Psyche
alle pijlers
Trein ongeluk
maandag 14 april 2014 om 19:08
Ik wil dit heel even kwijt 
2,5 week geleden zat ik in de trein op weg naar school in Nijmegen. Ik reis dit stuk al 3 jaar op en neer.
Omdat we in Venlo over zouden moeten stappen op een voorgaand treinstel was ik gaan staan voorin de trein.
We zijn niet op station Venlo aangekomen. De trein begon heel hard te remmen en te toeteren bij een overweg.
Een paar seconden later voelde ik onder mij iets hobbelen en stuiteren en ik hoorde een enorm gekrijs van metaal tegen metaal.
Mijn medereizigers en ik wisten op dat moment genoeg, en een paar seconden later stonden we ook stil.
De machinist riep om dat we een aanrijding hadden gehad met een persoon.
Ik ben me toen snel weer gaan zitten, omdat ik me niet goed voelde worden.
De vrouw langs mij vertelde dat de ambulance en politie aan kwamen rijden, en niet veel later arriveerde ook de brandweer, voor ons een teken dat diegene dus overleden was.
Het erge vind ik dat ik niet weet of diegene het met opzet gedaan heeft of dat het een ongeluk was, omdat de machinist had verteld dat hij iemand zag oversteken, maar dat deze persoon in het midden bleef staan. ( ik weet tot op heden ook niet of het om iemand met een fiets ging of misschien een ouder persoon in een rolstoel).
Ik dacht dat het ging om iemand op een fiets, maar toen we de trein uit mochten en er allemaal witte schermen voor de trein stonden, hoorde ik twee meisjes zeggen: "ooh..ik dacht dat het om iemand op een fiets ging".
Ik ben heel blij dat ik niks gezien heb van de persoon, en dat ik niet gekeken heb toen we uit de trein mochten.
Ik heb er nog steeds hele erge last van en ga met heel veel moeite de trein in.
Ik vroeg me af of iemand tips heeft, waardoor ik dit beter een plekje kan geven.
2,5 week geleden zat ik in de trein op weg naar school in Nijmegen. Ik reis dit stuk al 3 jaar op en neer.
Omdat we in Venlo over zouden moeten stappen op een voorgaand treinstel was ik gaan staan voorin de trein.
We zijn niet op station Venlo aangekomen. De trein begon heel hard te remmen en te toeteren bij een overweg.
Een paar seconden later voelde ik onder mij iets hobbelen en stuiteren en ik hoorde een enorm gekrijs van metaal tegen metaal.
Mijn medereizigers en ik wisten op dat moment genoeg, en een paar seconden later stonden we ook stil.
De machinist riep om dat we een aanrijding hadden gehad met een persoon.
Ik ben me toen snel weer gaan zitten, omdat ik me niet goed voelde worden.
De vrouw langs mij vertelde dat de ambulance en politie aan kwamen rijden, en niet veel later arriveerde ook de brandweer, voor ons een teken dat diegene dus overleden was.
Het erge vind ik dat ik niet weet of diegene het met opzet gedaan heeft of dat het een ongeluk was, omdat de machinist had verteld dat hij iemand zag oversteken, maar dat deze persoon in het midden bleef staan. ( ik weet tot op heden ook niet of het om iemand met een fiets ging of misschien een ouder persoon in een rolstoel).
Ik dacht dat het ging om iemand op een fiets, maar toen we de trein uit mochten en er allemaal witte schermen voor de trein stonden, hoorde ik twee meisjes zeggen: "ooh..ik dacht dat het om iemand op een fiets ging".
Ik ben heel blij dat ik niks gezien heb van de persoon, en dat ik niet gekeken heb toen we uit de trein mochten.
Ik heb er nog steeds hele erge last van en ga met heel veel moeite de trein in.
Ik vroeg me af of iemand tips heeft, waardoor ik dit beter een plekje kan geven.
maandag 14 april 2014 om 22:39
quote:Ratsmodee schreef op 14 april 2014 @ 22:26:
Je klinkt verbitterd broodtrommel.
Ik ben absoluut niet verbitterd. Integendeel zelfs, mensen zullen me kennen als iemand die altijd klaar staat voor anderen en veel over heeft voor mensen. Maar die ongefundeerde opmerkingen zoals een gezegend mens zijn (in suikerspinland zeker) en woorden die me in mijn mond worden gelegd zoals zelfdoders egoistisch noemen gaan me te ver.
Ik heb geen medelijden met zelfdoders omdat ik die psyche wel begrijp. Heb het veel meegemaakt en ook op dat punt gestaan. Dat is nu eenmaal hoe ik er tegenaan kijk. Kan ik verder ook niets aan doen. En dat heeft niets met verbittering te maken, maar acceptatie. Anders doe ik nooit meer een oog dicht.
Iemand zei toen ik een kleine opsomming maakte, wow dat is echt wel veel zo veel gebeurtenissen. Ehm dat is nog niets en een kleine fractie. Dus tja, accepteren en doorgaan want anders is het instorten en handdoek id ring.
Je klinkt verbitterd broodtrommel.
Ik ben absoluut niet verbitterd. Integendeel zelfs, mensen zullen me kennen als iemand die altijd klaar staat voor anderen en veel over heeft voor mensen. Maar die ongefundeerde opmerkingen zoals een gezegend mens zijn (in suikerspinland zeker) en woorden die me in mijn mond worden gelegd zoals zelfdoders egoistisch noemen gaan me te ver.
Ik heb geen medelijden met zelfdoders omdat ik die psyche wel begrijp. Heb het veel meegemaakt en ook op dat punt gestaan. Dat is nu eenmaal hoe ik er tegenaan kijk. Kan ik verder ook niets aan doen. En dat heeft niets met verbittering te maken, maar acceptatie. Anders doe ik nooit meer een oog dicht.
Iemand zei toen ik een kleine opsomming maakte, wow dat is echt wel veel zo veel gebeurtenissen. Ehm dat is nog niets en een kleine fractie. Dus tja, accepteren en doorgaan want anders is het instorten en handdoek id ring.
maandag 14 april 2014 om 22:42
Jaren geleden zat ik in de trein waar iemand van het perron was gevallen. We moesten uitstappen en er langslopen. Persoon leefde nog, maar lag tot zijn buik tussen de trein en betonblokken. Man is later overleden. Ben ik ook goed ziek van geweest een periode. Zelfmoord of niet, het is heftig om mee te maken. Sterkte!
maandag 14 april 2014 om 22:57
Ooit getuige geweest van een zelfdoding. Ik kende deze man ook, door mijn werk. Afschuwelijk. De klap....ik kan t nog altijd horen. Nog altijd krijg ik een soort van herbeleving wanneer ik op t perron sta en er komt een trein vol snelheid voorbij.
Doordat t werkgerelateerd was (psychiatrie) had ik t gevoel me enorm professioneel op te moeten stellen gewoon weer naar t werk te moeten. Maar ik kon t niet. Ik liep vast. Voelde zo rot.
Uiteindelijk gaan praten. En ik bleef maar praten. Ik vond steun en ik werd erkent. Wat een last viel er van mijn schouders.
Trek aan de bel, to....kijk maar wat jij denkt nodig te hebben om dit gevoel en angst los te kunnen laten.
Sterkte!
Doordat t werkgerelateerd was (psychiatrie) had ik t gevoel me enorm professioneel op te moeten stellen gewoon weer naar t werk te moeten. Maar ik kon t niet. Ik liep vast. Voelde zo rot.
Uiteindelijk gaan praten. En ik bleef maar praten. Ik vond steun en ik werd erkent. Wat een last viel er van mijn schouders.
Trek aan de bel, to....kijk maar wat jij denkt nodig te hebben om dit gevoel en angst los te kunnen laten.
Sterkte!
maandag 14 april 2014 om 23:04
Suicidaliteit is psychiatrisch. Ziek. Een eigen keus is dus niet aan de orde. Denk je nu echt dat men alleen rust zoekt? Of dat iemand zo diep zit. Zo depressief is. Zo alleen en zich zo verlaten voelt dat hij geen andere uitweg meer ziet. Excuus voor de felle reactie hiervoor. Zoals jebegrijpt is dit een gevoelig punt. Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.
To sorry voor offtopic.
To sorry voor offtopic.
)
maandag 14 april 2014 om 23:25
Ik kan me dat nog herinneren Calvijn. Dat heb je hier toen gedeeld. Heftig was dat.
Zelf kijk ik op het station per definitie nooit naar de aankomende trein. Ik wil het gewoon niet meekrijgen als iemand springt.
Zelf een keer per ongeluk een machinist de stuipen op het lijf gejaagd. Stond aan de rand van het perron te wachten. Verdrietig en met tranen in mijn ogen. Te staren. Zelfmoord oid was helemaal niet aan de orde. Vlak voordat de trein voorbij reed om niet lang daarna te stoppen kruiste mijn blik die van de machinist. De angst in zijn ogen zal ik niet meer vergeten.
Zelf kijk ik op het station per definitie nooit naar de aankomende trein. Ik wil het gewoon niet meekrijgen als iemand springt.
Zelf een keer per ongeluk een machinist de stuipen op het lijf gejaagd. Stond aan de rand van het perron te wachten. Verdrietig en met tranen in mijn ogen. Te staren. Zelfmoord oid was helemaal niet aan de orde. Vlak voordat de trein voorbij reed om niet lang daarna te stoppen kruiste mijn blik die van de machinist. De angst in zijn ogen zal ik niet meer vergeten.
maandag 14 april 2014 om 23:46
quote:zusvanbroer schreef op 14 april 2014 @ 23:04:
Suicidaliteit is psychiatrisch. Ziek. Een eigen keus is dus niet aan de orde. Denk je nu echt dat men alleen rust zoekt? Of dat iemand zo diep zit. Zo depressief is. Zo alleen en zich zo verlaten voelt dat hij geen andere uitweg meer ziet. Excuus voor de felle reactie hiervoor. Zoals jebegrijpt is dit een gevoelig punt. Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.
To sorry voor offtopic.
Rust ja, rust van het gevoel van continue falen, rust van jezelf alleen en mislukt voelen, rust van de continue druk van de wereld op je schouders, rust van de hyperventilaties, de continue huilbuien en slapeloze nachten en insomniak. De Diepe dalen dat je geen enkele uitweg ziet zodat het stil kan zijn in je hoofd. Je continue alleen en verlaten voelen. Dat je niemand maar dan ook niemand hebt. Rust van alles. Jij noemt het geen andere uitweg zien, ik noem het rust. Dat dus inderdaad.
En Ja hoor dat weet ik helaas heel goed zoals al eerder aangegeven. Helaas uit eigen ervaring.
Suicidaliteit is psychiatrisch. Ziek. Een eigen keus is dus niet aan de orde. Denk je nu echt dat men alleen rust zoekt? Of dat iemand zo diep zit. Zo depressief is. Zo alleen en zich zo verlaten voelt dat hij geen andere uitweg meer ziet. Excuus voor de felle reactie hiervoor. Zoals jebegrijpt is dit een gevoelig punt. Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.
To sorry voor offtopic.
Rust ja, rust van het gevoel van continue falen, rust van jezelf alleen en mislukt voelen, rust van de continue druk van de wereld op je schouders, rust van de hyperventilaties, de continue huilbuien en slapeloze nachten en insomniak. De Diepe dalen dat je geen enkele uitweg ziet zodat het stil kan zijn in je hoofd. Je continue alleen en verlaten voelen. Dat je niemand maar dan ook niemand hebt. Rust van alles. Jij noemt het geen andere uitweg zien, ik noem het rust. Dat dus inderdaad.
En Ja hoor dat weet ik helaas heel goed zoals al eerder aangegeven. Helaas uit eigen ervaring.
maandag 14 april 2014 om 23:57
quote:zusvanbroer schreef op 14 april 2014 @ 23:04:
Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.Wie ben jij eigenlijk om het over 'onwetende achterlijke opmerkingen' te hebben van broodtrommel en haar zo aan te vallen over haar mening? Als zij geen medelijden heeft met mensen die zelfmoord plegen, moet zij dat lekker zelf weten. En nu?
Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.Wie ben jij eigenlijk om het over 'onwetende achterlijke opmerkingen' te hebben van broodtrommel en haar zo aan te vallen over haar mening? Als zij geen medelijden heeft met mensen die zelfmoord plegen, moet zij dat lekker zelf weten. En nu?
dinsdag 15 april 2014 om 00:03
IIg nooit met de trein traject amsterdam groningen doen dan. Daar is meer dan 12 keer per jaar wel iemand die een "aanrijding met eenpersoon" veroorzaakt.
Heb het zelf al een aantal keer meegemaakt, 3 keer redelijk dichtbij maar gelukkig pas 1 x met mijn trein. Een keer een trein die voor ons reed, en even voor hogeveen rijden ze niet zo hard. En een keer toen we op het station stonden (ook niet fijn trouwens)
Je moet het jezelf niet zo aantrekken en als je je er niet overheen kunt zetten idd hulp zoeken.
Hoe denk je trouwens dat die machinisten dat doen. Die nemen geen vrij daarna of iig niet lang want dan zouden ze niemand meer hebben rijden. Kijk maar eens bij twitter ns, tis echt erg af en toe.
Heb het zelf al een aantal keer meegemaakt, 3 keer redelijk dichtbij maar gelukkig pas 1 x met mijn trein. Een keer een trein die voor ons reed, en even voor hogeveen rijden ze niet zo hard. En een keer toen we op het station stonden (ook niet fijn trouwens)
Je moet het jezelf niet zo aantrekken en als je je er niet overheen kunt zetten idd hulp zoeken.
Hoe denk je trouwens dat die machinisten dat doen. Die nemen geen vrij daarna of iig niet lang want dan zouden ze niemand meer hebben rijden. Kijk maar eens bij twitter ns, tis echt erg af en toe.
dinsdag 15 april 2014 om 00:06
quote:zusvanbroer schreef op 14 april 2014 @ 23:04:
Suicidaliteit is psychiatrisch. Ziek. Een eigen keus is dus niet aan de orde. Denk je nu echt dat men alleen rust zoekt? Of dat iemand zo diep zit. Zo depressief is. Zo alleen en zich zo verlaten voelt dat hij geen andere uitweg meer ziet. Excuus voor de felle reactie hiervoor. Zoals jebegrijpt is dit een gevoelig punt. Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.
To sorry voor offtopic.
Hoe denk je dat degene zich voelt die zich ineens geconfronteerd ziet met het feit dat hij/zij iemand van het leven heeft berooft? Dat vind ik meer iemand om medeleven mee te hebben eigenlijk.
Als jij de keus maakt sleep dan niet een ander mee de ellende in. Doe het eenzaam en in stilte.
Of doe een herman brood. Maar zadel niet een ander met een enorme schuld op.
Suicidaliteit is psychiatrisch. Ziek. Een eigen keus is dus niet aan de orde. Denk je nu echt dat men alleen rust zoekt? Of dat iemand zo diep zit. Zo depressief is. Zo alleen en zich zo verlaten voelt dat hij geen andere uitweg meer ziet. Excuus voor de felle reactie hiervoor. Zoals jebegrijpt is dit een gevoelig punt. Iemand die zelfmoord pleegt heeft mijn diepe diepe medeleven en daar heb ik zeker medelijden mee. Imo zou iedereen dat moeten hebben.
To sorry voor offtopic.
Hoe denk je dat degene zich voelt die zich ineens geconfronteerd ziet met het feit dat hij/zij iemand van het leven heeft berooft? Dat vind ik meer iemand om medeleven mee te hebben eigenlijk.
Als jij de keus maakt sleep dan niet een ander mee de ellende in. Doe het eenzaam en in stilte.
Of doe een herman brood. Maar zadel niet een ander met een enorme schuld op.
dinsdag 15 april 2014 om 00:41
Beste TO,
Als jij je er niet goed onder voelt, dan zou ik contact zoeken met Slachtofferhulp zoals al eerder is genoemd. Het gaat er m.i. niet over of het erg is wat jij hebt meegemaakt, of dat andere mensen ´ergere´ dingen meemaken en daar geen hulp voor nodig hebben, maar om de impact die het op jou heeft.
Als jij je er niet goed onder voelt, dan zou ik contact zoeken met Slachtofferhulp zoals al eerder is genoemd. Het gaat er m.i. niet over of het erg is wat jij hebt meegemaakt, of dat andere mensen ´ergere´ dingen meemaken en daar geen hulp voor nodig hebben, maar om de impact die het op jou heeft.
dinsdag 15 april 2014 om 02:00
quote:nina1966 schreef op 15 april 2014 @ 00:06:
[...]
Hoe denk je dat degene zich voelt die zich ineens geconfronteerd ziet met het feit dat hij/zij iemand van het leven heeft berooft? Dat vind ik meer iemand om medeleven mee te hebben eigenlijk.
Als jij de keus maakt sleep dan niet een ander mee de ellende in. Doe het eenzaam en in stilte.
Of doe een herman brood. Maar zadel niet een ander met een enorme schuld op.
Misschien moeten we voor beide mensen begrip en medeleven tonen?!
PS: Het lijkt me ook erg voor die persoon die Herman Brood van de stoep af moest schrapen of voorbijgangers die het zagen gebeuren.
[...]
Hoe denk je dat degene zich voelt die zich ineens geconfronteerd ziet met het feit dat hij/zij iemand van het leven heeft berooft? Dat vind ik meer iemand om medeleven mee te hebben eigenlijk.
Als jij de keus maakt sleep dan niet een ander mee de ellende in. Doe het eenzaam en in stilte.
Of doe een herman brood. Maar zadel niet een ander met een enorme schuld op.
Misschien moeten we voor beide mensen begrip en medeleven tonen?!
PS: Het lijkt me ook erg voor die persoon die Herman Brood van de stoep af moest schrapen of voorbijgangers die het zagen gebeuren.
dinsdag 15 april 2014 om 02:13
Oh en to, probeer je medelijden met de machinist en anderen naast je neer te leggen. Dat klinkt misschien heel egoïstisch maar als je er zo'n last van hebt moet je nu vooral aan jezelf denken en aan hoe jij dit gaat verwerken. Dat moet de machinist ook namelijk. Hij kan nu jouw 'problemen' er ook niet bij gebruiken
dinsdag 15 april 2014 om 02:33
Amsterdam-Groningen? Onder andere Ermelo bedoel je?
En dan natuurlijk ook nog Driebergen. Waar ze van die leuke gestichten vlak naast het spoor hebben gebouwd? Maar die tegenwoordig een open deur beleid hebben, waardoor het voor de bewoners, eh cliënten maar al te makkelijk is geworden het spoor op te wandelen?
Ik wist vroeger, toen ik nog treinde op dat stuk, altijd precies wanneer ik kon uitslapen, want dat was mijn pa opgepiept, om te kijken of iemand inderdaad dood was.
Mooie foto's altijd op de eerste digitale camera in ons bezit. Heel fijn dat ik die als tiener ook altijd mocht lenen.
Word je in ieder geval goed hard van. Geen tips dus.
Springers zijn trouwens vooral gruwelijk. Indrukwekkender vond ik andere voorvallen. Nog steeds kunnen die mijn hart breken, als ik eraan terugdenk.
*Happy thoughts* Wat is de maan toch mooi vannacht, hebben jullie hem allemaal goed bekeken?
En dan natuurlijk ook nog Driebergen. Waar ze van die leuke gestichten vlak naast het spoor hebben gebouwd? Maar die tegenwoordig een open deur beleid hebben, waardoor het voor de bewoners, eh cliënten maar al te makkelijk is geworden het spoor op te wandelen?
Ik wist vroeger, toen ik nog treinde op dat stuk, altijd precies wanneer ik kon uitslapen, want dat was mijn pa opgepiept, om te kijken of iemand inderdaad dood was.
Mooie foto's altijd op de eerste digitale camera in ons bezit. Heel fijn dat ik die als tiener ook altijd mocht lenen.
Word je in ieder geval goed hard van. Geen tips dus.
Springers zijn trouwens vooral gruwelijk. Indrukwekkender vond ik andere voorvallen. Nog steeds kunnen die mijn hart breken, als ik eraan terugdenk.
*Happy thoughts* Wat is de maan toch mooi vannacht, hebben jullie hem allemaal goed bekeken?
dinsdag 15 april 2014 om 03:28
toen ik een jaar of 16 was zat ik met mijn moeder in de trein onderweg naar Den haag,
Ik zat aan de raamkant en staarde een beetje naar buiten naar de weilanden, in een flits zag ik iemand met een wit petje het richting het spoor rennen ( wij zaten heel dichtbij de voorkant) geen moment in mijn hoofd gedacht....die gaat springen, daar ging het veel te snel voor.
Totdat de noodrem er op ging en we met een hoop kabaal ineens stil stonden, mn moeder vroeg nog wat er aan de hand was,en toen drong het dus tot mij door en zei ik ook....ik denk dat er iemand is gesprongen, ik zag iemand rennen.
Ik vond het heel onwerkelijk, ik heb verder ook niets gezien, en wij zaten net ver genoeg dat ze ons raam niet afplakte met vuilniszakken, maar ik ben meteen bij het raam weg gegaan, uit angst om iets lugubers te zien.
Ik denk dat we 2,5 uur hebben stilgestaan in een weiland.
Ik heb er dus heel lang over kunnen praten met mijn moeder en nog een paar passagiers, dat hielp al enorm.
Ik heb er nooit iets naars aan over gehouden, maar een leuk was anders.
Als je er echt mee zit dan zou ik direct hulp zoeken, hoe sneller jij het van je af kan praten des te beter kun jij het verwerken.
Sterkte meid
Ik zat aan de raamkant en staarde een beetje naar buiten naar de weilanden, in een flits zag ik iemand met een wit petje het richting het spoor rennen ( wij zaten heel dichtbij de voorkant) geen moment in mijn hoofd gedacht....die gaat springen, daar ging het veel te snel voor.
Totdat de noodrem er op ging en we met een hoop kabaal ineens stil stonden, mn moeder vroeg nog wat er aan de hand was,en toen drong het dus tot mij door en zei ik ook....ik denk dat er iemand is gesprongen, ik zag iemand rennen.
Ik vond het heel onwerkelijk, ik heb verder ook niets gezien, en wij zaten net ver genoeg dat ze ons raam niet afplakte met vuilniszakken, maar ik ben meteen bij het raam weg gegaan, uit angst om iets lugubers te zien.
Ik denk dat we 2,5 uur hebben stilgestaan in een weiland.
Ik heb er dus heel lang over kunnen praten met mijn moeder en nog een paar passagiers, dat hielp al enorm.
Ik heb er nooit iets naars aan over gehouden, maar een leuk was anders.
Als je er echt mee zit dan zou ik direct hulp zoeken, hoe sneller jij het van je af kan praten des te beter kun jij het verwerken.
Sterkte meid
dinsdag 15 april 2014 om 03:37
quote:lizzebeestje schreef op 15 april 2014 @ 02:33:
Amsterdam-Groningen? Onder andere Ermelo bedoel je?
En dan natuurlijk ook nog Driebergen. Waar ze van die leuke gestichten vlak naast het spoor hebben gebouwd? Maar die tegenwoordig een open deur beleid hebben, waardoor het voor de bewoners, eh cliënten maar al te makkelijk is geworden het spoor op te wandelen?
Ik wist vroeger, toen ik nog treinde op dat stuk, altijd precies wanneer ik kon uitslapen, want dat was mijn pa opgepiept, om te kijken of iemand inderdaad dood was.
Mooie foto's altijd op de eerste digitale camera in ons bezit. Heel fijn dat ik die als tiener ook altijd mocht lenen.
Word je in ieder geval goed hard van. Geen tips dus.
Springers zijn trouwens vooral gruwelijk. Indrukwekkender vond ik andere voorvallen. Nog steeds kunnen die mijn hart breken, als ik eraan terugdenk.
*Happy thoughts* Wat is de maan toch mooi vannacht, hebben jullie hem allemaal goed bekeken?Mijn vader werkt al 50 jaar bij de politie, wat die man allemaal ziet en meemaakt! Snap niet hoe die man dat doet, hij is ook nog eens vertrouwenspersoon, krijgt dus ook nog eens te maken met het leed van betrokkenen, petje af voor onze vaders!
Amsterdam-Groningen? Onder andere Ermelo bedoel je?
En dan natuurlijk ook nog Driebergen. Waar ze van die leuke gestichten vlak naast het spoor hebben gebouwd? Maar die tegenwoordig een open deur beleid hebben, waardoor het voor de bewoners, eh cliënten maar al te makkelijk is geworden het spoor op te wandelen?
Ik wist vroeger, toen ik nog treinde op dat stuk, altijd precies wanneer ik kon uitslapen, want dat was mijn pa opgepiept, om te kijken of iemand inderdaad dood was.
Mooie foto's altijd op de eerste digitale camera in ons bezit. Heel fijn dat ik die als tiener ook altijd mocht lenen.
Word je in ieder geval goed hard van. Geen tips dus.
Springers zijn trouwens vooral gruwelijk. Indrukwekkender vond ik andere voorvallen. Nog steeds kunnen die mijn hart breken, als ik eraan terugdenk.
*Happy thoughts* Wat is de maan toch mooi vannacht, hebben jullie hem allemaal goed bekeken?Mijn vader werkt al 50 jaar bij de politie, wat die man allemaal ziet en meemaakt! Snap niet hoe die man dat doet, hij is ook nog eens vertrouwenspersoon, krijgt dus ook nog eens te maken met het leed van betrokkenen, petje af voor onze vaders!
dinsdag 15 april 2014 om 10:32
quote:-moedersmooiste- schreef op 15 april 2014 @ 03:37:
[...]
Mijn vader werkt al 50 jaar bij de politie, wat die man allemaal ziet en meemaakt! Snap niet hoe die man dat doet, hij is ook nog eens vertrouwenspersoon, krijgt dus ook nog eens te maken met het leed van betrokkenen, petje af voor onze vaders!
Hoe verwerkt jouw vader zoiets?
Kan hij er thuis makkelijk over praten?
[...]
Mijn vader werkt al 50 jaar bij de politie, wat die man allemaal ziet en meemaakt! Snap niet hoe die man dat doet, hij is ook nog eens vertrouwenspersoon, krijgt dus ook nog eens te maken met het leed van betrokkenen, petje af voor onze vaders!
Hoe verwerkt jouw vader zoiets?
Kan hij er thuis makkelijk over praten?
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 april 2014 om 10:53
Ik heb het ook 2 keer meegemaakt. 1 keer was ook tussen Tegelen en Venlo (een jaar of 2 geleden). Ik vond het ook zo hard klinken alsof er een fiets onder zat, maar dat was toen ook niet zo. Wij mochten de trein niet uit. Vlak voor het station Venlo moest de trein nog schoongespoten worden door de brandweer, voordat we het station op mochten rijden.
De andere keer was op het station in Eindhoven. De trein vertrok net, en op het einde van het perron sprong er iemand voor (die achter een huisje stond te wachten). Het was druk op het station en veel mensen hebben dit zien gebeuren, ik zat 'gelukkig' in de trein.
De andere keer was op het station in Eindhoven. De trein vertrok net, en op het einde van het perron sprong er iemand voor (die achter een huisje stond te wachten). Het was druk op het station en veel mensen hebben dit zien gebeuren, ik zat 'gelukkig' in de trein.
dinsdag 15 april 2014 om 11:07
Die inrichtingen naast het spoor heb ik ook nooit gesnapt nee, zet die ergens anders neer.
Mijn vader werkt in ermelo, die vertelde laatst dat ze daar bij het spoor, denk de spoorbomen? Die praten tegen mensen die er te lang staan. (Als ik het zo goed vertel) Ook een heel goed initiatief, maar dan denk ik als diegene het graag wil, doen ze het toch wel.
Mijn vader werkt in ermelo, die vertelde laatst dat ze daar bij het spoor, denk de spoorbomen? Die praten tegen mensen die er te lang staan. (Als ik het zo goed vertel) Ook een heel goed initiatief, maar dan denk ik als diegene het graag wil, doen ze het toch wel.
dinsdag 15 april 2014 om 11:11
quote:oldwood schreef op 15 april 2014 @ 11:07:
Die inrichtingen naast het spoor heb ik ook nooit gesnapt nee, zet die ergens anders neer.
Mijn vader werkt in ermelo, die vertelde laatst dat ze daar bij het spoor, denk de spoorbomen? Die praten tegen mensen die er te lang staan. (Als ik het zo goed vertel) Ook een heel goed initiatief, maar dan denk ik als diegene het graag wil, doen ze het toch wel.Dat heeft dus alles met geld te maken.
Die inrichtingen naast het spoor heb ik ook nooit gesnapt nee, zet die ergens anders neer.
Mijn vader werkt in ermelo, die vertelde laatst dat ze daar bij het spoor, denk de spoorbomen? Die praten tegen mensen die er te lang staan. (Als ik het zo goed vertel) Ook een heel goed initiatief, maar dan denk ik als diegene het graag wil, doen ze het toch wel.Dat heeft dus alles met geld te maken.
dinsdag 15 april 2014 om 11:19
quote:Istar_ schreef op dinsdag 15 april 2014 11:11 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="oldwood in "Trein ongeluk"" class="messagelink">oldwood schreef op 15 april 2014 @ 11:07</a>:</b>
<b>Die inrichtingen naast het spoor heb ik ook nooit gesnapt nee, zet die ergens anders neer.</b>
Mijn vader werkt in ermelo, die vertelde laatst dat ze daar bij het spoor, denk de spoorbomen? Die praten tegen mensen die er te lang staan. (Als ik het zo goed vertel) Ook een heel goed initiatief, maar dan denk ik als diegene het graag wil, doen ze het toch wel.</div></blockquote>Dat heeft dus alles met geld te maken.
Dan maar wat duurder voor de veiligheid.
Op deze manier krijgen andere mensen die er getuige van zijn, waaronder een machinist die het vaker meemaakt vaak, een trauma of een gevoel van onveiligheid.
<b>Die inrichtingen naast het spoor heb ik ook nooit gesnapt nee, zet die ergens anders neer.</b>
Mijn vader werkt in ermelo, die vertelde laatst dat ze daar bij het spoor, denk de spoorbomen? Die praten tegen mensen die er te lang staan. (Als ik het zo goed vertel) Ook een heel goed initiatief, maar dan denk ik als diegene het graag wil, doen ze het toch wel.</div></blockquote>Dat heeft dus alles met geld te maken.
Dan maar wat duurder voor de veiligheid.
Op deze manier krijgen andere mensen die er getuige van zijn, waaronder een machinist die het vaker meemaakt vaak, een trauma of een gevoel van onveiligheid.
