verkracht

24-04-2014 08:30 81 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat mijn doel is om hier een onderwerp te plaatsen. Maar ik kan het echt nergens anders kwijt.



In december ben ik verkracht door een bekende. Ik schaam me ontzettend, voel me vies en durf het aan niemand te vertellen. Hierdoor heb ik nu de virus Herpes genitalis opgelopen. de schaamtegevoelens komen nu weer op omdat ik weer een uitbraak heb gekregen. ( met de gedachte dat dit nooit over mee zal gaan... virus blijft voor altijd in mijn lichaam)



Ik sluit me af van mannen die met me willen daten. Ik ben bang, voel me verdrietig en ik weet niet wat ik moet doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb mijn huisarts net gebeld voor een afspraak. dank jullie wel... En vanavond ga ik het een vriend vertellen... ik voel me zo misselijk als ik er aan denk.
Mijn hart huilt... En wil je een dikke virtuele knuffel geven!

Ik sluit me aan bij wat er al gezegd is, het is niet jouw schuld! Vreselijk dat er nog zulke personen zijn die zo'n vreselijk misdrijf tegen een vrouw begaan... Lieve TO... schaam je alsjeblieft niet, ongeacht je cultuur. De dader is fout geweest, niet jij!



Goed dat je een afspraak bij de huisarts hebt, die heeft ook beroepsgeheim en die kun je het in vertrouwen vertellen. En goed dat je een vriend in vertrouwen neemt, hier moet je niet alleen mee blijven rondlopen



En mannen en daten is nu even niet belangrijk. Jij bent belangrijk!
Alle reacties Link kopieren
Goede stappen Shannon. Kom je die bekende vaak tegen? Je zal zien dat het enorm oplucht als je het met je huisarts en een vriend kunt bespreken. Respect dat je actie onderneemt!
Alle reacties Link kopieren
Minoes, wat heftig! Ik hoop dat jouw verhaal voor TO een extra motivatie is.

Hoe gaat het nu met je?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben hem gelukkig niet meer tegen gekomen... Maar ik woon in een kleine stad.. de kans is er wel dat ik hem tegen kom..
Minoes... Wat vreselijk



Shannon86... Ik weet niet wat ik moet zeggen... Vind het zo vreselijk. Ga naar de huisarts, een goede stap! En als je het op kunt brengen, doe aangifte...
Alle reacties Link kopieren
quote:lionlily schreef op 24 april 2014 @ 09:12:





Mij heeft aangifte doen wel geholpen, mijn aanvaller heeft niet veel straf gekregen, in mijn ogen, maar hij heeft natuurlijk wel een strafblad en dat zal hem voor altijd blijven achtervolgen. Hij kan bijv. niet meer in een bedrijf werken dat een verklaring van goed gedrag wil hebben. Off-topic: Dit is niet helemaal waar..... Een verklaring van goed gedag bestaat niet, het is een een verklaring omtrent het gedrag. Die wordt afgegeven op verzoek van een werkgever en er wordt dus alleen gekeken naar gedrag dat te maken heeft met de verlangde baan. Een baan in het onderwijs bijvoorbeeld kan niet als je een zedendelict (en dat is dit) op je kerfstok hebt, maar als je bijvoorbeeld ooit voor winkeldiefstal gepakt bent, kun je wel in het onderwijs werken. Andersom, met een economisch delict (diefstal) krijg je geen verklaring als je bij een bank wil gaan werken, terwijl een verkrachting dan weer niet per se reden is om de verklaring te weigeren.



On-topic: TO, wat goed van je dat je de eerste stap gezet hebt. Ga praten met je HA en overweeg ook aangifte. Daarbij maakt het niet uit dat het al langer geleden is, het is nog steeds van belang, je helpt er eventuele andere slachtoffers van deze man mee en hopelijk leidt het ook tot straf (en hulp) voor de dader.
Alle reacties Link kopieren


Heel veel sterkte!

En idd neem alle hulp die je kunt krijgen.
quote:shannon86 schreef op 24 april 2014 @ 10:11:

Ik ben hem gelukkig niet meer tegen gekomen... Maar ik woon in een kleine stad.. de kans is er wel dat ik hem tegen kom..Arme meid wat erg dit verhaal, heb je al aangifte tegen hem gedaan of ga je dat nog doen? Heeft hij een relatie wat je weet?
Alle reacties Link kopieren
Meid, wat ontzettend goed van je! Het vergt ook heel veel lef om jouw verhaal te vertellen, maar dit moet je niet alleen willen dragen. Niet wegstoppen. Je hebt al een begin gemaakt. Ik vind het echt heel dapper van je!

Ik durfde het niet. Ik ontkende het. Bij mij was er nog een ander probleem dat meespeelde: hij was agent.....

Mijn huidige man is ontzettend lief en begripvol ondanks het feit dat ik vaginisme heb. Ik ben nu zelfs zwanger en had dat nooit durven dromen. Wel via IVF met lichte narcoses. En ik krijg vanwege het vaginisme een keizersnede. Tja, allemaal gevolgen van.......

Ik heb ermee leren leven, maar waar ik spijt van blijf houden is dat ik het toen aan niemand verteld heb. Ik was echt zo eenzaam, zo lang. Dat gun ik echt niemand.
Alle reacties Link kopieren
quote:sassafras schreef op 24 april 2014 @ 10:30:

[...]





Off-topic: Dit is niet helemaal waar..... Een verklaring van goed gedag bestaat niet, het is een een verklaring omtrent het gedrag. Die wordt afgegeven op verzoek van een werkgever en er wordt dus alleen gekeken naar gedrag dat te maken heeft met de verlangde baan. Een baan in het onderwijs bijvoorbeeld kan niet als je een zedendelict (en dat is dit) op je kerfstok hebt, maar als je bijvoorbeeld ooit voor winkeldiefstal gepakt bent, kun je wel in het onderwijs werken. Andersom, met een economisch delict (diefstal) krijg je geen verklaring als je bij een bank wil gaan werken, terwijl een verkrachting dan weer niet per se reden is om de verklaring te weigeren.



On-topic: TO, wat goed van je dat je de eerste stap gezet hebt. Ga praten met je HA en overweeg ook aangifte. Daarbij maakt het niet uit dat het al langer geleden is, het is nog steeds van belang, je helpt er eventuele andere slachtoffers van deze man mee en hopelijk leidt het ook tot straf (en hulp) voor de dader.



Ik weet dat het niet helemaal zo werkt, inderdaad, ik probeerde het bondig op te schrijven. En het bewijs van goed gedrag heet inderdaad tegenwoordig anders. Mijn excuses. Het gaat mij niet om de kleine lettertjes, ik vind het nogal apart dat je me echt terechtwijst. Voelt zeker in dit topic een beetje onprettig. Het gaat hier niet om, maar om het principe aangifte doen en resultaat. Ik vertelde ook dat de dader dus niet zoveel straf heeft gekregen, ter voorbereiding voor de TO, in het kader van het verwachtingspatroon. Maar goed, ik zal dit topic niet kapen met mijn eigen frustratie over je reactie.



TO, ik vind het geweldig dat je actie onderneemt. Neem het heft in eigen hand en de controle weer terug.
Alle reacties Link kopieren
Heel veel sterkte, moet vreselijk voor je zijn!
Alle reacties Link kopieren
Heel veel sterkte.
Because when you stop and look around this life is pretty amazing.
Alle reacties Link kopieren
quote:lionlily schreef op 24 april 2014 @ 10:42:

[...]





Ik weet dat het niet helemaal zo werkt, inderdaad, ik probeerde het bondig op te schrijven. En het bewijs van goed gedrag heet inderdaad tegenwoordig anders. Mijn excuses. Het gaat mij niet om de kleine lettertjes, ik vind het nogal apart dat je me echt terechtwijst. Voelt zeker in dit topic een beetje onprettig. Het gaat hier niet om, maar om het principe aangifte doen en resultaat. Ik vertelde ook dat de dader dus niet zoveel straf heeft gekregen, ter voorbereiding voor de TO, in het kader van het verwachtingspatroon. Maar goed, ik zal dit topic niet kapen met mijn eigen frustratie over je reactie.



TO, ik vind het geweldig dat je actie onderneemt. Neem het heft in eigen hand en de controle weer terug.



Ik bedoel dit niet als terechtwijzing, maar puur als aanvullende informatie. Het spijt me als je dit als vervelend ervaart, maar in mijn ogen heb ik niets verkeerd gezegd. Ik trek me nu terug uit dit topic.



TO, nogmaals, veel sterkte en doe aangifte, als je durft/wilt.
Fijn dat je stappen hebt gezet. Je bent er nog niet, maar de aanzet is gegeven. Sterkte!



Nou Sassefras, IK vind het wel verhelderend hoor. Ik begrijp nu in ieder geval hoe het zit.
Alle reacties Link kopieren
Wat goed dat je de huisarts hebt gebeld.



O wat word ik verdrietig van je verhaal.

Als je hier was dan had ik je zo'n dikke knuffel gegeven.



Dan maar virtueel:
Alle reacties Link kopieren
Wat vreselijk voor je! Ik hoop dat je echt via de dokter met iemand gaat praten.

Ik heb een relatie gehad met een vrouw die ooit was verkracht en het heeft heel veel tijd gekost om daar, samen met professionele hulp, beter mee om te kunnen gaan.

Wees alsjeblieft niet zo hard/streng voor jezelf, zoals je schrijft dat je 'beseft dat je nog niets hebt gedaan om het af te sluiten'.... het is pas een paar maanden geleden. Je kunt jezelf niets verwijten dat je in eerste instantie niet wist wat te doen. Je was vast in een soort schok.

Accepteer dat je dit niet alleen kunt, niemand kan dat. Samen met anderen kun je stapje voor stapje iets verwerken van wat je is overkomen.

Jij hebt geen enkele schuld, onder geen beding had die man het recht jouw lichaam tegen jouw zin aan te raken.

Ik wens je heel veel sterkte toe!
Alle reacties Link kopieren
Goed dat je naar de huisarts gaat en ik zou als ik jou was ook zeker je hart luchten bij je vriend en ouders. Je zegt dat je ze er niet lastig mee wil vallen, maar draai het eens om: als hen iets ergs was overkomen zou je het toch ook willen weten zodat je hen kon steunen?



Even op de herpes terugkomen omdat je zegt dat die uitbraak je er nu aan herinnert: dat je nu herpes hebt kan van hem komen, maar het kan ook volledig toeval zijn. Je kan jarenlang herpes hebben zonder ooit een uitbraak te hebben, je kan het zelfs hebben als je maagd bent bijvoorbeeld doordat je het al bij je geboorte van je moeder hebt gekregen. En dan kan de eerste uitbraak komen doordat je weerstand laag is. En het zou best kunnen dat je weerstand laag is doordat je iets heftigs is overkomen.

Dus het zou kunnen dat je het van hem hebt gekregen maar het hoeft niet. Koppel dat dus los, en zie het als louter iets medisch dat goed te behandelen is. Het klopt dat als je het hebt dat het nooit meer weggaat, maar weet je dat echt heel veel mensen het virus bij zich dragen, meestal zelfs zonder het te weten? De uitbraak is echt heel naar maar met goede behandeling hoeven die niet terug te keren en het heeft verder geen gevolgen voor je vruchtbaarheid en dergelijke.

Wel is het belangrijk dat je je vriend vertelt dat je het hebt, zodat hij zich eventueel ook kan laten behandelen.



Sterkte!
Zeg maar Spijker.
Alle reacties Link kopieren
quote:Spijk-er schreef op 24 april 2014 @ 11:31:

Goed dat je naar de huisarts gaat en ik zou als ik jou was ook zeker je hart luchten bij je vriend en ouders. Je zegt dat je ze er niet lastig mee wil vallen, maar draai het eens om: als hen iets ergs was overkomen zou je het toch ook willen weten zodat je hen kon steunen?





Ouders zijn niet altijd ondersteunend als zoiets gebeurt. Als het moeilijk ligt in de cultuur kan ik me voorstellen dat TO haar kiezen op elkaar houdt. Toen ik werd verkracht toen ik 18 was en het mijn ouders vertelde heb ik alleen hoon ontvangen en geen steun (en mijn ouders zijn hartstikke Hollands!). Zoals ik eruit zag maakte ik het er ook naar vonden ze en mijn vader heeft wekenlang niet met mij gesproken omdat hij het idee dat ik überhaupt al seks had niet kon verdragen (verkrachter was mijn eerste echte vriend die mij een paar maanden daarvoor had ontmaagd). En verder moest iedereen in een relatie wel eens wat overhebben voor de ander, belachelijk hoe ik vriend door het slijk haalde.



Het heeft 10 jaar geduurd voordat ze begrepen wat het betekent om verkracht te zijn...met dank aan Oprah Winfrey die op TV verslag deed van haar misbruik. Maar toen hoefde ik hun hulp niet meer.



TO heel veel sterkte! Goed dat je naar je huisarts gaat en iemand in vertrouwen gaat nemen. Als je je ei kwijt kan en steun krijgt dat scheelt echt een heleboel.
Alle reacties Link kopieren
mijn eerste herpes aanval was gelijk een dag nadat het was gebeurd. ik had toen niet bij stil gestaan dat het soa kon zijn omdat ik toen zo wazig was.



Voordat dat was gebeurd... was ik nog maagd en nooit eerder last van gehad.. dus ik heb dat automatisch daar naar gelinkd..



mijn eerste uitbraak was hel.. ik wist niet wat ik mee maakte.. ik kon niet lopen, zitten, plassen.. niks eigenlijk.. en ik durfde het mijn ouders niet te vertellen hoe ik er aan ben gekomen..



Ik heb toen de huisarts laten na kijken.. en ik heb tegen mijn ouders gelogen dat ik last heb van aambeien en dat ik daarom zoveel pijn heb als ik ga zitten (en als ik naar de wc ben geweest)
Alle reacties Link kopieren
@Spijk-er ik heb trouwens geen vriend.. het is een vriend met wie ik mijn verhaal ga delen... Maar ik zal in de toekomst zeker mensen op de hoogte houden als het er ooit van komt..
shannon86 wat voor cultuur kom je dat het lastig is om je ouders te vertellen? Woon je nog thuis?
Alle reacties Link kopieren
Wat afschuwelijk dat je dat is overkomen.. Goed dat je er nu over gaat praten, de eerste keer zal lastig zijn maar heel belangrijk dat je dit niet voor altijd geheim houdt, anders blijf je er mee lopen.

Veel sterkte verder
Alle reacties Link kopieren
@manoislief mijn ouders komen uit Hong Kong, dat maakt mij dus chinees... ook al voel ik me super nederlands. ik ben sinds 2 jaar terug weer thuis gaan wonen... maar zij verblijven voorlopig in Hong Kong omdat het niet goed gaat met mijn oma. Bleh



Chinezen praten niet over gevoelens.. ik heb het nooit geleerd en ik heb ook geen idee hoe ik moet beginnen.
Ahh nu snap ik het heel naar , m aar denk je dat ze het niet zullen begrijpen? Die man is ook een bekende van je ouders misschien?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven