Psyche
alle pijlers
Vervelende mensen
zondag 28 oktober 2012 om 03:29
Er is iets waar ik zo af en toe aan denk. Vaak speelt het op als ik aan het verleden denk, met name mijn schooltijd. Zowel op de basisschool als op de middelbare school had ik te maken met kinderen in mijn klas die andere kinderen domineerden op de slechte manier. Dus heel brutaal zijn, een pesterige sfeer creeeren waarin je eigenlijk niet jezelf mocht zijn. Deze mensen waren echter wel heel populair, misschien ook omdat iedereen op deze leeftijd vrij hard is, dan wel bang is om zelf slachtoffer te worden van zo iemand.
Ik had als vrij kwetsbaar, zachtaardig, wat liever kind hier vaak last van. Ik voelde me vaak bedreigd en ervaarde onmacht omdat ik de gewiekstheid niet had om er echt goed mee om te gaan. Ik liep constant een stukje achter op deze kinderen. Ik was bijv. preuts, naief, wat dan ook. Ik werd vaak belachelijk gemaakt.
Mijn goede opvoeding waarin ik geleerd had om sociaal te zijn brak zich hier dus op. Hier heb ik altijd een soort woede over gehouden. Waarom hadden mijn ouders mij geleerd om goed te doen als wat er vervolgens in de wereld gebeurde vereistte dat ik juist meer agressievere vaardigheden nodig had? Waarom leren we onze kinderen om lief naar elkaar te zijn als dat vervolgens betekent dat het op het schoolplein misgaat en dat kind zich vervolgens niet weet te verdedigen?
En waar komt dat vandaan bij deze kinderen, wat zit er in hun aard, dat ze zo voortdurend dit gedrag vertonen. Een soort naar, parasiterend gedrag naar anderen toe.
Ook nu ik ouder ben merk ik dat ik soms dit soort 'vervelende mensen' tegenkom. Inmiddels kan ik me veeel beter wapenen en weet ik zelfs de situatie zo te manouvreren samen met wat andere mensen dat zij voor aap staan door hun onvolwassen gedrag.
Toch googlde ik laatst wat mensen terug van vroeger en wat ik dan merk is dat die vervelende mensen van vroeger nu gewoon een degelijke studie hebben afgerond, zelfs hele interessante dingen doen enzo.
Ik ben nu eindelijk ook aan het afstuderen, nadat ik een jaar na mijn diploma van de middelbare school tijdelijk voor 2 jaar ben ingestort omdat de ervaringen van de jaren daarvoor en wat het voor mijn zelfbeeld deed me te veel werd. Ik had het idee dat ik wat moest bewijzen maar tegelijkertijd kon ik dat niet want ik voelde me een mislukkeling. Nu uiteindelijk heb ik toch de kracht gevonden om het verleden achter me te laten en me grotendeels op mijn eigen (inmiddels leuke) leven te focussen.
Wat me echter dwars zit is dat deze vervelende mensen nooit last hebben gehad van hoe ze naar anderen deden. Ze hebben nu een leuke studie afgerond een baan, en nooit heeft er maar iets ze in de weg gezeten dat zij naar naar andere mensen zijn. Want ik weet dat ze nu ook vaak nog zo zijn (spreek vaak wat mensen nog). Het zijn gewoon egoistische, asociale mensen. Blijkbaar is het in deze samenleving zo dat vervelend, naar gedrag niet afgestraft wordt en dat vooral de 'goede' mensen de last/schade van dit soort mensen ondervinden.
Als ik terugkijk op mijn middelbare schooltijd zijn alle vervelende mensen nu in het leven al geslaagd en al mijn vrienden die soms een beetje gepest werden zijn door faalangst, depressieve kenmerken en roekeloos gedrag een andere weg opgegaan, dan wel ze komen er wel, ze hebben het alleen moeilijker gehad. Een enkeling is juist enorm goed geworden in zijn werkveld.
Blijkbaar loont dus 'slecht gedrag' bij kinderen in deze samenleving. Waarom moeten we onze kinderen dan leren om lief tegen elkaar te zijn als we weten dat ze later dit soort kinderen tegenkomen?
En waarom komen dit soort vervelende mensen zichzelf nooit tegen? Ik had altijd gehoopt dat ze uiteindelijk volwassen zouden worden en dus zouden inzien hoe ze waren naar andere mensen toe.
Slecht gedrag 'loont' dus in zekere zin.
Ik had als vrij kwetsbaar, zachtaardig, wat liever kind hier vaak last van. Ik voelde me vaak bedreigd en ervaarde onmacht omdat ik de gewiekstheid niet had om er echt goed mee om te gaan. Ik liep constant een stukje achter op deze kinderen. Ik was bijv. preuts, naief, wat dan ook. Ik werd vaak belachelijk gemaakt.
Mijn goede opvoeding waarin ik geleerd had om sociaal te zijn brak zich hier dus op. Hier heb ik altijd een soort woede over gehouden. Waarom hadden mijn ouders mij geleerd om goed te doen als wat er vervolgens in de wereld gebeurde vereistte dat ik juist meer agressievere vaardigheden nodig had? Waarom leren we onze kinderen om lief naar elkaar te zijn als dat vervolgens betekent dat het op het schoolplein misgaat en dat kind zich vervolgens niet weet te verdedigen?
En waar komt dat vandaan bij deze kinderen, wat zit er in hun aard, dat ze zo voortdurend dit gedrag vertonen. Een soort naar, parasiterend gedrag naar anderen toe.
Ook nu ik ouder ben merk ik dat ik soms dit soort 'vervelende mensen' tegenkom. Inmiddels kan ik me veeel beter wapenen en weet ik zelfs de situatie zo te manouvreren samen met wat andere mensen dat zij voor aap staan door hun onvolwassen gedrag.
Toch googlde ik laatst wat mensen terug van vroeger en wat ik dan merk is dat die vervelende mensen van vroeger nu gewoon een degelijke studie hebben afgerond, zelfs hele interessante dingen doen enzo.
Ik ben nu eindelijk ook aan het afstuderen, nadat ik een jaar na mijn diploma van de middelbare school tijdelijk voor 2 jaar ben ingestort omdat de ervaringen van de jaren daarvoor en wat het voor mijn zelfbeeld deed me te veel werd. Ik had het idee dat ik wat moest bewijzen maar tegelijkertijd kon ik dat niet want ik voelde me een mislukkeling. Nu uiteindelijk heb ik toch de kracht gevonden om het verleden achter me te laten en me grotendeels op mijn eigen (inmiddels leuke) leven te focussen.
Wat me echter dwars zit is dat deze vervelende mensen nooit last hebben gehad van hoe ze naar anderen deden. Ze hebben nu een leuke studie afgerond een baan, en nooit heeft er maar iets ze in de weg gezeten dat zij naar naar andere mensen zijn. Want ik weet dat ze nu ook vaak nog zo zijn (spreek vaak wat mensen nog). Het zijn gewoon egoistische, asociale mensen. Blijkbaar is het in deze samenleving zo dat vervelend, naar gedrag niet afgestraft wordt en dat vooral de 'goede' mensen de last/schade van dit soort mensen ondervinden.
Als ik terugkijk op mijn middelbare schooltijd zijn alle vervelende mensen nu in het leven al geslaagd en al mijn vrienden die soms een beetje gepest werden zijn door faalangst, depressieve kenmerken en roekeloos gedrag een andere weg opgegaan, dan wel ze komen er wel, ze hebben het alleen moeilijker gehad. Een enkeling is juist enorm goed geworden in zijn werkveld.
Blijkbaar loont dus 'slecht gedrag' bij kinderen in deze samenleving. Waarom moeten we onze kinderen dan leren om lief tegen elkaar te zijn als we weten dat ze later dit soort kinderen tegenkomen?
En waarom komen dit soort vervelende mensen zichzelf nooit tegen? Ik had altijd gehoopt dat ze uiteindelijk volwassen zouden worden en dus zouden inzien hoe ze waren naar andere mensen toe.
Slecht gedrag 'loont' dus in zekere zin.
zondag 28 oktober 2012 om 08:53
quote:toetyfroety schreef op 28 oktober 2012 @ 08:45:
TO ik herken het wel, ik ben ook zo opgevoed om altijd jezelf op de tweede plaats te zetten, thuis mocht er ook niet gevochten worden met de jongere kinderen want tja, die waren nog klein.
Op die manier creëerden mijn ouders een kind dat nooit zichzelf verdedigde en bangig in een hoekje kroop.
Om dan later te zeggen, dat je geen zelfvertrouwen hebt, zoals sommigen hier doen, tsja, hoe zou dat nou komen?!
Ja weerbaarheid moet je inderdaad leren.
Mijn ouders waren (gelukkig) het tegenovergestelde. Toen voelde het niet als gelukkig. Een voorbeeld: toen ik 7 jaar oud was (groep4) heeft de juf me uitgescholden omdat ik niet deed wat zij wilde. Huilend viel ik op het schoolplein in mijn moeders armen. Nadat ik met horten en stoten vertelde wat er was gebeurd, heeft mijn moeder mij terug gestuurd naar de juf. Ik moest zeggen dat ik niet uitgescholden wenste te worden. Dat ik voortaan zou doen wat de juf van mij verlangde maar dat het scheldwoord voortaan echt niet meer gebruikt mocht worden. Nou, dat was echt een opgave voor mij toen. Nadat de juf en ik het hadden uitgepraat, was ik opgelucht en trots. Ook mijn moeder was trots en zo leerde ik dat je alles mag zeggen wat je niet leuk vindt, zolang je netjes en beleefd bent.
TO ik herken het wel, ik ben ook zo opgevoed om altijd jezelf op de tweede plaats te zetten, thuis mocht er ook niet gevochten worden met de jongere kinderen want tja, die waren nog klein.
Op die manier creëerden mijn ouders een kind dat nooit zichzelf verdedigde en bangig in een hoekje kroop.
Om dan later te zeggen, dat je geen zelfvertrouwen hebt, zoals sommigen hier doen, tsja, hoe zou dat nou komen?!
Ja weerbaarheid moet je inderdaad leren.
Mijn ouders waren (gelukkig) het tegenovergestelde. Toen voelde het niet als gelukkig. Een voorbeeld: toen ik 7 jaar oud was (groep4) heeft de juf me uitgescholden omdat ik niet deed wat zij wilde. Huilend viel ik op het schoolplein in mijn moeders armen. Nadat ik met horten en stoten vertelde wat er was gebeurd, heeft mijn moeder mij terug gestuurd naar de juf. Ik moest zeggen dat ik niet uitgescholden wenste te worden. Dat ik voortaan zou doen wat de juf van mij verlangde maar dat het scheldwoord voortaan echt niet meer gebruikt mocht worden. Nou, dat was echt een opgave voor mij toen. Nadat de juf en ik het hadden uitgepraat, was ik opgelucht en trots. Ook mijn moeder was trots en zo leerde ik dat je alles mag zeggen wat je niet leuk vindt, zolang je netjes en beleefd bent.
zondag 28 oktober 2012 om 08:53
quote:beunhaas schreef op 28 oktober 2012 @ 08:49:
Ga jij je kinderen leren dat ze met de jongere kinderen mogen vechten, Toetyfroety?Als er met jongere kinderen gevochten wordt ga je ze leren dat er andere manieren zijn om conflicten op te lossen. Je gaat niet zeggen dat ze pech hebben want de ander is jonger dus moeten zij maar opschuiven met hun wensen etc.
Ga jij je kinderen leren dat ze met de jongere kinderen mogen vechten, Toetyfroety?Als er met jongere kinderen gevochten wordt ga je ze leren dat er andere manieren zijn om conflicten op te lossen. Je gaat niet zeggen dat ze pech hebben want de ander is jonger dus moeten zij maar opschuiven met hun wensen etc.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 28 oktober 2012 om 08:57
quote:Lizzl schreef op 28 oktober 2012 @ 08:49:
[...]
Oja, zoiets wilde ik inderdaad ook nog posten! Bedankt Toetyfroety!
Mijn voorlaatste post geeft een reden waarom ik zo'n zacht kind was. Ook ik kwam niet echt (echt niet!) voor mezelf op, deels door dezelfde reden als bij jou, Toetyfroety.
En inderdaad... anderen kunnen het allemaal erg makkelijk zeggen hoe iemand zich zou moeten gedragen. Maar als ze nu eens eerste eens wat verder kijken dan hun Mopsneus lang is, dan snappen ze misschien ook dat er een oorzaak is voor hoe iemand er wel (of niet) mee dealt.Heel herkenbare posts van jou en toety. De laatste alinea is zo waar. Helaas doen weinig mensen dat in deze ikke maatschappij en daar loop ik nu dus steeds tegen aan.
[...]
Oja, zoiets wilde ik inderdaad ook nog posten! Bedankt Toetyfroety!
Mijn voorlaatste post geeft een reden waarom ik zo'n zacht kind was. Ook ik kwam niet echt (echt niet!) voor mezelf op, deels door dezelfde reden als bij jou, Toetyfroety.
En inderdaad... anderen kunnen het allemaal erg makkelijk zeggen hoe iemand zich zou moeten gedragen. Maar als ze nu eens eerste eens wat verder kijken dan hun Mopsneus lang is, dan snappen ze misschien ook dat er een oorzaak is voor hoe iemand er wel (of niet) mee dealt.Heel herkenbare posts van jou en toety. De laatste alinea is zo waar. Helaas doen weinig mensen dat in deze ikke maatschappij en daar loop ik nu dus steeds tegen aan.
zondag 28 oktober 2012 om 09:01
quote:Ster_ schreef op 28 oktober 2012 @ 08:51:
Bijzonder vind ik dan wel dat wat je in je post schrijft, ik volledig herken in een andere post van je. Dat was in een andere topic, van gisteren. Je doet het misschien niet expres, maar bij een ander kan het heel naar binnenkomen. Of ze dan overgevoelig zijn of dat jij gewoon lomp gedrag vertoont? Misschien, misschien niet.
Op basis van wat ik gisteren van je las, noem ik het onnadenkendheid, maar ik snap ook dat een ander het kan interpreteren als 'ze doet het expres'.
Blijft moeilijk... Ik ben zoals Lolapaloeza het noemt: strict opgevoed. Dus schreeuwen, haantje de voorste zijn, etc. hoort daar niet bij. En al ben ik inmiddels natuurlijk niet meer het kind dat ik ooit was (zoals ik het noem 'zacht ei-kind'), ik houd nog steeds heel veel rekening met anderen, wil anderen geen ongemakkelijk gevoel geven door iets dat ik zeg of doe. En daar zal ik vast ook soms in falen, maar er helemaal geen weet van hebben... daar kan ik me heel moeilijk iets bij voorstellen.
Bijzonder vind ik dan wel dat wat je in je post schrijft, ik volledig herken in een andere post van je. Dat was in een andere topic, van gisteren. Je doet het misschien niet expres, maar bij een ander kan het heel naar binnenkomen. Of ze dan overgevoelig zijn of dat jij gewoon lomp gedrag vertoont? Misschien, misschien niet.
Op basis van wat ik gisteren van je las, noem ik het onnadenkendheid, maar ik snap ook dat een ander het kan interpreteren als 'ze doet het expres'.
Blijft moeilijk... Ik ben zoals Lolapaloeza het noemt: strict opgevoed. Dus schreeuwen, haantje de voorste zijn, etc. hoort daar niet bij. En al ben ik inmiddels natuurlijk niet meer het kind dat ik ooit was (zoals ik het noem 'zacht ei-kind'), ik houd nog steeds heel veel rekening met anderen, wil anderen geen ongemakkelijk gevoel geven door iets dat ik zeg of doe. En daar zal ik vast ook soms in falen, maar er helemaal geen weet van hebben... daar kan ik me heel moeilijk iets bij voorstellen.
zondag 28 oktober 2012 om 09:04
Ik zou de schuld voor het pesten leggen bij de ouders van deze kinderen en de meesters/juffen/directie van de school. Anti-pestprotocollen en kennis over pesten en de gevolgen ervan is er nog niet zo lang. De directeur van mijn basisschool van vroeger sloeg zelf ook kinderen. Dat kun je je nu niet voorstellen.
Als ik in mijn werk pesten signaleer pak ik de hele groep kinderen bij elkaar, onderbreek ik een activiteit om te vertellen wat ik zie en wat wij daar van vinden. Ik laat de pesters schrikken, zorg dat hun ouders er van weten. Als het niet direct over is zitten we dezelfde dag met de ouders van de pester aan tafel. En zo zijn er nog wel 10 dingen die we dan kun inzetten. Directe actie, ipv het maar laten gebeuren onder het mom van, het hoort bij de leeftijd.
Het is een feit dat pesten grote gevolgen kan hebben, ook op latere leeftijd nog. Het is jammer als het je zo vormt dat je er echt een negatief zelfbeeld aan overhoudt en minder succesvol bent dan dat je zou willen zijn.
Ik haat mijn oud klasgenoten, niet overdreven eb ik ben me ervan bewust hoever haat gaat. Maar ik haat ze en ik hoop ze nooit meer te zien.
Er was een jongen op mijn werk, heb zijn moeder gebeld, want er was sprake van echt pesten, tot huilen aan toe. Moeder kwam met tranen in haar ogen want zij was zelf altijd gepest en het idee dat haar kind dat nu anderen aandeed kon ze niet verteren. Die jongen heeft niet meer gepest.
Pesten heeft grote gevolgen en dat weet je pas als je het zelf ervaren hebt. Het kan je echt veranderen.
Als ik in mijn werk pesten signaleer pak ik de hele groep kinderen bij elkaar, onderbreek ik een activiteit om te vertellen wat ik zie en wat wij daar van vinden. Ik laat de pesters schrikken, zorg dat hun ouders er van weten. Als het niet direct over is zitten we dezelfde dag met de ouders van de pester aan tafel. En zo zijn er nog wel 10 dingen die we dan kun inzetten. Directe actie, ipv het maar laten gebeuren onder het mom van, het hoort bij de leeftijd.
Het is een feit dat pesten grote gevolgen kan hebben, ook op latere leeftijd nog. Het is jammer als het je zo vormt dat je er echt een negatief zelfbeeld aan overhoudt en minder succesvol bent dan dat je zou willen zijn.
Ik haat mijn oud klasgenoten, niet overdreven eb ik ben me ervan bewust hoever haat gaat. Maar ik haat ze en ik hoop ze nooit meer te zien.
Er was een jongen op mijn werk, heb zijn moeder gebeld, want er was sprake van echt pesten, tot huilen aan toe. Moeder kwam met tranen in haar ogen want zij was zelf altijd gepest en het idee dat haar kind dat nu anderen aandeed kon ze niet verteren. Die jongen heeft niet meer gepest.
Pesten heeft grote gevolgen en dat weet je pas als je het zelf ervaren hebt. Het kan je echt veranderen.
zondag 28 oktober 2012 om 09:10
zondag 28 oktober 2012 om 09:10
quote:ambrosia9 schreef op 28 oktober 2012 @ 09:04:
Ik haat mijn oud klasgenoten, niet overdreven eb ik ben me ervan bewust hoever haat gaat. Maar ik haat ze en ik hoop ze nooit meer te zien.
Dat vind ik heel erg om te lezen. Ik ken geen haat.. het lijkt me verschrikkelijk om met haat te leven.
Mag ik vragen waarom je hier geen professionele hulp voor zoekt?
Ik haat mijn oud klasgenoten, niet overdreven eb ik ben me ervan bewust hoever haat gaat. Maar ik haat ze en ik hoop ze nooit meer te zien.
Dat vind ik heel erg om te lezen. Ik ken geen haat.. het lijkt me verschrikkelijk om met haat te leven.
Mag ik vragen waarom je hier geen professionele hulp voor zoekt?
zondag 28 oktober 2012 om 09:13
quote:ambrosia9 schreef op 28 oktober 2012 @ 09:05:
Ik denk niet dat jouw ouders fout zaten met hun opvoeding TO, de ouders van de pesters, die zaten fout.
Je zegt net zelf dat de ouders van een pester helemaal geschrokken waren dat hun kind zoiets deed. Dat rijmt toch niet?
De schuldvraag lijkt me ook helemaal niet belangrijk.
Ik denk niet dat jouw ouders fout zaten met hun opvoeding TO, de ouders van de pesters, die zaten fout.
Je zegt net zelf dat de ouders van een pester helemaal geschrokken waren dat hun kind zoiets deed. Dat rijmt toch niet?
De schuldvraag lijkt me ook helemaal niet belangrijk.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 28 oktober 2012 om 09:14
@Lizzl: ik wilde daar nog op reageren maar mijn vriend kwam binnenlopen dus niet meer toe gekomen en daarna vergeten.
Ik ben een (jong) volwassen flapuit, dat is waar. Daarentegen heb ik het wel goed met anderen voor en was ik als kind ook een stuk softer, dat kan ik garanderen. Juist ik deed altijd de moeite om andere kinderen bij dingen te betrekken, zo ben ik ook opgevoed. De niet-populaire kinderen waarmee ik goed op kon schieten speelde ik regelmatig mee, daar kwam ik op feestjes etc. Ik snap het dan ook echt niet.
Dat meisje dat dat zei was in mijn ogen namelijk een vriendinnetje van me toen: ik ben er ook over de vloer gekomen en zij bij mij. Ik heb toen ik dat hoorde zelfs nog nagevraagd aan vrienden van toen of zij dat hadden opgemerkt maar nee.. Vond het echt heel erg dat zij dat had gezegd.
Doet me ook denken aan dat programma 'gepest' op RTL: dat de pester dan van niets meer weet. Ik kon me dat nooit voorstellen, tot dit verhaal mij ten oren kwam.
Ik denk dat er veel kinderen ook overgevoelig zijn, juist omdat ze minder weerbaar zijn. Dat kinderen zoals ik, die wat directer of wat drukker waren dat niet door hadden. En andersom dat die minder weerbare kinderen dat eerder op zichzelf betrokken dan dat dat de bedoeling is geweest.
Neemt niet weg dat dat verhaal van jou met die spin en jas echt diep triest is, zulke dingen kan ik me niet herinneren van school..
Ik ben een (jong) volwassen flapuit, dat is waar. Daarentegen heb ik het wel goed met anderen voor en was ik als kind ook een stuk softer, dat kan ik garanderen. Juist ik deed altijd de moeite om andere kinderen bij dingen te betrekken, zo ben ik ook opgevoed. De niet-populaire kinderen waarmee ik goed op kon schieten speelde ik regelmatig mee, daar kwam ik op feestjes etc. Ik snap het dan ook echt niet.
Dat meisje dat dat zei was in mijn ogen namelijk een vriendinnetje van me toen: ik ben er ook over de vloer gekomen en zij bij mij. Ik heb toen ik dat hoorde zelfs nog nagevraagd aan vrienden van toen of zij dat hadden opgemerkt maar nee.. Vond het echt heel erg dat zij dat had gezegd.
Doet me ook denken aan dat programma 'gepest' op RTL: dat de pester dan van niets meer weet. Ik kon me dat nooit voorstellen, tot dit verhaal mij ten oren kwam.
Ik denk dat er veel kinderen ook overgevoelig zijn, juist omdat ze minder weerbaar zijn. Dat kinderen zoals ik, die wat directer of wat drukker waren dat niet door hadden. En andersom dat die minder weerbare kinderen dat eerder op zichzelf betrokken dan dat dat de bedoeling is geweest.
Neemt niet weg dat dat verhaal van jou met die spin en jas echt diep triest is, zulke dingen kan ik me niet herinneren van school..
zondag 28 oktober 2012 om 09:15
quote:ambrosia9 schreef op 28 oktober 2012 @ 09:05:
Ik denk niet dat jouw ouders fout zaten met hun opvoeding TO, de ouders van de pesters, die zaten fout.
Alhoewel ik je wel snap, denk ik, vind ik dit wel heel erg zwart-wit gesteld.
Er is ook nog zoiets als karakter van een kind. De een is wat stiller en terruggetrokken, de ander wat meer extravert.
En daar zou je als opvoeder op in moeten steken.
Opvoeders die denken dat de wereld een grote speeltuin is, die mogen wat bijschaven, maar ook de ouders die de wereld zien als een groot oorlogsgebied.
Kinderen onder elkaar zijn keihard. En welk kind gepest gaat worden is haast niet te voorspellen.
Het is, denk ik, maar net, welke trend er heerst.
Is dun in, hebben de dikke kinderen pech, is merkkleding in, dan hebben de kinderen zonder merkkleding pech en ga zo maar door.
De meeste raddraaiers zijn zelf de grootste onzeker persoonlijkheden, maar hebben een andere copingsstrategie.
Het blijkt dat het goed is dat je een ander niet in het hoofd kunt kijken. Je zou zomaar eens knettergek kunnen worden...
Ik denk niet dat jouw ouders fout zaten met hun opvoeding TO, de ouders van de pesters, die zaten fout.
Alhoewel ik je wel snap, denk ik, vind ik dit wel heel erg zwart-wit gesteld.
Er is ook nog zoiets als karakter van een kind. De een is wat stiller en terruggetrokken, de ander wat meer extravert.
En daar zou je als opvoeder op in moeten steken.
Opvoeders die denken dat de wereld een grote speeltuin is, die mogen wat bijschaven, maar ook de ouders die de wereld zien als een groot oorlogsgebied.
Kinderen onder elkaar zijn keihard. En welk kind gepest gaat worden is haast niet te voorspellen.
Het is, denk ik, maar net, welke trend er heerst.
Is dun in, hebben de dikke kinderen pech, is merkkleding in, dan hebben de kinderen zonder merkkleding pech en ga zo maar door.
De meeste raddraaiers zijn zelf de grootste onzeker persoonlijkheden, maar hebben een andere copingsstrategie.
Het blijkt dat het goed is dat je een ander niet in het hoofd kunt kijken. Je zou zomaar eens knettergek kunnen worden...
zondag 28 oktober 2012 om 09:18
zondag 28 oktober 2012 om 09:18
Jemig, ik kan met mijn hoofd echt niet bij sommige verhalen. En dat ligt idd vooral aan mij.
Mijn middelbare schooltijd was serieus de leukste tijd van mijn leven. Ik heb het echt niet makkelijk gehad (en daarna ook niet) maar het was wel leuk.
Ik hoorde ook bij de populaire groep. Nooit iemand gepest, zelf mijn klasgenootjes niet. Ik had alleen wel regelmatig ruzie, maar dat was meer met mensen die ook hun mening durfde te ventileren.
Ik heb een HBO opleiding afgerond en ik heb een (vind ik) hele leuke baan.
Mensen kunnen mij best vervelend hebben gevonden vroeger. Misschien vinden ze het ook onterecht wat ik heb bereikt.
Maar ik heb er ook voor moeten knokken. Ik heb ook dit eind moeten komen met een borderline. Op mijn 20e al in een slechte relatie, waarin verkracht en geslagen werd.
Maar dit zie je allemaal niet, je ziet dus blijkbaar alleen maar dat ik toen brutaal was en nu toch heb gekregen wat ik hebben wilde?
De weg ernaar toe vergeten we maar even.
Mijn middelbare schooltijd was serieus de leukste tijd van mijn leven. Ik heb het echt niet makkelijk gehad (en daarna ook niet) maar het was wel leuk.
Ik hoorde ook bij de populaire groep. Nooit iemand gepest, zelf mijn klasgenootjes niet. Ik had alleen wel regelmatig ruzie, maar dat was meer met mensen die ook hun mening durfde te ventileren.
Ik heb een HBO opleiding afgerond en ik heb een (vind ik) hele leuke baan.
Mensen kunnen mij best vervelend hebben gevonden vroeger. Misschien vinden ze het ook onterecht wat ik heb bereikt.
Maar ik heb er ook voor moeten knokken. Ik heb ook dit eind moeten komen met een borderline. Op mijn 20e al in een slechte relatie, waarin verkracht en geslagen werd.
Maar dit zie je allemaal niet, je ziet dus blijkbaar alleen maar dat ik toen brutaal was en nu toch heb gekregen wat ik hebben wilde?
De weg ernaar toe vergeten we maar even.
zondag 28 oktober 2012 om 09:19
quote:Ster_ schreef op 28 oktober 2012 @ 09:14:
@Lizzl: ik wilde daar nog op reageren maar mijn vriend kwam binnenlopen dus niet meer toe gekomen en daarna vergeten.
Je hebt het over gisteren, toch?
quote:Neemt niet weg dat dat verhaal van jou met die spin en jas echt diep triest is, zulke dingen kan ik me niet herinneren van school.Even voor de duidelijkheid: dat was niet mijn jas en niet mijn mond met spin.
@Lizzl: ik wilde daar nog op reageren maar mijn vriend kwam binnenlopen dus niet meer toe gekomen en daarna vergeten.
Je hebt het over gisteren, toch?
quote:Neemt niet weg dat dat verhaal van jou met die spin en jas echt diep triest is, zulke dingen kan ik me niet herinneren van school.Even voor de duidelijkheid: dat was niet mijn jas en niet mijn mond met spin.
zondag 28 oktober 2012 om 09:31
Ik maakte trouwens een poosje geleden iets 'andersoms' mee:
Een goede vriendin van me biechtte me op dat zij mij in de eerste instantie 'eng' vond omdat zij vroeger door 'meisjes zoals ik' werd gepest. Zij legde dat uit als meiden die met de mode meeliepen, rookten, scharrels hadden, etc.
Toen ze mij eenmaal leerde kennen zag ze pas hoe leuk ik eigenlijk was zei ze, omgekeerde vooroordelen dus.
Een goede vriendin van me biechtte me op dat zij mij in de eerste instantie 'eng' vond omdat zij vroeger door 'meisjes zoals ik' werd gepest. Zij legde dat uit als meiden die met de mode meeliepen, rookten, scharrels hadden, etc.
Toen ze mij eenmaal leerde kennen zag ze pas hoe leuk ik eigenlijk was zei ze, omgekeerde vooroordelen dus.
zondag 28 oktober 2012 om 09:32
quote:ambrosia9 schreef op 28 oktober 2012 @ 09:05:
Ik denk niet dat jouw ouders fout zaten met hun opvoeding TO, de ouders van de pesters, die zaten fout.Ik denk dat de ouders van to net zo gefaald hebben als de ouders van de pestkoppen. Subassertief gedrag komt niet uit de lucht vallen maar is geconditioneerd. Het is een overlevingsstrategie. Subassertief gedrag kan overigens ook als een vorm van agressiviteit gezien worden.
Ik denk niet dat jouw ouders fout zaten met hun opvoeding TO, de ouders van de pesters, die zaten fout.Ik denk dat de ouders van to net zo gefaald hebben als de ouders van de pestkoppen. Subassertief gedrag komt niet uit de lucht vallen maar is geconditioneerd. Het is een overlevingsstrategie. Subassertief gedrag kan overigens ook als een vorm van agressiviteit gezien worden.
Bah
zondag 28 oktober 2012 om 09:35
quote:Ster_ schreef op 28 oktober 2012 @ 09:27:
@Lizzl: dat menstruatieklachten topic bedoel je toch? Ik heb je link snel even doorgekeken in ieder geval!
En ik snapte dat t niet jouw jas was, formuleerde het even verkeerd net!Ah, dat vind ik fijn. Ik heb je die link gegeven met de bedoeling om aan te geven dat het niet voor iedereen nut heeft om te wisselen van anticonceptie en er in sommige gevallen drastische maatregelen nodig zijn (al koos ik er zelf voor).
@Lizzl: dat menstruatieklachten topic bedoel je toch? Ik heb je link snel even doorgekeken in ieder geval!
En ik snapte dat t niet jouw jas was, formuleerde het even verkeerd net!Ah, dat vind ik fijn. Ik heb je die link gegeven met de bedoeling om aan te geven dat het niet voor iedereen nut heeft om te wisselen van anticonceptie en er in sommige gevallen drastische maatregelen nodig zijn (al koos ik er zelf voor).
zondag 28 oktober 2012 om 09:40
quote:Ster_ schreef op 28 oktober 2012 @ 09:31:
Ik maakte trouwens een poosje geleden iets 'andersoms' mee:
Een goede vriendin van me biechtte me op dat zij mij in de eerste instantie 'eng' vond omdat zij vroeger door 'meisjes zoals ik' werd gepest. Zij legde dat uit als meiden die met de mode meeliepen, rookten, scharrels hadden, etc.
Toen ze mij eenmaal leerde kennen zag ze pas hoe leuk ik eigenlijk was zei ze, omgekeerde vooroordelen dus.
Ik heb het ook andersom meegemaakt, maar dan mbt populariteit. Ik heb mezelf nooit als populair gezien. Dat werd verteld toen ik al jaren van school was en soms mensen van 'vroeger' tegenkwam (leerlingen en een docent). Snapte ik niets van en nog steeds niet echt eigenlijk. Juist omdat ik zo rustig was en niet meedeed met de rest en het opnam voor 'under dogs'.
Als dat onderwerp nu aan bod komt (wel/niet populair op school), dan zeg ik dus dat het wel zo was, maar dat ik dat zelf niet heb gemerkt Zo'n rustig, zacht kind was ik dus - had het niet eens door
Ik maakte trouwens een poosje geleden iets 'andersoms' mee:
Een goede vriendin van me biechtte me op dat zij mij in de eerste instantie 'eng' vond omdat zij vroeger door 'meisjes zoals ik' werd gepest. Zij legde dat uit als meiden die met de mode meeliepen, rookten, scharrels hadden, etc.
Toen ze mij eenmaal leerde kennen zag ze pas hoe leuk ik eigenlijk was zei ze, omgekeerde vooroordelen dus.
Ik heb het ook andersom meegemaakt, maar dan mbt populariteit. Ik heb mezelf nooit als populair gezien. Dat werd verteld toen ik al jaren van school was en soms mensen van 'vroeger' tegenkwam (leerlingen en een docent). Snapte ik niets van en nog steeds niet echt eigenlijk. Juist omdat ik zo rustig was en niet meedeed met de rest en het opnam voor 'under dogs'.
Als dat onderwerp nu aan bod komt (wel/niet populair op school), dan zeg ik dus dat het wel zo was, maar dat ik dat zelf niet heb gemerkt Zo'n rustig, zacht kind was ik dus - had het niet eens door
zondag 28 oktober 2012 om 09:42
quote:secondhandsuus schreef op 28 oktober 2012 @ 09:15:
[...]
Het is, denk ik, maar net, welke trend er heerst.
Is dun in, hebben de dikke kinderen pech, is merkkleding in, dan hebben de kinderen zonder merkkleding pech en ga zo maar door.Is het ooit anders dan op school? In die zin is het dus soms wel voorspelbaar welke kinderen er gepest worden. Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat ze er ook iets aan kunnen doen.
[...]
Het is, denk ik, maar net, welke trend er heerst.
Is dun in, hebben de dikke kinderen pech, is merkkleding in, dan hebben de kinderen zonder merkkleding pech en ga zo maar door.Is het ooit anders dan op school? In die zin is het dus soms wel voorspelbaar welke kinderen er gepest worden. Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat ze er ook iets aan kunnen doen.
zondag 28 oktober 2012 om 09:44
@Lizzl; je hebt natuurlijk gelijk en ik geef ook toe dat ik soms eerst doe en dan denk. Ik zal het nog eens op een rustiger moment opzoeken en eens helemaal doorlezen
Ook zoiets: toen ik net op deze studie zat werd ik bij de introductie soort van gekoppeld aan een meisje, zo niet mijn type: geen make-up, vrij kinderlijk in doen en laten, totaal met andere dingen bezig dan ik. Maar ik moest het ermee doen en was oprecht geintresseerd in haar. Zij daarentegen had van tevoren al besloten dat ik een dom wicht was dat alleen maar aan uiterlijk en mannen dacht. Dat ik op hetzelfde niveau studeerde deed er dan even niet toe ofzo..
Dat laatste hoorde ik dus lateren van anderen..
Ook zoiets: toen ik net op deze studie zat werd ik bij de introductie soort van gekoppeld aan een meisje, zo niet mijn type: geen make-up, vrij kinderlijk in doen en laten, totaal met andere dingen bezig dan ik. Maar ik moest het ermee doen en was oprecht geintresseerd in haar. Zij daarentegen had van tevoren al besloten dat ik een dom wicht was dat alleen maar aan uiterlijk en mannen dacht. Dat ik op hetzelfde niveau studeerde deed er dan even niet toe ofzo..
Dat laatste hoorde ik dus lateren van anderen..
zondag 28 oktober 2012 om 09:48
Mijn vervelende persoon komt haarzelf al heel lang tegen. Namelijk dat ze een kind heeft met een man (die nu haar ex is), en die niet zo'n goede vader is. Veel ruzie met haar ex, kind de dupe van. Het is een ex-collega en ze klaagde wel vaker over hem, gniffel gniffel. Daarnaast heeft ze een verrot gebit (bah), durft ze nauwelijks te lachen en is ze gewoon lelijk.
Hoe het met mijn 6 pesters gaat boeit me niet, maar zou het helemaal niet erg vinden als het slecht gaat met ze.
Hoe het met mijn 6 pesters gaat boeit me niet, maar zou het helemaal niet erg vinden als het slecht gaat met ze.
