Psyche
alle pijlers
Voel me zo slecht!
maandag 9 januari 2012 om 15:25
Hallo,
Ik wil graag even van me afschrijven..Voel me zo klote..Ben al jaren bang om dood te gaan, het aan mn hart te hebben..Het is een poosje weggeweest, maar in alle hevigheid weer terug, hoe komt dat? Ben moeder geworden..Moeder geworden van een prachtig kind, een kind wat me nodig heeft en dat maakt me zo bang...Bang dat ik wegval, bang dat ik doodga, bang dat mn kind wat te kort komt...ik hyperventileer heel de dag door, voel me slap,duizelig, mn spieren zitten muurvast, vreselijk moe, heb hartkloppingen en nu ook weer derealisatie gevoelens en ben bang om gek te worden, doe alles op de automatische piloot, mn hoofd zit vol...Bij elk pijntje wat ik voel denk ik dat ik doodga..Heb 3 weken geleden een hartfilmpje gehad, niks op te zien, keurige ecg met een mooie hartslag..bloed laten prikken, alles goed..Toch ga ik morgen naar de cardioloog, omdat ik zeker wil weten dat alles goed is...Wat doe ik mezelf aan..Ik jank heel de dag door, krijg nu ook b12 injecties, maar het lijkt net of mn klachten alleen maar erger worden..Ik ga naar een psycholoog, heb oxazepam, heb rescue druppels, ga naar de fysio, maar het lijkt net of het niks op schiet...Ik zie er tegenop om s avonds naar bed te gaan, omdat ik snachts hartkloppingen heb, ik zie er tegenop om smorgens wakker te worden, want dan krijg ik die klachten weer...Het leven is even niet leuk...
Liefs
Ik wil graag even van me afschrijven..Voel me zo klote..Ben al jaren bang om dood te gaan, het aan mn hart te hebben..Het is een poosje weggeweest, maar in alle hevigheid weer terug, hoe komt dat? Ben moeder geworden..Moeder geworden van een prachtig kind, een kind wat me nodig heeft en dat maakt me zo bang...Bang dat ik wegval, bang dat ik doodga, bang dat mn kind wat te kort komt...ik hyperventileer heel de dag door, voel me slap,duizelig, mn spieren zitten muurvast, vreselijk moe, heb hartkloppingen en nu ook weer derealisatie gevoelens en ben bang om gek te worden, doe alles op de automatische piloot, mn hoofd zit vol...Bij elk pijntje wat ik voel denk ik dat ik doodga..Heb 3 weken geleden een hartfilmpje gehad, niks op te zien, keurige ecg met een mooie hartslag..bloed laten prikken, alles goed..Toch ga ik morgen naar de cardioloog, omdat ik zeker wil weten dat alles goed is...Wat doe ik mezelf aan..Ik jank heel de dag door, krijg nu ook b12 injecties, maar het lijkt net of mn klachten alleen maar erger worden..Ik ga naar een psycholoog, heb oxazepam, heb rescue druppels, ga naar de fysio, maar het lijkt net of het niks op schiet...Ik zie er tegenop om s avonds naar bed te gaan, omdat ik snachts hartkloppingen heb, ik zie er tegenop om smorgens wakker te worden, want dan krijg ik die klachten weer...Het leven is even niet leuk...
Liefs
maandag 9 januari 2012 om 15:34
Super vervelend voor je!
Cognitieve therapie zou je kunnen helpen.
Ik heb ook wel eens zulke gedachten en merk dan ook gelijk dat mijn hart anders lijkt te zijn dan anders..Allemaal inbeelding natuurlijk.
Ik denk ook bij mezelf; ik kan me nu wel druk gaan maken over dat ik mogelijk dood ga, maar dan heb ik ook geen leuk leven (en als ik een kind had; mijn kind ook niet) dus ik kan nu maar beter genieten en er voor mijn kind zijn, dood gaan kan altijd nog.
Sterkte!
Cognitieve therapie zou je kunnen helpen.
Ik heb ook wel eens zulke gedachten en merk dan ook gelijk dat mijn hart anders lijkt te zijn dan anders..Allemaal inbeelding natuurlijk.
Ik denk ook bij mezelf; ik kan me nu wel druk gaan maken over dat ik mogelijk dood ga, maar dan heb ik ook geen leuk leven (en als ik een kind had; mijn kind ook niet) dus ik kan nu maar beter genieten en er voor mijn kind zijn, dood gaan kan altijd nog.
Sterkte!
maandag 9 januari 2012 om 15:47
Ik weet het, ik zoek ook alles op op internet..Loop constant mijn pols te voelen of mn hart wel rustig klopt..gek wordt ik van mezelf..nu heb ik vanmorgen een kwart pammetje op, die nu allang is uitgewerkt en ik ben nu rustig, heel raar...nee raar niet, ik schrijf van me af en dat maakt me rustig denk ik..die nep wereld waarin ik nu leef ( derealisatie) heb ik al zovaak gehad, dat ik er de eerste dagen onrustig van ben en dan is dat weer over..
maandag 9 januari 2012 om 16:15
Ten eerste wil ik even zeggen dat ik met je meeleef. Het is vreselijk om je zo te voelen.
Ik heb niet helemaal dezelfde klachten als jij hebt. Maar er zijn overeenkomsten. Ik deel even mijn verhaal, misschien herken je wat.
Na een burn out 4 jaar geleden heb ik wel heftige angstaanvallen gehad. Voelde me de hele dag door angstig en was bang gek te worden. Uiteindelijk is het overgegaan na cognitieve therapie. In de daarop volgende jaren wel eens een terugval, maar was al een hele tijd klachtenvrij. Ruim een jaar geleden ben ik ook moeder geworden, ik vond het een heftig jaar. Na een miskraam 4 maanden geleden ben ik ineens bang geworden voor ziektes. Het begon met een onschuldig bobbeltje onder oksel na lang zoeken en nu heb ik een enorme angst voor mijn borsten (knobbels). Ondanks dat ik niet echt iets heb gevonden en 3 x de huisarts heb bezocht, (2 x gevoeld, ook niets gevonden) blijft de angst. En ondanks dat de paniekaanvallen niet heftig zijn en niets vergeleken met 4 jaar geleden, blijft deze angst veel meer hangen. Ik ben me ook erg bewust van mijn borsten en heb constant de neiging om te voelen. Vervolgens ben ik als de dood om iets te voelen en durf ik juist weer niet goed te voelen (is het nog te volgen). Angst voor sterven en vooral om te sterven en dit vooraf te weten (dus ongeneeslijk ziek te zijn).
Ik heb het in elk geval besproken met mijn huisarts. Omdat het de laatste weken iets beter gaat stel ik een volgend bezoek nog even uit. Inmiddels ben ik ook weer 12 weken zwanger. Hormonen spelen misschien ook een rol?
Kun je er thuis over praten, werk je nog? Heb je voldoende afleiding? En is er gesproken over antidepressivia?
Misschien is de site van Geert Verschaeve ook wat voor je, als je zoekt op hypochondrie kom je er vanzelf. Wens je heel veel sterkte en hoop dat je je snel beter voelt. Probeer je genezing niet te zoeken in de medische wereld. Er is lichamelijk niets mis met je. En google niet op ziektes, dan wordt je gek. Google evt op hypochondrie en zoek ervaringsverhalen.
Ik wil ook kijken naar mindfulness. Ik hoop dat dat me gaat helpen.
Ik heb niet helemaal dezelfde klachten als jij hebt. Maar er zijn overeenkomsten. Ik deel even mijn verhaal, misschien herken je wat.
Na een burn out 4 jaar geleden heb ik wel heftige angstaanvallen gehad. Voelde me de hele dag door angstig en was bang gek te worden. Uiteindelijk is het overgegaan na cognitieve therapie. In de daarop volgende jaren wel eens een terugval, maar was al een hele tijd klachtenvrij. Ruim een jaar geleden ben ik ook moeder geworden, ik vond het een heftig jaar. Na een miskraam 4 maanden geleden ben ik ineens bang geworden voor ziektes. Het begon met een onschuldig bobbeltje onder oksel na lang zoeken en nu heb ik een enorme angst voor mijn borsten (knobbels). Ondanks dat ik niet echt iets heb gevonden en 3 x de huisarts heb bezocht, (2 x gevoeld, ook niets gevonden) blijft de angst. En ondanks dat de paniekaanvallen niet heftig zijn en niets vergeleken met 4 jaar geleden, blijft deze angst veel meer hangen. Ik ben me ook erg bewust van mijn borsten en heb constant de neiging om te voelen. Vervolgens ben ik als de dood om iets te voelen en durf ik juist weer niet goed te voelen (is het nog te volgen). Angst voor sterven en vooral om te sterven en dit vooraf te weten (dus ongeneeslijk ziek te zijn).
Ik heb het in elk geval besproken met mijn huisarts. Omdat het de laatste weken iets beter gaat stel ik een volgend bezoek nog even uit. Inmiddels ben ik ook weer 12 weken zwanger. Hormonen spelen misschien ook een rol?
Kun je er thuis over praten, werk je nog? Heb je voldoende afleiding? En is er gesproken over antidepressivia?
Misschien is de site van Geert Verschaeve ook wat voor je, als je zoekt op hypochondrie kom je er vanzelf. Wens je heel veel sterkte en hoop dat je je snel beter voelt. Probeer je genezing niet te zoeken in de medische wereld. Er is lichamelijk niets mis met je. En google niet op ziektes, dan wordt je gek. Google evt op hypochondrie en zoek ervaringsverhalen.
Ik wil ook kijken naar mindfulness. Ik hoop dat dat me gaat helpen.
kvdt76 wijzigde dit bericht op 09-01-2012 16:18
Reden: typfout
Reden: typfout
% gewijzigd
maandag 9 januari 2012 om 16:46
Een tip: vraag je psycholoog of huisarts of je ergens hartcoherentie kunt doen, kan vaak bij de ggz ook. Je leert daar op een andere manier ademen en het beinvloedt je hartslag, wordt allemaal wat rustiger. Het heeft mij enorm geholpen! En mindfulness, het is een beetje mijn stokpaardje hier, maar dat leert je om in het hier en nu te staan in plaats van te piekeren over wat er eventueel in de toekomst kan gebeuren.
Sterkte.
Sterkte.
maandag 9 januari 2012 om 16:48
Hoi Mas,
Wat vervelend voor je! Je hele verhaal is herkenbaar voor mij. Ik lees dat je al veel dingen probeert. Ook ik heb van alles geprobeerd. Van fysio tot osteopaat etc. Ik zat elke week bij de huisarts, op een gegeven moment wilde zij antidepresiva voorschrijven maar dat durfde ik niet (voor de bijwerkingen).
Uiteindelijk, en ik weet dat ik me op glad ijs begeef door dit hier neer te knallen , heeft een homeopaat mij geholpen.
Ik kreeg hypericum complex (sintjanskruid met nog wat kruiden). Mijn eerste reactie was; maar ik ben toch niet depressief!!? In eerste instantie durfde ik ook dit niet te slikken (voor de bijwerkingen..).
Na een verjaardag (nu een jaar geleden) met voortdurende angstgevoelens, trillen, slappe benen, derealisatie, duizelig, vastzittende nek spieren, ben ik toch begonnen.
In eerste instantie merkte ik geen verschil en opeens na een maand of 3 ging er een wereld voor mij open. Ik was rustiger, geen (erge) angst meer, deed gewoon mijn ding.
Dat is nu een jaar geleden (daarvoor heb ik er bijna 2 jaar mee gelopen) en heb letterlijk mijn leven weer terug!
Ik heb ook cognitieve gedragstherapie gevolgd en ook dit heeft enigszins geholpen. Het heeft mij geleerd waar de angst van daan komt en is het concreet voor mij geworden.
Ik wens je veel succes en echt, het gaat over! (ik had zo graag gewild dat iemand dat tegen mij zei, want ik zat voor mijn gevoel in een uitzichtloze situatie).
Sal
Wat vervelend voor je! Je hele verhaal is herkenbaar voor mij. Ik lees dat je al veel dingen probeert. Ook ik heb van alles geprobeerd. Van fysio tot osteopaat etc. Ik zat elke week bij de huisarts, op een gegeven moment wilde zij antidepresiva voorschrijven maar dat durfde ik niet (voor de bijwerkingen).
Uiteindelijk, en ik weet dat ik me op glad ijs begeef door dit hier neer te knallen , heeft een homeopaat mij geholpen.
Ik kreeg hypericum complex (sintjanskruid met nog wat kruiden). Mijn eerste reactie was; maar ik ben toch niet depressief!!? In eerste instantie durfde ik ook dit niet te slikken (voor de bijwerkingen..).
Na een verjaardag (nu een jaar geleden) met voortdurende angstgevoelens, trillen, slappe benen, derealisatie, duizelig, vastzittende nek spieren, ben ik toch begonnen.
In eerste instantie merkte ik geen verschil en opeens na een maand of 3 ging er een wereld voor mij open. Ik was rustiger, geen (erge) angst meer, deed gewoon mijn ding.
Dat is nu een jaar geleden (daarvoor heb ik er bijna 2 jaar mee gelopen) en heb letterlijk mijn leven weer terug!
Ik heb ook cognitieve gedragstherapie gevolgd en ook dit heeft enigszins geholpen. Het heeft mij geleerd waar de angst van daan komt en is het concreet voor mij geworden.
Ik wens je veel succes en echt, het gaat over! (ik had zo graag gewild dat iemand dat tegen mij zei, want ik zat voor mijn gevoel in een uitzichtloze situatie).
Sal
maandag 9 januari 2012 om 16:56
Hoe lang krijg je al hulp? En hoe vaak? Als je maar één keer per week naar de psych gaat, bijvoorbeeld, heb je misschien een intensievere behandeling nodig.
Ben je open over je gevoelens? Weet je psycholoog ook wat je hier opschrijft?
(sorry voor alle vragen, maar voor ik allerlei adviezen neerplemp waar je niets aan hebt...)
Ben je open over je gevoelens? Weet je psycholoog ook wat je hier opschrijft?
(sorry voor alle vragen, maar voor ik allerlei adviezen neerplemp waar je niets aan hebt...)
woensdag 11 januari 2012 om 21:00
Ik heb me vandaag aangemeld bij het ggz, wordt nu teruggebelt voor een intake gesprek..Heb ook besloten dat ik elke ochtend een half oxazepammetje pak zodat ik wat rustiger de dag door kom..die had de dokter al voorgeschreven, maar ik wilde die niet nemen, maar ik heb ze toch nodig...En ik ga keihard aan mezelf werken, want ik heb een man en kindje en daar meot ik van gaan genieten...
@Salle, dat heb ik dus ook, dat slappe gevoel en duizelig en derealisatie en vastzittende nekspieren..Wat eeb vreselijk gevoel is dat..En als ik dat heb wordt ik weer angstig dat het niks ernstigs, en zo blijf je in die cirkel zitten...Maar ik ga knokken om eruit te komen..
@Lila, Ik heb dat gelezen bij het ggz van die hartcohorentie, omdat ik ook heel de dag door hyperventileer, kan ik mezelf ook niet meer ontspannen...dus ben benieuwd..
@Salle, dat heb ik dus ook, dat slappe gevoel en duizelig en derealisatie en vastzittende nekspieren..Wat eeb vreselijk gevoel is dat..En als ik dat heb wordt ik weer angstig dat het niks ernstigs, en zo blijf je in die cirkel zitten...Maar ik ga knokken om eruit te komen..
@Lila, Ik heb dat gelezen bij het ggz van die hartcohorentie, omdat ik ook heel de dag door hyperventileer, kan ik mezelf ook niet meer ontspannen...dus ben benieuwd..
donderdag 3 april 2014 om 10:10
Hoi Salle,
Ik heb je bericht gelezen over dat je naar een homeopaat bent geweest en Hypericum Complex voorgeschreven hebt gekregen. Ik ben nieuwsgierig hoe het nu met je gaat. Ik heb zelf veel last van hyperventilatie en gejaagd gevoel en hartkloppingen en kan t niet goed onder controle krijgen. Het gaat mijn leven een beetje beheersen. Wat voor merk was het precies van het product en gebruik je t nog steeds?
Graag hoor ik van je.
Bedankt. Groetjes Angela
quote:salle schreef op 09 januari 2012 @ 16:48:
Hoi Mas,
Wat vervelend voor je! Je hele verhaal is herkenbaar voor mij. Ik lees dat je al veel dingen probeert. Ook ik heb van alles geprobeerd. Van fysio tot osteopaat etc. Ik zat elke week bij de huisarts, op een gegeven moment wilde zij antidepresiva voorschrijven maar dat durfde ik niet (voor de bijwerkingen).
Uiteindelijk, en ik weet dat ik me op glad ijs begeef door dit hier neer te knallen , heeft een homeopaat mij geholpen.
Ik kreeg hypericum complex (sintjanskruid met nog wat kruiden). Mijn eerste reactie was; maar ik ben toch niet depressief!!? In eerste instantie durfde ik ook dit niet te slikken (voor de bijwerkingen..).
Na een verjaardag (nu een jaar geleden) met voortdurende angstgevoelens, trillen, slappe benen, derealisatie, duizelig, vastzittende nek spieren, ben ik toch begonnen.
In eerste instantie merkte ik geen verschil en opeens na een maand of 3 ging er een wereld voor mij open. Ik was rustiger, geen (erge) angst meer, deed gewoon mijn ding.
Dat is nu een jaar geleden (daarvoor heb ik er bijna 2 jaar mee gelopen) en heb letterlijk mijn leven weer terug!
Ik heb ook cognitieve gedragstherapie gevolgd en ook dit heeft enigszins geholpen. Het heeft mij geleerd waar de angst van daan komt en is het concreet voor mij geworden.
Ik wens je veel succes en echt, het gaat over! (ik had zo graag gewild dat iemand dat tegen mij zei, want ik zat voor mijn gevoel in een uitzichtloze situatie).
Sal
Ik heb je bericht gelezen over dat je naar een homeopaat bent geweest en Hypericum Complex voorgeschreven hebt gekregen. Ik ben nieuwsgierig hoe het nu met je gaat. Ik heb zelf veel last van hyperventilatie en gejaagd gevoel en hartkloppingen en kan t niet goed onder controle krijgen. Het gaat mijn leven een beetje beheersen. Wat voor merk was het precies van het product en gebruik je t nog steeds?
Graag hoor ik van je.
Bedankt. Groetjes Angela
quote:salle schreef op 09 januari 2012 @ 16:48:
Hoi Mas,
Wat vervelend voor je! Je hele verhaal is herkenbaar voor mij. Ik lees dat je al veel dingen probeert. Ook ik heb van alles geprobeerd. Van fysio tot osteopaat etc. Ik zat elke week bij de huisarts, op een gegeven moment wilde zij antidepresiva voorschrijven maar dat durfde ik niet (voor de bijwerkingen).
Uiteindelijk, en ik weet dat ik me op glad ijs begeef door dit hier neer te knallen , heeft een homeopaat mij geholpen.
Ik kreeg hypericum complex (sintjanskruid met nog wat kruiden). Mijn eerste reactie was; maar ik ben toch niet depressief!!? In eerste instantie durfde ik ook dit niet te slikken (voor de bijwerkingen..).
Na een verjaardag (nu een jaar geleden) met voortdurende angstgevoelens, trillen, slappe benen, derealisatie, duizelig, vastzittende nek spieren, ben ik toch begonnen.
In eerste instantie merkte ik geen verschil en opeens na een maand of 3 ging er een wereld voor mij open. Ik was rustiger, geen (erge) angst meer, deed gewoon mijn ding.
Dat is nu een jaar geleden (daarvoor heb ik er bijna 2 jaar mee gelopen) en heb letterlijk mijn leven weer terug!
Ik heb ook cognitieve gedragstherapie gevolgd en ook dit heeft enigszins geholpen. Het heeft mij geleerd waar de angst van daan komt en is het concreet voor mij geworden.
Ik wens je veel succes en echt, het gaat over! (ik had zo graag gewild dat iemand dat tegen mij zei, want ik zat voor mijn gevoel in een uitzichtloze situatie).
Sal
