Psyche
alle pijlers
Paniekaanvallen?
maandag 20 augustus 2012 om 07:25
Hallo allemaal,
Sinds een aantal maanden gaat het niet zo goed met mij. Veel last gehad van een heel onrustig en zenuwachtig gevoel, vermoeidheid, huilbuien, nergens zin in hebben etc.
3 maanden geleden reed ik (ga normaal met trein) met auto naar werk (80 km). Ik voelde me door wegwerkzaamheden al ongemakkelijk, maar vervolgens in tunnel raakte ik volledig in paniek. Kon niet meer ademhalen, geen gevoel meer in handen, duizelig, zweten, hartkloppingen. Dacht op dat moment echt dat ik het einde van de tunnel niet zou halen.
Sindsdien heb ik het ook op de autoweg gehad met kleine afstanden. 2 maanden geleden kreeg ik ineens in huis enorme angstgevoelens. Als ik alleen was verstijfde ik helemaal. Kreeg hyperventilatie, rare gedachten, maat bovenal enorme angst. Ik ben inmiddels in therapie en heb van huisarts paar weken geleden 10 mg paraxetine per dag gekregen. Ben thuis niet meer zo bang. Autorijden gaat niet. Vorige week ben ik echter in trein naar werk flauwgevallen. Kwam denk ik niet door paniek, maar dat weet ik niet zeker. Alleen sindsdien voel
Ik me iedere rot in trein. Voel me duizelig, misselijk, angstig en zeer onconfortabel. Ik baal hier zo van. Wil gewoon werken, functioneren, sociale dingen doen, leuke vriendin zijn etc etc. Alleen het lukt zo slecht allemaal de laatste tijd en die rotte paniek en angstgevoelens maken het er niet beter op. Zijn er misschien mensen die iets herkennen en weten hoe ik beter ermee om kan gaan. Wat doen jullie als je een aanval van paniek krijgt? Op ademhaling letten en proberen afleiding te hebben helpt een beetje overigens, maar niet genoeg. Bedankt alvast!
Sinds een aantal maanden gaat het niet zo goed met mij. Veel last gehad van een heel onrustig en zenuwachtig gevoel, vermoeidheid, huilbuien, nergens zin in hebben etc.
3 maanden geleden reed ik (ga normaal met trein) met auto naar werk (80 km). Ik voelde me door wegwerkzaamheden al ongemakkelijk, maar vervolgens in tunnel raakte ik volledig in paniek. Kon niet meer ademhalen, geen gevoel meer in handen, duizelig, zweten, hartkloppingen. Dacht op dat moment echt dat ik het einde van de tunnel niet zou halen.
Sindsdien heb ik het ook op de autoweg gehad met kleine afstanden. 2 maanden geleden kreeg ik ineens in huis enorme angstgevoelens. Als ik alleen was verstijfde ik helemaal. Kreeg hyperventilatie, rare gedachten, maat bovenal enorme angst. Ik ben inmiddels in therapie en heb van huisarts paar weken geleden 10 mg paraxetine per dag gekregen. Ben thuis niet meer zo bang. Autorijden gaat niet. Vorige week ben ik echter in trein naar werk flauwgevallen. Kwam denk ik niet door paniek, maar dat weet ik niet zeker. Alleen sindsdien voel
Ik me iedere rot in trein. Voel me duizelig, misselijk, angstig en zeer onconfortabel. Ik baal hier zo van. Wil gewoon werken, functioneren, sociale dingen doen, leuke vriendin zijn etc etc. Alleen het lukt zo slecht allemaal de laatste tijd en die rotte paniek en angstgevoelens maken het er niet beter op. Zijn er misschien mensen die iets herkennen en weten hoe ik beter ermee om kan gaan. Wat doen jullie als je een aanval van paniek krijgt? Op ademhaling letten en proberen afleiding te hebben helpt een beetje overigens, maar niet genoeg. Bedankt alvast!
maandag 20 augustus 2012 om 07:32
Ik heb er ook last van, nou meer angstaanvallen, en zit ook bij een psycholoog, wat ik vooral doe is geen dingen vermijden en afleiding zoeken, bijvoorbeeld dingen tellen die je voorbij ziet komen, zoals auto's tellen of iets dergelijks.
En ik probeer mezelf gerust te stellen van, er is niks aan de hand rustig blijven, niet in paniek raken enz..
en een aanval gaat vanzelf altijd over
En ik probeer mezelf gerust te stellen van, er is niks aan de hand rustig blijven, niet in paniek raken enz..
en een aanval gaat vanzelf altijd over
maandag 20 augustus 2012 om 07:35
Ik herken je probleem een beetje.
ik wordt heel vaak wakker en dan heb ik een paniekerig gevoel en dat blijft dan de heledag zo hangen tot er iets gebeurt waar ik het aan vast kan knopen , probeer ook vaak afleiding te zoeken maar helpt inderdaad niet altijd .
Bij mij helpt samen reizen/opstapgaan of zo ook wel voel ik me wat veiliger. Denk ik .
Helaas heb ik ook geen verder advies voor je
Ik hoop dat het snel een beetje afzwakt en uiteindelijk natuurlijk verdwijnt !
ik wordt heel vaak wakker en dan heb ik een paniekerig gevoel en dat blijft dan de heledag zo hangen tot er iets gebeurt waar ik het aan vast kan knopen , probeer ook vaak afleiding te zoeken maar helpt inderdaad niet altijd .
Bij mij helpt samen reizen/opstapgaan of zo ook wel voel ik me wat veiliger. Denk ik .
Helaas heb ik ook geen verder advies voor je
Ik hoop dat het snel een beetje afzwakt en uiteindelijk natuurlijk verdwijnt !
maandag 20 augustus 2012 om 07:45
Herkennen? Dit is mijn verhaal!
Ook ik heb angst voor autorijden en de trein. Ik heb het inmiddels voor de derde keer in m'n leven. Vooral de eerste keer/periode weet je echt niet wat je overkomt!
De dagelijkse treinreis naar mijn werk werd op een gegeven moment zo erg dat ik niet meer ging, ook met de auto over de snelweg lukte niet. Ik kwam begin dit jaar thuis te zitten. En dan kom je in een vicieuze cirkel en kwam ik op het laatst de deur bijna niet meer uit.
Maaaaarrrr inmiddels gaat het zo veel beter! Ik sta nog steeds op de wachtlijst bij GGZ maar om die periode te overbruggen ben ik het programma van Geert verschaeve gaan volgen (ik wil geen reclame maken maar wil je wel graag laten weten wat mij heeft geholpen). Nu doe ik alweer zo veel meer en heb geen aanvallen meer, wel de symptomen maar daar leer je mee omgaan. Ik zit weer in de trein en voel me zo veel beter. Ik werk weer en ik functioneer weer goed. Zonder medicatie overigens.
Wat voor mij concreet hielp:
- de duidelijke uitleg over wat er in je lichaam gebeurd, het is maar een brandalarm niks meer...
- de realisatie dat ik de angst veroorzaak, alleen ik en niemand anders, dus alleen ik kan het ook weer oplossen
- het benoemen van karaktertrekken en eigenschappen die de angst in stand houden: perfectionisme, de lat te hoog leggen, controle willen houden...
- meer ontspannen en meer sporten! Ik jog nu 3 keer per week
- ik drink geen cola meer, koffie en thee, eet geen aspartaam meer en smaakversterkers
- zie het niet als een ziekte maar een stoornis die je weer kan herstellen
- conditionering: je lichaam raakt op een gegeven moment gewend om in bepaalde situaties op een bepaalde manier te reageren, zo is het geconditioneerd en dat moet je weer herprogrammeren.
Toen ik dit programma nog niet volgde zat ik altijd panisch op mijn telefoontje in de trein en zag ik als een berg tegen alles op. Afleiding hielp soms maar niet altijd. Als de trein dan bv kwam stil te staan was dat drama!
Ik kan er lang over door gaan maar stop maar. Hoop dat je wat aan mijn bijdrage hebt en heel veel sterkte! Vecht ervoor! Komt allemaal goed!
Ook ik heb angst voor autorijden en de trein. Ik heb het inmiddels voor de derde keer in m'n leven. Vooral de eerste keer/periode weet je echt niet wat je overkomt!
De dagelijkse treinreis naar mijn werk werd op een gegeven moment zo erg dat ik niet meer ging, ook met de auto over de snelweg lukte niet. Ik kwam begin dit jaar thuis te zitten. En dan kom je in een vicieuze cirkel en kwam ik op het laatst de deur bijna niet meer uit.
Maaaaarrrr inmiddels gaat het zo veel beter! Ik sta nog steeds op de wachtlijst bij GGZ maar om die periode te overbruggen ben ik het programma van Geert verschaeve gaan volgen (ik wil geen reclame maken maar wil je wel graag laten weten wat mij heeft geholpen). Nu doe ik alweer zo veel meer en heb geen aanvallen meer, wel de symptomen maar daar leer je mee omgaan. Ik zit weer in de trein en voel me zo veel beter. Ik werk weer en ik functioneer weer goed. Zonder medicatie overigens.
Wat voor mij concreet hielp:
- de duidelijke uitleg over wat er in je lichaam gebeurd, het is maar een brandalarm niks meer...
- de realisatie dat ik de angst veroorzaak, alleen ik en niemand anders, dus alleen ik kan het ook weer oplossen
- het benoemen van karaktertrekken en eigenschappen die de angst in stand houden: perfectionisme, de lat te hoog leggen, controle willen houden...
- meer ontspannen en meer sporten! Ik jog nu 3 keer per week
- ik drink geen cola meer, koffie en thee, eet geen aspartaam meer en smaakversterkers
- zie het niet als een ziekte maar een stoornis die je weer kan herstellen
- conditionering: je lichaam raakt op een gegeven moment gewend om in bepaalde situaties op een bepaalde manier te reageren, zo is het geconditioneerd en dat moet je weer herprogrammeren.
Toen ik dit programma nog niet volgde zat ik altijd panisch op mijn telefoontje in de trein en zag ik als een berg tegen alles op. Afleiding hielp soms maar niet altijd. Als de trein dan bv kwam stil te staan was dat drama!
Ik kan er lang over door gaan maar stop maar. Hoop dat je wat aan mijn bijdrage hebt en heel veel sterkte! Vecht ervoor! Komt allemaal goed!
maandag 20 augustus 2012 om 10:26
Beste sophie123,
Je hebt al een aantal reacties gekregen met een paar tips, zoals muziek luisteren, je aandacht naar buiten richten (wat zie ik om me heen?), etc. In de categorie jezelf rustig maken valt bijvoorbeeld ook ontspanningsoefeningen doen. Je kunt ontspanningsoefeningen in mp3 format downloaden zodat je ze op mp3-speler of telefoon altijd bij je hebt. Als je ontspanningsoefening mp3 googled kan je er zeker een aantal vinden.
Naast afleiding zoeken en je angsten proberen te lijf te gaan, bestaat er ook de weg van accepteren dat je op dat moment de angst voelt. Het klinkt misschien gek, maar het zijn geen tegenstrijdige methodes. Ze kunnen naast elkaar gebruikt worden. Bij acceptatie gaat het erom dat je herkent dat je op dat moment angstig bent. Je kijkt er als het ware met een afstandje naar en kan je bedenken dat angst komt, maar dat het ook weer zal gaan. Het zijn angstige gedachten die maken dat je je zo rot voelt. Het zijn dus 'maar' gedachten. Als je je de angstige gedachten voorstelt als wolken, stel je dan voor dat ze als wolken langzaam voorbij trekken. Je realiseren dat je angstig bent, dat het vervelend voelt, maar dat je er niet per se iets mee moet en dat het ook wel weer beter zal worden, kan al een hoop schelen. Je veroordeelt jezelf dan niet om het angstig zijn. Vaak zijn die veroordelende gedachten zoals 'ik ben weer angstig, ga ik weer, wat ben ik ook een...., wat stom van mij, ik wil dit niet, etc' minstens zo naar en stresserend als de initiële angst. Als je jezelf tijdens een angstaanval met compassie kan bekijken en behandelen wordt de angstaanval minder zwaar om te doorstaan.
Hopelijk heb je wat aan mijn toevoeging.
Veel sterkte!
Je hebt al een aantal reacties gekregen met een paar tips, zoals muziek luisteren, je aandacht naar buiten richten (wat zie ik om me heen?), etc. In de categorie jezelf rustig maken valt bijvoorbeeld ook ontspanningsoefeningen doen. Je kunt ontspanningsoefeningen in mp3 format downloaden zodat je ze op mp3-speler of telefoon altijd bij je hebt. Als je ontspanningsoefening mp3 googled kan je er zeker een aantal vinden.
Naast afleiding zoeken en je angsten proberen te lijf te gaan, bestaat er ook de weg van accepteren dat je op dat moment de angst voelt. Het klinkt misschien gek, maar het zijn geen tegenstrijdige methodes. Ze kunnen naast elkaar gebruikt worden. Bij acceptatie gaat het erom dat je herkent dat je op dat moment angstig bent. Je kijkt er als het ware met een afstandje naar en kan je bedenken dat angst komt, maar dat het ook weer zal gaan. Het zijn angstige gedachten die maken dat je je zo rot voelt. Het zijn dus 'maar' gedachten. Als je je de angstige gedachten voorstelt als wolken, stel je dan voor dat ze als wolken langzaam voorbij trekken. Je realiseren dat je angstig bent, dat het vervelend voelt, maar dat je er niet per se iets mee moet en dat het ook wel weer beter zal worden, kan al een hoop schelen. Je veroordeelt jezelf dan niet om het angstig zijn. Vaak zijn die veroordelende gedachten zoals 'ik ben weer angstig, ga ik weer, wat ben ik ook een...., wat stom van mij, ik wil dit niet, etc' minstens zo naar en stresserend als de initiële angst. Als je jezelf tijdens een angstaanval met compassie kan bekijken en behandelen wordt de angstaanval minder zwaar om te doorstaan.
Hopelijk heb je wat aan mijn toevoeging.
Veel sterkte!
maandag 20 augustus 2012 om 11:56
Er schiet me nog iets te binnen: wat voor mij een ommekeer was is positieve zelfspraak, vroeger was ik altijd zo onaardig voor mijzelf tijdens angst: waarom heb ik dit nu weer, slappeling etc. Nu praat ik lief tegen mijzelf zoals ik tegen een vriendin zou praten en dat is een verschil van dag en nacht!
maandag 20 augustus 2012 om 18:31
Bedankt voor jullie reacties!! Hier kan ik wel wat mee.
Dingen vermijden wil ik ook niet. Alleen auto rijden durf ik op het moment echt niet omdat ik me totaal niet meer op de weg kan focussen dan
@zimaja: heb jij enig idee hoe het bij jou steeds is teruggekomen? Wel fijn dat het beter met je gaat en ik ga eens info opzoeken over dat programma!
@ marijeevers: Zal bij mijn volgende aanval eens je methode proberen! Lijkt me alleen moeilijk om al die andere gedachten weg te
krijgen!
Heb trouwens het idee dat ik het doordat ik die aanvallen gehad heb iets getriggerd heb, waardoor ik in no time weer in een aanval zit.
Zal ool eens proberen aardig te zijn tegen mezelf dan. Nu denk ik idd de hele tijd 'doe noet zo stom', 'stel je niet aan' etc.
Heb trouwens nooit geweten dat zo'n aanval zo eng kan zijn! En vreemd dat het ineens kan komen. Ineens is het niet helemaal omdat ik in een best wel moeilijke periode zit met mezelf en ook erachter probeer te komen welke invloed bv bepaalde gebeurtenissen en ervaringen hebben op bepaalde eigenschappen en gevoelens die ik heb.
Dingen vermijden wil ik ook niet. Alleen auto rijden durf ik op het moment echt niet omdat ik me totaal niet meer op de weg kan focussen dan
@zimaja: heb jij enig idee hoe het bij jou steeds is teruggekomen? Wel fijn dat het beter met je gaat en ik ga eens info opzoeken over dat programma!
@ marijeevers: Zal bij mijn volgende aanval eens je methode proberen! Lijkt me alleen moeilijk om al die andere gedachten weg te
krijgen!
Heb trouwens het idee dat ik het doordat ik die aanvallen gehad heb iets getriggerd heb, waardoor ik in no time weer in een aanval zit.
Zal ool eens proberen aardig te zijn tegen mezelf dan. Nu denk ik idd de hele tijd 'doe noet zo stom', 'stel je niet aan' etc.
Heb trouwens nooit geweten dat zo'n aanval zo eng kan zijn! En vreemd dat het ineens kan komen. Ineens is het niet helemaal omdat ik in een best wel moeilijke periode zit met mezelf en ook erachter probeer te komen welke invloed bv bepaalde gebeurtenissen en ervaringen hebben op bepaalde eigenschappen en gevoelens die ik heb.
maandag 20 augustus 2012 om 18:59
Hoeveel mensen zouden hier eigenlijk last van hebben in de trein? Misschien zitten we wel allemaal naast elkaar tegen de angstgevoelens te vechten ze zouden een aparte cabine moeten maken voor ons .... Haha!
Bij mij is het wel duidelijk wanneer ik hier last van krijg. Nu bijvoorbeeld heb ik een erg zwaar jaar achter de rug met bevalling, verhuizing, sterfgeval, relatieproblemen...als ik te veel hooi op mijn vork neem, mijzelf te veel wegcijfer en onvoldoende rust neemt dan sluipt het er heel langzaam weer in. Helaas denk ik toch steeds te lang dat ik superwoman/moeder/vrouw/collega/vriendin etc ben....en dat totdat de angst weer op mijn schouder tikt om mij af te remmen....
Bij mij is het wel duidelijk wanneer ik hier last van krijg. Nu bijvoorbeeld heb ik een erg zwaar jaar achter de rug met bevalling, verhuizing, sterfgeval, relatieproblemen...als ik te veel hooi op mijn vork neem, mijzelf te veel wegcijfer en onvoldoende rust neemt dan sluipt het er heel langzaam weer in. Helaas denk ik toch steeds te lang dat ik superwoman/moeder/vrouw/collega/vriendin etc ben....en dat totdat de angst weer op mijn schouder tikt om mij af te remmen....
maandag 20 augustus 2012 om 23:05
Of als we nou een geheime code afspreken dan kunnen elkaar op die manier herkennen in de trein, haha....
Het is denk ik alleen maar goed om met jezelf aan de slag te gaan. Als je de karaktertrekken en eigenschappen (+gebeurtenissen) allemaal goed kan aanstippen en benoemen dan kan je een terugval in de toekomst voorkomen. Zorg er voor dat dit voor jou een keer zo'n periode is en dat je er niet in blijft terug vallen....
Sterkte!
Het is denk ik alleen maar goed om met jezelf aan de slag te gaan. Als je de karaktertrekken en eigenschappen (+gebeurtenissen) allemaal goed kan aanstippen en benoemen dan kan je een terugval in de toekomst voorkomen. Zorg er voor dat dit voor jou een keer zo'n periode is en dat je er niet in blijft terug vallen....
Sterkte!
