Psyche
alle pijlers
relatiecrisis
donderdag 1 mei 2014 om 13:11
Ik had dit liever onder een anonieme naam, maar goed dat is zo'n gedoe en ik wil het even van me afschrijven, dus boeiuuhh ...
Ik geloof dat ik even niet meer weet wat ik moet doen.Ik ben 31 en heb een vriend van 33. We zijn bijna 10 jaar bij elkaar.
We weten niet helemaal waar het vandaan komt, maar mijn vriend zit de laatste tijd niet lekker in zijn vel.Hij is moe, kribbig en zit in zijn vrije tijd alleen maar op zijn smartphone/internet.
De ene week ligt het volgens hem aan het feit dat ik geen kinderen wil en dat hij ineens twijfelt of hij het wel wil, de andere week is het weer iets anders, enz.
Ik heb het vermoeden dat hoe meer ik aan zijn hoofd ga zeuren (en dat doe ik dus ook...) hoe erger het wordt.Ik denk aan de ene kant dat hij veel aan zijn hoofd heeft (hij heeft het de afgelopen weken erg druk gehad op zijn werk, wordt nu wel weer wat rustiger), dat hij wat overspannen is en dat hij rust nodig heeft.
Van de andere kant heb ik ook de neiging om rigoreus te werk te gaan en hem de deur uit te smijten. (al denk ik dat van hem uit vluchtgedrag/weglopen geen oplossing biedt, maar goed)
Nou ja ik weet het even niet meer geloof ik...
Ik zou in de Rijn kunnen springen maar misschien kan het ook wat minder rigoreus en is het allemaal niet zo dramatisch als ik denk en heeft vriend gewoon even wat rust nodig?
(en moet ik dus vooral niet aan zijn hoofd gaan zeuren, wat ik te veel doe denk ik...)
Ik geloof dat ik even niet meer weet wat ik moet doen.Ik ben 31 en heb een vriend van 33. We zijn bijna 10 jaar bij elkaar.
We weten niet helemaal waar het vandaan komt, maar mijn vriend zit de laatste tijd niet lekker in zijn vel.Hij is moe, kribbig en zit in zijn vrije tijd alleen maar op zijn smartphone/internet.
De ene week ligt het volgens hem aan het feit dat ik geen kinderen wil en dat hij ineens twijfelt of hij het wel wil, de andere week is het weer iets anders, enz.
Ik heb het vermoeden dat hoe meer ik aan zijn hoofd ga zeuren (en dat doe ik dus ook...) hoe erger het wordt.Ik denk aan de ene kant dat hij veel aan zijn hoofd heeft (hij heeft het de afgelopen weken erg druk gehad op zijn werk, wordt nu wel weer wat rustiger), dat hij wat overspannen is en dat hij rust nodig heeft.
Van de andere kant heb ik ook de neiging om rigoreus te werk te gaan en hem de deur uit te smijten. (al denk ik dat van hem uit vluchtgedrag/weglopen geen oplossing biedt, maar goed)
Nou ja ik weet het even niet meer geloof ik...
Ik zou in de Rijn kunnen springen maar misschien kan het ook wat minder rigoreus en is het allemaal niet zo dramatisch als ik denk en heeft vriend gewoon even wat rust nodig?
(en moet ik dus vooral niet aan zijn hoofd gaan zeuren, wat ik te veel doe denk ik...)
donderdag 1 mei 2014 om 13:25
donderdag 1 mei 2014 om 13:25
Oww van alles, kleine dingetjes, je weet wel...niks interessants eigenlijk.
Ja ontzettend...daarom zit ik er ook zo mee en word ik onzeker van zijn getwijfel ...
Nee natuurlijk niet....is gewoon een beetje een vrouwen-tik dat 'zeuren'...
Denk ook wel dat ik hem beter even met rust laat...
geit: ik merk bij mijn vriend dat het steeds wat anders is. Eerst ene tijdje dat kinder-gedoe, nu weer wat anders...
Ik denk dat hij niet goed ermee om kan gaan dat hij even niet zo lekker in zijn vel zit en daarom steeds een andere rede zoekt zeg maar.
Hij heeft het de laatste maand heel veel meer gewerkt (dat was tijdelijk en nu voorbij), ik denk dat hij miss. een beetje overspannen is en wat rust nodig heeft...
(en dat ik dus zeker even niet aan zijn hoofd moet zeuren/aan hem moet gaan trekken idd...)
Ja ontzettend...daarom zit ik er ook zo mee en word ik onzeker van zijn getwijfel ...
Nee natuurlijk niet....is gewoon een beetje een vrouwen-tik dat 'zeuren'...
Denk ook wel dat ik hem beter even met rust laat...
geit: ik merk bij mijn vriend dat het steeds wat anders is. Eerst ene tijdje dat kinder-gedoe, nu weer wat anders...
Ik denk dat hij niet goed ermee om kan gaan dat hij even niet zo lekker in zijn vel zit en daarom steeds een andere rede zoekt zeg maar.
Hij heeft het de laatste maand heel veel meer gewerkt (dat was tijdelijk en nu voorbij), ik denk dat hij miss. een beetje overspannen is en wat rust nodig heeft...
(en dat ik dus zeker even niet aan zijn hoofd moet zeuren/aan hem moet gaan trekken idd...)
donderdag 1 mei 2014 om 13:31
In plaats van het uit hem te trekken, stel je eens voor om samen iets leuks te gaan doen. En neem even iets meer taken van hem over. Geef hem een massage als hij thuiskomt, ontlast hem een beetje. Maar geef hem niet ook nog de zorg dat als hij niet rap een beetje beter gaat doen hij anders zijn relatie kwijt is hieraan. Dat is niet fair van je.
donderdag 1 mei 2014 om 13:34
Moeilijk, ik denk dat als hij echt twijfelt over zijn kinderwens dat hij dat moet uitzoeken, want met zoiets staat of breekt wel een relatie.
De overige problemen kunnen inderdaad een stukje overspannenheid zijn.
Misschien moeten jullie een termijn afspreken waarin jullie duidelijkheid geven over jullie kinderwens?
De overige problemen kunnen inderdaad een stukje overspannenheid zijn.
Misschien moeten jullie een termijn afspreken waarin jullie duidelijkheid geven over jullie kinderwens?
donderdag 1 mei 2014 om 13:54
Doreia: dank je wel, he hebt helemaal gelijk.
Zoals ik al zei: ik denk dat het helemaal niet met dat kindergedoe te maken heeft maar meer met onzekerheid waar die niet mee om kan gaan. (Mannen en emoties he...)
Ook denk ik dus dat hij een beetje overwerkt is. Hij slaapt erg veel als hij thuis is maar blijft prikkelbaar...
Zoals ik al zei: ik denk dat het helemaal niet met dat kindergedoe te maken heeft maar meer met onzekerheid waar die niet mee om kan gaan. (Mannen en emoties he...)
Ook denk ik dus dat hij een beetje overwerkt is. Hij slaapt erg veel als hij thuis is maar blijft prikkelbaar...
donderdag 1 mei 2014 om 13:59
Mijn man heeft dit ook een paar maanden gehad. Toen ik hem vroeg hoelang het nog zo druk bleef op he werk zei hij: dat wet ik niet. Toen heb ik hem gezegd dat ie wat taken moest overhevelen, geen nieuwe dingen meer op moest pakken en dit allesin overleg met zijn leidinggevende. Dit hielp, samen met dat ik het huishouden oppakte, boodschappen deed en afspraken regelde en/of afzegde. Ga naast hem staan, ondersteun hem praktisch en laat weten dat je meedenkt aan een oplossing.
donderdag 1 mei 2014 om 14:13
Zeuren is een keuze. Verstop je niet door te zeggen dat het een vrouwending zou zijn. Dat is laf. Ik zou ook gek worden van een vriendin die blijft zeuren terwijl mijn hoofd overloopt.
Misschien is uit elkaar gaan geen slecht idee. Dan kun je aan jezelf, al je twijfels en je gezeur werken.
Misschien is uit elkaar gaan geen slecht idee. Dan kun je aan jezelf, al je twijfels en je gezeur werken.
I choose happy!
donderdag 1 mei 2014 om 14:46
Helaas niks sappigs Viva-amber, voetbal, voetbal, voetbal, en Twitter, over voetbal voor de verandering .
Oww ja, en voetbal... (Gelders cluppie )
Eb: ik verschuil me daar niet achter, in de zin van, ja daar kan ik niks aan doen want ik ben een vrouw. Dat zou idd. laf zijn.
Ik neem mijn verantwoordelijkheid, dat zei ik al. Ik ga hem minder lastig vallen, ik ga wat liever voor hem zijn en ik zal wat taken overnemen van hem..
(nou ja zo ontzettend veel doet hij ook weer niet thuis hoor, maar toch...)
Ik denk trouwens dat ik hem ook niet moet dwingen om te praten. Hij is erg gesloten, en als we een serieus gesprek hebben praat ik veel, (dat doe ik sowieso al, en ik kan wat makkelijk over gevoel e.d. praten) hij niet.
Ik kan hem wel pushen om wel meer te praten maar volgens mij heeft dat geen zin.
Dus maar een beetje met rust laten in de zin van niks aan hem vragen en ook niet ratelen enz.?
Oww ja, en voetbal... (Gelders cluppie )
Eb: ik verschuil me daar niet achter, in de zin van, ja daar kan ik niks aan doen want ik ben een vrouw. Dat zou idd. laf zijn.
Ik neem mijn verantwoordelijkheid, dat zei ik al. Ik ga hem minder lastig vallen, ik ga wat liever voor hem zijn en ik zal wat taken overnemen van hem..
(nou ja zo ontzettend veel doet hij ook weer niet thuis hoor, maar toch...)
Ik denk trouwens dat ik hem ook niet moet dwingen om te praten. Hij is erg gesloten, en als we een serieus gesprek hebben praat ik veel, (dat doe ik sowieso al, en ik kan wat makkelijk over gevoel e.d. praten) hij niet.
Ik kan hem wel pushen om wel meer te praten maar volgens mij heeft dat geen zin.
Dus maar een beetje met rust laten in de zin van niks aan hem vragen en ook niet ratelen enz.?
donderdag 1 mei 2014 om 14:54
Ik denk eigenlijk nu door hem met rust te laten, hoe moeilijk ook.
Sauna vindt hij ook prettig...
Dat van dat een beetje overwerkt zijn was een conclusie van mij trouwens. Ik sprak hem net even, hij bevestigde dat hij de laatste tijd inderdaad behoorlijk moe is. (en dat is weet ik uit ervaring een basis voor niet lekker in je vel zitten...)
Sauna vindt hij ook prettig...
Dat van dat een beetje overwerkt zijn was een conclusie van mij trouwens. Ik sprak hem net even, hij bevestigde dat hij de laatste tijd inderdaad behoorlijk moe is. (en dat is weet ik uit ervaring een basis voor niet lekker in je vel zitten...)
donderdag 1 mei 2014 om 20:51
Update:
Hij bevestigde wat ik al dacht, hij is helemaal kapot.
Hij was om 17.15 uit zijn werk en heeft alleen maar op de bank gezeten. (waar hij nu ligt te slapen)
Hij is overigens al een paar weken erg moe, en kribbig en prikkelbaar enz.
Hij vertelde dat het op zijn werk nog wel gaat, maar dat hij soms bang is dat hij instort.
Nogmaals, ik denk echt dat hij overspannen is.
Ik leg hem sinds ik thuis ben lekker in de watten, heb ook voor hem gekookt enz. (hij is kok dus als hij eerder thuis is of vrij is mag hij lekker koken...)
We vinden het allebei verstandig dat hij eerst maar eens even naar de huisarts gaat. (ik kan wel met diagnoses kan gooien, maar ik ben tenslotte geen arts...helaas...)
Ik ben overigens zelf jaren terug zwaar overspannen geweest (burnout), en ik herken veel, ook het vele gepieker en het feit dat je niet lekker in je vel zit maar zelf niet helemaal snapt hoe dat zit...
Hij bevestigde wat ik al dacht, hij is helemaal kapot.
Hij was om 17.15 uit zijn werk en heeft alleen maar op de bank gezeten. (waar hij nu ligt te slapen)
Hij is overigens al een paar weken erg moe, en kribbig en prikkelbaar enz.
Hij vertelde dat het op zijn werk nog wel gaat, maar dat hij soms bang is dat hij instort.
Nogmaals, ik denk echt dat hij overspannen is.
Ik leg hem sinds ik thuis ben lekker in de watten, heb ook voor hem gekookt enz. (hij is kok dus als hij eerder thuis is of vrij is mag hij lekker koken...)
We vinden het allebei verstandig dat hij eerst maar eens even naar de huisarts gaat. (ik kan wel met diagnoses kan gooien, maar ik ben tenslotte geen arts...helaas...)
Ik ben overigens zelf jaren terug zwaar overspannen geweest (burnout), en ik herken veel, ook het vele gepieker en het feit dat je niet lekker in je vel zit maar zelf niet helemaal snapt hoe dat zit...
vrijdag 2 mei 2014 om 13:42
Naar de dokter omdat je een paar weken niet lekker in je vel zit?
Kom op zeg, als er niemand aan je kop zeurt als je even niet lekker in jezelf zit krijg je vanzelf meer ademruimte. Naar de dokter gaan is gewoon bewust extra last aan je kop zoeken. Moe en prikkelbaar zijn is geen ziekte. Dan heb je gewoon rust nodig.
Kom op zeg, als er niemand aan je kop zeurt als je even niet lekker in jezelf zit krijg je vanzelf meer ademruimte. Naar de dokter gaan is gewoon bewust extra last aan je kop zoeken. Moe en prikkelbaar zijn is geen ziekte. Dan heb je gewoon rust nodig.
vrijdag 2 mei 2014 om 14:47
quote:kerol schreef op 02 mei 2014 @ 13:42:
Naar de dokter omdat je een paar weken niet lekker in je vel zit?
Kom op zeg, als er niemand aan je kop zeurt als je even niet lekker in jezelf zit krijg je vanzelf meer ademruimte. Naar de dokter gaan is gewoon bewust extra last aan je kop zoeken. Moe en prikkelbaar zijn is geen ziekte. Dan heb je gewoon rust nodig.
Het spijt me toch zeer meneer (of mevrouw dat weet ik niet) de Calvinist , maar een langere periode erg moe en prikkelbaar zijn is zeker wel een ziekte. Die jongen staat ongeveer op instorten.
Dat dat overigens enkel zou komen omdat ik soms misschien wat zeur vind ik nogal kort door de bocht. Dan heb je trouwens niet goed gelezen wat ik zei.
Missbibi: + 1. Ik zei gister ook dat hij beter even langs de HA moest gaan.
Daar was hij het mee eens heeft hij vanmorgen gedaan.
Hij is nu niet thuis dus ik weet niet wat hij gezegd heeft.
Naar de dokter omdat je een paar weken niet lekker in je vel zit?
Kom op zeg, als er niemand aan je kop zeurt als je even niet lekker in jezelf zit krijg je vanzelf meer ademruimte. Naar de dokter gaan is gewoon bewust extra last aan je kop zoeken. Moe en prikkelbaar zijn is geen ziekte. Dan heb je gewoon rust nodig.
Het spijt me toch zeer meneer (of mevrouw dat weet ik niet) de Calvinist , maar een langere periode erg moe en prikkelbaar zijn is zeker wel een ziekte. Die jongen staat ongeveer op instorten.
Dat dat overigens enkel zou komen omdat ik soms misschien wat zeur vind ik nogal kort door de bocht. Dan heb je trouwens niet goed gelezen wat ik zei.
Missbibi: + 1. Ik zei gister ook dat hij beter even langs de HA moest gaan.
Daar was hij het mee eens heeft hij vanmorgen gedaan.
Hij is nu niet thuis dus ik weet niet wat hij gezegd heeft.
zondag 11 mei 2014 om 17:33
Waar gaat hij dan wonen? En wie gaat dan alle huishoudelijke taken erbij doen na het werk? Hij krijgt het er toch alleen maar zwaarder mee of ben ik nu raar?
Om samen te blijven wonen, kan jij toch het huishouden oppakken en om hem heen werken zolang hij nodig heeft om te herstellen?
Als jullie maar goede afspraken maken over de mate van leunen op jou en de mate van hulp van jou aan hem. Zorg dat jij niet zijn hulpverlener wordt en hij niet afhankelijk, maar dat je hem wel ontlast wat zijn herstel bevorderd.
Om samen te blijven wonen, kan jij toch het huishouden oppakken en om hem heen werken zolang hij nodig heeft om te herstellen?
Als jullie maar goede afspraken maken over de mate van leunen op jou en de mate van hulp van jou aan hem. Zorg dat jij niet zijn hulpverlener wordt en hij niet afhankelijk, maar dat je hem wel ontlast wat zijn herstel bevorderd.
