hoe dat nu is) in sommige regio's een soort autisme cafe achtige bijeenkomsten die soms speciaal voor familieleden georganiseerd worden.
Ook zijn er behandelafdelingen autisme waar ze speciale groepen hebben voor ouders, kinderen en andere familieleden die te maken hebben met een direct familielid waarbij sprake is van autisme.
Kan me voorstellen dat je op zoek bent naar iemand met gelijksoortige ervaringen.
Ook zijn er behandelafdelingen autisme waar ze speciale groepen hebben voor ouders, kinderen en andere familieleden die te maken hebben met een direct familielid waarbij sprake is van autisme.
Kan me voorstellen dat je op zoek bent naar iemand met gelijksoortige ervaringen.
zondag 13 september 2015 om 17:56
Wat voor herkenning zoek je dan? Ouders met autisme, daar kun je bijna geen band mee krijgen, want het contact is niet wederkerig, ze vragen niet naar school, vriendjes, en andere dingen die belangrijk zijn voor een kind, ze snappen ook niet dat je groter wordt en ze tegenspreekt, kortom een hele koude opvoeding, waar bijna geen contact mee te krijgen is, TO geef het op, je zal nooit krijgen waar je naar zoekt en wat je vroeger als klein kind gemist hebt. Kijk naar jezelf en zorg dat jouw kinderen wel die warme opvoeding krijgen die jij zo gemist hebt.
zondag 13 september 2015 om 18:00
quote:dubbeltje4 schreef op 13 september 2015 @ 17:05:
Als je ouders echt autisme zouden hebben (geconstateerd door een deskundige en nee dat is Google niet), dan hadden ze niet de minste behoefte gevoeld om contact te zoeken met jouw kinderen.
Uiteraard moet autisme door een specialistisch team worden vastgesteld middels uitgebreid en zorgvuldig diagnostisch onderzoek, maar beweren dat mensen met autisme per definitie geen interesse zouden tonen in hun kleinkinderen is totale onzin.
Meer ontopic:
Ik heb hier laatst iets over gezien. Even kijken of ik het kan vinden. Een (inmiddels) vrouw en haar zusje werden ernstig verwaarloosd als kinderen, omdat moeder (met problematiek) er vandoor was en vader autisme had. Niemand durfde er iets van te zeggen of het werd niet gezien. Ze kregen koffie als ontbijt en vader zette ze steeds voor de tv. Kan even niet bedenken hoe dat programma heet, het was al oud. Als ik het weet zal ik de link hier plakken.
Maar zijn je ouders met iets gediagnosticeerd? Heb jij hulp voor het verwerken van je jeugd? Ik denk dat dit onderwerp iets is wat je het beste met je behandelaar kan bespreken, zij/hij kent jou en jouw situatie het beste en kan dus ook het beste met jou kijken hoe je nu met je ouders om kan gaan op een passende manier.
Als je ouders echt autisme zouden hebben (geconstateerd door een deskundige en nee dat is Google niet), dan hadden ze niet de minste behoefte gevoeld om contact te zoeken met jouw kinderen.
Uiteraard moet autisme door een specialistisch team worden vastgesteld middels uitgebreid en zorgvuldig diagnostisch onderzoek, maar beweren dat mensen met autisme per definitie geen interesse zouden tonen in hun kleinkinderen is totale onzin.
Meer ontopic:
Ik heb hier laatst iets over gezien. Even kijken of ik het kan vinden. Een (inmiddels) vrouw en haar zusje werden ernstig verwaarloosd als kinderen, omdat moeder (met problematiek) er vandoor was en vader autisme had. Niemand durfde er iets van te zeggen of het werd niet gezien. Ze kregen koffie als ontbijt en vader zette ze steeds voor de tv. Kan even niet bedenken hoe dat programma heet, het was al oud. Als ik het weet zal ik de link hier plakken.
Maar zijn je ouders met iets gediagnosticeerd? Heb jij hulp voor het verwerken van je jeugd? Ik denk dat dit onderwerp iets is wat je het beste met je behandelaar kan bespreken, zij/hij kent jou en jouw situatie het beste en kan dus ook het beste met jou kijken hoe je nu met je ouders om kan gaan op een passende manier.
zondag 13 september 2015 om 18:02
zondag 13 september 2015 om 18:08
