Psyche
alle pijlers
Separeren
dinsdag 1 mei 2012 om 16:52
Hallo allen,
Nieuw op dit forum, ik kon geen ander topic vinden over dit onderwerp. Ik ben geïnteresseerd in meningen over separeren in de geestelijke gezondheidszorg. Ik heb gemerkt dat dit voor veel mensen een beladen onderwerp is.
Ik heb geen ervaring met zelf gesepareerd worden maar wel met mensen naar de afzondering begeleiden in mijn werk.
Zijn hier personen die ervaring hebben met gesepareerd worden, wat is jouw mening hierover?
NoMet
Nieuw op dit forum, ik kon geen ander topic vinden over dit onderwerp. Ik ben geïnteresseerd in meningen over separeren in de geestelijke gezondheidszorg. Ik heb gemerkt dat dit voor veel mensen een beladen onderwerp is.
Ik heb geen ervaring met zelf gesepareerd worden maar wel met mensen naar de afzondering begeleiden in mijn werk.
Zijn hier personen die ervaring hebben met gesepareerd worden, wat is jouw mening hierover?
NoMet
dinsdag 1 mei 2012 om 17:15
Ik vind het een heel moeilijk onderwerp. Momenteel werk ik op een locatie waarbij we niet kunnen afzonderen, we hebben simpelweg geen RWK.
Ik werk met kinderen met extreme gedragsproblematiek en fysieke agressie is daar een onderdeel van. We hebben geen RWK dus we zonderen niet af, maar....
Om de veiligheid van andere kinderen, het kind zelf en ons als personeel te kunnen garanderen in sommige situaties is het nodig om de kinderen op dat moment vast te houden. Wij zijn getraind en doen dit op een `pedagogisch verantwoorde` manier, maar vastgehouden worden geeft bij sommige kinderen juist een enorme prikkel. Waardoor de onrust/angst of waar de agressie ook vandaan komt op dat moment alleen maar groter wordt.
Soms zou ik dus willen dat we een RWK hadden of in ieder geval een prikkelvrije ruimte, tegelijkertijd is dat ook een hele stap.
Het is moeilijk en ook verdrietig. Voor de kinderen, voor de ouders en ook voor ons als personeel.
Ik werk met kinderen met extreme gedragsproblematiek en fysieke agressie is daar een onderdeel van. We hebben geen RWK dus we zonderen niet af, maar....
Om de veiligheid van andere kinderen, het kind zelf en ons als personeel te kunnen garanderen in sommige situaties is het nodig om de kinderen op dat moment vast te houden. Wij zijn getraind en doen dit op een `pedagogisch verantwoorde` manier, maar vastgehouden worden geeft bij sommige kinderen juist een enorme prikkel. Waardoor de onrust/angst of waar de agressie ook vandaan komt op dat moment alleen maar groter wordt.
Soms zou ik dus willen dat we een RWK hadden of in ieder geval een prikkelvrije ruimte, tegelijkertijd is dat ook een hele stap.
Het is moeilijk en ook verdrietig. Voor de kinderen, voor de ouders en ook voor ons als personeel.
dinsdag 1 mei 2012 om 17:19
Lijkt me geen prettige ervaring om te moeten ondergaan. Daarbij heb ik gehoord van iemand dat het traumatiserend was. Tegenwoordig wordt er meer en meer de-escalerend en preventief gewerkt, waardoor afzondering/separatie steeds minder ingezet dient te worden.
Je schrijft dat je in je werk wel eens mensen begeleidt naar de afzondering; wat voor werk doe je? En hebben jullie evaluaties met cliënten die gesepareerd zijn, waarin zij kunnen uiten hoe het voor hen was? Of van oud cliënten?
Je schrijft dat je in je werk wel eens mensen begeleidt naar de afzondering; wat voor werk doe je? En hebben jullie evaluaties met cliënten die gesepareerd zijn, waarin zij kunnen uiten hoe het voor hen was? Of van oud cliënten?
dinsdag 1 mei 2012 om 17:20
dinsdag 1 mei 2012 om 17:21
quote:mardjen schreef op 01 mei 2012 @ 17:15:
Soms zou ik dus willen dat we een RWK hadden of in ieder geval een prikkelvrije ruimte, tegelijkertijd is dat ook een hele stap.
Het is moeilijk en ook verdrietig. Voor de kinderen, voor de ouders en ook voor ons als personeel.
Is het echt zo vreselijk om een kind even af te zonderen in een prikkelvrije ruimte? Hoeveel anders is het dan een kind in de hoek zetten of naar z'n kamer sturen?
Als je zo'n kind geen uren/dagen/jaren in een separeercel zet, maar gewoon even apart om af te koelen en de veiligheid van de rest van de groep te kunnen garanderen lijkt het mij geen probleem.
Heb het idee dat dit soort dingen soms groter gemaakt worden dan het is. Alsof het heel erg verschrikkelijk zou zijn.
Soms zou ik dus willen dat we een RWK hadden of in ieder geval een prikkelvrije ruimte, tegelijkertijd is dat ook een hele stap.
Het is moeilijk en ook verdrietig. Voor de kinderen, voor de ouders en ook voor ons als personeel.
Is het echt zo vreselijk om een kind even af te zonderen in een prikkelvrije ruimte? Hoeveel anders is het dan een kind in de hoek zetten of naar z'n kamer sturen?
Als je zo'n kind geen uren/dagen/jaren in een separeercel zet, maar gewoon even apart om af te koelen en de veiligheid van de rest van de groep te kunnen garanderen lijkt het mij geen probleem.
Heb het idee dat dit soort dingen soms groter gemaakt worden dan het is. Alsof het heel erg verschrikkelijk zou zijn.
dinsdag 1 mei 2012 om 17:25
Ik ben behandelcoordinator en op mijn woningen zijn Time-Outs (geen separeer). Er wordt zo veel mogelijk preventief gewerkt: tijdig signalen van spanning opvangen en je interventie daarop bepalen. Toch wordt de TO regelmatig gebruikt. Ik ken geen clienten die het 'fijn' vinden. Net als dat ik geen medewerkers ken die het prettig vinden om te doen. Maar in extreme situaties is het niet anders.
Separeren/afzonderen is nooit goed en het verplicht betrokken hulpverleners continue te zoeken naar alternatieven en/of afbouw.
Separeren/afzonderen is nooit goed en het verplicht betrokken hulpverleners continue te zoeken naar alternatieven en/of afbouw.
dinsdag 1 mei 2012 om 17:33
@Mardjen: in justitiele instellingen wordt iig nog gebruik gemaakt van de separeer. Het verschil met een TO zit 'm in een aantal voorwaarden: een separeer heeft een voorruimte, toilet, klok, krijtbord, mogelijkheid tot communicatie (intercom oid) (dacht ik?) en staat langer verblijf toe. Een TO heeft dat allemaal niet (volgens de richtlijnen van de inspectie voor gezondheidszorg). Ik werk in de gehandicaptenzorg; wij hebben geen separeerruimtes. Ik dacht dat ze nog wel gebruikt werden in de volwassenpsychiatrie?
dinsdag 1 mei 2012 om 17:34
Bedankt voor jullie reacties! Ik vind het zelf ook een ontzettend lastig onderwerp. Ik heb recentelijk gewerkt met mensen met een licht verstandelijke beperking, psychiatrische problematiek en gedragsproblematiek. Ik vond het erg lastig om het te zien en uit te voeren, ook omdat er een aantal collega's naar mijn mening net iets te makkelijk mee om gingen. Ik heb in deze instelling onderzoek gedaan naar ervaringen. Instelling wil uiteindelijk ook separeer vrij gaan. Een aantal collega's wilden de afzonderingsruimte behouden. Cliënten konden niet langer dan 5 minuten over dit onderwerp praten. Zij gaven veelal aan er bang van te worden, soms ook rustig. Ik ben nu aan het onderzoeken hoe ondersteuning aangepast kan worden (of wat je nu al aan kan passen) wanneer de separeer er uit gaat.
dinsdag 1 mei 2012 om 17:41
In de volwassenenpsychiatrie wordt inderdaad nog steeds gebruik gemaakt van separeerruimtes en dat wordt ook zo genoemd. Je hebt daar soms ook een Beveiligde Kamer. Die bevindt zich op de afdeling en is 'minder drastisch' dan de separeer. Er staat bijvoorbeeld een bed (wel vastgeschroefd aan de grond).
Ook is de comfortroom in opkomst om cliënten de gelegenheid te geven tot rust te komen. Daar staat een bankstel met kussen. De cliënten kunnen bijvoorbeeld in afzondering, maar met open deur, naar de radio luisteren nadat ze zelf aangegeven hebben een rustmoment in de comfortroom nodig te hebben.
Ik vind separeren een uiterste ingreep, nadat eerst andere opties geprobeerd zijn. Het kan erg ingrijpend zijn voor de cliënt. Ik vind ook dat de separatie zo kort mogelijk moet duren en dat het belang van de cliënt absoluut voorop staat.
Ik vind ook dat het soms bijna niet anders kan. Zeker niet als er drugs in het spel zijn.
Ook is de comfortroom in opkomst om cliënten de gelegenheid te geven tot rust te komen. Daar staat een bankstel met kussen. De cliënten kunnen bijvoorbeeld in afzondering, maar met open deur, naar de radio luisteren nadat ze zelf aangegeven hebben een rustmoment in de comfortroom nodig te hebben.
Ik vind separeren een uiterste ingreep, nadat eerst andere opties geprobeerd zijn. Het kan erg ingrijpend zijn voor de cliënt. Ik vind ook dat de separatie zo kort mogelijk moet duren en dat het belang van de cliënt absoluut voorop staat.
Ik vind ook dat het soms bijna niet anders kan. Zeker niet als er drugs in het spel zijn.
dinsdag 1 mei 2012 om 17:55
Ik vind het absoluut niet leuk om te doen en het lijkt me ronduit vreselijk om te moeten ondergaan. Ik zie het als uiterste redmiddel. Soms zijn er situaties waarin het zo gevaarlijk is dat er even niks anders op zit...
Heb er de laatste jaren minder mee te maken, maar in de tien jaar daarvoor op bijna dagelijkse basis. Vind het heel positief dat er hard gewerkt wordt aan het terug dringen van het aantal separaties. Eindelijk.
Heb er de laatste jaren minder mee te maken, maar in de tien jaar daarvoor op bijna dagelijkse basis. Vind het heel positief dat er hard gewerkt wordt aan het terug dringen van het aantal separaties. Eindelijk.
dinsdag 1 mei 2012 om 18:14
Een vriendin van mij moet het helaas af en toe meemaken als ze manisch wordt. Zij vindt het verschrikkelijk. Gelukkig komt het steeds minder voor en weten ze het steeds eerder bij haar met medicatie op te vangen. Zij zegt ook, al spuit je me helemaal plat, alles beter dan de separeer (isoleer noemt zij het trouwens...)
dinsdag 1 mei 2012 om 20:02
Fijn, veel reacties. Wanneer is het volgens de ondersteuners het moment om iemand naar separeer of afzondering te begeleiden? En hoe zou je anders te werk kunnen gaan wanneer de separeerruimte niet meer aanwezig is? (behalve rustruimte etc.)
Ik kan me voorstellen dat dit niet een onderwerp is waarbij je je informatie zomaar even post, maar voor degenen die hier wel iets over willen zeggen: wat had je tijdens een separatie anders willen zien bij de begeleiding?
Ik kan me voorstellen dat dit niet een onderwerp is waarbij je je informatie zomaar even post, maar voor degenen die hier wel iets over willen zeggen: wat had je tijdens een separatie anders willen zien bij de begeleiding?
woensdag 2 mei 2012 om 13:45
Op Viva wordt veel besproken, om meningen te delen, discussie te voeren. Maar dit is niet de plek om verhalen/ervaring voor je onderzoek te halen, lijkt mij!
Zoals je al leest in de reacties, zijn de ervaringen heel verschillend. Het zijn ook ervaringen uit verschilende sectoren, door begeleiders en door mensen die zelf weleens gesepareerd zijn. Prima om hier reacties achter te laten.
Maar ik hoop toch niet dat je deze verhalen gaat gebruiken voor je scriptie/onderzoek/wat dan ook..
Ben je echt serieus, en wil je meer weten over dit onderwerp: kijk dan eens op de volgende sites. Daar vind je meer over het onderwerp, en kun je in contact komen met mensen die je vast verder kunnen helpen.
Uitleg over de weg BOPZ vind je hier:
http://www.hulpgids.nl/index.php?mid=1083
(Voor kinderen en jongeren is een andere wet! Daar weet ik onvoldoende van. Ik werk met volwassenen, maar wellicht kun je die zelf opzoeken, of navraag doen op werk/studie?)
De organisatie Vilans geeft organisatie alternatieven voor vrijheidsbepering, en helpt ze om verantwoord met dit thema om te gaan. Op de site vind je veel info over vrijheidsbeperking en mogelijke alternatieve:
http://www.vilans.nl/Thema-Vrijheidsbeperking.html
Het CCE kan organisatie advies en ondersteuning geven als alles al geprobeerd is in lastige casussen:
http://www.cce.nl/
De IGZ heeft een informatieve site over dwang in de zorg:
http://www.dwangindezorg.nl/
Succes!!
Zoals je al leest in de reacties, zijn de ervaringen heel verschillend. Het zijn ook ervaringen uit verschilende sectoren, door begeleiders en door mensen die zelf weleens gesepareerd zijn. Prima om hier reacties achter te laten.
Maar ik hoop toch niet dat je deze verhalen gaat gebruiken voor je scriptie/onderzoek/wat dan ook..
Ben je echt serieus, en wil je meer weten over dit onderwerp: kijk dan eens op de volgende sites. Daar vind je meer over het onderwerp, en kun je in contact komen met mensen die je vast verder kunnen helpen.
Uitleg over de weg BOPZ vind je hier:
http://www.hulpgids.nl/index.php?mid=1083
(Voor kinderen en jongeren is een andere wet! Daar weet ik onvoldoende van. Ik werk met volwassenen, maar wellicht kun je die zelf opzoeken, of navraag doen op werk/studie?)
De organisatie Vilans geeft organisatie alternatieven voor vrijheidsbepering, en helpt ze om verantwoord met dit thema om te gaan. Op de site vind je veel info over vrijheidsbeperking en mogelijke alternatieve:
http://www.vilans.nl/Thema-Vrijheidsbeperking.html
Het CCE kan organisatie advies en ondersteuning geven als alles al geprobeerd is in lastige casussen:
http://www.cce.nl/
De IGZ heeft een informatieve site over dwang in de zorg:
http://www.dwangindezorg.nl/
Succes!!
