Psyche
alle pijlers
Verlegenheid zat
woensdag 29 augustus 2012 om 13:49
Al zo lang ik mij kan herinneren heb ik moeite om contact te leggen met 'nieuwe mensen'. Ik ben niet zenuwachtig oid maar ik weet gewoon niks te zeggen. Het lijkt wel alsof m'n hoofd opeens helemaal leeg loopt zodra het er op aan komt. Als iemand dan vraagt waarom ik stil ben dan heb ik al snel de neiging om een smoesje te verzinnen dat ik bijvoorbeeld moe ben of me niet zo lekker voel. Het duurt ook erg lang voordat ik mij op m'n gemak voel bij mensen (afgelopen schooljaar was dit pas vanaf de 3e periode).
De verlegenheid is minder bij 1 op 1 contact en in kleinere groepen (3/4) mensen. Maar zodra de groep groter wordt raak ik al snel buiten mijn comfortzone.
Als ik bij vrienden ben is het juist de omgekeerde wereld. Ik kan m'n mond niet houden en zodra er iets in mij opkomt dan zeg ik het ook.
Ik ben nu 20 jaar en het begint me steeds meer te irriteren. Hebben jullie misschien tips om deze verlegenheid te verminderen of herkennen meer mensen zich hier in?
Bedankt alvast
De verlegenheid is minder bij 1 op 1 contact en in kleinere groepen (3/4) mensen. Maar zodra de groep groter wordt raak ik al snel buiten mijn comfortzone.
Als ik bij vrienden ben is het juist de omgekeerde wereld. Ik kan m'n mond niet houden en zodra er iets in mij opkomt dan zeg ik het ook.
Ik ben nu 20 jaar en het begint me steeds meer te irriteren. Hebben jullie misschien tips om deze verlegenheid te verminderen of herkennen meer mensen zich hier in?
Bedankt alvast
woensdag 29 augustus 2012 om 14:03
Observeer eens wat andere mensen tegen elkaar zeggen als ze elkaar niet kennen.
Meestal begint contact met een simpele vraag en dan komt de rest vanzelf. Dus stel je bent in een grote groep, en iemand zit naast je, stel gewoon een vraag. Die kan heel simpel zijn: en wat studeer jij, hoe ken jij die en die dan, waar kom jij vandaan, woon je hier al lang... Vaak als het ijs daarmee gebroken is, komt het gesprek zelf op gang.
Meestal begint contact met een simpele vraag en dan komt de rest vanzelf. Dus stel je bent in een grote groep, en iemand zit naast je, stel gewoon een vraag. Die kan heel simpel zijn: en wat studeer jij, hoe ken jij die en die dan, waar kom jij vandaan, woon je hier al lang... Vaak als het ijs daarmee gebroken is, komt het gesprek zelf op gang.
woensdag 29 augustus 2012 om 14:15
Ik probeer vaak een gesprek op gang te zetten door simpele vragen te stellen, maar al gauw bloedt het gesprek dood. Als de ander dan ook niks meer zegt krijg ik gauw het gevoel dat ik niet interessant ben.
Het echte probleem is denk ik dat ik niet goed ben in small talk / 'onzin' praten. Zodra ik merk dat ik met iemand onzin kan praten dan voel ik me al een stuk sneller op mijn gemak bij die persoon. Daarnaast vind ik het ook moeilijk om de humor van een persoon te vinden.
Daarom ben ik erg afwachtend en observerend omdat ik bang ben op mijn bek te gaan door verkeerde dingen te zeggen.
Het echte probleem is denk ik dat ik niet goed ben in small talk / 'onzin' praten. Zodra ik merk dat ik met iemand onzin kan praten dan voel ik me al een stuk sneller op mijn gemak bij die persoon. Daarnaast vind ik het ook moeilijk om de humor van een persoon te vinden.
Daarom ben ik erg afwachtend en observerend omdat ik bang ben op mijn bek te gaan door verkeerde dingen te zeggen.
woensdag 29 augustus 2012 om 14:17
Herkenning heb ik zeker.
En tips ook wel; maar dat wordt een wat lang verhaal voor hier op het forum.
Wat ik je in elk geval kan aanraden, is het boek "Verlegen, Nou en!", van Bernardo Carducci.
Dit is een goed leesbaar boek, waar ik zelf veel in herkende en waar veel adviezen instaan waar je wat aan kunt hebben.
Verder ben ik zelf lid van de Vereniging van Verlegen Mensen.
Dat klinkt als een bijzonder ongezellige club, vol mensen die niets zeggen Maar dat valt mee.
Ze geven o.a. cursussen sociale vaardigheden. Daar leer je hoe je beter kunt omgaan met je verlegenheid en hoe je het kunt verminderen. En je komt mensen tegen die last hebben van hetzelfde.
Er is ook een internetforum van:
forum.verlegenmensen.nl
Helaas is zoiets niet op te lossen aan de hand van een paar tips.
Je moet er langdurig mee bezig zijn: veel oefenen, over drempels heenstappen en anders leren denken.
En tips ook wel; maar dat wordt een wat lang verhaal voor hier op het forum.
Wat ik je in elk geval kan aanraden, is het boek "Verlegen, Nou en!", van Bernardo Carducci.
Dit is een goed leesbaar boek, waar ik zelf veel in herkende en waar veel adviezen instaan waar je wat aan kunt hebben.
Verder ben ik zelf lid van de Vereniging van Verlegen Mensen.
Dat klinkt als een bijzonder ongezellige club, vol mensen die niets zeggen Maar dat valt mee.
Ze geven o.a. cursussen sociale vaardigheden. Daar leer je hoe je beter kunt omgaan met je verlegenheid en hoe je het kunt verminderen. En je komt mensen tegen die last hebben van hetzelfde.
Er is ook een internetforum van:
forum.verlegenmensen.nl
Helaas is zoiets niet op te lossen aan de hand van een paar tips.
Je moet er langdurig mee bezig zijn: veel oefenen, over drempels heenstappen en anders leren denken.
woensdag 29 augustus 2012 om 14:22
woensdag 29 augustus 2012 om 14:22
Wat jij schrijft, klinkt als mijn verhaal. Ik heb ook grote moeite met contacten leggen. In een groep zal je mij niet horen praten en small talk ben ik ook slecht in. En inderdaad, na een paar simpele vragen over werk/studie bloedt bij mij het gesprek ook dood. Terwijl als ik naar andere mensen kijk die elkaar voor het eerst ontmoeten, zij wel makkelijk een gesprek voeren. Ik probeer op te vangen waar zij het over hebben en ook om zelf een volgende keer dit toe te passen, maar makkelijk vind ik het niet.
Sorry als mijn post voor jou niks toevoegt, maar ik vond het fijn om even te lezen dat er meer mensen zoals ik zijn
Sorry als mijn post voor jou niks toevoegt, maar ik vond het fijn om even te lezen dat er meer mensen zoals ik zijn
woensdag 29 augustus 2012 om 14:31
Tehgeek & Bonijn> Ik kan wel kort een paar dingen noemen waar jullie misschien wat aan hebben.
Dit werkt niet meteen; je moet er veel mee oefenen.
Daar ben ik zelf ook mee bezig.
- Vragen stellen; vooral open vragen. Dus vragen waarop andere mensen een antwoord kunnen geven wat meer si dan 1 woordje.
- Goed en bewust luisteren naar wat iemand zegt. Dat heeft 2 voordelen. Je hebt dan dingen waarop je kunt reageren. En je bent minder gefocust op je eiegn gespannenheid en ik-weet-niet-wat-ik-moet-zeggen-gedachten.
Dit werkt niet meteen; je moet er veel mee oefenen.
Daar ben ik zelf ook mee bezig.
- Vragen stellen; vooral open vragen. Dus vragen waarop andere mensen een antwoord kunnen geven wat meer si dan 1 woordje.
- Goed en bewust luisteren naar wat iemand zegt. Dat heeft 2 voordelen. Je hebt dan dingen waarop je kunt reageren. En je bent minder gefocust op je eiegn gespannenheid en ik-weet-niet-wat-ik-moet-zeggen-gedachten.
woensdag 29 augustus 2012 om 14:35
Wat grappig ik heb precies het zelfde als jou TO.
Bij mijn vriendinnen weet ik altijd wat ik moet zeggen maar zoals op mijn werk tegen collega's enzo niet zo goed, maar dat gaat nu ook wel steeds beter.
Ik ben het ook zat om steeds maar weer stil te zijn als ik nieuwe mensen ontmoet en wou toevallig een paar dagen geleden hier een topic over openen maar dit heb ik niet gedaan.
Maar ik heb juist ook weer iets anders, ik WIL wel wat zeggen en praten, maar ik weet vaak niet WAT en waarover ik moet praten.. weet geen onderwerp enzo.
Soms kom ik mensen tegen en dan weet ik het wel, dan voel ik dat die gene spontaan is en dan voel ik mij ook meteen wat losser.
Ik verbaas mij ook altijd dat mensen in een relatie na 4/5 jaar elkaar nog steeds zo veel te vertellen hebben elke dag..
Bij mijn vriendinnen weet ik altijd wat ik moet zeggen maar zoals op mijn werk tegen collega's enzo niet zo goed, maar dat gaat nu ook wel steeds beter.
Ik ben het ook zat om steeds maar weer stil te zijn als ik nieuwe mensen ontmoet en wou toevallig een paar dagen geleden hier een topic over openen maar dit heb ik niet gedaan.
Maar ik heb juist ook weer iets anders, ik WIL wel wat zeggen en praten, maar ik weet vaak niet WAT en waarover ik moet praten.. weet geen onderwerp enzo.
Soms kom ik mensen tegen en dan weet ik het wel, dan voel ik dat die gene spontaan is en dan voel ik mij ook meteen wat losser.
Ik verbaas mij ook altijd dat mensen in een relatie na 4/5 jaar elkaar nog steeds zo veel te vertellen hebben elke dag..
woensdag 29 augustus 2012 om 14:49
@Marrie3; Ik probeer dit vaak te doen, open vragen stellen, maar er komt niks op in mijn hoofd. Ondanks dat ik weet dat er genoeg te vragen valt, vooral bij onbekende mensen. En dit is juist het frustrerende, ik ken de 'theorie', maar om het in de praktijk te brengen lukt mij niet.
@Bonijn & Desy; om te weten dat ik niet de enige ben voelt ergens wel goed. In mijn omgeving lijkt het vaak namelijk zo te zijn dat ik de enige ben die daar last van heeft. Het is bij mij zo dat hoe beter ik iemand ken en hoe meer ik mij op mijn gemak voel bij iemand, hoe meer ik weet te vertellen. Dit komt denk ik doordat ik dan weet waar een soort van grenzen liggen. Als ik niet weet waar iemand wel en niet van houdt dan ben ik bang om zomaar iets te zeggen vanwege het risico dat dit verkeerd valt.
En zoals Desy zegt, ik wil heel graag een gesprek voeren en iets zeggen, maar er komt gewoon niks in mij op..
@Bonijn & Desy; om te weten dat ik niet de enige ben voelt ergens wel goed. In mijn omgeving lijkt het vaak namelijk zo te zijn dat ik de enige ben die daar last van heeft. Het is bij mij zo dat hoe beter ik iemand ken en hoe meer ik mij op mijn gemak voel bij iemand, hoe meer ik weet te vertellen. Dit komt denk ik doordat ik dan weet waar een soort van grenzen liggen. Als ik niet weet waar iemand wel en niet van houdt dan ben ik bang om zomaar iets te zeggen vanwege het risico dat dit verkeerd valt.
En zoals Desy zegt, ik wil heel graag een gesprek voeren en iets zeggen, maar er komt gewoon niks in mij op..
woensdag 29 augustus 2012 om 14:54
Ik probeer ook zeker open vragen te stellen (als ik al een vraag kan bedenken die niet te bedacht en geforceerd klinkt), maar ik merk dat mijn houding ook van invloed is. Als ik me totaal niet op mijn gemak voel, lijkt de ander dat te merken en is het gelijk stil.
Maar als ik met mijn vrienden ben, hou ik amper op met praten en moet de rest bijna moeite doen om ook wat te kunnen zeggen. Gek dat je zo anders kan zijn dan!
Maar als ik met mijn vrienden ben, hou ik amper op met praten en moet de rest bijna moeite doen om ook wat te kunnen zeggen. Gek dat je zo anders kan zijn dan!
woensdag 29 augustus 2012 om 14:55
Ik ben helemaal niet verlegen, maar mijn moeder wel en zij moet juist veel netwerken voor haar beroep. Zij heeft me wel eens verteld hoe ze er mee omgaat;
Een hele lijst vragen bedenken die je aan iedereen en op elk moment kan vragen. Simpele vragen, vragen over beroep, studie, relaties, kinderen watdan ook. Mijn moeder heeft echt een lijst met vragen ingestudeerd, open vragen voornamelijk. Verder helpt iemand anders complementeren ook om het ijs te breken. Goh, wat een mooie schoenen, waar heb je die vandaan? Ook kun je de omgeving in je opnemen en daar iets over zeggen. Zo, ze hebben hier echt werk gemaakt van de, hapjes, aankleding etc etc, wat vind jij ervan? Een persoonlijke anekdote erin gooien werkt ook....ben je wel eens daar geweest? Heb je wel eens via die site geboekt? Heb je wel eens de klantenservice van dit bedrijf gesproken? Wat ik toch mee maakte.... Etc.
Ook helpt het om te denken dat als het gesprek stilvalt die ander ook niets te zeggen heeft, het ligt dus niet alleen aan jou!
Misschien heb je hier niet zoveel aan maar ik heb meer het idee dat je niet weet wat te zeggen ipv mensen aan te spreken. En dan kunnen deze tips wellicht helpen!
Een hele lijst vragen bedenken die je aan iedereen en op elk moment kan vragen. Simpele vragen, vragen over beroep, studie, relaties, kinderen watdan ook. Mijn moeder heeft echt een lijst met vragen ingestudeerd, open vragen voornamelijk. Verder helpt iemand anders complementeren ook om het ijs te breken. Goh, wat een mooie schoenen, waar heb je die vandaan? Ook kun je de omgeving in je opnemen en daar iets over zeggen. Zo, ze hebben hier echt werk gemaakt van de, hapjes, aankleding etc etc, wat vind jij ervan? Een persoonlijke anekdote erin gooien werkt ook....ben je wel eens daar geweest? Heb je wel eens via die site geboekt? Heb je wel eens de klantenservice van dit bedrijf gesproken? Wat ik toch mee maakte.... Etc.
Ook helpt het om te denken dat als het gesprek stilvalt die ander ook niets te zeggen heeft, het ligt dus niet alleen aan jou!
Misschien heb je hier niet zoveel aan maar ik heb meer het idee dat je niet weet wat te zeggen ipv mensen aan te spreken. En dan kunnen deze tips wellicht helpen!
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
woensdag 29 augustus 2012 om 14:59
Dat er niets in mijn hoofd omkomt, heb ik ook regelmatig.
Ik heb intussen wel een paar standaard-vragen die het wel goed doen
En soms ook wel opmerkingen of vragen over dingen die er gebeuren of die ik zie.
Maar het blijft lastig.
Een paar goed bruikbare standaard-vragen:
- Heb je wat leuks gedaan in het weekend?
- Ga je dit weekend iets leuks doen?
Of als je iets van iemand weet, kun je daarnaar vragen:
- Hoe was je vakantie?
- Schiet het al op met je nieuwe huis?
etc...
En wat opmerkingen:
- (staand bij het raam): De zon is toch nog gaan schijnen
- Volgens mij houdt het niet meer op met regenen
- De ochtend gaat niet erg snel vandaag
- Leuk shirt heb je aan
Ik heb intussen wel een paar standaard-vragen die het wel goed doen
En soms ook wel opmerkingen of vragen over dingen die er gebeuren of die ik zie.
Maar het blijft lastig.
Een paar goed bruikbare standaard-vragen:
- Heb je wat leuks gedaan in het weekend?
- Ga je dit weekend iets leuks doen?
Of als je iets van iemand weet, kun je daarnaar vragen:
- Hoe was je vakantie?
- Schiet het al op met je nieuwe huis?
etc...
En wat opmerkingen:
- (staand bij het raam): De zon is toch nog gaan schijnen
- Volgens mij houdt het niet meer op met regenen
- De ochtend gaat niet erg snel vandaag
- Leuk shirt heb je aan
woensdag 29 augustus 2012 om 15:25
donderdag 30 augustus 2012 om 15:03
Ja, die heb ik gevolgd.
Ik heb er op zich wel wat aan, maar het is zeker geen wondermiddel waarmee je in 1 klap van alles af bent. (maar zoiets bestaat ook niet)
Je leert er wat sociale vaardigheden (spreekvaardigheden en assertieve vaardigheden) en daarnaast komen er wat dingen aan bod die te maken hebben met een manier van denken die je zou kunnen helpen.
Deze dingen kun je een aantal keer oefenen met groepsgenoten. En dat is zeker nuttig.
Maar een paar keer oefenen is niet genoeg; dit moet je zelf "in het echt" ook nog heel vaak blijven doen.
Het is nu eenmaal een langdurig proces, waarbij er wel steeds een klein beetje iets verandert.
Zo'n cursus is dus zeker een mooi hulpmiddel.
Maar niet DE oplossing waarmee je jezelf zomaar even compleet verandert.
Maar het lijkt me beter om iets te doen dn helemaal niets.
Ik heb er op zich wel wat aan, maar het is zeker geen wondermiddel waarmee je in 1 klap van alles af bent. (maar zoiets bestaat ook niet)
Je leert er wat sociale vaardigheden (spreekvaardigheden en assertieve vaardigheden) en daarnaast komen er wat dingen aan bod die te maken hebben met een manier van denken die je zou kunnen helpen.
Deze dingen kun je een aantal keer oefenen met groepsgenoten. En dat is zeker nuttig.
Maar een paar keer oefenen is niet genoeg; dit moet je zelf "in het echt" ook nog heel vaak blijven doen.
Het is nu eenmaal een langdurig proces, waarbij er wel steeds een klein beetje iets verandert.
Zo'n cursus is dus zeker een mooi hulpmiddel.
Maar niet DE oplossing waarmee je jezelf zomaar even compleet verandert.
Maar het lijkt me beter om iets te doen dn helemaal niets.
zondag 9 september 2012 om 16:45
Hoi allemaal,
Ik herken ook jullie verhaal.
Zelf ben ik ook verlegen in groepen. Heb ook niet echt veel vrienden. Wel 1 vriendin maar daar kan ik me wel uiten.
Maar op het schoolplein lijkt iedereen elkaar te kennen en dan val ik juist stil.
Of ook op verjaardagen enzo ben ik vaak stil.
Maar als je verlegen bent dan stappen andere ook niet snel op je af helaas.
Wel fijn dat jullie tips hebben gegeven
Groetjes
Ik herken ook jullie verhaal.
Zelf ben ik ook verlegen in groepen. Heb ook niet echt veel vrienden. Wel 1 vriendin maar daar kan ik me wel uiten.
Maar op het schoolplein lijkt iedereen elkaar te kennen en dan val ik juist stil.
Of ook op verjaardagen enzo ben ik vaak stil.
Maar als je verlegen bent dan stappen andere ook niet snel op je af helaas.
Wel fijn dat jullie tips hebben gegeven
Groetjes
