schizoïde persoonlijkheidsstoornis

30-01-2014 11:59 14 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn vraag is makkelijk wie kent iemand in zijn omgeving die deze stoornis heeft?



Ik zou graag met iemand in contact komen.
Alle reacties Link kopieren
Schizoide persoonlijkheidsstoornis hij wil de puntjes niet op de i zetten
En waarom wil je dat?
Alle reacties Link kopieren
Duidelijk is dat hij dat niet wil. Of wil jij iemand die niet doet wat hij wil?
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Mijn broertje is er mee gediagnosticeerd.

Het heeft lang geduurd voor dit er uit kwam.

We dachten steeds in de richting van autisme.

Omdat het vrij onbekend is ben ik benieuwd of er mensen zijn die dit ook in hun directe omgeving hebben, en hoe dat voor hun is.
Alle reacties Link kopieren
In de DSM V komt ie niet meer voor.
Alle reacties Link kopieren
De ontwijkende ps en de schizotypische ps bestaan nog wel. Die lijken er geloof ik het meest op (weinig contact met anderen).
Alle reacties Link kopieren
Staat hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Personality_disorder
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Er is een groot verschil in motivatie waarom je je wil onttrekken aan contact en dus wordt ook de behandeling anders (als dat überhaupt al helpt).
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
In dit geval is er geen traumatische gebeurtenis, op zich altijd al een bijzonder kind geweest.

Ik pubertijd werd het alleen en solitair dingen doen steeds sterker.

Uit eindelijk is het op zich zelf wonen desastreus verlopen.

4 jaar is hij uit ons zicht geweest tot 2 jaar geleden hij vroeg of we heb alsjeblieft wilden ophalen.

Nu is hij ruim 2 jaar terug, woont momenteel nog bij mijn ouders.

En gaat begeleid wonen, indd er zijn weinig behandel methodes.



Ik heb ondertussen wel geaccepteerd dat het zo is, maar het is toch gek dat er ook waarschijnlijk nooit geen huwelijk komt geen kinderen enzo..

Dat ik geen enigst kind ben, maar ook weer wel.

Moet wel zeggen als ik hem iets vraag dat hij altijd wil helpen.

Maar moet wel zeggen wat ik precies wil en dat voert hij dan ook uit.



Hij is een tijd erg depressief geweest, het besef dat anderen gevoelens hebben die hij niet heeft, zijn onvermogen dat maakte wel dat hij ergens het ook vreselijk vond dat hij zo is..



Het gaat goed nu hij is veilig en werkt nu

Dan nog zijn eigen plekje
Alle reacties Link kopieren
Retrostar, hij geeft zelf aan weinig emotie te voelen, snapt anderen hun gevoelens niet, bv hij weet dat iets ernstig is, maar voelt er niet veel van.

Alles voelt ook vlak.



Ik vind dit echt super moeilijk om me voor te stellen. Ik ben namelijk het tegenovergestelde zeg maar.
Alle reacties Link kopieren
Wat jammer dat ze geen echt gedetailleerde diagnose hebben kunnen stellen. Want daar moet alles mee beginnen; met die diagnose "schizoïde" delen ze hem alleen maar grofweg in bij een bepaalde groepering met schijnbaar soortgelijke problemen, terwijl er toch een persoonlijk verhaal achter moet zitten.



Er zijn ontzettend veel verschillende redenen waarom iemand zich gaat afsluiten; dat doet hij niet zomaar. Want in de buurt van mensen zijn geeft veiligheid en kans op overleven. Wij mensen kunnen eigenlijk niet als solitair overleven, maar toch maakte hij op een moment in zijn leven die keus, dus hij moet echt zwaarwegende redenen hebben gehad.



Verdrietig ook voor je ouders; het zal een hele zorg voor ze zijn. Hopelijk vindt hij toch zijn draai in dit leven, al dan niet met behulp van medicijnen.



En de wetenschappelijke kennis neemt steeds meer toe; misschien dat ze ook van de problematiek van je broer steeds meer te weten komen en wie weet, nieuwe medicijnen voor personen als hem ontwikkelen.



Sterkte!
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
mijn broer
Alle reacties Link kopieren
We zijn al blij met dit enige diagnose, want nu kan hij de hulp en begeleiding krijgen die nodig is.

Mijn broertje ging zwerven dus hij heeft echt erg moeite om zich "normaal" staande te houden in ons maatschappelijke leven.



Dit is naar om te horen, maar die 4 jaar dat hij verdwenen was was pas echt een hel, niet wetende waar hij was, hoe het met hem ging? Of hij nog wel leefde..

Dus voor ons is het al prettig dat hij er is.



Ik vraag me af wat er dan zo traumatisch zou zijn dat hij deze keus gemaakt heeft?

Dat weet hij namelijk zelf ook niet, hij zegt dat hij zich altijd zo gevoelt heeft.



Er zijn 2 theorieën type 1 en type 2

Eerste zou aangeboren zijn

De 2de door traumatische gebeurtenissen o.a misbruik/mishandelingen en dat is ook echt niet het geval.



Hij heeft 1 vriend, ze kunnen praten omdat ze een gemeenschappelijke hobby hebben.

Ik en mijn moeder zijn de enigste die echt dichtbij mogen komen.



Blacky40, jou broer ook?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven