Psyche
alle pijlers
verkracht
donderdag 24 april 2014 om 08:30
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat mijn doel is om hier een onderwerp te plaatsen. Maar ik kan het echt nergens anders kwijt.
In december ben ik verkracht door een bekende. Ik schaam me ontzettend, voel me vies en durf het aan niemand te vertellen. Hierdoor heb ik nu de virus Herpes genitalis opgelopen. de schaamtegevoelens komen nu weer op omdat ik weer een uitbraak heb gekregen. ( met de gedachte dat dit nooit over mee zal gaan... virus blijft voor altijd in mijn lichaam)
Ik sluit me af van mannen die met me willen daten. Ik ben bang, voel me verdrietig en ik weet niet wat ik moet doen.
In december ben ik verkracht door een bekende. Ik schaam me ontzettend, voel me vies en durf het aan niemand te vertellen. Hierdoor heb ik nu de virus Herpes genitalis opgelopen. de schaamtegevoelens komen nu weer op omdat ik weer een uitbraak heb gekregen. ( met de gedachte dat dit nooit over mee zal gaan... virus blijft voor altijd in mijn lichaam)
Ik sluit me af van mannen die met me willen daten. Ik ben bang, voel me verdrietig en ik weet niet wat ik moet doen.
donderdag 24 april 2014 om 12:33
donderdag 24 april 2014 om 12:33
quote:shannon86 schreef op 24 april 2014 @ 12:17:
Chinezen praten niet over gevoelens.. ik heb het nooit geleerd en ik heb ook geen idee hoe ik moet beginnen.
Ik herken dit, ookal ben ik niet Chinees. Mij helpt het om het op te schrijven, kan ook moeilijk praten.
Kom op meis. Ga in ieder geval naar je huisarts.
Chinezen praten niet over gevoelens.. ik heb het nooit geleerd en ik heb ook geen idee hoe ik moet beginnen.
Ik herken dit, ookal ben ik niet Chinees. Mij helpt het om het op te schrijven, kan ook moeilijk praten.
Kom op meis. Ga in ieder geval naar je huisarts.
donderdag 24 april 2014 om 12:34
Aangifte doen wordt gegarandeerd Trauma nummer 2.
Dan zal het rechtsgevoel helemaal weg geslagen worden.
Je komt straks bij een Politiemacht aan die met alle macht het uit je hoofd gaat proberen te praten om aangifte te doen:
''Het is In december gebeurd, Jouw woord verkrachting, tegen zijn woord ''vrijwillige seks''. Dit woord waarschijnlijk een heel psychologisch proces dat heel lang gaat duren en waarschijnlijk zonder resultaat.'' etc
Als deze jongedame dan geen aangifte doet, dan klopt de Minister zich volgend jaar weer op de borst dat het in Nederland een stuk veiliger is geworden! (minder aangiften)
[...]
Dan zal het rechtsgevoel helemaal weg geslagen worden.
Je komt straks bij een Politiemacht aan die met alle macht het uit je hoofd gaat proberen te praten om aangifte te doen:
''Het is In december gebeurd, Jouw woord verkrachting, tegen zijn woord ''vrijwillige seks''. Dit woord waarschijnlijk een heel psychologisch proces dat heel lang gaat duren en waarschijnlijk zonder resultaat.'' etc
Als deze jongedame dan geen aangifte doet, dan klopt de Minister zich volgend jaar weer op de borst dat het in Nederland een stuk veiliger is geworden! (minder aangiften)
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 24-04-2014 13:06
Reden: Link verwijderd
Reden: Link verwijderd
% gewijzigd
donderdag 24 april 2014 om 12:52
@olivia ik ben blij om te horen dat je het 100% heb kunnen verwerken. dit doet me wel goed.. om te weten dat ik sterk moet blijven
ik heb laatste tijd zo veel gehuild dat ik het gevoel heb dat mijn tranen op zijn geraakt.. Ik vond het zo eng om mijn verhaal hier te plaatsen.. en ik heb er zeker geen spijt van gehad.. wat zijn jullie allemaal lief!.. ik hoop dat de huisarts me kan helpen en dat vriend van mij vanavond mij kan steunen hier in..
ik heb laatste tijd zo veel gehuild dat ik het gevoel heb dat mijn tranen op zijn geraakt.. Ik vond het zo eng om mijn verhaal hier te plaatsen.. en ik heb er zeker geen spijt van gehad.. wat zijn jullie allemaal lief!.. ik hoop dat de huisarts me kan helpen en dat vriend van mij vanavond mij kan steunen hier in..
donderdag 24 april 2014 om 13:04
[...]
TO, verkrachting is verschrikkelijk. Het is een beschadiging van je eigenwaarde, je vertrouwen, je persoonlijk gevoel van veiligheid, zelfvertrouwen. Alles wordt afgebroken, maar het is weer op te bouwen
Ik ben meerdere malen verkracht, vaker door dezelfde man en nog een paar keer door een paar andere mannen.
Het maakte me tot minder dan is was. Geen mens meer met rechten.
Therapie heeft me geholpen om alles te verwerken en mezelf vooral weer het recht te geven vrouw en mens te mogen zijn.
Ik heb geen aangifte gedaan en sta daar nog steeds achter, het zou toch niet geloofd worden.
Ik hoop dat je je uit kan spreken bij de huisarts en hij je naar een goede psycholoog kan verwijzen.
Sterkte!
TO, verkrachting is verschrikkelijk. Het is een beschadiging van je eigenwaarde, je vertrouwen, je persoonlijk gevoel van veiligheid, zelfvertrouwen. Alles wordt afgebroken, maar het is weer op te bouwen
Ik ben meerdere malen verkracht, vaker door dezelfde man en nog een paar keer door een paar andere mannen.
Het maakte me tot minder dan is was. Geen mens meer met rechten.
Therapie heeft me geholpen om alles te verwerken en mezelf vooral weer het recht te geven vrouw en mens te mogen zijn.
Ik heb geen aangifte gedaan en sta daar nog steeds achter, het zou toch niet geloofd worden.
Ik hoop dat je je uit kan spreken bij de huisarts en hij je naar een goede psycholoog kan verwijzen.
Sterkte!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 24-04-2014 13:07
Reden: Quote verwijderd
Reden: Quote verwijderd
% gewijzigd
donderdag 24 april 2014 om 13:07
quote:Spijk-er schreef op 24 april 2014 @ 11:31:
Goed dat je naar de huisarts gaat en ik zou als ik jou was ook zeker je hart luchten bij je vriend en ouders. Je zegt dat je ze er niet lastig mee wil vallen, maar draai het eens om: als hen iets ergs was overkomen zou je het toch ook willen weten zodat je hen kon steunen?
Even op de herpes terugkomen omdat je zegt dat die uitbraak je er nu aan herinnert: dat je nu herpes hebt kan van hem komen, maar het kan ook volledig toeval zijn. Je kan jarenlang herpes hebben zonder ooit een uitbraak te hebben, je kan het zelfs hebben als je maagd bent bijvoorbeeld doordat je het al bij je geboorte van je moeder hebt gekregen. En dan kan de eerste uitbraak komen doordat je weerstand laag is. En het zou best kunnen dat je weerstand laag is doordat je iets heftigs is overkomen.
Dus het zou kunnen dat je het van hem hebt gekregen maar het hoeft niet. Koppel dat dus los, en zie het als louter iets medisch dat goed te behandelen is. Het klopt dat als je het hebt dat het nooit meer weggaat, maar weet je dat echt heel veel mensen het virus bij zich dragen, meestal zelfs zonder het te weten? De uitbraak is echt heel naar maar met goede behandeling hoeven die niet terug te keren en het heeft verder geen gevolgen voor je vruchtbaarheid en dergelijke.
Wel is het belangrijk dat je je vriend vertelt dat je het hebt, zodat hij zich eventueel ook kan laten behandelen.
Sterkte!Goh Spijker, dat wist ik niet, dat je dat meegebakken kon krijgen, zo'n herpes. Ik had het ook ineens na een nogal ruwe seksuele handeling. Niet direct tegen mijn wil, maar gewoon niet vochtig genoeg. Zeker wetende dat mijn man geen vreemdganger is heb ik me altijd afgevraagd hoe ik daar nu in godsnaam aangekomen was.
Goed dat je naar de huisarts gaat en ik zou als ik jou was ook zeker je hart luchten bij je vriend en ouders. Je zegt dat je ze er niet lastig mee wil vallen, maar draai het eens om: als hen iets ergs was overkomen zou je het toch ook willen weten zodat je hen kon steunen?
Even op de herpes terugkomen omdat je zegt dat die uitbraak je er nu aan herinnert: dat je nu herpes hebt kan van hem komen, maar het kan ook volledig toeval zijn. Je kan jarenlang herpes hebben zonder ooit een uitbraak te hebben, je kan het zelfs hebben als je maagd bent bijvoorbeeld doordat je het al bij je geboorte van je moeder hebt gekregen. En dan kan de eerste uitbraak komen doordat je weerstand laag is. En het zou best kunnen dat je weerstand laag is doordat je iets heftigs is overkomen.
Dus het zou kunnen dat je het van hem hebt gekregen maar het hoeft niet. Koppel dat dus los, en zie het als louter iets medisch dat goed te behandelen is. Het klopt dat als je het hebt dat het nooit meer weggaat, maar weet je dat echt heel veel mensen het virus bij zich dragen, meestal zelfs zonder het te weten? De uitbraak is echt heel naar maar met goede behandeling hoeven die niet terug te keren en het heeft verder geen gevolgen voor je vruchtbaarheid en dergelijke.
Wel is het belangrijk dat je je vriend vertelt dat je het hebt, zodat hij zich eventueel ook kan laten behandelen.
Sterkte!Goh Spijker, dat wist ik niet, dat je dat meegebakken kon krijgen, zo'n herpes. Ik had het ook ineens na een nogal ruwe seksuele handeling. Niet direct tegen mijn wil, maar gewoon niet vochtig genoeg. Zeker wetende dat mijn man geen vreemdganger is heb ik me altijd afgevraagd hoe ik daar nu in godsnaam aangekomen was.
odi et amo
donderdag 24 april 2014 om 13:17
Lieve Shannon,
Wat verschrikkelijk voor je!
Ik zou je aan willen raden om naar een psycholoog te gaan die werkt met EMDR. Dit is traumaverwerking waarbij je na moet denken over de gebeurtenis en tegelijkertijd moet je de hand volgen van de psycholoog die snel van links naar rechts gaat. Op deze manier verwerk je het trauma zonder dat je er al te veel over hoeft te praten.
Zoek het maar eens op. Misschien is het wat voor je.
Heel erg veel sterkte toegewenst!
Wat verschrikkelijk voor je!
Ik zou je aan willen raden om naar een psycholoog te gaan die werkt met EMDR. Dit is traumaverwerking waarbij je na moet denken over de gebeurtenis en tegelijkertijd moet je de hand volgen van de psycholoog die snel van links naar rechts gaat. Op deze manier verwerk je het trauma zonder dat je er al te veel over hoeft te praten.
Zoek het maar eens op. Misschien is het wat voor je.
Heel erg veel sterkte toegewenst!
donderdag 24 april 2014 om 13:20
Hoi Shannon86, allereerst, wat afschuwelijk wat jou overkomen is. Probeer het idee wat jij mee hebt gekregen uit jouw cultuur los te laten. Het is nooit de schuld van de vrouw. Niemand heeft het recht jou te verkrachten en pijn te doen. Niemand. Bedenk dat cultuurideeen niet altijd even redelijk zijn. Verder is het heel belangrijk dat je inderdaad naar de huisarts gaat. En dat je iemand of meerdere mensen in vertrouwen neemt. Misschien wil iemand je wel bijstaan bij het zoeken naar professionele hulp. Wat aangifte doen betreft.... Ik ben een voorstander van aangifte doen. Zeker in dit soort zaken. Toch moet ik je bekennen dat ik destijds ook geen aangifte heb gedaan, na zware mishandelingen en verkrachtingen (ook door een 'bekende'). Ik was toen jong, woonde net op mezelf en voelde me precies hetzelfde als jij. Daarbij had ik grote problemen met mijn ouders, ik kon niet echt ergens aankloppen. Dit is bijna 23 jaar geleden en ik heb er zware schade aan overgehouden toen. Ik zal je de details besparen. Ben in elk geval jaren later via de kliniek waar ik toen terecht gekomen ben, bij de zedenpolitie terecht gekomen. Maar het was natuurlijk al veel te laat, er was gewoon geen zaak meer. Ik weet nu (en ik ben nu een hele assertieve, zelfverzekerde vrouw, was ik toen helaas niet) dat je na verkrachting direct naar het ziekenhuis/politie moet gaan. Alleen al om bewijs te verzamelen, na onderzoek. Jij hebt dat probleem helaas ook nu, je bent te laat...... Daarbij vind ik ook dat de straffen in NL geen moer voorstellen. Als er al iets gebeurt..... Voor jou, een warme hug en ga alsjeblieft met mensen praten. Doe dit niet alleen, want dat is te heftig voor je als mens, als vrouw. Ik wens je heel veel sterkte, kracht en geluk toe. Want je kunt het echt verwerken uiteindelijk, een plekje geven.
donderdag 24 april 2014 om 14:05
Lieverd, ik weet helaas uit ervaring ook wat het is om dit mee te maken.
Alle dames voor mij hebben verder alles al gezegd maar ik wil je een tip geven voor als je bij de huisarts zit straks. Het daadwerkelijk vertellen is heel moeilijk, is het een idee om het op een briefje te schrijven en dat aan hem te geven? Dan hoef jij alleen maar dingen te beamen. (ik kreeg het woord 'verkracht' niet uit mijn mond)
Misschien een stomme tip hoor, maar voor mij werkte het.
Alle dames voor mij hebben verder alles al gezegd maar ik wil je een tip geven voor als je bij de huisarts zit straks. Het daadwerkelijk vertellen is heel moeilijk, is het een idee om het op een briefje te schrijven en dat aan hem te geven? Dan hoef jij alleen maar dingen te beamen. (ik kreeg het woord 'verkracht' niet uit mijn mond)
Misschien een stomme tip hoor, maar voor mij werkte het.
donderdag 24 april 2014 om 15:40
Ach lieve TO
Er is maar 1 iemand die zich moet schamen, en dat ben jij niet!
Wat verschrikkelijk wat jou is overkomen, en dat je er nog herpes aan over hebt gehouden maakt het nog moeilijker om dit te verwerken.
Net als iedereen hoop ik dat je hulp gaat zoeken. Dit is een last die je niet alleen moet dragen. Ik kan mij voorstellen dat je het moeilijk vindt om aan je ouders te vertellen. Als je dat echt niet durft dan hoop ik dat er in ieder geval iemand anders is die dichtbij jou staan aan wie je je verhaal kwijt durft.
Echt waar lieve TO, jij hoeft je hier echt niet voor te schamen. Neem alsjeblieft iemand in vertrouwen. Net als hier zul je zien dat mensen er voor je zullen zijn, dat ze je aan zullen horen en je zullen troosten.
Er is maar 1 iemand die zich moet schamen, en dat ben jij niet!
Wat verschrikkelijk wat jou is overkomen, en dat je er nog herpes aan over hebt gehouden maakt het nog moeilijker om dit te verwerken.
Net als iedereen hoop ik dat je hulp gaat zoeken. Dit is een last die je niet alleen moet dragen. Ik kan mij voorstellen dat je het moeilijk vindt om aan je ouders te vertellen. Als je dat echt niet durft dan hoop ik dat er in ieder geval iemand anders is die dichtbij jou staan aan wie je je verhaal kwijt durft.
Echt waar lieve TO, jij hoeft je hier echt niet voor te schamen. Neem alsjeblieft iemand in vertrouwen. Net als hier zul je zien dat mensen er voor je zullen zijn, dat ze je aan zullen horen en je zullen troosten.
donderdag 24 april 2014 om 22:57
Lieve Shannon, wat vreselijk afschuwelijk wat jou is overkomen. Ontzettend dapper dat je de huisarts hebt gebeld voor een afspraak! Hoe is het gesprek met je vriend verlopen vanavond?
En wat ben ik blij dat je dit topic hebt geopend, ik hoop dat je hier veel steun zult ervaren. Schrijf hier lekker van je af, je kan hier alles kwijt. Er is ook meestal wel iemand wakker zodat je snel antwoord krijgt. Je hebt er al veel te lang helemaal in je eentje mee geworsteld!
En wat ben ik blij dat je dit topic hebt geopend, ik hoop dat je hier veel steun zult ervaren. Schrijf hier lekker van je af, je kan hier alles kwijt. Er is ook meestal wel iemand wakker zodat je snel antwoord krijgt. Je hebt er al veel te lang helemaal in je eentje mee geworsteld!
vrijdag 25 april 2014 om 10:10
@Raio, Ik weet niet of het gesprek met mn vriend goed heeft gedaan... Hij vind het heel naar voor me wat er is gebeurd.. maar hij weet niet zo goed wat hij er op moest.. of er op kon zeggen..
ik neem het hem niet kwalijk.. ik snap wel dat hij niet weet hoe hij moet reageren.. ik heb mijn verhaal kunnen doen maar steun was er niet... hij zegt ook dat ik professionele hulp moet gaan zoeken..
ik neem het hem niet kwalijk.. ik snap wel dat hij niet weet hoe hij moet reageren.. ik heb mijn verhaal kunnen doen maar steun was er niet... hij zegt ook dat ik professionele hulp moet gaan zoeken..
vrijdag 25 april 2014 om 11:17
het is voor anderen idd ook moeilijk, zeker voor een man. heel knap dát je het hebt verteld. en dat hij heeft geluisterd en er voor je was is toch een mooie steun?
had je al een afspraak bij de dokter kunnen maken?
overigens, je ouders vertellen is geen must. zeker niet als je er geen steun van verwacht gezien de cultuur. zij veranderen niet meer wat ze leven nu eenmaal zo en jij kunt hen ook niet veranderen hoe graag je ook zou willen.
wel kun je jezelf veranderen door te leren over je gevoelens te praten. en daarvoor heb je toch echt hulp nodig.
ik zag ook ergens iemand die zei dat schrijven helpt. dat kan ik heel erg beamen. schrijf het aan jezelf, schrijf het aan de dader, schrijf aan die vriend, of aan een onbekende... allemaal andere invalshoeken die jou kunnen helpen.
had je al een afspraak bij de dokter kunnen maken?
overigens, je ouders vertellen is geen must. zeker niet als je er geen steun van verwacht gezien de cultuur. zij veranderen niet meer wat ze leven nu eenmaal zo en jij kunt hen ook niet veranderen hoe graag je ook zou willen.
wel kun je jezelf veranderen door te leren over je gevoelens te praten. en daarvoor heb je toch echt hulp nodig.
ik zag ook ergens iemand die zei dat schrijven helpt. dat kan ik heel erg beamen. schrijf het aan jezelf, schrijf het aan de dader, schrijf aan die vriend, of aan een onbekende... allemaal andere invalshoeken die jou kunnen helpen.
vrijdag 25 april 2014 om 11:50
Ik vind het heel erg dapper dat je het aan je vriend hebt durven vertellen. Jammer dat je weinig steun hebt ervaren, maar ik denk inderdaad dat het voor veel mensen (en wrs vooral mannen) lastig is om erop te reageren.. Misschien moet hij het ook nog even laten bezinken.
Weet je al wanneer je de afspraak met de huisarts hebt? Je mag enorm trots op jezelf zijn dat je stappen aan het zetten bent om hiermee om te leren gaan. Ik denk dat het voor jou het fijnst is als je straks bij een goede psycholoog of maatschappelijk werker terecht komt om je verhaal te kunnen delen.
Weet je al wanneer je de afspraak met de huisarts hebt? Je mag enorm trots op jezelf zijn dat je stappen aan het zetten bent om hiermee om te leren gaan. Ik denk dat het voor jou het fijnst is als je straks bij een goede psycholoog of maatschappelijk werker terecht komt om je verhaal te kunnen delen.
vrijdag 25 april 2014 om 12:08
Lieve TO,
Slachtofferhulp kan je ook bijstaan.
'Slachtofferhulp Nederland
Als u liever niet met de politie praat, of als u de beslissing om wel of niet aangifte te doen wilt voorleggen aan een onbekende, kunt u contact opnemen met een van onze medewerkers. Naast informatie over de aangifte, kunnen zij u emotioneel en praktisch ondersteunen.'
http://https://www.slachtofferhulp.nl/D ... /Aangifte/
Slachtofferhulp kan je ook bijstaan.
'Slachtofferhulp Nederland
Als u liever niet met de politie praat, of als u de beslissing om wel of niet aangifte te doen wilt voorleggen aan een onbekende, kunt u contact opnemen met een van onze medewerkers. Naast informatie over de aangifte, kunnen zij u emotioneel en praktisch ondersteunen.'
http://https://www.slachtofferhulp.nl/D ... /Aangifte/
vrijdag 25 april 2014 om 17:07
@lotje ik kon gelijk langs de huisarts. zij heeft inderdaad gezegd dat het beter is om langs de psycholoog te gaan omdat er wat te verwerken valt.. en dat ik weer een afspraak maak bij haar nadat ik mijn eerste sessie heb gehad.. om te kijken hoe het met mij gaat.
Ik heb de tip gevolgd en alles op een briefje geschreven.. want als ik begon met mijn verhaal barstte ik weer in tranen..
Ik ben het niet van plan om het tegen mijn familie te vertellen.. Ik heb gemerkt bij die vriend van mij dat het heel moeilijk en veel is om dat te verwerken.. en helemaal voor mijn ouders als zij met een andere gedachte leven.
ik voel me eigenlijk nog steeds wel vies en misselijk als ik er aan denk.. maar wel opgelucht dat mijn verhaal er uit is. het veranderd niet wat er is gebeurd.
mijn huisarts zegt dat het al heel dapper is om stap 1 te nemen.. om het te confronteren en het willen dat het goed met mezelf gaat.. dat met dank aan jullie.
Aan mijn vrienden vertellen vond ik het toch te eng omdat ze zo dichtbij me staan.
Ik heb de tip gevolgd en alles op een briefje geschreven.. want als ik begon met mijn verhaal barstte ik weer in tranen..
Ik ben het niet van plan om het tegen mijn familie te vertellen.. Ik heb gemerkt bij die vriend van mij dat het heel moeilijk en veel is om dat te verwerken.. en helemaal voor mijn ouders als zij met een andere gedachte leven.
ik voel me eigenlijk nog steeds wel vies en misselijk als ik er aan denk.. maar wel opgelucht dat mijn verhaal er uit is. het veranderd niet wat er is gebeurd.
mijn huisarts zegt dat het al heel dapper is om stap 1 te nemen.. om het te confronteren en het willen dat het goed met mezelf gaat.. dat met dank aan jullie.
Aan mijn vrienden vertellen vond ik het toch te eng omdat ze zo dichtbij me staan.
vrijdag 25 april 2014 om 17:23
Lieve TO, alle adviezen die ik zou kunnen verzinnen zijn je al gegeven. Heel goed van je dat de huisarts hebt gebeld en een vriend in vertrouwen gaat nemen!quote:Cateautje schreef op 24 april 2014 @ 08:49:
Alsjeblieft, laat dat cultuurding los en maak er een mensding van. Je hebt recht op rechtvaardigheid en innerlijke rust en een nieuw begin in je leven. De schaamte is niet aan jou, je hebt niets verkeerd gedaan. Hier ben ik het helemaal mee eens.
Heel veel sterkte. Praat erover, hoe moeilijk het ook is.
Alsjeblieft, laat dat cultuurding los en maak er een mensding van. Je hebt recht op rechtvaardigheid en innerlijke rust en een nieuw begin in je leven. De schaamte is niet aan jou, je hebt niets verkeerd gedaan. Hier ben ik het helemaal mee eens.
Heel veel sterkte. Praat erover, hoe moeilijk het ook is.
Had ik maar een motto.
