Rouw

Beste allemaal

Mijn lieve vader is zes weken geleden overleden onverwacht tijdens een medische ingreep.
Het was een enorme shock, mijn vader was wel oud, maar stond nog volop in het leven en ik was ook heel close met hem.

De dagen na overlijden waren heftig. Ik vond de uitvaart ook heel zwaar en ik heb daarna ook hele zware weken gehad.
Vorige week ben ik bij de bedrijfsarts geweest omdat ik mij ziek had gemeld daarna.
Die gaf als advies aan om wel te starten met werken weer omdat rouw geen ziekte is en op en af gaat, en het een kwestie is van je weg er in vinden, met een afsluiting dat ik waarschijnlijk binnen enkele weken wel weer hersteld zou zijn.
Het gaat eigenlijk alleen per dag steeds slechter voor mijn gevoel. Ik ben chronisch vermoeid. Ik huil grotendeels van de dag nog. Ik heb ongelofelijke concentratieproblemen.

Ik heb inmiddels een aantal uurtjes vanuit huis geprobeerd te werken en het ging eigenlijk helemaal niet goed. Ik kan amper mail lezen of begrijpen.
Ik ben bij de poh geweest voor rouwverwerking, maar zij heeft mij teruggewezen naar de huisarts omdat ze vermoed dat ik misschien depressief ben.

Zelf heb ik ook een psycholoog en die is het daar niet helemaal mee eens, die zegt het is gewoon hele erge rouw met overbelastbaarheid , omdat er voor die tijd ook al wat dingen speelde en dit gewoon de man met de hamer is geweest.

Is dit voor jullie herkenbaar en hoe zijn jullie verder gegaan? Ik heb op dit moment een aantal uurtjes per dag dat ik denk “het gaat wel even”. Ik voel dan wel een extreme leegte maar ik kan dan wel een telefoongesprek voeren of iets doen.

Maar die uren zijn heel onvoorspelbaar. Ik kan dus niet zo goed inschatten wanneer ik zomaar ga huilen of wanneer ik wel kan werken. Aan de andere kant geven die uurtjes werken mij ook houvast in de week.

Hoe hebben jullie jullie leven weer opgepakt en herkennen jullie dit. Ik mis mijn vader zo ongelofelijk. Ik heb nog wel een moeder die woont nu plots alleen daar maak ik me ook heel veel zorgen over.
Maar de pijn dat ie nooit meer terugkomt is bijna niet te verdragen op sommige momenten .
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen .

Liefs J

xiongmao schreef: ↑

18-03-2026 06:02

Ik zou het nog even tijd geven. Je kan altijd nog pillen gaan slikken. Maar ik weet natuurlijk niet hoe je je echt voelt.

Ik geloof zelf wel dat het goed is om je emoties toe te laten en niet weg te stoppen. Al ben ik daar zelf niet zo goed in.

Dat denk ik zelf ook , de pijn mag er zijn .

S-Groot schreef: ↑

18-03-2026 11:54

Maar je wil wel de benzo's blijven gebruiken? Benzo's zijn ook niet bepaald zo'n lekker goedje en niet aan te raden voor langdurig gebruik. Niet dat ik zeg dat je de mirtazapine dan wel zou moeten nemen, maar met benzo's stop je natuurlijk net zo goed (of eigenlijk veel meer) je gevoelens weg.

Ik gebruik benzo alleen als t echt niet gaat . Niet dagelijks meer .