Psyche
alle pijlers
Spijt van ongeluk..
donderdag 30 augustus 2012 om 20:17
2 jaar geleden heb ik een zwaar ongeluk gehad. 30 weken zwanger en 6 dagen voor mijn trouwerij.
Om 20 voor 6 heb ik mijn vriend nog gebeld;''Ja , zet de aardappels maar op. Ik kom er nu aan.'' Dit zijn bijna mijn laatste woorden geweest. Ik ben bij mijn beste vriendin weg gereden, en zou naar huis om te eten. Laatste wat ik me van de rit herinner is dat Hotel California , voor mij heeft dat liedje een speciale betekenis op de radio was.
Ik ben door een auto die van links kwam zonder te kijken geschept, macht over het stuur verloren en tegen een gebouw aangevlogen.
Ben door een oude man die met zijn hondje liep gevonden. Die man heeft slachtoffer hulp nodig gehad.
De brandweer-brigadier die met de brandweer meeging om mij los te knippen was de vader van mijn beste vriendin, waar ik ook vandaan kwam.Die man kende mij al sinds ik op de peuterspeelzaal zat. Hij heeft het er heel moeilijk mee gehad.
Heb van hem ook gehoord, dat ik mijn ogen heb gedaan , in shock en wou opstaan, wat door mijn verbrijzelde knie en gebroken been niet wou, daarna ben ik weer bewusteloos geraakt. Hij heeft dat moment , en het moment dat hij mij in de auto zag zitten met mijn handen om mijn dikke zwangere buik nog vaak in zijn slaap gezien.
De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten. Ik had een goude ring om , die ze hebben door geknipt, en daarna hebben ze hem aan mijn vader gegeven.Kreeg hem als een propje terug, hij had uren in die ring zitten knijpen en en hij zei steeds achter elkaar, ''Je gaat niet dood, je bent sterk en je vecht.''
Ze hebben mij 2 weken in kunstmatige slaap gehouden, mijn vader en vriend hebben iedere nacht maar 2 hooguit 4 uurtjes geslapen, en maar wachten. Mijn moeder en vriendin gingen om de buurt een nacht naar huis, met constant een telefoon bij zich. Mijn moeder en verloofde gingen ook om de dag 100 km rijden om naar het ziekenhuis te gaan waar onze zoon lag.
Na 2 weken hebben ze mij gewekt. Het duurde daarna nog een week voor dat ik helder was, ze hadden mij aan pijnstillers waardoor je tussen hemel en aarde zweeft. Vanaf de 3de week kwam ik ook zo bij dat ik weer helder werd, er is mij toen verteld wat er was gebeurd, en wat ik had. Eerste waar ik natuurlijk aan dacht, waar is mijn kind?Uitgelegd dat hij in een ander ziekenhuis lag,en dat het beter was dat hij daar bleef. Als ik de 5 meter naar mijn wc kon lopen , mocht ik naar het andere ziekenhuis om mijn zoon te zien.
1 van de ergste dingen vond ik , het moment nadat er was verteld u heeft dat en dat kwamen mijn ouders, verloofde, en vriendin ze waren allemaal minstens 10 kg kwijt, lijkbleek , mijn vriend had grijze haren gekregen terwijl hij achter in de 20 was, en sindsdien zijn ze allemaal wat ouder in het gezicht geworden. Ze hebben het met de datum, nog steeds moeilijk, aan de ene kant is het een geweldige dag want het is de verjaardag van mijn zoon, maar het staat wel in hun geheugen geschrift dat het die dag maar een haar heeft gescheeld of ik en mijn zoon waren er niet geweest.
Ik voel me er heel schuldig over dat ik hun dat heb aangedaan, zij zijn door een rot periode gegaan door mijn ongeluk. Die man die mij gevonden heeft, ben ik later bij langs gegaan , op verzoek van mijn psychiater omdat die man kon niet meer normaal slapen door wat hij in de auto heeft gezien. Die man vond het heel fijn om te zien dat ik en mijn zoon er allebei boven op gekomen zijn. Hij heeft er rust mee gekregen , hij heeft het een plekje kunnen geven.
De vader van mijn vriendin die mij losgeknipt heeft die heeft mij in het ziekenhuis gezien, hij heeft er ook slecht door kunnen slapen.
Mijn vader en moeder zijn nu 2 jaar later nog niet op de plek kunnen komen, het gebouw is gerepareerd, het is dus niet meer zichtbaar. Maar ze kunnen het gewoon niet. Ik ben er wel met mijn vriend geweest, hij had er ook moeite mee.
Ik voel mij gewoon heel schuldig dat ik hun dit heb aangedaan...
Om 20 voor 6 heb ik mijn vriend nog gebeld;''Ja , zet de aardappels maar op. Ik kom er nu aan.'' Dit zijn bijna mijn laatste woorden geweest. Ik ben bij mijn beste vriendin weg gereden, en zou naar huis om te eten. Laatste wat ik me van de rit herinner is dat Hotel California , voor mij heeft dat liedje een speciale betekenis op de radio was.
Ik ben door een auto die van links kwam zonder te kijken geschept, macht over het stuur verloren en tegen een gebouw aangevlogen.
Ben door een oude man die met zijn hondje liep gevonden. Die man heeft slachtoffer hulp nodig gehad.
De brandweer-brigadier die met de brandweer meeging om mij los te knippen was de vader van mijn beste vriendin, waar ik ook vandaan kwam.Die man kende mij al sinds ik op de peuterspeelzaal zat. Hij heeft het er heel moeilijk mee gehad.
Heb van hem ook gehoord, dat ik mijn ogen heb gedaan , in shock en wou opstaan, wat door mijn verbrijzelde knie en gebroken been niet wou, daarna ben ik weer bewusteloos geraakt. Hij heeft dat moment , en het moment dat hij mij in de auto zag zitten met mijn handen om mijn dikke zwangere buik nog vaak in zijn slaap gezien.
De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten. Ik had een goude ring om , die ze hebben door geknipt, en daarna hebben ze hem aan mijn vader gegeven.Kreeg hem als een propje terug, hij had uren in die ring zitten knijpen en en hij zei steeds achter elkaar, ''Je gaat niet dood, je bent sterk en je vecht.''
Ze hebben mij 2 weken in kunstmatige slaap gehouden, mijn vader en vriend hebben iedere nacht maar 2 hooguit 4 uurtjes geslapen, en maar wachten. Mijn moeder en vriendin gingen om de buurt een nacht naar huis, met constant een telefoon bij zich. Mijn moeder en verloofde gingen ook om de dag 100 km rijden om naar het ziekenhuis te gaan waar onze zoon lag.
Na 2 weken hebben ze mij gewekt. Het duurde daarna nog een week voor dat ik helder was, ze hadden mij aan pijnstillers waardoor je tussen hemel en aarde zweeft. Vanaf de 3de week kwam ik ook zo bij dat ik weer helder werd, er is mij toen verteld wat er was gebeurd, en wat ik had. Eerste waar ik natuurlijk aan dacht, waar is mijn kind?Uitgelegd dat hij in een ander ziekenhuis lag,en dat het beter was dat hij daar bleef. Als ik de 5 meter naar mijn wc kon lopen , mocht ik naar het andere ziekenhuis om mijn zoon te zien.
1 van de ergste dingen vond ik , het moment nadat er was verteld u heeft dat en dat kwamen mijn ouders, verloofde, en vriendin ze waren allemaal minstens 10 kg kwijt, lijkbleek , mijn vriend had grijze haren gekregen terwijl hij achter in de 20 was, en sindsdien zijn ze allemaal wat ouder in het gezicht geworden. Ze hebben het met de datum, nog steeds moeilijk, aan de ene kant is het een geweldige dag want het is de verjaardag van mijn zoon, maar het staat wel in hun geheugen geschrift dat het die dag maar een haar heeft gescheeld of ik en mijn zoon waren er niet geweest.
Ik voel me er heel schuldig over dat ik hun dat heb aangedaan, zij zijn door een rot periode gegaan door mijn ongeluk. Die man die mij gevonden heeft, ben ik later bij langs gegaan , op verzoek van mijn psychiater omdat die man kon niet meer normaal slapen door wat hij in de auto heeft gezien. Die man vond het heel fijn om te zien dat ik en mijn zoon er allebei boven op gekomen zijn. Hij heeft er rust mee gekregen , hij heeft het een plekje kunnen geven.
De vader van mijn vriendin die mij losgeknipt heeft die heeft mij in het ziekenhuis gezien, hij heeft er ook slecht door kunnen slapen.
Mijn vader en moeder zijn nu 2 jaar later nog niet op de plek kunnen komen, het gebouw is gerepareerd, het is dus niet meer zichtbaar. Maar ze kunnen het gewoon niet. Ik ben er wel met mijn vriend geweest, hij had er ook moeite mee.
Ik voel mij gewoon heel schuldig dat ik hun dit heb aangedaan...
donderdag 30 augustus 2012 om 21:05
Oh wat een zielig verhaal zeg!
Jij kunt er toch niets aan doen, Je rijdt toch niet met opzet tegen die muur?
Super dat jij en je zoon er bovenop zijn gekomen!
Wat een engeltjes hebben jullie op jullie schouders gehad!
Veel sterkte nog met het verwerken van alles!!
Jij kunt er toch niets aan doen, Je rijdt toch niet met opzet tegen die muur?
Super dat jij en je zoon er bovenop zijn gekomen!
Wat een engeltjes hebben jullie op jullie schouders gehad!
Veel sterkte nog met het verwerken van alles!!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
donderdag 30 augustus 2012 om 21:05
quote:waarbij schreef op 30 augustus 2012 @ 21:03:
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.Oh, is dat een nw forumvoorschrift ofzo?
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.Oh, is dat een nw forumvoorschrift ofzo?
donderdag 30 augustus 2012 om 21:07
quote:waarbij schreef op 30 augustus 2012 @ 21:03:
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.Off-topic Wat betekend de donker gedrukte zin?
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.Off-topic Wat betekend de donker gedrukte zin?
donderdag 30 augustus 2012 om 21:07
quote:robo schreef op 30 augustus 2012 @ 21:05:
[...]
Gelukkig bestaat daar een supersimpele oplossing voor: als je je er zo aan ergert, laat je het topic links liggen!
Honderden andere topics om je mee te vermaken.
Kan wel zijn, maar ik vind het juist hier nu interesant
(mompelt iets met openbaar forum)
[...]
Gelukkig bestaat daar een supersimpele oplossing voor: als je je er zo aan ergert, laat je het topic links liggen!
Honderden andere topics om je mee te vermaken.
Kan wel zijn, maar ik vind het juist hier nu interesant
(mompelt iets met openbaar forum)
donderdag 30 augustus 2012 om 21:08
quote:waarbij schreef op 30 augustus 2012 @ 21:03:
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.Het vervelende van dit soort dingen is dat het gewoon heel kwetsend is voor mensen als het wel waar is. Als ik denk dat iets te gek is voor woorden, reageer ik gewoon niet en ik snap dus ook niet het soort wantrouwige reacties, snap het doel er niet van. Laat het gewoon gaan als je denkt dat het onzin is, kortom reageer niet. En als je dat perse toch wil, stel dan gewoon (open) vragen, dan kom je er snel genoeg achter meestal.
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.Het vervelende van dit soort dingen is dat het gewoon heel kwetsend is voor mensen als het wel waar is. Als ik denk dat iets te gek is voor woorden, reageer ik gewoon niet en ik snap dus ook niet het soort wantrouwige reacties, snap het doel er niet van. Laat het gewoon gaan als je denkt dat het onzin is, kortom reageer niet. En als je dat perse toch wil, stel dan gewoon (open) vragen, dan kom je er snel genoeg achter meestal.
donderdag 30 augustus 2012 om 21:09
donderdag 30 augustus 2012 om 21:09
@TO: allereerst
Ik weet uit eigen ervaring dat schuldgevoelens op de loer liggen, maar niks oplossen. Er verandert niks aan het verleden als jij je schuldig voelt, ook niet voor je familie. Je verandert er wel het heden mee als je je schuldig voelt, en niet ten goede. Je familie zat toen zo in de rats omdat ze zo graag wilden dat je bleef leven, dat jullie kindje bleef leven, dat ze jullie niet hoefden missen.
Mocht je toch het gevoel hebben dat je hen op een of andere manier een "terugbetaling" schuldig bent, bedenk dan dat de beste terugbetaling is om je leven ten volle te leven. Want daar was het hen toen, gedurende die 18 uur, die 2 weken, die periode daarna, om te doen: dat jij je leven kon leven.
Mijn ongeluk was minder dramatisch en ingrijpend als het jouwe, ik hield er een dubbele whiplash aan over en mijn zoontje van toen 4 een flink trauma. Zoon is inmiddels aan het puberen en mijn revalidatie zit er na 6 jaar bijna op. Nog bekruipt me af en toe het gevoel van "had ik die lolly waar zoontje om vroeg toch maar gekocht bij het tankstation, dan waren we later op die plek van het ongeluk geweest" maar dat verandert het heden niet. Jammer genoeg niet, maar het verleden is onwrikbaar, de toekomst is plooibaar.
Veel sterkte!
Ik weet uit eigen ervaring dat schuldgevoelens op de loer liggen, maar niks oplossen. Er verandert niks aan het verleden als jij je schuldig voelt, ook niet voor je familie. Je verandert er wel het heden mee als je je schuldig voelt, en niet ten goede. Je familie zat toen zo in de rats omdat ze zo graag wilden dat je bleef leven, dat jullie kindje bleef leven, dat ze jullie niet hoefden missen.
Mocht je toch het gevoel hebben dat je hen op een of andere manier een "terugbetaling" schuldig bent, bedenk dan dat de beste terugbetaling is om je leven ten volle te leven. Want daar was het hen toen, gedurende die 18 uur, die 2 weken, die periode daarna, om te doen: dat jij je leven kon leven.
Mijn ongeluk was minder dramatisch en ingrijpend als het jouwe, ik hield er een dubbele whiplash aan over en mijn zoontje van toen 4 een flink trauma. Zoon is inmiddels aan het puberen en mijn revalidatie zit er na 6 jaar bijna op. Nog bekruipt me af en toe het gevoel van "had ik die lolly waar zoontje om vroeg toch maar gekocht bij het tankstation, dan waren we later op die plek van het ongeluk geweest" maar dat verandert het heden niet. Jammer genoeg niet, maar het verleden is onwrikbaar, de toekomst is plooibaar.
Veel sterkte!
donderdag 30 augustus 2012 om 21:10
quote:coldplayed schreef op 30 augustus 2012 @ 20:17:
De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten.
Toch kun je het Teuntje moeilijk kwalijk nemen dat ze hierin leest dat die transplantatie in die 18 uur heeft plaatsgevonden: die 18 uur komt immers voor en na de zin over de transplantatie terug.
Kan natuurlijk ongelukkig geformuleerd zijn hoor, maar is het niet ook een beetje vreemd dat er in dat ziekenhuis wel niertransplantaties werden uitgevoerd (dat kan niet op heel veel plekken, lijkt me), maar dat het niet de goede plek was voor een heel premature baby?
De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten.
Toch kun je het Teuntje moeilijk kwalijk nemen dat ze hierin leest dat die transplantatie in die 18 uur heeft plaatsgevonden: die 18 uur komt immers voor en na de zin over de transplantatie terug.
Kan natuurlijk ongelukkig geformuleerd zijn hoor, maar is het niet ook een beetje vreemd dat er in dat ziekenhuis wel niertransplantaties werden uitgevoerd (dat kan niet op heel veel plekken, lijkt me), maar dat het niet de goede plek was voor een heel premature baby?
donderdag 30 augustus 2012 om 21:10
quote:-teuntje- schreef op 30 augustus 2012 @ 21:07:
[...]
Kan wel zijn, maar ik vind het juist hier nu interesant
(mompelt iets met openbaar forum)
Ik zeg ook niet dat je hier weg moet, jij zegt zelf dat je je ergert aan zielige verhalen die uit een duim worden gezogen.
Dan denk ik: dat is makkelijk opgelost.
Maar blijkbaar vind je het juist interessant om je te ergeren, kan.
[...]
Kan wel zijn, maar ik vind het juist hier nu interesant
(mompelt iets met openbaar forum)
Ik zeg ook niet dat je hier weg moet, jij zegt zelf dat je je ergert aan zielige verhalen die uit een duim worden gezogen.
Dan denk ik: dat is makkelijk opgelost.
Maar blijkbaar vind je het juist interessant om je te ergeren, kan.
donderdag 30 augustus 2012 om 21:13
donderdag 30 augustus 2012 om 21:13
quote:-teuntje- schreef op 30 augustus 2012 @ 21:07:
[...]
Kan wel zijn, maar ik vind het juist hier nu interesant
(mompelt iets met openbaar forum)Je kunt je vragen stellen alsof je iemand ondervraagt voor een rechtszaak, en je kunt je vragen stellen met iets meer mededogen en compassie. Bij het laatste zal men je vragen aanzien voor oprechte interesse, dat scheelt ook al in de sfeer op het forum (niet alleen de verzonnen verhalen zijn debet aan die rotsfeer hier lately).
[...]
Kan wel zijn, maar ik vind het juist hier nu interesant
(mompelt iets met openbaar forum)Je kunt je vragen stellen alsof je iemand ondervraagt voor een rechtszaak, en je kunt je vragen stellen met iets meer mededogen en compassie. Bij het laatste zal men je vragen aanzien voor oprechte interesse, dat scheelt ook al in de sfeer op het forum (niet alleen de verzonnen verhalen zijn debet aan die rotsfeer hier lately).
donderdag 30 augustus 2012 om 21:15
donderdag 30 augustus 2012 om 21:15
quote:-teuntje- schreef op 30 augustus 2012 @ 21:11:
MIffy, wat doe je nu???
Je trekt de OP van TO toch niet in twijfel? Scheer je ergens anders heen. Je snapt het vlg mij gewoon niet. Natuurlijk mag je een op in twijfel trekken, maar dat betekent niet dat je zomaar zo kan reageren op iemand, terwijl er een reele kans is dat de op wel waar is. Als de op niet waar is, post iemand dat die sowieso al aardig problemen heeft en die schiet in dat geval ook niet erg op met jouw reactie.
MIffy, wat doe je nu???
Je trekt de OP van TO toch niet in twijfel? Scheer je ergens anders heen. Je snapt het vlg mij gewoon niet. Natuurlijk mag je een op in twijfel trekken, maar dat betekent niet dat je zomaar zo kan reageren op iemand, terwijl er een reele kans is dat de op wel waar is. Als de op niet waar is, post iemand dat die sowieso al aardig problemen heeft en die schiet in dat geval ook niet erg op met jouw reactie.
donderdag 30 augustus 2012 om 21:15
quote:waarbij schreef op 30 augustus 2012 @ 21:03:
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.
Dus als je iets leest waarvan je vrij zeker bent dat het niet kan mag je het niet zeggen omdat het onderwerp te 'heftig' is? Tja... Weet je, dat is nou eenmaal een forum. Duizend mensen, duizend meningen. Dat weet je als je iets hier neer zet, een TO kan ook een mailgroep beginnen zoals je zelf zegt.
Anyway, on topic: TO, goed dat je ook nog bij de mensen bent langsgeweest die je hebben geholpen. Ik denk dat dat voor die mensen ontzettend veel moet hebben betekend.
[...]
Owww alleen maar in twijfel trekken. Terwijl er een kans bestaat dat het echt waar is. Hoe hard wil je het hebben? En als TO al wat feiten erbij bedacht heeft dan is TO toch ook in de war? Moet je die dan ineens op de verdachtenbank zetten?
Los van het feit of TO echt is of een troll is ( of Claudio for all I care) , in dit soort gevallen , als je al twijfelt, houd dat lekker voor jezelf of zet een mailgroep op ofzo.
Dus als je iets leest waarvan je vrij zeker bent dat het niet kan mag je het niet zeggen omdat het onderwerp te 'heftig' is? Tja... Weet je, dat is nou eenmaal een forum. Duizend mensen, duizend meningen. Dat weet je als je iets hier neer zet, een TO kan ook een mailgroep beginnen zoals je zelf zegt.
Anyway, on topic: TO, goed dat je ook nog bij de mensen bent langsgeweest die je hebben geholpen. Ik denk dat dat voor die mensen ontzettend veel moet hebben betekend.
