Overmatig piekeren
donderdag 6 februari 2014 om 20:25
Hallo Dames ,
Graag zou ik wat adviezen of tips willen ontvangen die ik kan toepassen.
Ik ben een overmatige piekeraar. Hier heb ik al jaren last van maar dit is steeds erger geworden. Ik kan van een mug een olifant maken in mijn hoofd. Ik heb ook erg last van extreme faalangst. Deze problemen ervaar ik vooral in mijn werk. Ik ben bang om fouten te maken. Als ik klaar ben met werken blijft de werkdag maar in mijn hoofd spoken: heb ik niets verkeerd gedaan of gezegd? heb ik die en die situatie wel goed aangepakt?
Wat mij vooral beangstigd is dit: De volgende dag op mijn werk komen en lezen dat er iets niet helemaal goed is gegaan. Dan spoken er gelijk allerlei gedachtes in mijn hoofd: heeft dit op mij betrekking? was ik er die dag op dat tijdstip? Dit is uiteraard allemaal erg ongezond en word er gek van! Ik kan goed tegen feedback maar van binnen ga ik soms kapot als blijkt dat ik iets niet goed heb gedaan en kan dan ook in janken uitbarsten in allerlei situaties en vind dit erg beschamend!
Ik heb therapie gevolgd o.a. voor depressie en volg sinds kort weer therapie maar ben daar pas 2x geweest. Maar heb nog niet het idee dat ik goede handvaten heb gehad om hier meer op een gezonde manier om te gaan.
Hoe kan ik dit dragelijker maken ?
Graag zou ik wat adviezen of tips willen ontvangen die ik kan toepassen.
Ik ben een overmatige piekeraar. Hier heb ik al jaren last van maar dit is steeds erger geworden. Ik kan van een mug een olifant maken in mijn hoofd. Ik heb ook erg last van extreme faalangst. Deze problemen ervaar ik vooral in mijn werk. Ik ben bang om fouten te maken. Als ik klaar ben met werken blijft de werkdag maar in mijn hoofd spoken: heb ik niets verkeerd gedaan of gezegd? heb ik die en die situatie wel goed aangepakt?
Wat mij vooral beangstigd is dit: De volgende dag op mijn werk komen en lezen dat er iets niet helemaal goed is gegaan. Dan spoken er gelijk allerlei gedachtes in mijn hoofd: heeft dit op mij betrekking? was ik er die dag op dat tijdstip? Dit is uiteraard allemaal erg ongezond en word er gek van! Ik kan goed tegen feedback maar van binnen ga ik soms kapot als blijkt dat ik iets niet goed heb gedaan en kan dan ook in janken uitbarsten in allerlei situaties en vind dit erg beschamend!
Ik heb therapie gevolgd o.a. voor depressie en volg sinds kort weer therapie maar ben daar pas 2x geweest. Maar heb nog niet het idee dat ik goede handvaten heb gehad om hier meer op een gezonde manier om te gaan.
Hoe kan ik dit dragelijker maken ?
donderdag 6 februari 2014 om 20:32
hoi lieve Vida
Ik lees met je mee, herken het precies! Heb net een nieuwe baan en ik wordt vaak vergeleken met mijn voorgangster (die ik niet ben en ook nooit zal worden) waardoor ik elke dag weer denk dat ik tekortschiet. Al heeft de baas me al gezegd dat ze vind dat het prima gaat.
Jaren geleden heb ik een G-training bij een psych gedaan en een mindfullnes cursus. Het ging een tijdje beter maar verval nu echt weer in een depressie. Ik ben gewoon nooit goed genoeg en zie alleen de dingen die misgaan. Ik "overdrijf"ook veel in mijn hoofd. -> ik zal wel mn contract niet verlengd krijgen over een paar maanden, en dan ben ik werkeloos. En er zijn zo weinig banen, wat als maanden later ook nog mijn uitkering stopt... daar denk ik nu al over na terwijl dat nog minstens een jaar vooruit ligt! Prive zit ik met wat extra trubbels waardoor het niet echt lukt om positief vooruit te kijken.
Ik heb even geen advies alleen een dikke
Ik lees met je mee, herken het precies! Heb net een nieuwe baan en ik wordt vaak vergeleken met mijn voorgangster (die ik niet ben en ook nooit zal worden) waardoor ik elke dag weer denk dat ik tekortschiet. Al heeft de baas me al gezegd dat ze vind dat het prima gaat.
Jaren geleden heb ik een G-training bij een psych gedaan en een mindfullnes cursus. Het ging een tijdje beter maar verval nu echt weer in een depressie. Ik ben gewoon nooit goed genoeg en zie alleen de dingen die misgaan. Ik "overdrijf"ook veel in mijn hoofd. -> ik zal wel mn contract niet verlengd krijgen over een paar maanden, en dan ben ik werkeloos. En er zijn zo weinig banen, wat als maanden later ook nog mijn uitkering stopt... daar denk ik nu al over na terwijl dat nog minstens een jaar vooruit ligt! Prive zit ik met wat extra trubbels waardoor het niet echt lukt om positief vooruit te kijken.
Ik heb even geen advies alleen een dikke
donderdag 6 februari 2014 om 20:42
Alles draait volgens mij om vertrouwen. Vertrouwen in jezelf, vertouwen in anderen, vertrouwen dat altijd alles wel op zijn pootjes terecht zal komen. Ik ben er zelf ook niet zo sterk in maar dit is wel een thema (vertrouwen dus) waar ikzelf wat mee wil gaan doen.
Ik wil schematherapie gaan doen omdat ik er van overtuigd ben dat de oorzaak in het verleden ligt.
Ik wil schematherapie gaan doen omdat ik er van overtuigd ben dat de oorzaak in het verleden ligt.
donderdag 6 februari 2014 om 20:46
Hoi Amy,
Bedankt voor je antwoord.
Het vertrouwen in jezelf moet er zeker zijn en die mis ik dus zo.
Ik volg op het moment schematherapie maar ik heb pas 2 sessies gehad dus kan er nog niet veel over zeggen/denken.
Het moeilijke bij mij is dat er niet echt een duidelijke aanleiding uit het verleden is waardoor ik dit heb ontwikkeld.
Ben je al doorverwezen voor schematherapie ?
Bedankt voor je antwoord.
Het vertrouwen in jezelf moet er zeker zijn en die mis ik dus zo.
Ik volg op het moment schematherapie maar ik heb pas 2 sessies gehad dus kan er nog niet veel over zeggen/denken.
Het moeilijke bij mij is dat er niet echt een duidelijke aanleiding uit het verleden is waardoor ik dit heb ontwikkeld.
Ben je al doorverwezen voor schematherapie ?
donderdag 6 februari 2014 om 20:53
Het is wel geopperd bij mij. Ik mocht er over nadenken en heb dat nu gedaan en wil het wel gaan doen.
Bij mij is het allemaal heel dubbel. Ik blaak van het zelfvertrouwen, denken anderen, maar stiekem ben ik bang te falen. Ik weet dat ik nooit iemand anders heb gehad waar ik op kon terugvallen. Als je het alleen moet doen dan hangt er ook veel van af want er is geen vangnet en dus bang om te falen, hoge eisen aan mijzelf stellen, gecombineerd met mensen op wie je keer op keer ook niet kan bouwen.
De andere kant kan ook wanneer je veeleisende ouders hebt gehad, of juist erg beschermd bent opgevoed dan kan je ook last krijgen van faalangst, heb ik zo begrepen.
Bij mij is het allemaal heel dubbel. Ik blaak van het zelfvertrouwen, denken anderen, maar stiekem ben ik bang te falen. Ik weet dat ik nooit iemand anders heb gehad waar ik op kon terugvallen. Als je het alleen moet doen dan hangt er ook veel van af want er is geen vangnet en dus bang om te falen, hoge eisen aan mijzelf stellen, gecombineerd met mensen op wie je keer op keer ook niet kan bouwen.
De andere kant kan ook wanneer je veeleisende ouders hebt gehad, of juist erg beschermd bent opgevoed dan kan je ook last krijgen van faalangst, heb ik zo begrepen.
donderdag 6 februari 2014 om 20:55
donderdag 6 februari 2014 om 21:04
@ Amy: goed dat je het gaat proberen en ik hoop dat het je wat opleverd. Het scheelt ook al veel als je zelf de oorzaak van je problemen weet.
@ retrostar: dat is het ook!! het vergald heel me vrije tijd en ik heb telkens geen 'zin' om de volgende dag weer te gaan werken.
@ thula: dankjewel.
ik heb dagbehandeling gevolgd 1 maal per week voor bijna een jaar. Dit bevatte verschillende onderdelen maar ik kon mijn irrationele gedachtes maar niet doorbreken. Hoe bevalt de therapie jou?
@ retrostar: dat is het ook!! het vergald heel me vrije tijd en ik heb telkens geen 'zin' om de volgende dag weer te gaan werken.
@ thula: dankjewel.
ik heb dagbehandeling gevolgd 1 maal per week voor bijna een jaar. Dit bevatte verschillende onderdelen maar ik kon mijn irrationele gedachtes maar niet doorbreken. Hoe bevalt de therapie jou?
donderdag 6 februari 2014 om 21:23
quote:vida85 schreef op 06 februari 2014 @ 21:11:
@ MissRedgrave:
ik heb verschillende soorten medicatie geprobeerd eerder maar heb niet het idee gehad dat het iets deed voor mijn stemming en gedachten.
Maar sta er wel nog open voor. Ik zal het weer is aankaarten.Ze schrijft MEDITATIE. Geen medicatie!!! Ik kan niet voor redgrave spreken maar mijns inziens is medicatie geen permanente oplossing en alleen maar uitstel van het aanpakken van het werkelijke probleem. Zo niet maakt het problemen alleen maar erger.
@ MissRedgrave:
ik heb verschillende soorten medicatie geprobeerd eerder maar heb niet het idee gehad dat het iets deed voor mijn stemming en gedachten.
Maar sta er wel nog open voor. Ik zal het weer is aankaarten.Ze schrijft MEDITATIE. Geen medicatie!!! Ik kan niet voor redgrave spreken maar mijns inziens is medicatie geen permanente oplossing en alleen maar uitstel van het aanpakken van het werkelijke probleem. Zo niet maakt het problemen alleen maar erger.
donderdag 6 februari 2014 om 21:29
Hier is maar 1 remedie tegen: jezelf van binnen en buiten kennen.
Je zwakke kanten, je sterke kanten, je valkuilen, je passies, jouw uniekheid.
Zodat niets als een verassing komt en niemand je iets wijs kan maken.
Er staan persoonlijkheidstesten op het internet en er zijn tal van boeken die je kunt lezen zoals 'De Kracht van het Nu' (wat voor mij de basis heeft gelegd).
Maar een Goede lifecoach kan je hier op een pragmatische manier bij helpen en je de handvaten aanreiken en met je oefenen vooral nu je al zoveel op therapeutisch gebied gedaan hebt ben je daar meer dan klaar voor. Dat in combinatie met boeken lezen en films kijken die je inspireren, raad ik je echt aan.
Je hebt een behoorlijke dosis zelfvertrouwen nodig en dat doe je door te leren op jezelf te kunnen vertrouwen en dat kan wanneer je jezelf echt leert kennen
Heel veel liefs van een mede (ex) piekeraarster
Je zwakke kanten, je sterke kanten, je valkuilen, je passies, jouw uniekheid.
Zodat niets als een verassing komt en niemand je iets wijs kan maken.
Er staan persoonlijkheidstesten op het internet en er zijn tal van boeken die je kunt lezen zoals 'De Kracht van het Nu' (wat voor mij de basis heeft gelegd).
Maar een Goede lifecoach kan je hier op een pragmatische manier bij helpen en je de handvaten aanreiken en met je oefenen vooral nu je al zoveel op therapeutisch gebied gedaan hebt ben je daar meer dan klaar voor. Dat in combinatie met boeken lezen en films kijken die je inspireren, raad ik je echt aan.
Je hebt een behoorlijke dosis zelfvertrouwen nodig en dat doe je door te leren op jezelf te kunnen vertrouwen en dat kan wanneer je jezelf echt leert kennen
Heel veel liefs van een mede (ex) piekeraarster
donderdag 6 februari 2014 om 21:46
Meer zelfvertrouwen, daar draait het om denk ik. Als je onzeker bent heb je meer externe validatie nodig en vind je het heel belangrijk wat anderen van je denken. Een fout? O nee!!
Had ik vroeger ook. Nu totaal niet meer. Ik werk hard, doe knetter mijn best en als ik dan soms es iets doms doe, nou, ach, daar draait de wereld wel om door hoor. Ik maak er een grapje van, kijk of ik er nog iets van kan leren, en dat was het dan weer. En omdat ik nu weet dat een fout maken ook niet zo erg is, ga ik automatisch ook niet piekeren. Ik weet dat ik het kan hebben.
Had ik vroeger ook. Nu totaal niet meer. Ik werk hard, doe knetter mijn best en als ik dan soms es iets doms doe, nou, ach, daar draait de wereld wel om door hoor. Ik maak er een grapje van, kijk of ik er nog iets van kan leren, en dat was het dan weer. En omdat ik nu weet dat een fout maken ook niet zo erg is, ga ik automatisch ook niet piekeren. Ik weet dat ik het kan hebben.
donderdag 6 februari 2014 om 22:07
Klopt ik ben ook altijd bezig met wat anderen over mij denken en hoe ik overkom.
Begrijp me niet verkeerd: elke baan heeft grote verantwoordelijkheden de 1 met financien en de ander weer met mensen. Ik werk met mensen waarbij een fout grote gevolgen kan hebben voor iemands gezondheid. Ik twijfel vaak of deze verantwoordelijkheid wel trek ook al ben ik verder goed geschikt voor deze baan. Ik heb daarom vaak de drang om ander werk te zoeken. Ook al besef ik ook wel goed dat ieder beroep zijn grote verantwoordelijkheden heeft en het probleem zich op dit moment alleen zou verplaatsen als ik geen manier zoek om met mijn issues om te gaan.
Begrijp me niet verkeerd: elke baan heeft grote verantwoordelijkheden de 1 met financien en de ander weer met mensen. Ik werk met mensen waarbij een fout grote gevolgen kan hebben voor iemands gezondheid. Ik twijfel vaak of deze verantwoordelijkheid wel trek ook al ben ik verder goed geschikt voor deze baan. Ik heb daarom vaak de drang om ander werk te zoeken. Ook al besef ik ook wel goed dat ieder beroep zijn grote verantwoordelijkheden heeft en het probleem zich op dit moment alleen zou verplaatsen als ik geen manier zoek om met mijn issues om te gaan.
donderdag 6 februari 2014 om 22:13
Nou, als jij nu bijvoorbeeld met medicijnen werkt en een fout kan betekenen dat iemand zieker wordt of zelfs sterft, dan is dat best een grote verantwoordelijkheid natuurlijk. Daar is niet iedereen tegenop gewassen. En een andere baan kiezen kan dan wellicht best helpen.
Aan de andere kant, je leert er meer van als je er iets aan probeert te doen, denk ik. Zeker nu je schrijft dat je altijd bezig bent met wat anderen van je denken. Dat is zonde. Sowieso, vaak zijn mensen daar helemaal niet mee bezig. En als wel, nou, je kunt het onmogelijk voor iedereen goed doen. Als je dat probeert dan word je al snel een soort middelmatige braverik en daar hebben ook veel mensen weer een hekel aan. Oftewel, je doet het nooit voor iedereen goed.
Probeer es wat meer op je zelf te focussen. Noem bijvoorbeeld eens vijf eigenschappen die je waardeert, die je zelf graag zou willen hebben. Hoe wil je graag zijn? Eerlijk? Dapper? Avontuurlijk? Behulpzaam?
Aan de andere kant, je leert er meer van als je er iets aan probeert te doen, denk ik. Zeker nu je schrijft dat je altijd bezig bent met wat anderen van je denken. Dat is zonde. Sowieso, vaak zijn mensen daar helemaal niet mee bezig. En als wel, nou, je kunt het onmogelijk voor iedereen goed doen. Als je dat probeert dan word je al snel een soort middelmatige braverik en daar hebben ook veel mensen weer een hekel aan. Oftewel, je doet het nooit voor iedereen goed.
Probeer es wat meer op je zelf te focussen. Noem bijvoorbeeld eens vijf eigenschappen die je waardeert, die je zelf graag zou willen hebben. Hoe wil je graag zijn? Eerlijk? Dapper? Avontuurlijk? Behulpzaam?
donderdag 6 februari 2014 om 22:24
quote:vida85 schreef op 06 februari 2014 @ 20:39:
Hoi Koekie,
wat naar om te lezen voor jou ook !
Dat overdrijven is ook heel herkenbaar voor mij.
wat houd die G-training precies in ?
Ik ben een echte pessimist en zou zo graag is een optimist willen worden!!
Bij de g-training leer je: je gedachten bepalen je gevoel, niet wat gebeurd is. Je zit met een vriendin thuis op de bank, jij vertelt een verhaal, zij gaapt tussendoor.
Jij denkt: zooo is die weer te laat in de kroeg blijven hangen haha -> je blijft je prima voelen.
Of jij denkt: jee ze vind mijn verhaal vast saai -> jij voelt je on-interessant.
Heel logisch, en toch kom ik er nu even niet uit... ik weet hoe t werkt maar gebruik het nog niet goed genoeg. De truc is om bij piekeren alle gedachten op te schrijven en door te schrijven tot de kern waar je nou bang voor bent. en dan per gedachte nagaan of je overdrijft of dat het echt waar is. Is het echt waar, hoe weet je dat, wat is het bewijs. Ik weet echt wel dat "ik me zorgen maak om niks"en toch doe ik het.
Ik heb zoveel in mn leven gedaan waar ik uber-blij door zou moeten zijn. Maar in plaats van te denken, goh wat is dat geweldig, kijk ik negatief vooruit omdat het afgelopen is. Oke klinkt lekker weird zo'n uitleg zonder veel details ivm herkenning..
Hoi Koekie,
wat naar om te lezen voor jou ook !
Dat overdrijven is ook heel herkenbaar voor mij.
wat houd die G-training precies in ?
Ik ben een echte pessimist en zou zo graag is een optimist willen worden!!
Bij de g-training leer je: je gedachten bepalen je gevoel, niet wat gebeurd is. Je zit met een vriendin thuis op de bank, jij vertelt een verhaal, zij gaapt tussendoor.
Jij denkt: zooo is die weer te laat in de kroeg blijven hangen haha -> je blijft je prima voelen.
Of jij denkt: jee ze vind mijn verhaal vast saai -> jij voelt je on-interessant.
Heel logisch, en toch kom ik er nu even niet uit... ik weet hoe t werkt maar gebruik het nog niet goed genoeg. De truc is om bij piekeren alle gedachten op te schrijven en door te schrijven tot de kern waar je nou bang voor bent. en dan per gedachte nagaan of je overdrijft of dat het echt waar is. Is het echt waar, hoe weet je dat, wat is het bewijs. Ik weet echt wel dat "ik me zorgen maak om niks"en toch doe ik het.
Ik heb zoveel in mn leven gedaan waar ik uber-blij door zou moeten zijn. Maar in plaats van te denken, goh wat is dat geweldig, kijk ik negatief vooruit omdat het afgelopen is. Oke klinkt lekker weird zo'n uitleg zonder veel details ivm herkenning..
donderdag 6 februari 2014 om 22:26
donderdag 6 februari 2014 om 22:28
quote:amy2010 schreef op 06 februari 2014 @ 20:53:
Het is wel geopperd bij mij. Ik mocht er over nadenken en heb dat nu gedaan en wil het wel gaan doen.
Bij mij is het allemaal heel dubbel. Ik blaak van het zelfvertrouwen, denken anderen, maar stiekem ben ik bang te falen. Ik weet dat ik nooit iemand anders heb gehad waar ik op kon terugvallen. Als je het alleen moet doen dan hangt er ook veel van af want er is geen vangnet en dus bang om te falen, hoge eisen aan mijzelf stellen, gecombineerd met mensen op wie je keer op keer ook niet kan bouwen.
De andere kant kan ook wanneer je veeleisende ouders hebt gehad, of juist erg beschermd bent opgevoed dan kan je ook last krijgen van faalangst, heb ik zo begrepen.
voor jou ook
ik ga schema-therapie eens googlen.
Heb meeega-perfectionistische ouders. lat kan niet hoog genoeg liggen, al is mijn moeder in de laatste jaren wel veranderd. Maar mijn lat ligt ook mega hoog. Dan kun je niet anders dan falen toch
Het is wel geopperd bij mij. Ik mocht er over nadenken en heb dat nu gedaan en wil het wel gaan doen.
Bij mij is het allemaal heel dubbel. Ik blaak van het zelfvertrouwen, denken anderen, maar stiekem ben ik bang te falen. Ik weet dat ik nooit iemand anders heb gehad waar ik op kon terugvallen. Als je het alleen moet doen dan hangt er ook veel van af want er is geen vangnet en dus bang om te falen, hoge eisen aan mijzelf stellen, gecombineerd met mensen op wie je keer op keer ook niet kan bouwen.
De andere kant kan ook wanneer je veeleisende ouders hebt gehad, of juist erg beschermd bent opgevoed dan kan je ook last krijgen van faalangst, heb ik zo begrepen.
voor jou ook
ik ga schema-therapie eens googlen.
Heb meeega-perfectionistische ouders. lat kan niet hoog genoeg liggen, al is mijn moeder in de laatste jaren wel veranderd. Maar mijn lat ligt ook mega hoog. Dan kun je niet anders dan falen toch
donderdag 6 februari 2014 om 22:31
quote:retrostar schreef op 06 februari 2014 @ 20:54:
Het belangrijkste is toch dat je een hoeveelheid afgesproken arbeid levert tegen een x bedrag. Voor de rest mag je zelf bepalen, dus thuis je vrijetijd te gaan bederven is absurd.
klopt, maar het wakkernbliggen gaat bij mij vanzelf....
zonde, ik werk 40 uur en krijg 32 betaald omdat er niet meer budget is voor overuren. het is voor mij lastig om te denken: als ik niet goed genoeg ben, nou jammer dan! Ik ben ook een tikje bang voor t werkeloos zijn terwijl dat echt geen ramp is.
Het belangrijkste is toch dat je een hoeveelheid afgesproken arbeid levert tegen een x bedrag. Voor de rest mag je zelf bepalen, dus thuis je vrijetijd te gaan bederven is absurd.
klopt, maar het wakkernbliggen gaat bij mij vanzelf....
zonde, ik werk 40 uur en krijg 32 betaald omdat er niet meer budget is voor overuren. het is voor mij lastig om te denken: als ik niet goed genoeg ben, nou jammer dan! Ik ben ook een tikje bang voor t werkeloos zijn terwijl dat echt geen ramp is.