Psyche
alle pijlers
relatiecrisis
donderdag 1 mei 2014 om 13:11
Ik had dit liever onder een anonieme naam, maar goed dat is zo'n gedoe en ik wil het even van me afschrijven, dus boeiuuhh ...
Ik geloof dat ik even niet meer weet wat ik moet doen.Ik ben 31 en heb een vriend van 33. We zijn bijna 10 jaar bij elkaar.
We weten niet helemaal waar het vandaan komt, maar mijn vriend zit de laatste tijd niet lekker in zijn vel.Hij is moe, kribbig en zit in zijn vrije tijd alleen maar op zijn smartphone/internet.
De ene week ligt het volgens hem aan het feit dat ik geen kinderen wil en dat hij ineens twijfelt of hij het wel wil, de andere week is het weer iets anders, enz.
Ik heb het vermoeden dat hoe meer ik aan zijn hoofd ga zeuren (en dat doe ik dus ook...) hoe erger het wordt.Ik denk aan de ene kant dat hij veel aan zijn hoofd heeft (hij heeft het de afgelopen weken erg druk gehad op zijn werk, wordt nu wel weer wat rustiger), dat hij wat overspannen is en dat hij rust nodig heeft.
Van de andere kant heb ik ook de neiging om rigoreus te werk te gaan en hem de deur uit te smijten. (al denk ik dat van hem uit vluchtgedrag/weglopen geen oplossing biedt, maar goed)
Nou ja ik weet het even niet meer geloof ik...
Ik zou in de Rijn kunnen springen maar misschien kan het ook wat minder rigoreus en is het allemaal niet zo dramatisch als ik denk en heeft vriend gewoon even wat rust nodig?
(en moet ik dus vooral niet aan zijn hoofd gaan zeuren, wat ik te veel doe denk ik...)
Ik geloof dat ik even niet meer weet wat ik moet doen.Ik ben 31 en heb een vriend van 33. We zijn bijna 10 jaar bij elkaar.
We weten niet helemaal waar het vandaan komt, maar mijn vriend zit de laatste tijd niet lekker in zijn vel.Hij is moe, kribbig en zit in zijn vrije tijd alleen maar op zijn smartphone/internet.
De ene week ligt het volgens hem aan het feit dat ik geen kinderen wil en dat hij ineens twijfelt of hij het wel wil, de andere week is het weer iets anders, enz.
Ik heb het vermoeden dat hoe meer ik aan zijn hoofd ga zeuren (en dat doe ik dus ook...) hoe erger het wordt.Ik denk aan de ene kant dat hij veel aan zijn hoofd heeft (hij heeft het de afgelopen weken erg druk gehad op zijn werk, wordt nu wel weer wat rustiger), dat hij wat overspannen is en dat hij rust nodig heeft.
Van de andere kant heb ik ook de neiging om rigoreus te werk te gaan en hem de deur uit te smijten. (al denk ik dat van hem uit vluchtgedrag/weglopen geen oplossing biedt, maar goed)
Nou ja ik weet het even niet meer geloof ik...
Ik zou in de Rijn kunnen springen maar misschien kan het ook wat minder rigoreus en is het allemaal niet zo dramatisch als ik denk en heeft vriend gewoon even wat rust nodig?
(en moet ik dus vooral niet aan zijn hoofd gaan zeuren, wat ik te veel doe denk ik...)
maandag 12 mei 2014 om 00:09
Klink mij als een depressie hoor.. en daar moet zeker wat aan gebeuren .. tuurlijk moet je naast hem staan en hem ondersteunen . Maar ik vind ook dat jij wel recht hebt op duidelijkheid. Je staat hier samen in .. het is voor hem zeer duidelijk zwaar .. maar voor jou ook .. om je dan maar als zeur te bestempelen vind ik overdreven .. ik zou er ook onzeker van worden als ik zie dat het niet goed gaat met mijn man en hij wil eigen lijk me niet echt toelaten in zijn wereld. Denk dat er voor jullie allebij wel wat ligt..
maandag 12 mei 2014 om 10:17
Dank je Rag. Huisarts heeft bevestigd dat hij een beetje overspannen is.
Verder hebben we veel gepraat en is er veel duidelijk geworden.
Nu is vooral belangrijk dat hij wat rust krijgt, vooral in zijn hoofd.
De grootste oorzaak van zijn onzekerheid speelt trouwens al heel lang, heeft met vroeger te maken. Dat komt steeds weer terug dus hebben we bedacht dat het handig is om daar maar weer eens wat mee te doen. En als een beetje ruimte hem daarbij helpt, wie ben ik dan om hem in een kooi te stoppen....
Een beetje ruimte is voor mij ook niet erg trouwens...
Verder hebben we veel gepraat en is er veel duidelijk geworden.
Nu is vooral belangrijk dat hij wat rust krijgt, vooral in zijn hoofd.
De grootste oorzaak van zijn onzekerheid speelt trouwens al heel lang, heeft met vroeger te maken. Dat komt steeds weer terug dus hebben we bedacht dat het handig is om daar maar weer eens wat mee te doen. En als een beetje ruimte hem daarbij helpt, wie ben ik dan om hem in een kooi te stoppen....
Een beetje ruimte is voor mij ook niet erg trouwens...
maandag 12 mei 2014 om 18:46
Wat fijn dat jullie hebben kunnen praten. De situatie is voor mij heel erg herkenbaar. Ik weet inmiddels wel dat als ik denk over iets ow hoef ik niet over te praten of wil ik niet de ander begrijpt me toch niet of zo mezelf juist over die drempel te zetten .. daar komen vaak de meest verhelderende dingen uit. Als je het gevoel hebt buiten gesloten te worden raak ik een beetje in paniek .. ga ik lopen trekken aan iemand.. ik denk dat jullie een goede drempel over zij gegaan en zo en zo het besluit om er iets aan te doen! Goed hoor dat is het halve werk.
maandag 12 mei 2014 om 21:50
Nogmaals dank je wel, fijn dat je het begrijpt.
Ik denk ook wel dat het hele probleem aanpakken wel een goed idee is.
Vriend is overspannen en heeft rust nodig. Dat ga ik dan toch niet tegenhouden omdat het zo'n gedoe is?
Bovendien, die kamer had hij al geregeld een paar weken terug toen we nog echt crisis hadden. Daar zit hij nu toch een paar maanden aan vast, dus waarom zou hij er geen gebruik van maken.
Ja ik kan achterdochtig zijn, maar mijn gevoel zegt dat het goed zit.
En nogmaals, die jongen heeft rust nodig.
Ik denk ook wel dat het hele probleem aanpakken wel een goed idee is.
Vriend is overspannen en heeft rust nodig. Dat ga ik dan toch niet tegenhouden omdat het zo'n gedoe is?
Bovendien, die kamer had hij al geregeld een paar weken terug toen we nog echt crisis hadden. Daar zit hij nu toch een paar maanden aan vast, dus waarom zou hij er geen gebruik van maken.
Ja ik kan achterdochtig zijn, maar mijn gevoel zegt dat het goed zit.
En nogmaals, die jongen heeft rust nodig.
