Psyche
alle pijlers
vousvoyeren
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:32
De laatste tijd zit ik er steeds vaker mee dat ik in situaties met onbekenden bijna altijd met jij aangesproken wordt. ik ben inmiddels 36 en vind het prettig wanneer ik in een winkel bijvoorbeeld door de cassiere met u wordt aangesproken, zeker wanneer deze zelf een stuk jonger zijn. Helemaal wanneer er tegen klanten voor mij wel u wordt gezegd en tegen mij dan jij. laatst had ik het ook bij de kassa en zag dat de klanten voor mij van mijn leeftijd waren en van 1 iemand wist ik ook dat ze twee jaar jonger dan ik ben. het is lastig om dit iedere keer te ervaren, ik voel mij dan zo'n meisje, terwijl ik al 25 jaar menstrueer en mij dus al geruime tijd een vrouw voel. ik kleed mij normaal en doe niet kinderlijk. ik heb wel een iets jonger gezicht maar lijk niet 15 jaar jonger bv. hoe zorg ik dat ik toch met u wordt aangesproken. of hoe breng ik dit bij de cassiere ter sprake zonder al te mutserig of beledigd over te komen?
woensdag 8 oktober 2014 om 08:16
quote:Thordis schreef op 07 oktober 2014 @ 23:56:
[...]
Ik weet niet hoe het voor to is, maar voor mij is het een gebrek aan afstand. En die wil ik er bij veel relaties wel in houden.
Als ik in de kroeg sta en iemand maakt een praatje dan vind ik 'je' echt doodnormaal. Zit ik in een restaurant en komt iemand de bestelling opnemen, dan vind ik 'u' passender. Bij de huisarts graag over en weer 'u', dat voelt prettiger en veiliger. Bij officiële instanties, notarissen, makelaars, mensen die ik voor het eerst zie, waar ik klant ben of die mijn klant zijn of anderzins zakelijk in beeld ook graag u.
Ik val echt niet over een kassameisje dat mij met je aanspreekt. Als ik haar dat ook hoor doen bij de meneer van 75 voor mij, ja, dan heb ik wel kromme tenen.Hier sluit ik mij echt volledig bij aan.
[...]
Ik weet niet hoe het voor to is, maar voor mij is het een gebrek aan afstand. En die wil ik er bij veel relaties wel in houden.
Als ik in de kroeg sta en iemand maakt een praatje dan vind ik 'je' echt doodnormaal. Zit ik in een restaurant en komt iemand de bestelling opnemen, dan vind ik 'u' passender. Bij de huisarts graag over en weer 'u', dat voelt prettiger en veiliger. Bij officiële instanties, notarissen, makelaars, mensen die ik voor het eerst zie, waar ik klant ben of die mijn klant zijn of anderzins zakelijk in beeld ook graag u.
Ik val echt niet over een kassameisje dat mij met je aanspreekt. Als ik haar dat ook hoor doen bij de meneer van 75 voor mij, ja, dan heb ik wel kromme tenen.Hier sluit ik mij echt volledig bij aan.
woensdag 8 oktober 2014 om 08:22
quote:ladyveraa schreef op woensdag 08 oktober 2014 01:36 Ze schat je blijkbaar jong, wees blij. Ik ben 20 en wordt soms al 'mevrouw' genoemd, vreselijk..
Ja, dat dus.. Ik ben 24 en soms zeggen mensen die vast maar een paar jaar jonger kunnen zijn al 'u'. Ik was heel blij toen ik laatst een keer mijn rijbewijs mocht laten zien bij het kopen van een fles wijn .
Misschien straal je inderdaad iets jongs uit, vriendelijk, weinig autoriteit misschien? Ik zou zeggen, geniet er nog maar van zo lang het duurt .
Ja, dat dus.. Ik ben 24 en soms zeggen mensen die vast maar een paar jaar jonger kunnen zijn al 'u'. Ik was heel blij toen ik laatst een keer mijn rijbewijs mocht laten zien bij het kopen van een fles wijn .
Misschien straal je inderdaad iets jongs uit, vriendelijk, weinig autoriteit misschien? Ik zou zeggen, geniet er nog maar van zo lang het duurt .
woensdag 8 oktober 2014 om 08:55
quote:Carenza schreef op 08 oktober 2014 @ 07:52:
[...]
In de super zou TO kunnen informeren bij de bedrijfsleider, hoe de etiquette is. Als die zelf al begint te jij-en en jou-en mag er wel iets aan gedaan worden door nog een trapje hoger.
Naar de regiomanager stappen omdat je niet met 'u' wordt aangesproken in de supermarkt? Je maakt een grapje, zeker?
[...]
In de super zou TO kunnen informeren bij de bedrijfsleider, hoe de etiquette is. Als die zelf al begint te jij-en en jou-en mag er wel iets aan gedaan worden door nog een trapje hoger.
Naar de regiomanager stappen omdat je niet met 'u' wordt aangesproken in de supermarkt? Je maakt een grapje, zeker?
woensdag 8 oktober 2014 om 09:07
quote:Quinty schreef op 08 oktober 2014 @ 09:03:
Volgens mij heb je een verkeerde nick gekozen,
Oudbokjevansteen was passender geweest
Waar mààk je je druk om?
En al helemaal de redenatie dat je al 25 jaar menstrueert en daarom met u wilt worden aangesproken? Who cares?Inderdaad..voor dat ene vluchtige contact met een passant.
Volgens mij heb je een verkeerde nick gekozen,
Oudbokjevansteen was passender geweest
Waar mààk je je druk om?
En al helemaal de redenatie dat je al 25 jaar menstrueert en daarom met u wilt worden aangesproken? Who cares?Inderdaad..voor dat ene vluchtige contact met een passant.
woensdag 8 oktober 2014 om 09:10
quote:Quinty schreef op 08 oktober 2014 @ 09:03:
Volgens mij heb je een verkeerde nick gekozen,
Oudbokjevansteen was passender geweest
Waar mààk je je druk om?
En al helemaal de redenatie dat je al 25 jaar menstrueert en daarom met u wilt worden aangesproken? Who cares?Dan niet bokJE hoor: Oudebokvansteen
Volgens mij heb je een verkeerde nick gekozen,
Oudbokjevansteen was passender geweest
Waar mààk je je druk om?
En al helemaal de redenatie dat je al 25 jaar menstrueert en daarom met u wilt worden aangesproken? Who cares?Dan niet bokJE hoor: Oudebokvansteen
woensdag 8 oktober 2014 om 09:30
Bokjevansteen, zit het probleem alleen in het tutoyeren, of heb je (mag ik hier wél tutoyeren?) over de hele communicatielinie het idee dat je niet voor vol wordt aangezien?
Ik herken het probleem niet, want wordt als sinds mijn achttiende gevousvoyeerd (ik vind die twee woorden, tutoyeren en vousvoyeren zó mooi, he ), maar ergens, in de situaties die je beschrijft, kan ik me wel voorstellen dat het irriteert. De vriendin wel, jij niet, een jong meisje die je-en-jij't alsof je samen geknikkert hebt. Het is niet hoe wij zijn opgevoed. Hou er echter wel rekening mee dat een groot deel van de huidige twintigers écht niet zijn opgevoed met vousvoyeren.
Wij (en dan bedoel ik toch wel de 40+ generatie) wisten niet beter dan iedereen en alles die ouder is en/of een 'hogere' status heeft (leraren, artsen, politie) waren U.
Bij de huidige dertigers merk je dat dat al een stuk minder is, en de twintigers en jonger, daar hoor je het echt bijna niet meer.
Probeer eens om je minder op het U-zeggen te focussen, en te kijken naar hoe de communicatie daadwerkelijk verloopt. Op het U-zeggen na, heb je het idee dat je verder ook minder serieus genomen wordt? Want dan ligt het misschien toch aan jezelf (houding, kleding, uitstraling).
Een vriendin van mij vond het ook vervelend dat er nog steeds ge-jij'd werd toen ze de veertig al gepasseerd was, maar ik heb haar gezegd dat je dat toch zelf wel een beetje uitlokt als je in versleten jeans, strak t-shirt (die ze overigens nog prima kan hebben) en op all-stars gaat winkelen. Dan straal je geen 'U'-zijn uit. Terwijl ik in mijn pantalon, blousje, sjaaltje en nette schoenen (had een kantoordag ) wel met U wordt aangesproken.
Snap je?
Ik herken het probleem niet, want wordt als sinds mijn achttiende gevousvoyeerd (ik vind die twee woorden, tutoyeren en vousvoyeren zó mooi, he ), maar ergens, in de situaties die je beschrijft, kan ik me wel voorstellen dat het irriteert. De vriendin wel, jij niet, een jong meisje die je-en-jij't alsof je samen geknikkert hebt. Het is niet hoe wij zijn opgevoed. Hou er echter wel rekening mee dat een groot deel van de huidige twintigers écht niet zijn opgevoed met vousvoyeren.
Wij (en dan bedoel ik toch wel de 40+ generatie) wisten niet beter dan iedereen en alles die ouder is en/of een 'hogere' status heeft (leraren, artsen, politie) waren U.
Bij de huidige dertigers merk je dat dat al een stuk minder is, en de twintigers en jonger, daar hoor je het echt bijna niet meer.
Probeer eens om je minder op het U-zeggen te focussen, en te kijken naar hoe de communicatie daadwerkelijk verloopt. Op het U-zeggen na, heb je het idee dat je verder ook minder serieus genomen wordt? Want dan ligt het misschien toch aan jezelf (houding, kleding, uitstraling).
Een vriendin van mij vond het ook vervelend dat er nog steeds ge-jij'd werd toen ze de veertig al gepasseerd was, maar ik heb haar gezegd dat je dat toch zelf wel een beetje uitlokt als je in versleten jeans, strak t-shirt (die ze overigens nog prima kan hebben) en op all-stars gaat winkelen. Dan straal je geen 'U'-zijn uit. Terwijl ik in mijn pantalon, blousje, sjaaltje en nette schoenen (had een kantoordag ) wel met U wordt aangesproken.
Snap je?
woensdag 8 oktober 2014 om 09:34
quote:sandra1905 schreef op 08 oktober 2014 @ 08:00:
Laat een T-shirt bedrukken:
'ik ben een mevrouw. Zeg u tegen mij."
Haha. Dit doet me denken aan een vrouw die ik een paar weken geleden in de stad zag lopen. Ik denk 35-45 jaar oud. Ze droeg een zwart t-shirt met daarop in knalroze letters: Hou je bek!
Heel gek, maar ik denk niet dat die met 'u' aangesproken wordt in de winkel. Zo'n T-shirt kan misschien best helpen!
Laat een T-shirt bedrukken:
'ik ben een mevrouw. Zeg u tegen mij."
Haha. Dit doet me denken aan een vrouw die ik een paar weken geleden in de stad zag lopen. Ik denk 35-45 jaar oud. Ze droeg een zwart t-shirt met daarop in knalroze letters: Hou je bek!
Heel gek, maar ik denk niet dat die met 'u' aangesproken wordt in de winkel. Zo'n T-shirt kan misschien best helpen!
woensdag 8 oktober 2014 om 09:47
Steenbok, kijk je zelf eigenlijk op jongere mensen neer? Ik lees nu al een paar keer iets van je over een 'broekie van 18' die net mag stemmen, of dat je niet 7-10 jaar jonger ingeschat wil worden want je 'wil wel serieus genomen worden'.
Neem je zelf soms jongere mensen niet serieus? Waarom zou je vanzelf meer respect af moeten dwingen en serieuzer genomen moeten worden alleen maar omdat je ouder bent? Ouder worden is amper iets om je op voor te staan, het gaat echt helemaal vanzelf.
Neem je zelf soms jongere mensen niet serieus? Waarom zou je vanzelf meer respect af moeten dwingen en serieuzer genomen moeten worden alleen maar omdat je ouder bent? Ouder worden is amper iets om je op voor te staan, het gaat echt helemaal vanzelf.
Zeg maar Spijker.
woensdag 8 oktober 2014 om 10:01
Ik als twintiger vind het echt heel verwarrend de laatste tijd. Ik heb geleerd om mensen die ouder zijn dan ik/in een formele relatie tot mij staan met u aan te spreken en dat is dan ook mijn automatisme, maar tegenwoordig hoor ik zo ontzettend vaak, zelfs van hoogleraren op leeftijd etc. 'Zo doen wij dat hier echt niet hoor we zeggen gewoon je' dat ik echt niet meer weet wat nou de verwachtingen zijn tegenwoordig?
Dit topic is dus ook verdeeld. Mijn moeder zegt altijd net als Thordis, de etiquette is er om duidelijkheid te scheppen en handvatten te geven zodat iedereen zich prettig voelt en als je die volgt zit je nooit fout. Nu zie ik daar wel wat in (ookal ben ik totaal geen formeel persoon) en ik lees ook graag pride&prejudice etc. Maar wat nou als bijna niemand de etiquette meer volgt/nog kent/nog waardeert zoals nu? Chaos!
Dit topic is dus ook verdeeld. Mijn moeder zegt altijd net als Thordis, de etiquette is er om duidelijkheid te scheppen en handvatten te geven zodat iedereen zich prettig voelt en als je die volgt zit je nooit fout. Nu zie ik daar wel wat in (ookal ben ik totaal geen formeel persoon) en ik lees ook graag pride&prejudice etc. Maar wat nou als bijna niemand de etiquette meer volgt/nog kent/nog waardeert zoals nu? Chaos!
woensdag 8 oktober 2014 om 10:04
quote:Noah_ schreef op 08 oktober 2014 @ 07:45:
Steenbokje: jij vindt 36 echt een leeftijd om als mevrouw te worden gezien? Dat verbaast me best. Ik ben nog iets ouder - nog geen 40 - en voel me allesbehalve mevrouw.
Los daarvan hoef ik door buitenstaanders niet serieus te worden genomen als serieus betekent dat er u tegen me wordt gezegd. Liever heb ik waardering (hoeft niet eens verbaal) voor wie ik ben, hoe ik ben en wat ik doe.Wat ben je dan? Een meisje? Je bent gewoon een mevrouw, dat is de aanspreekvorm voor volwassen vrouwen.
Steenbokje: jij vindt 36 echt een leeftijd om als mevrouw te worden gezien? Dat verbaast me best. Ik ben nog iets ouder - nog geen 40 - en voel me allesbehalve mevrouw.
Los daarvan hoef ik door buitenstaanders niet serieus te worden genomen als serieus betekent dat er u tegen me wordt gezegd. Liever heb ik waardering (hoeft niet eens verbaal) voor wie ik ben, hoe ik ben en wat ik doe.Wat ben je dan? Een meisje? Je bent gewoon een mevrouw, dat is de aanspreekvorm voor volwassen vrouwen.
woensdag 8 oktober 2014 om 10:11
woensdag 8 oktober 2014 om 10:22
Nou Markovic, prima als er in de super wordt gezegd: mevrouw, wilt u een tasje. Ook prima als er getutoyeerd wordt. Maar erop staan dat je met je 36 als mevrouw wil worden gezien, snap ik niet en vind ik overdreven. Mijn mening hè. TO denkt er anders over. Prima, maar ik verbaas me ove een 36-jarige die zo denkt.
woensdag 8 oktober 2014 om 10:31
Ik ben 33 en wordt sinds mijn 21 met u aangesproken. Maar ik sta voor de klas in het VO 
dat was wel raar hoor, ik was 21, mijn oudste leerling 18 en die sprak mij met u aan
Leerlingen mogen mij bij de voornaam noemen en jij zeggen maar dat vinden ze moeilijk!
Ouders spreek ik ook met u aan, je merkt vanzelf wel of je ze mag tutoyeren.
Het maakt mij niet uit hoe ik wordt aangesproken, als het maar respectvol is. De manier waarop je iemand aanspreekt zegt meer dan het u of jij.
dat was wel raar hoor, ik was 21, mijn oudste leerling 18 en die sprak mij met u aan Leerlingen mogen mij bij de voornaam noemen en jij zeggen maar dat vinden ze moeilijk!
Ouders spreek ik ook met u aan, je merkt vanzelf wel of je ze mag tutoyeren.
Het maakt mij niet uit hoe ik wordt aangesproken, als het maar respectvol is. De manier waarop je iemand aanspreekt zegt meer dan het u of jij.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
woensdag 8 oktober 2014 om 10:35
