Psyche
alle pijlers
verslaafd
maandag 7 juli 2008 om 11:05
He meiden,
Het heeft geen zin om de hele voorgeschiedenis te beschrijven, maar sinds 2 jaar ben ik verslaafd aan de speed. Ik gebruik iedere dag, sta ermee op en ga ermee naar bed zegmaar.. Ik ben nu 24 jaar en voel me natuurlijk vreselijk als ik erover nadenk dat ik al twee jaar van mijn leven weggegooid heb door die troep, omdat alles langs me heen gaat.
Ik heb geen 'junkenleven' om het maar even zo te noemen, integendeel, ik heb een goeie baan, een leuk appartement, leuke familie en vriendinnen... Ik zorg goed voor mezelf, eet goed, slaap goed enz.. Het is allemaal perfect, behalve dus het feit dat ik iedere dag snuif om de dag door te komen..
Toen ik net gebruikte, zijn mijn ouders erachter gekomen, geschokt natuurlijk maar heel hulpzaam, en hebben de huisarts gebeld, waarna ik werd doorverwezen naar de Brijderstichting, waar ik toen 3 weken in de kliniek heb gezeten. Toen ik daaruit kwam dachten mijn ouders en vriendinnen dat alles wel weer voorbij was, en ik beaamde dat, maar het feit is dus dat ik nooit ben gestopt..
Nu 2 jaar verder is dit dus mijn leven..
Ik denk er natuurlijk vaak aan om te stoppen en hulp te zoeken, maar ben bang voor wat er dan komen gaat, het is zo een gewoonte geworden dat ik niet meer weet hoe je in godsnaam nuchter moet leven. Omdat eigenlijk mijn sociale leven er (nog) niet onder lijdt, vraag ik me soms ook af, waarom zou ik eigenlijk stoppen? Ik weet natuurlijk zelf ook wel hoe naief dat eigelijk is..
Nou, een heel verhaal, maar waarom ik hier ben is dus dat ik graag in contact zou willen komen met meiden/vrouwen die ook leven met een verslaving (of dit nou drugs is of alcohol of wat dan ook). Misschien denken jullie, Viva is hier niet het geschikte forum voor, maar op forums van drugssites kwam ik gewoon niet de juiste mensen tegen, dus vandaar.
Alvast bedankt voor het lezen..
Het heeft geen zin om de hele voorgeschiedenis te beschrijven, maar sinds 2 jaar ben ik verslaafd aan de speed. Ik gebruik iedere dag, sta ermee op en ga ermee naar bed zegmaar.. Ik ben nu 24 jaar en voel me natuurlijk vreselijk als ik erover nadenk dat ik al twee jaar van mijn leven weggegooid heb door die troep, omdat alles langs me heen gaat.
Ik heb geen 'junkenleven' om het maar even zo te noemen, integendeel, ik heb een goeie baan, een leuk appartement, leuke familie en vriendinnen... Ik zorg goed voor mezelf, eet goed, slaap goed enz.. Het is allemaal perfect, behalve dus het feit dat ik iedere dag snuif om de dag door te komen..
Toen ik net gebruikte, zijn mijn ouders erachter gekomen, geschokt natuurlijk maar heel hulpzaam, en hebben de huisarts gebeld, waarna ik werd doorverwezen naar de Brijderstichting, waar ik toen 3 weken in de kliniek heb gezeten. Toen ik daaruit kwam dachten mijn ouders en vriendinnen dat alles wel weer voorbij was, en ik beaamde dat, maar het feit is dus dat ik nooit ben gestopt..
Nu 2 jaar verder is dit dus mijn leven..
Ik denk er natuurlijk vaak aan om te stoppen en hulp te zoeken, maar ben bang voor wat er dan komen gaat, het is zo een gewoonte geworden dat ik niet meer weet hoe je in godsnaam nuchter moet leven. Omdat eigenlijk mijn sociale leven er (nog) niet onder lijdt, vraag ik me soms ook af, waarom zou ik eigenlijk stoppen? Ik weet natuurlijk zelf ook wel hoe naief dat eigelijk is..
Nou, een heel verhaal, maar waarom ik hier ben is dus dat ik graag in contact zou willen komen met meiden/vrouwen die ook leven met een verslaving (of dit nou drugs is of alcohol of wat dan ook). Misschien denken jullie, Viva is hier niet het geschikte forum voor, maar op forums van drugssites kwam ik gewoon niet de juiste mensen tegen, dus vandaar.
Alvast bedankt voor het lezen..
zaterdag 30 maart 2013 om 02:32
(Ivm herkenbaarheid en makkelijker delen hierin een ander account aangemaakt)
Meld je aan voor hulp.. Ik ben zelf nu een aantal maanden bezig met het afkicken van cannabis en alcohol na jarenlang dagelijks gebruik/misbruik. Ik heb in de afgelopen maanden meer bereikt dan de afgelopen jaren met zelf aan tobben. Het is moeilijk, maar makkelijker met hulp! Overigens, ik ben van de alcohol nu alweer een even af, en zit nu middenin het loslaten van de laatste paar joints.. Los van de voordelen van het stoppen op gezondheidsgebied, merk ik dat mijn zelfvertrouwen een enorme boost krijgt! Poster hierboven; jij kan het ook! Ik zag het mezelf nooit zonder doen, maar gaandeweg wel steeds meer! Zit nu geheel nuchter met een sigaret in mijn mond, nu nog even vanzelf moe leren worden!
Meld je aan voor hulp.. Ik ben zelf nu een aantal maanden bezig met het afkicken van cannabis en alcohol na jarenlang dagelijks gebruik/misbruik. Ik heb in de afgelopen maanden meer bereikt dan de afgelopen jaren met zelf aan tobben. Het is moeilijk, maar makkelijker met hulp! Overigens, ik ben van de alcohol nu alweer een even af, en zit nu middenin het loslaten van de laatste paar joints.. Los van de voordelen van het stoppen op gezondheidsgebied, merk ik dat mijn zelfvertrouwen een enorme boost krijgt! Poster hierboven; jij kan het ook! Ik zag het mezelf nooit zonder doen, maar gaandeweg wel steeds meer! Zit nu geheel nuchter met een sigaret in mijn mond, nu nog even vanzelf moe leren worden!
zaterdag 30 maart 2013 om 03:04
Voor lotgenoten is www.drugsforum.nl misschien een betere plaats. Daar zitten mensen die zowel drugs 'promoten' als er heel hard vanaf proberen te komen. Ik denk dat je daar misschien iets meer begrip vind.
zaterdag 30 maart 2013 om 03:35
Ik zou er heel erg mee oppassen als je van plan bent te stoppen.. Het lijkt me een beter idee om je te bevinden tussen mensen die een drugsvrije levensstijl hebben. De keren dat ik op dat forum aan het lezen was, kreeg ik ontzettende trek! Enne; een verslaafde gaat niet dood van mensen die er anders (negatief) over denken.. Juist de ervaringen van mensen zonder verslaving, kunnen van toegevoegde waarde zijn! (Niet dat het hun taak is overigens!)
zaterdag 30 maart 2013 om 03:59
Hij zegt dat je er lichamelijk snel bovenop bent, maar dat het geestelijk het langst duurt. Het is nog steeds een zwak punt. Volgens mijn vriend is het geestelijk zwaarder dan lichamelijk. Lichamelijk duurt hooguit een week... hooguit.
Geestelijk denk je in het begin dat je niet kunt functioneren zonder speed. Later denk je " ach... Een keer gebruiken kan geen kwaad". En dat is de valkuil. Dat zegt hij...
Geestelijk denk je in het begin dat je niet kunt functioneren zonder speed. Later denk je " ach... Een keer gebruiken kan geen kwaad". En dat is de valkuil. Dat zegt hij...
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
zaterdag 30 maart 2013 om 11:56
Hey meiden,
Jeetje wat vreemd om na zo een tijd alle berichten weer terug te lezen zeg.. ik kreeg vandaag via de mail een verzoek en ben dus nu na 5 jaar weer voor het eerst op dit forum..
Als eerste voor iedereen die heeft gereageerd, dank je wel. Ik zie meerdere keren de vraag voorbij komen 'waar TO blijft'.. ik zou zelf onwijs geïrriteerd zijn als ik ergens op reageer om iemand te helpen en vervolgens wordt er niet gereageerd, dus bij deze sorry! Wat kan ik zeggen, drugs maakt (mij iig) erg egoïstisch.
Maar goed, het belangrijkste, die speed.. nou ik kan gelukkig vertellen dat het goed met me gaat. Het heeft heel lang geduurd voordat de knop omging.. en het was erg zwaar.. ik heb het zelf gedaan, zonder kliniek dus. Op een gegeven moment was ik mijn manier van leven zo ongelofelijk zat, ik was echt op. Aldoor ziek zwak misselijk, nergens zin in en werd gewoon echt doodmoe van mezelf en opeens drong het gewoon door en dacht waar ben ik in godsnaam mee bezig?! Duizend keer had ik mezelf dat natuurlijk al afgevraagd maar die keer was het gewoon ook echt duidelijk.. alsof ik er toen pas echt klaar voor was ofzo... En dit is nu dus 2,5 jaar terug. Ik heb na een jaar helemaal niks weer een aantal keer op feesten gebruikt, maar het is nooit meer zo geworden als dat het was!
Nu klinkt het zowat als een sprookje maar dat is het niet helemaal hoor. Er gaat gewoon zelden een dag voorbij dat ik er niet een keer aan denk en dat is gewoon echt onwijs irritant! Ik ben er vanaf, ben gelukkig en ik wil ook echt nooit meer terug naar het leven dat ik toen had, maar toch zit het nog steeds in me hoofd. Ik denk dat ze dit bedoelen met 'een verslaving heb je voor het leven'. Ik moet gewoon altijd op me hoede zijn om niet terug te vallen, en ik hoop echt dat dat gevoel gewoon nog minder gaat worden over een tijd..
Ik weet niet of ik nog vaak op dit forum kom, aangezien ik gewoon het onderwerp en dit verleden een beetje wil vermijden.. (nee ik loop er niet voor weg maar ik wil het zo veel mogelijk achter me laten.) Voor degene die echt iets willen vragen stuur me anders een prive bericht, die zal ik gewoon lezen. Als ik iemand kan helpen dan zal ik dat uiteraard altijd willen doen..
Jeetje wat vreemd om na zo een tijd alle berichten weer terug te lezen zeg.. ik kreeg vandaag via de mail een verzoek en ben dus nu na 5 jaar weer voor het eerst op dit forum..
Als eerste voor iedereen die heeft gereageerd, dank je wel. Ik zie meerdere keren de vraag voorbij komen 'waar TO blijft'.. ik zou zelf onwijs geïrriteerd zijn als ik ergens op reageer om iemand te helpen en vervolgens wordt er niet gereageerd, dus bij deze sorry! Wat kan ik zeggen, drugs maakt (mij iig) erg egoïstisch.
Maar goed, het belangrijkste, die speed.. nou ik kan gelukkig vertellen dat het goed met me gaat. Het heeft heel lang geduurd voordat de knop omging.. en het was erg zwaar.. ik heb het zelf gedaan, zonder kliniek dus. Op een gegeven moment was ik mijn manier van leven zo ongelofelijk zat, ik was echt op. Aldoor ziek zwak misselijk, nergens zin in en werd gewoon echt doodmoe van mezelf en opeens drong het gewoon door en dacht waar ben ik in godsnaam mee bezig?! Duizend keer had ik mezelf dat natuurlijk al afgevraagd maar die keer was het gewoon ook echt duidelijk.. alsof ik er toen pas echt klaar voor was ofzo... En dit is nu dus 2,5 jaar terug. Ik heb na een jaar helemaal niks weer een aantal keer op feesten gebruikt, maar het is nooit meer zo geworden als dat het was!
Nu klinkt het zowat als een sprookje maar dat is het niet helemaal hoor. Er gaat gewoon zelden een dag voorbij dat ik er niet een keer aan denk en dat is gewoon echt onwijs irritant! Ik ben er vanaf, ben gelukkig en ik wil ook echt nooit meer terug naar het leven dat ik toen had, maar toch zit het nog steeds in me hoofd. Ik denk dat ze dit bedoelen met 'een verslaving heb je voor het leven'. Ik moet gewoon altijd op me hoede zijn om niet terug te vallen, en ik hoop echt dat dat gevoel gewoon nog minder gaat worden over een tijd..
Ik weet niet of ik nog vaak op dit forum kom, aangezien ik gewoon het onderwerp en dit verleden een beetje wil vermijden.. (nee ik loop er niet voor weg maar ik wil het zo veel mogelijk achter me laten.) Voor degene die echt iets willen vragen stuur me anders een prive bericht, die zal ik gewoon lezen. Als ik iemand kan helpen dan zal ik dat uiteraard altijd willen doen..
