Psyche
alle pijlers
Schurft aan...!!!!!!
maandag 18 november 2013 om 19:11
Ik heb er echt een vreselijke schurft aan als mensen geen zelfkritisch vermogen hebben. Alleen maar de omgeving de schuld geven, uitvluchten zoeken, rare sprongen maken als een kat in nood en uithalen naar alles en iedereen, alleen maar met als doel zichzelf en hun beperkingen uit de wind te houden.
Ik heb daar LAST van!!!!!
Waar hebben jullie een schurft aan bij mensen??
Ik heb daar LAST van!!!!!
Waar hebben jullie een schurft aan bij mensen??
maandag 18 november 2013 om 22:40
maandag 18 november 2013 om 22:41
quote:scarry schreef op 18 november 2013 @ 20:34:
Ik vind alle onhebbelijkheden prima om mee te leven, mits iemand ook zelfkritisch vermogen toont en weet waar het bij hem/haar soms aan schort en de bereidheid toont om daar iets mee te doen.
Schreeuwen doe ik zelf uit wanhoop. Je hebt je punt op 100 rustige manieren gemaakt en die ander blijft maar zijn eigen straatje schoonvegen en zichzelf herhalen.
Niemand schreeuwt ooit tegen mij. Dat hoeft niet, want ik luister. Degenen die een hekel hebben aan schreeuwers: luisteren jullie?
Verder merk ik dat ik nu een allergie heb ontwikkeld voor mensen die dus zoals beschreven in het leven staan. Hoe om te gaan met dat soort mensen?, was misschien een betere vraag geweest in openingstopic. En weerspiegelt het een lage zelfwaarde? Dat is nl wat ik zelf denk.Hoe hiermee om te gaan. Door op te houden met hen te overtuigen van je gelijk, door te stoppen met nog een keer uit te leggen en door het principe 'wie niet horen wil, moet maar voelen' toe te passen.
Ik vind alle onhebbelijkheden prima om mee te leven, mits iemand ook zelfkritisch vermogen toont en weet waar het bij hem/haar soms aan schort en de bereidheid toont om daar iets mee te doen.
Schreeuwen doe ik zelf uit wanhoop. Je hebt je punt op 100 rustige manieren gemaakt en die ander blijft maar zijn eigen straatje schoonvegen en zichzelf herhalen.
Niemand schreeuwt ooit tegen mij. Dat hoeft niet, want ik luister. Degenen die een hekel hebben aan schreeuwers: luisteren jullie?
Verder merk ik dat ik nu een allergie heb ontwikkeld voor mensen die dus zoals beschreven in het leven staan. Hoe om te gaan met dat soort mensen?, was misschien een betere vraag geweest in openingstopic. En weerspiegelt het een lage zelfwaarde? Dat is nl wat ik zelf denk.Hoe hiermee om te gaan. Door op te houden met hen te overtuigen van je gelijk, door te stoppen met nog een keer uit te leggen en door het principe 'wie niet horen wil, moet maar voelen' toe te passen.
maandag 18 november 2013 om 22:46
maandag 18 november 2013 om 22:48
quote:DidiRidi schreef op 18 november 2013 @ 22:47:
Sorry, stom gevoel voor humor.
Dat is inderdaad humor! Ik begon echt even te twijfelen aan mijn begrijpend leesvermogen.
Sorry, stom gevoel voor humor.
Dat is inderdaad humor! Ik begon echt even te twijfelen aan mijn begrijpend leesvermogen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 18 november 2013 om 23:04
maandag 18 november 2013 om 23:07
dinsdag 19 november 2013 om 07:05
Hoi Forummers,
Ik heb gisteravond niet meer gereageerd omdat ik even de reacties op me in wilde laten werken.
Ik begreep niet waarom ik de Zwarte Piet toegeschoven kreeg. Inmiddels heb ik er een beetje over nagedacht en ik denk dat de reden dat ik er zo boos van wordt is (iemand suggereerde dat al) dat het me tijd en energie kost. Ze zitten dan in de problemen (enkel en alleen door hun eigen toedoen) en ik help ze (praktisch of door hun zelfinzicht te vergroten), maar ze willen helemaal niet geholpen worden, want dan moeten ze zichzelf veranderen. En o wee, dan zouden ze moeten toegeven dat ze niet perfect zijn! Dus ze kloppen keer op keer aan met hetzelfde scenario en moet ik weer luisteren, in de bres springen, bemiddelen tussen hen en andere mensen met wie ze ruzie hebben, hun dramatische geklaag aanhoren. In de wetenschap dat dit dus hun (en mijn) hele leven doorgaat, omdat ze niet hun eigen aandeel in het gebeuren willen erkennen.
En ik zit me dan uiteindelijk op te vreten, want ik ben dan met hen bezig, terwijl ik andere dingen te doen heb die me wel positieve energie geven en die nuttig en echt nodig zijn.
Als het verre vrienden waren geweest dan had ik allang het contact laten verwateren, maar dat is dus niet zo.
Bottom line: Ik wil hen niet meer helpen, ik heb werkelijk alles gedaan en geprobeerd, maar het is kansloos. Niet iedereen is in staat tot positieve verandering. Van mij willen ze het niet aannemen, naar een psycholoog willen ze niet want hoewel de feiten anders spreken, is er met hen niets mis. Ik weet even niet hoe ik er dan verder mee om moet gaan, want ze blijven natuurlijk aankloppen en soms hebben hun beslissingen ook impact op mijn leven.
Bedankt voor het meedenken in ieder geval! Mijn probleem is iets helderder.
Ik heb gisteravond niet meer gereageerd omdat ik even de reacties op me in wilde laten werken.
Ik begreep niet waarom ik de Zwarte Piet toegeschoven kreeg. Inmiddels heb ik er een beetje over nagedacht en ik denk dat de reden dat ik er zo boos van wordt is (iemand suggereerde dat al) dat het me tijd en energie kost. Ze zitten dan in de problemen (enkel en alleen door hun eigen toedoen) en ik help ze (praktisch of door hun zelfinzicht te vergroten), maar ze willen helemaal niet geholpen worden, want dan moeten ze zichzelf veranderen. En o wee, dan zouden ze moeten toegeven dat ze niet perfect zijn! Dus ze kloppen keer op keer aan met hetzelfde scenario en moet ik weer luisteren, in de bres springen, bemiddelen tussen hen en andere mensen met wie ze ruzie hebben, hun dramatische geklaag aanhoren. In de wetenschap dat dit dus hun (en mijn) hele leven doorgaat, omdat ze niet hun eigen aandeel in het gebeuren willen erkennen.
En ik zit me dan uiteindelijk op te vreten, want ik ben dan met hen bezig, terwijl ik andere dingen te doen heb die me wel positieve energie geven en die nuttig en echt nodig zijn.
Als het verre vrienden waren geweest dan had ik allang het contact laten verwateren, maar dat is dus niet zo.
Bottom line: Ik wil hen niet meer helpen, ik heb werkelijk alles gedaan en geprobeerd, maar het is kansloos. Niet iedereen is in staat tot positieve verandering. Van mij willen ze het niet aannemen, naar een psycholoog willen ze niet want hoewel de feiten anders spreken, is er met hen niets mis. Ik weet even niet hoe ik er dan verder mee om moet gaan, want ze blijven natuurlijk aankloppen en soms hebben hun beslissingen ook impact op mijn leven.
Bedankt voor het meedenken in ieder geval! Mijn probleem is iets helderder.
dinsdag 19 november 2013 om 18:12
woensdag 20 november 2013 om 14:03
Met stip op 1: mensen die een ander naar beneden halen om zelf beter uit de verf te komen. Gun de ander wat je ook voor jezelf zou willen.
Nummertje 2: forummers die (wellicht om hun eigen frustratie van het dagelijks leven kwijt te raken?) in een ogenschijnlijk normaal topic altijd wel een reden vinden om TO even lekker te bashen.
Nummertje 2: forummers die (wellicht om hun eigen frustratie van het dagelijks leven kwijt te raken?) in een ogenschijnlijk normaal topic altijd wel een reden vinden om TO even lekker te bashen.
