Psyche
alle pijlers
steun
woensdag 11 december 2013 om 19:13
Steun, dat is wat ik erg mis. Ik word hierdoor steeds somberder. Sommige dingen kun je wel alleen, maar sommige dingen ook absoluut niet. Ik vind dat als ik terug kijk ik veel dingen gemist heb qua liefde, warmte en steun. Wat me het meest verdriet doet is een periode van rouw die ik heb gehad waar waar veel mensen nooit meer iets hebben laten horen. Ik moet dat dan normaal vinden, want ieder heeft zijn eigen leven enz. Mij heeft het ontzettend gekwetst.
Voor mijn gevoel wordt er volledig voorbij gegaan door veel mensen aan sommige dingen die voor mij wel belangrijk zijn. Ik ben nu op een punt beland dat ik het maar normaal ben gaan vinden dat mensen geen aandacht aan me besteden, dat ik nergens echt bij hoor. En dat maakt me erg verdrietig.
Voor mijn gevoel wordt er volledig voorbij gegaan door veel mensen aan sommige dingen die voor mij wel belangrijk zijn. Ik ben nu op een punt beland dat ik het maar normaal ben gaan vinden dat mensen geen aandacht aan me besteden, dat ik nergens echt bij hoor. En dat maakt me erg verdrietig.
woensdag 11 december 2013 om 19:18
van wie had je die steun verwacht en was dat reëel?
en heb je dat ook naar ze uitgesproken, op dat moment en later?
kijk, als jij altijd klaar staat voor je familie, mag je steun terugverwachten (bijvoorbeeld). als je geen steun krijgt mag je achteraf zeggen dat je dat gemist hebt. of als ze niet attent zijn had je het op dat moment zelf kunnen aangeven
maar als je al niemand in je omgeving hebt waar je close mee bent, was je verwachting misschien niet reëel?
en ook nog: sommige mensen zouden we willen steunen maar durven het onderwerp niet aan te snijden, bang om de ander te kwetsen
dus voordat je blijft hangen in je huidige negatieve blik zou ik nagaan wat reëel was en die mensen er op aanspreken
en heb je dat ook naar ze uitgesproken, op dat moment en later?
kijk, als jij altijd klaar staat voor je familie, mag je steun terugverwachten (bijvoorbeeld). als je geen steun krijgt mag je achteraf zeggen dat je dat gemist hebt. of als ze niet attent zijn had je het op dat moment zelf kunnen aangeven
maar als je al niemand in je omgeving hebt waar je close mee bent, was je verwachting misschien niet reëel?
en ook nog: sommige mensen zouden we willen steunen maar durven het onderwerp niet aan te snijden, bang om de ander te kwetsen
dus voordat je blijft hangen in je huidige negatieve blik zou ik nagaan wat reëel was en die mensen er op aanspreken
woensdag 11 december 2013 om 19:21
Laat je aan je naasten weten dat je die steun nodig hebt? Ik heb zelf nog niet zo lang geleden geleerd dat mensen nauwelijks aan mij zagen dat ik het moeilijk had. Nu ik dat beter weet te uiten krijg ik ook meer steun. En de mensen die dan alsnog niets lieten horen (na letterlijk te hebben gezegd dat ik erg eenzaam was) heb ik meteen uit het 'vriendenlijstje' geschrapt. Die hebben kennelijk zo'n andere benadering van vriendschap... Sterkte!
woensdag 11 december 2013 om 19:24
Maar vraag je ook aandacht?
En dan bedoel ik niet jengelen om aandacht maar als ik iets heb waarbij ik steun kan gebruiken van vrienden en dierbaren dan pak ik de telefoon, barst in in huilen uit (weet ook niet waarom) en ga ik los....
En dan krijg ik echt wel steun hoor
Knuffels, raad, een schop onder mijn kont, een luisterend oor
MAAR...ik verwacht niet van mensen dat ze aan mijn neus kunnen zien dat ik wel even een steuntje in de rug kan gebruiken
En dan bedoel ik niet jengelen om aandacht maar als ik iets heb waarbij ik steun kan gebruiken van vrienden en dierbaren dan pak ik de telefoon, barst in in huilen uit (weet ook niet waarom) en ga ik los....
En dan krijg ik echt wel steun hoor
Knuffels, raad, een schop onder mijn kont, een luisterend oor
MAAR...ik verwacht niet van mensen dat ze aan mijn neus kunnen zien dat ik wel even een steuntje in de rug kan gebruiken
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 11 december 2013 om 19:25
Ik vind het zelf heel reëel. Als het andersom was geweest had ik dat ook vanzelfsprekend gevonden. Ik heb het ook gezegd/ gevraagd/ aangegeven bij meerdere mensen maar krijg geen begrip ervoor. Hoor nooit meer iets van deze mensen. Ik moet dat maar normaal vinden.
Het gaat om familie. Deze mensen weten allemaal niet hoe dit is want zij zitten niet in deze situatie. Ik vind het ontzettend hard en voel me ontzettend in de steek gelaten. Maar om 1of andere reden snappen mensen het niet.
Het gaat om familie. Deze mensen weten allemaal niet hoe dit is want zij zitten niet in deze situatie. Ik vind het ontzettend hard en voel me ontzettend in de steek gelaten. Maar om 1of andere reden snappen mensen het niet.
woensdag 11 december 2013 om 20:24
quote:monatoetje11 schreef op 11 december 2013 @ 20:02:
Om contact te houden, een keertje bellen en/of op bezoek te komen.
Ik heb zelf geen gezin meer om op terug te vallen. Dat bedoelde ik met dingen die ik niet alleen kan.
Ik heb ook sinds ik een hele zware depressie kreeg, die niet meer te verbloemen was zoals de anderen daarvoor, ineens echt veel minder vrienden en bijna geen contact meer buiten mijn directe familie.
Zo werkt dat jammer genoeg, mensen kunnen en willen geen narigheid/ negativiteit in hun leven, dat vinden ze vervelend en moeilijk.
Erg asociaal maar zo zijn heel veel mensen nu eenmaal. En dat je daar boos en verdrietig over bent vind ik terecht!
Alleen hoe nu verder? Lekker in de stront laten zitten en alleen nog energie steken in je echte vrienden en familie.
En soms moet je ook echt dingen alleen verwerken jammer genoeg.
Om contact te houden, een keertje bellen en/of op bezoek te komen.
Ik heb zelf geen gezin meer om op terug te vallen. Dat bedoelde ik met dingen die ik niet alleen kan.
Ik heb ook sinds ik een hele zware depressie kreeg, die niet meer te verbloemen was zoals de anderen daarvoor, ineens echt veel minder vrienden en bijna geen contact meer buiten mijn directe familie.
Zo werkt dat jammer genoeg, mensen kunnen en willen geen narigheid/ negativiteit in hun leven, dat vinden ze vervelend en moeilijk.
Erg asociaal maar zo zijn heel veel mensen nu eenmaal. En dat je daar boos en verdrietig over bent vind ik terecht!
Alleen hoe nu verder? Lekker in de stront laten zitten en alleen nog energie steken in je echte vrienden en familie.
En soms moet je ook echt dingen alleen verwerken jammer genoeg.
woensdag 11 december 2013 om 21:04
zoals ik eerder aangaf heb ik veel dingen gemist qua warmte en steun. Ik heb altijd al veel dingen alleen moeten doen. Dat er totaal aan voorbij wordt gegaan dat ik geen directe familie (gezin) meer heb om op terug te vallen vind ik heel erg hard en trek ik daardoor niet. Zelfs bij zo'n groot verlies moet ik het dus zelf uitzoeken.
Ik heb hierdoor het idee gekregen dat het normaal is dat ik alles zelf maar moet uitzoeken en dat ik blijkbaar niets voorstel voor mensen. Ik moet dat dan normaal gaan vinden. Ik heb daar nog steeds moeite mee.
Ik heb hierdoor het idee gekregen dat het normaal is dat ik alles zelf maar moet uitzoeken en dat ik blijkbaar niets voorstel voor mensen. Ik moet dat dan normaal gaan vinden. Ik heb daar nog steeds moeite mee.
woensdag 11 december 2013 om 21:10
Tja, ik heb mijn rouw periode ook alleen moeten doorstaan. En ergens vond ik het wel fijn, de rust en geen bemoeizucht.
Als mensen zich ermee bemoeiden zeiden ze vaak: kop op, het leven gaat door. Waardoor ik weer kwaad werd en mensen weg duwde. Toch ergens, verlangde ik naar iemand die mij begreep.
Achteraf denk ik: ik heb alles alleen moeten doen, maar ik duwde mensen ook onbewust weg. Mensen gaan door met hun leven, hoe moeilijk dat ook is maar ook dat moet je leren begrijpen. Door frustratie, onbegrip, verdriet en onmacht kan je onbewust mensen van je weg duwen of ze weten zich geen houding te geven.
Dat moet je mensen niet kwalijk nemen en als je er echt niet uit komt en als het te zwaar is kan je beter een psycholoog nemen van buitenaf.
Je hebt het over rouw. En alles wat jij beschrijft, is een rouwproces.
Als mensen zich ermee bemoeiden zeiden ze vaak: kop op, het leven gaat door. Waardoor ik weer kwaad werd en mensen weg duwde. Toch ergens, verlangde ik naar iemand die mij begreep.
Achteraf denk ik: ik heb alles alleen moeten doen, maar ik duwde mensen ook onbewust weg. Mensen gaan door met hun leven, hoe moeilijk dat ook is maar ook dat moet je leren begrijpen. Door frustratie, onbegrip, verdriet en onmacht kan je onbewust mensen van je weg duwen of ze weten zich geen houding te geven.
Dat moet je mensen niet kwalijk nemen en als je er echt niet uit komt en als het te zwaar is kan je beter een psycholoog nemen van buitenaf.
Je hebt het over rouw. En alles wat jij beschrijft, is een rouwproces.
woensdag 11 december 2013 om 21:30
het wordt allemaal zo makkelijk gezegd, eigen verantwoordelijkheid enzo. Ik word daar juist enorm door gekwetst. Sommige dingen kun je niet alleen en dit is er 1 van. Maar doordat er totaal aan voorbij gegaan wordt dat ik er alleen voor sta, voelt het voor mij alsof het normaal is dat ik alles maar alleen uitzoek. Dat het normaal is dat mensen er niet bij stil hoeven te staan.
Laatst vroeg iemand aan mij iets over de kerst periode. Ik zei dat ik er erg tegenop zag omdat ik geen directe familie heb om kerst mee te vieren. Dat ik het gevoel had dat ik nergens bij hoor. Toen zei die persoon dat dat altijd wel zo zou blijven omdat ik ook alleen ben.
Dat is heel makkelijk gezegd door iemand die zelf nog veel familie om zich heen heeft: ouders, kinderen broers en zussen. Die persoon weet totaal niet hoe het is maar kwetst mij wel met zo'n antwoord. Ik krijg het idee dat ik dat maar normaal moet vinden. Ik vraag mij dan altijd af hoe die persoon het zelf zou ervaren als die in dezelfde situatie terecht zou komen. Of die daar dan ook zo makkelijk over zou denken.
Ik denk eerlijk dat ik mee gebaat ben aan mensen om me heen die echt om me geven dan een psycholoog.
Laatst vroeg iemand aan mij iets over de kerst periode. Ik zei dat ik er erg tegenop zag omdat ik geen directe familie heb om kerst mee te vieren. Dat ik het gevoel had dat ik nergens bij hoor. Toen zei die persoon dat dat altijd wel zo zou blijven omdat ik ook alleen ben.
Dat is heel makkelijk gezegd door iemand die zelf nog veel familie om zich heen heeft: ouders, kinderen broers en zussen. Die persoon weet totaal niet hoe het is maar kwetst mij wel met zo'n antwoord. Ik krijg het idee dat ik dat maar normaal moet vinden. Ik vraag mij dan altijd af hoe die persoon het zelf zou ervaren als die in dezelfde situatie terecht zou komen. Of die daar dan ook zo makkelijk over zou denken.
Ik denk eerlijk dat ik mee gebaat ben aan mensen om me heen die echt om me geven dan een psycholoog.
woensdag 11 december 2013 om 21:38
Ja maar die mensen heb je niet. Tenminste: je verlangt iets wat je blijkbaar niet kan krijgen, en dan?
Mensen bedoelen het vaak niet rot. Ik vond kerst ook om bepaalde redenen heel erg moeilijk, nog steeds maar wel minder nu. Mensen zegge dan: ach joh, je vreet alleen maar en doet nep gezellig.
Voor mij geld dat niet zo, ik voelde me ook gekwetst. Maar later dacht ik: wat weet hij er nou van? Laat maar lullen, gelukkig staat hij niet in mijn schoenen.
Je komt ook over - bedoel ik niet verkeerd. - dat jij jezelf erg zielig vind. En dat moet je niet doen, niet gaan zwelgen.
Als deze contacten je niet kunnen geven wat je verwacht, zoek het dan bij anderen. Ga er op uit, leer nieuwe mensen kennen. Zoek contacten, maar vind jezelf niet zielig. Dan blijf je in een negatieve spiraal hangen en kom je er nooit uit.
Mensen bedoelen het vaak niet rot. Ik vond kerst ook om bepaalde redenen heel erg moeilijk, nog steeds maar wel minder nu. Mensen zegge dan: ach joh, je vreet alleen maar en doet nep gezellig.
Voor mij geld dat niet zo, ik voelde me ook gekwetst. Maar later dacht ik: wat weet hij er nou van? Laat maar lullen, gelukkig staat hij niet in mijn schoenen.
Je komt ook over - bedoel ik niet verkeerd. - dat jij jezelf erg zielig vind. En dat moet je niet doen, niet gaan zwelgen.
Als deze contacten je niet kunnen geven wat je verwacht, zoek het dan bij anderen. Ga er op uit, leer nieuwe mensen kennen. Zoek contacten, maar vind jezelf niet zielig. Dan blijf je in een negatieve spiraal hangen en kom je er nooit uit.
woensdag 11 december 2013 om 21:49
@ranny: je eerste vraag: dan voel je je dus ontzettend alleen. Ik geef het ook wel aan maar daar wordt niets mee gedaan.
Ik krijg steeds maar weer het gevoel dat ik het zelf maar uit moet zoeken. Ik heb hierdoor echt het idee gekregen dat ik er niet toe doe voor mensen. Ik denk niet dat dat gevoel weg gaat. Ik probeer daar dan maar in te berusten maar dat is niet zo makkelijk. Het is toch fijner om het idee te hebben dat je wel ergens bij hoort. Dat idee heb ik helemaal niet meer. Ik moet alles maar zelf uitzoeken. Dat doe ik dan ook maar leuk is het niet.
Ik krijg steeds maar weer het gevoel dat ik het zelf maar uit moet zoeken. Ik heb hierdoor echt het idee gekregen dat ik er niet toe doe voor mensen. Ik denk niet dat dat gevoel weg gaat. Ik probeer daar dan maar in te berusten maar dat is niet zo makkelijk. Het is toch fijner om het idee te hebben dat je wel ergens bij hoort. Dat idee heb ik helemaal niet meer. Ik moet alles maar zelf uitzoeken. Dat doe ik dan ook maar leuk is het niet.
woensdag 11 december 2013 om 21:56
Tsja, als ik dat zo lees, dan vraag ik mij af of die persoon jou wilde kwetsen met die opmerking. Kan het niet gewoon goed bedoeld zijn, meer als erkenning van jouw situatie?
Ik heb iemand in mijn omgeving die precies hetzelfde zou kunnen schrijven als jij. Zij voelt zich ook zo enorm alleen. Maar, als ik haar hoor praten (en ik spreek haar elke dag), dan klopt haar gevoel niet bij wat ze verder vertelt. Ze zegt dat "niemand" haar op zoekt, maar ze heeft minstens 3x per week visite. Ze zegt dat ze de feestdagen alleen door moet brengen, maar ze heeft inmiddels al 4 uitnodigingen afgeslagen. Ze zegt dat ze niemand van de familie meer heeft gezien, terwijl minstens de helft al minstens 2x langs is geweest.
Haar gevoel voor eenzaamheid zit in haar zelf. Ik geloof 100% dat zij zich echt heel naar voelt. Maar door dat gevoel heeft zij geen oog voor wat mensen wel voor haar doen. En dat is best heel erg veel! Het kan alleen nooit het gevoel van gemis compenseren natuurlijk.
Zou het kunnen zijn dan zoiets misschien ook bij jou speelt? Dat mensen jou wel willen steunen, en daar op hun manier ook hun best voor doen, maar dat het bij jou gewoon niet binnen komt doordat je overmand bent door dat gevoel vaan verdriet en eenzaamheid?
Ik heb iemand in mijn omgeving die precies hetzelfde zou kunnen schrijven als jij. Zij voelt zich ook zo enorm alleen. Maar, als ik haar hoor praten (en ik spreek haar elke dag), dan klopt haar gevoel niet bij wat ze verder vertelt. Ze zegt dat "niemand" haar op zoekt, maar ze heeft minstens 3x per week visite. Ze zegt dat ze de feestdagen alleen door moet brengen, maar ze heeft inmiddels al 4 uitnodigingen afgeslagen. Ze zegt dat ze niemand van de familie meer heeft gezien, terwijl minstens de helft al minstens 2x langs is geweest.
Haar gevoel voor eenzaamheid zit in haar zelf. Ik geloof 100% dat zij zich echt heel naar voelt. Maar door dat gevoel heeft zij geen oog voor wat mensen wel voor haar doen. En dat is best heel erg veel! Het kan alleen nooit het gevoel van gemis compenseren natuurlijk.
Zou het kunnen zijn dan zoiets misschien ook bij jou speelt? Dat mensen jou wel willen steunen, en daar op hun manier ook hun best voor doen, maar dat het bij jou gewoon niet binnen komt doordat je overmand bent door dat gevoel vaan verdriet en eenzaamheid?
woensdag 11 december 2013 om 22:00
NummerZoveel, die indruk heb ik ook.
TO, alleen zijn is ook naar. En alles alleen moeten doen is soms zwaar. Maar het is ook wel eens heerlijk dat je met werkelijk niemand rekening hoeft te houden.
Onderzoek op welke punten jij vastloopt en hoe je daar verandering in kan brengen. Een paar keer een gesprek daarover met een psycholoog kan je daarin heel goed op gang brengen.
TO, alleen zijn is ook naar. En alles alleen moeten doen is soms zwaar. Maar het is ook wel eens heerlijk dat je met werkelijk niemand rekening hoeft te houden.
Onderzoek op welke punten jij vastloopt en hoe je daar verandering in kan brengen. Een paar keer een gesprek daarover met een psycholoog kan je daarin heel goed op gang brengen.
woensdag 11 december 2013 om 22:05
Dank je wel ranny, lief van je.
@ nummer zoveel: Ik denk niet dat die persoon mij wilde kwetsen. Toch kwetst het me wel omdat het zo makkelijk gezegd is door iemand die nog zoveel familie om zich heen heeft. Maar het zal niet de bedoeling geweest zijn.
Ik voel me wel alleen. Ik denk dat het niet altijd terecht is,maar wel vaak. Ik krijg bijna nooit visite, met kerst heb ik geen 1 uitnodiging gehad, van familie hoor of zie ik zelden iemand. Ik word ook niet geinformeerd als er iets speelt in de familie.
Ik vraag mij serieus af of ik wel een uitnodiging zou krijgen als er iemand dood gaat. Terwijl ik echt niet begrijp waarom dit zo gaat. Ik vind het heel erg.
Ik heb af en toe wel mensen waar ik mee afspreek en dat vind ik ook leuk. Het gevoel van alleen zijn blijft wel heel erg. Ik weet niet of het hetzelfde is als wat jouw kennis/vriendin heeft.
@ nummer zoveel: Ik denk niet dat die persoon mij wilde kwetsen. Toch kwetst het me wel omdat het zo makkelijk gezegd is door iemand die nog zoveel familie om zich heen heeft. Maar het zal niet de bedoeling geweest zijn.
Ik voel me wel alleen. Ik denk dat het niet altijd terecht is,maar wel vaak. Ik krijg bijna nooit visite, met kerst heb ik geen 1 uitnodiging gehad, van familie hoor of zie ik zelden iemand. Ik word ook niet geinformeerd als er iets speelt in de familie.
Ik vraag mij serieus af of ik wel een uitnodiging zou krijgen als er iemand dood gaat. Terwijl ik echt niet begrijp waarom dit zo gaat. Ik vind het heel erg.
Ik heb af en toe wel mensen waar ik mee afspreek en dat vind ik ook leuk. Het gevoel van alleen zijn blijft wel heel erg. Ik weet niet of het hetzelfde is als wat jouw kennis/vriendin heeft.
woensdag 11 december 2013 om 22:08
Monatoetje, ben jij wel actief in je familie? Dus mensen uitnodigen, het gezellig maken en niet alleen maar over problemen praten, bij anderen informeren hoe het met ze gaat enz?
Mijn ervaring is, dat als je dat (door omstandigheden) een tijdje niet doet, die contacten wegzakken en jij inderdaad op een zijspoor komt te staan.
Wat zou je kunnen doen om die contacten weer aan te halen?
En ken je Sensoor? (http://www.sensoor.nl/)
Die kan je bellen, chatten en mailen, gewoon voor een luisterend oor.
Mijn ervaring is, dat als je dat (door omstandigheden) een tijdje niet doet, die contacten wegzakken en jij inderdaad op een zijspoor komt te staan.
Wat zou je kunnen doen om die contacten weer aan te halen?
En ken je Sensoor? (http://www.sensoor.nl/)
Die kan je bellen, chatten en mailen, gewoon voor een luisterend oor.
woensdag 11 december 2013 om 22:10
Maar wat doe je zelf?
Om je contacten aan te houden?
Ben je zelf wel betrokken bij het leven van anderen?
Of zit je bij de telefoon te wachten tot mensen gaan bellen
Want dan heb ik nieuws voor je....dat gaat niet gebeuren.
Ik heb periodes dat ik de eenzaamheid opzoek.
Het zal je verbazen hoe snel mensen stoppen met bellen/appen/mailen.
Grappige is wel dat zodra ik mijn neus weer buiten de deur steek en zelf actief ga deelnemen aan mijn vriendenkring te telefoontjes en appjes vanzelf weer komen
En ik snap dat je het moeilijk hebt en dat je somber bent, maar hier straalt je hele houding uit, ik ben zo zielig en anderen moeten het oplossen
En dat werkt voor vrienden, kennissen en andere mensen niet heel erg motiverend om contact te houden
Om je contacten aan te houden?
Ben je zelf wel betrokken bij het leven van anderen?
Of zit je bij de telefoon te wachten tot mensen gaan bellen
Want dan heb ik nieuws voor je....dat gaat niet gebeuren.
Ik heb periodes dat ik de eenzaamheid opzoek.
Het zal je verbazen hoe snel mensen stoppen met bellen/appen/mailen.
Grappige is wel dat zodra ik mijn neus weer buiten de deur steek en zelf actief ga deelnemen aan mijn vriendenkring te telefoontjes en appjes vanzelf weer komen
En ik snap dat je het moeilijk hebt en dat je somber bent, maar hier straalt je hele houding uit, ik ben zo zielig en anderen moeten het oplossen
En dat werkt voor vrienden, kennissen en andere mensen niet heel erg motiverend om contact te houden
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
