Psyche
alle pijlers
Verwerking/boosheid/verdriet
maandag 19 september 2016 om 00:26
Beste Lezers,
Graag schrijf ik wat van mij af en wie weet zijn er wat adviezen waar ik gebruik van zou kunnen maken.
Momenteel ben ik onder behandeling van een psycholoog, maar ik word doorverwezen naar een langdurig traject.
In oktober 2015 is mijn moeder plotseling overleden. Ik lag op dit moment in het ziekenhuis na een buik operatie.
Snachts werd ik gewekt door mijn familie in het ziekenhuis om mij op te halen en te vertellen dat mama dood is.
Ik zat nog half in de narcose en het lijkt nog steeds op een vreselijke nachtmerrie.
Op dat moment zat ik ook in een relatie die al een tijd niet zo lekker liep. Hij dronk en blowde veel en de kroeg/vrienden leken de hoogste prioriteit te hebben. Juist op dat moment wilde ik zoveel liefde en steun van mijn partner toen der tijd. Het leek op een strijd van ego's wat wij streden. Zelfs in deze periode was hij er niet voor mij hoe ik het zo graag wilde. Hij heeft dan wel de kist van mijn moeder gedragen.
In December zijn wij naar Disneyland geweest met mijn zus,zwager en neefje. Om iets heel kleins kregen wij een woorden wisseling. Hij besloot mij alleen en huilend achter te laten op het treinstation in Parijs. Dit keer was het voor hem definitief. Blijkt dat hij die zelfde avond nog in zijn stam kroeg is beland.
Na wat gepraat etc er voor gekozen om rust van elkaar te nemen, maar waren nog niet helemaal uit elkaar. Oud en nieuw nog samen gevierd. De 1e zonder mijn moeder, wat dus voor emotionele momenten kon zorgen. Hij zei dat ik bij hem niet huilde en mijn verdriet niet uitte. Daar gingen ruzies dan om.. en dan uiteraard belanden in de..kroeg.
Goed, daarna ging het ook weer bergafwaards. Ik heb toen besloten een mail te sturen naar hem met alles wat ik voel, denk, vind, zou willen..
Ik kreeg een mail terug.. zeer zakelijk. Dat deed zoveel pijn. Na 4 jaar en zulke ingrijpende gebeurtenissen met elkaar meegemaakt te hebben voel je ineens als complete vreemden aan.
Mijn vermoedens kort na het overlijden van mijn moeder over vreemdgaan, blijken goed geweest te zijn. Heeft mijn moeders kist notabene gedragen!! ( oh ik ben hier zo woedend om! )
Er was iemand in zijn leven schreef hij. We waren nog niet eens officieel uit elkaar..
Toen wij nog samen waren loog hij over waar hij was als ik nachtdienst had. ( wij woonden overigens niet samen ) Ik moest vragen om te logeren etc.. man wat een vreemde relatie achteraf gezien !!
Ik ben zo enorm naar beneden gekelderd vanaf dat moment. gediagnostiseerd met een flinke depressie waar ik nu nog steeds medicatie voor slik. Ik ben altijd anti medicatie geweest, maar toen ik angst/paniek aanvallen kreeg?!
Ik was zo vreselijk bang om hem tegen te komen..waarom weet ik niet.
Tot op heden ontloop ik hem nog steeds en de plekken waar hij zou kunnen lopen of iets dergelijks.
De eerste weken na dat bericht wilde ik mijzelf niet douchen en niet aanraken. Ik rilde gewoon van mijzelf als ik mij moest aanraken om te wassen. Wat weer in een enorme jankbui eindigde.
Ik heb zolang nachtmerries over hem gehad. Zoveel woede in mij. Vooral omdat ik uiteraard te horen krijg dat hij met zijn nieuwe vriendin super gelukkig is.. zowat samenwonen.. op vakantie gaan en hij bijna niet meer in de kroeg komt.
alles waar ik om vroeg en zo graag met en van hem wilde, kan hij nu opeens wel?
hij hoefde niets op te geven van mij, alleen wat minderen en wat meer laten zien dat ik 'wel' belangrijk ben en hij mij graag bij zich heeft.
Ik ben hierdoor een sociale omgeving verloren, vrienden, mijn bijbaan..
En ja, mijn moeder. Wat het allerbelangrijkste is.. waar ik sowieso om in een rouwverwerking zit....
Ik heb eventjes gedated 2 maanden geleden. Ik had nooit gedacht dat mij dit zou lukken. Weer iets voor iemand voelen of het leuk kunnen hebben. goed, dit is ook niets geworden en dat is niet erg. Maar...
toen ik met deze man was, droomde ik niet meer over mijn ex, zat niet meer over hem in, had geen eens meer boosheid in mij.
Nu zit ik weer in een periode waar ik mijzelf echt bij 1 moet rapen en houden om het te redden en niet verder weg te zakken.
zoveel nachtmerries weer over hem, zoveel boosheid en verdriet dat ik mij zo naar beneden heb laten halen.
Het hele problem is dat ik hier echt totaal niet meer mee bezig wil zijn. Het maakt mij kapot en vreet alle energie die ik nog over heb. Als het weer door mijn hoofd spookt, word ik gewoon boos en verdrietig op mij zelf. Waarom laat je dit toe...
Ik wens hem zelfs het aller ergste toe, terwijl ik helemaal niet zo een persoon ben..
Ik gun het hem niet om mij nog te zien of tegen te komen. Nou kom je uit het zelfde plaatsje en is de kans erg groot he..
En ja, 2 weken geleden. Ik in de auto, hij op het terras. Ik zag hem in eerste instantie niet. Toen ik keek...
1 seconde elkaar recht in de ogen. Wauw wat heb ik hier last van gehad. Mijn hele system was in de war.
Druk in mijn doen en laten, druk met praten, denken. en ja, snachts volop!!! nachtmerries.
Hoe kom ik hier in vredesnaam vanaf?!
Ik heb in ieder geval even goed van mij af kunnen schrijven pfff!!
Graag schrijf ik wat van mij af en wie weet zijn er wat adviezen waar ik gebruik van zou kunnen maken.
Momenteel ben ik onder behandeling van een psycholoog, maar ik word doorverwezen naar een langdurig traject.
In oktober 2015 is mijn moeder plotseling overleden. Ik lag op dit moment in het ziekenhuis na een buik operatie.
Snachts werd ik gewekt door mijn familie in het ziekenhuis om mij op te halen en te vertellen dat mama dood is.
Ik zat nog half in de narcose en het lijkt nog steeds op een vreselijke nachtmerrie.
Op dat moment zat ik ook in een relatie die al een tijd niet zo lekker liep. Hij dronk en blowde veel en de kroeg/vrienden leken de hoogste prioriteit te hebben. Juist op dat moment wilde ik zoveel liefde en steun van mijn partner toen der tijd. Het leek op een strijd van ego's wat wij streden. Zelfs in deze periode was hij er niet voor mij hoe ik het zo graag wilde. Hij heeft dan wel de kist van mijn moeder gedragen.
In December zijn wij naar Disneyland geweest met mijn zus,zwager en neefje. Om iets heel kleins kregen wij een woorden wisseling. Hij besloot mij alleen en huilend achter te laten op het treinstation in Parijs. Dit keer was het voor hem definitief. Blijkt dat hij die zelfde avond nog in zijn stam kroeg is beland.
Na wat gepraat etc er voor gekozen om rust van elkaar te nemen, maar waren nog niet helemaal uit elkaar. Oud en nieuw nog samen gevierd. De 1e zonder mijn moeder, wat dus voor emotionele momenten kon zorgen. Hij zei dat ik bij hem niet huilde en mijn verdriet niet uitte. Daar gingen ruzies dan om.. en dan uiteraard belanden in de..kroeg.
Goed, daarna ging het ook weer bergafwaards. Ik heb toen besloten een mail te sturen naar hem met alles wat ik voel, denk, vind, zou willen..
Ik kreeg een mail terug.. zeer zakelijk. Dat deed zoveel pijn. Na 4 jaar en zulke ingrijpende gebeurtenissen met elkaar meegemaakt te hebben voel je ineens als complete vreemden aan.
Mijn vermoedens kort na het overlijden van mijn moeder over vreemdgaan, blijken goed geweest te zijn. Heeft mijn moeders kist notabene gedragen!! ( oh ik ben hier zo woedend om! )
Er was iemand in zijn leven schreef hij. We waren nog niet eens officieel uit elkaar..
Toen wij nog samen waren loog hij over waar hij was als ik nachtdienst had. ( wij woonden overigens niet samen ) Ik moest vragen om te logeren etc.. man wat een vreemde relatie achteraf gezien !!
Ik ben zo enorm naar beneden gekelderd vanaf dat moment. gediagnostiseerd met een flinke depressie waar ik nu nog steeds medicatie voor slik. Ik ben altijd anti medicatie geweest, maar toen ik angst/paniek aanvallen kreeg?!
Ik was zo vreselijk bang om hem tegen te komen..waarom weet ik niet.
Tot op heden ontloop ik hem nog steeds en de plekken waar hij zou kunnen lopen of iets dergelijks.
De eerste weken na dat bericht wilde ik mijzelf niet douchen en niet aanraken. Ik rilde gewoon van mijzelf als ik mij moest aanraken om te wassen. Wat weer in een enorme jankbui eindigde.
Ik heb zolang nachtmerries over hem gehad. Zoveel woede in mij. Vooral omdat ik uiteraard te horen krijg dat hij met zijn nieuwe vriendin super gelukkig is.. zowat samenwonen.. op vakantie gaan en hij bijna niet meer in de kroeg komt.
alles waar ik om vroeg en zo graag met en van hem wilde, kan hij nu opeens wel?
hij hoefde niets op te geven van mij, alleen wat minderen en wat meer laten zien dat ik 'wel' belangrijk ben en hij mij graag bij zich heeft.
Ik ben hierdoor een sociale omgeving verloren, vrienden, mijn bijbaan..
En ja, mijn moeder. Wat het allerbelangrijkste is.. waar ik sowieso om in een rouwverwerking zit....
Ik heb eventjes gedated 2 maanden geleden. Ik had nooit gedacht dat mij dit zou lukken. Weer iets voor iemand voelen of het leuk kunnen hebben. goed, dit is ook niets geworden en dat is niet erg. Maar...
toen ik met deze man was, droomde ik niet meer over mijn ex, zat niet meer over hem in, had geen eens meer boosheid in mij.
Nu zit ik weer in een periode waar ik mijzelf echt bij 1 moet rapen en houden om het te redden en niet verder weg te zakken.
zoveel nachtmerries weer over hem, zoveel boosheid en verdriet dat ik mij zo naar beneden heb laten halen.
Het hele problem is dat ik hier echt totaal niet meer mee bezig wil zijn. Het maakt mij kapot en vreet alle energie die ik nog over heb. Als het weer door mijn hoofd spookt, word ik gewoon boos en verdrietig op mij zelf. Waarom laat je dit toe...
Ik wens hem zelfs het aller ergste toe, terwijl ik helemaal niet zo een persoon ben..
Ik gun het hem niet om mij nog te zien of tegen te komen. Nou kom je uit het zelfde plaatsje en is de kans erg groot he..
En ja, 2 weken geleden. Ik in de auto, hij op het terras. Ik zag hem in eerste instantie niet. Toen ik keek...
1 seconde elkaar recht in de ogen. Wauw wat heb ik hier last van gehad. Mijn hele system was in de war.
Druk in mijn doen en laten, druk met praten, denken. en ja, snachts volop!!! nachtmerries.
Hoe kom ik hier in vredesnaam vanaf?!
Ik heb in ieder geval even goed van mij af kunnen schrijven pfff!!
maandag 19 september 2016 om 00:55
Je zit middenin een rouwproces. Eentje vanwege het overlijden van je moeder en eentje van het einde van je relatie. En dat is zwaar. Je ouder verliezen is zo enorm zwaar dat je er eigenlijk niets bij kunt verdragen en dan eindigt ook nog je relatie. Het is niet gek dat je je nu zo voelt.
Heb je zicht op wanneer de behandeling gaat starten? En door wie ga je behandelt worden? Misschien is het een goed idee om een psychiater te raadplegen om je goed af te stellen op medicatie.
Hoe oud ben je?
Heb je zicht op wanneer de behandeling gaat starten? En door wie ga je behandelt worden? Misschien is het een goed idee om een psychiater te raadplegen om je goed af te stellen op medicatie.
Hoe oud ben je?
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
maandag 19 september 2016 om 01:10
Dankjewel voor je reactie
Ik ben 25.
De psycholoog en huisarts hebben overlegd en vinden dat ik voor verdere behandeling doorverwezen word.
Vanuit die behandeling gaat er hoogstwaarschijnlijk onderzoek komen.
Aan de hand daarvan word gekeken naar de medicatie die ik momenteel gebruik en wat het beste bij mijn diagnose zou passen.
En ja het klopt wat je zegt. Een dubbele rouwverwerking eigenlijk.
allebij op een wat andere manier..
Het ene is nog in leven het andere is totaal geen grip op
Ik ben 25.
De psycholoog en huisarts hebben overlegd en vinden dat ik voor verdere behandeling doorverwezen word.
Vanuit die behandeling gaat er hoogstwaarschijnlijk onderzoek komen.
Aan de hand daarvan word gekeken naar de medicatie die ik momenteel gebruik en wat het beste bij mijn diagnose zou passen.
En ja het klopt wat je zegt. Een dubbele rouwverwerking eigenlijk.
allebij op een wat andere manier..
Het ene is nog in leven het andere is totaal geen grip op
maandag 19 september 2016 om 06:47
Vreemd dat je meer inzit over het verlies van een vervelende dronkaard van een vreemdgaande vriend dan het verlies van je moeder.
Sorry je bent 25. Bij rouwverwerking hoort ook verwarring.
Sorry je bent 25. Bij rouwverwerking hoort ook verwarring.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 19 september 2016 om 09:57
Heel veel sterkte, je hebt zo veel verlies geleden en dat is hard. Heb je een paar goede vrienden die je op dit moment steunen?
Een liedje voor jou:
https://www.youtube.com/watch?v=8-WMOtnrQas
Een liedje voor jou:
https://www.youtube.com/watch?v=8-WMOtnrQas
maandag 19 september 2016 om 23:36
quote:viva-amber schreef op 19 september 2016 @ 06:47:
Vreemd dat je meer inzit over het verlies van een vervelende dronkaard van een vreemdgaande vriend dan het verlies van je moeder.
Sorry je bent 25. Bij rouwverwerking hoort ook verwarring.
Ik heb niet gezegt dat ik meer inzit over het verlies van deze zuiplap dan de dood van mijn moeder. Deze opmerking heeft mijn vader een tijd geleden naar mij geplaatst en deze is erg fout gevallen. Dit mag niet aangenomen worden..
Het is inderdaad verwarring door rouwverwerking en ook nog eens een dubbele rouwverwerking.
De dood van mijn moeder is te accepteren ondanks dat het zo plotseling is gegaan.Dat wil niet zeggen dat ik hier minder mee zit.
Mijn moeder had een slecht lichaam, maar was verder niet ziek. Psychisch leed zij veel onder haar verleden.. Dus ik gun haar haar rust al kan dat vreemd klinken.
Acceptatie wat mijn ex heeft geflikt is totaal niet aanwezig. Woede en haat blijft enorm hangen en kan ik niet verwerken.
Dat is hetgene wat ik heel erg graag kwijt wil raken, maar ik heb totaal geen idee hoe, omdat het onbewust zijnde ook erg mee speelt.
Ik ben er heel erg mee bezig, misschien te geforceerd. Ik wil op mij zelf kunnen focussen en vooral op de rouwverwerking van mijn moeder. Ik hinder mijzelf hier in.
Hopelijk kom ik snel in aanmerking voor een nieuwe psycholoog of psychiater.
Vreemd dat je meer inzit over het verlies van een vervelende dronkaard van een vreemdgaande vriend dan het verlies van je moeder.
Sorry je bent 25. Bij rouwverwerking hoort ook verwarring.
Ik heb niet gezegt dat ik meer inzit over het verlies van deze zuiplap dan de dood van mijn moeder. Deze opmerking heeft mijn vader een tijd geleden naar mij geplaatst en deze is erg fout gevallen. Dit mag niet aangenomen worden..
Het is inderdaad verwarring door rouwverwerking en ook nog eens een dubbele rouwverwerking.
De dood van mijn moeder is te accepteren ondanks dat het zo plotseling is gegaan.Dat wil niet zeggen dat ik hier minder mee zit.
Mijn moeder had een slecht lichaam, maar was verder niet ziek. Psychisch leed zij veel onder haar verleden.. Dus ik gun haar haar rust al kan dat vreemd klinken.
Acceptatie wat mijn ex heeft geflikt is totaal niet aanwezig. Woede en haat blijft enorm hangen en kan ik niet verwerken.
Dat is hetgene wat ik heel erg graag kwijt wil raken, maar ik heb totaal geen idee hoe, omdat het onbewust zijnde ook erg mee speelt.
Ik ben er heel erg mee bezig, misschien te geforceerd. Ik wil op mij zelf kunnen focussen en vooral op de rouwverwerking van mijn moeder. Ik hinder mijzelf hier in.
Hopelijk kom ik snel in aanmerking voor een nieuwe psycholoog of psychiater.
maandag 19 september 2016 om 23:37
quote:shisha schreef op 19 september 2016 @ 09:57:
Heel veel sterkte, je hebt zo veel verlies geleden en dat is hard. Heb je een paar goede vrienden die je op dit moment steunen?
Een liedje voor jou:
https://www.youtube.com/watch?v=8-WMOtnrQasHeel erg bedankt voor je lieve berichtje. Prachtig nummer. dankjewel hier voor!
Heel veel sterkte, je hebt zo veel verlies geleden en dat is hard. Heb je een paar goede vrienden die je op dit moment steunen?
Een liedje voor jou:
https://www.youtube.com/watch?v=8-WMOtnrQasHeel erg bedankt voor je lieve berichtje. Prachtig nummer. dankjewel hier voor!
maandag 19 september 2016 om 23:39
quote:OmeHenk schreef op 19 september 2016 @ 08:02:
Hypnotherapie kan goed helpen.
En die boosheid op hem is afleiding van het werkelijke probleem. Dat probleem xit in jezelf.
Succes met vinden en oplossen! En nig gecondoleerd met je moeder.
Dankjewel. Ik zal eens kijken wat Hypnotherapie is. EMDR heb ik al gehad, maar is stop gezet.
En ik weet uiteindelijk wel dat het probleem in mij zelf zit. Hij zit er al lang niet meer mee en is gelukkig etc etc.
Ik blijf hangen en dat doe ik zelf. De rotzak verdient het eigenlijk niet eens om zo lang mee bezig te zijn..
Hypnotherapie kan goed helpen.
En die boosheid op hem is afleiding van het werkelijke probleem. Dat probleem xit in jezelf.
Succes met vinden en oplossen! En nig gecondoleerd met je moeder.
Dankjewel. Ik zal eens kijken wat Hypnotherapie is. EMDR heb ik al gehad, maar is stop gezet.
En ik weet uiteindelijk wel dat het probleem in mij zelf zit. Hij zit er al lang niet meer mee en is gelukkig etc etc.
Ik blijf hangen en dat doe ik zelf. De rotzak verdient het eigenlijk niet eens om zo lang mee bezig te zijn..
