Psyche
alle pijlers
Pestprotocollen
maandag 5 november 2012 om 14:14
Naar aanleiding van een ander topic dat ik niet hiervoor wil gebruiken, heb ik besloten een nieuwe te maken.
Op iedere school wordt gepest, ook waar ik werk (VO). Een duidelijke vraag heb ik niet. Wel zou ik graag willen weten hoe er tegenaan wordt gekeken. Wat de impact van pesten is, is inmiddels duidelijk. De hamvraag is al tijden of je een gepest kind meer (zelf)vertrouwen moet geven of de pesters moet aanpakken. Ik wil graag allebei.
Hoe dring je tot pesters door? Hoe reageer je als ouder als blijkt dat je kind een pester is? Wat bewoog jou om te pesten? Hoe geef je een leerling genoeg zelfvertrouwen mee?
Eigenlijk is alles welkom.
Op iedere school wordt gepest, ook waar ik werk (VO). Een duidelijke vraag heb ik niet. Wel zou ik graag willen weten hoe er tegenaan wordt gekeken. Wat de impact van pesten is, is inmiddels duidelijk. De hamvraag is al tijden of je een gepest kind meer (zelf)vertrouwen moet geven of de pesters moet aanpakken. Ik wil graag allebei.
Hoe dring je tot pesters door? Hoe reageer je als ouder als blijkt dat je kind een pester is? Wat bewoog jou om te pesten? Hoe geef je een leerling genoeg zelfvertrouwen mee?
Eigenlijk is alles welkom.
maandag 5 november 2012 om 15:24
Anderzijds is de pester zich bewust van zijn eigen tekortkomingen en kwetsbaarder omdat hij daar us nu ook achter is. De gepeste mag zich voorbereiden door er eerst over na te denken en het op papier te zetten. (desnoods onder begeleiding). De gepeste komt er dan achter dan de pester niet zo onaantatsbaar is en mag zijn zegje doen wat hem misschien een beter gevoel geeft.
Kinderen die gepest worden voelig zich vaak minderwaardig omdat ze denken dat de anderen zo geweldig zijn maar als ze erachter komen dat de ander ook gebreken heeft(wie heeft ze niet) dan is de pester ook minder overweldigend voor hem.
Kinderen die gepest worden voelig zich vaak minderwaardig omdat ze denken dat de anderen zo geweldig zijn maar als ze erachter komen dat de ander ook gebreken heeft(wie heeft ze niet) dan is de pester ook minder overweldigend voor hem.
maandag 5 november 2012 om 15:30
Ik vraag me af of die trainingen voor zelfvertrouwen wel werken. Ik had er als extreem verlegen kind geen boodschap aan gehad in ieder geval dat weet ik wel zeker.
Het eerste waar ik kan opkomen is zoveel mogelijk kliekjes uit elkaar halen. En dan bedoel ik niet bij een groepsopdracht de pester en de gepeste verplicht aan elkaar koppelen (lijkt me vreselijk) maar echt de pester(s) in andere klassen onderbrengen. Groepjes jutten elkaar vaak op is mijn ervaring.
Het eerste waar ik kan opkomen is zoveel mogelijk kliekjes uit elkaar halen. En dan bedoel ik niet bij een groepsopdracht de pester en de gepeste verplicht aan elkaar koppelen (lijkt me vreselijk) maar echt de pester(s) in andere klassen onderbrengen. Groepjes jutten elkaar vaak op is mijn ervaring.
maandag 5 november 2012 om 15:31
quote:powervrouw schreef op 05 november 2012 @ 15:23:
Mijn kleindochter b.v. is een meisje dat een heel zacht karakter heeft....als iemand aardig doet vind ze het fijn maar als iemand haar pest kruipt ze in haar schulp.
Ik vind het zo zonde, meer dan zonde, dat die `onbevangenheid´ van een lief kind letterlijk verpest kan worden.
Zo leer je als kind toch dat er iets `mis´ met je is als je te zacht bent. Natuurlijk moet iedereen leren om zich later staande te houden in de maatschappij, die nu eenmaal hard kan zijn. Toch zou het ook gerespecteerd moeten worden dat er ook kinderen en volwassenen met een zachter karakter zijn, vind ik.
Mijn kleindochter b.v. is een meisje dat een heel zacht karakter heeft....als iemand aardig doet vind ze het fijn maar als iemand haar pest kruipt ze in haar schulp.
Ik vind het zo zonde, meer dan zonde, dat die `onbevangenheid´ van een lief kind letterlijk verpest kan worden.
Zo leer je als kind toch dat er iets `mis´ met je is als je te zacht bent. Natuurlijk moet iedereen leren om zich later staande te houden in de maatschappij, die nu eenmaal hard kan zijn. Toch zou het ook gerespecteerd moeten worden dat er ook kinderen en volwassenen met een zachter karakter zijn, vind ik.
Oh nee!!! Niet die relaasiepijler!!
maandag 5 november 2012 om 15:37
Wat heel erg is dat je als gepest kind te horen krijgt dat je niet weerbaar genoeg bent. Je voelt je al minderwaardig, wordt uitgelachen, genegeerd, je mag niet meedoen, je kleren zijn niet goed, en dan ligt het dus ook nog eens aan jou. Dat zit zo diep dat je later verbaasd bent als je ineens wel "ergens bij hoort" want je bent toch niet leuk?
Ik heb ontdekt dat mijn pesters best aardige volwassenen werden die niet wisten wat ze deden. Mij niet zo vreselijk vonden als ik dacht. Maar wat heb ik hen gehaat! Daar heb ik me later aan opgetrokken, zij zijn gehaat, ik niet.
Ik heb ontdekt dat mijn pesters best aardige volwassenen werden die niet wisten wat ze deden. Mij niet zo vreselijk vonden als ik dacht. Maar wat heb ik hen gehaat! Daar heb ik me later aan opgetrokken, zij zijn gehaat, ik niet.
maandag 5 november 2012 om 16:01
Waterplant, slecht plan. Ik, als gepeste, had dat echt niet gedurfd. Zoiets krijg je 2x zo hard terug van de pester. Hier los je echt niets mee op, je maakt het vaak alleen maar erger.
Ik negeerde de pester, dat had ook geen effect. Maar ik wist niet wat ik anders moest. Toen en nu wist ik, dat ik normaal was.
Ik negeerde de pester, dat had ook geen effect. Maar ik wist niet wat ik anders moest. Toen en nu wist ik, dat ik normaal was.
maandag 5 november 2012 om 16:15
quote:powervrouw schreef op 05 november 2012 @ 15:23:
Mijn kleindochter b.v. is een meisje dat een heel zacht karakter heeft....als iemand aardig doet vind ze het fijn maar als iemand haar pest kruipt ze in haar schulp.
Karakter is deels aangeboren maar je wordt ook gevormd door je opvoeding en je omgeving.
Als je gepest wordt is het zeer moeilijk om zelfverzekerd te worden dat geloof ik direct maar assertiever worden kun je absoluut leren.
Mijn kleindochter b.v. is een meisje dat een heel zacht karakter heeft....als iemand aardig doet vind ze het fijn maar als iemand haar pest kruipt ze in haar schulp.
Karakter is deels aangeboren maar je wordt ook gevormd door je opvoeding en je omgeving.
Als je gepest wordt is het zeer moeilijk om zelfverzekerd te worden dat geloof ik direct maar assertiever worden kun je absoluut leren.
maandag 5 november 2012 om 16:25
Ben ik het gedeeltelijk mee eens....en inderdaad..opvoeding speelt een grote rol en een kind wordt in zijn jonge leven al gevormd, maar als je een vader hebt die alleen maar loopt te schelden op wat je niet goed doet tekent dat zo'n kind voor de rest van haar leven...ook al zijn de ouders al een hele tijd gescheiden.
maandag 5 november 2012 om 16:28
Ik vind zelf de No-blame aanpak zoals die wordt gebruikt bij Leefstijl erg goed. Hiermee maak je de groep verantwoordelijk voor het welzijn van iedereen. Er wordt niet gestraft, dat zorgt altijd voor nog meer pesten, maar dan zo dat niemand het ziet. In een groepje van pesters, meelopers, vrienden van het gepeste kind, wordt besproken dat het kind het niet fijn heeft op school, het niet naar zijn zin heeft. En dan worden er oplossingen bedacht met die groep om er voor te zorgen dat het kind het weer naar zijn zin zal krijgen. Zeker tijdens de eerste weken zie je dat het pesten afneemt, de pesters weten dat er scherp op ze gelet wordt en ze moeten actief meedenken om het juist beter te krijgen. Daarnaast worden ze bewust van wat het heeft gedaan met het kind. Op de basisschool waar ik hiermee gewerkt heb werkte het heel goed.
Even een link:
http://www.leefstijl.nl/trainingen/56.html
Maar zolang ouders van de pesters het bagataliseren, vinden dat ieder kind maar gewoon zo voor zichzelf moet opkomen en dat het erbij hoort, blijft het vechten tegen de bierkaai.
Ik heb een groep kinderen gehad op scouting, een heel gezellige groep, niets mis met die kinderen. Ze functioneerden heel normaal. Later hoorde ik dat in die groep zeker 5 kinderen zaten die enorm gepest werden op school en daar cursussen voor 'moesten' volgen. Zo totaal niet nodig, er was niets mis met die kinderen.
Even een link:
http://www.leefstijl.nl/trainingen/56.html
Maar zolang ouders van de pesters het bagataliseren, vinden dat ieder kind maar gewoon zo voor zichzelf moet opkomen en dat het erbij hoort, blijft het vechten tegen de bierkaai.
Ik heb een groep kinderen gehad op scouting, een heel gezellige groep, niets mis met die kinderen. Ze functioneerden heel normaal. Later hoorde ik dat in die groep zeker 5 kinderen zaten die enorm gepest werden op school en daar cursussen voor 'moesten' volgen. Zo totaal niet nodig, er was niets mis met die kinderen.
maandag 5 november 2012 om 16:34
Op de basisschool van mijn kinderen doen alle klassen aan Kanjertraining. In dit systeem word iedereen aangesproken op zijn eigen gedrag, zowel de pestkoppen, de gepesten als de meelopers. Dit werkt heel goed, want gepest worden is nooit en te nimmer goed te keuren, maar je hebt het voor een zelf in de hand of je gepest wordt en meelopen wordt als minstens even vervelend neergezet als pesten. Pesten wordt op deze manier echt niet gebagataliseerd
LET OP: ik wil hier perse niet beweren dat je het geheel aan jezelf te danken hebt als je gepest wordt, maar je hebt er wel een (klein) aandeel in.
LET OP: ik wil hier perse niet beweren dat je het geheel aan jezelf te danken hebt als je gepest wordt, maar je hebt er wel een (klein) aandeel in.
maandag 5 november 2012 om 18:51
Dank voor alle reacties. In mijn mentorklas wordt (goddank) niet gepest. Dat komt niet door mij, maar door de sfeer in de klas.
Ik vraag me weleens af of wisselen van school helpt. Stel dat het pesten daar doorgaat, dan voelt een kind zich misschien nog veel verdrietiger omdat het denkt of zelfs zeker denkt te weten dat het dan aan hem/haar ligt, niet aan de pesters.
Het moeilijke is dat je heel weinig 'nieuwe' dingen en interventies kan inzetten, omdat het ook averechts kan werken. Daar kun je niet voorzichtig genoeg mee zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik geen kinderen heb, maar om echt álle verantwoordelijkheid af te schuiven op docenten cq de school is niet alleen unfair, maar ook nog eens onredelijk. Op een goeie dag zie ik ruim 200 leerlingen in de les.
Daarnaast zijn er (echt waar) ouders die hun kind thuis 'afleren' wat wij hen bijbrengen. Ouders die inderdaad zeggen dat de ander dan maar wat mondiger moet worden, dat ze hun kind niet zo serieus moeten nemen, en het alom bekende 'mijn kind doet dat niet'.
Ik vraag me weleens af of wisselen van school helpt. Stel dat het pesten daar doorgaat, dan voelt een kind zich misschien nog veel verdrietiger omdat het denkt of zelfs zeker denkt te weten dat het dan aan hem/haar ligt, niet aan de pesters.
Het moeilijke is dat je heel weinig 'nieuwe' dingen en interventies kan inzetten, omdat het ook averechts kan werken. Daar kun je niet voorzichtig genoeg mee zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik geen kinderen heb, maar om echt álle verantwoordelijkheid af te schuiven op docenten cq de school is niet alleen unfair, maar ook nog eens onredelijk. Op een goeie dag zie ik ruim 200 leerlingen in de les.
Daarnaast zijn er (echt waar) ouders die hun kind thuis 'afleren' wat wij hen bijbrengen. Ouders die inderdaad zeggen dat de ander dan maar wat mondiger moet worden, dat ze hun kind niet zo serieus moeten nemen, en het alom bekende 'mijn kind doet dat niet'.
dinsdag 6 november 2012 om 10:38
quote:Tuya schreef op 05 november 2012 @ 18:51:
Dank voor alle reacties. In mijn mentorklas wordt (goddank) niet gepest. Dat komt niet door mij, maar door de sfeer in de klas.
Ik vraag me weleens af of wisselen van school helpt. Stel dat het pesten daar doorgaat, dan voelt een kind zich misschien nog veel verdrietiger omdat het denkt of zelfs zeker denkt te weten dat het dan aan hem/haar ligt, niet aan de pesters.
Het moeilijke is dat je heel weinig 'nieuwe' dingen en interventies kan inzetten, omdat het ook averechts kan werken. Daar kun je niet voorzichtig genoeg mee zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik geen kinderen heb, maar om echt álle verantwoordelijkheid af te schuiven op docenten cq de school is niet alleen unfair, maar ook nog eens onredelijk. Op een goeie dag zie ik ruim 200 leerlingen in de les.
Daarnaast zijn er (echt waar) ouders die hun kind thuis 'afleren' wat wij hen bijbrengen. Ouders die inderdaad zeggen dat de ander dan maar wat mondiger moet worden, dat ze hun kind niet zo serieus moeten nemen, en het alom bekende 'mijn kind doet dat niet'.Zolang ouders vinden dat school het maar moet oplossen, want het gebeurt daar, of zolang ouders het afwimpelen als jongensgedrag kan er niets opgelost worden. Er is een grote groep ouders die vinden dat het jongensgedrag is. Wel vervelend als jouw kind daar last van heeft. Ze zien het niet als pesten. En ik begrijp ook nooit dat mensen zeggen dat ze het maar op school moeten oplossen. Je grijpt toch niet alleen maar in, omdat jij er last van hebt? Je grijpt toch in, omdat je het gedrag niet juist vindt? En als je kind dat gedrag ergens anders laat zien, dan laat je toch ook weten dat je dat niet wil hebben?
Dank voor alle reacties. In mijn mentorklas wordt (goddank) niet gepest. Dat komt niet door mij, maar door de sfeer in de klas.
Ik vraag me weleens af of wisselen van school helpt. Stel dat het pesten daar doorgaat, dan voelt een kind zich misschien nog veel verdrietiger omdat het denkt of zelfs zeker denkt te weten dat het dan aan hem/haar ligt, niet aan de pesters.
Het moeilijke is dat je heel weinig 'nieuwe' dingen en interventies kan inzetten, omdat het ook averechts kan werken. Daar kun je niet voorzichtig genoeg mee zijn.
Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik geen kinderen heb, maar om echt álle verantwoordelijkheid af te schuiven op docenten cq de school is niet alleen unfair, maar ook nog eens onredelijk. Op een goeie dag zie ik ruim 200 leerlingen in de les.
Daarnaast zijn er (echt waar) ouders die hun kind thuis 'afleren' wat wij hen bijbrengen. Ouders die inderdaad zeggen dat de ander dan maar wat mondiger moet worden, dat ze hun kind niet zo serieus moeten nemen, en het alom bekende 'mijn kind doet dat niet'.Zolang ouders vinden dat school het maar moet oplossen, want het gebeurt daar, of zolang ouders het afwimpelen als jongensgedrag kan er niets opgelost worden. Er is een grote groep ouders die vinden dat het jongensgedrag is. Wel vervelend als jouw kind daar last van heeft. Ze zien het niet als pesten. En ik begrijp ook nooit dat mensen zeggen dat ze het maar op school moeten oplossen. Je grijpt toch niet alleen maar in, omdat jij er last van hebt? Je grijpt toch in, omdat je het gedrag niet juist vindt? En als je kind dat gedrag ergens anders laat zien, dan laat je toch ook weten dat je dat niet wil hebben?
dinsdag 6 november 2012 om 10:52
[quote]Tuya schreef op 05 november 2012 @ 18:51:
Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik geen kinderen heb, maar om echt álle verantwoordelijkheid af te schuiven op docenten cq de school is niet alleen unfair, maar ook nog eens onredelijk. Op een goeie dag zie ik ruim 200 leerlingen in de les.
quote]
Ik vind het wel echt de taak van de school om te zorgen dat iedereen zich veilig kan voelen op school en niemand met lood in de schoenen naar school hoeft omdat ze daar gepest worden.
Ik vind het de taak van de ouders om hun kinderen op te voeden tot tolerante mensen die normaal met anderen kunnen omgaan.
Ouders horen met hun kinderen in gesprek te gaan en /of te straffen als deze pestgeedrag vertonen en moeten niet hun ogen daar voor sluiten of zeggen dat de school het maar moet oplossen.
Ouders hebben daar ook een verantwoording in.
Ouders zouden hun kinderen ook zo op moeten voeden dat ze zelfvertrouwen krijgen en weerbaar zijn. Ook daar ligt voor ouders een taak.
Misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik geen kinderen heb, maar om echt álle verantwoordelijkheid af te schuiven op docenten cq de school is niet alleen unfair, maar ook nog eens onredelijk. Op een goeie dag zie ik ruim 200 leerlingen in de les.
quote]
Ik vind het wel echt de taak van de school om te zorgen dat iedereen zich veilig kan voelen op school en niemand met lood in de schoenen naar school hoeft omdat ze daar gepest worden.
Ik vind het de taak van de ouders om hun kinderen op te voeden tot tolerante mensen die normaal met anderen kunnen omgaan.
Ouders horen met hun kinderen in gesprek te gaan en /of te straffen als deze pestgeedrag vertonen en moeten niet hun ogen daar voor sluiten of zeggen dat de school het maar moet oplossen.
Ouders hebben daar ook een verantwoording in.
Ouders zouden hun kinderen ook zo op moeten voeden dat ze zelfvertrouwen krijgen en weerbaar zijn. Ook daar ligt voor ouders een taak.
dinsdag 6 november 2012 om 12:50
Ik denk dat het heel belangrijk is voor ouders, opvoeders, leerkrachten etc. om kinderen te leren een andere kijk te ontwikkelen op de verschillen tussen mensen. Want wezenlijk komt pesten voor uit het niet op een goede manier kunnen omgaan met verschillen. Iemand die snel huilt, iemand die zich niet volgens "de mode" kleedt, iemand met een rare naam, iemand die goed kan leren of juist niet kan meekomen etc.
Het lijkt mij onmogelijk voor een leerkracht om kinderen te leren om een kind dat niet goed is in gym even geliefd te laten vinden dan het kind dat het best kan sporten. Maar het is wel belangrijk om erbij stil te staan dat wij mensen verschillend zijn, verschillende kwaliteiten hebben. Dat communiceren belangrijk is, je ook kunt benoemen dat je iemand als laatste kiest voor softbal, niet omdat die niet aardig is, maar omdat ie niet kan vangen, gooien of rennen.
Ik denk dat er te weinig echt gepraat wordt over emoties en over hoe "groepsdynamica" werkt. Ik was zelf dat kind met die bril en die malle beentjes, ik kon niet rennen, vangen of gooien en was heel gevoelig, moest snel huilen. Maar ik wist ook dat dit niet in mijn voordeel werkte. Ik begreep welke normen andere kinderen hanteerden en dat ik daar niet aan kon of wilde voldoen.
Maar ik begreep ook wel dat ik de kinderen die "mainstream" waren, niet kon dwingen mij -het buitenbeentje- nét zo leuk en geliefd te laten vinden, als hun andere "mainstream vriendjes en vriendinnetjes".
Acceptatie is denk ik het grote woord. Voor mij was het bijv. ook een acceptatie dat ik een groot deel van mijn puberjaren best eenzaam ben geweest.
Het lijkt mij onmogelijk voor een leerkracht om kinderen te leren om een kind dat niet goed is in gym even geliefd te laten vinden dan het kind dat het best kan sporten. Maar het is wel belangrijk om erbij stil te staan dat wij mensen verschillend zijn, verschillende kwaliteiten hebben. Dat communiceren belangrijk is, je ook kunt benoemen dat je iemand als laatste kiest voor softbal, niet omdat die niet aardig is, maar omdat ie niet kan vangen, gooien of rennen.
Ik denk dat er te weinig echt gepraat wordt over emoties en over hoe "groepsdynamica" werkt. Ik was zelf dat kind met die bril en die malle beentjes, ik kon niet rennen, vangen of gooien en was heel gevoelig, moest snel huilen. Maar ik wist ook dat dit niet in mijn voordeel werkte. Ik begreep welke normen andere kinderen hanteerden en dat ik daar niet aan kon of wilde voldoen.
Maar ik begreep ook wel dat ik de kinderen die "mainstream" waren, niet kon dwingen mij -het buitenbeentje- nét zo leuk en geliefd te laten vinden, als hun andere "mainstream vriendjes en vriendinnetjes".
Acceptatie is denk ik het grote woord. Voor mij was het bijv. ook een acceptatie dat ik een groot deel van mijn puberjaren best eenzaam ben geweest.
dinsdag 6 november 2012 om 16:28
Zelf ben ik ook jarenlang gepest (van mijn 2e tot mijn 19e). Op de basisschool werd er door de leraren niet aan gedaan (wegkijken) en enkele leraren deden zelfs mee. Ik ben daarna naar het Voortgezet Speciaal Onderwijs (VSO) gegaan, omdat ik een heel slecht zelfbeeld had. En op dat moment (groep 8/ eerste klas VO) was ik echt woest op mijn ouders dat ze mij naar die school stuurden. (Volgens de bassisschoolleerlingen zaten daar allemaal mongolen en gehandicapten op.) Die school was de eerste jaren echt geen pretje en ik werd er nog steeds gepest. (Het was een LOM school en ik werd in de klas geplaatst met allemaal agressieve (/overassertieve) kinderen. op dat moment een erg slechte combinatie. ) Maar later heeft het zeker zijn vruchten afgeworpen, want ik móest wel meegaan, me verweren. En aldoende werd ik langzaamaan steeds assertiever.
Op die VSO-school werd pesten overigens wel aangepakt (gelukkig maar) en langzamerhand nam het pesten af.
De school had ook SOVA-trainingen: echt suf en ik vond ze helemaal niet aansluiten op mijn behoeftes. Ik had idd wel een slecht zelfbeeld, maar in weze was ik erg assertief. (Ik weet en wist precies wat ik wil en laat dat (nu) ook echt wel weten.) Maar door al mijn ervaringen was ik juist een heel stil, subassertief meisje geworden. Aan die trainingen heb ik dus echt niets gehad, maar waar ik wel wat aan heb gehad is aan sessies bij het RIAGG. Als klein kind (van twee jaar) lieten ze mij spelen als therapie (hoe het precies werkte weet ik niet) en later heb ik groepssessies, maar ook veel individuele sessies met psychologen gehad. Vooral dat een-op-een sloot goed aan en heeft me veel gebracht. Dit was echt maatwerk en zodoende leerde ik veel over mezelf en de omgang met anderen.
Ik ben dan ook van mening dat SOVA-trainingen mogelijk voor een deel van de gepeste kinderen helpt, maar lang niet voor iedereen. En misschien zijn een-op-een sessies voor alle kinderen wel beter. (Maar wel kostbaarder.)
Tegenwoordig ben ik doorgaans wel erg assertief, maar soms komen mijn oude mechanismen om de hoek kijken. Bijv. als iemand mij verbaal overruled. Dan klap ik helemaal dicht en trek ik me terug. Gelukkig gebeurt dat niet zo vaak.
Op die VSO-school werd pesten overigens wel aangepakt (gelukkig maar) en langzamerhand nam het pesten af.
De school had ook SOVA-trainingen: echt suf en ik vond ze helemaal niet aansluiten op mijn behoeftes. Ik had idd wel een slecht zelfbeeld, maar in weze was ik erg assertief. (Ik weet en wist precies wat ik wil en laat dat (nu) ook echt wel weten.) Maar door al mijn ervaringen was ik juist een heel stil, subassertief meisje geworden. Aan die trainingen heb ik dus echt niets gehad, maar waar ik wel wat aan heb gehad is aan sessies bij het RIAGG. Als klein kind (van twee jaar) lieten ze mij spelen als therapie (hoe het precies werkte weet ik niet) en later heb ik groepssessies, maar ook veel individuele sessies met psychologen gehad. Vooral dat een-op-een sloot goed aan en heeft me veel gebracht. Dit was echt maatwerk en zodoende leerde ik veel over mezelf en de omgang met anderen.
Ik ben dan ook van mening dat SOVA-trainingen mogelijk voor een deel van de gepeste kinderen helpt, maar lang niet voor iedereen. En misschien zijn een-op-een sessies voor alle kinderen wel beter. (Maar wel kostbaarder.)
Tegenwoordig ben ik doorgaans wel erg assertief, maar soms komen mijn oude mechanismen om de hoek kijken. Bijv. als iemand mij verbaal overruled. Dan klap ik helemaal dicht en trek ik me terug. Gelukkig gebeurt dat niet zo vaak.
dinsdag 6 november 2012 om 17:54
Wat een nare verhalen allemaal, bah. Allemaal een
We hebben het er vandaag over gehad (het is immers niet in 1 dag op te lossen) en ik denk dat een heel groot deel van het probleem ligt in het gebrek aan respect voor anderen. Dit lijkt heel simpel opgelost, maar als ik af en toe nadenk over de huidige maatschappij denk ik dat daar nog heel veel winst te behalen valt.
Ik kan er nu niet al te veel op ingaan (tijdgebrek), maar ik neem alle reacties serieus.
Nogmaals dank voor het serieus nemen van mijn vraag/conflict/topic
We hebben het er vandaag over gehad (het is immers niet in 1 dag op te lossen) en ik denk dat een heel groot deel van het probleem ligt in het gebrek aan respect voor anderen. Dit lijkt heel simpel opgelost, maar als ik af en toe nadenk over de huidige maatschappij denk ik dat daar nog heel veel winst te behalen valt.
Ik kan er nu niet al te veel op ingaan (tijdgebrek), maar ik neem alle reacties serieus.
Nogmaals dank voor het serieus nemen van mijn vraag/conflict/topic
dinsdag 6 november 2012 om 21:28
Ik werk ook in het VO. Vorig jaar heb ik een "kanjertraining" gevolgd. Dit vond ik een hele goede. Volgens de kanjertheorie wordt een klas zich bewust gemaakt van de verschillende karakters van kinderen en wordt ook duidelijk hoe dat karakter op een andere leerling overkomt. http://www.kanjertraining.nl/ Iedereen is als hij of zij zijn eigen karakter laat zien een kanjer.
Echt een aanrader om eens te bekijken.
Ook werd tijdens deze training duidelijk dat zowel pesters als gepesten iets moeten veranderen en dat dit alleen lukt als klas, leraren en ouders meewerken. Dus niet een van de partijen, maar echt alle partijen.
Echt een aanrader om eens te bekijken.
Ook werd tijdens deze training duidelijk dat zowel pesters als gepesten iets moeten veranderen en dat dit alleen lukt als klas, leraren en ouders meewerken. Dus niet een van de partijen, maar echt alle partijen.
dinsdag 6 november 2012 om 22:24
Ik denk dat het grootste gedeelte van de pesters kinderen zijn die uit een minder warm gezin komen. Er is bijvoorbeeld thuis een gespannen sfeer; de ouders hebben constant ruzie. Het kind ziet zijn ouders elkaar kapotschelden. Het kind voelt zich k*t en zoekt de eerste de beste slachtoffer om zijn/haar frustraties/agressies op af te reageren. Pesten is wellicht een copingsmechanisme voor sommige kinderen.
Hoe dring je tot een pester door? Goh, ik denk dat zoiets heel lastig gaat zijn. Hetzelfde als bij criminelen: hoe dring je tot een crimineel door? Ik begin hierover omdat je eigenlijk ziet dat de hersenen van een pester en die van een crimineel veel overeenkomen. Ze hebben allebei een verminderd empathisch vermogen: inleven in een ander kunnen ze dus niet goed. Daarnaast kunnen ze zich allebei niet zo goed beheersen; moeite met zelfregulatie. Natuurlijk verschillen deze groepen van elkaar, maar pesten zou een voorganger kunnen zijn van later delinquent gedrag.
Wat ik jammer vind is dat hulp pas begint wanneer het kwaad al is geschied. Eerlijk gezegd denk ik dat het beter is om preventief aan te pakken, dit gaat echter heel lastig zijn om te realiseren. Je zou dan op alle niveaus moeten interveniëren wil je de meeste vooruitgang boeken. Je zou dan vroegtijdig moeten interveniëren in het gezin, de ouders, het kind, de buurt, school etc. Maarja, hoe wil je dit doen dan? Je moet dan een manier verzinnen om de hoge risico gezinnen te identificeren en daarnaast speelt geld ook nog een factor. Tijd is geld, geld is tijd. Maar veel geld is er niet, dus ook niet veel tijd. Helaas.
Hoe dring je tot een pester door? Goh, ik denk dat zoiets heel lastig gaat zijn. Hetzelfde als bij criminelen: hoe dring je tot een crimineel door? Ik begin hierover omdat je eigenlijk ziet dat de hersenen van een pester en die van een crimineel veel overeenkomen. Ze hebben allebei een verminderd empathisch vermogen: inleven in een ander kunnen ze dus niet goed. Daarnaast kunnen ze zich allebei niet zo goed beheersen; moeite met zelfregulatie. Natuurlijk verschillen deze groepen van elkaar, maar pesten zou een voorganger kunnen zijn van later delinquent gedrag.
Wat ik jammer vind is dat hulp pas begint wanneer het kwaad al is geschied. Eerlijk gezegd denk ik dat het beter is om preventief aan te pakken, dit gaat echter heel lastig zijn om te realiseren. Je zou dan op alle niveaus moeten interveniëren wil je de meeste vooruitgang boeken. Je zou dan vroegtijdig moeten interveniëren in het gezin, de ouders, het kind, de buurt, school etc. Maarja, hoe wil je dit doen dan? Je moet dan een manier verzinnen om de hoge risico gezinnen te identificeren en daarnaast speelt geld ook nog een factor. Tijd is geld, geld is tijd. Maar veel geld is er niet, dus ook niet veel tijd. Helaas.
dinsdag 6 november 2012 om 23:10
Konijnhangoor, die suggestie is al eerder gegeven hier. Wij werken al met de kanjertraining (lj 1 en 2). Ik vind het an sich een goede methode, maar het dekt bij lange na de lading niet.
Floweryjava, als ik 1 ding heb geleerd in het onderwijs, is dat iedereen een potentiele pester of een slachtoffer kán zijn. Om een pester gelijk te vergelijken met delinquenten gaat mij net iets te ver. Daarnaast kan een kind zich al gepest voelen als iemand een keer een kattige opmerking maakt. Moet ik die leerling gelijk afschrijven, want gebrek aan empatisch vermogen en zelfregulatie? Dat doe ik niet. Ik denk dat ik dan in het onderwijs ook niet goed op m'n plek zou zitten.
Jammer dat je ervaart dat er pas iets gebeurt als het te laat is. Ik wilde een en ander hier aan tips meenemen bij de opbouw van een (beter) protocol. Om mee te beginnen.
Floweryjava, als ik 1 ding heb geleerd in het onderwijs, is dat iedereen een potentiele pester of een slachtoffer kán zijn. Om een pester gelijk te vergelijken met delinquenten gaat mij net iets te ver. Daarnaast kan een kind zich al gepest voelen als iemand een keer een kattige opmerking maakt. Moet ik die leerling gelijk afschrijven, want gebrek aan empatisch vermogen en zelfregulatie? Dat doe ik niet. Ik denk dat ik dan in het onderwijs ook niet goed op m'n plek zou zitten.
Jammer dat je ervaart dat er pas iets gebeurt als het te laat is. Ik wilde een en ander hier aan tips meenemen bij de opbouw van een (beter) protocol. Om mee te beginnen.
dinsdag 6 november 2012 om 23:57
Natuurlijk kan iedereen een pester zijn, maar de een heeft meer kans om pester te worden dan de ander. En ik denk dat een minder warm gezin een soort van risicofactor is om pester te worden. Je wordt niet zomaar een pester. Sommige dingen/factoren hangen gewoon veel met elkaar samen.
Ik zie pesters en delinquenten ook niet als gelijken van elkaar, maar pesten zou een voorganger kunnen zijn van delinquent gedrag.
Ik vind het goed van je dat je een (beter) protocol wil ontwikkelen, maar wilde er alleen even op wijzen dat preventie ook erg belangrijk is.
Ideeën voor protocol:
Wellicht kun je aan de pesters vragen waarom ze überhaupt pesten; de pesters zelf weten dat waarschijnlijk het beste. Accepteer geen antwoorden zoals: omdat Pietje lelijk is. Je zou dan bijvoorbeeld kunnen vragen wat hij met pesten wil bereiken. Het is belangrijk om hierachter te komen, pesten is niet iets wat ‘zomaar’ wordt gedaan. Misschien kom je dingen tegen die je nooit zou hebben verwacht.
Verder denk ik dat je de pesters ook moet dwingen om ze NA schooltijd te laten deelnemen aan een workshop. Een workshop waarin ze bepaalde sociale vaardigheden aanleren.
Een slap gesprek waarin wordt gezegd 'niet meer doen' gaat absoluut niet helpen in ieder geval.
Voor leraren zou een cursus ‘signalen van pesten herkennen’ wellicht nuttig zijn. Eventueel wekelijkse bijeenkomsten met anderen leraren over alle leerlingen om pesten te bespreken; wie wordt er gepest? door wie? wat wordt eraan gedaan om herhaling te voorkomen? is er al vooruitgang geboekt?
Voor de gepeste leerlingen denk ik toch aan therapie. Belangrijk hierbij is dat de hulpverlener duidelijk maakt dat er NIKS mis is met ze en dat ze vertellen dat therapie een voorzorgsmaatregel is. Sommige slachtoffers zullen namelijk de gevolgen van pesten niet direct merken, maar pas na een tijdje.
Ik zie pesters en delinquenten ook niet als gelijken van elkaar, maar pesten zou een voorganger kunnen zijn van delinquent gedrag.
Ik vind het goed van je dat je een (beter) protocol wil ontwikkelen, maar wilde er alleen even op wijzen dat preventie ook erg belangrijk is.
Ideeën voor protocol:
Wellicht kun je aan de pesters vragen waarom ze überhaupt pesten; de pesters zelf weten dat waarschijnlijk het beste. Accepteer geen antwoorden zoals: omdat Pietje lelijk is. Je zou dan bijvoorbeeld kunnen vragen wat hij met pesten wil bereiken. Het is belangrijk om hierachter te komen, pesten is niet iets wat ‘zomaar’ wordt gedaan. Misschien kom je dingen tegen die je nooit zou hebben verwacht.
Verder denk ik dat je de pesters ook moet dwingen om ze NA schooltijd te laten deelnemen aan een workshop. Een workshop waarin ze bepaalde sociale vaardigheden aanleren.
Een slap gesprek waarin wordt gezegd 'niet meer doen' gaat absoluut niet helpen in ieder geval.
Voor leraren zou een cursus ‘signalen van pesten herkennen’ wellicht nuttig zijn. Eventueel wekelijkse bijeenkomsten met anderen leraren over alle leerlingen om pesten te bespreken; wie wordt er gepest? door wie? wat wordt eraan gedaan om herhaling te voorkomen? is er al vooruitgang geboekt?
Voor de gepeste leerlingen denk ik toch aan therapie. Belangrijk hierbij is dat de hulpverlener duidelijk maakt dat er NIKS mis is met ze en dat ze vertellen dat therapie een voorzorgsmaatregel is. Sommige slachtoffers zullen namelijk de gevolgen van pesten niet direct merken, maar pas na een tijdje.
woensdag 7 november 2012 om 10:37
Ik ben zelf in de brugklas gepest. Voornaamste oorzaak was denk ik jaloezie omdat ik hoge cijfers haalde zonder er al te veel voor hoeven te doen. Op een gegeven moment kon ik het nooit goed doen. Ik zei nooit mijn cijfer, want anders zou ik opscheppen, maar dan kwamen ze het toch vragen en dan gaf ik naar waarheid antwoord en dan was het weer: "pff, opschepper" of " pff, stuudje", maar ik schepte helemaal niet op, want ik zei er niks over. Ik zat echt in het nauw wist niet meer wat ik moest antwoorden. Of vantevoren voor het proefwerk begon mengde ik me nooit in de discussie over hoe lang we ervoor geleerd hadden, want het was gewoon onzin dat je in een half uurtje leren een 9 kon halen en dat loog ik dan. Maar toch werd het me telkens weer gevraagd en ik gaf dan een eerlijk antwoord, achteraf denk ik, misschien had ik er 2 uur bij moeten liegen, maar dat kwam niet in mijn hoofd op.
Uiteindelijk ben ik in het laatste semester van school veranderd en dat heeft me "gered". Wat een geweldige schooltijd heb ik gehad. Mijn grootste angst was dat ze er op de nieuwe school achter kwamen waarom ik opeens wisselde en dat gebeurde uiteraard. Maar iemand kwam naar me toe en zei: "ik weet waarom je veranderd bent, want je werd gepest. Maar dat doen we hier niet hoor".
Mijn kinderen zitten nu op de middelbare school en ik zit er met argusogen op. Vorig jaar in de brugklas heeft een vriendinnetje van dochter zelfmoord gepleegd, omdat ze gepest zou worden. Ik heb alle openstaande twitteraccounts rondom mijn dochter en dat meisje doorgeplozen, evenals hyves en weet ik wat, maar geen bewijs kunnen vinden. Ik wilde voornamelijk weten of mijn dochter er ook op een of andere manier bij betrokken was (als dader of slachtoffer). Wat dat betreft hebben ouders het nu wel makkelijker dan 30 jaar geleden, want die pubers gooien toch alles op sociale media, dus lekker makkelijk te volgen wat er gaande is. Meer dan de helft heeft alles gewoon open staan (ik snap die ouders niet)
Ik vraag regelmatig of er buitenbeentjes in de klas zijn etc of dat er gepest wordt, maar ik heb bij beiden niet de indruk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik als pestslachtoffer geen enkel medelijden heb met pesters. Wat mij betreft zijn het gewetenloze psychopaten. Mocht 1 van mijn kinderen gepest worden, dan weet ik een prima oplossing. Ik stuur er een paar bruingetinte en getatoueerde neven op af met de opdracht geen vinger uit te steken en alleen even aan het betreffende kind te laten weten dat ze hun neefje/nichtje met rust moeten laten of anders ...
Zal de school vast niet toejuichen, maar de school staat ook machteloos, want het pesten zal heus niet onder de ogen van de docent gebeuren.
Uiteindelijk ben ik in het laatste semester van school veranderd en dat heeft me "gered". Wat een geweldige schooltijd heb ik gehad. Mijn grootste angst was dat ze er op de nieuwe school achter kwamen waarom ik opeens wisselde en dat gebeurde uiteraard. Maar iemand kwam naar me toe en zei: "ik weet waarom je veranderd bent, want je werd gepest. Maar dat doen we hier niet hoor".
Mijn kinderen zitten nu op de middelbare school en ik zit er met argusogen op. Vorig jaar in de brugklas heeft een vriendinnetje van dochter zelfmoord gepleegd, omdat ze gepest zou worden. Ik heb alle openstaande twitteraccounts rondom mijn dochter en dat meisje doorgeplozen, evenals hyves en weet ik wat, maar geen bewijs kunnen vinden. Ik wilde voornamelijk weten of mijn dochter er ook op een of andere manier bij betrokken was (als dader of slachtoffer). Wat dat betreft hebben ouders het nu wel makkelijker dan 30 jaar geleden, want die pubers gooien toch alles op sociale media, dus lekker makkelijk te volgen wat er gaande is. Meer dan de helft heeft alles gewoon open staan (ik snap die ouders niet)
Ik vraag regelmatig of er buitenbeentjes in de klas zijn etc of dat er gepest wordt, maar ik heb bij beiden niet de indruk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik als pestslachtoffer geen enkel medelijden heb met pesters. Wat mij betreft zijn het gewetenloze psychopaten. Mocht 1 van mijn kinderen gepest worden, dan weet ik een prima oplossing. Ik stuur er een paar bruingetinte en getatoueerde neven op af met de opdracht geen vinger uit te steken en alleen even aan het betreffende kind te laten weten dat ze hun neefje/nichtje met rust moeten laten of anders ...
Zal de school vast niet toejuichen, maar de school staat ook machteloos, want het pesten zal heus niet onder de ogen van de docent gebeuren.
